Ο πελάτης έχει πάντα άδικο

Posted on Ιανουαρίου 27, 2009. Filed under: Αγροτιά, Πολιτική | Ετικέτες: |

Σχεδόν θεατρική η σκηνή, είναι από εκείνες που οι πολιτικοί θα προτιμούσαν να μην καταγραφούν από την κάμερα και να μη δοθούν στη δημοσιότητα, γιατί δεν προσφέρουν τίποτε στην υστεροφημία τους. Σε κάποιο από τα μπλοκ των αγροτών της Θεσσαλίας, λοιπόν, φτάνει ο κ. Γ. Σούρλας, αντιπρόεδρος της Βουλής, ένας από τους προεστούς της περιοχής. Προσεκτικός, απέφυγε να επαναλάβει την επί ΠΑΣΟΚ «σημειολογική κίνηση», ίδια τότε με του κ. Χατζηγάκη, να ανέβει δηλαδή σε τρακτέρ· την ώρα πάντως που επιχειρούσε να πει στους αγρότες τα συνήθη, ότι συμπαραστέκεται στον αγώνα τους κ.τλ., τον διέκοψαν διαμαρτυρόμενοι οι ακροατές του. Τα ’χασε ο βουλευτής, που άλλα ήξερε από το παρελθόν κι άλλα προσδοκούσε: χειροκροτήματα, ευχαριστήρια, τηλεοπτικές δάφνες, ψήφους. Συνήλθε γρήγορα πάντως και σαν σωστός πολιτικός πέρασε στην αντεπίθεση: «Αντί να μου πείτε ευχαριστώ που είμαι τώρα εδώ, γκρινιάζετε κι από πάνω;»

Τι δηλοί ο μύθος, που δεν είναι μύθος αλλά βιντεοσκοπημένη ιστοριούλα; Οτι κάθε πολιτικός από αυτούς που νέμονται την εξουσία, αισθάνεται Πολιτικός με κεφαλαίο το αρχικό πι. Αισθάνεται δηλαδή αριστοκράτης, ευγενής, ανώτερος από τους ταπεινούς που έχουν το ύψιστο δικαίωμα να τον ψηφίζουν, να τον παρακαλούν να πει μια καλή κουβέντα «ψηλότερα», να μεσολαβήσει για την υπόθεσή τους και να του στείλουν ύστερα πεσκέσι μια νταμιτζάνα τσίπουρο. Κατά συνέπεια, όταν ο Πολιτικός αφήνει τα δώματα της Εξουσίας και «κατεβαίνει στον λαό», τον «λαό του», του κάνει μεγάλη χάρη, τη μεγαλύτερη δυνατή. Γι’ αυτό και ο λαός οφείλει να φερθεί με σέβας και ταπεινοσύνη, να πει ευχαριστώ κι ας νιώθει ότι τον ενέπαιξαν, κι ας έχει την πεποίθηση ότι τον αντιμετωπίζουν σαν έναν αφελή και «ευκολοπίστευτο» πελάτη που έχει πάντα άδικο.

Το μισό αγροτικό πρόβλημα, όπως το ζούμε από τη μια δεκαετία στην άλλη, από τη μια κυβέρνηση στην άλλη, είναι ακριβώς αυτό: για τους κομματάρχες και τους τοπάρχες ο αγροτικός πληθυσμός είναι ένα σώμα ασάλευτο και ανεξέλικτο, καθηλωμένο στον πολιτικό πρωτογονισμό τού δούναι και λαβείν, κομματικώς χειραγωγήσιμο και εύκολα παραπλανήσιμο, άρα παραπλανητέο. Το επεισόδιο με τον κ. Σούρλα άλλα δείχνει: οι αγρότες, όχι όλοι, πάντως πολλοί, ελευθερωμένοι πια από την κομματική χειραγώγηση, δεν θεωρούν υποχρέωσή τους να μη διακόπτουν τον πληκτικό μονόλογο της Εξουσίας. Να τον διακόπτουν και να τον χλευάζουν.

  • Του Παντελη Μπουκαλα, Η Καθημερινή, Tρίτη, 27 Iανoυαρίου 2009
Advertisements

Make a Comment

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Liked it here?
Why not try sites on the blogroll...

Αρέσει σε %d bloggers: