Σε πυξίδα πολιτικής έχουν αναχθεί οι δημοσκοπήσεις

Posted on Ιανουαρίου 18, 2009. Filed under: Uncategorized | Ετικέτες: |

Tου Σταμου Ζουλα, Η Καθημερινή, 18/01/2009. Η πολιτική αντιπαράθεση στη χώρα μας διαφεντεύεται πλέον από τις δημοσκοπήσεις, τείνοντας να εκφυλισθεί σε διαμάχη εντυπώσεων και επικοινωνιακών τεχνασμάτων, ενώ την ίδια στιγμή τα πραγματικά προβλήματα επιδεινώνονται και προσλαμβάνουν εκρηκτικές διαστάσεις. Η υποβάθμιση της πιστοληπτικής ικανότητος της χώρας και οι δραματικές επιπτώσεις που επιφυλάσσει το γεγονός αυτό για την οικονομία μας, πέρασε στις υποσημειώσεις της πολιτικής ατζέντας των κομμάτων μας. Με ανάλογη αδιαφορία αντιμετωπίσθηκε την εβδομάδα αυτή και η επίσημη επιβεβαίωση, μέσω πολυσέλιδης προκηρύξεως, ότι ο «Επαναστατικός Αγώνας», έχει ήδη συγκροτηθεί και δρα ως νέα τρομοκρατική οργάνωση, επιχειρώντας να καλύψει το «κενό», που άφησε η εξάρθρωση της «17 Νοέμβρη». Ως προς τη σημασία και την επικινδυνότητα των δύο παραπάνω προβλημάτων, ας επισημάνουμε επιγραμματικά μόνον τα εξής: Η οικονομία μας εξαρτάται σχεδόν απόλυτα από τον εξωτερικό δανεισμό, η πιστοληπτική ικανότητα της χώρας είναι ήδη η χαμηλότερη, μεταξύ των 12 παλαιοτέρων μελών της Ε.Ε., η χρέωσή μας γίνεται συνεχώς και επαχθέστερη και οι εταίροι μας επισημαίνουν ότι απαιτούνται άμεσες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις στο σύστημα υγείας, στην ασφάλιση, κλπ. Ζητούν, δηλαδή, από τους πολιτικούς μας ταγούς να προχωρήσουν, εν μέσω οικονομικής και κοινωνικής κρίσεως, σε μέτρα που δεν τόλμησαν να λάβουν υπό ομαλότερες συνθήκες. Ταυτόχρονα, η επανεμφάνιση της τρομοκρατίας, συνεπικουρούμενη και από το αίσθημα ανασφάλειας, που προκαλεί η «αναβάθμιση» του κοινού εγκλήματος, είναι ικανή να απειλήσει την πολιτική σταθερότητα, να δυναμιτίσει κάθε προσπάθεια συναίνεσης και να ματαιώσει την απαιτούμενη κοινωνική συνοχή.

Με τα δεδομένα αυτά η διαμάχη των εντυπώσεων, στην οποία έχει εκτραπεί η πολιτική αντιπαράθεση των πολιτικών μας κομμάτων, δεν συνιστά μόνον ανεπίτρεπτο στρουθοκαμηλισμό, αλλά προφανώς είναι άκρως επικίνδυνη για την εξέλιξη των πραγματικών προβλημάτων της χώρας. Οπως δε προαναφέραμε το «περιεχόμενο» της διαμάχης αυτής υπαγορεύεται μόνον από τις δημοσκοπήσεις. Η Ν.Δ. φαίνεται να «κέρδισε», με τον ανασχηματισμό, δύο ποσοστιαίες μονάδες. Το μόνο απτό πολιτικό στοιχείο του ανασχηματισμού, ήταν η μη συμμετοχή στη νέα κυβέρνηση των πέντε υπουργών, οι οποίοι είχαν «εμπλακεί» στο σκάνδαλο του Βατοπεδίου. Τούτο υποδηλώνει σαφώς ότι το κυβερνών κόμμα ανέλαβε τις πολιτικές του ευθύνες στην συγκεκριμένη υπόθεση, προφανώς δε η απόφαση αυτή του πρωθυπουργού, έστω και καθυστερημένη, συνέβαλε καθοριστικά στη «δημοσκοπική αναπνοή» της Ν.Δ. και στα «χαμόγελα της Ρηγίλλης». Κατά τ’ άλλα η αντικατάσταση του κ. Αλογοσκούφη, όπως και οι λοιπές αλλαγές προσώπων στην κυβέρνηση και στον κρατικό μηχανισμό, παραμένουν ακόμη (δικαιολογημένα έστω) στο πεδίο του εντυπωσιασμού, αφού οι επιλογές αυτές δεν έχουν δοκιμαστεί στην πράξη.

Την ίδια στιγμή οι δύο παραπάνω ποσοστιαίες μονάδες, ενδεχομένως περιστασιακές, αλλά και ευρισκόμενες στο όριο του στατιστικού λάθους, προκάλεσαν σχεδόν πανικό στην Χαριλάου Τρικούπη. Ετσι, η αντεπίθεση του ΠΑΣΟΚ εξαπολύθηκε για την ανάκτηση του «χαμένου εδάφους» στο σκάνδαλο του Βατοπεδίου. Με ειλημμένη την απόφαση της Ν.Δ. να μην μετάσχει στη διαδικασία και να την ακυρώσει, το ΠΑΣΟΚ επανακατέθεσε την πρόταση για τη σύσταση προανακριτικής επιτροπής, αποβλέποντας μόνον στις εντυπώσεις για «τη νέα φυγομαχία» της κυβερνήσεως και «για απόπειρα συγκαλύψεως» τυχόν ποινικών ευθυνών των «εγκαλουμένων». Ευθύνες, οι οποίες ουδόλως προέκυψαν από τη δικαστική διερεύνηση της υποθέσεως και που αν ακόμη υπάρχουν, ήταν αδύνατον να εντοπισθούν και να στοιχειοθετηθούν από μια προανακριτική επιτροπή της Βουλής. Ας προστεθεί δε και το εξής τραγελαφικό: Οι εμπνευστές της «αντεπιθέσεως» δεν φρόντισαν καν να συγκαλύψουν τις προθέσεις τους για τη δημιουργία αποκλειστικώς και μόνον εντυπώσεων. Θα μπορούσαν, δηλαδή, να συμπεριλάβουν στους «εγκαλουμένους» και τους τέως υπουργούς του ΠΑΣΟΚ κ. Φωτιάδη και Δρυ, οι οποίοι αποδεδειγμένα είναι συνεμπλεκόμενοι και μάλιστα στην πρωτογενή φάση του σκανδάλου. Ή έστω να προβούν σε μια κίνηση αναλήψεως των πολιτικών τους ευθυνών, όπως έπραξε η Ν.Δ.

Τα δημοσκοπικά σκαμπανεβάσματα αποτελούν τον βασικό γνώμονα για τη χάραξη ή τον επαναπροσδιορισμό της πολιτικής και των μικροτέρων κομμάτων· με χαρακτηριστικότερη περίπτωση τον ΣΥΡΙΖΑ. Ετσι, διαπιστώνουμε όλοι μας τις τελευταίες ημέρες ότι οι κ. Αλέκος Αλαβάνος και Αλέξης Τσίπρας, τιθασσεύουν τον επαναστατικό τους οίστρο και με διάθεση μιας σιωπηρής αυτοκριτικής, «επανατοποθετούνται» έναντι των «κουκουλοφόρων», του «πανεπιστημιακού ασύλου» και της «πεζοδρομιακής αντίστασης». Φυσικά το γεγονός αυτό ουδείς μπορεί να το αποσυνδέσει από τη «δημοσκοπική κατάρρευση» του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος από το προ 8μήνου 17%, έχει συρρικνωθεί στα «φυσιολογικά» του ποσοστά, διαγκωνιζόμενος με τη σταθερή, αλλά μονοψήφια, εκλογική δύναμη του ΚΚΕ. Αντίθετα, ο Περισσός, με καθυστερημένα -όπως συνήθως- αντανακλαστικά, φαίνεται να θαυμάζει εκ των υστέρων τα δημοσκοπικά και παρωχημένα κλέη του ΣΥΝ, αναβαθμίζοντας το ταξικό του μένος εναντίον της «πλουτοκρατίας». Ο «Ριζοσπάστης», σχολιάζοντας τον εύλογο φόβο, που προκάλεσε στους Ελληνες επιχειρηματίες η εγκληματική πράξη της απαγωγής του κ. Π. Παναγόπουλου και τη μέριμνα ενισχύσεως της προσωπικής τους ασφαλείας, «διερωτήθηκε»: «Μήπως έχουν κάνει κάτι και φοβούνται»; Δηλαδή, η συμπεριφορά κάθε Ελληνα επιχειρηματία τίθεται υπό την κρίση και των κοινών εγκληματιών, έστω και αν αυτοί έχουν ως μοναδικό κίνητρο την απόσπαση ληστρικών και υπέρογκων λύτρων (!). Τέλος την ίδια δημοσκοπική τακτική ακολουθεί και ο ΛΑΟΣ. Οσάκις διαπιστώνει ότι η Ν.Δ. βρίσκεται σε κάμψη, επιδίδεται σε ανανταπόδοτους εναγκαλισμούς και προσφορές κοινοβουλευτικής βοήθειας. Οταν οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ισχυρό το κυβερνών κόμμα, εντείνει τις αντιπολιτευτικές του επιθέσεις, προκειμένου η Ν.Δ. να καταστεί ξανά «χρήζον βοηθείας» κόμμα…

Με άλλους λόγους οι δημοσκοπήσεις, από «απλά εργαλεία προβληματισμού και μελέτης», όπως τις χαρακτήριζαν μέχρι πρότινος τα κόμματά μας, έχουν αναβαθμισθεί σε γνώμονα για τη χάραξη και τη συνεχή αναπροσαρμογή της πολιτικής τους. Φαίνεται ότι οι πολυπράγμονες θαμώνες του «πρωινού καφέ» στα «ηγετικά στέκια» των κομμάτων μας, τείνουν πλέον να επιβάλουν την άποψη, πως το αποτέλεσμα των επόμενων εκλογών θα διαμορφωθεί από κάποια «πανελλαδική δημοσκόπηση», η οποία θα επικαλύπτει την κρίση και τη βούληση του Ελληνα πολίτη. Η αντίληψη αυτή θα ήταν απλώς κωμική, αν δεν υπερτερούσε το τραγικό στοιχείο, ως προς την ποιότητα της πολιτικής μας ζωής και την πορεία του τόπου.

Advertisements

Make a Comment

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Liked it here?
Why not try sites on the blogroll...

Αρέσει σε %d bloggers: