Archive for Οκτώβριος 2008

Κρατική παρανομία

Posted on Οκτώβριος 31, 2008. Filed under: Καραμανλής Κώστας, Νέα Δημοκρατία, Οικονομία, Πολιτική, Σκάνδαλα, Φοροεπιδρομή | Ετικέτες: |

ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ, που επανιδρύθηκε στο όνομα της διαφάνειας και της εντιμότητας, συλλαμβάνεται να παρανομεί εις βάρος των πολιτών του, οι οποίοι καλούνται να πληρώσουν το διαβόητο ενιαίο τέλος ακινήτων (ΕΤΑΚ) και σε περιπτώσεις που δεν προβλέπει ο σχετικός νόμος (3634/2008).ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ για απάτη, για λάθος ή για εισπρακτικό «κόλπο γκρόσο» του υπουργείου Οικονομίας και Οικονομικών; Τα σημειώματα για την πληρωμή του ΕΤΑΚ έχουν ήδη σταλεί, το «λάθος» δεν αναγνωρίζεται και οι πολίτες καλούνται να προσέλθουν στα δημόσια Ταμεία φέτος και να πληρώσουν. Τον επόμενο χρόνο θα γίνει η διόρθωση. Θα επιστραφούν, όμως, στους φορολογουμένους τα χρήματα της κρατικής παρανομίας; Κατά κανόνα, το κράτος εισπράττει και δεν επιστρέφει.

ΤΙ ΑΚΡΙΒΩΣ συνέβη; Ο νόμος προβλέπει στο άρθρο 9 ότι «απαλλάσσεται η κύρια κατοικία των φυσικών προσώπων μέχρι 200 τετραγωνικών μέτρων. Η αξία της κατοικίας αυτής δεν υπόκειται σε τέλος μέχρι του ποσού των 300.000 ευρώ». Αναφέρεται ακόμη, ότι «ειδικά για το έτος 2008, για τα φυσικά πρόσωπα άγαμα ή έγγαμα, από τη μεγαλύτερης αξίας κατοικία αφαιρείται ποσό μέχρι 300.000 ευρώ».

ΣΤΑ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ, που ήδη πήραν οι πολίτες για να πληρώσουν, δεν εφαρμόζονται τα προβλεπόμενα από τον νόμο στις περιπτώσεις συνιδιοκτησίας. Καλούνται, λοιπόν, συνιδιοκτήτες (σύζυγοι κ.ά.) ακόμη και για κύρια κατοικία αντικειμενικής αξίας κάτω του ορίου των 300.000 ευρώ, να πληρώσουν. Απαλλάσσεται ο ένας και ο άλλος ή οι άλλοι πληρώνουν. Εφαρμόζεται το αντίστροφο της διαφήμισης του Εθνικού Λαχείου, «ο ένας στους δύο κερδίζει», δηλαδή «ο ένας στους δύο πληρώνει». Το θαύμα της επανίδρυσης.

ΑΠΟ ΤΟΝ περασμένο Ιούνιο είχε τεθεί στο υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών το θέμα της συνιδιοκτησίας κύριας κατοικίας. Ο αρμόδιος υφυπουργός κ. Μπέζας είχε ανακοινώσει, ότι: «Σε περίπτωση συνιδιοκτησίας το αφορολόγητο ποσό θα εξαντλείται σε όλους τους συνιδιοκτήτες. Εγκύκλιος του υπουργείου θα καθορίζει τον μηχανισμό κατανομής του αφορολογήτου ποσού μεταξύ των συνιδιοκτητών». Δηλαδή, κατά παράβαση του άρθρου 78 του Συντάγματος, η προχειρότητα και η επιπολαιότητα του νομοθέτη (που έπρεπε ο ίδιος να καθορίσει τον μηχανισμό κατανομής το αφορολογήτου μεταξύ των συνιδιοκτητών), θα διορθώνονταν με… εγκύκλιο.

ΟΥΤΕ, ΟΜΩΣ, εγκύκλιος εκδόθηκε ποτέ. Προφανώς κυριάρχησε η ανάγκη να καλυφθεί έστω μέρος της «μαύρης τρύπας» των 2,41 δισ. ευρώ του προϋπολογισμού, από τους άμοιρους συνιδιοκτήτες. Προτίμησαν την αθέτηση της υπόσχεσης και την απ’ ευθείας παράνομη είσπραξη με τα εκκαθαριστικά, σημειώματα.

Ο ΝΟΜΟΣ, ο φορολογικός νόμος (διότι για φόρο πρόκειται), όσο πρόχειρος και ατελής και αν είναι, πρέπει να ερμηνευθεί και από τον φορολογούμενο και από τον δικαστή. Οταν λέει ότι κάθε φυσικό πρόσωπο (άγαμο ή έγγαμο) φορολογείται χωριστά και τάσσει αφορολόγητο όριο μέχρι 300.000 ευρώ για το 2008, αυτό ισχύει για τον καθένα. Οχι π.χ. επί συζύγων συνιδιοκτητών, κατά 50%, μόνο για τον ένα από τους δύο, ενώ με τα εκκαθαριστικά επιβάλλεται φόρος στον άλλο. Επειτα ζητάνε από τους φορολογουμένους να είναι νομοταγείς και συνεπείς, όταν το κράτος αποδεικνύεται παράνομο και ασυνεπές…

Advertisements
Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Διαβεβαιώσεις και πράξεις…

Posted on Οκτώβριος 31, 2008. Filed under: Καραμανλής Κώστας, Νέα Δημοκρατία, Οικονομία, Πολιτική, Σκάνδαλα, Φοροεπιδρομή | Ετικέτες: |

ΓΝΩΜΗ, ΕΘΝΟΣ, 31/10/2008

ΥΠΟΤΙΘΕΤΑΙ ότι βασική υποχρέωση ενός κράτους το οποίο αξιώνει από τους πολίτες του να είναι συνεπείς στις υποχρεώσεις τους είναι ν αποδεικνύει με κάθε ευκαιρία ότι πρώτο εκείνο τους σέβεται και ότι τηρεί απαρέγκλιτα τις δεσμεύσεις του απέναντί τους. Προϋποθέσεις δηλαδή οι οποίες κάθε άλλο παρά ανταποκρίνονται στις μεθόδους και τις πρακτικές της ελληνικής Πολιτείας.

ΕΙΧΕ έγκαιρα επισημανθεί ότι η διατύπωση του νόμου για το Ειδικό Τέλος Ακινήτων άφηνε ανοιχτό παράθυρο προκειμένου να καταστρατηγηθεί η γενική πρόβλεψη ότι δεν θα υποχρεώνονταν στην καταβολή τέλους οι ιδιοκτήτες πρώτης κατοικίας της οποίας η αντικειμενική αξία δεν υπερέβαινε τα 300.000 ευρώ.

ΚΑΙ ΕΙΧΕ τότε επίσημα δηλωθεί από πλευράς του υπουργείου Οικονομίας ότι το πρόβλημα θ αντιμετωπιζόταν με την έκδοση εγκυκλίου και δεν υπήρχε λόγος ανησυχίας. Ηδη η πράξη αποδεικνύει ότι οι διαβεβαιώσεις εκείνες είχαν τόση αξία όση και το χαρτί της σχετικής ανακοίνωσης προς τα μέσα ενημέρωσης. Κι αυτό είναι κάτι που διαπιστώνουν καθημερινά όσοι λαμβάνουν τα σχετικά εκκαθαριστικά από την Εφορία.

ΑΣΦΑΛΩΣ δεν πρόκειται περί λάθους. Η πρόθεση της κυβέρνησης ήταν αυτή που τώρα αποδεικνύεται και όχι εκείνη την οποία επιχειρούσαν να εμφανίσουν οι συντάκτες του σχετικού νομοσχεδίου, προκειμένου να διαλύσουν τις ανησυχίες και να διασκεδάσουν τις υποψίες. Κατά την προσφιλή πρακτική της, η κυβέρνηση άλλα αποφάσιζε να κάνει και άλλα έλεγε ότι κάνει.

ΑΛΛΑ φυσικά με τέτοιες μεθοδεύσεις ούτε κράτη δικαίου οικοδομούνται, ούτε μπορεί ν αξιώνει κανείς από τους πολίτες να μην ανταποδίδουν με κάθε ευκαιρία τα όσα συστηματικά διαπράττονται σε βάρος τους. Και μάλιστα σε περιόδους σοβαρής οικονομικής κρίσης, όπου για εκατοντάδες χιλιάδες νοικοκυριά η όποια επιβάρυνση είναι, πολλές φορές, δυσβάσταχτη.

ΕΣΤΩ και καθυστερημένα, η κυβέρνηση οφείλει να κάνει το αυτονόητο: να τιμήσει τα όσα δημόσια είχε δεσμευτεί ότι θα ισχύσουν. Αρκετά έχει τραβήξει η κοροϊδία.

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Μεγάλα δράματα, μικρές ειδήσεις

Posted on Οκτώβριος 31, 2008. Filed under: Τράπεζες | Ετικέτες: , , |

ANTIΛOΓOI

Tης Tασούλας Καραϊσκάκη, Η Καθημερινή, Παρασκευή, 31 Oκτωβρίου 2008

Χιλιάδες ακίνητα χάνονται για μικροποσά. Μπορεί η Marfin, σε μια κίνηση μεγαλοψυχίας κι ενώ το συγκεκριμένο συμβάν είχε λάβει δημοσιότητα, να χάρισε το χρέος των 1.850 ευρώ και να σώθηκε το δυαράκι του συνταξιούχου στα Πατήσια, ωστόσο πολλές αντίστοιχες περιπτώσεις παραμένουν στην αφάνεια, όπως εκείνη 48χρονης καρκινοπαθούς που έχασε το σπίτι της για 740 ευρώ (το τελευταίο υπόλοιπο από οφειλές 9.000 ευρώ για καταναλωτικό δάνειο 3.000 ευρώ).

O νέος νόμος για την προστασία των δανειοληπτών (να μην κατάσχονται ακίνητα για οφειλές μικρότερες των 20.000 ευρώ) είναι απίθανο να λειτουργήσει, όπως δεν λειτούργησε η προηγούμενη νομοθετική παρέμβαση για τη μη διενέργεια πλειστηριασμών όταν οι οφειλές δεν ξεπερνούν τα 10.000 ευρώ. Κι αυτό διότι και ο παλιός και ο νέος νόμος περιέχουν διάταξη, με βάση την οποία, προκειμένου να μην εκτελεστεί η κατάσχεση, πρέπει να ασκηθεί «ανακοπή κατά του τίτλου εκτέλεσης εντός προθεσμίας 15 ημερών από την επίδοση της επιταγής προς εκτέλεση». Οι περισσότεροι οφειλέτες δεν προχωρούν στην ανακοπή είτε γιατί δεν προλαβαίνουν, είτε γιατί δεν το γνωρίζουν, είτε γιατί δεν διαθέτουν τα δικηγορικά και δικαστικά έξοδα για την ανακοπή, που ξεπερνούν τα 1.000 ευρώ. Οταν κάποιος κινδυνεύει να χάσει το σπίτι του για 1.850 ή 749 ευρώ είναι μάλλον απίθανο να μπορέσει να βρει εντός 15 ημερών τα 1.000 ευρώ που απαιτούνται για ν’ ανακόψει τη διαδικασία κατάσχεσης.

Μέσα στον περασμένο χρόνο εκδόθηκαν από τα Ειρηνοδικεία, στα οποία προσφεύγουν οι τράπεζες για χρέη από καταναλωτικά δάνεια και κάρτες μέχρι 12.000 ευρώ, και από τα Πρωτοδικεία που εκδικάζουν προσφυγές τραπεζών για οφειλές άνω των 12.000 ευρώ (κυρίως στεγαστικά δάνεια), περί τις 50.000 διαταγές πληρωμής. Ένα 30% αυτών καταλήγει σε πλειστηριασμούς. Προηγείται η κατάσχεση (που αφαιρεί από τον δανειολήπτη το δικαίωμα να πουλήσει το ακίνητό του και να ξοφλήσει το χρέος). Πέρυσι, σε όλη τη χώρα, οι κατασχέσεις και οι πλειστηριασμοί άγγιξαν τις 17.000. Από αυτούς, για ποσά μικρότερα των 12.000 ευρώ, 8.444 έγιναν στην Αθήνα, 2.250 στον Πειραιά και 2.500 στη Θεσσαλονίκη.

Η ανάγκη των νοικοκυριών να «ξεφουσκώσουν» τις δόσεις για δάνεια και κάρτες, ρισκάροντας μια κατάσχεση, αποτυπώνεται στη θεαματική αύξηση των προσημειώσεων ακινήτων (τα καταναλωτικά δάνεια με προσημείωση ακινήτου χορηγούνται με επιτόκια μειωμένα έως και 50% σε σχέση με τα συμβατικά δάνεια, όμως σε περίπτωση μη αποπληρωμής η τράπεζα κατάσχει το ακίνητο). Το συνολικό ύψος των προσημειωμένων δανείων αγγίζει τα 130 δισ. ευρώ, περίπου όσο το μισό ΑΕΠ. Το 70% αυτού του ποσού αφορά νοικοκυριά. Πολλοί, προκειμένου να τα βγάλουν πέρα με τις δόσεις λαμβάνουν τα λεγόμενα «επισκευαστικά» δάνεια… Ένας φαύλος κύκλος δανεισμού που οδηγεί σε προσημειώσεις, κατασχέσεις και πλειστηριασμούς.

Διότι δεν είναι μόνο το Χ ποσό που μπορεί να χρωστάει κάποιος στις τράπεζες. Κάθε φορά που η τράπεζα κινεί διαδικασία πλειστηριασμού χρεώνει δικαστικά έξοδα 1.400 ευρώ, ενώ πάνω στο αρχικό κεφάλαιο τρέχουν οι τόκοι. Ο οφειλέτης μπορεί να καταβάλει ένα ποσό, συν τα δικαστικά έξοδα, για να σταματήσει τη διαδικασία, όμως αν στη συνέχεια καθυστερήσει να αποπληρώσει το υπόλοιπο χρέος, κινείται νέα διαδικασία πλειστηριασμού με νέες χρεώσεις, ενώ οι τόκοι τρέχουν…

Καμία νύξη για τοκογλυφική πρακτική των τραπεζών. Είμαστε άσπιλοι και αμόλυντοι στο μέτρο που δεν διαλαλούμε τη ρυπαρότητά μας. Ούτε ακούγεται η κατηγορική φωνή όσων σέρνουν την ερημιά τους ανάμεσά μας. Αλλωστε, σε ένα βαθμό δυστυχίας, κάθε παρρησία είναι απρεπής.

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Το νέο μαύρο πρόβατο της Ε.Ε.

Posted on Οκτώβριος 31, 2008. Filed under: FYROM | Ετικέτες: , |

Του Σταυρου Τζιμα, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, Παρασκευή, 31 Oκτωβρίου 2008

O αρμόδιος για τη διεύρυνση επίτροπος της Ε.Ε. Ολι Ρεν δεν μάσησε τα λόγια του, αναφερόμενος στην ημερομηνία έναρξης ενταξιακών διαπραγματεύσεων με τα Σκόπια. «Για την ώρα οι οκτώ όροι που έχουμε θέσει δεν πληρούνται, ούτε ο ένατος, δηλαδή οι δημοκρατικοί κανόνες διεξαγωγής των εκλογών, και μου φαίνεται δύσκολο να προτείνω την έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων», δήλωσε εν όψει της δημοσιοποίησης, στις αρχές Νοεμβρίου, της ετήσιας έκθεσης προόδου που έχουν σημειώσει οι υποψήφιες προς ένταξη χώρες, μεταξύ των οποίων και η ΠΓΔΜ. Τι σημαίνει αυτό; Οτι ο πλέον σημαντικός στρατηγικός στόχος των Σκοπίων, το όραμα τριών εκατομμυρίων ανθρώπων να γίνουν Ευρωπαίοι πολίτες απομακρύνεται. Ποιος ευθύνεται; Ειδικά σε αυτό, αποκλειστικά και μόνο ο πρωθυπουργός Γκρούεφσκι και η κυβέρνησή του.

Το έχει δηλώσει, άλλωστε, λέγοντας πως προέχει γι’ αυτόν η «σωτηρία» του έθνους, που απειλείται από τον κακό γείτονα, ο οποίος κατά τον Γκρούεφσκι υπονομεύει και τις προετοιμασίες της χώρας του για το ευρωπαϊκό της ταξίδι.

Μόνο που στις Βρυξέλλες δεν τρώνε κουτόχορτο και ο πρεσβευτής της Ε.Ε. στα Σκόπια Ερβάν Φουερέ φρόντισε να στείλει το μήνυμα στους κυβερνώντες. «Μην ψάχνετε έξωθεν άλλοθι, σταματήστε να κατηγορείτε την Ελλάδα ότι εμποδίζει την ευρωπαϊκή σας προοπτική και δείτε τι θα κάνετε για να υλοποιήσετε τις δεσμεύσεις που έχετε αναλάβει», είπε απευθυνόμενος στα μέλη της επιτροπής εξωτερικών υποθέσεων του Κοινοβουλίου της ΠΓΔΜ.

Η εκπλήρωση των κριτηρίων απαιτεί γενναίες αποφάσεις για μεταρρυθμίσεις στην οικονομία, το πολιτικό και νομικό σύστημα, την οικοδόμηση σχέσεων εμπιστοσύνης μεταξύ της σλαβομακεδονικής και αλβανικής εθνότητας που αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθος της επιβίωσης της FYROM.

Συνεπάγονται όμως και μεγάλο πολιτικό κόστος το οποίο ο Νίκολα Γκρούεφσκι δεν δείχνει διατεθειμένος να επωμισθεί. Υπεράνω όλων γι’ αυτόν και τους ομοϊδεάτες του είναι η εξουσία και αυτή εξασφαλίζεται ιππεύοντας το άτι του εθνικισμού. Δεν είναι μυστικό ότι οι Ευρωπαίοι έχουν εκνευριστεί με τα «παιδαριώδη καμώματα» του Σλαβομακεδόνα ηγέτη. Ούτε ότι στους διαδρόμους των μεγάρων της Ε.Ε. και του ΝΑΤΟ αξιωματούχοι και διπλωμάτες τον «λούζουν» με όχι και τόσο κολακευτικά κοσμητικά επίθετα.

Δεν κρύβουν, εξάλλου, οι ιθύνοντες της ευρωπαϊκής πολιτικής στην περιοχή, τη νοσταλγία τους στον Γκλιγκόροφ, τον Τσερβένκοφσκι, ακόμη και αυτόν τον προκάτοχο του Γκρούεφσκι στην ηγεσία του εθνικιστικού VMRO DPMNE Λιούπτσο Γκεοργκέιφσκι με τον οποίο μπόρεσαν να συνεννοηθούν σε δύσκολες στιγμές, όπως εκείνες του εμφυλίου με τους Αλβανούς το 2001.

Με τον σημερινό πρωθυπουργό θεωρούν ότι έμπλεξαν. Από μια άποψη θα μπορούσαν να τον αγνοήσουν και να εγκαταλείψουν τα Σκόπια στην τύχη τους. Ομως η FYROM, μετά και την ανεξαρτησία του Κοσόβου, παραμένει ο ασταθής κρίκος στην δυτικοβαλκανική αλυσίδα και αν σπάσει η περιοχή ενδέχεται να μπει σε νέες περιπέτειες.

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Η ελληνική κρίση

Posted on Οκτώβριος 31, 2008. Filed under: Οικονομία, Πολιτική | Ετικέτες: |

ΓNΩMH

Tου Mπαμπη Παπαδημητριου, Η Καθημερινή,  Παρασκευή, 31 Oκτωβρίου 2008

Ισως να ήταν καλύτερα αν η κρίση ήταν «μόνο» διεθνής. Αλλά, δυστυχώς για όλους μας, η διεθνής κρίση έρχεται να προστεθεί σε μια ελληνικότατη κρίση. Εξηγούμαι: Ενα κράτος που δεν μπορεί να μαζέψει τα φορολογικά του έσοδα, που δανείζεται συνεχώς περισσότερα κάθε μήνα, που «αδειάζει» το δημόσιο ταμείο, που αδυνατεί να προγραμματίσει στοιχειώδη μέτρα αντίδρασης στα διεθνή φαινόμενα, δύσκολα θα αντιδράσει ορθά στον τρόπο με τον οποίο ενσωματώνονται στην ελληνική οικονομία τα στοιχεία της διεθνούς κρίσης. Στην πλευρά της προσφοράς, το πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας είναι η χαμηλή παραγωγικότητα των επενδεδυμένων σε αυτήν κεφαλαίων, σε συνδυασμό με τη σημαντική άνοδο των δανειακών υποχρεώσεων των μονάδων παραγωγής. Στην πλευρά της ζήτησης, ο πληθωρισμός κατατρώγει τα πολλά τελευταία χρόνια το διαθέσιμο εισόδημα και ελαχιστοποιεί τις ευκαιρίες επενδυτικών ενεργειών από τα νοικοκυριά, ενώ η αποταμίευση έχει πρακτικά «κλειδωθεί» στη μελλοντική αξία των ακινήτων.

Μη μας μπερδεύει ο τρόπος εμφάνισης της διεθνούς κρίσης. Μπορεί το χρηματιστήριό «μας» να ακολουθεί στην πτώση τα υπόλοιπα, όμως η αναστροφή των δεικτών δεν σημαίνει ότι βγήκαμε από την πολύ «ελληνική» μας κρίση. Μπορεί οι τράπεζές «μας» να αμύνονται στην πλανητική κρίση εμπιστοσύνης, ζουν όμως με τους δικούς τους «βαλκανικούς» εφιάλτες. Σε αντίθεση με όσα πολλοί πιστεύουν, η παρούσα κρίση δεν περιορίζεται σε μια διεθνή λαίλαπα που απλώς ξεσπάει και σε εθνικό επίπεδο. Ομως, τα κοινά της χαρακτηριστικά, οι χρηματικοί κλυδωνισμοί, πυροδοτούν τις βόμβες που κρύβει κάθε μια οικονομία ξεχωριστά.

Σύμφωνα με ειδική ανάλυση της εξειδικευμένης εταιρείας Hellastat, οι μικρότερες επιχειρήσεις «εμφανίζουν υψηλότερη κατά 30% πιθανότητα καθυστέρησης των πληρωμών τους» σε σύγκριση με τον μέσο όρο. Το πρόβλημα αυτό μεγάλωσε, καθώς ανέβηκαν τους προηγούμενους μήνες τα επιτόκια και γίνεται οξύτερο τώρα που οι τράπεζες επαναφέρουν τα παλαιά μεγάλα περιθώρια επί του δανεισμού. Ετσι, η μείωση των επιτοκίων που θα γίνει τους επόμενους μήνες δεν θα είναι άμεσα αποτελεσματική.

Η σταδιακή τα τελευταία χρόνια μείωση της αποτελεσματικότητας αυτών των επιχειρήσεων και η χρονικά παράλληλη αύξηση των δανειακών τους υποχρεώσεων οδηγεί σε ένα πολύ ελληνικό πρόβλημα που γίνεται εκρηκτικό στο παρόν περιβάλλον. Ετσι, στο προσεχές διάστημα, οι μεγάλες επιχειρήσεις, καλύτερα οργανωμένες και με χαμηλότερο δανεισμό, θα καταβροχθίσουν ένα πολύ σπουδαίο κομμάτι της αγοράς. Αν επιβεβαιωθεί ότι τους επόμενους μήνες θα αντιμετωπίσουμε κρίση αποπληθωρισμού, τότε η κρίση «μας» θα γίνει χειρότερη. Οι επιχειρήσεις είναι φορτωμένες με συμβατικό υψηλό κόστος εργασίας, όπως επιτάσσουν οι διετείς συμβάσεις μισθών και η όποια επιβάρυνσή τους (π.χ. με πρόσθετους φόρους) θα δώσει τη χαριστική βολή. Επιπλέον, το κράτος, αντιμέτωπο με μεγάλα ελλείμματα, δεν έχει πραγματικά περιθώρια παροχής οξυγόνου στην παραγωγή. Το πιθανότερο είναι πως αντί να δώσει λύσεις σε επενδυτικά έργα και να απελευθερώσει την επιχειρηματικότητα, θα περιοριστεί σε νέες εισοδηματικές ενισχύσεις. Καθιστώντας την κρίση ακόμη πιο… ελληνική.

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Ποια κεκτημένα…

Posted on Οκτώβριος 31, 2008. Filed under: Νέα Δημοκρατία, Πολιτική | Ετικέτες: |

ΣTAΣEIΣ

Tου Παντελη Μπουκαλα, Η Καθημερινή, Παρασκευή, 31 Oκτωβρίου 2008

Οποτε το Σύστημα χρειάζεται μια γερή δόση κυνισμού, ή κάποιον «λαγό» που θα δοκιμάσει κοινωνικές αντοχές και πολιτικές ανοχές, εμφανίζεται στο προσκήνιο ένας πολιτικός που τα έχει καταφέρει καλύτερα (για λογαριασμό του) στο παρασκήνιο: ο κ. Κωνσταντίνος Μητσοτάκης. Με την αίσθηση ότι δεν είναι επίτιμος πρόεδρος ενός κόμματος, της Νέας Δημοκρατίας, αλλά της Ελληνικής Δημοκρατίας στο σύνολό της, ο όγδοος των σοφών, εξαπολύει τα συμπεράσματά του προσπαθώντας να πείσει ότι πρόκειται για αναμφισβήτητες αλήθειες που απορρέουν από συσσωρευμένη πείρα και αμερόληπτη στάση, από εθνικώς ορθή αντικειμενικότητα σαν να λέμε, και όχι για σκέψεις υπαγορευμένες από την κομματική του θέση, την ιδεολογική του σκοπιά, ενίοτε και τις οικογενειακές του ανησυχίες.

Προ ημερών, λοιπόν, σε μια περίοδο δηλαδή ρευστότητας, ανασφάλειας και ανησυχίας, με εκείνη τη σιγουριά που τον χαρακτηρίζει, τη σιγουριά πως είναι ο κλητός της Ιστορίας, ο εκλεκτός της, κήρυξε «το τέλος των κεκτημένων», όπως προ ετών ο αξιότιμος κ. Φράνσις Φουκουγιάμα είχε κηρύξει το «τέλος της Ιστορίας» ή όπως ο παλαιός εκείνος νεοδημοκράτης υπουργός είχε αναγγείλει το «τέλος της πάλης των τάξεων». «Οταν λέμε κεκτημένα δικαιώματα δεν εννοούμε πως είναι κεκτημένα» είπε ο κ. Μητσοτάκης, με τον αυστηρό τόνο ενός κοινωνιολογούντος ιατροδικαστή που δεν ανέχεται αντιρρήσεις στα πορίσματά του. Το ζήτημα βέβαια δεν έχει να κάνει με τη γραμματική αλλά με την πολιτική. Δεν αρνείται τον παρακείμενο ο κ. επίτιμος, το «κεκτημένα», τον ενεστώτα αρνείται. Δεν αποδέχεται δηλαδή ότι δικαιώματα που αποκτήθηκαν με κόπο και αγώνες, συχνά και με αίμα, υπάρχουν σ’ έναν διαρκή ενεστώτα. Προφανώς πιστεύει ότι και αυτά έχουν δεκαετή το πολύ βίο.

Φυσικά, πιστός στις ιδέες του, ο κ. Μητσοτάκης δεν εννοεί ότι όλα τα κεκτημένα τελούν υπό αίρεση ή ότι είναι σκόπιμη και ωφέλιμη η φαλκίδευσή τους ή και η ανατροπή τους. Τα δικαιώματα των εργαζομένων, αυτά δεν ανέχεται να θεωρούνται κεκτημένα και αναπαλλοτρίωτα, τα ωράρια εργασίας λόγου χάρη, οι συλλογικές συμβάσεις, οι άδειες, το ίδιο το δικαίωμα στην εργασία εντέλει. Για τα κεκτημένα της τάξης του, για τα ακλόνητα κεκτημένα του επαγγελματικού του κλάδου (των πολιτικών), για τα κεκτημένα της διαπλοκής δεν είχε και δεν έχει, προφανώς, την παραμικρή αντίρρηση. Ο κυνισμός του ήταν πάντοτε στρατευμένος. Ισως γι’ αυτό ένα από τα ακλόνητα κεκτημένα της δημόσιας σφαίρας είναι να αντιμετωπίζει με καχυποψία ή ακόμα και με σαρκασμό όσα ο κ. Κωνσταντίνος Μητσοτάκης προσπαθεί να τα εμφανίζει σαν αποκυήματα μιας σκέψης υπεράνω σκοπιμοτήτων.

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Κυβέρνηση βυθισμένη στην απραξία

Posted on Οκτώβριος 30, 2008. Filed under: Διαφθορά, Καραμανλής Κώστας, Νέα Δημοκρατία, Οικονομία, Σκάνδαλα | Ετικέτες: |

Του Γιάννη Ιωάννου. ΕΘΝΟΣ

Του Γιάννη Ιωάννου

ΓΝΩΜΗ. ΕΘΝΟΣ, 30/10/2008

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ασφαλώς η πρώτη φορά που συμβαίνει, αλλά οι συνθήκες υπό τις οποίες διαπιστώνεται στην περίπτωση αυτή η ανικανότητα της κυβέρνησης Καραμανλή είναι αναντίρρητα οι δραματικότερες. Την ώρα που η παγκόσμια οικονομία κλυδωνίζεται και οι χώρες αναζητούν μέσα από συγκεκριμένα μέτρα και παρεμβάσεις του δημόσιου τομέα τις καλύτερες δυνατές λύσεις, η ελληνική κυβέρνηση παραμένει βυθισμένη σε μια πρωτοφανή απραξία.

ΕΠΑΝΕΙΛΗΜΜΕΝΑ έχουν διαβεβαιώσει την κοινή γνώμη τόσο ο πρωθυπουργός όσο και ο υπουργός Οικονομίας ότι διαθέτουν «πλήρες και λεπτομερές σχέδιο για την αντιμετώπιση της κρίσης», αλλά το μόνο που μέχρι στιγμής έχουν κάνει είναι να διαρρέουν ιδέες και σκέψεις τις οποίες στην πράξη ακυρώνουν και να συσκέπτονται, με μοναδικό διαπιστωμένο αποτέλεσμα την ανικανότητά τους να καταλήξουν σε κάποια μέτρα.

ΛΟΓΙΚΑ, εκείνο που η κοινή γνώμη ανέμενε να συμβεί ήταν να προωθήσει και στη χώρα μας η κυβέρνηση τα μέτρα τα οποία έχουν κριθεί αναγκαία από τα άλλα κράτη της ζώνης του ευρώ. Αντί γι αυτό εξαγγέλθηκε η στήριξη του τραπεζικού συστήματος με 28 δισεκατομμύρια ευρώ, χωρίς να έχει αποσαφηνιστεί ποιες τράπεζες θα τα πάρουν, γιατί θα τα πάρουν και πώς θα τα αξιοποιήσουν για την τόνωση της οικονομίας και από κει και πέρα η κυβέρνηση δεν λέει να ξεφύγει από την πορεία την οποία είχε ήδη χαράξει.

ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΕΣ κινήσεις για τη στήριξη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων δεν έχουν γίνει. Ενέργειες για την ενίσχυση της ζήτησης δεν προωθούνται και όλα δείχνουν ότι ο κυβερνητικός σχεδιασμός θα εξαντληθεί στην προσφορά μερικών φιλοδωρημάτων προς τους οικονομικά αδύναμους. Κι όλα αυτά ενώ την ίδια ώρα η φορολογική και άλλη επιδρομή του Γ. Αλογοσκούφη απειλεί να εξουθενώσει οικονομικά τον εμπορικό κόσμο και το μεγαλύτερο τμήμα του καταναλωτικού κοινού.

ΓΙΑ ΠΟΛΛΟΣΤΗ φορά ο ελληνικός λαός νιώθει την έλλειψη ηγεσίας σε μια κρίσιμη περίοδο. Δυστυχώς, την κρισιμότερη.

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Αναζητώντας τη «λύση»…

Posted on Οκτώβριος 30, 2008. Filed under: Καραμανλής Κώστας, Νέα Δημοκρατία, Οικονομία | Ετικέτες: |

ANEMOΔEIKTHΣ

Tου Θανου Oικονομοπουλου, Η Καθημερινή, Πέμπτη, 30 Oκτωβρίου 2008

«Αρκεί να εφαρμοστούν σωστά…» δήλωσε χθες αμέσως μετά την κυβερνητική επιτροπή, που συνεδρίασε με θέμα την κρίση και την κατάσταση της οικονομίας, ο Γιώργος Σουφλιάς, κρίνοντας πάντως «σωστά» τα μέτρα στήριξης που αποφάσισε η κυβέρνηση, που δεν περιορίζονται, όπως άφησε να εννοηθεί, μόνο στην ενίσχυση του χρηματοπιστωτικού συστήματος. Και αυτή η έμμεση πλην σαφής επιφύλαξη που διατύπωσε ο (πολύ προσεκτικός…) κ. Σουφλιάς ίσως αποτελεί το επίκεντρο του προβληματισμού που αναπτύσσεται τις τελευταίες μέρες, γύρω από το πρόγραμμα των 28 δισ. (όχι και λίγα – το 11,4% του ΑΕΠ…) που εξήγγειλε η κυβέρνηση. Το οποίο κρίνεται (και όχι μόνο από την αντιπολίτευση – και υπουργοί διατυπώνουν απορίες στις κατ’ ιδίαν συνομιλίες τους…) αρκετά πρόχειρο, αποσπασματικό και ίσως προς λάθος κατεύθυνση και με λάθος ή ατελείς προϋποθέσεις…

«Αρκεί να εφαρμοστούν σωστά…», που πάει να πει πως ίσως δεν έχει διασφαλιστεί ένα επαρκές και αποτελεσματικό πλέγμα εποπτείας και ελέγχων ως προς το «πώς» και με ποιους ρυθμούς τα χρήματα αυτά των Ελλήνων φορολογουμένων προς τις τράπεζες θα φθάσουν τελικά στο να χρηματοδοτήσουν την πραγματική οικονομία, μέσω δανεισμού με όρους μη επαχθείς και να βοηθήσουν τους ασθενέστερους δανειολήπτες. Γιατί, το να ενισχυθούν «γενικώς» οι τράπεζες (που μέχρι τώρα μας διαβεβαίωνε το οικονομικό επιτελείο πως «δεν αντιμετωπίζουν προβλήματα…»), χωρίς διασφαλίσεις πως αυτή η ρευστότητα που θα κατευθυνθεί από το κράτος προς αυτές θα φθάσει τελικά και στην πραγματική οικονομία (για παραγωγικές επενδύσεις, για διασφάλιση, έστω αν όχι αύξηση, θέσεων εργασίας, για ενίσχυση της ζήτησης κ.λπ.), εν πολλοίς θα αποδειχθεί δώρον άδωρον – αφήστε δηλαδή που εύλογα θα κριθεί πως αποτελεί ενίσχυση του κράτους στις τραπεζικές επιχειρήσεις, για τις όποιες τυχόν λάθος επιλογές και πολιτικές τους…

Και τι πάει να πει (ιδίως από τη στιγμή που έχει καταρτιστεί και… ολόκληρο νομοσχέδιο) πως το πρόγραμμα στήριξης των τραπεζών βασίζεται σε «συμφωνία κυρίων», μεταξύ τραπεζιτών και κυβέρνησης; Δίνεται το 11,4% του ΑΕΠ σε μια συγκεκριμένη πολιτική στήριξης και ενίσχυσης του «συστήματος» και όλο αυτό το σχέδιο δεν προβλέπει πολύ συγκεκριμένους και πολύ αυστηρούς τρόπους εποπτείας και ελέγχου, αλλά στηρίζεται σε «συμφωνίες κυρίων»; Τη στιγμή, μάλιστα, που από τα πιο επίσημα χείλη διατυπώνεται η εκτίμηση πως για να μην αντιμετωπίσει η χώρα το φάσμα της ύφεσης, για να κινηθεί αποτελεσματικά η «αγορά», απαιτείται άμεσα να διοχετευθούν προς αυτήν τουλάχιστον 18 δισ.;

Πώς θα διασφαλιστεί, πως τμήμα, τουλάχιστον, αυτών των «ενέσεων ρευστότητας» που θα γίνουν με κρατική δαπάνη στις τράπεζες δεν θα διοχετευθεί για την κάλυψη «ανοιγμάτων» που έχουν οι τελευταίες στα καταστήματα ή τις θυγατρικές τους στο εξωτερικό, ανοίγματα τα οποία ενδεχομένως καλυπτόμενα από αυτή την κρατική βοήθεια θα στερήσουν από αναγκαίο ρευστό την εγχώρια αγορά; Την ώρα μάλιστα που μεγάλοι κλάδοι της οικονομίας (τουρισμός, οικοδομή, ναυτιλία) κλυδωνίζονται από την κρίση και αντιμετωπίζουν ένα ήδη ζοφερά διαγραφόμενο μέλλον, αλλά ταυτόχρονα οι «μικρομεσαίοι» (η ραχοκοκαλιά της εθνικής οικονομίας), καθώς και τα νοικοκυριά χρειάζονται άμεση ενίσχυση, με ανταγωνιστικούς μάλιστα όρους;

Εύλογα διερωτάται κανείς για το αν υπήρχαν και άλλες λύσεις για την άμεση και ουσιαστική ενίσχυση της «αγοράς», με σημαντικό τμήμα, έστω, αυτής της μεγάλης κρατικής χρηματοδότησης των 28 δισ. Θα μπορούσε, λ.χ., το κράτος να επιδοτεί (μέσα από ένα σχετικά εύκολο σύστημα ελέγχου) τα δάνεια προς τις επιχειρήσεις και το καταναλωτικό κοινό (π.χ. για στεγαστικά δάνεια) και παράλληλα να επιβάλλει όρους και προϋποθέσεις (αφού το κράτος εγγυάται και επιδοτεί…) για την πολιτική επιτοκίων που εφαρμόζουν οι τράπεζες, οι οποίες ήδη (όπως και παλιότερα…) εμφανίζονται «δυσκίνητες» στο να μετακυλίσουν στα δάνεια που χορηγούν τις σημαντικές μειώσεις των διεθνών επιτοκίων – το της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας όσο και το Εuribor, σε μια προκλητική πολιτική που θυμίζει το «τα δικά μου δικά μου και τα δικά σου… δικά μου»!

Και αυτές οι διαδικασίες θα πρέπει να αποφασισθούν και να αρχίσουν να υλοποιούνται το συντομότερο δυνατόν (όπως επειχειρείται με ευελιξία στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες, που λήφθηκαν ανάλογα μέτρα), γιατί αν η κρίση χτυπήσει (τα πρώτα σημάδια είναι ήδη επικίνδυνα ορατά…) καίρια τις επιχειρήσεις και το καταναλωτικό κοινό, τότε οι όποιες προσπάθειες αντιστροφής της πραγματικότητας θα είναι πολλαπλάσια πιο δύσκολες και τα κεφάλαια προς «ενίσχυση» ασύγκριτα περισσότερα – και με αμφισβητούμενες προοπτικές επιτυχίας…

Είπε και κάτι άλλο, χθες, ο κ. Σουφλιάς: πως πέρα και άσχετα με τα όποια άλλα «μέτρα» (και υπό την προϋπόθεση, που δεν είναι διασφαλισμένη, πως «θα εφαρμοσθούν σωστά»…) αυτό που άμεσα, απαιτείται είναι η αύξηση του προγράμματος δημοσίων επενδύσεων, ακριβώς για να αποτελέσει τον «μοχλό» της αναθέρμανσης της πραγματικής οικονομίας, σε μια στιγμή μάλιστα που ο ιδιωτικός τομέας, υποχρηματοδοτούμενος, εμφανίζεται διστακτικός.

Μέχρι στιγμής, οι δημόσιες επενδύσεις όχι μόνο δεν αυξάνονται, ως ποσοστό επί του ΑΕΠ, αλλά στο προσχέδιο προϋπολογισμού (που κατατέθηκε πριν από 20 μέρες, όταν η κρίση έδειχνε ήδη απειλητικά τα «δόντια» της!) εμφανίζονται και μειωμένες! Ως εάν η κυβέρνηση να μην έχει πάρει «είδηση» τους άμεσους κινδύνους ύφεσης, εμμένουσα σε «πρότυπα» (έτσι και αλλιώς αμφισβητούμενης αποτελεσματικότητας…) άλλων εποχών, άλλων ιδεολογημάτων.

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Ευαισθησία δύο ταχυτήτων

Posted on Οκτώβριος 30, 2008. Filed under: Εθνικό Ταμείο Κοινωνικής Συνο, Ολυμπιακή | Ετικέτες: , |

ΚΥΡΙΟ ΑΡΘΡΟ. Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, Πέμπτη, 30 Oκτωβρίου 2008

Αποτελεί ίσως πρόκληση το γεγονός ότι η κυβέρνηση εξήγγειλε δεκαπέντε φορές τη χρηματοδότηση του «Εθνικού Ταμείου Κοινωνικής Συνοχής» (ή «Ταμείου κατά της φτώχειας») και μέχρι σήμερα δεν έχει εκταμιεύσει ούτε ένα ευρώ, ενώ ταυτόχρονα έχει εξαγγείλει πακέτο 1,3 δισεκατομμυρίων για τους περίπου 9.000 εργαζόμενους της «Ολυμπιακής». Οι πρόωρες συνταξιοδοτήσεις, τα ειδικά επιδόματα στήριξης του εισοδήματος, τα πλουσιοπάροχα εφάπαξ κ.ά. σκανδαλίζουν τους ανέργους των 300 ευρώ και τους εργαζόμενους των 600-700 ευρώ, οι οποίοι δικαιολογημένα ανησυχούν λόγω της χρηματοπιστωτικής κρίσης. Τα 100 εκατομμύρια που ανεγράφησαν στον προϋπολογισμό του 2008 (και δεν έχουν δοθεί ακόμη) για τα δύο εκατομμύρια των Ελλήνων που ζουν κάτω από το όριο της σχετικής φτώχειας δείχνουν αν μη τι άλλο ότι η κοινωνική ευαισθησία της κυβέρνησης είναι δύο ταχυτήτων.

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Το κολοβό Κοινοβούλιο

Posted on Οκτώβριος 26, 2008. Filed under: Βουλή, Δικαιοσύνη, Εξεταστική επιτροπή, Καραμανλής Κώστας, Νέα Δημοκρατία, Προανακριτική Επιτροπή, Πολιτική, Σκάνδαλα | Ετικέτες: |

Του ΘΑΝΑΣΗ ΤΕΓΟΠΟΥΛΟΥ

ΤΑ ΛΑΘΗ της Νέας Δημοκρατίας διαδέχονται το ένα το άλλο. Η άρνηση της εξεταστικής επιτροπής, πρώτα. Η αντιφατική δικαιολογία έπειτα, για τη θεαματική πρόταση της σύστασής της, «μετά τις εξελίξεις», δηλαδή την παραίτηση των δύο εισαγγελέων, ενώ το ζήτημα της Μονής Βατοπεδίου παρέμενε εκκρεμές στη Δικαιοσύνη και οι εισαγγελείς ζητούσαν, στην ουσία, τη σύσταση της επιτροπής του άρθρου 86 του Συντάγματος, της λεγόμενης «προανακριτικής». Αποδείχθηκε κίνηση αντιπερισπασμού, η αίτηση της Ν.Δ. για την εξεταστική. Κίνηση αντιπερισπασμού στην προαναγγελθείσα αίτηση για τη σύσταση της επιτροπής του άρθρου 86 από το ΠΑΣΟΚ.

ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕ η απόκρουση του αιτήματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης από τον πρωθυπουργό, στις Βρυξέλλες. Με τη νομικά λαθεμένη και πολιτικά παραπλανητική αιτιολογία ότι απαιτούνται τάχα «αποχρώσες ενδείξεις» ενοχής για να συσταθεί απλώς μια επιτροπή που θα διενεργούσε, με αποκλειστική αρμοδιότητα, προκαταρκτική εξέταση. Θα διερευνούσε, δηλαδή, αν τα καταγγελλόμενα εις βάρος υπουργών ή υφυπουργών ήταν προδήλως αβάσιμα ή όχι.ΤΟ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ ήρθε στο τέλος. Η απόφαση της κυβερνητικής επιτροπής να απόσχει η Ν.Δ. από τη συζήτηση και ψηφοφορία της πρότασης του ΠΑΣΟΚ για την επιτροπή του άρθρου 86 που υποστήριζε σύσσωμη η αντιπολίτευση, στη συνεδρίαση της Βουλής, την Παρασκευή. Θεσμικό ατόπημα πρωτοφανές αλλά και διαφανές πολιτικό τέχνασμα. Βουλή με απέχουσα την κυβέρνηση και τη συμπολίτευση δεν νοείται στο κοινοβουλευτικό σύστημα. Προφανής ο λόγος της αποχής. Μυστική ψηφοφορία, που απαιτεί πλειοψηφία του όλου αριθμού των βουλευτών, σημαίνει κατά συνείδηση ψήφο. Με σύσσωμη την αντιπολίτευση να υποστηρίζει το αίτημα για επιτροπή προκαταρκτικής εξέτασης και ισχνή την πλειοψηφία της Ν.Δ., τίποτε δεν απέκλειε την υπερψήφιση της πρότασης που η κυβέρνηση απέκρουε. Η εντελώς αναρμόδια να καθορίσει τη στάση της κοινοβουλευτικής ομάδας κυβερνητική επιτροπή, υπό τον πρωθυπουργό, αποφάσισε την αποχή. Αλλά αρχηγού παρόντος, πάσα αρχή παυσάτω…

Ο ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ απέδειξε, άλλη μια φορά, ότι μπορεί να εξασφαλίσει την κομματική συνοχή. Εδώ, όμως, μόνο με την αποχή. Με την πρωτόγνωρη αποχή της κυβέρνησης και της συμπολίτευσης από τη Βουλή. Το τέχνασμα ήταν να θέσει σε δίλημμα το ΠΑΣΟΚ: Ή αποσύρετε την πρόταση, ή καταψηφίζεται από την απέχουσα και σιωπηρή πλειοψηφία, σε μυστική ψηφοφορία που η αποχή τη μετατρέπει σε φανερή. Στην πρώτη περίπτωση υποτάσσεστε στη θέση της Ν.Δ., που θέλει μόνο εξεταστική, στη δεύτερη φέρετε την ευθύνη για την απαλλαγή υπουργών και υφυπουργών της Ν.Δ. που ο κ. Καραμανλής θέλει διακαώς να κατηγορηθούν, αν προκύψουν «αποχρώσες ενδείξεις»… Το έχει άλλωστε πει: Μηδενική ανοχή, απόλυτη συνοχή (τώρα όμως με πλήρη αποχή).

ΤΟ ΤΕΧΝΑΣΜΑ αντιμετωπίστηκε από το ΠΑΣΟΚ και τον ΣΥΡΙΖΑ μετά τη συζήτηση, την ώρα της προβλεπόμενης ψηφοφορίας. Ηταν η καλύτερη ώρα της

Βουλής. Η πειστική νομική επιχειρηματολογία του Φώτη Κουβέλη, με βάση τον κανονισμό της Βουλής, όχι τόσο για την έλλειψη απαρτίας, όσο για την αδυναμία διεξαγωγής μυστικής ψηφοφορίας με απούσα τη συμπολίτευση, καταδείκνυε στην πράξη το θεσμικό ατόπημα της κυβέρνησης και οδηγούσε στη ματαίωση της ψηφοφορίας.

Η ΔΕΞΙΟΤΕΧΝΙΑ, θεσμική, πολιτική και κοινοβουλευτική, του Ευάγγελου Βενιζέλου έβγαλε το ΠΑΣΟΚ από το δίλημμα. Ούτε αποσύρουμε το αίτημα ούτε διεξάγεται ψηφοφορία. Μένει εκκρεμές και η αίτηση για σύσταση της επιτροπής του άρθρου 86 δεν απορρίπτεται. Ο διάλογος του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου του ΠΑΣΟΚ με τον πρόεδρο της Βουλής θα μείνει στα χρονικά. «Δική σας η απόφαση κύρε πρόεδρε». Και ο κ. Σιούφας μπροστά στο αδιανόητο πρόβλημα που προκάλεσε το τέχνασμα της απέχουσας πλειοψηφίας, η οποία τον εξέλεξε, ανταποκρίθηκε με τον καλύτερο τρόπο στο θεσμικό του ρόλο. Απευθυνόμενος στη Βουλή των 116 παρόντων (ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ) βουλευτών είπε: Δική μου η απόφαση αλλά το ζήτημα είναι τέτοιο ώστε αναφέρομαι στο σώμα. Δηλαδή σε σας, που δέχεστε την πρόταση του κ. Βενιζέλου. «Κηρύσσω περαιωμένη τη συνεδρίαση».

ΟΙ ΘΕΣΜΟΙ εκδικούνται, όπως συνηθίζει να λέει ο κ. Κουβέλης. Το Κοινοβούλιο, που άφησε κολοβό η αποχή κυβέρνησης και συμπολίτευσης, δεν μπόρεσε να της κάνει το χατίρι…

ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 26/10/2008
Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

« Προηγούμενες Καταχωρίσεις

Liked it here?
Why not try sites on the blogroll...