Απαλλοτρίωση της… μάσας

Posted on Ιανουαρίου 9, 2009. Filed under: Εξάρχεια |

Της Ολγας Σελλα, Η Καθημερινή, 08/01/2009

Είχαμε αφήσει τα χρήματα του λογαριασμού πάνω στο τραπέζι, προχθές το μεσημέρι, σε εστιατόριο των Εξαρχείων. «Δεν τα δίνουμε απευθείας; Δεν ξέρεις τι γίνεται…» μου λέει η φίλη μου. Σκεφτόμουν ακριβώς το ίδιο πράγμα, σιωπηλά. Λίγο νωρίτερα από τους ιδιοκτήτες του εστιατορίου είχαμε μάθει για τις νέες μορφές «απαλλοτρίωσης» που έχουν αρχίσει να πυκνώνουν το τελευταίο διάστημα σε εστιατόρια και μπαρ αυτής της παρεξηγημένης και σύνθετης γειτονιάς.

Ετσι, τις προάλλες, σε γνωστό εστιατόριο των Εξαρχείων, μια παρέα 30-35 ατόμων έφαγε, ήπιε, διασκέδασε, έκανε ένα λογαριασμό 800 (οκτακοσίων!) ευρώ, φροντίζοντας να πάρουν τα ακριβότερα και τα καλύτερα από τον κατάλογο, και έφυγαν αρνούμενοι να πληρώσουν. Σε μια άλλη περίπτωση, ιδιοκτήτης μπαρ της περιοχής, όπου συνέβη κάτι αντίστοιχο και ζήτησε τα λεφτά που στοίχιζαν τα ποτά που ήπιε η παρέα, απλώς βρίσκεται στο νοσοκομείο.

Τα Εξάρχεια είναι η γειτονιά μου, εκεί συναντώ φίλους, παρέες, γνωστούς, παλιούς συμφοιτητές. Και είναι πράγματι μια γειτονιά όπου δεν αισθάνεσαι ότι κινδυνεύεις καμία στιγμή του 24ώρου, όπου λες πολλές «καλημέρες» και «καληνύχτες», γνωρίζεις τους γείτονες, τους επαγγελματίες. Είναι η περιοχή που μπορείς να πεις στον οποιοδήποτε καταστηματάρχη «θα σου τα δώσω αύριο» και να μην υπάρχει κανένα πρόβλημα. Είναι ένας τόπος στο κέντρο της Αθήνας, που εξακολουθεί να διατηρεί όλα τα θετικά στοιχεία μιας κοινωνίας στην οποία οι άνθρωποι γνωρίζονται μεταξύ τους, επικοινωνούν και εμπιστεύονται ο ένας τον άλλον. Είναι η γειτονιά με τους πολλούς μετανάστες που ήδη έχουν κάνει δικές τους δουλειές και έχουν ενταχθεί στον ιστό της. Είναι οι δρόμοι όπου συναντάμε τα σημάδια, τη συνέχεια και την πορεία της προσωπικής μας διαδρομής. Τα φοιτητικά μας χρόνια και στέκια (υπάρχουν ακόμα σχεδόν όλα), τα μέρη που ερωτευτήκαμε, που κλάψαμε, που διασκεδάσαμε, που πολιτικολογήσαμε, που συγκρουστήκαμε με τις παρέες μας όταν διαφωνούσαμε. Κάθε ταβέρνα, κάθε εστιατόριο και κάθε μπαρ των Εξαρχείων είναι μέρος της προσωπικής μας ιστορίας και μνήμης.

Γι’ αυτό και εξεπλάγην δυσάρεστα μ’ αυτά τα περιστατικά, που μαθεύτηκαν από στόμα σε στόμα. Γιατί δηλώνουν νέα «ήθη», υιοθετώντας στην προσωπική συμπεριφορά την ασυδοσία και την απόλυτη ασέβεια σε στοιχειώδεις κανόνες υγιούς κοινωνικής συνύπαρξης. Γιατί φέρνουν με τον μανδύα της «επαναστατικότητας» μια νέα μορφή βίας, σε μια γειτονιά που έχει κάνει κουλτούρα της την ανοχή στις διαφορετικότητες, στις απόψεις, στις επιλογές πολλών και διαφορετικών ανθρώπων.

Advertisements

Make a Comment

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Liked it here?
Why not try sites on the blogroll...

Αρέσει σε %d bloggers: