Δουλειά και κουράγιο

Posted on Απρίλιος 26, 2010. Filed under: Σωμερίτης Ριχάρδος |

ΡΙΧΑΡΔΟΣ ΣΩΜΕΡΙΤΗΣ | ΤΟ ΒΗΜΑ, Κυριακή 25 Απριλίου 2010

Η αλήθεια είναι πια γνωστή: οι χρηματοπιστωτικοί όροι για τη δύσκολη σωτηρία μας επιβλήθηκαν από την κυρία Μέρκελ, τους δεξιούς υπερόπτες υπουργούς της και τους φανατικούς φιλελεύθερους συνεταίρους της. Δηλαδή τους ομόσταβλους (στην Ευρώπη) του κ. Σαμαρά και της Νέας Δημοκρατίας. Παρά τις κραυγές αποδοκιμασίας των γερμανών σοσιαλδημοκρατών η κυρία Μέρκελ, με πρόσχημα ένα λάθος μας, επέβαλε την εξευτελιστική για την Ευρωπαϊκή Ενωση σύμπραξη του ΔΝΤ στον «μηχανισμό» στήριξης της χώρας μας. Η κυρία Μέρκελ επέβαλε το ληστρικό επιτόκιο του 5% στα δάνεια που προβλέπει, ως προς την Ευρώπη, ο μηχανισμός. Μπορεί έτσι να αισθάνεται ικανοποιημένη με τις πολλές εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ κέρδος που τα γερμανικά ταμεία θα αποκομίσουν από τη «βοήθεια» προς την Ελλάδα. Ποιο είναι το επιτόκιο του ανεξόφλητου χιτλερικού κατοχικού χρέους προς τη χώρα μας, άσχετου με τις γερμανικές πολεμικές αποζημιώσεις που δεν είναι τόσο απλή υπόθεση όσο τη νομίζουν πολλοί;

Δεν φταίει φυσικά η Γερμανία για τα παρατράγουδά μας που εξηγούν τα σημερινά μας ελλείμματα. Είναι φυσικό – ναι, φυσικό- τώρα «να πληρώσουμε». Καλά φάγαμε, καλά ήπιαμε, σωστό είναι να σφίξουμε πια το ζωνάρι και να προσπαθήσουμε να ορθοποδήσουμε όσο πιο γρήγορα γίνεται. Να «πονέσουμε», αλλά με αισιοδοξία! Αλλά με ποιο δικαίωμα μας δίνουν από το Βερολίνο αυτά τα τόσο απεχθή ηθικά και υλικά μαθήματα; Με ποιο δικαίωμα, από εβδομάδα σε εβδομάδα και από διάσκεψη σε διάσκεψη, καθυστέρησαν δραματικά (αυτοί, όχι εμείς) τις ευρωπαϊκές αποφάσεις που μας αφορούν διευκολύνοντας (χωρίς το κατιτίς;) το φοβερό παιχνίδι ακόμα και υπόδικων πια διεθνών κερδοσκόπων, προκαλώντας έτσι την επιδείνωση της κατάστασής μας αλλά και το ίδιο το μέλλον της Ευρώπης του ευρώ;

Οταν ενοποιήθηκε η Γερμανία, παρά τους αριθμούς, παρά τη στυγνή λογική της οικονομίας, παρά συγκεκριμένα γεωπολιτικά συμφέροντα, η Ευρώπη στήριξε τη Βόννη να ξαναγίνει Βερολίνο. Τη στηρίξαμε χωρίς δεύτερη κουβέντα και εμείς. Η κυρία Μέρκελ ήταν τότε σιωπηλή υπήκοος της «Λαϊκοδημοκρατικής Γερμανίας» που δεν ήταν λαϊκή μήτε δημοκρατική, ήταν το κράτος της Στάζι. Συνεπώς, η κυρία Μέρκελ ανακάλυψε την Ενωση αργά και με λάθος τρόπο. Εθνικιστικό. Και συστηματικά μικροπολιτικό, εφόσον το πρόβλημά της είναι, λέει, εκλογικό. Το πληρώνουμε. Παρά τις ευθύνες μας, αυτό είναι και άδικο.

Κάποτε η Ευρώπη, αν σωθεί, θα χρειαστεί να σκεφτεί τα σκοτεινά σημερινά της χρόνια της Ενωσης των τιποτένιων «ηγετών»: έχουμε και εδώ τους νεοδημοκράτες μας… Εμείς πρέπει να ανακάμψουμε όμως μέσα σε αυτή την Ευρώπη για λόγους που και τα παιδιά των νηπιαγωγείων μπορούν να υπολογίσουν αλλά όχι αυτοί και όχι οι αλληλομισούμενοι μηδενιστές παλαιοημερολογίτες του «υπαρκτού σοσιαλισμού» Παπαρήγα και Τσίπρας.

Δουλειά και κουράγιο!

Advertisements

Make a Comment

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Liked it here?
Why not try sites on the blogroll...

Αρέσει σε %d bloggers: