Αριστερή αντιπολίτευση

Posted on Οκτώβριος 6, 2009. Filed under: Παπακωνσταντίνου Πέτρος |

Ο Κ. Καραμανλής επέλεξε την παγκοσμίως πρωτότυπη τακτική να αγκαλιάσει προεκλογικά έναν ανάλγητο νεοφιλελευθερισμό, όταν η πρωτοφανής οικονομική κρίση ανάγκασε όλες τις συντηρητικές κυβερνήσεις να αναζητήσουν περισσότερο ελαστικές πολιτικές κρατικού παρεμβατισμού με κοινωνικό προσωπείο. Γι’ αυτή του την «τόλμη» εισέπραξε το προβλέψιμο τίμημα της πολιτικής συντριβής.

Το εκλογικό αποτέλεσμα μαρτυρά τη γενικότερη κρίση ηγεμονίας του συντηρητισμού, με την ευρύτερη Δεξιά κοντά στο 40% – ένα ιστορικό ελάχιστο της παράταξης ύστερα από τη μεταπολίτευση. Οσοι μετά τα «Δεκεμβριανά» και τις ευρωεκλογές υπολόγιζαν ότι θα κυριαρχήσει στην πολιτική ζωή η «ατζέντα Καρατζαφέρη», η φοβική ατμόσφαιρα του νόμου και της τάξης, προφανώς έπεσαν έξω. Αυτό που κυριάρχησε ήταν το κοινωνικό ζήτημα, η απαίτηση για έξοδο από την κρίση με αναδιανομή του κοινωνικού πλούτου υπέρ των ασθενέστερων. Αυτό είναι το βασικό περιεχόμενο της λαϊκής εντολής στις κεντροαριστερές και αριστερές δυνάμεις, που ψηφίστηκαν από τρεις στους πέντε ψηφοφόρους.

Για την Αριστερά, οι χθεσινές εκλογές καταγράφονται ως μεγάλη, χαμένη ευκαιρία. Η προηγούμενη διετία, με την οξύτατη οικονομική ύφεση, τη διάβρωση του δικομματισμού και την παραλυτική κρίση στην οποία βυθίστηκε το ΠΑΣΟΚ μετά την ήττα του 2007, προσέφερε στην Αριστερά την ευκαιρία να υπερβεί τα ιστορικά της όρια και να διεκδικήσει πρωταγωνιστικό ρόλο. Ωστόσο, οι ηγεσίες του ΚΚΕ και του ΣΥΡΙΖΑ κλώτσησαν αυτή την ευκαιρία – η πρώτη, με την πολιτική της αυτοπεριχαράκωση και η δεύτερη με την πολυγλωσσία και τα απερίγραπτα συντροφικά μαχαιρώματα. Ωστόσο, το γεγονός ότι συγκρατήθηκαν στα -ήδη αρκετά ανεβασμένα- επίπεδα του 2007 και μάλιστα σε έντονα πολωτικές εκλογές, δεν είναι ασήμαντο.

Απέναντι στην κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, η Νέα Δημοκρατία ούτε θα θελήσει ούτε θα μπορέσει, για μεγάλο διάστημα, να ορθώσει ουσιαστική αντιπολίτευση. Η Αριστερά θα έχει έτσι την ευκαιρία να αποτελέσει τη μόνη αξιόμαχη αντιπολίτευση από τη σκοπιά των λαϊκών συμφερόντων. Προηγουμένως, θα χρειαστεί να λυθεί η παραλυτική αντίθεση ανάμεσα σε δύο Αριστερές: μία μεταρρυθμιστική, η οποία εκφράζεται κυρίως από την «ανανεωτική» πτέρυγα του ΣΥΝ, που ρέπει στη συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ και τους Οικολόγους και μία αντισυστημική – αντικαπιταλιστική, η οποία εκφράζει το μεγαλύτερο, σταθερότερο και δυναμικότερο κομμάτι του αριστερού κόσμου.

  • Tου Πετρου Παπακωνσταντινου, Η Καθημερινή, 05/10/2009
Advertisements

Make a Comment

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Liked it here?
Why not try sites on the blogroll...

Αρέσει σε %d bloggers: