Από μηδενική βάση

Posted on 10 Φεβρουαρίου, 2009. Filed under: Διάλογος, Εκπαίδευση |

H ανακοίνωση του νέου υπουργού Παιδείας για διάλογο από μηδενική βάση προκάλεσε κατά κανόνα αρνητικές αντιδράσεις. Η στήλη δεν επιδίδεται σε ανίχνευση προθέσεων. Θεωρεί ότι στον πολιτικό στίβο μετράει η δοκιμασία της πράξης. Κατά γενική ομολογία το εκπαιδευτικό μας σύστημα δεν επιτελεί την αποστολή του, εμποδίζοντας την πολιτισμική και οικονομική ανάπτυξη της χώρας.

Μία λύση θα ήταν η κυβέρνηση να ψηφίσει τη δική της μεταρρύθμιση, στηριζόμενη στην κοινοβουλευτική της πλειοψηφία. Η συνταγή αυτή έχει ακολουθηθεί αρκετές φορές από τη μεταπολίτευση και σχεδόν πάντα απέτυχε. Προσέκρουσε στο μέτωπο που επιδιώκει τη στασιμότητα είτε λόγω συντεχνιακής ιδιοτέλειας, είτε λόγω βολέματος, είτε λόγω φοβιών, είτε λόγω ιδεολογικών αγκυλώσεων.

Για την ακρίβεια, οι δυνάμεις αυτές δεν έχουν από μόνες τους το ηθικοπολιτικό εκτόπισμα να αποτρέψουν αλλαγές. Το κατάφεραν μέσω των φοιτητικών και μαθητικών κινητοποιήσεων. Κάθε νέα γενιά έχει τη συλλογική υπαρξιακή ανάγκη να δημιουργήσει τα δικά της γεγονότα, μέσω των οποίων θα ενηλικιωθεί πολιτικά. Εχει την τάση να εκτονώνει την ανασφάλειά της για το αβέβαιο επαγγελματικό της μέλλον, καταπατώντας τα όρια. Η πολιτική με όρους εξουσίας είναι για τους νέους μακρινή και απεχθής.

Αυτή η πείρα είναι που καθιστά αναγκαία, αλλά όχι και ικανή συνθήκη, τον διάλογο από μηδενική βάση. Ενας τέτοιος διάλογος δεν σημαίνει ότι σβήνονται απόψεις και προτάσεις. Ούτε, βεβαίως, σημαίνει ότι η κυβέρνηση θα κρυφτεί πίσω απ’ αυτή τη φράση για να ψαρέψει σε θολά νερά. Διάλογος από μηδενική βάση σημαίνει ότι η κυβέρνηση παραιτείται από το συνταγματικό δικαίωμά της να ψηφίσει τις θέσεις της. Και πρέπει να παραιτηθεί, επειδή η πείρα διδάσκει ότι η αυτοδυναμία δεν αρκεί πολιτικά για να μεταρρυθμίσει το εκπαιδευτικό σύστημα. Στον τομέα αυτό, άλλωστε, έχουμε ανάγκη από λύσεις, που θα συγκεντρώνουν ευρύτερη συναίνεση κι ακριβώς γι’ αυτό θα έχουν την απαραίτητη χρονική διάρκεια.

Για να δώσει το καλό παράδειγμα, ο υπουργός Παιδείας πρέπει να είναι ο πρώτος που θα καταθέσει συγκεκριμένες προτάσεις. Στόχος του οργανωμένου διαλόγου είναι η διαμόρφωση ενός εθνικού σχεδίου, το οποίο να σπάσει τις αγκυλώσεις, να αναβαθμίσει την εκπαιδευτική διαδικασία, να θεσμοθετήσει έναν αξιόπιστο μηχανισμό αξιολόγησης και βεβαίως να εμπεδώσει μία άλλη νοοτροπία. Για να είναι αξιόπιστη η προσπάθεια πρέπει και η διαδικασία και το υπό εκπόνηση σχέδιο να υπερβαίνει τον ορίζοντα και τις σκοπιμότητες της παρούσας κυβέρνησης.

Μπορεί ο διάλογος από μηδενική βάση να είναι αναγκαία συνθήκη, αλλά για να καταστεί ικανή έπρεπε να είχε συνοδευτεί από την ανακοίνωση ότι τα επίμαχα ζητήματα θα τεθούν σε δημοψήφισμα. Οπως έχουμε εδώ και χρόνια υπογραμμίσει, η προαναγγελία δημοψηφίσματος θα λειτουργούσε ως καταλύτης: Πρώτον, θα υποχρεώνονταν όλες οι πλευρές να συμμετάσχουν κι όχι να αρνούνται τον διάλογο ή να ζητάνε οικονομικά ανταλλάγματα! Δεύτερον, θα άνοιγε μία ευρεία συζήτηση και θα έθετε την κοινωνία αντιμέτωπη με τις δικές της αντιφάσεις. Στο σημείο που έχουν φθάσει τα πράγματα, το δημοψήφισμα είναι ο μόνος δημοκρατικός κι αποτελεσματικός τρόπος για να κοπούν γόρδιοι δεσμοί και να εξουδετερωθεί η εγκατεστημένη αυθαιρεσία.

  • Tου Σταυρου Λυγερου, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, Tρίτη, 10 Φεβρουαρίου 2009

Make a Comment

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Liked it here?
Why not try sites on the blogroll...

Αρέσει σε %d bloggers: