Ζήτημα εμπιστοσύνης…

Posted on Ιανουαρίου 29, 2009. Filed under: Uncategorized | Ετικέτες: |

Xώροι στάθμευσης, υπόγειοι και υπέργειοι, υπάρχουν σε όλες τις πόλεις του κόσμου. Σε πολλές από αυτές υπάρχουν και ποδοσφαιρικά γήπεδα. Και στις περισσότερες βρίσκεις χώρους πρασίνου και πάρκα, για να κάνουν την αστική ζωή πιο ανθρώπινη. Αυτά τα… αυτονόητα συνυπάρχουν σε όλα τα γεωγραφικά μήκη και πλάτη της γης – πλην της Ελλάδας και των πόλεών της! Οπου το ένα εκ προοιμίου αποκλείει το άλλο και η όποια προσπάθεια συνύπαρξης καταλήγει σε… μικρούς ή μεγαλύτερους εμφυλίους, καταλήψεις, πορείες, διαμαρτυρίες!

Τελευταίο επεισόδιο σε αυτήν την… εθνική παράδοση, η περίπτωση της ανέγερσης υπόγειου πάρκινγκ (από ιδιωτική εταιρεία σε οικόπεδο που παραχώρησε ο Δήμος Αθηναίων…) στο γωνιακό οικόπεδο δύο στρέμματα επί των οδών Κύπρου και Πατησίων και αφορμή, το κόψιμο 50 δέντρων, ορισμένα αιωνόβια, που βρίσκονταν στο οικόπεδο και αποτελούσαν τον μόνο «πνεύμονα» μιας περιοχής που εγκληματικά αφέθηκε από (σχεδόν…) κηπούπολη που ήταν πριν από κάμποσες δεκαετίες, να μετατραπεί στις πιο «τσιμεντένιες» και πυκνοκατοικημένες γειτονιές της Ευρώπης.

Δεν χρειάζεται πάρκινγκ; Και με το παραπάνω! Αλλά γιατί να επιλεγεί το συγκεκριμένο οικόπεδο με τα 50 (και μόνα στην περιοχή…) δέντρα και δεν παραχωρούσε ο δήμος ένα άλλο δικό του ή έστω να αγοράσει κάποιο και να το δώσει τζάμπα (αλλά γιατί;) ή με κάποιο αντίτιμο στον ιδιώτη κατασκευαστή; Αλλωστε, ο δήμαρχος Νικήτας Κακλαμάνης δεν ήταν που υποσχόταν και δεσμευόταν πως επί δημαρχίας του θα υλοποιηθεί ένα τεράστιο φιλόδοξο πρόγραμμα αγοράς οικοπέδων και κατεδάφισης των επ’ αυτών κτισμάτων προκειμένου να δημιουργηθούν στην τσιμεντούπολη χώροι πρασίνου, πάρκα, οάσεις; Δεν μας είχε πει πως θα επιδιώξει, μάλιστα, να ευαισθητοποιήσει και πλούσιους (επιχειρηματίες και άλλους) ώστε να γίνουν «ευεργέτες της πόλης» προσφέροντας όλα ή μέρος των απαραίτητων χρημάτων για τις απαλλοτριώσεις που θα έκανε υπέρ του πρασίνου ο ρέκτης δήμαρχος Αθηναίων;

Αλλά, επιτέλους, ας μην αναζητούμε το «άπαν» – ας περιορισθούμε στο «μέρος»: Γιατί, άραγε, στη μελέτη κατασκευής του χώρου στάθμευσης στο συγκεκριμένο οικόπεδο δεν προβλέφθηκε εξ αρχής ότι το έργο θα γίνει με τέτοιο τρόπο, ώστε να επιτρέπεται, όταν ολοκληρωθεί, το φύτεμα μεγάλων δένδρων και να μειωθεί έτσι σε κάποιο βαθμό η βλάβη που προκαλείται από το κόψιμο των αιωνόβιων πεύκων; Η μελέτη προβλέπει χώρο για «από πάνω» χώμα βάθους δύο μέτρων όλο κι όλο – τι να φυτέψεις εκτός από θάμνους και λουλούδια; Τεχνικοί τρόποι που να επιτρέπουν το μεγάλο βάρος των 5-6 μέτρων χώματος υπάρχουν. Με κόστος, βεβαίως, που δεν μπορεί πάντως να αποτελέσει αποτρεπτικό παράγοντα για μια απάνθρωπη τσιμεντούπολη που διψάει όχι για δύο στρέμματα, αλλά για 500 μέτρα πράσινου…

Ας υποθέσουμε, όμως, πως υπήρχε αυτή η πρόβλεψη στη μελέτη κατασκευής του πάρκινγκ και είχε εξαγγελθεί η δέσμευση «μετά» να στηθεί από πάνω ένα… ολόκληρο δάσος – θα τους πίστευε κανείς; Αφού το μείζον και αποφασιστικό πρόβλημα στις σχέσεις πολίτη και κράτους (των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης περιλαμβανομένων) είναι η διάχυτη και απολύτως δικαιολογημένη έλλειψη εμπιστοσύνης του πρώτου έναντι του δεύτερου! Σε όποιον τομέα θέλετε, από την… πάταξη της διαφθοράς, μέχρι την «ακηδεμόνευτη δικαιοσύνη», τη συνολική… «επανίδρυση του κράτους»! Στα… δέντρα θα κολλήσουμε;

Το κράτος δεν ήταν που «δεσμευόταν» (δεκαετίες τώρα) για την «ανάπλαση σε χώρο πρασίνου» του Ελαιώνα, για να καταλήξουμε στη (σχεδόν μεθοδευμένη!) υποβάθμισή του, ώστε να… «ωριμάσουν» οι συνθήκες να προβληθεί ως «λύση» η δημιουργία του «πράσινου γηπέδου» –και από κοντά και οι παρανομίες (καίτοι ψηφίστηκαν – και ας προβληματιστούμε εν προκειμένω από τη Βουλή) του Babis– και να καταντήσουμε να περιφρονούμε επισήμως τις αποφάσεις δικαστηρίων;

Δεν ήταν πάλι ο (επί άλλης δημαρχίας…) Δήμος Αθηναίων που με τσαλιμάκια και περίεργες μεθοδεύσεις παραχωρούσε το κτήμα Θων στους Αμπελοκήπους (κατά… σύμπτωση, πάλι στον ίδιο εργολάβο!) για να κτισθεί το γυάλινο (ενεργοβόρο!) μεγαθήριο, με τις ίδιες… «δεσμεύσεις», πως όταν ολοκληρωθεί η κατασκευή θα «φυτευθεί» στον χώρο ένα ολόκληρο… δάσος; Πηγαίνετε να το «θαυμάσετε»: καμιά δεκαριά καχεκτικές ελιές, κάποιοι ασήμαντοι θαμνίσκοι και λίγα παρτέρια με λουλούδια… (Α, και μια τελεσίδικη δικαστική απόφαση για κατεδάφιση του τερατουργήματος, που ουδείς τολμά να εκτελέσει!)

Γιατί, λοιπόν, ο… απατημένος πολλάκις και δαρμένος και από πάνω πολίτης να πιστέψει την όποια «δέσμευση» από πλευράς κράτους –πόσω μάλλον που στην περίπτωση του πάρκινγκ στην Κυψέλη δεν υπήρξε καν υλοποιήσιμη δέσμευση και αντ’ αυτής ακολουθήθηκε μια μεθόδευση να κοπούν τα δένδρα που θυμίζει γκανγκστερικές ταινίες!

Εξάλλου, πάλι το κράτος δεν ήταν που «δεσμευόταν» πριν από τους Ολυμπιακούς πως «μετά» η τσιμεντούπολη θα αποκτήσει στους χώρους των ολυμπιακών εγκαταστάσεων δύο μητροπολιτικά πάρκα (το ένα, μάλιστα, στο Ελληνικό, το «μεγαλύτερο στην Ευρώπη!) και μια υπερσύγχρονη «εσπλανάδα» στη φαληρική παραλία; Με το δίκιο του δεν δυσπιστεί ο πολίτης σε κάθε κρατική «δέσμευση»;

  • Tου Θανου Oικονομοπουλου, Η Καθημερινή, 29/01/2009
Advertisements

Make a Comment

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Liked it here?
Why not try sites on the blogroll...

Αρέσει σε %d bloggers: