Φόρος είναι…

Posted on Ιουλίου 9, 2009. Filed under: Φοροεπιδρομή |

Λέγε λέγε το κοπέλι, κάνει τη γριά να θέλει…». Με αυτή τη λαϊκή παροιμία ως σημαία, προφανώς, η κυβέρνηση ευελπιστεί πως εξαγγέλλοντας και… ξαναεξαγγέλλοντας μέτρα σε συσκευασία καλών προθέσεων, θα καταφέρει τελικά να κάνει τη «γριά» ελληνική οικονομία να «θελήσει» να πάρει τα πόδια της, να επιδιώξει ανάπτυξη, να ανασύρει τα δημοσιονομικά από το τέλμα τους. Ως εάν η καλή πρόθεση με τη συνδρομή της… ευχής να είναι αρκετά για να θεραπευτούν παθογένειες σωρευμένες επί χρόνια, να κερδηθεί σε μια στιγμή ο χαμένος χρόνος… χρόνων, να «επανιδρυθεί το κράτος», να αλλάξουν νοοτροπίες, να αντιμετωπιστούν νοσηρά φαινόμενα…

Το σημερινό οικονομικό επιτελείο, κλήθηκε στις χειρότερες δυνατές συνθήκες τόσο στο εσωτερικό όσο και στον διεθνή περίγυρο, να διαχειριστει εσπευσμένα άκρως προβληματικές καταστάσεις, τόσο «εκ μεταφοράς» παρελθουσών χρήσεων όσο και επιβαρυμένων από τις αρνητικές παγκόσμιες συγκυρίες. Κλήθηκε να διαχειριστεί έναν προϋπολογισμό που δεν αστόχησε «εκτάκτως», αλλά ήταν πασίδηλο στους παροικούντες την Ιερουσαλήμ ότι θα αποδειχθεί «πέτσινος» από την ημέρα της καταθέσεώς του (παρά τις αλλεπάλληλες «διορθώσεις») από το προηγούμενο οικονομικό επιτελείο.

Δεν χρειάζεται να είναι κανείς… νομπελίστας οικονομολόγος για να καταλάβει πως τα πιεστικά αδιέξοδά μας, δεν οφείλονται (και μάλιστα «αποκλειστικά», όπως κατά καιρούς έχει επιχειρήσει να περάσει στον κόσμο η επίσημη κυβερνητική γραμμή…) στην παγκόσμια κρίση, αλλά στα πάγια δημοσιονομικά μας προβλήματα, το χρέος, το έλλειμμα και την έλλειψη ανταγωνιστικότητας της οικονομίας μας, τις βαθύτατες και χρόνιες διαρθρωτικές αδυναμίες μας. Προβλήματα, δηλαδή, που οφείλαμε να έχουμε επιλύσει ή έστω να έχουμε αρχίσει να αντιμετωπίζουμε πέρα και άσχετα με την παγκόσμια κρίση. Προβλήματα, μάλιστα, που θα… τα βρούμε πάλι μπροστά μας όταν οι άλλοι θα βγαίνουν από την κρίση και θα ανοίγουν περπατησιά στα καινούργια μονοπάτια ή λεωφόρους της ανάπτυξης.

Αφησαν κρίσιμο χρόνο, που μάλιστα χαρακτηριζόταν από πιο ευνοϊκές συνθήκες να πάει χαμένο, με την επιλογή της «ήπιας προσαρμογής», ενώ όλοι οι ειδικοί (που δεν… συνυπολόγιζαν το πολιτικό κόστος!) πρότειναν την εφαρμογή πολιτικής διαρθρωτικών αλλαγών, τη λήψη μέτρων δημοσιονομικής «εξισορρόπησης», την επεξεργασία και μάλιστα με κατεπείγοντες ρυθμούς δομικών μεταρρυθμίσεων που θα θεράπευαν παθογένειες (μεταρρυθμίσεις που κανονικά ένα κόμμα που επί 7 χρόνια ισχυριζόταν ότι είναι «κυβέρνηση εν αναμονή», όφειλε να έχει επεξεργασθεί πλήρως!), για να μπορέσει η χώρα να μπει σε μια νέα αναπτυξιακή λογική. Και, προφανώς, δεν εννοούσαν την κατάργηση του ΣΔΟΕ, την κατάργηση της φορολογίας κληρονομιών, τις φοροελαφρύνσεις (και δη άνευ ουσιαστικού επενδυτικού αντικρίσματος!) των επιχειρήσεων, την καθιέρωση του αφορολογήτου των μερισμάτων κ.λπ.

Εκεί που φθάσαμε, ήταν αναμενόμενο να υπάρξει ανάγκη για έκτακτα μέτρα, για νέους φόρους (κανείς δεν πίστεψε τις προεκλογικές πρωθυπουργικές διαβεβαιώσεις περί του αντιθέτου) και για… σκέψεις «μονιμοποίησης» για κάποιο διάστημα αυτής της «έκτακτης». Και λυπούμαστε που το λέμε, κανείς δεν πιστεύει και τον δυστυχή (ψάχνει να μπαλώσει ένα τσουβάλι που έχει μόνο… τρύπες!) κ. Παπαθανασίου πως «από τον Οκτώβριο δεν θα έχουμε φοροκαταιγίδα…». Για «φόρο» ο κόσμος εκλαμβάνει κάθε μέτρο που… του αφαιρεί χρήματα από την τσέπη – το πώς τυπικά ονομάζεται λίγο τον ενδιαφέρει. Η Κομισιόν ήταν ξεκάθαρη: τα μέτρα δεν αρκούν γιατί αφενός σε μεγάλο βαθμό είναι προσωρινά και αφετέρου δεν εστιάζουν επαρκώς στη συγκράτηση των δημοσίων δαπανών, τη μεγάλη και… απειλητική χοάνη!

Σωστά μιλάει ο υπουργός Οικονομίας για «ένα ολοκληρωμένο πακέτο μέτρων» (από τον Οκτώβρη – αλλά… γιατί από τότε, και προς τι η απραξία όλης της προηγούμενης πενταετίας, που τα δημοσιονομικά μας προβλήματα άνθιζαν;) που θα «ενισχύουν την ανταγωνιστικότητα», αλλά πώς… να ξεχάσουμε ότι το 2005 η κυβέρνηση το είχε ανακηρύξει ως «έτος της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας», με μόνο συγκεκριμένο αποτέλεσμα τον… επόμενο χρόνο η Ελλάδα να πέσει πέντε θέσεις στην παγκόσμια κατάταξη «ανταγωνιστικότητας»;

Συμφωνούμε απόλυτα μαζί του «πρέπει να περιορισθούν οι δαπάνες, να αντιμετωπισθεί η φοροδιαφυγή, χρειαζόμαστε ένα νέο μοντέλο ανάπτυξης…», κατευθύνσεις προς τις οποίες προσανατολίζεται υποτίθεται το «ολοκληρωμένο πακέτο μέτρων» του Οκτωβρίου. Αλλά τη φοροδιαφυγή, τούτη η κυβέρνηση είχε «δεσμευθεί» να την πατάξει όχι μόνο από το 2004, αλλά και από τις… προεκλογικές «δεσμεύσεις» της. Ανάλογη δέσμευση είχε αναλάβει και για τις δημόσιες δαπάνες, όσο δε για το «νέο μοντέλο ανάπτυξης», σε αυτό στόχευε μεταξύ των άλλων και η έρμη… «επανίδρυση του κράτους»! Μακάρι, αλλά να θυμόμαστε πως «με το νου πλουταίνει η κόρη, με τον ύπνο η ακαμάτρα…»!

  • Tου Θανου Oικονομοπουλου, Η Καθημερινή, Πέμπτη 9 Ιουλίου 2009
Advertisements

Make a Comment

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Liked it here?
Why not try sites on the blogroll...

Αρέσει σε %d bloggers: