Το μεγάλο χρέος

Posted on Οκτώβριος 6, 2009. Filed under: Σωμερίτης Ριχάρδος |

O λαός μίλησε: το ΠαΣοΚ είναι από αύριο ξανά στην εξουσία. Το περιμένει από την Τρίτη, με απόλυτο πρόεδρο τον Γιώργο Παπανδρέου, ένα απίστευτα δύσκολο έργο, κάτω από τις χειρότερες δυνατές εσωτερικές, ευρωπαϊκές και διεθνείς συνθήκες. Αλλά το μεγάλο χρέος του, γιατί αυτό υποσχέθηκε, είναι «να τα βγάλει πέρα». Θα ήταν κακός οιωνός αν οι δικοί του αντί για δουλειά αρχίσουν να υπενθυμίζουν το τι παραλαμβάνουν σε όλους τους τομείς: όλοι το γνωρίζουν αυτό, ακόμα και ο ίδιος ο απερχόμενος Κώστας Καραμανλής που δεν έχει απέναντι στους δικούς του κανένα άλλοθι.

Η χθεσινή νίκη ανήκει στον κληρονόμο του παπανδρεϊσμού. Είναι δίκαιο να του αναγνωριστεί αυτό που δεν ήταν δα και αυτονόητο. Τον δικαιώνει; Η οριστική απάντηση θα δοθεί όταν θα προσφέρει, με τους επιλεγμένους συνεργάτες του, έργο επιτυχές. Σοβαρό, καινοτόμο, προοδευτικό. Οταν θα αποδείξει ότι μπορεί να βγάλει τη χώρα από τα εσωτερικά και εξωτερικά οικονομικά, «εθνικά» και κοινωνικά αδιέξοδα που την απελπίζουν και τροφοδοτούν τους εξτρεμισμούς, από τον γενικευμένο καρκίνο της διαφθοράς και από την κυριαρχία των «συμφερόντων». Πάντως δικαίωμα αποτυχίας δεν έχει. Μήτε αυτός, μήτε το «σύστημα».

Το εκλογικό αποτέλεσμα έχει όμως και ορισμένα άλλα χαρακτηριστικά.

1. Η μεγαλύτερη σε σχέση με τις ευρωεκλογές συμμετοχή των πολιτών αποδείχνει ότι όταν διακυβεύεται κάτι το χειροπιαστό η αποχή περιορίζεται. Το ίδιο θα έκαναν αρκετοί πολίτες το περασμένο καλοκαίρι αν τα κόμματα δεν είχαν τελείως στρεβλώσει το νόημά τους. 2. Ο λαός διέψευσε ακόμα μια φορά όσους από χρόνια θάβουν τον δικομματισμό: θέλει να ψηφίζει κυβέρνηση και όχι συνιστώσες και «αγώνες».

3. Για μια ακόμα φορά, η Δεξιά απέδειξε στο σύνολό της ότι είναι μειοψηφία.

4. Αν το σταλινικό ΚΚΕ δεν είχε απομονώσει τους δικούς του, η ευρύτερη προοδευτική παράταξη θα αντιπροσώπευε την απόλυτη πλειοψηφία του ελληνικού λαού.

Δύο παρατηρήσεις ακόμα. Η πρώτη αφορά τις περί πατρίδος κορόνες. Είναι το ψωμοφάι της βαθιάς Δεξιάς (από την ακροδεξιά ως την αριστεροδεξιά που ελλοχεύει και στην Ιπποκράτους!) και όχι μόνο. Ο τελευταίος λόγος (στην Αθήνα) του κ. Καραμανλή δεν ήταν μόνο ανατριχιαστικά κακόπιστος και υβριστικός, ήταν και επικίνδυνος για το μέλλον της παράταξής του: αυτές είναι οι αντοχές τους απέναντι στην ακροδεξιά;

Η δεύτερη αφορά την ιδέα συμμετοχής του ΣΥΡΙΖΑ και των εκτός Βουλής αλλά υπαρκτών Οικολόγων στην κυβέρνηση. Οι Οικολόγοι θα ήταν πολύ χρήσιμοι ακόμα και σαν «Ερινύες». Οι άνθρωποι του ΣΥΡΙΖΑ επίσης, αλλά ποιοι από αυτούς; Αποψη: Οι δημοκράτες αριστεροί, ναι. Τα εξαρχειωτάκια όχι!

Advertisements

Make a Comment

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Liked it here?
Why not try sites on the blogroll...

Αρέσει σε %d bloggers: