Και… η «ταμπακέρα»;

Posted on 13 Φεβρουαρίου, 2009. Filed under: Βουλή, Εκλογές | Ετικέτες: |

Tα σχόλια και οι αναλύσεις στα δημοσιογραφικά γραφεία αφορούσαν το εάν και κατά πόσο ο Κώστας Καραμανλής, με τη χθεσινή ομιλία του στη Βουλή, «έκλεισε» ή «άφησε μισάνοιχτο» το παράθυρο για πρόωρες εκλογές, τις οποίες ζήτησε πιεστικά για άλλη μια φορά, από το ίδιο βήμα, ο Γιώργος Παπανδρέου, πιάνοντας το νήμα από τις… φημολογίες και τις ακριτομυθίες που κυκλοφορούν, καιρό τώρα, με πρωτοβουλία στελεχών, αλλά ακόμη και υπουργών της κυβέρνησης. Αλλά και στους κυβερνητικούς διαδρόμους, διχασμένες οι απόψεις ως προς το εάν ο Καραμανλής ήθελε (πρώτον…) να αποκλείσει το ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών (ενδεχομένως για να διατηρήσει το δικαίωμα του «αιφνιδιασμού» ως προς την επιλογή του πιο κατάλληλου για το κόμμα του χρόνου…) αλλά και εάν (δεύτερον…) με την τοποθέτησή του απέκλεισε κατηγορηματικά την προσφυγή στις κάλπες σύντομα ή αντίθετα άφησε το ενδεχόμενο να αιωρείται.

Πάντως κατά… τα άλλα, η χθεσινή προ ημερησίας διατάξεως συζήτηση στη Βουλή, σε επίπεδο πολιτικών αρχηγών, αφορούσε την «κατάσταση της οικονομίας» και τις προοπτικές ανάκαμψης και αντιμετώπισης της πρωτοφανούς παγκόσμιας κρίσης! Για την οποία από τον μεν υπεύθυνο πρωθυπουργό έγινε μια σε γενικές γραμμές σωστή περιγραφή της κρίσης και των εγχώριων ειδικών οικονομικών αδυναμιών (μόνο που από τον υπεύθυνο ηγέτη δεν περιμένεις… περιγραφή του προβλήματος, αλλά συγκεκριμένες υλοποιήσιμες προτάσεις για την αντιμετώπισή του…) τις οποίες απέδωσε… στο κυβερνητικό (προ 5ετίας!) ΠΑΣΟΚ, με κάποιες γενικόλογες «στοχεύσεις» λύσεων, και από τον υπεύθυνο αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης συγκεκριμένες κατηγορίες εναντίον της κυβέρνησης για την συνολική οικονομική πολιτική της – ως εάν τα συγκεκριμένα δομικά και διαρθρωτικά προβλήματα της εθνικής μας οικονομίας γεννήθηκαν… ξαφνικά στο διάστημα της τελευταίας 5ετίας!

Για τη γραμματέα του ΚΚΕ «βεβαίως και όλα τα κόμματα πρέπει να έχουν πρόταση εξόδου από την κρίση στην οικονομία!» και η πρόταση του δικού της είναι από τη μια η διαπίστωση πως πρόκειται για «βαθιά κρίση του καπιταλιστικού συστήματος, και από την άλλη, την πιο «συγκεκριμένη» ότι «πρέπει να ανακάμψει το εργατικό κίνημα και… να καταδικασθούν τα δύο κόμματα που κυβέρνησαν τη χώρα» – και από κοντά και ο ΣΥΡΙΖΑ που τα… «αβαντάρει», μαζί με εισηγήσεις για γενναίες αυξήσεις στις αποδοχές, μείωση της φορολογίας, αύξηση του αφορολογήτου, κατάργηση του ΦΠΑ… Οσο για το «ζουμί» της όλης συζήτησης, το ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών, η κ. Παπαρήγα απλώς υπογράμμισε πως το κόμμα της δεν το ενδιαφέρουν οι εκλογές, όποτε και αν γίνουν…

Ο κ. Αλαβάνος περιέγραψε και αυτός σωστά, σε γενικές γραμμές, την παγκόσμια και την εγχώρια οικονομική κρίση, επανέλαβε τη γνωστή κριτική του εναντίον τόσο της Ν.Δ. όσο και του ΠΑΣΟΚ μαζί με τις προτάσεις (προθέσεων, ως επί το πλείστον…) του κόμματός του για την αντιμετώπισή της και αφιερώνοντας επίσης ένα σημαντικό τμήμα της (για την κατάσταση της οικονομίας υπενθυμίζουμε…) ομιλίας του στην εκλογολογία και το πολιτικό παρασκήνιο της εποχής, εξήγησε ότι υπάρχει πεδίο συνεργασιών, αλλά ο ΣΥΡΙΖΑ δεν πρόκειται σε καμιά περίπτωση να γίνει ναυαγοσώστης κανενός… (Τώρα, τι σόι «πεδίο συνεργασιών» υπάρχει όταν πριν από λίγα μόλις 24ωρα με επίσημες θέσεις της κομματικής ηγεσίας «ξεκαθαριζόταν» πως σε καμιά περίπτωση «δεν υπάρχει θέμα μετεκλογικής συνεργασίας ή στήριξης κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ…», ως «απάντηση» στην τοποθέτηση του ανανεωτικού κ. Κουβέλη ότι «αν δεν υπάρξει μετά τις εκλογές αυτοδυναμία, θα κινηθούμε με υπευθυνότητα και σε συνάρτηση με τα δεδομένα θα εξετάσουμε και ψήφο ανοχής ίσως και ψήφο εμπιστοσύνης…» είναι άλλης… ιατρικής ειδικότητος αρμοδιότητα να αποσαφηνίσει!)

Καθείς αντιλαμβάνεται πως η εκλογολογία και τα «αντριλίκια» του τύπου «αν τολμάτε κάντε εκλογές» ή «προσέξτε τι ζητάτε!» από τη μια και την άλλη πλευρά όχι μόνο δεν συνιστά… λύση σε ένα τόσο μεγάλο και πολυεπίπεδο πρόβλημα όπως είναι η (χρόνια…) εθνική οικονομική μας ανημπόρια, μέσα στη δίνη μιας πρωτοφανούς παγκόσμιας κρίσης, αλλά αποτελεί και επιβαρυντικό παράγοντα σε κάθε απόπειρα έστω προσέγγισης του προβλήματος και συστηματικής δουλειάς για την αντιμετώπισή του. Οι θεωρητικές προσκλήσεις για «συναίνεση» (επί ποίου συγκεκριμένου σχεδίου;) από τη μια και οι ανέξοδες απορρίψεις τους (χωρίς να προβάλλεται ταυτόχρονα κάποιο, όποιο εναλλακτικό σχέδιο λύσης…) από την άλλη.

Σε άλλες χώρες που επίσης μαστίζονται από την κρίση, επιχειρείται τουλάχιστον μια διακομματική προσέγγιση του προβλήματος και των πιθανών λύσεών του. Μπορεί να μη συμπίπτουν οι απόψεις, αλλά δεν καταγράφεται και «κάθετη» σύγκρουση επί μικροπολιτικού επιπέδου. Επιστρατεύονται ειδικοί και φωτισμένα μυαλά, αδιάφορο από ποιον ιδεολογικό χώρο προέρχονται, γίνονται παραγωγικές ζυμώσεις και εποικοδομητικές αντιπαραθέσεις, αλλά… επί του συγκεκριμένου πρακτέου όχι εστιασμένες στο πότε συμφέρει ή δεν συμφέρει ποιον να στηθούν πρόωρες κάλπες…

  • Tου Θανου Oικονομοπουλου, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 13/02/2009

Make a Comment

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Liked it here?
Why not try sites on the blogroll...

Αρέσει σε %d bloggers: