Η ανευθυνότητα των κομμάτων και η σύνεση των ψηφοφόρων

Posted on Φεβρουαρίου 15, 2009. Filed under: Uncategorized | Ετικέτες: |

Το γεγονός ότι το 55–60% των πολιτών, σύμφωνα με όλες τις δημοσκοπήσεις, αντιτίθεται στο ενδεχόμενο προώρων εκλογών, δεν μπορεί να θεωρηθεί ευνοϊκό για τη Νέα Δημοκρατία, είναι δε κατάδηλα αρνητικό για το ΠΑΣΟΚ. Πώς να χαρακτηριστεί θετικό για τη Ν.Δ., αφού το κόμμα αυτό υπολείπεται κατά 3,5 έως 4 μονάδες του ΠΑΣΟΚ στις δημοσκοπήσεις, επιπλέον δε ο τρόπος που ασκεί την εξουσία κρίνεται ως «καθόλου ικανοποιητικός» από το 56% των ερωτώμενων; Το ίδιο δημοσκοπικό εύρημα αποτελεί πολιτικό ράπισμα για το ΠΑΣΟΚ, το οποίο αξιώνει άμεσες εκλογές, ενώ κατά την παρούσα στιγμή το 64% των ερωτωμένων αποφαίνεται ότι «δεν είναι έτοιμο να κυβερνήσει». Βάσει της ίδιας λογικής ανατρέπεται(!) και το προβάδισμα του ΠΑΣΟΚ στην περίπτωση της «ανεπιθύμητης» επισπεύσεως των εκλογών, αφού το 35,5% προτιμά κυβέρνηση Καραμανλή και το 32,4% κυβέρνηση Παπανδρέου.

Δεν είναι η πρώτη φορά που η πλειονότητα των πολιτών επιδεικνύει μεγαλύτερη σύνεση απ’ ό,τι οι «εμπειρογνώμονες» των κομματικών επιτελείων. Επιπλέον δε τα μηνύματά της, όπως το παραπάνω, είναι ξεκάθαρα και αδιαμφισβήτητα. Εστω και αν τα κόμματα τα αγνοούν ή τα υποβαθμίζουν, υιοθετώντας επιλεκτικώς άλλα στοιχεία που τα συμφέρουν.

Σαφέστατα, λοιπόν, η πλειονότητα των εκλογέων απορρίπτει τη «διαπίστωση» του κ. Γ. Παπανδρέου πως «κάθε μέρα που παραμένει στην εξουσία η Ν.Δ. είναι και καταστρεπτικότερη για τον τόπο». Και τούτο όχι διότι περιμένει κάποιο θαύμα από την παρούσα διακυβέρνηση. Οι ελπίδες της ως προς τις προ πενταετίας μεγαλόπνοες εξαγγελίες του κ. Κ. Καραμανλή έχουν προ πολλού εξανεμιστεί. Απλώς οι ψηφοφόροι ουδόλως έχουν πειστεί πως κάθε μέρα διακυβερνήσεως του ΠΑΣΟΚ θα είναι καλύτερη για τον τόπο. Μάλλον πιστεύουν ότι θα είναι το ίδιο κακή ή ακόμη χειρότερη. Γι’ αυτό δεν θέλουν πρόωρες εκλογές.

Η λογική αυτή των πολιτών δεν είναι ούτε πεσιμιστική ούτε αδιέξοδη. Είναι, φυσικά, αποδοκιμαστική και προς τα δύο μεγάλα κόμματα, συγχρόνως, όμως, συνιστά παραίνεση και προειδοποίηση. Επιπλέον αποτελεί σαφέστατο πειστήριο συνέσεως και ευθυκρισίας το γεγονός ότι η πλειοψηφία των εκλογέων δεν προσβλέπει σε πρόωρες εκλογές, αλλά αντίθετα τις φοβάται. Το γιατί είναι απλό. Η μέχρι σήμερα συμπεριφορά των δύο μεγάλων κομμάτων, σε συνάρτηση με την υφιστάμενη κρίση, επαύξησε αντί να περιστείλει την αναξιοπιστία τους.

Η κυβέρνηση, με τις παλινωδίες της, τις αλληλοϋπονομεύσεις υπουργών και τις ανταρσίες βουλευτών της, κάθε άλλο παρά επιβεβαιώνει τον πυλώνα της «υπευθυνότητος», που η ίδια διεκδικεί. Ταυτόχρονα το ΠΑΣΟΚ, το οποίο αδυνατεί να διαμορφώσει και να προτείνει εναλλακτική λύση, που απορρίπτει κάθε κυβερνητικό μέτρο, προτάσσοντας την «ανάγκη» άμεσων εκλογών, πιστοποιεί κάθε μέρα και περισσότερο τον ρόλο της «ανευθυνότητος», που του αποδίδει η κυβέρνηση.

Ωστόσο, αυτή η… ισοτιμία της αναξιοπιστίας διέπεται και από κάποιους κανόνες. Αίφνης η Ν.Δ. έχει την εντολή να κυβερνήσει τον τόπο για άλλους 28 μήνες. Η κυβέρνηση δεν δείχνει διατεθειμένη να καταθέσει την εντολή, λόγω «αποτυχίας ή ανικανότητος», όπως θα ’θελε το ΠΑΣΟΚ. Αν δεν ανατραπεί εκ των έσω η σημερινή κυβέρνηση, ο κ. Γ. Παπανδρέου δεν διαθέτει τρόπο να προκαλέσει άμεσες εκλογές. Μπορεί, φυσικά, να εμμείνει στην άρνηση, στην απόρριψη και στην υπονόμευση κάθε κυβερνητικού μέτρου για την αντιμετώπιση της κρίσεως, με στόχο να συντομεύσει τον βίο του φορέα της εξουσίας.

Οψέποτε, όμως, γίνουν οι εκλογές, η στάση του αυτή θα «συνεκτιμηθεί», με την… εμπράκτως επιδιωχθείσα, από την αξιωματική αντιπολίτευση, αναποτελεσματικότητα της κυβερνητικής πολιτικής. Φυσικά, δε, η εκλογική ετυμηγορία θα είναι ανάλογη της επιδεινώσεως της κρίσεως και των επιπτώσεών της στον ελληνικό λαό. Δηλαδή, κατά κύριο λόγο θα καταλογίζει ευθύνες, απορρίπτοντας την ύπαρξη και την αναγνώριση ελαφρυντικών.

Υπάρχουν, συνεπώς, υπαρκτοί και βάσιμοι λόγοι, για τους οποίους η πλειονότητα των ψηφοφόρων απαιτεί να αποφευχθούν οι πρόωρες εκλογές. Η στάση της αυτή δεν υπαγορεύεται μόνον από την αρχή ότι όσο διαρκεί μια κρίσιμη και αμφίρροπη μάχη δεν αλλάζεις τον στρατηγό. Από τη μέχρι σήμερα στάση των δύο μεγάλων κομμάτων έχει πειστεί ότι μια εκλογική αναμέτρηση, με κορυφούμενη την οικονομική κρίση, θα εκτρεπόταν σε πλειοδοσία παροχών, αφού οι αντίπαλοι προτάσσουν ως «ζωτικό» διακύβευμα την κατοχή και τη νομή της εξουσίας. Μια τέτοια, δε, πλειοδοσία είναι βέβαιον ότι θα οδηγούσε τη χώρα σε ολοσχερή χρεοκοπία, με πρωταρχικό θύμα τον ελληνικό λαό.

  • Tου Σταμου Ζουλα, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 15/02/2009
Advertisements

Make a Comment

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Liked it here?
Why not try sites on the blogroll...

Αρέσει σε %d bloggers: