«Mea culpa»

Posted on Φεβρουαρίου 7, 2009. Filed under: Uncategorized | Ετικέτες: |

Μερικοί παραξενεύτηκαν που ο νεοεκλεγείς πρόεδρος των ΗΠΑ, ο Μπαράκ Ομπάμα, ομολόγησε δημόσια (μάλιστα σε λαϊκή γλώσσα που δεν ταιριάζει σε έναν πρόεδρο) το λάθος του να επιλέξει ορισμένα πρόσωπα ηθικώς ακατάλληλα για τη θέση για την οποία τα προόριζε. Και ζήτησε συγγνώμη από τους πολίτες των ΗΠΑ.

Το ηθικώς ακατάλληλο είναι έννοια ελαστική, εξαρτάται από τα κριτήρια. Για τα δικά μας κριτήρια, όπου από επίσημα χείλη ακούσαμε και μάθαμε διάφορα έξυπνα κόλπα φοροδιαφυγής, το ηθικώς ακατάλληλο μάλλον δεν έχει εφαρμογή και είναι ανεφάρμοστο. Απομένει να σκεφθούμε τι αξία έχει και κατά πόσο μπορεί πρακτικά να εφαρμοστεί η δημόσια συγγνώμη για λανθασμένες επιλογές μιας κυβέρνησης. Μια φορά ακούσαμε το «mea culpa» και έμεινε παρομοιώδες, όχι τόσο για τη βαρύτητα της ομολογίας όσο για την ελαφρότητα με την οποία ελέχθη.

Την επομένη της ημέρας που ο Ομπάμα ζήτησε συγγνώμη από τον αμερικανικό λαό, στην Ελλάδα ο νέος υπουργός Οικονομίας, ο ευγενής και προσηνής κ. Γιάννης Παπαθανασίου, ανακοίνωσε τα νέα οικονομικά μέτρα, τα οποία ανατρέπουν ισάριθμα μέτρα, τα οποία προ ολίγων μηνών μόνο είχε λάβει και ανακοινώσει ο προηγούμενος υπουργός Οικονομίας (της ίδιας κυβέρνησης), ο κ. Γ. Αλογοσκούφης. Ο νέος υπουργός (και πρώην υφυπουργός) δεν μας είπε ότι εκείνα τα μέτρα του προκατόχου του ήταν λανθασμένα και τα δικά του τώρα είναι ορθά. Αυτό προκύπτει από μόνο του. Και αν έπρεπε να διατυπωθεί κάποια συγγνώμη θα την περιμέναμε από την κυβέρνηση και όχι απλώς από τον υπουργό Οικονομίας.

Το ζήτημα δεν είναι τυπικό. Θα έπρεπε να μας πουν, να γνωρίζουμε και να κρίνουμε και μεις αν και για ποιο λόγο εκείνα τα μέτρα του κ. Αλογοσκούφη που τώρα ανακαλούνται και ανατρέπονται, ήταν λανθασμένα. Αν εξέλιπαν οι ανάγκες που ήθελαν να θεραπεύσουν και τώρα θεωρούνται περιττά ή άχρηστα. Και ακόμη να μάθουμε με ποιο σκεπτικό λαμβάνονται οι κυβερνητικές αποφάσεις για τόσο σοβαρά ζητήματα και με ποιο σκεπτικό ανατρέπονται ως λανθασμένες.

Αυτοκριτική δεν σημαίνει μόνο ότι αναγνωρίζει κάποιος τα λάθη του. Αυτό είναι το ένα σκέλος, όχι το πιο σημαντικό. Το δεύτερο σκέλος είναι σημαντικότερο. Αναλύει για ποιο λόγο, με ποιο σκεπτικό και κυρίως μέσα από ποιες διαδικασίες ή με ποιους μηχανισμούς οδηγήθηκε σε λάθος επιλογές. Ο τελευταίος ανασχηματισμός αποτελούσε μια έμπρακτη αυτοκριτική για ολόκληρη την προηγούμενη κυβερνητική θητεία, σαν μια τεράστια «mea culpa» για ολόκληρο το κυβερνητικό παρελθόν: για την οικονομία, για τη δημόσια ασφάλεια, για την πάταξη της διαφθοράς, για την παιδεία, για τη δημόσια υγεία. Οι νέοι και οι αναβαπτισμένοι υπουργοί προσπαθούν να μας πείσουν ότι όλα τα ξαναπιάνουν από την αρχή, σχεδόν από «μηδενική βάση». Αλλά χωρίς να ομολογούν ρητώς ότι μέχρι τώρα κάναμε λάθος στις επιλογές προσώπων και πολιτικής. Για τούτο και για ’κείνο το λόγο. Και καθώς αυτό το σκέλος παραμένει αδιευκρίνιστο και σκοτεινό είμαστε επιφυλακτικοί, είναι δύσκολο να πιστέψουμε και να πεισθούμε ότι τα νέα πρόσωπα ή τα αναβαπτισμένα και η νέα πολιτική θα είναι ορθότερη της προηγουμένης και θα οδηγήσει σε θετικά για τη χώρα αποτελέσματα. Γιατί για παράδειγμα η επαναφορά του αφορολογήτου ορίου είναι ορθή ενώ η κατάργησή του ήταν λάθος. Γιατί ο νέος διάλογος για την παιδεία θα είναι ευτυχέστερος των προηγουμένων και, επιτέλους, ύστερα από τόσα χρόνια, θα καταλήξει κάπου.

  • Tου Aντωνη Kαρκαγιαννη, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 06/02/2009
Advertisements

Make a Comment

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Liked it here?
Why not try sites on the blogroll...

Αρέσει σε %d bloggers: