Posted on Νοέμβριος 3, 2010. Filed under: Κοψίνη Χριστίνα |

  • Tης Χριστινας Κοψινη, Η Καθημερινή, 02-11-10

Περαιώσεις ανέλεγκτων υποθέσεων, έκτακτες εισφορές που τείνουν να γίνουν μόνιμες, εν αναμονή και των τιμολογιακών ανακατατάξεων που θα επέλθουν από τις ανακατατάξεις των συντελεστών του ΦΠΑ. Σε αυτές τις συνθήκες των φορολογικών βομβαρδισμών, με τον τζίρο και τα έσοδα των επιχειρήσεων σε διαρκή καθοδική τροχιά δεν είναι τυχαία η πρωτοφανής συμμετοχή των επιχειρήσεων στο πρόγραμμα του ΟΑΕΔ για τη 12μηνη επιδότηση των εργοδοτικών εισφορών. Η αγορά διψά για κάτι, έστω μικρό, αλλά χειροπιαστό. Ηδη μέσα στο πρώτο 10ήμερο από την έναρξη της διαδικασίας, υπεβλήθησαν από τις επιχειρήσεις αιτήσεις για 50.000 εργαζόμενους. Δηλαδή καλύφθηκε ήδη το 50% της πρώτης φάσης του προγράμματος, το οποίο στην ολοκλήρωσή του προβλέπει την επιδότηση εργοδοτικών εισφορών 200.000 εργαζομένων για τη διατήρηση 400.000 θέσεων εργασίας. Θεωρητικώς, ο στόχος του προγράμματος είναι η αναστολή των απολύσεων για τουλάχιστον 18 μήνες (12 μήνες επιδότηση συν 6 μήνες δέσμευση).

Το συγκεκριμένο πρόγραμμα είχε επικριθεί πολύ. Ακόμη και πριν επανέλθει το ΠΑΣΟΚ στην κυβερνητική εξουσία. Στην πραγματικότητα είναι η περίφημη «εξαγγελία του Λαυρίου» του 2004 που άρχισε να εφαρμόζεται 6 χρόνια μετά. Καθώς το ενδιαφέρον των επιχειρήσεων και δη των μικρού μεγέθους είναι πολύ έντονο για το συγκεκριμένο πρόγραμμα, έχει ενδιαφέρον να δούμε εάν στην πράξη θα συντελέσει στο πάγωμα των απολύσεων και αν θα βοηθήσει τις επιχειρήσεις να συντηρήσουν τις δυνάμεις τους στο δύσκολο 2011.

Υπάρχει όμως ένα στοιχείο που καταδεικνύει μια τάση: η μικρή επιχείρηση (από 2 έως 9 άτομα), στην οποία θα κατευθυνθεί το 50% των επιχορηγούμενων θέσεων του προγράμματος -το οποίο δίδει έμφαση στη διατήρηση των εργαζομένων άνω των 50 ετών- δεν αποφασίζει με ελαφρά την καρδία μια απόλυση. Αυτό φαίνεται και από το γεγονός ότι οι επιχειρήσεις εγγράφονται στο πρόγραμμα χωρίς να θεωρούν εμπόδιο την προϋπόθεση που θέτει ο ΟΑΕΔ να μην έχουν προηγηθεί απολύσεις το τελευταίο τρίμηνο.

Φαίνεται ότι στις μικρές επιχειρήσεις, στις οποίες δεν υπάρχουν καν προϋποθέσεις για σύσταση σωματείου, επικρατεί μεγαλύτερη ψυχραιμία και διάθεση αναμονής. Αντιθέτως, οι μεγάλες επιχειρήσεις που επηρεάζονται και από τις διεθνείς αγορές, τα προγράμματα δεν μπορούν να αναστείλουν σε τίποτε τις ομαδικές απολύσεις. Είναι χαρακτηριστικό ότι σε μονάδα της πολυεθνικής ArcelorMittal, στον Βόλο, η διοίκηση έθεσε το δίλημμα 60 απολύσεις ή κλείσιμο; Κανένα σωματείο και καμία ομάδα εργαζομένων δεν μπορεί να σηκώσει το ηθικό βάρος ενός τέτοιου διλήμματος. Το δίλημμα που αποφεύγει συνειδητά η κυβέρνηση να αντιμετωπίσει, αγνοώντας ότι για την αποφυγή ομαδικών απολύσεων σε κλάδους απαιτείται πολιτική απασχόλησης κι όχι προγράμματα.

Advertisements

Make a Comment

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Liked it here?
Why not try sites on the blogroll...

Αρέσει σε %d bloggers: