Αναζητώντας τη «λύση»…

Posted on 30 Οκτωβρίου, 2008. Filed under: Καραμανλής Κώστας, Νέα Δημοκρατία, Οικονομία | Ετικέτες: |

ANEMOΔEIKTHΣ

Tου Θανου Oικονομοπουλου, Η Καθημερινή, Πέμπτη, 30 Oκτωβρίου 2008

«Αρκεί να εφαρμοστούν σωστά…» δήλωσε χθες αμέσως μετά την κυβερνητική επιτροπή, που συνεδρίασε με θέμα την κρίση και την κατάσταση της οικονομίας, ο Γιώργος Σουφλιάς, κρίνοντας πάντως «σωστά» τα μέτρα στήριξης που αποφάσισε η κυβέρνηση, που δεν περιορίζονται, όπως άφησε να εννοηθεί, μόνο στην ενίσχυση του χρηματοπιστωτικού συστήματος. Και αυτή η έμμεση πλην σαφής επιφύλαξη που διατύπωσε ο (πολύ προσεκτικός…) κ. Σουφλιάς ίσως αποτελεί το επίκεντρο του προβληματισμού που αναπτύσσεται τις τελευταίες μέρες, γύρω από το πρόγραμμα των 28 δισ. (όχι και λίγα – το 11,4% του ΑΕΠ…) που εξήγγειλε η κυβέρνηση. Το οποίο κρίνεται (και όχι μόνο από την αντιπολίτευση – και υπουργοί διατυπώνουν απορίες στις κατ’ ιδίαν συνομιλίες τους…) αρκετά πρόχειρο, αποσπασματικό και ίσως προς λάθος κατεύθυνση και με λάθος ή ατελείς προϋποθέσεις…

«Αρκεί να εφαρμοστούν σωστά…», που πάει να πει πως ίσως δεν έχει διασφαλιστεί ένα επαρκές και αποτελεσματικό πλέγμα εποπτείας και ελέγχων ως προς το «πώς» και με ποιους ρυθμούς τα χρήματα αυτά των Ελλήνων φορολογουμένων προς τις τράπεζες θα φθάσουν τελικά στο να χρηματοδοτήσουν την πραγματική οικονομία, μέσω δανεισμού με όρους μη επαχθείς και να βοηθήσουν τους ασθενέστερους δανειολήπτες. Γιατί, το να ενισχυθούν «γενικώς» οι τράπεζες (που μέχρι τώρα μας διαβεβαίωνε το οικονομικό επιτελείο πως «δεν αντιμετωπίζουν προβλήματα…»), χωρίς διασφαλίσεις πως αυτή η ρευστότητα που θα κατευθυνθεί από το κράτος προς αυτές θα φθάσει τελικά και στην πραγματική οικονομία (για παραγωγικές επενδύσεις, για διασφάλιση, έστω αν όχι αύξηση, θέσεων εργασίας, για ενίσχυση της ζήτησης κ.λπ.), εν πολλοίς θα αποδειχθεί δώρον άδωρον – αφήστε δηλαδή που εύλογα θα κριθεί πως αποτελεί ενίσχυση του κράτους στις τραπεζικές επιχειρήσεις, για τις όποιες τυχόν λάθος επιλογές και πολιτικές τους…

Και τι πάει να πει (ιδίως από τη στιγμή που έχει καταρτιστεί και… ολόκληρο νομοσχέδιο) πως το πρόγραμμα στήριξης των τραπεζών βασίζεται σε «συμφωνία κυρίων», μεταξύ τραπεζιτών και κυβέρνησης; Δίνεται το 11,4% του ΑΕΠ σε μια συγκεκριμένη πολιτική στήριξης και ενίσχυσης του «συστήματος» και όλο αυτό το σχέδιο δεν προβλέπει πολύ συγκεκριμένους και πολύ αυστηρούς τρόπους εποπτείας και ελέγχου, αλλά στηρίζεται σε «συμφωνίες κυρίων»; Τη στιγμή, μάλιστα, που από τα πιο επίσημα χείλη διατυπώνεται η εκτίμηση πως για να μην αντιμετωπίσει η χώρα το φάσμα της ύφεσης, για να κινηθεί αποτελεσματικά η «αγορά», απαιτείται άμεσα να διοχετευθούν προς αυτήν τουλάχιστον 18 δισ.;

Πώς θα διασφαλιστεί, πως τμήμα, τουλάχιστον, αυτών των «ενέσεων ρευστότητας» που θα γίνουν με κρατική δαπάνη στις τράπεζες δεν θα διοχετευθεί για την κάλυψη «ανοιγμάτων» που έχουν οι τελευταίες στα καταστήματα ή τις θυγατρικές τους στο εξωτερικό, ανοίγματα τα οποία ενδεχομένως καλυπτόμενα από αυτή την κρατική βοήθεια θα στερήσουν από αναγκαίο ρευστό την εγχώρια αγορά; Την ώρα μάλιστα που μεγάλοι κλάδοι της οικονομίας (τουρισμός, οικοδομή, ναυτιλία) κλυδωνίζονται από την κρίση και αντιμετωπίζουν ένα ήδη ζοφερά διαγραφόμενο μέλλον, αλλά ταυτόχρονα οι «μικρομεσαίοι» (η ραχοκοκαλιά της εθνικής οικονομίας), καθώς και τα νοικοκυριά χρειάζονται άμεση ενίσχυση, με ανταγωνιστικούς μάλιστα όρους;

Εύλογα διερωτάται κανείς για το αν υπήρχαν και άλλες λύσεις για την άμεση και ουσιαστική ενίσχυση της «αγοράς», με σημαντικό τμήμα, έστω, αυτής της μεγάλης κρατικής χρηματοδότησης των 28 δισ. Θα μπορούσε, λ.χ., το κράτος να επιδοτεί (μέσα από ένα σχετικά εύκολο σύστημα ελέγχου) τα δάνεια προς τις επιχειρήσεις και το καταναλωτικό κοινό (π.χ. για στεγαστικά δάνεια) και παράλληλα να επιβάλλει όρους και προϋποθέσεις (αφού το κράτος εγγυάται και επιδοτεί…) για την πολιτική επιτοκίων που εφαρμόζουν οι τράπεζες, οι οποίες ήδη (όπως και παλιότερα…) εμφανίζονται «δυσκίνητες» στο να μετακυλίσουν στα δάνεια που χορηγούν τις σημαντικές μειώσεις των διεθνών επιτοκίων – το της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας όσο και το Εuribor, σε μια προκλητική πολιτική που θυμίζει το «τα δικά μου δικά μου και τα δικά σου… δικά μου»!

Και αυτές οι διαδικασίες θα πρέπει να αποφασισθούν και να αρχίσουν να υλοποιούνται το συντομότερο δυνατόν (όπως επειχειρείται με ευελιξία στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες, που λήφθηκαν ανάλογα μέτρα), γιατί αν η κρίση χτυπήσει (τα πρώτα σημάδια είναι ήδη επικίνδυνα ορατά…) καίρια τις επιχειρήσεις και το καταναλωτικό κοινό, τότε οι όποιες προσπάθειες αντιστροφής της πραγματικότητας θα είναι πολλαπλάσια πιο δύσκολες και τα κεφάλαια προς «ενίσχυση» ασύγκριτα περισσότερα – και με αμφισβητούμενες προοπτικές επιτυχίας…

Είπε και κάτι άλλο, χθες, ο κ. Σουφλιάς: πως πέρα και άσχετα με τα όποια άλλα «μέτρα» (και υπό την προϋπόθεση, που δεν είναι διασφαλισμένη, πως «θα εφαρμοσθούν σωστά»…) αυτό που άμεσα, απαιτείται είναι η αύξηση του προγράμματος δημοσίων επενδύσεων, ακριβώς για να αποτελέσει τον «μοχλό» της αναθέρμανσης της πραγματικής οικονομίας, σε μια στιγμή μάλιστα που ο ιδιωτικός τομέας, υποχρηματοδοτούμενος, εμφανίζεται διστακτικός.

Μέχρι στιγμής, οι δημόσιες επενδύσεις όχι μόνο δεν αυξάνονται, ως ποσοστό επί του ΑΕΠ, αλλά στο προσχέδιο προϋπολογισμού (που κατατέθηκε πριν από 20 μέρες, όταν η κρίση έδειχνε ήδη απειλητικά τα «δόντια» της!) εμφανίζονται και μειωμένες! Ως εάν η κυβέρνηση να μην έχει πάρει «είδηση» τους άμεσους κινδύνους ύφεσης, εμμένουσα σε «πρότυπα» (έτσι και αλλιώς αμφισβητούμενης αποτελεσματικότητας…) άλλων εποχών, άλλων ιδεολογημάτων.

Make a Comment

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Liked it here?
Why not try sites on the blogroll...

Αρέσει σε %d bloggers: