Ο θλιβερός απερχόμενος

Posted on Σεπτεμβρίου 6, 2009. Filed under: Εκλογές, Καραμανλής Κώστας |

O κ. Καραμανλής μάς ανακοίνωσε με στόμφο ότι χρειάζεται «νωπή ψήφος» για να λυθούν όσα προβλήματα είχε πει ότι θα λύσει το 2004 και το 2007 και δεν τα έλυσε. Αυτό σημαίνει ότι η ψήφος του 2007 μπαγιάτεψε μέσα σε δύο χρόνια. Ανάμεσα στις φωτιές της Πελοποννήσου, της Πάρνηθας και της Εύβοιας και της φωτιές της Αττικής. Μπράβο στον πρωθυπουργό: δεν πρέπει να υπάρχουν πολλά προηγούμενα τέτοιας αποτυχίας. Ο κ. Καραμανλής πάντως αποφάσισε να είναι από την περασμένη Τετάρτη το βράδυ και ως την ημέρα των εκλογών απερχόμενος πρωθυπουργός. Μπορεί οι ψηφοφόροι να τον επαναφέρουν στο Μαξίμου όπως αυτοκτονικά το έπραξαν το 2007. Μπορεί επίσης- και αυτό είναι το πιθανότερο- να του απονείμουν τον τίτλο του «τέως». Να γυρίσουν σελίδα. Να αποφασίσουν ότι προτιμούν την αβεβαιότητα μιας αλλαγής, που περιλαμβάνει όμως και ελπίδες, από τη βεβαιότητα της σημερινής στασιμοαθλιότητας.

Ο «απερχόμενος» φρόντισε να διανθίσει το παράδοξο διάγγελμά του (το αυτοθαυμαστικά αυτοκριτικό!) με χαμηλού επιπέδου ανακρίβειες. Η πιο χοντρή αφορά την εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας που τον σέβεται τόσο πολύ, ως άνθρωπο και ως θεσμό, που δεν τον επισκέφτηκε καν προτού ανακοινώσει αποφάσεις που ανήκουν στις ελάχιστες αρμοδιότητες του ρυθμιστή του πολιτεύματος και προϋποθέτουν προηγούμενη συζήτηση και έγκριση από το Υπουργικό Συμβούλιο. Το ΠαΣοΚ ζήτησε εκλογές τώρα (και τις πέτυχε) με την προσθήκη ότι αν δεν εισακουστεί θα τις προκαλέσει την άνοιξη αρνούμενο η επανεκλογή του κ. Παπούλια να είναι κόλπο επιβίωσης του κ. Καραμανλή.

Εδώ που φτάσαμε, με το γενικευμένο αδιέξοδο σε όλους τους τομείς του δημόσιου βίου, οι εκλογές που αξίωσε το ΠαΣοΚ και αποφασίστηκαν είναι μια ανάσα ζωής για τη χώρα. Ο,τι είχε να προσφέρει η Δεξιά, το πρόσφερε και το φορτωθήκαμε. Ανήκει τώρα στην Κεντροαριστερά το πολύ δύσκολο έργο μιας άλλης θέλησης και μιας άλλης πολιτικής. Οφείλει να την εξηγήσει με συγκεκριμένες τολμηρές και συνάμα ρεαλιστικές προτάσεις, χωρίς λαϊκισμούς και χωρίς τους δισταγμούς όσων λογίζονται με αποκλειστικό κίνητρο το υποτιθέμενο «πολιτικό κόστος». Οφείλει να μιλήσει σε συνειδητούς δημοκράτες προοδευτικούς πολίτες και όχι στην κυρία Παπαρήγα, στον κ. Τσίπρα και ακόμη λιγότερο (σε σχέση με τα λεγόμενα «εθνικά» και όχι μόνο) στην πολυπλόκαμη Ακροδεξιά.

Διότι επιδίωξή της πρέπει να είναι μια πολιτικά και κοινωνικά ξεκάθαρη αυτοδυναμία. Το θέμα των ενδεχόμενων συμμαχιών δεν μπορεί πια να συζητηθεί καν παρά μόνο μετά τις εκλογές. Δηλαδή χωρίςεκβιασμούς. Ο συλλογικός ρόλος της Κεντροαριστεράς πρέπει να είναι η αλήθεια, η τόλμη και μαζί η ευθύνη και όχι η προβολή «σωτήρων». Σήμερα περισσότερο από ποτέ.

Advertisements

Make a Comment

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Liked it here?
Why not try sites on the blogroll...

Αρέσει σε %d bloggers: