Η πρώτη μετεκλογική αναμέτρηση των δύο ΠΑΣΟΚ στο γήπεδο του ΣΕΦ

Posted on Οκτώβριος 28, 2009. Filed under: ΠΑΣΟΚ |

Οποιος παρακολουθεί από κοντά το ΠΑΣΟΚ, καταλάβαινε εύκολα την Παρασκευή ότι κάτι «μαγειρεύεται» στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας. Το έβλεπε όχι μόνο στα πρόσωπα όσων είχαν κρυφίως αποφασίσει να μη στηρίξουν ως νέο γραμματέα τον «εκλεκτό» του πρωθυπουργού, κ. Σωκράτη Ξυνίδη, αλλά και σε κάποιους στενούς συνεργάτες του κ. Γ. Παπανδρέου. Το ύφος τους για πρώτη φορά μετά τις εκλογές δεν ήταν χαμογελαστό. Εμοιαζαν με ανθρώπους που βρίσκονται άνευ ομπρέλας στο δρόμο, βλέπουν τη βροχή να έρχεται και ανησυχούν μήπως εξελιχθεί σε καταιγίδα.

Δεν είχαν άδικο να ανησυχούν. Με το που άνοιξαν οι κάλπες, ακόμη και οι μετέχοντες στη «μαζική ενδοκομματική ανταρσία» αιφνιδιάστηκαν. Στην πρώτη καταμέτρηση ο εκλεκτός του κ. Παπανδρέου δεν συγκέντρωσε καν το 50% των μελών του Εθνικού Συμβουλίου! Ελαβε 181 ψήφους σε σύνολο 374 εκλεκτόρων. Ο δε αυτοπροτεινόμενος αντίπαλός του κ. Γιώργος Παναγιωτακόπουλος έφτασε τις 125 ψήφους, ενώ μετρήθηκαν και 64 λευκές. Αν δηλαδή είχε κερδίσει και αυτές, ο κ. Παναγιωτακόπουλος θα εκλεγόταν γραμματέας!

Το νέο έκανε εν ριπή οφθαλμού το γύρο του Σταδίου. Ή μάλλον των υπουργικών τηλεφώνων, καθώς οι περισσότεροι είχαν αποχωρήσει από το ΣΕΦ. Λίγο αργότερα, φωτιά έπιαναν και τα δημοσιογραφικά τηλέφωνα. Αίφνης προέκυψε δεύτερη καταμέτρηση. Σύμφωνα με αυτήν, οι ψήφοι των κ. Ξυνίδη και Παναγιωτακόπουλου παρέμειναν σχεδόν ίδιες (180 έναντι 126), αλλά 15 λευκές ψήφοι ανακαλύφθηκε, λέει, ότι ήταν άκυρες. Και με τον τρόπο αυτό ο εκλεκτός του πρωθυπουργού συγκέντρωσε τελικά το 50,1% των έγκυρων ψήφων… Οι μη γνωρίζοντες τα ΠΑΣΟΚικά ενδότερα, προφανώς απόρησαν για το πώς προκλήθηκε μια τόσο εντυπωσιακή ανταρσία σε ένα κόμμα που πριν από τρεις εβδομάδες κατατρόπωσε τη Ν. Δ. Οι έχοντες ωστόσο γνώση της Ιπποκράτους δεν εξεπλάγησαν. Η καταγραφόμενη απροθυμία στήριξης του κ. Ξυνίδη δεν αποτελεί, βέβαια, ευθεία αποδοκιμασία του ιδίου.

Δεν έχει προλάβει

Ο 45χρονος νεοεκλεγείς βουλευτής Ξάνθης δεν έχει προλάβει, άλλωστε, να προκαλέσει προσωπικές αντιπάθειες. Οι αιτίες επομένως του πρώιμου «κλαδέματός» του από το Εθνικό Συμβούλιο βρίσκονται αλλού…

Οσοι παρακολουθούν τα ΠΑΣΟΚικά τεκταινόμενα έχουν αντιληφθεί ότι η επιλογή του κ. Παπανδρέου να αναδείξει στην κυβέρνησή του πολλά νέα πρόσωπα, αλλά παντελώς άγνωστα στον λεγόμενο κομματικό πυρήνα, μπορεί να προκάλεσε θετικό κλίμα στην κοινωνία, όχι όμως και στα ενδότερα του ΠΑΣΟΚ. Οι μετέπειτα διακηρύξεις του για πλήρη αξιοκρατία και ιντερνετική διακυβέρνηση ήρθαν να εντείνουν την ανησυχία στους κομματικούς, που αισθάνθηκαν ότι και μόνον η ιδιότητά τους αντιμετωπίζεται με προκατάληψη από τη νέα διακυβέρνηση. Πολύ δε περισσότερο ξένισε και ξενίζει η εμμονή που επιδεικνύει ο κ. Παπανδρέου να θεωρεί αναχρονιστικό ό, τι εν γένει σχετίζεται με αυτό που αποκαλείται «βαθύ ΠΑΣΟΚ». Ακόμη και χθες, εξ αφορμής της επετείου του «Οχι», ο πρωθυπουργός είπε ότι «σήμερα δίνουμε τη μάχη για την απελευθέρωση της πολιτικής από το μικροκομματισμό και την αδιαφάνεια».

Με αυτά τα δεδομένα δεν είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς γιατί η επιλογή Ξυνίδη… ξίνισε μεγάλο τμήμα του κομματικού μηχανισμού, που θα περίμενε έστω να αιτιολογήσει ο κ. Παπανδρέου γιατί προτείνει ως «κυβερνήτη» του ΠΑΣΟΚ έναν παντελώς άγνωστο βουλευτή, αντί για κάποιο στέλεχος της νέας γενιάς που έχει όμως δοκιμαστεί σε κάποια επιτελική θέση και κυρίως είναι γνωστός στο κόμμα που καλείται να διοικήσει.

Αυτό που μάλλον δυσκολεύεται να κατανοήσει ο κ. Παπανδρέου είναι ότι τα 194 (από τα 374) μέλη του Εθνικού Συμβουλίου, που κατ’ ουσίαν αποδοκίμασαν μια μείζονα επιλογή του, δεν το έκαναν επειδή όλοι θέλουν κρατικές καρέκλες. Προφανώς υπάρχουν και αυτοί, ενώ άλλοι επίσης εμφανώς λειτούργησαν βάσει «οδηγιών». Λέγεται, π. χ., ότι οι λεγόμενοι Βενιζελικοί έριξαν λευκό ή ότι τον κ. Γ. Παναγιωτακόπουλο (ο οποίος με την πείρα του κατάλαβε και εκμεταλλεύθηκε ότι το κομματικό καζάνι άρχισε να βράζει) στήριξαν οι κ. Κ. Σκανδαλίδης και Β. Παπανδρέου.

Ολα τούτα, ωστόσο –ακόμη και αν ισχύουν– δεν μπορούν να αιτιολογήσουν ότι μια ελεγχόμενη μικρο-ανταρσία μετεξελίχθηκε ξαφνικά την προηγούμενη Παρασκευή σε πλειοψηφικό ρεύμα δυσαρέσκειας έναντι του ίδιου του πρωθυπουργού. Πολλοί από τους 194 που δεν στήριξαν τον κ. Ξυνίδη προφανώς είχαν στηρίξει τον κ. Γ. Παπανδρέου το 2007 μετά την ήττα του. Και το μήνυμα που έστειλαν είναι απλό: Δεν θέλουμε καμία προνομιακή μεταχείριση, αλλά μη μας αντιμετωπίζεις και σαν αποδιοπομπαίους τράγους, γιατί εμείς δουλέψαμε για να βρίσκεσαι εκεί που είσαι και στα δύσκολα θα μας αποζητήσεις. Εν ολίγοις, είπαν στον πρωθυπουργό ότι αν μετά την αποπομπή των εκσυγχρονιστών, στόχος του είναι να απαλλαγεί και από το λεγόμενο κομματικό ΠΑΣΟΚ, στο τέλος θα μείνει μόνος του με την ηλεκτρονική του διακυβέρνηση…

  • Του Κωνσταντινου Zουλα, Η Καθημερινή, 27/10/2009
Advertisements

Make a Comment

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Liked it here?
Why not try sites on the blogroll...

Αρέσει σε %d bloggers: