Ανασχηματισμός

Το ανώφελο τέχνασμα

Posted on Σεπτεμβρίου 3, 2010. Filed under: Ανασχηματισμός, Καραϊσκακη Τασουλα |

  • Tης Τασουλας Καραϊσκακη, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, Παρασκευή, 3 Σεπτεμβρίου 2010

Ο ανασχηματισμός είναι το πιο ισχυρό επικοινωνιακό τέχνασμα στα χέρια του εκάστοτε πρωθυπουργού. Μια σόλο ερμηνεία, χωρίς συμπρωταγωνιστές, σκηνοθέτες, φροντιστές, χωρίς εξάγγελους ή διαλαλητές («οι ανασχηματισμοί δεν προαναγγέλλονται», Κ. Σημίτης), χωρίς κάποια προηγούμενη συμφωνία ανάμεσα στον ίδιο και τα στελέχη του ή τους οπαδούς του. Ποιεί νέα κυβέρνηση, για τη ζωτική ανάσα ζωής, την τονωτική επανεκκίνηση από μηδενική βάση. Ωστόσο, από τους ανασχηματισμούς ποτέ δεν προέκυψε κάτι το ριζοσπαστικό, το μεγάλο. Συνήθως είναι χωρίς περιεχόμενο. Οι ανασχηματισμοί δεν παράγουν πολιτική. Ερχονται με τη φθορά, το αδιέξοδο, τον κορεσμό. Την απαρχή της φθίνουσας πορείας. Μετά τις δύσκολες αποφάσεις, τις ατελέσφορες επιλογές, τις χωρίς ανταπόδοση θυσίες.

Αλλά είναι και το πανηγύρι των ΜΜΕ. Πολύμηνη εικοτολογία (εν προκειμένω, ανασχηματισμός συζητείται από τον Μάρτιο), πιθανολογήματα για το ποιοι θα απομακρυνθούν, ποιοι θα μετακινηθούν, ποιοι θα καλύψουν τα κενά (της απόσυρσης ή της μεταπήδησης στην Τοπική Αυτοδιοίκηση), ποιοι θα είναι οι υπερυπουργοί για τη διαχείριση των κρίσεων, για τον έλεγχο των υπουργών, ποιος θα είναι ο αντιπρόεδρος για την οικονομία… Υποθέσεις επί υποθέσεων, πάντα περί προσώπων στους κόλπους της πιο προσωποπαγούς, της πιο προσωπολατρικής εκδοχής της εξουσίας. Κι έπειτα, ο αγώνας δρόμου για την αποκλειστικότητα της μεγάλης είδησης – τη νέα κυβερνητική σύνθεση. Η φιέστα κορυφώνεται με χαμόγελα, χειραψίες, τελετές ορκωμοσίας – η πιο λαμπρή στιγμή της πολιτικής, ως άμεσο συναρπαστικό θέαμα. Η πεζή πραγματικότητα για τους νέους Αχιλλείς με τις πολλές πτέρνες και η φθορά τους για τα ΜΜΕ, η αμετάκλητη, η νομοτελειακή, ξεκινά από την επομένη…

Πάνω από 24 ανασχηματισμοί έχουν γίνει κατά τη μεταπολίτευση. Τρεις πραγματοποίησε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής – τον Φεβρουάριο του ’75, τον Σεπτέμβριο του ’76 και τον Μάιο του ’78. Ο Ανδρέας Παπανδρέου έκανε τον πρώτο ανασχηματισμό το ’82. Εκτοτε επαναλάμβανε το εγχείρημα μία, δύο ή τρεις φορές τον χρόνο – το ’84, ξανά το ’85, το ’86, δύο φορές μέσα στο ’87, τρεις φορές μέσα στο ’89. Υπό τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη (’90-’93) γίνονται τρεις ανασχηματισμοί. Ξανά ο Ανδρέας και ανασχηματισμοί το ’94 και το ’95 (ανεδείχθη πρωταθλητής των ανασχηματισμών, με 16 συνολικά στο ενεργητικό του). Κώστας Σημίτης και ανασχηματισμός το 1998. Ξανά το 2001 και το 2003. Ο Κώστας Καραμανλής έκανε τον πρώτο ανασχηματισμό το 2006, μετά το σκάνδαλο των υποκλοπών και τον τελευταίο τον Ιανουάριο του 2009.

Μέσα στη σύγχυση των πεποιθήσεων και των αξιών, στην ασταθή ισορροπία των δύσκολων εποχών οι ανασχηματισμοί μοιάζουν με σανίδα σωτηρίας, αλλά συνήθως εξελίσσονται σε μπούμερανγκ. Μια κυβέρνηση που φθείρεται με ταχείς ρυθμούς φθείρει γρήγορα και τον αρχηγό της.

Κάθε πρωθυπουργός κραδαίνει μια απάντηση στις αγωνίες, τις απορίες της κοινής γνώμης. Αλλά το μυστήριο (εν προκειμένω, το πώς η χώρα θα διαχειριστεί την κρίση υπό τον έλεγχο του ΔΝΤ) μάλλον θα παραμένει απρόσβλητο… Το αύριο έρχεται πάντα αστραπιαία και καταστρέφει όλες τις υποσχέσεις.

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Η Ν.Δ. βάζει φρένο στα σενάρια

Posted on Ιουλίου 23, 2009. Filed under: Ανασχηματισμός, Εκλογές, Καραμανλής Κώστας |

  • Τι λέγεται για ανασχηματισμό, εκλογές – Ο πρωθυπουργός θα συνεχίσει τις καθημερινές παρεμβάσεις

Ανοικτές όλες τις επιλογές του για ανασχηματισμό ή εκλογές φαίνεται ότι επιθυμεί να διατηρήσει ο πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής, καθώς το πολιτικό σκηνικό αποδεικνύεται εξαιρετικά ρευστό. Η αναζωπύρωση της προεδρολογίας, εξαιτίας της στάσης του ΠΑΣΟΚ, αλλά και οι διαστάσεις που ενδεχομένως λάβει η νέα γρίπη, αντικειμενικά, αθροίζονται στις παραμέτρους που συνυπολογίζουν οι συνεργάτες του πρωθυπουργού σε αναζήτηση του «παράθυρου ευκαιρίας για την ανατροπή των σημερινών πολιτικών συσχετισμών».

Ο κ. Κώστας Καραμανλής αναμένεται να συνεχίσει τις καθημερινές του παρεμβάσεις, τις επισκέψεις σε υπηρεσίες, υπουργεία, ταμεία, αλλά και την προώθηση πολιτικών, όπως τα χθεσινά μέτρα για την ανανέωση του στόλου οχημάτων, προκειμένου να έχει γεμάτη τη φαρέτρα του για παν ενδεχόμενο. Πρώτο μέλημα, ωστόσο, είναι ο τερματισμός της σεναριολογίας.

Για δεύτερη ημέρα χθες, κυβερνητικά στελέχη επεχείρησαν να θέσουν τέλος στη συζήτηση περί ανασχηματισμού, επιβεβαιώνοντας –εμμέσως πλην σαφώς– την ενόχληση του Μαξίμου για όσους πρωταγωνιστούν στη συζήτηση, μεταξύ των οποίων και ο γραμματέας της Ν. Δ. κ. Λ. Ζαγορίτης. «Ποιος σας είπε ότι θα γίνει ανασχηματισμός;» απάντησε ο υπουργός ΠΕΧΩΔΕ κ. Γ. Σουφλιάς μετά τη χθεσινή συνεδρίαση της κυβερνητικής επιτροπής, ενώ και κατά τη συνέντευξη Τύπου που ακολούθησε, απέφυγε οποιαδήποτε αναφορά. Στο ίδιο μήκος κύματος, κυβερνητικό στέλεχος εξηγούσε χθες, έξω από το Μέγαρο Μαξίμου, ότι «ακόμη κι αν επιθυμεί ο πρωθυπουργός να προβεί σε αλλαγές προσώπων, η διατήρηση της συζήτησης δεν διευκολύνει τους χειρισμούς του» ενώ, έτερος υπουργός σημείωνε: «Θα δούμε μετά το Δεκαπεντάυγουστο και αν…».

Οι συνεργάτες του πρωθυπουργού επιθυμούν να περιοριστούν τα γαλάζια στελέχη που ανατροφοδοτούν τη σχετική συζήτηση, ώστε να μπορέσει να διατηρηθεί ένα στοιχείο αιφνιδιασμού στην όποια πρωτοβουλία του και, φυσικά, να μην εμφανιστούν οι όποιες αλλαγές ως αποτέλεσμα των πιέσεων που ασκούνται διά των μέσων ενημέρωσης. Προς αυτή την κατεύθυνση, μάλιστα, δεν λείπουν και φαινόμενα «κοινοβουλευτικού αυτοματισμού», με γαλάζιους να στρέφονται εναντίον αλλήλων, όπως έπραξε χθες ο Γ. Καλαϊτζής ψέγοντας τον Μιλτ. Βαρβιτσιώτη γιατί ζήτησε αλλαγές προσώπων. «Δεν είναι σωστό για εν ενεργεία υπουργούς να μιλούν για αλλαγές. Υπάρχει πιθανότητα να σηκώσει το τηλέφωνο ο πρωθυπουργός και να του πει ότι “οι αλλαγές θα αρχίσουν από εσένα”» σημείωσε (984) ο κ. Καλαϊτζής. Στο ίδιο μήκος κύματος και ο Σ. Τσιτουρίδης, που υπογράμμισε, πάντως, πως «πολλά από τα στελέχη που δεν είναι σήμερα υπουργοί, θα μπορούσαν να είναι καλύτεροι υπουργοί από κάποιους που είναι. Αλλά αυτό είναι υπόθεση του πρωθυπουργού».

  • Του Γιωργου Π. Tερζη, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 23/07/2009
Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Προθέσεις και… αφαιρέσεις!

Posted on Φεβρουαρίου 7, 2009. Filed under: Ανασυγκρότηση, Ανασχηματισμός, Δημοκρατία, Διάλογος, Διαφθορά, Ελλάδα, Ηγέτες, Θεσμοί, Κυβερνητική απραξία, Κόμματα, Κοινωνία, Πολιτική |

Πάντα… «μετά»! Σε τούτη τη χώρα πρέπει να πάθουμε (και να το ακριβοπληρώσουμε!) πρώτα εξαιτίας αδράνειας, ολιγωρίας, αδιαφορίας και ωχαδερφισμού (για λόγους ευπρέπειας, αφήνουμε απέξω «αδιαφάνειας, λοβιτούρας, διαπλοκής»…) των υπευθύνων της κρατικής μηχανής και… «μετά», όταν τα πράγματα σφίξουν και φθάσουν στο μη παρέκει, βγαίνουν όλοι οι «αρμόδιοι» και οι «υπεύθυνοι», διαπιστώνουν το κατά συρροήν λάθος και εξαγγέλλουν τα δέοντα μέτρα για την αντιμετώπιση της προβληματικής πραγματικότητας. Τώρα, το αν και κατά πόσο οι εξαγγελίες… ευδοκιμούν, ώστε κάποια στιγμή να γίνουν και πράξεις, είναι ένα άλλο ζήτημα – ας μείνουμε εν προκειμένω στην καλή πρόθεση, την έστω και κατόπιν εορτής…

Χρόνιο και άσχετο με το ποιο κόμμα βρίσκεται στην εξουσία το πρόβλημα των ανεξέλεγκτων δημοσίων δαπανών (με την ευρύτερη δυνατή έννοια το «δημόσιο»), καθώς επίσης και το ηθικό (πλην του δημοσιονομικού…) πρόβλημα που προκύπτει από τη βεβαιότητα πως πίσω από ένα σημαντικό μέρος των ανέλεγκτων δημοσίων δαπανών βρίσκονται σκάνδαλα, ατασθαλίες, παράνομος πλουτισμός. Το ίδιο χρόνιο και το… λογιστικά αντίστοιχο πρόβλημα, αυτό των δημοσίων εσόδων – και από τον συνδυασμό των δύο (μαζί με την έλλειψη ανταγωνιστικού παραγωγικού ιστού, στέρεης ανάπτυξης κ.λπ.) προκύπτει το… επίσης χρόνιο ζήτημα του ελλείμματος, του χρέους κ.λπ.

Ολα τα… κατά καιρούς εξαγγελλόμενα «μέτρα» και οι διορθωτικές κινήσεις για την αντιμετώπιση του εκρηκτικού αυτού μείγματος πέτυχαν τόσο, ώστε να φθάσουμε σήμερα στο απροχώρητο, να αναγκαζόμαστε σε δανεισμό με δυσβάστακτους όρους, τα ταμεία να… αραχνιάζουν, να μην υπάρχει «σάλιο» για την ικανοποίηση και των πιο άμεσων αναγκών. ΤΩΡΑ, στο «και πέντε», αποφασίζονται έλεγχοι σε νομαρχίες, δήμους, νοσοκομεία, ασφαλιστικά ταμεία, άλλες δημόσιες υπηρεσίες τώρα, γιατί όχι και… «μέχρι τώρα»;

Η πάταξη της φοροδιαφυγής έχει αναχθεί κατά καιρούς από όλες τις κυβερνήσεις σε «εθνικό στόχο» – πώς, έτσι, στο… μιλητό; Χωρίς εκ βάθρων αναδιοργάνωση των φοροεισπρακτικών μηχανισμών (και των αντίστοιχων για τις ειφορές στα ταμεία), χωρίς δικλίδες ασφαλείας (σίγουρα υπάρχουν) που θα αποκλείουν όσο περισσότερο είναι δυνατόν τη διαπλοκή, το «λάδωμα» των υπευθύνων γι’ αυτές τις εισπράξεις, που αποτέλεσμα έχουν να φοροδιαφεύγουν τόσο πολλοί (υπολογίζεται ότι τα βεβαιωμένα πλην μη εισπραχθέντα δημόσια έσοδα φθάνουν το… 15% του ΑΕΠ!);

Ο νέος διοικητής του ΙΚΑ (με σημαντική θέση στον μηχανισμό του ιδρύματος, μέχρι σήμερα) μας… «αποκάλυψε» χθες πως υπάρχει πρόβλημα ΜΗ καταβολής εισφορών, καθώς επίσης και ότι το 9% των εργαζομένων στις επιχειρήσεις είναι ανασφάλιστο. Σιγά την… αποκάλυψη – δεκαετίες ολόκληρες γνωρίζουμε το πρόβλημα και τις σοβαρότατες συνέπειές του! Αντί να κάνει… στατιστικές αναφορές, καλύτερα θα ήταν να μας παρουσιάσει το συγκεκριμένο, υλοποιήσιμο, επεξεργασμένο σχέδιό του, για το ΠΩΣ θα καταφέρει ο μεγαλύτερος ασφαλιστικός οργανισμός της χώρας να… κάνει τη δουλειά του και να εισπράττει εισφορές, πώς θα ελέγχει σωστά και αποτελεσματικά τις επιχειρήσεις ώστε να αποφεύγεται στο μεγαλύτερο δυνατό μέρος της η «μαύρη εργασία» – που δεν έχει, άλλωστε, μόνο οικονομικές επιπτώσεις…

Ο καλών προθέσεων και αποτελεσματικός νέος υπουργός Οικονομίας στα μέτρα που εξήγγειλε χθες στο πλαίσιο του σταθεροποιητικού προγράμματος της κυβέρνησης (που, στην πράξη, βγάζει… OFF τον προϋπολογισμό που υπερψήφισε πριν από δύο μήνες η κυβερνητική πλειοψηφία…) περιλαμβάνει και τη «δέσμευση» να μειωθούν οι (τεράστιες και σε πολύ μεγάλο βαθμό αδιαφανείς…) φαρμακευτικές δαπάνες – μακάρι να το πετύχει. Μπαίνουμε, όμως, στον πειρασμό να αναρωτηθούμε πώς και γιατί αυτή η κυβέρνηση, σε ένα από τα πρώτα μέτρα του πήρε μετά τις εκλογές του 2004, κατήργησε τη «λίστα φαρμάκων», που σε κάποιο βαθμό έστω περιόριζε τη φαρμακευτική δαπάνη, που σύμφωνα με επίσημα στοιχεία από την κατάργηση και μόνο της «λίστας» επιβαρύνθηκε κατά… 4 δισ. ευρώ!

Για να μειωθεί η φαρμακευτική δαπάνη που γονατίζει τα ασφαλιστικά ταμεία απαραίτητη προϋπόθεση είναι η καθιέρωση «μπαρ-κόουντ», προανήγγειλε χθες ο κ. Γ. Παπαθανασίου, για κάθε ασφαλισμένο σε όλα τα ασφαλιστικά ταμεία σε συνδυασμό με την ηλεκτρονική μηχανοργάνωση των ταμείων – γι’ αυτά τα πρακτικά ζητήματα, που όμως αποτελούν θεμέλια για κάθε προσπάθεια περιορισμού της φαρμακευτικής δαπάνης, να δούμε τι μέλλει γενέσθαι…

Και για την ιστορία: στις αρχές της πρώτης θητείας της «νέας διακυβέρνησης», τράπεζα που διαθέτει υπερσύγχρονα συστήματα μηχανοργάνωσης συναντήθηκε τότε με τον υπουργό Υγείας Νικήτα Κακλαμάνη και του πρότεινε το υπουργείο να εφοδιαστεί με ένα συστημικό πρόγραμμα «Β ΤΟ Β», που θα απλοποιούσε στον μέγιστο δυνατό βαθμό τις προμήθειες στο δημόσιο σύστημα υγείας και θα απέκλειε διαπλοκές, σκάνδαλα, «ημετέρους», λαδώματα, κάθε είδους λοβιτούρες στο… χρυσοφόρο αυτό κύκλωμα. Ο υπουργός την… ευχαρίστησε, δεσμεύθηκε πως θα «εξετάσει την πρόταση» και έκτοτε (πάνω από 5 χρόνια!) ούτε φωνή ούτε ακρόαση…

  • Tου Θανου Oικονομοπουλου, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 06/02/2009
Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Σενάρια αντί πολιτικής

Posted on Ιανουαρίου 12, 2009. Filed under: Ανασχηματισμός, Πολιτική | Ετικέτες: |

ΑΠΟΨΕΙΣ, ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 12/01/2009

ΕΓΙΝΕ ο ανασχηματισμός της κυβέρνησης και πριν καθήσουν στις καρέκλες τους οι νέοι υπουργοί, ακολούθησαν εν θερμώ δημοσκοπήσεις και εν θερμώ αναλύσεις, με κατάληξη το προσφιλές σίριαλ της εκλογολογίας, που παίζεται από την επομένη των εκλογών με κάθε άσχετη ευκαιρία.ΚΑΙ ΑΥΤΗ τη φορά τίποτε δεν δικαιολογεί τα σενάρια για πρόωρη προσφυγή στις κάλπες. Μπορεί να είναι ένδειξη αναστροφής του δυσμενούς για την κυβέρνηση κλίματος το εν θερμώ δημοσκοπικό εύρημα ότι μειώθηκε η απόσταση της Ν.Δ. από το ΠΑΣΟΚ στις τρεις ποσοστιαίες μονάδες από τις πέντε;

ΕΔΕΙΞΑΝ οι δημοσκοπήσεις το κλίμα και τις διαθέσεις της κοινής γνώμης τη συγκεκριμένη στιγμή, με ζωντανές τις εικόνες της τελετουργίας και τις επικοινωνιακές δηλώσεις του πρωθυπουργού και των υπουργών. Ο ανασχηματισμός ήταν, πράγματι, μια καλή κίνηση που προκάλεσε θετικές εντυπώσεις, κυρίως από την απομάκρυνση του κ. Γιώργου Αλογοσκούφη και των λεγόμενων «βατοπεδινών» υπουργών.

ΠΡΟΚΑΛΕΣΕ αυτή η κίνηση μια τάση συσπείρωσης στον χώρο της Νέας Δημοκρατίας, όχι όμως και αναστροφή του κλίματος. Κανένα στοιχείο δεν στηρίζει παραπέρα αναλύσεις και προπαντός καμία λογική επεξεργασία δεν δικαιολογεί το σίριαλ της εκλογολογίας. Πολύ απλά η κοινή γνώμη δεν γνωρίζει τι θα κάνουν οι νέοι υπουργοί, για να προβλέψουν οι κατά σύστημα εκλογολόγοι ότι θα μειωθεί ή θα αυξηθεί η απόσταση μεταξύ ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ.

ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΕΙΤΑΙ η εκλογολογία από το συμφέρον των κομμάτων να κρατούν ανοιχτό το θέμα της πρόωρης προσφυγής στις κάλπες, για να κινητοποιούν τους οπαδούς, να έχουν σε εγρήγορση τα στελέχη, δηλαδή για να δημιουργούν κλίμα συσπείρωσης, το οποίο και να καταγράφουν οι δημοσκοπήσεις.

ΣΥΜΦΕΡΕΙ κυρίως την κυβέρνηση η εκλογολογία για να τονώνει το ηθικό των ψηφοφόρων της παράταξης και των στελεχών, τα οποία σπεύδουν με δηλώσεις να ανοίγουν τις κάλπες και μάλιστα να προσδιορίζουν και τον χρόνο της αναμέτρησης.

ΟΜΟΙΟ ΕΙΝΑΙ και το συμφέρον των κομμάτων της αντιπολίτευσης, ιδίως μάλιστα του κόμματος εξουσίας, που έχει κάθε λόγο να δημιουργήσει κλίμα δύναμης και βεβαιότητας ότι ο κόσμος ζητάει «αλλαγή πορείας» και «νέα κυβέρνηση».

ΥΠΟΒΑΘΜΙΖΕΤΑΙ η πολιτική ζωή του τόπου με την κομματική γυμναστική στον ρυθμό της εκλογολογίας, διότι δείχνει κενό πολιτικού λόγου και πρότασης, ιδιαίτερα μάλιστα σήμερα, που χρειάζεται να αντιμετωπιστεί μια μεγάλη κρίση. Πιο σοβαρά από τους εκλογολογούντες σεναριογράφους αντιμετωπίζει το ζήτημα η κοινή γνώμη: το 63% των όσων ρωτήθηκαν σε δημοσκόπηση τάχθηκε κατά των πρόωρων εκλογών.


Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Νέα ευκαιρία για τον Καραμανλή

Posted on Ιανουαρίου 11, 2009. Filed under: Ανασχηματισμός, Δημόσια Tάξη, Δημοσκοπήσεις, Εκλογές, Οικονομία, Πολιτική |

Θετική απήχηση του ανασχηματισμού

Ανοιχτά μέτωπα σε Oικονομία και Δημόσια Tάξη

Προϋποθέσεις ανάκαμψης της κυβέρνησης δημιουργεί, ως φαίνεται, ο ανασχηματισμός «ανατροπών» στον οποίο προχώρησε ο πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής υπό το βάρος πολλαπλών προβλημάτων στα πεδία της οικονομίας, της εκπαιδευτικής κοινότητας και της δημόσιας τάξης, καθώς και της υπόθεσης Βατοπεδίου.

Οπως προκύπτει από δημοσκόπηση της Public Issue για την «Κ», γενικά θετική εντύπωση για τον ανασχηματισμό έχει το 39% των ερωτηθέντων, ενώ αρνητική το 23%. Πάντως το 46% θεωρεί ότι, παρά τις αλλαγές στο κυβερνητικό σχήμα, η Ν.Δ. δεν θα είναι σε θέση να αντιμετωπίσει καλύτερα τα προβλήματα της χώρας, έναντι του 39% που διατυπώνει αντίθετη άποψη. Ετσι, η «νέα ευκαιρία» που δίδεται στον κ. Καραμανλή είναι προφανές πως θα έχει ημερομηνία λήξεως εάν δεν αντιμετωπιστούν αποτελεσματικά τα ανοικτά μέτωπα, κυρίως στους τομείς της οικονομίας και της ασφάλειας των πολιτών. Του ανασχηματισμού προηγήθηκε έντονο παρασκήνιο, με τον κ. Καραμανλή να λαμβάνει, πάντως, μόνος τις τελικές αποφάσεις. Οι μείζονες αλλαγές στις οποίες προέβη ο πρωθυπουργός, σε συνδυασμό με τη συγκρότηση «τρόικας» υπό τον ίδιο για την οικονομία, οδηγούν στην εκτίμηση ότι το Μέγαρο Μαξίμου έχει διαμορφώσει συνολικό σχέδιο με ορίζοντα τις προσεχείς εκλογές, εξέλιξη που οδηγεί και το ΠΑΣΟΚ σε αναπροσαρμογές στη στρατηγική του. Πάντως, ο χρόνος προσφυγής στις κάλπες παραμένει άδηλος, με αποτέλεσμα τη διακίνηση πλήθους σχετικών σεναρίων.

ΣXETIKA ΘEMATA


«Παράθυρο ευκαιρίας» ο ανασχηματισμός
Τέλος με πολλά μηνύματα και πολλούς παραλήπτες
Οι προτεραιότητες των νέων υπουργών
Το σταυρόλεξο του χρόνου των εκλογών
Κυβέρνηση με λιγότερους καραμανλικούς
Πώς μπήκε σε «επιτήρηση»
Από τους 151 βουλευτές, 72 πήραν χαρτοφυλάκιο
«Δεν καταγγείλαμε όσο έπρεπε τις ακρότητες»
Εντονος προβληματισμός για τις επιλογές Τσίπρα
Aγχος στο ΠΑΣΟΚ για δημοσκοπήσεις και εξωθεσμικά κέντρα
Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

«Παράθυρο ευκαιρίας» ο ανασχηματισμός

Posted on Ιανουαρίου 11, 2009. Filed under: Ανασχηματισμός, Δημοσκοπήσεις, Καραμανλής Κώστας, Πολιτική |

Επιφυλακτική εμφανίζεται η κοινή γνώμη απέναντι στο νέο κυβερνητικό σχήμα, σύμφωνα με έρευνα της Public Issue για την «Κ»

Του Κ.Π. Παπαδιοχου, Η Καθημερινή, 11/01/2009

«Παράθυρο ευκαιρίας» για τον πρωθυπουργό κ. Κώστα Καραμανλή και την κυβέρνηση εμφανίζεται να αποτελεί ο ανασχηματισμός της περασμένης Τετάρτης, όπως προκύπτει από δημοσκόπηση της Public Issue για την «Κ». Πάντως, η κοινή γνώμη εμφανίζεται ιδιαίτερα επιφυλακτική αναφορικά με τις δυνατότητες του νέου κυβερνητικού σχήματος να αντιμετωπίσει τα μείζονα προβλήματα τα οποία αντιμετωπίζει η χώρα. Ως εκ τούτου, από μόνος του ο ανασχηματισμός πιθανότατα δεν αρκεί για την ανατροπή του υφιστάμενου, δυσμενούς για την κυβέρνηση, κλίματος και θα απαιτηθούν απτά δείγματα γραφής κυρίως στους τομείς της οικονομίας και της ασφάλειας των πολιτών.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τη δημοσκόπηση της Public Issue με αντικείμενο «την αξιολόγηση του κυβερνητικού ανασχηματισμού της 7ης Ιανουαρίου», το 39% δηλώνει ότι έχει γενικά θετική εντύπωση από τον ανασχηματισμό έναντι του 23% που τον προσεγγίζει αρνητικά. Πάντως, το 46% θεωρεί ότι, παρά τις αλλαγές στο κυβερνητικό σχήμα, η Ν.Δ. δεν θα είναι σε θέση να αντιμετωπίσει καλύτερα τα προβλήματα της χώρας, έναντι του 39% που διατυπώνει αντίθετη άποψη. Παράλληλα, ιδιαίτερα υψηλό είναι το ποσοστό όσων εκτιμούν ότι η κυβέρνηση δεν θα εξαντλήσει τελικώς την τετραετία. Ειδικότερα, το 62% των ερωτηθέντων θεωρεί ότι θα υπάρξει πρόωρη προσφυγή στις κάλπες.

  • «Επρεπε να γίνει»

Η θετική αποδοχή των αλλαγών συνδέεται προφανώς με την εκτίμηση ότι το προηγούμενο κυβερνητικό σχήμα είχε εξαντλήσει τη δυναμική του ή ήταν προβληματικό σε συγκεκριμένους τομείς, καθώς το 71% απαντά ότι «ο ανασχηματισμός έπρεπε να γίνει», έναντι μόλις 9% που θεωρεί ότι «μάλλον δεν έπρεπε». Επίσης, το 36% πιστεύει ότι η κυβέρνηση «θα γίνει καλύτερη» έναντι 7% που κρίνει ότι «θα γίνει χειρότερη», ενώ το 55% απαντά ότι «δεν θα αλλάξει τίποτα».

Aπό τη δημοσκόπηση προκύπτει επίσης σαφώς ότι οι απομακρυνθέντες υπουργοί λειτουργούσαν ως «βαρίδια» για την κυβέρνηση, καθώς είναι ιδιαίτερα υψηλά τα ποσοστά όσων εκτιμούν πως οι κ. Π. Δούκας, Γ. Αλογοσκούφης, Μ. Λιάπης, Χρ. Φώλιας, Αλ. Κοντός και Μαργ. Τζίμας θα έπρεπε να αποχωρήσουν. Μάλιστα, οι τρεις πρώτοι στο σχετικό ερώτημα καταγράφουν ποσοστά άνω του 70%.

Απο τους νεοεισελθόντες υπουργούς μακράν την θετικότερη απήχηση έχει ο κ. Αντ. Σαμαράς, που συγκεντρώνει ποσοστό της τάξης του 70% και ακολουθεί σε μεγάλη απόσταση ο κ. Στ. Καλαφάτης με ποσοστό 43%. Κατά την αξιολόγηση των υπουργών που παραμένουν στο κυβερνητικό σχήμα με το ίδιο η διαφορετικό χαρτοφυλάκιο και στο ερώτημα «εάν έπρεπε να μείνουν», προηγείται ο κ. Γ. Σουφλιάς και ακολουθούν η κ. Ντόρα Μπακογιάννη, ο κ. Α. Σπηλιωτόπουλος, ο κ. Ευ. Μεϊμαράκης, ο κ. Δ. Αβραμόπουλος και ο κ. Πρ. Παυλόπουλος, ενώ αμέσως μετά κατατάσσεται ο νέος υπουργός Οικονομίας κ. Γ. Παπαθανασίου.

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Ολα είναι συνειδητά

Posted on Ιανουαρίου 11, 2009. Filed under: Ανασχηματισμός, Καραμανλής Κώστας, Πολιτική |

Tου Κωστα Καλλιτση, Η Καθημερινή, 11/01/2009

Ο κ. Κ. Καραμανλής, πριν προχωρήσει στον ανασχηματισμό, είχε αποκτήσει σαφή εικόνα του δημοσιονομικού προβλήματος: Ο κ. Γ. Προβόπουλος δεν είχε αφήσει περιθώρια παρερμηνείας όταν του εξέθετε τον κίνδυνο να μην καταφέρουμε να αντλήσουμε επαρκή κεφάλαια για την αναχρηματοδότηση του χρέους – ίσως και έναν κρυφό φόβο: Οι ξένοι, αντί να αγοράσουν, να αρχίσουν να ξεπουλάνε κρατικούς τίτλους, για να περιορίσουν τις ζημίες τους.

Επίσης, ο κ. Καραμανλής ήταν ενήμερος για τις εκτιμήσεις και τις απόψεις των ανθρώπων που επέλεξε για το νέο οικονομικό επιτελείο. Γνωρίζει τόσο τις απόψεις του κ. Γ. Σουφλιά όσο και το περιβάλλον στο οποίο κινείται και με το οποίο αλληλοεπηρεάζεται. Ο ίδιος πρότεινε στον κ. Σουφλιά την αναβάθμιση του ρόλου του, ώστε να δοθεί στο νέο σχήμα το «πολιτικό βάρος» που μέχρι στιγμής δεν διαθέτει ο κ. Γ. Παπαθανασίου. Πριν δέκα ημέρες, ο πρωθυπουργός είχε συζητήσει ιδιαιτέρως με τον ίδιο τον κ. Παπαθανασίου, είχε ακούσει τις σκέψεις του για την οικονομική πολιτική και, μετά, έλαβε τις αποφάσεις του. Αλλωστε, «λύση Παπαθανασίου» είχε προτείνει και ο κ. Σουφλιάς, αυτήν θεωρούσε ιδανική και ο κ. Προβόπουλος.

Λοιπόν, «παρεξηγήσεις» δεν υπάρχουν. Οι απόψεις των πολιτικών στελεχών που καλούνται να αντιμετωπίσουν τα οικονομικά προβλήματα είναι σαφείς, η διάθεσή τους να αναλάβουν τις σχετικές ευθύνες έκδηλη, οι διαπροσωπικές σχέσεις τους είναι πολύ καλές, ο πρωθυπουργός (κι αν υποτεθεί ότι είχε…) πλέον δεν έχει ψευδή εικόνα της οικονομικής πραγματικότητας. Αλλωστε, στην πρώτη συνεδρίαση της διυπουργικής όλοι συμμερίστηκαν την εκτίμηση ότι είναι «τραγική» η δημοσιονομική κατάσταση, εκτίμηση που επιβεβαιώθηκε αυθημερόν, με την έκδοση «δελτίου θυέλλης» από τη Standard & Poors, περί επικείμενης υποβάθμισης της Ελλάδας.

Αρα, όλα ήταν συνειδητά. Ιδιαίτερα η ανάληψη της άμεσης ευθύνης για την οικονομική πολιτική, δείχνει πως ο πρωθυπουργός κατανοεί ότι έχει μία, τελευταία ευκαιρία. Αν δεν την αξιοποιήσει, απλώς δεν θα έχει την πολυτέλεια να επαναλάβει το ιστορικό «εγώ απλώς προήδρευα»…

Τι δεν είναι σαφές; Πρώτον, το κόστος που άμεσα και έμμεσα θα πληρώσουμε για το ξεχείλωμα του χρέους. Δυσοίωνο το γεγονός ότι η ίδια η Γερμανία δεν κατάφερε να συγκεντρώσει παρά μόνο 5,2 από τα 7 δισ. που ζητούσε τον Δεκέμβριο και μόνον 4,1 από τα 6 δισ. που ζητούσε προχθές. Δεύτερον, είναι αμφισβητήσιμες η ικανότητα και το σθένος της σημερινής κυβέρνησης να λάβει ριζοσπαστικά μέτρα ώστε να αντιμετωπιστεί η κρίση. Δυσοίωνες οι εξελίξεις στην Ευρώπη, η ύφεση θα είναι βαρύτερη από εκείνην που προβλεπόταν, ο κ. Χ. Αλμούνια σε λίγες ημέρες θα προβλέψει 1,5% συρρίκνωση της ευρωπαϊκής οικονομίας φέτος.

Αναμφίβολα, είναι καλά δείγματα ότι ο κ. Προβόπουλος, απελευθερωμένος μετά την αντικατάσταση του κ. Γ. Αλογοσκούφη, έδωσε ένα νέο στίγμα με τις αυστηρές συστάσεις του προς τις τράπεζες. Οτι ο νέος υπουργός Οικονομίας, έχοντας πλήρη συνείδηση των προβλημάτων, έχει πέσει «με τα μούτρα» να μαζέψει τα ασυμμάζευτα. Οτι ο κ. Κ. Χατζηδάκης γνωρίζει τις «κακοτοπιές» στην Ενέργεια και είναι αποφασισμένος να συγκρουστεί με τα ποικιλώνυμα καρτέλ.

Οι προθέσεις είναι καλές. Μια ένσταση θα ήταν ότι την άνοιξη δεν τη φέρνει ένας κούκος –ίσως, ούτε τρεις…

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( 1 so far )

Η λύση του γρίφου

Posted on Ιανουαρίου 11, 2009. Filed under: Ανασχηματισμός, Πολιτική |

Tου Κωστη Η. Φαφουτη, Η Καθημερινή, 11/01/2009

Σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις, ο ανασχηματισμός στον οποίο προχώρησε ο πρωθυπουργός είχε θετική απήχηση στην κοινή γνώμη και κυρίως στους ψηφοφόρους της Νέας Δημοκρατίας. Οπότε, σε επίπεδο εντυπώσεων ο κ. Καραμανλής πέτυχε τον πρώτο στόχο του και εξασφάλισε μια βαθιά ανάσα, την οποία η κυβέρνηση και ο ίδιος είχαν τόσο ανάγκη. Ωστόσο, οι εντυπώσεις δεν κρατούν παρά λίγα 24ωρα και ύστερα έρχεται η σκληρή πραγματικότητα για να προσγειώσει ανώμαλα τον όποιο αιθεροβάμονα. Αλλωστε, είναι η ίδια πραγματικότητα, που δεν προσφέρει πλέον όχι μόνο περίοδο χάριτος, αλλά αντιθέτως επιβάλλει η «νέα» κυβέρνηση να κινηθεί ταχύτατα ύστερα από μία μακρά περίοδο απραξίας λόγω και του διαλυτικού κλίματος που προκάλεσε η ακατάσχετη φιλολογία περί του ανασχηματισμού.

Εξέχουσα θέση στο ανακάτεμα της τράπουλας και στο ντόμινο των αλλαγών που επήλθε είχε η οικονομία, καθώς φαίνεται ότι ο κ. Καραμανλής κινήθηκε κατά κύριο λόγο στη λογική του βασικού προεκλογικού συνθήματος του Μπιλ Κλίντον «It’s the economy, stupid». Κεντρικό πρόσωπο των αλλαγών ήταν ο κ. Γιώργος Αλογοσκούφης, ο οποίος ακολούθησε τη μοίρα πολλών προκατόχων του αλλά και όσων παραμένουν για πολλά χρόνια στο ίδιο υπουργικό πόστο, χωρίς να αντιλαμβάνονται πότε πρέπει να αποχωρήσουν οικιοθελώς. Αποτέλεσμα ήταν όχι απλώς να είναι επιτακτική η ανάγκη αποχώρησής του από την ηγεσία του οικονομικού επιτελείου, αλλά και ο συνολικός αποκλεισμός του από το νέο υπουργικό συμβούλιο, καθώς είχε εξελιχθεί σε «βαρίδι» συνολικά για την κυβέρνηση.

Ανάλογη κεντρική θέση στον ανασχηματισμό έχει και ο αντικαταστάτης του Γιάννης Παπαθανασίου, καθώς και ο υπουργός ΠΕΧΩΔΕ Γιώργος Σουφλιάς, ο οποίος αναλαμβάνει να εποπτεύει τον συντονισμό και την εφαρμογή της οικονομικής πολιτικής. Και μόνον η μετάβαση από έναν τεχνοκράτη – καθηγητή σε έναν έμπορο στο επάγγελμα και πρώην πρόεδρο του ΕΒΕΑ σηματοδοτεί τουλάχιστον διαφορετική προσέγγιση από την πλευρά της κυβέρνησης. Ο κ. Αλογοσκούφης είχε εναποθέσει τις ελπίδες του για την αντιμετώπιση της κρίσης στη στενή συνεργασία με το τραπεζικό σύστημα, αγνοώντας τις απαιτήσεις της αγοράς. Ο κ. Παπαθανασίου, αντιθέτως, γνωρίζει από πρώτο χέρι τι σημαίνει για όλες τις επιχειρήσεις να υπάρχει έλλειψη ρευστότητας και υποχρηματοδότηση στην αγορά, αλλά και μείωση της αγοραστικής δύναμης των καταναλωτών. Ο κ. Σουφλιάς, από την πλευρά του, είχε διαφωνήσει ουκ ολίγες φορές με τον κ. Αλογοσκούφη – από την απογραφή έως την περαιτέρω ιδιωτικοποίηση του ΟΤΕ και την αύξηση των δημοσίων επενδύσεων ως αντίδοτο στην κρίση.

Το ερώτημα είναι αν οι αλλαγές στα πρόσωπα σηματοδοτούν και αλλαγή πολιτικής προς το «φιλολαϊκότερον». Κυρίως αν υπάρχουν τα περιθώρια και οι δυνατότητες προς αυτήν την κατεύθυνση από τη στιγμή που η ελληνική οικονομία είναι υπερχρεωμένη, δυσκολεύεται να δανειστεί περαιτέρω και επί θύραις βρίσκεται μία νέα ευρωπαϊκή επιτήρηση. Η λύση του γρίφου καθίσταται ακόμη δυσκολότερη, καθώς το 2009 είναι ούτως ή άλλως εκλογικό έτος.

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Η «νεοτρομοκρατία», πρώτο μέλημα της κυβερνήσεως

Posted on Ιανουαρίου 11, 2009. Filed under: Ανασχηματισμός, Πολιτική, ΣΥΡΙΖΑ, Τρομοκρατία, Ταραχές | Ετικέτες: |

Tου Σταμου Ζουλα, Η Καθημερινή, 11/01/2009

Ο ανασχηματισμός της κυβερνήσεως, όπως προδικάζαμε από τη θέση αυτή την περασμένη Κυριακή, δεν προκάλεσε ούτε ενθουσιασμό ούτε εντυπωσιασμό ούτε απογοήτευση. (Με εξαίρεση τους νεοεισελθόντες και τους απελθόντες υπουργούς και την προαποφασισμένη, όπως συμβαίνει παγίως, αποδοκιμασία του από την αντιπολίτευση.) Οι αλλαγές στο κυβερνητικό σχήμα θα κριθούν στην πράξη κατά τους αμέσως επόμενους μήνες και κυρίως σε δύο πεδία: την αντιμετώπιση της νεόκοπης τρομοκρατίας και του οικονομικού προβλήματος. Προτάσσουμε το θέμα της τρομοκρατίας, διότι αποτελεί μια νέα απειλή, με άγνωστο, ακόμη, το μέγεθος και τις επιπτώσεις της. Αλλωστε, οποιαδήποτε προσπάθεια περιστολής της οικονομικής κρίσεως προϋποθέτει κοινωνική συνοχή και ηρεμία· απαιτεί στοιχειώδη, έστω, πολιτική συναίνεση και επιβάλλει αίσθημα αυξημένης ευθύνης εκ μέρους όλων των παραγόντων ή εταίρων της δημόσιας ζωής του τόπου. Ακριβώς, εναντίον των προϋποθέσεων αυτών στρέφεται το νέο κύμα τρομοκρατίας, επιδιώκοντας να τις δυναμιτίσει και να τις ακυρώσει.

Εχει κάθε λόγο, λοιπόν, η «νέα» κυβέρνηση να δώσει άμεση προτεραιότητα στην εξάρθρωση του νέου κύματος τρομοκρατίας, προτού αυτό οργανωθεί και δράσει, με τα πρότυπα της «17 Νοέμβρη», η οποία ταλάνισε τη χώρα επί περίπου 30 χρόνια. Με την πρόσθετη επισήμανση ότι η παραπάνω οργάνωση, στην περίοδο που έδρασε, ουδέποτε προσέλαβε τις διαστάσεις άμεσης απειλής για την πολιτική αποσταθεροποίηση της χώρας, την κατάρρευση της οικονομίας και την πρόκληση κοινωνικού χάους. Οχι διότι δεν το επεδίωκε, αλλά γιατί οι συνθήκες δεν την ευνοούσαν, όπως συμβαίνει σήμερα με τους «άπειρους και ανοργάνωτους» νεοτρομοκράτες. Ταυτόχρονα, η επίδειξη τόλμης και αποφασιστικότητος εκ μέρους της «νέας» κυβερνήσεως στο ζήτημα αυτό, θα υποχρεώσει και τα άλλα κόμματα, εκτός των θεωρητικών και κατά περίπτωση καταγγελιών τους «κατά της βίας», να λάβουν σαφή θέση, ως προς τον τρόπο και τα μέτρα που απαιτούνται για την αντιμετώπισή της. (Εβλεπα, π.χ. τον κ. Αλέξη Τσίπρα και τον κ. Αλέκο Αλαβάνο «να καταδικάζουν» την δολοφονική επίθεση κατά του 20χρονου αστυνομικού και η έκφρασή τους μου θύμισε τα παιδικά μου χρόνια. Οταν η μάνα μου με ανάγκαζε να πιω ένα κουταλάκι της κατάπικρης, τότε, σκόνης κινίνου ή εκείνο το εμετικό μουρουνέλαιο.)

Συνεπώς, δεν αρκούν οι μεμονωμένες φωνές του ΣΥΡΙΖΑ, όπως π.χ. η σαφής καταδίκη της τρομοκρατίας από τον κ. Φώτη Κουβέλη και η διαβεβαίωσή του ότι «και άλλα μέλη του ΣΥΝ, έχουν την ίδια θέση». Σημασία έχει το τι δηλώνει και πώς ενεργεί, διαχρονικά, η ηγεσία του. Αίφνης την ίδια στιγμή, που ο κ. Κουβέλης, προσπαθούσε να συμμαζέψει τα ασυμμάζευτα στο κόμμα του, κυκλοφορούσε το ημερολόγιο της «Αυγής» με 70 φωτογραφίες, προβάλλοντας τη δράση των κουκουλοφόρων· δηλαδή την καταστροφή και τη διαρπαγή καταστημάτων, φλεγόμενους αστυφύλακες, το κάψιμο και το χάος της Αθήνας. Αν αυτό δεν σημαίνει στήριξη και ενθάρρυνση των «ταραξιών», οι οποίοι –κατά την ευμενέστερη εκδοχή– βρίσκονται ακόμη σήμερα στον προθάλαμο της νεοτρομοκρατίας, η ενέργεια αυτή πώς αλλιώς μπορεί να ερμηνευθεί; Αν μη τι άλλο, ένα ημερολόγιο τοίχου, με την 12μηνη ανάρτησή σε κάποιο σπίτι, αποβλέπει στο να εκπέμψει την ελπίδα και την αισιοδοξία. Οχι να μεταδώσει το έρεβος και την αποκαρδίωση ή –ακόμη πιο γελοίο– να λειτουργήσει ως μανιφέστο μιας απροσδιορίστων στόχων, ακαθοδήγητης και άναρχης «επανάστασης». (Αλλά με τα ίδια μυαλά οι εμπνευστές του ημερολογίου πάλι καλά που δεν ζήτησαν από το αρμόδιο υπουργείο να το εντάξει στην διαφημιστική εκστρατεία του τουρισμού μας στο εξωτερικό…)

Σε μικρότερη κλίμακα, αλλά με βαρύτερη πολιτική σημασία, εκδηλώθηκε, με αφορμή την δολοφονική επίθεση εναντίον του νεαρού αστυνομικού, ανάλογη διχοστασία και στο ΠΑΣΟΚ. Αυτό προκύπτει από τις εσωκομματικές αντιδράσεις, που προκάλεσε η δήλωση του αρμοδίου για θέματα δημοσίας τάξεως κ. Χάρη Καστανίδη, οποίος θεώρησε «ενδεχόμενο» η επίθεση «να συνδέεται με το παρακράτος». Οπως μέγα δίλημμα προκάλεσε στην Χαριλάου Τρικούπη το αν ο κ. Παπανδρέου όφειλε να επισκεφθεί τον χαροπαλαίοντα αστυφύλακα την ίδια μέρα, όπως έπραξε ο πρωθυπουργός, ή την επομένη, ώστε να μετριασθούν οι εντυπώσεις, «λόγω του κλίματος που επικρατεί στη νεολαία» (!). Τέτοιου είδους «διλήμματα εντυπώσεων», από ένα κόμμα, που αδημονεί να επανέλθει στην εξουσία και πιθανώς να αντιμετωπίσει κατά πρόσωπο κάποιο νέο κύμα τρομοκρατίας, όπως υποχρεώθηκε να πράξει επί περίπου μια 20ετία με την «17 Νοέμβρη», δεν είναι απλώς απαράδεκτα –αλλά πρωτίστως– εξαιρετικά δυσοίωνα. Επιπλέον, όταν η ατολμία, η αμφισημία ή –ακόμη χειρότερα– η νοοτροπία του κομματικού ωφελιμισμού σε ένα τέτοιο ζήτημα εκδηλώνονται από τον μνηστήρα της εξουσίας, κατά ποία λογική μπορούμε να απαιτήσουμε από συνδικαλιστές, καθηγητές, φοιτητές, επαγγελματικές ή επιστημονικές οργανώσεις, κ.λπ., να αναλάβουν τις ευθύνες που τους αναλογούν και «να αρθούν στο ύψος των περιστάσεων»;

Για όλους αυτούς τους λόγους, η «νέα» κυβέρνηση οφείλει πρώτη, αμέσως και αποφασιστικά, να θέσει τον δάκτυλον επί τον τύπον των ήλων. Αρχίζοντας από το «πανεπιστημιακό άσυλο». Το οποίο, από χώρος «ελεύθερης διακίνησης των ιδεών» –που παρεμπιπτόντως– δεν απειλείται ούτε πλέον «προστατεύεται» πουθενά στις δημοκρατικές χώρες, έχει μεταβληθεί (κατά την μετριοπαθέστερη εκδοχή) σε άντρο χρήσεως και διακινήσεως ναρκωτικών. Αυτό, όμως, θα ήταν ένα απλό και, ίσως, συγχωρητέο πταίσμα, χάριν της διατηρήσεως του «αγαθού» του ασύλου. Αμφισβητεί, όμως, κανείς ότι η πρόσφατη επίθεση εναντίον λεωφορείου της Αστυνομίας διενεργήθηκε με καλάσνικοφ (!) μέσα από τον χώρο της Πανεπιστημιουπόλεως; Αγνοεί κανείς το γεγονός ότι πολλοί πανεπιστημιακοί χώροι τελούν επί χρόνια «υπό κατάληψη» από «άγνωστα» άτομα, χρησιμοποιούμενοι ως γιάφκες, για την κατασκευή εμπρηστικών όπλων· ότι λειτουργούν ως ορμητήρια και καταφύγια των «κουκουλοφόρων»; Μπορεί να εθελοτυφλεί κανείς στο αυταπόδεικτο ότι «οι μειοψηφίες» αυτές έχουν επιβάλει, βιαίως και καταναγκαστικώς, την δεσποτεία τους στην πλειοψηφία της σπουδάζουσας νεολαίας; Οτι πρωτοστατούν όχι μόνον για την πλήρη υποταγή, αλλά και στον κατευτελισμό των πανεπιστημιακών δασκάλων; Οτι, τέλος, απεργάζονται την πλήρη απαξίωση και την διάλυση της Παιδείας;

Ιδού, λοιπόν, το πρώτο βήμα, το οποίο οφείλει να κάνει η ανασχηματισθείσα κυβέρνηση. Να καλέσει, αύριο κιόλας, τις ηγεσίες των πολιτικών κομμάτων, προκειμένου, με δική της εισήγηση, να συναποφασισθεί η αντιμετώπιση του προβλήματος του «πανεπιστημιακού ασύλου». Η πλειονότητα των Ελλήνων πολιτών έχει προ πολλού αντιληφθεί την ουσία, τη σημασία και την κρισιμότητα του «προβλήματος». Η ευθύνη για το «διά ταύτα» εναπόκειται στα κόμματα και σε όλους τους «συναρμόδιους» φορείς…

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Με στόχο τη… Δεξιά

Posted on Ιανουαρίου 10, 2009. Filed under: Ανασχηματισμός, Δεξιά, Καραμανλής Κώστας | Ετικέτες: |

Του ΧΡΗΣΤΟΥ ΜΕΓΑ

Ενα τετράμηνο κυβερνητικής κρίσης, από τις αρχές του περασμένου Σεπτεμβρίου όταν επιβλήθηκαν τα νέα φορολογικά μέτρα και ξέσπασε το σκάνδαλο του Βατοπεδίου, ήταν αρκετό για τον Κ. Καραμανλή να γυρίσει ασμένως στην πεπατημένη της Δεξιάς. Είχαν δοθεί αρκετά δείγματα γραφής, όπως η συμμαχία με τους -κατά τον πρωθυπουργό- «νταβατζήδες», οι κομματικοί διορισμοί, το ξεχαρβάλωμα της δημόσιας διοίκησης, το Ασφαλιστικό, οι φοροαπαλλαγές στους ισχυρούς. Ομως πλέον η στροφή σηματοδοτείται και με πρόσωπα.

Οι πρόωρες εκλογές του 2007 έγιναν για τον προϋπολογισμό, την κατάρτιση του οποίου ανήγαγε σε εθνικό θέμα ο Κ. Καραμανλής. Με τον ανασχηματισμό επιχειρείται ο πολιτικός επανακαθορισμός με κινήσεις πανικού μπροστά στον κίνδυνο οικονομικής κατάρρευσης. Η κεντρική είδηση είναι η απομάκρυνση του Γ. Αλογοσκούφη, όχι από το υπουργείο Οικονομίας, αλλά από την κυβέρνηση, του άλλοτε πανίσχυρου τσάρου της οικονομίας. Και αυτό γιατί ο ανασχηματισμός έγινε με το βλέμμα στο δημόσιο χρέος και τη δημοπρασία των κρατικών τίτλων της επόμενης εβδομάδας. Εκεί παίζεται η πιθανή χρεοκοπία πεντέμισι χρόνων συντηρητικής διακυβέρνησης και το μέλλον της Ν.Δ. ως κόμματος εξουσίας για το προσεχή χρόνια.

Ετσι, ο Γ. Παπαθανασίου, ως ο πλέον πρόθυμος και έχοντας επιτύχει μία δημόσια διάκριση πέραν πάσης φιλοδοξίας, μπορεί από σήμερα να προβαίνει σε επώδυνες ανακοινώσεις που αποφασίζονται με την εμπλοκή Σουφλιά χωρίς να θίγεται άλλο μέλος της κυβέρνησης. Ο υπουργός που διαδέχθηκε βρίσκεται πλέον στα αζήτητα.

Αν και πολιτικά υπάρχουν αναλογίες με την τοποθέτηση του Π. Ρουμελιώτη το 1987 ως διαδόχου του Κ. Σημίτη στο υπουργείο Εθνικής Οικονομίας, στην ουσία όμως πρόκειται για αναγκαστική αλλαγή ρότας προς και συντηρητική στροφή και όχι για χαλάρωση των μέτρων εν όψει εκλογών. Η νέα κυβέρνηση απλώς θα εφαρομόζει τα ήδη υποδειχθέντα αυστηρά μέτρα οικονομικής πολιτκής.

Αν αυτή η αλλαγή στην ουσία της πολιτικής της Ν.Δ. συνδυαστεί με την επάνοδο του Χρ. Μαρκογιαννάκη στο υπουργείο… Αστυνομίας για να πιάσει το, προ 5ετίας, νήμα με τους διώκτες των τρομοκρατών, την επανάκαμψη του Α. Σαμαρά στην κορυφή της πυραμίδας του συντηρητικού χώρου και την παραμονή του Κ. Κιλτίδη, παρά το γεγονός ότι ενεπλάκη στο σκάνδαλο του Βατοπεδίου, συμπληρώνεται έτσι το νεοσυντηρητικό κάδρο. Κατά συνέπεια αυτός ο ανασχηματισμός αποπνέει την απαισιοδοξία του εμπνευστή του, καθώς στοχεύει σε ανακατατάξεις στο δεξιό άκρο του πολιτικού τόξου και έγινε διότι ουδείς τολμάει να ενημερώσει τον αρχηγό του ότι η κατάσταση είναι μη αναστρέψιμη και το νέο σχήμα δεν αφήνει κανένα περιθώριο ελπίδας.

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 10/01/2009
Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

« Προηγούμενες Καταχωρίσεις

Liked it here?
Why not try sites on the blogroll...