Αριστερά
Η Αριστερά ως όμηρος κάθε «επαναστάτη»
Η μετάβαση από τους «Αθανάσιους Διάκους» του Αλ. Αλαβάνου στην (έστω και ημιαυτόνομη) «Λωρίδα της Γάζας» του Α. Τσίπρα εκφράζει, αν μη τι άλλο, τη συνέπεια με την οποία η –εκτός ΚΚΕ– Αριστερά στην Ελλάδα βαδίζει μακριά από κάθε σύγχρονη αριστερή αντίληψη. Επιλέγει –είτε με Αλαβάνο είτε με Τσίπρα– συγκεκριμένη ιδεολογική στάση, ένα, γνωστό από [...]
Read Full Post | Make a Comment ( None so far )Η Αριστερά ως δυνατότητα, μετά το 4,7%
Tου Nικου Γ. Ξυδακη, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 14/6/2009
Πόσο σαστισμένος μπορεί να είναι ένας πολιτικός αρχηγός από το εκλογικό ποσοστό του, πόσο στριμωγμένος από την κομματική καμαρίλα, για να εμφανιστεί, τη βραδιά εκλογών, απολογούμενος για το 4,7%, σαν να θεωρεί ότι κατατροπώθηκε στον δρόμο προς τα Χειμερινά Ανάκτορα, και κυρίως, σαν να απευθύνεται στα κομματικά μέλη που [...]
Δεν μιλούν, κραυγάζουν
Aυτός που τα είπε, τα έλεγε σοβαρά. Μιλούσε σε πρωτοτάξιο πρωινάδικο, από το οποίο φαίνεται πως έμαθε και τα γράμματα!. Με τον τρόπο του, ο υπηρεσιακός «δημοσιογράφος» περιέγραψε σκωπτικά την απόλυτη τραγελαφική πραγματικότητα του ελληνικού κράτους. Υπήρχαν, ανέκραξε ο λειτουργός της ενημέρωσης, αποκαλύπτοντας λεπτομέρειες (κρίσιμες) για τον ψυχισμό του αστυνομικού (αυτόν που πυροβόλησε αστυνομικό μέσα [...]
Read Full Post | Make a Comment ( None so far )Βία και Αριστερά
Του Ευτυχη Μπιτσακη*, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 01/02/2009
Το πρόβλημα της βίας απέκτησε αυτές τις μέρες και για άλλη μια φορά τραγική επικαιρότητα με τον πόλεμο εναντίον του λαού της Παλαιστίνης και με το αυθόρμητο κίνημα των νέων στη χώρα μας, με αφορμή τη δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου. Ποια θα μπορούσε να είναι η θέση μας στο πρόβλημα [...]
Ζητείται σενάριο
Mε πέντε σενάρια, ξεθυμασμένα από την κατάχρηση, υποδέχεται ο δημόσιος λόγος (πολιτικός και δημοσιογραφικός), οποιαδήποτε κινητοποίηση, εργατική, φοιτητική, μαθητική. Ας τα βαφτίσουμε, ελπίζοντας ότι το όνομά τους αποδίδει με κάποια πιστότητα το περιεχόμενό τους: Το σενάριο της υποκίνησης. Το σενάριο της μειοψηφίας. Το σενάριο των ασαφών αιτημάτων. Το σενάριο της αντιδημοκρατικότητας. Το σενάριο της αντικοινωνικότητας. [...]
Read Full Post | Make a Comment ( None so far )Η «εξέγερση» και το αίτημα
Tου Πασχου Μανδραβελη, Η Καθημερινή, 28/12/2008
Κάτι στράβωσε άσχημα στην Aριστερά τα τελευταία χρόνια. Οχι μετά το ’89, που το σοκ ήταν τέτοιο ώστε το παραλήρημα να είναι δικαιολογημένο. Κάπου εκεί στη δεκαετία του ’60 πολλοί διέκριναν αδιέξοδα στην μαρξιστική ανάλυση και το ’ριξαν στο σορολόπ. Αντί να προσαρμόσουν τη θεωρία στην πραγματικότητα, άρχισαν να αμφισβητούν [...]
Παπαρήγα – Τσίπρας, δέκα μήνες φαγούρα
Της Μαριλης Μαργωμενου, Η Καθημερινή, 17/12/2008
Υπάρχει ένα ψάρι το οποίο λέγεται «rumble fish» ή κατά το ελληνικότερον «ψάρι μονομάχος». Το συμπαθές αυτό πλάσμα πήρε το όνομά του απ’ τη μία και μοναδική του ιδιαιτερότητα: Οσο είναι μόνο στη γυάλα ή με κάποιο ψάρι άλλου είδους, συμπεριφέρεται ως υποβρύχιος ειρηνιστής. Αν όμως του ρίξεις μες στο [...]
Ερημιά στην πόλη
KAΘE MEPA
Tου Aντωνη Kαρκαγιαννη, Η Καθημερινή, 17/12/2008
Θα παραχωρήσουμε σήμερα τη στήλη στο κείμενο που μας εμπιστεύθηκε η Κατερίνα Στεφάνου. Αναφέρεται στα γεγονότα των τελευταίων ημερών και προσπαθεί, όπως όλοι μας, να αποσαφηνίσει τις έννοιες, αλλά και τα πράγματα. Μιλάμε για εξέγερση. Εστω! Αλλά έχουμε και φαινόμενα σκέτου τραμπουκισμού, που δεν χρειάζεται καμιά ιδιαίτερη ανάλυση για [...]
Οι μόνοι «καθαροί»;
Άρθρο του ΓΙΑΝΝΗ ΠΑΝΟΥΣΗ στην εφημερίδα “ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ“, 29/09/2008
Τα λόγια δεν είναι παρά μάταιη σκόνη
Νικηφόρος Βρεττάκος, «Βασιλική δρυς»
Η Αριστερά άρχισε να ‘χει θρησκοληπτικές αντιδράσεις. Και δεν αναφέρομαι στις παλαιότερες «αγιοποιήσεις» (με τις γνωστές αποκαθηλώσεις), αλλά στις σύγχρονες αντιλήψεις για πορεία στον Αδη και περίπατο στον Παράδεισο.
ΟΛΑ πιστεύω ότι εκκινούν από τη βαθειά πλέον πεποίθηση ότι [...]
Είναι η κρίση «αριστερή»;
ΓΝΩΜΗ. Tου Μπαμπη Παπαδημητριου, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, Παρασκευή, 10 Oκτωβρίου 2008
Έχουν οι κρίσεις ιδεολογική ταυτότητα; Προφανώς όχι! Από την άλλη όμως, οι ιδεολογίες, ιδιαίτερα όταν διακρίνονται από δογματισμό στη διατύπωση και αυταρχισμό στην εφαρμογή τους, καταλήγουν σε κρίσεις μεγάλες, βαθιές και, τελικά, εξαιρετικά επικίνδυνες για τον πληθυσμό, το επίπεδο ζωής και, ευτυχώς πιο σπάνια, τον πολιτισμό. [...]
« Previous Entries
