Τα δίκαια του μετανάστη

Posted on Φεβρουαρίου 6, 2009. Filed under: Κοινωνία, Μετανάστες |

Ας αφήσουμε για λίγο τα μεγάλα θέματα: την εξέγερση των νέων, την εξέγερση των αγροτών, τον διάλογο για την Παιδεία, που ούτε αρχή ούτε τέλος έχει και τίποτα δεν γίνεται, το φορολογικό που είναι σαν την κινούμενη άμμο, τα ελλείμματα, το δημόσιο χρέος και τόσα άλλα, ων ουκ έστιν αριθμός. Ας ασχοληθούμε λίγο με τα μικρά και τα καθημερινά.

Μου τηλεφώνησε προχθές αξιοσέβαστη ηλικιωμένη κυρία. «Εδώ και πέντε χρόνια, μου είπε, ζει στο σπίτι μου και με βοηθάει μια κυρία από τις πρώην “σοσιαλιστικές” χώρες. Ετσι αρχίσαμε, να κάνει τις δουλειές του σπιτιού, επειδή δεν μπορούσα πια να τις κάνω η ίδια. Και να έχω μια συντροφιά τα βράδια όταν πέφτει το σκοτάδι, να μην κοιμάμαι μόνη μου. Σιγά σιγά γνωριστήκαμε περισσότερο, ήταν μια γυναίκα που στην πατρίδα της είχε μάθει καλά γράμματα, παντρεμένη με παιδιά, τους άφησε πίσω και κάθε μήνα τους έστελνε ολόκληρο τον μισθό της. Πριν από δύο χρόνια πέθανε ο άνδρας της, επιστράτευσα και εγώ όσους γνωστούς είχα να της δοθεί η άδεια να πάει για λίγες μέρες στην πατρίδα της. Μπορούσε να πάει, αλλά δεν μπορούσε να επιστρέψει. Θα ήταν κακό και για κείνη και για μένα. Εχει έξι χρόνια να δει τα παιδιά της. Δεν μπορεί να κάνει κάτι η εφημερίδα σας που τη διαβάζουν και την προσέχουν;»

Μπορεί να τη διαβάζουν την εφημερίδα μας, αλλά δεν είναι βέβαιο ότι την προσέχουν. Επειτα δεν είναι μόνο πρόβλημα αυτής της καλής κυρίας. Χιλιάδες οικονομικοί μετανάστες ζουν στη χώρα μας σε καθεστώς παρανομίας ή ημιπαρανομίας. Πριν από λίγο καιρό έμαθα και για μια άλλη περίπτωση. Ηταν παιδί νόμιμων μεταναστών που γεννήθηκε στην Ελλάδα, πήγε στο σχολείο, έδωσε εξετάσεις και σπουδάζει στα ΤΕΙ. Πήγε στην αστυνομία και ζήτησε να βγάλει ταυτότητα. Εκεί έδειξαν καλή διάθεση, αλλά στάθηκε αδύνατο να βρουν την κατάλληλη νομική φόρμουλα και να της βγάλουν ταυτότητα.

Θα σταθώ λίγο σε αυτό το σημείο: Στην κατάλληλη νομική φόρμουλα, που δεν βρίσκεται και όταν ακόμα το προσπαθεί η αστυνομία. Αυτό κατά τη γνώμη μου σημαίνει ακαταλληλότητα και κενά στη μεταναστευτική μας νομοθεσία.

Καταλαβαίνω ότι δεν μπορούμε να ανοίξουμε τα σύνορα, να μπαίνει στη χώρα όποιος θέλει και αυτομάτως να νομιμοποιείται. Αλλά και περίπου είκοσι χρόνια τώρα δεν απαντήσαμε με σαφήνεια στο ερώτημα: θέλουμε τους οικονομικούς μετανάστες ή δεν τους θέλουμε; Ούτε ως κοινωνία απαντήσαμε ούτε ως πολιτεία. Προσωπική μου γνώμη είναι ότι τους θέλουμε για να μας κάνουν τις βαριές δουλειές. Στο χωράφι, στο εργοστάσιο, στα νοσοκομεία, στην περισυλλογή των απορριμμάτων, στα σπίτια. Αλλά τους θέλουμε σε καθεστώς παρανομίας ή ημιπαρανομίας. Και για να αισθανόμαστε ότι είμαστε τα αφεντικά, οι υπέρτεροι (τρομάρα μας). Αλλά και για να μπορούμε να τους εκβιάζουμε με την απέλαση.

Διαφορετικά δεν δικαιολογείται γιατί τόσα χρόνια, που χιλιάδες μετανάστες ζουν και δουλεύουν στη χώρα μας, δεν βρίσκεται (και όταν ακόμη υπάρχει καλή διάθεση, που μάλλον σπανίζει) η κατάλληλη νομική φόρμουλα για να τακτοποιούνται τόσο απλές υποθέσεις, όπως αυτές που ανέφερα. Αν πραγματικά θέλουμε τους μετανάστες για να μας κάνουν τις βαριές δουλειές οφείλουμε να κατοχυρώσουμε τα δικαιώματά τους, να έχουν νόμιμο πρόσωπο, να ζουν, να κινούνται και να εργάζονται νόμιμα.

  • Tου Aντωνη Kαρκαγιαννη, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 05/02/2009
Advertisements

Make a Comment

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Liked it here?
Why not try sites on the blogroll...

Αρέσει σε %d bloggers: