Η μηδενική αξία του «τίποτα»

Posted on Ιανουαρίου 31, 2009. Filed under: Περιβάλλον, Πολεοδομία | Ετικέτες: |

«Από το τίποτα δεν βγαίνει τίποτα» έλεγε ο Ληρ. Από κάθε νέο έργο στην αθηναϊκή τερατούπολη προκύπτει μόνο μια πρόσκαιρη ανακούφιση. Σύντομα επέρχεται κορεσμός, αφού σπίτια και αυτοκίνητα, που πολλαπλασιάζονται ραγδαία (κάθε χρόνο στην Αττική οικοδομούνται περί τα 10.000 στρέμματα δασών, καμένων δασών, αδόμητης κι αγροτικής γης, κάθε χρόνο 200.000 νέα Ι.Χ. προστίθενται στα παλιά 2,5 εκατ.) επαναφέρουν την πρωτεύουσα στο γνώριμο χάος. Ολο και πιο απλωμένη, απροσχεδίαστα, σπασμωδικά (χωρίς αποχετευτικά δίκτυα, ελεύθερους χώρους, πολεοδομικό όραμα, λύσεις για τ’ απορρίμματα), όλο και πιο άναρχη, αντιαισθητική, ασφυκτική, τερατώδης.

Τι σωτηρία μπορεί να προσφέρει ένα πάρκινγκ 180 θέσεων στην Κυψέλη, με τους 80 κατοίκους ανά στρέμμα και το 0,4 του τετραγωνικού μέτρου πρασίνου ανά κάτοικο και 10% ετήσια αύξηση Ι.Χ. – αρκετές εκατοντάδες νέα Ι.Χ.; Αν όλοι ήθελαν μια θέση στο νεοανεγειρόμενο πάρκινγκ, που δεν θέλουν, οι περισσότεροι προτιμούν να σταθμεύουν δωρεάν (μόνο το 2% των οδηγών καταφεύγουν σε οργανωμένο πάρκινγκ), η «ανακούφιση» θα διαρκούσε λιγότερο από χρόνο. Και μετά; Μετά θα αναζητούσαμε άλλο κακοσυντηρημένο αλσύλλιο, για την κατασκευή, έπειτα από χρόνια, άλλου πάρκινγκ μερικών εκατοντάδων θέσεων (όταν τα αυτοκίνητα που «περισσεύουν» είναι χιλιάδες)…

Κανείς δεν αντιλέγει. Η κατάσταση με την παράνομη στάθμευση είναι οριακή. Για τα 2,5 εκατ. Ι.Χ. του Λεκανοπεδίου διατίθενται μόνο 265.000 θέσεις πάρκινγκ σε δημόσιους ή ιδιωτικούς χώρους. Τα υπόλοιπα δύο εκατ. και πλέον δημιουργούν περισσότερη ρύπανση, αφού στις πυκνοδομημένες περιοχές ένας οδηγός χρειάζεται 30-40 λεπτά για να βρει πάρκινγκ. Προκαλούν ατυχήματα. Εμποδίζουν τη διέλευση των πεζών, συχνά με ολέθριες συνέπειες. Οι χώροι στάθμευσης είναι αναγκαίοι, ειδικά σε μια πόλη που χτίστηκε, ακόμη χτίζεται, χωρίς να λαμβάνεται υπόψη ο παράγοντας αυτοκίνητο. Ομως, ένα πάρκινγκ στην καρδιά ενός κορεσμένου, προβληματικού οικιστικού ιστού, δημιουργεί περισσότερα προβλήματα από αυτά που λύνει, με πρώτο και κύριο εκείνο της εντατικής προσέλκυσης Ι.Χ…

Η αξιοπρεπής, άνετη, γρήγορη μετακίνηση είναι ένδειξη πολιτισμού και δημοκρατίας. Το ίδιο και η απρόσκοπτη στάθμευση. Ομως ούτε δρόμοι υπάρχουν για να χωρέσουν όλα τα Ι.Χ. (εκεί εμείς νιώθουμε πολιτισμένα και δημοκρατικά), ούτε χώροι στάθμευσης. Το πρόβλημα θα έλυναν περιφερειακά γκαράζ σε επιλεγμένους χώρους. Ομως δεν υπάρχει κάποιο σοβαρό σχέδιο ούτε για πάρκινγκ ούτε για πράσινο.

Ο πόλεμος που μαίνεται μέρες τώρα, Κύπρου και Πατησίων, μεταξύ κατοίκων και δήμου για το ισοπεδωθέν αλσύλλιο, είναι κυρίως μια μάχη συμβολική. Μια έκταση πρασίνου δύο στρεμμάτων (όταν λείπουν από το Λεκανοπέδιο 10.000 στρέμματα πρασίνου) μοιάζει με τίποτα. Ενα τίποτα για το οποίο η φύση δούλεψε 300 χρόνια να το στήσει, να το τορνέψει, να το πλουμίσει με φυλλώματα και πουλιά. Ούτε δύο ώρες δεν χρειάστηκαν οι μπουλντόζες, ερίγδουπες, αδυσώπητες, για να το καταντήσουν «πάρκινγκ». Λίγο το πράσινο, απειροελάχιστο, όσο ένας κόκκος άμμου. Και η ζωή μας, λίγη, ένας κόκκος χρόνου μες στην αιωνιότητα…

  • Tης Τασουλας Καραϊσκακη, Η Καθημερινή, 30/01/2009
Advertisements

Make a Comment

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Liked it here?
Why not try sites on the blogroll...

Αρέσει σε %d bloggers: