Περί «κοινής λογικής»

Posted on Μαρτίου 21, 2009. Filed under: Δράση, Κοινή Γνώμη |

Για τους κοινωνιολόγους και τους μελετητές των Μέσων, η περιβόητη «κοινή γνώμη» απλώς δεν υπάρχει. Δεν είναι δηλαδή αυθόρμητη, αυτοφυής και αυτοπροσδιοριζόμενη, αλλά κατασκευάζεται από τους υψηλούς διαμορφωτές της (πολιτικούς, δημοσιογράφους, «ταγούς» πάσης φύσεως), γι’ αυτό και είναι τόσο ασταθής, τόσο αντιφατική: φυσάει ο άνεμος (στα κανάλια, ας πούμε, που είναι ο Αίολος της εποχής) και η «κοινή γνώμη» τον ακολουθεί όπου κι αν πηγαίνει. Το ίδιο ασταθές και αντιφατικό είναι το λεγόμενο κοινό περί δικαίου αίσθημα, ένα φάντασμα κι αυτό, που αποκτά το αίμα και το νόημα που του δίνει ο εκάστοτε «χειριστής» του. Το δίκαιο δεν είναι μέγεθος υπερβατικό, μεταφυσικό, αλλά υπόκειται στην ιστορία. Ακόμα και οι ελάχιστες αρχές που θεωρείται πως έχουν απόλυτη ισχύ, οικουμενική και διαχρονική, δεν γίνονται πάντοτε και απ’ όλους σεβαστές.

Αν η «κοινή γνώμη» και το «κοινό περί δικαίου αίσθημα» είναι μάλλον «πουκάμισα αδειανά», τι μας επιτρέπει να πιστέψουμε ότι η «κοινή λογική» όχι μόνο υπάρχει αλλά είναι και σοφή και σωτήρια; Την κοινή λογική, ακριβώς, επικαλείται και παρουσιάζει σαν στρατηγική του, «σαν «φιλοσοφία» του όπως έχουμε συνηθίσει να λέμε, το κόμμα Δράση, η ίδρυση του οποίου ανακοινώθηκε τούτη την εβδομάδα. Σίγουρα ο εισηγητής της θεωρίας του κοινού νου, ο Σκωτσέζος φιλόσοφος του 18ου αιώνα Τόμας Ριντ, θα χαιρόταν αν μάθαινε πως η σύλληψή του γέννησε, έστω κατά τύχη, τη στρατηγική ενός κόμματος. Οι μη φιλοσοφούντες ωστόσο αναρωτιούνται αν υπάρχει όντως ένας κοινώς αποδεκτός τρόπος σκέψης, μια κοινή λογική δηλαδή, ίδια για πλούσιους και φτωχούς, αριστερούς, δεξιούς και κεντρώους, ανατολικούς και δυτικούς, θρήσκους και μη, ή μήπως έχουμε να κάνουμε και πάλι με ένα βολικό κατασκεύασμα ή με φάντασμα.

Ανάμεσα στα στελέχη του νέου κόμματος διακρίνονται και πολιτικοί, οι οποίοι και άλλα κόμματα έχουν ιδρύσει (ποιος θυμάται τους «Φιλελεύθερους» με έμβλημα τον ταύρο) και δεν είχαν πρόβλημα να μετακινηθούν σε κομματικούς χώρους οι οποίοι, θεωρητικά, δεν είχαν καμία σχέση με τις δικές τους ιδέες, τέτοιου είδους μετακινήσεις πάντως, η «κοινή λογική», αν δεχτούμε πως υπάρχει, τις χαρακτηρίζει με απαξιωτικά επίθετα. Θεωρητικά και πάλι, τα κόμματα σχηματίζονται με βάση κάποιες ιδέες για τα ανθρώπινα και την οργάνωσή τους. Η βασική ιδέα της Δράσης (ή των «Δραστικών»), εκτός από την «κοινή λογική», είναι η δηλωμένη προθυμία τους να συνεργαστούν με οποιοδήποτε κόμμα πρωτεύσει στις εκλογές, υπό την προϋπόθεση φυσικά ότι οι ίδιοι θα έχουν κάποια εκλογική επιτυχία, έστω του ενός βουλευτή. Για την «κοινή λογική», αν και πάλι δεχτούμε πως υπάρχει, μια τέτοια άνευ πολιτικών κριτηρίων στάση δεν είναι οπωσδήποτε «εθνικά ορθή», αφού μπορεί επίσης να χαρακτηριστεί καιροσκοπική ή εξουσιόφιλη.

  • Tου Παντελη Μπουκαλα, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 20/03/2009
Advertisements

Make a Comment

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Liked it here?
Why not try sites on the blogroll...

Αρέσει σε %d bloggers: