Η αρρώστια του ΠαΣοΚ

ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΚΑΨΗΣ | Κυριακή 21 Νοεμβρίου 2010

Το δεκαπενθήμερο που μας πέρασε η ελληνική οικονομία φλέρταρε για ακόμα μια φορά με την καταστροφή. Το έναυσμα έδωσε ο πρώτος γύρος των αυτοδιοικητικών εκλογών.

Τα αποτελέσματα για την κυβέρνηση ήταν καλά. Αυτό ωστόσο δεν εμπόδισε μια σειρά στελεχών της- από τον Λοβέρδο, τον Μπεγλίτη και τον Καστανίδη ως τη Λούκα και τον κατά τα λοιπά άγνωστο Οθωνα- να βγουν με δηλώσεις τους και να δημιουργήσουν κλίμα ήττας, σύγχυσης και εσωτερικού σπαραγμού.

Για καλή μας τύχη αυτό κράτησε μόνο μία εβδομάδα. Οι ανατροπές της δεύτερης Κυριακής ήταν τέτοιες που υποχρέωσαν ακόμα και τους τηλεσχολιαστές μας να αναγνωρίσουν ότι το ΠαΣοΚ προηγείται με διαφορά της τάξεως του 5% από τη ΝΔ. Πάει η ολική επαναφορά, πάει και η ανεκδιήγητη διαφορά του 2% που κάποιοι προσπάθησαν να μας επιβάλουν.

Αυτό όμως είναι το ζητούμενο:Ποιος προηγείται; Οχι βέβαια. Στις εκλογές το διακύβευμα ήταν η πολιτική σταθερότητα, η καθαρή τριετία στην οποία αναφέρθηκε ο πρόεδρος του ΠαΣοΚ, που αποτελεί προϋπόθεση για να μπορέσει να πετύχει το οικονομικό πρόγραμμα. Κι αυτό μοιάζει να διασφαλίστηκε. Ή μήπως όχι;

Οταν με τόση ευκολία τα κορυφαία στελέχη του ΠαΣοΚ είναι έτοιμα να αλληλοσπαραχτούν, όταν επιδεικνύουν τόσο μεγάλη έλλειψη εσωτερικής συνοχής και αλληλεγγύης, όταν περιμένουν να περάσουν οι εκλογές για να στηρίξουν το κυβερνητικό έργο, τότε ασφαλώς δικαιούμεθα να ρωτήσουμε αν θα είναι σε θέση να αντιμετωπίσουν τις μεγάλες δυσκολίες που έχουμε μπροστά μας. Κι αν στην επόμενη κρίση θα δώσουν τη μάχη ή θα αρχίσουν να πηδάνε από το καράβι.

Γιατί γι΄ αυτό τουλάχιστον ας μην έχουμε καμία αμφιβολία: το 2011 και το 2012 θα βρεθούμε αντιμέτωποι με υπαρξιακά διλήμματα σε ό,τι αφορά το είδος της οικονομίας και της κοινωνίας που θέλουμε. Ολα όσα θεωρούμε ως δεδομένα θα τεθούν υπό αμφισβήτηση- από το ΕΣΥ που στην πράξη είναι φακελάκια, ως τη δωρεάν παιδεία για όλους που στην πράξη είναι φροντιστήρια. Αλλά αυτά είναι ακόμα μπροστά μας.

Για την ώρα αυτό που ήδη ήρθε και παραλίγο να μας οδηγήσει επίσης στην καταστροφή είναι η νέα κρίση στην ευρωζώνη. Σε πρώτο πλάνο είναι η Ιρλανδία και οι δικοί μας νότιοι γείτονες. Η πραγματική διαφωνία ωστόσο αφορά την κυρία Μέρκελ και την εμμονή της σε μια πολιτική αυστηρής λιτότητας την ώρα που οι οικονομίες της περιφέρειας εξαντλούν τα όρια αντοχής τους.

Ποιες θα είναι οι τελικές ρυθμίσεις δεν το γνωρίζουμε. Είναι, ωστόσο, σαφές ότι αν δεν μπορέσουμε να σταθούμε στα πόδια μας, αν δεν γίνουμε ανταγωνιστικοί, το μέλλον μας είναι προδιαγεγραμμένο. Και δεν θα είναι καθόλου ευχάριστο!

Διαβάστε περισσότερα: http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=6&artid=368726&dt=21/11/2010#ixzz15z3ym4mn