Το όνομα και οι κάλπες…

Posted on Μαΐου 22, 2009. Filed under: FYROM |

  • Tης Δωρας Αντωνιου, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 22/5/2009

Eίναι γνωστό ότι στην πολιτική υπάρχουν de facto χρονοδιαγράμματα, που διαμορφώνονται από τις εξελίξεις. Η εξωτερική πολιτική δεν εξαιρείται από αυτό τον κανόνα. Τον περασμένο Φεβρουάριο, ο ειδικός μεσολαβητής για το Σκοπιανό, Μάθιου Νίμιτς, υπακούοντας σε αυτό το δεδομένο, ουσιαστικά ανέστειλε τη διαπραγμάτευση για το όνομα για μετά τις ευρωεκλογές, γνωρίζοντας ότι με προεκλογική περίοδο (τότε) στα Σκόπια για εκλογή προέδρου και, ακολούθως, στην Ελλάδα για το Ευρωκοινοβούλιο, δεν υπήρχε γόνιμο έδαφος. Το άτυπο χρονοδιάγραμμα λήγει στις 7 Ιουνίου. Ο διεθνής παράγοντας έχει ήδη αρχίσει να κινείται για την επόμενη ημέρα. Οι ΗΠΑ αλλά και ευρωπαϊκές χώρες στέλνουν, σε Αθήνα και Σκόπια, το μήνυμα ότι είναι καιρός να επαναληφθεί η διαπραγμάτευση και να επιταχυνθούν οι ρυθμοί για εξεύρεση λύσης. «Καθίστε στο τραπέζι και λύστε το θέμα», ακούγεται από όλες τις πλευρές. Την ίδια στιγμή, στην ΠΓΔΜ, οι εκπρόσωποι της αλβανικής κοινότητας ζητούν συμμετοχή στη διαδικασία, προβάλλοντας ταυτόχρονα τον κίνδυνο αποσταθεροποίησης, σε περίπτωση που καθυστερήσει η ένταξη της χώρας σε ΝΑΤΟ και Ε. Ε. Με αυτό το δεδομένο, οι πιέσεις προς την Αθήνα θα συμπεριλάβουν και το φάσμα της διάλυσης της γειτονικής χώρας, όπως έχει γίνει και στο παρελθόν.

Αυτά είναι τα δεδομένα. Διαμορφώνονται, όμως, όντως γόνιμες συνθήκες για ουσιαστική πρόοδο της διαπραγμάτευσης και επίλυση του ζητήματος της ονομασίας αμέσως μετά τις ευρωεκλογές; Η Ελλάδα βρίσκεται εδώ και καιρό σε παρατεταμένη προεκλογική περίοδο. Από τη στιγμή που κατέστη σαφές ότι δεν πάμε για διπλές εκλογές, η εκλογολογία (ως προς το σκέλος των εθνικών εκλογών) συνεχίζεται, με ορίζοντα το φθινόπωρο. Η αίσθηση που κυριαρχεί είναι ότι και μετά τις ευρωεκλογές, το κλίμα θα παραμείνει το ίδιο. Ταυτόχρονα, δεν πρέπει να ξεχνάμε την ισχνή πλειοψηφία της κυβέρνησης, που δεν επιτρέπει ευελιξία και δύσκολους συμβιβασμούς. Το Σκοπιανό, όσο κι αν δεν συγκινεί τους πολίτες στο βαθμό των αρχών της δεκαετίας του 1990 με τα ογκώδη συλλαλητήρια, παραμένει θέμα με μεγάλη απήχηση στην κοινή γνώμη. Μια λύση ακόμα και με την ελάχιστη υποχώρηση από τις «κόκκινες γραμμές» που έχουν χαραχθεί, θα προκαλέσει ισχυρές αναταράξεις στην πολιτική ζωή και μπορεί να οδηγήσει ακόμα και σε κυβερνητική ανατροπή, δεδομένης, να το επαναλάβουμε, της ισχνής πλειοψηφίας.

Η ελληνική κυβέρνηση, με τη διαπραγμάτευση στο Βουκουρέστι, διαμόρφωσε ένα πολύ σημαντικό δίχτυ ασφαλείας. Κατέστησε την επίλυση του ζητήματος της ονομασίας νατοϊκή θέση και προαπαιτούμενο για την ένταξη της ΠΓΔΜ στη Συμμαχία. Αυτό της παρέχει ευχέρεια κινήσεων και, ταυτόχρονα, μεταφέρει το μεγαλύτερο μέσο της πίεσης στην άλλη πλευρά, που ξέρει τι πρέπει να κάνει, προκειμένου να ξεκλειδώσει την πόρτα του ΝΑΤΟ. Η Ελλάδα, έχοντας δείξει στους συμμάχους την αποφασιστικότητά της να υπερασπιστεί την πολιτική της στο ζήτημα, κουβαλάει το φορτίο ενδεχόμενου βέτο στην ενταξιακή προοπτική της ΠΓΔΜ στην Ε. Ε., εφόσον τεθεί θέμα έναρξης ενταξιακών διαπραγματεύσεων. Πριν φτάσουμε σε αυτό όμως, το εθνικό θέμα μπορεί να «αξιοποιηθεί» και ως σημαντικός λόγος προσφυγής στις κάλπες…

Advertisements

Make a Comment

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Liked it here?
Why not try sites on the blogroll...

Αρέσει σε %d bloggers: