Απεργίες

Σε λειτουργική ασφυξία πλέον τα νοσοκομεία

Posted on Φεβρουαρίου 15, 2009. Filed under: Απεργίες, Αβραμόπουλος Δημήτρης, Γιατροί, ΕΣΥ, Νοσοκομεία |

Σκληραίνουν τη στάση τους οι γιατροίΣε συνθήκες λειτουργικής ασφυξίας εισέρχονται τα δημόσια νοσοκομεία, με το χάσμα γιατρών και υπουργείου Υγείας να διευρύνεται, και τους ασθενείς να βρίσκονται κυριολεκτικά στο μέσον μιας σφοδρής διαμάχης. Δηλωτική των προθέσεων των γιατρών είναι η απόφασή τους να προχωρήσουν σε νέα 48ωρη πανελλαδική απεργία την προσεχή Τετάρτη και Πέμπτη, τις ημέρες που πιθανότατα θα συζητείται στην Ολομέλεια της Βουλής το επίμαχο νομοσχέδιο. Παράλληλα, το σύστημα εφημεριών κινδυνεύει να τιναχτεί στον αέρα, με βαρύτατες συνέπειες, καθώς το επιστημονικό προσωπικό μεγάλων νοσοκομείων του κέντρου και της περιφέρειας εκδήλωσε την πρόθεσή του να μην ακολουθήσει το πρόγραμμα εφημεριών, τηρώντας το «νόμιμο ωράριο». Την ίδια ώρα που το ΕΣΥ χρειάζεται 4.500 γιατρούς και 15.000 νοσηλευτές επιπλέον, σε αρκετά νοσοκομεία οι διευθυντές και οι αναπληρωτές διευθυντές αποτελούν πλειονότητα. Είναι χαρακτηριστικό αυτό που είπε στην «Κ» έμπειρος γιατρός του ΚΑΤ: «Το μισό ιατρικό προσωπικό οδηγείται στη σύνταξη εντός μιας πενταετίας». Η υπόσχεση του αρμόδιου υπουργού κ. Δημήτρη Αβραμόπουλου για μεγαλύτερες αυξήσεις στους βασικούς μισθούς δεν πείθει τους γιατρούς. Στην εφημερία: Τις ώρες που ο πόνος των ασθενών και η οργή των συγγενών συναντάται με την εξάντληση των γιατρών, στις εφημερίες, καταγράφονται οι παθογένειες του ΕΣΥ.

ΣXETIKA ΘEMATA


Το 24ωρο του τρόμου στα επείγοντα
Νοσοκομεία, 5 δισ. χρέη και απουσία αξιολόγησης
Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Ζητείται σενάριο

Posted on Ιανουαρίου 29, 2009. Filed under: Απεργίες, Αριστερά, Αγροτιά, Αθήνα, Βία, Δεξιά, Δημοσιογράφοι, Διαδηλώσεις, Ελληνες, Κόμματα, Καταλήψεις, Κοινωνία, Λαϊκισμός, Μπλόκα, Πολιτική | Ετικέτες: |

Mε πέντε σενάρια, ξεθυμασμένα από την κατάχρηση, υποδέχεται ο δημόσιος λόγος (πολιτικός και δημοσιογραφικός), οποιαδήποτε κινητοποίηση, εργατική, φοιτητική, μαθητική. Ας τα βαφτίσουμε, ελπίζοντας ότι το όνομά τους αποδίδει με κάποια πιστότητα το περιεχόμενό τους: Το σενάριο της υποκίνησης. Το σενάριο της μειοψηφίας. Το σενάριο των ασαφών αιτημάτων. Το σενάριο της αντιδημοκρατικότητας. Το σενάριο της αντικοινωνικότητας. Με τις κινητοποιήσεις των αγροτών, μόνο το σενάριο της αντικοινωνικότητας παίχτηκε (ότι δηλαδή τα μπλόκα ζημιώνουν άλλες κοινωνικές ομάδες), κι αυτό όμως χωρίς ιδιαίτερη ζέση και όχι από την πρώτη μέρα.

Τόσο τα κυβερνητικά στελέχη όσο κι εκείνοι οι διάσημοι τηλεδημοσιογράφοι που παθαίνουν αναφυλαξία όταν ακούνε για οποιαδήποτε απεργία ή διαδήλωση (και οι οποίοι, όταν εξαντλούν τα παραδοσιακά σενάρια, καταφεύγουν σε ένα τελευταίας εσοδείας, σύμφωνα με το οποίο «για όλα φταίει ο ΣΥΡΙΖΑ και οι παραφυάδες αυτού») απέφυγαν να καταγγείλουν τους αγρότες σαν υποκινούμενους. Απέφυγαν επίσης να μιλήσουν για μειοψηφίες που δρουν αυθαιρέτως, δίχως συνελεύσεις και ψηφοφορίες ή να μυκτηρίσουν την απουσία «σαφών αιτημάτων». Σαφή ήταν τα αιτήματα (με τα θεσμικά, που αφορούν το μέλλον, πολύ σαφέστερα από τα οικονομικά, που αφορούν το παρόν) και σαφές επίσης ότι αν υπήρξε «υποκίνηση», ανάμεσα στους υποκινητές θα μπορούσαμε να αναγνωρίσουμε περισσότερους συνδικαλιστές προσκείμενους στο κυβερνητικό κόμμα παρά στο ΠΑΣΟΚ (το οποίο και στο «αγροτικό» έχει τρεις θέσεις, τις εξής δύο, καμία) ή την Αριστερά.

Η αλήθεια είναι ότι κάθε φορά που τα τρακτέρ βγαίνουν στους δρόμους και το γυαλί πλημμυρίζει από πρόσωπα που απέχουν από το μοντέλο της καθωσπρέπει εμφάνισης, της καλοξυρισμένης και γραβατωμένης, καθώς και από φωνές «βλάχικες» που δεν υπακούουν στον αθηναιοκεντρικό γλωσσικό κανόνα, οι τηλεοπτικοί ρυθμιστές της κοινής γνώμης σαν να τα χάνουν. Ιδίως εκείνοι που η εμπειρία τους από την αγροτική Ελλάδα εξαντλείται μεταξύ Μυκόνου και Αράχοβας, υψώνουν το φρύδι με κάτι ανάμεσα σε αποστροφή και επιτίμηση, όπως κάνουν κι όταν σχολιάζουν διαδηλώσεις, ενώ είναι ηλίου φαεινότερο ότι ουδέποτε έτυχε να πορευτούν μαζί με άλλους για να διεκδικήσουν οτιδήποτε που να μην αφορά μόνο την αφεντιά τους και κάποια στιγμή να «απωθηθούν» και να ψεκαστούν από αστυνομικούς.

Οι αποσπασματικές εικόνες από τα Τέμπη ή τον Προμαχώνα (που για λόγους εντυπωσιασμού εμφανίζουν μια Ελλάδα μοιρασμένη σε μπλόκα-κράτη, όπως κάποτε μοιραζόταν σε πόλεις-κράτη) και οι λιγοστές κουβέντες «καταληψιών», που καταφέρνουν να ακουστούν, δεν αρκούν για να κατανοήσουμε όσα προβλήματα αντιμετωπίζουν αγρότες και κτηνοτρόφοι. Μπορούμε ωστόσο να τα νιώσουμε αν σκεφτούμε τι μεσολαβεί κι εμείς εδώ στην Ελλάδα αγοράζουμε το ελληνικό γάλα ή λάδι πολύ ακριβότερα απ’ ό,τι αγοράζει το ελληνικό γάλα ή λάδι ο Γερμανός στη Γερμανία. Αυτό ποιο σενάριο το προβλέπει;

  • Tου Παντελη Μπουκαλα, Η Καθημερινή, 29/01/2009
Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Περιφρόνηση και εξευτελισμός

Posted on Δεκέμβριος 14, 2008. Filed under: Απεργίες, Αστυνομική βία, ΑΛΕΞΗΣ, Ανεργία, Βατοπέδι, Διαφθορά, Διαδηλώσεις, Διεθνής Οικονομική κρίση, Κόμματα, Κοινωνία, Παιδεία, Πολιτική | Ετικέτες: |

Γεράσιμος Βώκος | Το Βήμα, Κυριακή 14 Δεκεμβρίου 2008

O καθορισμός των ορίων δεν είναι καθόλου εύκολο πράγμα και γίνεται πολύ δυσκολότερο όταν το αντικείμενο είναι η βία. Είναι γνωστό σε όλους ότι μερικά από τα μεγαλύτερα μυαλά της ανθρωπότητας αναμετρήθηκαν με το πρόβλημα και ο καθένας μπορεί να διαβάσει και να μελετήσει τις απαντήσεις τους, ενώ οι πολιτικοί ηγέτες που άφησαν το όνομά τους στην Ιστορία είχαν ως καίριο μέλημα την τιθάσευση της βίας, ώστε οι άνθρωποι να συνυπάρξουμε σε αυτή τη δύσκολη υπόθεση που είναι η ζωή. Από τη σκοπιά αυτή, εμείς είμαστε άτυχοι γιατί η χώρα, σαν τρελό καράβι, αρμενίζει ακυβέρνητη.

Η πίκρα, που τώρα πια αγγίζει την απελπισία, είναι μεγάλη, γιατί δεν αξίζουμε τη μοίρα που η κυβέρνηση πασχίζει να μας επιβάλει. Η μοίρα αυτή, που δεν βρίσκεται στον ορίζοντα αλλά έχει πλησιάσει πολύ και μας απειλεί σε απόσταση αναπνοής, έχει όνομα: ονομάζεται εξευτελισμός και εξηγείται πρωτίστως, κατά τη γνώμη μου, από την περιφρόνηση με την οποία μας αντιμετωπίζει ο πρωθυπουργός, περιφρόνηση που καθιερώθηκε επισήμως σε σύστημα διακυβέρνησης ήδη από την περιβόητη πια συνέντευξη Τύπου στην Εκθεση της Θεσσαλονίκης. Απειλητικός, χτυπώντας το χέρι στο έδρανο, στράφηκε εναντίον όλων όσοι τόλμησαν να αμφισβητήσουν την ηθική ακεραιότητα των υπουργών του. Υπερόπτης, έκρινε ότι δεν είχε καμία υποχρέωση να απαντήσει στις συγκεκριμένες και νόμιμες ερωτήσεις των δημοσιογράφων, που ήταν και απορίες  όλων μας. Με την ίδια ευκαιρία υποδύθηκε για πρώτη φορά δημοσίως, κάτι σαν επίσημη πρεμιέρα, τον ηγέτη. Ακριβέστερα, ενστερνίστηκε το ύφος που ο ίδιος νομίζει ότι ταιριάζει στους ηγέτες. Θέλησε να φανεί αποφασιστικός: ήταν μόνο αυτάρεσκος. Επεχείρησε να παρουσιαστεί ορμητικός: ήταν μόνο νευρικός. Προσπάθησε να εμφανιστεί αποτελεσματικός: ήταν μόνο κραυγαλέος. Ο ίδιος πρέπει να ζούσε κάτι σαν ξύπνιο όνειρο. Ολοι οι άλλοι όμως ζούσαμε κάτι που έμοιαζε πολύ με εφιάλτη.

Τον ίδιο εφιάλτη που κατέστρεψε την Πάρνηθα. Τον ίδιο εφιάλτη που ρήμαξε την Πελοπόννησο. Τον ίδιο εφιάλτη που κλέβει τη δημόσια περιουσία. Τον ίδιο εφιάλτη που αποσυνθέτει μεθοδικά το δημόσιο Πανεπιστήμιο. Τον ίδιο εφιάλτη που εμπιστεύθηκε τον πολιτισμό στα χέρια που όλοι γνωρίζουμε. Τον ίδιο εφιάλτη που υπονομεύει τη Δικαιοσύνη. Τον ίδιο εφιάλτη που σκοτώνει τους ανθρώπους όταν δουλεύουν. Τον ίδιο εφιάλτη που καταδικάζει σε αργό θάνατο τους ανθρώπους που δεν έχουν πια δουλειά. Τον ίδιο εφιάλτη που συντρίβει τη δημόσια Υγεία. Τον ίδιο εφιάλτη που λεηλατεί με τρόπο κτηνώδη τις ζωές των νέων ανθρώπων. Τον ίδιο εφιάλτη που τους σκοτώνει.

Ο κ. Πρ. Παυλόπουλος αναχωρεί από την αίθουσα της Βουλής την περασμένη Πέμπτη. Από την κυβέρνηση, δεν αποχώρησε αν και υπέβαλε την παραίτησή του, αφού δεν έγινε αποδεκτή από τον Πρωθυπουργό

Όταν ο εφιάλτης απλώθηκε σε όλη τη χώρα και περιέπαιξε τα λόγια του φαφλατά υπουργού των Εσωτερικών κ. Προκόπη Παυλόπουλου, ο οποίος μας έκανε χριστουγεννιάτικο δώρο την ευθιξία του, ο Πρωθυπουργός φάνηκε να δείχνει και αυτός κάποιο ενδιαφέρον για την όλη ιστορία. Μας μίλησε και αυτή τη φορά εμφανίστηκε λιτός, χωρίς τη στολή εκστρατείας που φορούσε στις πυρκαϊές. Ταυτοχρόνως κάλεσε τους αρχηγούς των κομμάτων, χωρίς όμως να κοινοποιήσει τους ακριβείς λόγους της πρόσκλησης και τις προθέσεις του. Ολοι πιστέψαμε ότι θα συζητούσε επιτέλους σοβαρά την κρίσιμη κατάσταση που είχε δημιουργηθεί, πως θα ζητούσε τη γνώμη και τη συμβουλή τους. Η πραγματικότητα έδειξε άλλα.

Αν κατάλαβα καλά το δεύτερο μήνυμά του, ο Πρωθυπουργός δεν κάλεσε τους αρχηγούς των κομμάτων για να συζητήσει μαζί τους: τους κάλεσε για να τους αποδώσει ευθύνες. Δεν ήθελε συνομιλητές. Συνενόχους αναζητούσε, κάτι σαν χορηγούς στη φρίκη- και φαίνεται ότι δύο κατάφερε να τους βρει. Αλλά ίσως να αναζητούσε μόνο ενόχους. Γιατί ο ίδιος δεν αναγνωρίζει κανενός είδους ευθύνη στον εαυτό του και στην κυβέρνησή του. Η καταστροφή, σύμφωνα με αυτό που πρέπει να είναι πεποίθησή του, γίνεται ή από μόνη της ή οφείλεται σε άλλους. Σε όλους τους άλλους εκτός από τον ίδιο. Μάλλον έτσι εξηγείται η επιστροφή, με περισσότερο αυταρχισμό αυτή τη φορά, του πέτρινου εγωισμού που εγκαινιάστηκε στη Θεσσαλονίκη. Εδωσε μαθήματα σε όλους. Στα κόμματα για το τι πρέπει να κάνουν και στους συνδικαλιστές για το τι δεν πρέπει να κάνουν. Ορισε μάλιστα και τη δημοκρατία. Των ομολόγων; Των Πακιστανών; Του Βατοπαιδίου; Του dvd; Προφανώς δεν έκρινε σκόπιμο να μπει σε λεπτομέρειες. Τις έχει αναθέσει στους συνεργάτες του. Ο ίδιος περιορίστηκε, όπως αρμόζει σε αρχηγό, στις γενικές κατευθύνσεις.

Μας βύθισε λίγο περισσότερο στην απελπισία. Ο καθένας κάνει αυτό που μπορεί. Δεν πρέπει πάντως να έχουν απομείνει πολλοί που εξακολουθούν να είναι αισιόδοξοι. Ας ελπίσουμε ότι θα γίνονται όλο και περισσότεροι αυτοί που θα σηκώσουν το κεφάλι και θα αποκρούσουν την περιφρόνηση και τον εξευτελισμό.

  • Ο κ. Γεράσιμος Βώκος είναι καθηγητής Φιλοσοφίας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης.
Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Η ελληνική παθογένεια

Posted on Δεκέμβριος 14, 2008. Filed under: Απεργίες, Αστυνομική βία, ΑΛΕΞΗΣ, Ανεργία, Διαδηλώσεις, Νεολαία |

Tου Κωστα Ιορδανιδη, Η Καθημερινή, Kυριακή, 14 Δεκεμβρίου 2008

Η ανθρωποκτονία ενός δεκαπεντάχρονου παιδιού από άνδρα των Σωμάτων Ασφαλείας, το περασμένο Σάββατο, είναι αδιαμφισβητήτως ένα απεχθές γεγονός· αλλά η κατάρρευση κάθε αντιλήψεως κρατικής εξουσίας, τις αμέσως επόμενες ημέρες, ανέδειξε τη χρεοκοπία ενός συστήματος, που λειτουργεί –βεβαίως πλημμελώς– πλην όμως μόνον υπό συνθήκες ανέσεως και καταρρέει εμπρός σε κάποιο πρόβλημα.

Ορθότατα η κυβέρνηση ευρίσκεται στο στόχαστρο της δημοσίας κριτικής, αλλά το καταθλιπτικό αίσθημα των πολιτών της χώρας είναι ότι διαμορφώνονται δυνάμεις εκτός ελέγχου, ικανές να διαδραματίσουν ρόλο ευρύτερα αποσταθεροποιητικό.

Τίποτε ή έστω ελάχιστα από όσα απαράδεκτα εβίωσε η κοινωνία δεν θα συνέβαιναν, εάν επί σειράν ετών δεν είχε υπονομευθεί το κύρος του κράτους, με τη συνέργεια όλων των κυβερνήσεων που άσκησαν την εξουσία τα τελευταία τριάντα χρόνια, αλλά και όσων έχουν τη δυνατότητα να διατυπώνουν δημόσιο λόγο.

Οταν όμως η έννοια του κράτους ευτελίζεται, όταν η κοινωνία λειτουργεί δίχως τον φόβο κυρώσεων, τότε ο υπουργός ή ο πολιτικός μετατρέπεται σε φορέα διαπλοκής, ο κρατικός λειτουργός αρχίζει να χρηματίζεται αναισχύντως, ο αναρχικός πυρπολεί και καταστρέφει και οι Δυνάμεις Ασφαλείας παρατηρούν με «ψυχραιμία» τα έκτροπα ή κάποιοι αστυνομικοί υποδύονται ρόλους ηρώων ταινιών του Φαρ Ουέστ.

Αλλά και όσοι επιδιώκουν τον εκσυγχρονισμό της χώρας, από οκνηρία διανοητική και πρωτογονισμό, αντί να εξάρουν τα όποια πλεονεκτήματα ιδιωτικών φορέων, επιδίδονται στην απαξίωση των δημοσίων ιδρυμάτων, είτε πρόκειται για κρατικά πανεπιστήμια είτε για νοσοκομεία.

Στο γενικό αυτό κλίμα, αποτελεί απλώς φαντασίωση να θεωρεί κανείς ότι μπορεί να υπάρξει φορέας κρατικής εξουσίας, που να λειτουργεί κατ’ εξαίρεση με τρόπο υποδειγματικό ή επαρκή. Η έννοια του κράτους είναι αδιαίρετη και μόνον η συνολική ανόρθωση το καθιστά λειτουργικό.

Πέραν τούτου, υπάρχει μία άλλη, μοναδική, παθογένεια του ελληνικού συστήματος και κατ’ επέκταση της κοινωνίας, που επιμένει να λειτουργεί ωσάν να βρίσκεται σε κατάσταση διαρκούς επαναστάσεως. Η θεώρηση της πορείας του έθνους γίνεται αποκλειστικά με όρους συγκρουσιακούς, στη βάση επαναστατικών σταθμών, με πάσης φύσεως κινήματα που ανέτρεψαν δυνάμεις αδρανείας και εξασφάλισαν την πρόοδο.

Η πεμπτουσία της μεταπολιτεύσεως είναι η εξέγερση του Πολυτεχνείου και με τον τρόπο αυτό θεσμοθετήθηκε περίπου ότι η κάθε νέα μαθητική ή πανεπιστημιακή γενιά οφείλει να δράσει με τρόπο επαναστατικό, μιμούμενη το κλέος των γονέων της.

Τέλος, η Ελλάς είναι η μόνη ίσως χώρα στην Ευρώπη όπου ο πλούτος έχει περίπου ποινικοποιηθεί, αφού ακόμη και στις κλασικές ελληνικές κωμωδίες του κινηματογράφου οι πλούσιοι «εξανθρωπίζονται» μόνον όταν υποκύπτουν στο αίσθημα πατρικής αγάπης και συναινούν στον γάμο της κόρης τους με έναν φτωχό πλην όμως τίμιο νέο. Ολα αυτά, βεβαίως, δεν δικαιολογούν ούτε καν ερμηνεύουν τα όσα απαράδεκτα συνέβησαν από κάθε πλευρά στη διάρκεια της εβδομάδος. Ενδεχομένως αναδεικνύουν την ανωριμότητα τόσο του πολιτικού όσο και του κοινωνικού συστήματος. Η λήψη μέτρων σε πρακτικό επίπεδο δεν αρκεί. Ο επαναπροσδιορισμός του ιδεολογικού πλαισίου εντός του οποίου λειτουργεί η ιδιόρρυθμος ελληνική κοινωνία αποτελεί αναγκαιότητα.

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Στο επίκεντρο κριτικής εκ των έσω, ο Καραμανλής

Posted on Δεκέμβριος 11, 2008. Filed under: Απεργίες, ΑΛΕΞΗΣ, Καραμανλής Κώστας, Κοινωνία, Νέα Δημοκρατία, Οικονομία, Πολιτική | Ετικέτες: , |

Της ΧΡΙΣΤΙΝΑΣ ΚΟΡΑΗ

Νέα κούρσα ταχύτητας εκ των υστέρων κάνει η κυβέρνηση, για να περιορίσει τις απώλειες και να μετριάσει το κλίμα που υπάρχει εναντίον της μετά τον φόνο του 15χρονου και την παράδοση στο χάος και τους βανδαλισμούς της Αθήνας για τρία 24ωρα.

Μέτρα οικονομικής ενίσχυσης ανακοίνωσε ο πρωθυπουργός

Ο Κ. Καραμανλής κυριαρχεί πλέον στο κάδρο των πολιτικών ευθυνών και βρίσκεται στο επίκεντρο έντονης εσωκομματικής κριτικής. Ο Πρ. Παυλόπουλος, πολιτικός προϊστάμενος της ΕΛ.ΑΣ. συγκεντρώνει τα πυρά υπουργών και βουλευτών για την εικόνα διάλυσης, που έδειξε η κυβέρνηση στη διαχείριση της κοινωνικής έκρηξης.

Είναι χαρακτηριστική η σιωπή του Β. Μεϊμαράκη, που ενώ έβαζε πλάτες σε όλα τα δύσκολα τώρα αποφεύγει τα μικρόφωνα. Ενας ένας έφευγαν βιαστικά από την άλλη πόρτα του Μαξίμου για να αποφύγουν τους δημοσιογράφους οι περισσότεροι υπουργοί που συμμετείχαν στη χθεσινή κυβερνητική επιτροπή (Αλογοσκούφης, Στυλιανίδης κ.ά.)!

Η επομένη της νέας κυβερνητικής τραγωδίας βρίσκει το Μαξίμου να βασανίζεται από τρεις νέους εφιάλτες.

1 Την αντίδραση των μικρομεσαίων, που είδαν τα καταστήματά τους να μετατρέπονται σε σκηνικό βανδαλισμών και λεηλασιών, με κίνδυνο να χάσουν την περίοδο των Χριστουγένων και στη συνέχεια των εκπτώσεων, που τις περίμεναν πώς και πώς για να κινηθεί η αγορά. Ο πρωθυπουργός ανακοίνωσε μέτρα άμεσης οικονομικής ενίσχυσης (και σε μετρητά) και χωρίς πολλές-πολλές διαδικασίες για τους πληγέντες ιδιοκτήτες και εργαζόμενους, που μπορεί να μην έπαιρναν ούτε το χριστουγεννιάτικο δώρο.

2 Τις κοινωνικές αντιδράσεις, από τον νέο χρόνο, όταν το ντόμινο της διεθνούς οικονομικής κρίσης θα αρχίσει να ξετυλίγεται και στη χώρα μας και θα βγαίνουν στους δρόμους απολυμένοι, εργαζόμενοι που θα τους ζητούν να περιορίσουν τον χρόνο εργασίας τους για να στοιχίζουν λιγότερο στις επιχειρήσεις κ.λπ.

3 Τις επιπτώσεις που μπορεί να έχει για την Ελλάδα η εικόνα της ακυβερνησίας και του χάους που προβλήθηκε σε όλα τα διεθνή ΜΜΕ.

Εμμεση παραδοχή για τις ευθύνες της κυβέρνησης άφησε η Ντόρα Μπακογιάννη εξερχόμενη από την Κυβερνητική Επιτροπή. «Για τη διαχείριση μιας δύσκολης κρίσεως αναμφισβήτητα την κεντρική ευθύνη έχει πάντοτε η εκλεγμένη κυβέρνηση του τόπου», δήλωσε. «Θέλω, όμως, εδώ να τονίσω ότι δεν υπάρχουν ανεύθυνα, ούτε πολιτικά κόμματα, ούτε θεσμοί. Μερίδιο ευθύνης για την ευταξία, για την οικονομική ζωή της πόλης έχουμε όλοι».

Το μέλλον προβληματίζει τον Γ. Σουφλιά. «Αυτό που συνέβη μπορεί να μην ήταν καθοδηγούμενο, αλλά σε κάθε περίπτωση χρίζει βαθειάς ανάλυσης. Η κατάσταση επηρεάζει το πολιτικό σύστημα. Για την ώρα φαίνεται, ότι η κυβέρνηση εισπράττει το πολιτικό κόστος, αλλά δεν νομίζω, ότι αυτό θα είναι έτσι στη συνέχεια».

Ο Πρ. Παυλόπουλος και χθες υπερασπίστηκε την αστυνομία. Γι’ αυτούς που έκαναν τις καταστροφές, είπε ότι «η αστυνομία, απέναντί τους, κάνει αυτό που πρέπει».

Σύγχυση επικράτησε με δηλώσεις του γραμματέα πολιτικού σχεδιασμού της Ν.Δ. Ν. Καραχάλιου στην έντυπη έκδοση της «Χέραλντ Τρίμπιουν». Εμφανίστηκε να δηλώνει ότι «ο Καραμανλής είναι σοβαρά προβληματισμένος και δεν ξέρει πώς να διαχειριστεί την κρίση». Ο ίδιος διέψευσε το δεύτερο σκέλος της δήλωσης και τόνισε ότι δεν υπάρχει γενικευμένο πρόβλημα ασφάλειας στη χώρα μας.

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 11/12/2008
Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Αγωνία των αρχηγών για τις επιπτώσεις

Posted on Δεκέμβριος 6, 2008. Filed under: Απεργίες, Αλαβάνος Αλέκος, Ανάπτυξη, Ανασχηματισμός, Ανεργία, Βουλή, Δεξιά, Διαφθορά, Διεθνής Οικονομική κρίση, Επενδύσεις, Εκλογές, Εξεταστική επιτροπή, Καραμανλής Κώστας, ΛΑ.Ο.Σ., Νέα Δημοκρατία, Οικονομία, ΠΑΣΟΚ, Παπαρήγα Αλέκα, Παπανδρέου Γιώργος, Σκάνδαλα |

ΕURΟΚΙΝΙSSΙ/ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ Η αντιπαράθεση ανάμεσα στον πρωθυπουργό κ. Κ. Καραμανλή και τον πρόεδρο του ΠαΣοΚ κ. Γ. Παπανδρέου απείχε από αντίστοιχες σε προ ημερησίας διατάξεως συζητήσεις σε επίπεδο αρχηγών στη Βουλή

Χωρίς υψηλούς τόνους η χθεσινή προ ημερησίας διατάξεως συζήτηση στη Βουλή

ΡΕΠΟΡΤΑΖ ΓΡ. ΤΖΙΟΒΑΡΑΣ, Λ. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ | ΤΟ ΒΗΜΑ, Σάββατο 6 Δεκεμβρίου 2008

Με φόντο την οικονομική κρίση, οι πολιτικοί αρχηγοί διασταύρωσαν τα ξίφη τους χθες στη Βουλή, σε μια συζήτηση που χαρακτηρίστηκε από την απουσία υψηλών τόνων. Αν και δεν έλειψαν οι διαξιφισμοί, η αντιπαράθεση ανάμεσα στον πρωθυπουργό κ. Κ.Καραμανλή και τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης κ. Γ. Παπανδρέου απείχε από αντίστοιχες σε προ ημερησίας διατάξεως συζητήσεις σε επίπεδο αρχηγών, γεγονός που αποδιδόταν από πολλούς βουλευτές στη μεγάλη ανησυχία τους για τις επερχόμενες ακόμη μεγαλύτερες επιπτώσεις που θα έχει για τη χώρα μας η οικονομική κρίση. Στο πλαίσιο αυτό, ο κ. Καραμανλής εξήγγειλε μέτρα στήριξης των ασθενεστέρων τα οποία χαρακτηρίστηκαν«ψίχουλα» από το σύνολο των δυνάμεων της αντιπολίτευσης.

«Μεγαλόστομες και κενές διακηρύξεις» χαρακτήρισε ο κ. Παπανδρέου τις εξαγγελίες του κ. Καραμανλή, καταλογίζοντάς του «πόσο μακριά είναι από την πραγματικότητα που ζει ο κάθε Ελληνας και η κάθε Ελληνίδα» και εγκαλώντας τον για το ότι αποφεύγει να αναλάβει την ευθύνη για τα σκάνδαλα που ταλανίζουν την ελληνική κοινωνία, επιλέγοντας το «τραγικό θέατρο της συγκάλυψης» και προτιμώντας «το κόστος της συγκάλυψης, διότι το κόστος της αποκάλυψης της αλήθειας που φοβόσαστε είναι πολύ μεγαλύτερο».

«Η κυβέρνηση δεν θα μπει στον ανεύθυνο δρόμο της δημαγωγίας και δεν θα θυσιάσω τα συμφέροντα των πολιτών στον εφήμερο δρόμο των εντυπώσεων» απάντησε ο κ. Καραμανλής στις προκλήσεις του προέδρου του ΠαΣοΚ, αποφεύγοντας ωστόσο τις προσωπικές βολές.

Ο κ. Παπανδρέου κατηγόρησε τον Πρωθυπουργό ότι «δεν κατανοεί τις ανάγκες, την πραγματικότητα, το βάθος της κρίσης, αλλά και τις απαιτήσεις για την αντιμετώπισή της», με αποκορύφωμα, όπως είπε, «να μας μιλά για ένα επίδομα θέρμανσης που είχε εξαγγείλει,αλλά ποτέ δεν δόθηκε, και να το μετονομάζει σε κάποιο άλλο επίδομα, που θα έρθει κάποια στιγμή» .

«Πώς από τη μια μεριά, η κυβέρνηση είναι πολύ αποδοτική, όταν θέλει να λεηλατεί τα χρήματα του ελληνικού λαού και από την άλλη, όταν μιλάμε για τους φτωχούς, καθυστερεί και αναβάλλει;» διερωτήθηκε ο κ. Παπανδρέου, ο οποίος προέκρινε στην παρούσα φάση εμβάθυνσης της κρίσης τη διαμόρφωση «σταθερού σχεδίου, ευρύτερων κοινωνικών συναινέσεων, αξιόπιστων και σκληρών διαπραγματεύσεων σε διεθνές επίπεδο,ειδικότερα στην ΕΕ».

«Σήμερα όμως η Ελλάδα και η ελληνική κοινωνία, με κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, μπαίνει σε έναν κυκλώνα,χωρίς πυξίδα, χωρίς σταθερό χέρι στο τιμόνι της, σαν ακυβέρνητο καράβι» πρόσθεσε. «Η κυβέρνηση είναι απούσα» υπογράμμισε ο κ. Παπανδρέου, ενώ απαντώντας ο κ. Καραμανλής αντέτεινε ότι «η κυβέρνηση είναι εδώ με σοβαρότητα, υπευθυνότητα και στιβαρό χέρι» και τον κατηγόρησε ότι περιορίζεται «σε ανεφάρμοστες ευχές». «Λέτε ότι παρακολουθούμε τις εξελίξεις. Η κυβέρνηση ήταν και είναι δυναμικά παρούσα. Ήμασταν πρωτοπόροι σε δράσεις στην ΕΕ και μας ακολούθησαν οι άλλες χώρες» ανέφερε ο Πρωθυπουργός, επισημαίνοντας ότι «είναι παραπλανητικόνα αποσιωπούνται όσα έγιναν» και να «παραποιούνται τα δεδομένα», ενώ επιδόθηκε για άλλη μία φορά στην αναδρομή των πολιτικών «που κληρονόμησε η ΝΔ από το ΠαΣοΚ».

«Η κυβέρνηση είναι εδώ. Αυτό είναι το πρόβλημα. Ούτε ενωμένη, ούτε αξιόπιστη και χωρίς σχεδιασμό» επισήμανε ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ενώ οι αναφορές του στις «ανεύθυνες και φαύλες πολιτικές» της κυβέρνησης κατά την τελευταία πενταετία (απογραφή, φοροεπιδρομές κτλ.) προκάλεσαν την αντίδραση του κ. Καραμανλή, ο οποίος στη δευτερολογία του είπε ότι ο πρόεδρος του ΠαΣοΚ έκανε έναν «φραστικό περίπατο γεμάτο ανακρίβειες», χωρίς να προτείνει μέτρα.

Ο κ. Παπανδρέου κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι εν μέσω κρίσης συρρικνώνει το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων κατά 850 εκατ. ευρώ, ξεπουλάει τα αναπτυξιακά εργαλεία της χώρας, όπως ο ΟΤΕ, τα λιμάνια κτλ., και συρρικνώνει το κοινωνικό κράτος, ενώ έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου λέγοντας ότι «ο τελευταίος που πρέπει να πληρώσει την κρίση είναι ο πολίτης».

  • «Αποκήρυξε» τον Κ. Μίχαλο ο Πρωθυπουργός

Ειδική αναφορά έκανε ο πρόεδρος του ΠαΣοΚ στην εργασιακή ανασφάλεια και στην ανεργία, προειδοποιώντας την κυβέρνηση ότι «γελιέται αν νομίζει ότι μπορεί να χρησιμοποιήσει την κρίση ως άλλοθι για να περάσουν ακόμη πιο απάνθρωπες συνθήκες εργασίας», θίγοντας εμμέσως όσα πρότεινε προσφάτως ο πρόεδρος του ΕΒΕΑ κ. Κ.Μίχαλος για συρρίκνωση του εργασιακού χρόνου και των αμοιβών, αναγκάζοντας τον κ. Καραμανλή να «αδειάσει» ευθέως τον κ. Μίχαλο: «Καθόλου δεν απηχούν και δεν εκφράζουν την πολιτική της κυβέρνησης τέτοιες απόψεις» είπε, αν και σημείωσε ότι «οι ευέλικτες σχέσεις εργασίας μπορούν να είναι υπό προϋποθέσεις ευκαιρία εισόδου στην αγορά εργασίας περισσότερων πολιτών». O κ. Παπανδρέου κατηγόρησε τον Πρωθυπουργό ότι «φοβάται να ξεκαθαρίσει το τοπίο». Κάλεσε, δε, σε συστράτευση τις άλλες πολιτικές δυνάμεις: «Θα χρειαστούμε όλες τις δυνάμεις του τόπου» είπε, ενώ έκανε εμμέσως άνοιγμα προς τον ΣΥΡΙΖΑ, λέγοντας στον κ. Αλ. Αλαβάνο ότι «θα βρεθούμε στο ίδιο μετερίζι των αγώνων».

ΑΛΕΚΑ ΠΑΠΑΡΗΓΑ: «Ψίχουλα» τα μέτρα

Η γενική γραμματέας του ΚΚΕ κυρία Αλέκα Παπαρήγα χαρακτήρισε «ψίχουλα» τα μέτρα τα οποία ανακοίνωσε ο Πρωθυπουργός για την ενίσχυση των οικονομικά ασθενεστέρων. «Οι εργατοϋπάλληλοι, οι φτωχοί αγρότες, οι αυτοαπασχολούμενοι και οι μετανάστες δεν μπορούν να έχουν καμία συμμετοχή στη διαχείριση της κρίσης» σημείωσε, συμπληρώνοντας ότι «η απάντησή τους πρέπει να είναι διεκδικήσεις με σαφή αντιμονοπωλιακή κατεύθυνση που αφορούν τον εργάσιμο χρόνο,τους μισθούς,τα ασφαλιστικά ταμεία,τη στέγη,την αλλαγή αφορολόγητου ορίου κ.ά. ». Η ίδια επιτέθηκε στις τράπεζες, λέγοντας ότι «με τους όρους που παρέχουν στεγαστικά και καταναλωτικά δάνεια πνίγουν στα χρέη τους πολίτες», ενώ κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι δεν παρεμβαίνει σε αυτό το θέμα, εξυπηρετώντας την ακόμη μεγαλύτερη κερδοφορία των πιστωτικών ιδρυμάτων.

ΑΛ. ΑΛΑΒΑΝΟΣ: «Φύγετε με αξιοπρέπεια»

Επιθετικός ως συνήθως με τον Πρωθυπουργό, ο πρόεδρος της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ κ. Αλ. Αλαβάνος, ο οποίος είχε και την πρωτοβουλία για τη χθεσινή συζήτηση, κάλεσε τον κ. Καραμανλή «να φύγει από τη διακυβέρνηση της χώρας με αξιοπρέπεια και όχι οδηγώντας τη χώρα στον σημαιοστολισμό με μαύρες σημαίες εξαθλίωσης και φτώχειας». Χαρακτήρισε την οικονομική κρίση «τις πρώτες σταγόνες της βροχής από τα μαύρα σύννεφα της μεγάλης κρίσης που έρχεται» και πρότεινε τη μείωση των εξοπλισμών, την κατάργηση του καθεστώτος φορολογικής ασυλίας εφοπλιστών και Εκκλησίας, ενώ υποστήριξε ότι επιχειρηματικά, οικονομικά και εκδοτικά συμφέροντα «διαβλέπουν την πολιτική αστάθεια και επιχειρούν την επιβίωση του δικομματισμού» .

Γ. ΚΑΡΑΤΖΑΦΕΡΗΣ: «Αλλάξτε ρότα»

«Αλλάξτε ρότα κι εμείς θα είμαστε μαζί σας για να σωθεί ο τόπος, να σωθεί η παράταξη» ανέφερε ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ κ. Γ.Καρατζαφέρης στην ομιλία του, την οποία διάνθισε και με άλλα «ανοίγματα» προς τη ΝΔ. «Οι έξυπνοι πάνε μαζί και οι χαζοί χώρια» είπε, ενώ, απευθυνόμενος στους προέδρους του ΠαΣοΚ και του ΣΥΡΙΖΑ, συμπλήρωσε «μηδένα προ του τέλους μακάριζε» και ότι «πρέπει να έχουμε τον νου μας για να μην παραδώσουμε τη χώρα σε εσάς που είστε εκρηκτικό μείγμα».

Ο κ. Καρατζαφέρης, ο οποίος χαρακτήρισε τον κ. Κ.Σημίτη «πρωθυπουργό των έργων», διαφώνησε με τα μέτρα που εξήγγειλε ο Πρωθυπουργός, λέγοντας ότι «δίνει σε 3,5 εκατ. Ελληνες το 5% από αυτά που δίνει σε δέκα τράπεζες». Ζήτησε, εξάλλου, την απομάκρυνση όλων των golden boys που «με ό,τι ασχολήθηκαν τα έκαναν θάλασσα, αφού δεν έχουν βρέξει τον πισινό τους μέσα στην πιάτσα».

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Αραία, αραία «… καμιά σαρανταρέα»!

Posted on Νοέμβριος 15, 2008. Filed under: Απεργίες, Αστυνομική βία, Εκλογές, Ελληνες, Κοινωνία, Μετανάστες, Νέα Δημοκρατία, Πολιτική | Ετικέτες: |

ANEMOΔEIKTHΣ

Tου Θανου Oικονομοπουλου, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, Σάββατο, 15 Nοεμβρίου 2008

Χιλιογραμμένο το σχόλιο – όσο χιλιοπαιγμένο και το «καλαμπούρι» (και ας μην σπεύσουν να θιχτούν οι «προοδευτικοί»!) με τις κάθε τρεις και λίγο «πορείες διαμαρτυρίας» που νεκρώνουν το κέντρο της πόλης, καθιστώντας ομήρους τα εκατομμύρια των κατοίκων της. Μια δράκα ανθρώπων, τις περισσότερες φορές, ασκώντας το αναμφισβήτητο δημοκρατικό τους δικαίωμα στη διαμαρτυρία και την «ενημέρωση» της κοινωνίας στο όποιο (να δεχθούμε: δίκαιο) αίτημά τους, καταφεύγουν την ίδια στιγμή στην κατάργηση του επίσης αυτονόητου δημοκρατικού δικαιώματος, όλων των υπόλοιπων πολιτών στο να… διακινούνται, να πηγαίνουν στις δουλειές τους, να έχει το ασθενοφόρο που τους μεταφέρει επειγόντως στο νοσοκομείο ελεύθερη πρόσβαση να κυκλοφορήσει στους δρόμους…

Υπάρχει, αν δεν κάνουμε λάθος, πολύ συγκεκριμένη νομοθετημένη ρύθμιση σε ό, τι αφορά τις συγκεντρώσεις και τις πορείες διαμαρτυρίας, κατά τρόπο που να μην καταργείται κανένα δικαίωμα – ούτε του απεργού διαμαρτυρόμενου ούτε όμως και του «καθημερινού» πολίτη. Και είναι ένα ζητούμενο το γιατί η συγκεκριμένη ρύθμιση δεν εφαρμόζεται. Και όχι μόνο αυτό, αλλά έχει διαπιστωθεί πως οι αστυνομικές αρχές «εν όψει» της όποιας προαναγγελμένης πορείας διαμαρτυρίας, «φροντίζει» από πολύ νωρίτερα να… κλείσει τους δρόμους σε μια πολύ ευρύτερη ζώνη, από αυτή που θα πραγματοποιηθεί η πορεία, δημιουργώντας κάμποσο χρόνο πριν κυκλοφορική ασφυξία, ενόχληση του κόσμου που μετακινείται. Ως εάν να θέλουν να «φουσκώσουν» τεχνηέντως τη δυσφορία και την αγανάκτηση του κόσμου. Σε κάθε μορφή κινητοποίησης…

Αυτονόητο πως δεν αναφερόμαστε στις γενικές και παλλαϊκές κινητοποιήσεις και πορείες διαμαρτυρίας – τις αντιπολεμικές διαδηλώσεις, τη μεγάλη κινητοποίηση για την προστασία του περιβάλλοντος, θα προσθέταμε ακόμη (παρά τον φολκλορικό χαρακτήρα που έχει πάρει τα τελευταία πολλά χρόνια) και την πορεία στις 17 Νοέμβρη, όπως επίσης και τις συγκεντρώσεις και πορείες για την Πρωτομαγιά. Αν και οι τελευταίες, έτσι όπως κατάντησε το συνδικαλιστικό κίνημα, είναι οι… λιγότερο οχλούσες την «καθημερινότητά» μας!

Μιλάμε για τις σχεδόν καθημερινές «πορείες» και «συλλαλητήρια» – πότε από πλευράς κάποιου κλάδου που θεωρείται ότι θίγεται από ορισμένα μέτρα, πότε από μια ομάδα απολυμένων από κάποια ιδιωτική επιχείρηση. Ουδεμία αντίρρηση πως όλοι όσοι αισθάνονται ότι αδικούνται ή αποτελούν υποκείμενα καταχρηστικών και άδικων πρακτικών, έχουν το απόλυτο δικαίωμα της διαμαρτυρίας και του να καταστήσουν όλους τους υπόλοιπους κοινωνούς του προβλήματος που αντιμετωπίζουν. Αλλά, γιατί αυτές οι ομάδες των 50-100 ατόμων δεν μπορούν άραγε να καταλάβουν ένα τμήμα του πεζοδρομίου, σε κεντρικό σημείο της πόλης, ή να κάνουν επί ώρες πορείες πικετοφορίας στο πεζοδρόμιο μπροστά από την έδρα της εταιρείας ή του υπουργείου με το οποίο «τα έχουν»;

Είναι περισσότεροι από 100 – ας πούμε 800; Ωραία, ας κάνουν την πορεία διαμαρτυρίας τους με τα πανό και τα συνθήματά τους, καταλαμβάνοντας μόνο τη μία λωρίδα της μιας κατεύθυνσης μιας κεντρικής λεωφόρου, να «φανούν», να μεταφέρουν το αίτημα συμπαράστασης, να ευαισθητοποιήσουν τους άλλους πολίτες («σήμερα εμείς, αύριο εσείς»!) αλλά ταυτόχρονα να επιτρέψουν και την απρόσκοπτη λειτουργία μιας πόλης 5 εκατομμυρίων κατοίκων! Αξίζει να αναρωτηθούν τι στην πραγματικότητα «κερδίζουν» αγανακτώντας χιλιάδες συμπολίτες τους, εμποδίζοντας τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς να κυκλοφορούν, ακινητοποιώντας ασθενοφόρα και προκαλώντας πολύωρα μποτιλιαρίσματα. Δεν κερδίζουν «συμπαθούντες» δημιουργούν ορδές αγανακτισμένων, που εν τέλει στρέφονται εναντίον τους! Ενδεχομένως, ικανοποιούν κάποιες πολιτικομματικές σκοπιμότητες, ξέφτια των περασμένων δεκαετιών…

Καλό Σαββατοκύριακο – άντε, επιτέλους… φθινοπώριασε!

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Φυλακές: Εμπαιγμός τα μέτρα

Posted on Νοέμβριος 13, 2008. Filed under: Απεργίες, Πολιτική | Ετικέτες: , |

Η ΥΠΟΣΧΕΣΗ του υπουργού Δικαιοσύνης κ. Σ. Χατζηγάκη, ότι αποδέχεται τις προτάσεις του Κεντρικού Επιστημονικού Συμβουλίου Φυλακών και θα τις υλοποιήσει με δύο δέσμες μέτρων, που θα περιληφθούν σε δύο νομοσχέδια (θα κατατεθούν το ένα την επόμενη εβδομάδα και το άλλο τα Χριστούγεννα) δεν ικανοποιεί τους κρατούμενους, οι οποίοι συνεχίζουν την απεργία πείνας.

ΤΑ ΑΙΤΗΜΑΤΑ των απεργών έθεσαν στον υπουργό Δικαιοσύνης εκπρόσωποι της Πρωτοβουλίας για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων, επισημαίνοντας ότι δεν καλύπτονται από τις προτάσεις του Επιστημονικού Συμβουλίου. Ζήτησαν, μάλιστα, από τον υπουργό να συναντηθεί και με ομάδα κρατουμένων, στην οποία θα μετέχουν και αλλοδαποί. Με αυτούς τους κρατούμενους πρέπει να συναντηθεί ο υπουργός. Αυτοί ξέρουν, από αυτούς πρέπει να μάθει.

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ παράλογα τα αιτήματα των απεργών φυλακισμένων, οι οποίοι ζητούν τα στοιχειώδη για να έχουν μια αξιοπρεπή, μια ανθρώπινη μεταχείριση, την οποία δικαιούνται. Ζητούν να υπάρχουν γιατροί στις φυλακές, να μην τους δένουν πισθάγκωνα κατά τη μεταφορά τους, να ελέγχεται η συμπεριφορά των δεσμοφυλάκων, να καταργηθούν οι φυλακές ανηλίκων και να αντικατασταθούν με άλλης μορφής ιδρύματα, όπως άλλωστε το ζητάει και ο Συνήγορος του Παιδιού.

ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ αυτά τα πάγια αιτήματα, που χρόνια τώρα τίθενται με κινητοποιήσεις, εξεγέρσεις και διαμαρτυρίες, έχουν τεθεί εξίσου σοβαρά αιτήματα, που αφορούν την αποσυμφόρηση των φυλακών, όπου υπάρχει το αδιαχώρητο και τις έχει μετατρέψει σε αποθήκες ανθρώπων, αλλά και τους όρους αποφυλάκισης, ιδιαίτερα, μάλιστα, όσων έχουν καταδικαστεί για «εμπορία» ναρκωτικών.

ΠΡΕΠΕΙ να προβληματίσει την κυβέρνηση η επισήμανση, ότι στις ελληνικές φυλακές κρατούνται 6.500 άνθρωποι -σε σύνολο 13.000 φυλακισμένων!- με την κατηγορία της εμπορίας ναρκωτικών. Είναι, πράγματι, όλοι αυτοί έμποροι ναρκωτικών; Είναι παράλογο, αν γίνει σύγκριση με την Ιταλία, απ’ όπου ξεκίνησε η Μαφία, όπου ο αντίστοιχος αριθμός φυλακισμένων εμπόρων ουσιών φτάνει μόλις τα 120 άτομα. Σε μας, οι περισσότεροι πραγματικοί έμποροι ναρκωτικών, δεν είναι μέσα. Είναι έξω. Και προμηθεύουν ουσίες στους ανθρωποφύλακες προς εμπορίαν.

ΕΠΕΙΓΕΙ η αποσυμφόρηση των 21 φυλακών της χώρας, όπου στοιβάζονται 13.000 κρατούμενοι, ενώ χωρούν μόνον 7.500. Ακόμη και μέσα στις τουαλέτες και κάτω στο πάτωμα κοιμούνται κρατούμενοι.

ΔΕΙΧΝΕΙ η εμμονή στην απεργία πείνας, που ήδη έχει οδηγήσει πολλούς κρατουμένους στα νοσοκομεία, ιδιαίτερα μάλιστα τοξικομανείς με σοβαρά προβλήματα υγείας, το μέγεθος της απελπισίας και την ανάγκη να αντιμετωπιστεί με γενναιότητα και ανθρωπιά το πρόβλημα ντροπής για την ελληνική κοινωνία.

ΚΑΤΑ ΤΗ ΧΘΕΣΙΝΗ νέα συνάντησή του στο προεδρικό μέγαρο με τον υπουργό Δικαιοσύνης κ. Σωτ. Χατζηγάκη, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Κάρολος Παπούλιας υπογράμμισε πως είναι θέμα «ποιότητας της Δημοκρατίας η επίλυση των προβλημάτων του σωφρονιστικού συστήματος». Ποιο σωφρονιστικό, ποιο σύστημα;


«Μας στήνουν στα 7 μέτρα»

Της ΒΑΝΑΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΥ, ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 13/11/2008

Για εμπαιγμό κατηγορεί η Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων το υπουργείο Δικαιοσύνης, με σημείο αιχμής τις επτά νομοθετικές ρυθμίσεις του Κεντρικού Επιστημονικού Συμβουλίου Φυλακών (ΚΕΣΦ), που δεν ικανοποιούν ούτε καν στοιχειώδη αιτήματα των φυλακισμένων. Την ίδια ώρα οι κρατούμενοι ζητούν από τον Σωτ. Χατζηγάκη να συναντήσει τους εκλεγμένους εκπροσώπους τους στον Κορυδαλλό, ενώ μέρα με τη μέρα διογκώνεται το κύμα των απεργών πείνας, που φθάνουν τους 5.594.
Κατά τη χθεσινή δεύτερη συνάντησή τους με τον υπουργό Δικαιοσύνης, οι εκπρόσωποι της Πρωτοβουλίας Παν. Λάμπρου και Ν. Γιαννόπουλος διευκρίνισαν ότι οι προτάσεις του ΚΕΣΦ είναι εξαιρετικά ανεπαρκείς και ότι ο διάλογος κινδυνεύει να καταστεί εικονικός εάν δεν υλοποιηθούν βασικά αιτήματα των κρατουμένων.

«Μετά από 10 μέρες της μεγαλειώδους κινητοποίησης στις ελληνικές φυλακές, είναι απαράδεκτο τα βασικά αιτήματα 12.000 κρατουμένων για τις συνθήκες κράτησης, τα πειθαρχικά, τις άδειες και τη μείωση των ποινών να μην αντιμετωπίζονται από το υπουργείο Δικαιοσύνης. Είναι αδύνατο οι αγωνιζόμενοι κρατούμενοι να δεχθούν ρυθμίσεις όπως αυτές που προτείνει το ΚΕΣΦ, οι οποίες τους εμπαίζουν», αναφέρουν σε ανακοίνωσή τους.

Ενδεικτικά τονίζουν ότι τα προτεινόμενα μέτρα καταργούν τα 4/5 για τους καταδικασμένους για ναρκωτικά, αλλά εξαιρούν όσους είναι κατ’ εξακολούθηση, συνήθεια και υποτροπή, δηλαδή σχεδόν όλους, ή προτείνουν την εξαγορά των ποινών μέχρι πέντε χρόνια, ενώ είναι γνωστό ότι αυτοί που βρίσκονται στη φυλακή με τέτοιες ποινές είναι ακριβώς γιατί δεν μπορούν να πληρώσουν!

Επεσήμαναν στον κ. Χατζηγάκη την ανάγκη να συναντηθεί το συντομότερο δυνατό με τους κρατούμενους, θεωρώντας ότι είναι αυτονόητο το δικαίωμά τους να θέλουν να συζητήσουν απευθείας με την πολιτική ηγεσία του υπουργείου Δικαιοσύνης. «Κανένα τεχνικό ή άλλο πρόσχημα δεν μπορεί να εμποδίσει την άμεση πραγματοποίηση της συνάντησης», προσθέτουν, καλώντας τους κρατούμενους να συνεχίσουν τον αγώνα με επιμονή, αποφασιστικότητα και ενότητα.

Ηδη, η εκλεγμένη, όπως δηλώνεται, πανελλαδική επιτροπή των κρατουμένων (Ράντζα Τζαμπάρ, Αλεξάνδρα Κόλα, Αμπντέλ Χαλίμ Φατάχ, Β. Πάλλης, Καραμπουλέα Ντάνι) με επιστολή της προς τον υπουργό αναφέρει μεταξύ άλλων: «Η συμμετοχή των συγκρατουμένων μας ξεπέρασε κάθε προσδοκία και προηγούμενο. Θέλουμε να διαχειριστούμε εμείς τον αγώνα μας. Να μιλάμε εξ ονόματός μας με το όνομά μας. Ζητάμε να γίνει συνάντηση του υπουργού με την εκλεγμένη πανελλαδική επιτροπή των κρατουμένων, που εκφράζουν το σύνολο των κρατουμένων»

Ωστόσο, ο κ. Χατζηγάκης, τουλάχιστον προς το παρόν, δεν φαίνεται διατεθειμένος να ανταποκριθεί. Είναι χαρακτηριστικό ότι απέφυγε να δεσμευθεί, παραπέμποντας σε μελλοντικές επισκέψεις που πρόκειται να κάνει στις φυλακές.

Κατά τα άλλα, δήλωσε ότι μέχρι την επόμενη εβδομάδα θα κατατεθούν στη Βουλή οι επτά προτάσεις του ΚΕΣΦ, επισημαίνοντας ότι θα εξαντλήσει κάθε περιθώριο ευεργετικών ρυθμίσεων. Δεν αποκλείεται να μειώσει δραστικά το όριο εξαγοράς των ποινών ή να προχωρήσει σε χαριστική ρύθμιση των ποσών, ώστε να αποφυλακιστούν όσοι δεν μπορούν να πληρώσουν.

Διαβεβαίωσε, επίσης, ότι με βάση συγκεκριμένο ταχύρρυθμο χρονοδιάγραμμα θα ακολουθήσει και δεύτερη δέσμη μέτρων για κατηγορίες κρατουμένων στις φυλακές, όπως είναι οι καταδικασμένοι και υπόδικοι για υποθέσεις ναρκωτικών, οι ανήλικοι, κ.λπ. Πρόκειται για νομοσχέδιο που θα κατατεθεί στη Βουλή ίσως και πριν από τα Χριστούγεννα, το οποίο θα προβλέπει χορήγηση υποκατάστατων (μεθαδόνης) στους τοξικοεξαρτημένους και θα εντάσσει στο ΕΣΥ τα νοσοκομεία των φυλακών. Υπό την πίεση των εξελίξεων, ο κ. Χατζηγάκης, έστω και καθυστερημένα, αποδέχθηκε το αίτημα του Συνήγορου του Πολίτη να έχει πρόσβαση στις φυλακές.

Θέμα ποιότητας της Δημοκρατίας είναι η αντιμετώπιση των προβλημάτων του σωφρονιστικού συστήματος, δήλωσε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κάρολος Παπούλιας, υποδεχόμενος χθες το μεσημέρι στο προεδρικό μέγαρο τον κ. Χατζηγάκη. Ο υπουργός τον ενημέρωσε αναλυτικά για τις πρωτοβουλίες που πρόκειται να πάρει, αναφέροντας ότι «αντιμετωπίζουμε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τα συσσωρευμένα προβλήματα των φυλακών».

– Ανακοίνωση από την ειδική πτέρυγα Φυλακών Κορυδαλλού εξέδωσαν οι καταδικασθέντες για τη 17Ν Κ. Καρατσώλης, Δ. Κουφοντίνας, Ηρ. Κωστάρης, Β. Ξηρός, Σ. Ξηρός και Χρ. Ξηρός. «Αυτές τις μέρες», σημειώνουν μεταξύ άλλων, «μέσα στις φυλακές γίνεται ένας πρωτόγνωρος αγώνας. Χιλιάδες κρατούμενοι εξεγείρονται, διεκδικώντας την αξιοπρέπεια και την ανθρωπιά τους. Χαιρετίζουμε αυτή τη μεγαλειώδη προσπάθεια. Τη στηρίξαμε από την πρώτη στιγμή. Χαιρετίζουμε το κίνημα αλληλεγγύης. Για όσα έκανε και κάνει, για να γίνουν γνωστά αυτά που συμβαίνουν μέσα στα σύγχρονα κολαστήρια». Καταλήγουν καλώντας «όλους τους εργαζόμενους, τους πνευματικούς ανθρώπους, κάθε ευαίσθητο άνθρωπο να στηρίξει αυτή την προσπάθεια. Για να γίνει η απόγνωση ελπίδα. Γιατί, όσο υπάρχουν βασανιστήρια και φυλακές, κανείς δεν θα είναι ελεύθερος».

– Η Επιτροπή Συνταγματικών Δικαιωμάτων Μελών του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών τονίζει ότι τα μέτρα του ΚΕΣΦ συντηρούν και δεν επιλύουν τα προβλήματα των κρατουμένων και ζητεί:

1.Την ενιαία και χωρίς διαχωρισμούς αντιμετώπιση των κρατουμένων σε ό,τι αφορά τα εκ του Νόμου παρεχόμενα ευεργετήματα (υφ’ όρον απόλυση, ημερομίσθια, κ.λπ.), κατ’ εφαρμογή της αρχής της ισότητας.

2.Την οριστική κατάργηση της έκτισης ποινής για πειθαρχικά παραπτώματα. Μόνο τα ποινικά αδικήματα επισείουν κατά Νόμο ποινή φυλάκισης.

3. Την οριστική κατάργηση του μέτρου της προσωρινής κράτησης, κατ’ εφαρμογή του τεκμηρίου αθωότητας.

4. Την οριστική κατάργηση του άβατου των φυλακών και την εξασφάλιση ελεύθερης πρόσβασης σε κοινωνικούς και πολιτικούς φορείς (συλλόγους, σωματεία, πολιτικά κόμματα, κ.λπ.).

5. Τη δημιουργία δομών εναλλακτικής έκτισης ποινής και εναλλακτικής τιμώρησης ποινικών αδικημάτων. *

Της ΙΩΑΝΝΑΣ ΣΩΤΗΡΧΟΥ
Ενα ακόμη «κατηγορώ» έρχεται να προστεθεί στη μακριά λίστα του υπουργείου Δικαιοσύνης, αυτή τη φορά από τον Συνήγορο του Παιδιού, που προτείνει τη σταδιακή αντικατάσταση των στερητικών της ελευθερίας ποινών με εξωιδρυματικά μέτρα, που έτσι κι αλλιώς προβλέπονται από τη νομοθεσία.
Με την τεκμηριωμένη παρέμβασή του ο Συνήγορος τάσσεται υπέρ του αιτήματος των κρατουμένων για κατάργηση των φυλακών ανηλίκων αφού, όπως συμπεραίνει, ο εγκλεισμός αντί να τους αποτρέπει επιτείνει «την εξοικείωσή τους με τις εγκληματικές συμπεριφορές και την κοινωνική περιθωριοποίησή τους, όπως εκτενώς έχει αποδειχθεί από την επιστημονική έρευνα».

Συγκεκριμένα, ο Συνήγορος κρίνει εντελώς ακατάλληλους τους χώρους κράτησης ανηλίκων, καθώς «δεν πληρούν τις προϋποθέσεις ούτε εκπληρώνουν τους σκοπούς της σωφρονιστικής μεταχείρισης ανηλίκων», αφού εκτός της στέρησης της ελευθερίας οι ανήλικοι στερούνται και άλλα δικαιώματα, όπως είναι η ελεύθερη έκφραση, η ανάπτυξη της προσωπικότητας, η θεραπευτική παρέμβαση για την αντιμετώπιση προβλημάτων όπως η τοξικοεξάρτηση, και η μέριμνα για κοινωνική επανένταξη.

Διαπιστώνει ακόμη σοβαρές παραβιάσεις στις συνθήκες διαβίωσης όπως: συμβίωση ανηλίκων μαζί με νεαρούς ενήλικους, ανεπαρκή υγειονομική περίθαλψη, μη διαχωρισμό των προσωρινά κρατουμένων ανηλίκων από τους κατάδικους κ.ά.

Ολα αυτά είναι γνωστά στο υπουργείο Δικαιοσύνης και το ελληνικό Κοινοβούλιο, αφού τα έχει επισημάνει επανειλημμένως στις ετήσιες εκθέσεις που υποβάλλει αλλά και στις ειδικές επιτροπές της Βουλής.

Ο Συνήγορος του Παιδιού ζητεί να ληφθούν επειγόντως μέτρα για τη ρύθμιση όλων των παραπάνω και προτείνει να εφαρμοστούν τα προβλεπόμενα εναλλακτικά στον εγκλεισμό αναμορφωτικά μέτρα, όπως είναι τα μέτρα επιμέλειας, η κοινωφελής εργασία, η επανορθωτική δικαιοσύνη και η ένταξη σε προγράμματα εκπαίδευσης και ψυχο-κοινωνικής υποστήριξης. Θεωρεί απόλυτη ανάγκη επίσης να λειτουργήσουν περισσότεροι ξενώνες φιλοξενίας για εφήβους με παραβατική συμπεριφορά και να προχωρήσει η ίδρυση και λειτουργία των Μονάδων Μέριμνας Νέων, που προβλέπονταν σε σχέδιο νόμου το οποίο δόθηκε μεν στη δημοσιότητα από το υπουργείο Δικαιοσύνης ήδη από το 2003, ουδέποτε όμως εγκρίθηκε από τη Βουλή.

«Από τις 3 Νοέμβρη μέχρι σήμερα οχτώ χιλιάδες κρατούμενοι, στις ανά την Ελλάδα φυλακές, απέχουν από το συσσίτιο, ενώ πάνω από 5 χιλιάδες έχουν προχωρήσει σε απεργία πείνας, 17 από τους οποίους έχουν κυριολεκτικά ράψει τα στόματά τους. Αν σε κάποιους αυτό φαντάζει αποτρόπαιο, για τους κρατούμενους αποτρόπαιες είναι οι συνθήκες που επικρατούν στα κολαστήρια και οι εξοντωτικές ποινές που τους επιβάλλονται».

Με αυτό το κείμενο στην «Ε» ανέλαβε η «Εμπρηστική Αλληλεγγύη» την ευθύνη για τις επιθέσεις «στις εγκαταστάσεις και τα οχήματα των ιδιωτικών εταιρειών παροχής υπηρεσιών ασφαλείας που έχουν πολυετείς συμβάσεις με το υπ. Δικαιοσύνης, Φωτέλης στον Κολωνό και Ζαριφόπουλος στη Ν. Ιωνία, για τη συμβολή τους στην εύρυθμη λειτουργία της φυλακής αλλά και των τραπεζικών καταστημάτων».

«Δεν έχουμε καμία δημοκρατική αυταπάτη ούτε ελπίζουμε στο ανθρώπινο πρόσωπο της δικαιοσύνης. Η σημερινή κατάσταση της φυλακής δεν είναι καλύτερη από περασμένες δεκαετίες επειδή προχώρησε ο πολιτισμός. Τίποτα δεν χαρίστηκε. Και το πιο αυτονόητο δικαίωμα κατακτήθηκε με αιματηρούς αγώνες από τους ίδιους τους κρατούμενους», αναφέρουν μεταξύ άλλων. Επαναλαμβάνουν αρκετές φορές τη φράση: «Το αίμα κυλάει και για κάποιους πουλάει…», σημειώνουν: «όσοι πουλούν ασφάλεια, ας γνωρίζουν ότι δεν είναι ασφαλείς» και καταλήγουν: «Αλληλεγγύη στον αγώνα των κρατουμένων μέχρι και το γκρέμισμα της τελευταίας φυλακής».

Την ευθύνη για 10 επιθέσεις, που πραγματοποιήθηκαν από τις 6 έως τις 11 Νοεμβρίου, ανέλαβε με κείμενο στην ιστοσελίδα αντιπληροφόρησης athens.indymedia.org., η «εμπρηστική επιτροπή αλληλεγγύης στους κρατουμένους».

Πρόκειται για: Ι.Χ. πρεσβείας της Λιβύης, γραφεία της Ν.Δ., Ι.Χ. εταιρείας σεκιούριτι, όχημα της ΕΛ.ΑΣ., κατασκευαστική εταιρεία, δύο υποκαταστήματα τραπεζών, φορτηγάκι σουπερμάρκετ, το Ι.Χ. του πρώην υπουργού Δημόσιας Τάξης, Σ. Βαλυράκη, «ο οποίος ήταν υπεύθυνος για την καταστολή των μεγάλων εξεγέρσεων στις φυλακές το 1995» και κρατικό όχημα στους Αμπελόκηπους.

«Ο ήλιος λάμπει για όλο τον κόσμο, δε λάμπει μες στις φυλακές, δε λάμπει για όσους δουλεύουν μες στο ορυχείο, όσους φτιάχνουν τις καρφίτσες για τα μαλλιά, όσους φυσάνε άδειες τις μπουκάλες που άλλοι θα πιούνε γεμάτες (…) όσους δεν κάνουν την κοινωνία να λέει: α, αυτός θα πάει μπροστά», αναφέρουν μεταξύ άλλων. «Είναι όμορφο να νιώθεις πως η εκδίκηση των κολασμένων πλησιάζει. Αλληλεγγύη στον αγώνα των κρατουμένων στις φυλακές όλης της χώρας», καταλήγουν.

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Φυλακές: 5.251 σε απεργία πείνας

Posted on Νοέμβριος 12, 2008. Filed under: Απεργίες, Δικαιοσύνη, Νέα Δημοκρατία, Πολιτική, Σκάνδαλα | Ετικέτες: , |

Της ΙΩΑΝΝΑΣ ΣΩΤΗΡΧΟΥ

Ήρθε η ώρα της ευθύνης για τον υπουργό Δικαιοσύνης. Η ώρα να ληφθούν επειγόντως μέτρα για την κατάσταση στις φυλακές. Χωρίς χρονοτριβή. Ήδη έχουν αρχίσει να καταπονούνται οι άνθρωποι από τον πολυήμερο αγώνα τους και εκφράζονται πλέον φόβοι για ανθρώπινες ζωές. Η απεργία πείνας εξαπλώνεται σαν ντόμινο στις φυλακές όλης της χώρας, με τη συμμετοχή να έχει φτάσει τους 5.251 κρατουμένους, γυναίκες και ανηλίκους.

Η απεργία εξαπλώνεται σαν ντόμινο στις φυλακές της χώρας

Την ίδια στιγμή ξεχωριστές προσωπικότητες, ανάμεσά τους ο Μίκης Θεοδωράκης και ο Μανώλης Γλέζος, ενώνουν τη φωνή τους με αυτή των κολασμένων που αντιστέκονται στη σωφρονιστική βαρβαρότητα.

Τον σεβασμό στα δίκαια αιτήματα των κρατουμένων με υιοθέτηση άμεσων και εφικτών νομικά ρυθμίσεων που θα τους αφορούν όλους ανεξαιρέτως ζήτησαν σε χθεσινή συνέντευξη Τύπου εκπρόσωποι της Πρωτοβουλίας για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων, του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών, της Ελληνικής Ενωσης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, του Ιδρύματος Μαραγκοπούλου για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, του ελληνικού τμήματος της Διεθνούς Αμνηστίας και της οργάνωσης «Άρσις».

Τα πράγματα έχουν πλέον φτάσει στο μη περαιτέρω: ο αριθμός των κρατουμένων έχει πενταπλασιαστεί τα 30 τελευταία χρόνια από 2.500 το 1978 σε 12.200 το 2008, χωρίς να έχει αυξηθεί αντίστοιχα ο πληθυσμός της χώρας. Πώς είναι μετά δυνατόν, όταν οι κρατούμενοι ζητούν αποσυμφόρηση, ο υπουργός να κάνει λόγο για νέες φυλακές; Κατέχουμε τη θλιβερή πρωτιά στην Ε.Ε. στις προφυλακίσεις με αριθμό ρεκόρ υποδίκων στη φυλακή. Την ίδια στιγμή, για να τελειώνουμε με τους κακούς που είναι στη φυλακή, στο σύνολο των 12.200 κρατουμένων οι ισοβίτες καταδικασμένοι για βαριά αδικήματα δεν ξεπερνούν τους 700: δεν φτάνουν ούτε το 6% των κρατουμένων! Τι είναι οι υπόλοιποι; Τοξικομανείς που αντί για θεραπευτική αρωγή τούς επιβάλλεται εγκλεισμός, αλλοδαποί και φτωχοδιάβολοι από τους οποίους το κράτος αποφάσισε να βγάλει λεφτά κι από πάνω: διπλασιάζοντας το αντίτιμο για τη μετατροπή και εξαγορά των μικροποινών τους από 300 ευρώ τον μήνα σε 600. Για να μη βγουν ποτέ οι μικροπαραβάτες από τη φυλακή επειδή δεν θα ‘χουν χρήματα.

Ηρθε η ώρα της ευθύνης και των άμεσων μέτρων για τον υπ. Δικαιοσύνης

Για υποκριτικό ενδιαφέρον καταγγέλθηκε ο υπουργός από τον εκπρόσωπο του ΔΣΑ Κώστα Παπαδάκη καθώς«εκφράζει τη δήθεν ευαισθησία του, αλλά δεν δεσμεύεται στη λήψη κανενός στοιχειώδους και αναγκαίου μέτρου».

Δύο βδομάδες πριν ξεκινήσουν τον αγώνα τους οι κρατούμενοι είχε απαξιώσει τις συγκεκριμένες προτάσεις που του είχαν υποβληθεί από τον επιστημονικό φορέα, οι οποίες δεν διέφεραν σημαντικά από τα σημερινά αιτήματα των κρατουμένων. Το επιχείρημα ήταν ότι δεν υπάρχουν κονδύλια. «Μια κυβέρνηση χτίζει 4 φυλακές υψίστης ασφαλείας όταν δεν έχει χρήματα να πληρώσει ένα γιατρό για 2.700 κρατουμένους»… Και κάλεσε τον υπουργό να υλοποιήσει άμεσα εφικτά και νομικά αιτήματα όπως είναι: η κατάργηση του άβατου των φυλακών, η άμεση απελευθέρωση των κρατουμένων με εξαγοράσιμες ποινές και η κατάργηση κάθε προσαύξηση ποινής από πειθαρχικό.

Να δώσει επιτέλους μια διέξοδο κάλεσε τον υπουργό το μέλος της ΕΕΔΑ Ιωάννης Ιωαννίδης: «Οι κρατούμενοι δεν ζητούν τίποτα παραπάνω από επιστροφή στη νομιμότητα και εφαρμογή του σωφρονιστικού κώδικα.

Όλα τα χρήματα που προορίζονται για την κατασκευή των φυλακών να πάνε στα ανύπαρκτα προγράμματα επανένταξης. Η κοινωνία έχει συγκεκριμένες προτάσεις και νομοθετικά επεξεργασμένες», είπε και έδωσε στους δημοσιογράφους τις αιτιολογημένες προτάσεις του ΚΕΘΕΑ για τη βελτίωση του νομοθετικού πλαισίου για τα ναρκωτικά που δίνουν λύσεις στα πραγματικά προβλήματα, αλλά εδώ και μήνες το υπουργείο Δικαιοσύνης, στο οποίο υποβλήθηκαν, τις έχει αγνοήσει. *


  • «Δεν θα ξεχάσουμε ποτέ, τον Φώτη, την Αννα, τον 15χρονο…»
Συγκλονιστική είναι η μαρτυρία του Πάνου Λάμπρου για τους θανάτους στις φυλακές, από την εμπειρία του στην Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων: «Πολλοί μιλούν με αριθμούς. Στατιστικές. Πόσοι θάνατοι, κάθε χρόνο μέσα στις φυλακές. Ψυχρά νούμερα, ανωνυμία, κάτι σαν ένα τίποτα. Εμείς δεν θα μιλήσουμε «επιστημονικά», γιατί θέλουμε να θυμόμαστε. Γιατί θέλουμε οι άνθρωποι που χάθηκαν μέσα στα κολαστήρια των φυλακών να μείνουν στη μνήμη όλων μας.
* Δεν θα ξεχάσουμε, λοιπόν, τον 15χρονο Ματιέα που κρεμάστηκε στο κελί του στο λεγόμενο ψυχιατρείο των φυλακών. Το έγκλημά του τρία γραμμάρια χασίς!**Δεν θα ξεχάσουμε τον Φώτη Τσολακάκη. Καρκινοπαθής, στο τελευταίο στάδιο, μας παρακαλούσε να κάνουμε κάτι για να πεθάνει σπίτι του, δίπλα στη μάνα και στη σύντροφό του. Δεν τα καταφέραμε. Ο Φώτης, πέθανε, δυστυχώς, μέσα στη φυλακή. Αδίστακτα, του στέρησαν την τελευταία χάρη… κάτι σαν εκτελεστικό απόσπασμα.

**Δεν θα ξεχάσουμε τον 92χρονο, στο «νοσοκομείο» των φυλακών, που αναίτια, παράλογα, εκδικητικά, τον κρατούσαν έγκλειστο. Και δεν θα ξεχάσουμε ποτέ τη φράση που ακούσαμε από τους υπεύθυνους «και πού να πάει;». Και ο γέροντας πήγε στον άλλο κόσμο, μόνος του, χωρίς ένα χάδι, χωρίς μια καλή κουβέντα.

**Και δεν θα ξεχάσουμε ποτέ, μα ποτέ, τους τέσσερις κρατούμενους που απανθρακώθηκαν στο κελί 80 του Κορυδαλλού και που οι υπεύθυνοι «πλήρωσαν» με τρία και μόνο ημερομίσθια. Ενα λιγότερο από τις τέσσερις ζωές.

**Δεν θα ξεχάσουμε την Αννα Πετρίδη, που ούρλιαζε στην απομόνωση των φυλακών Κορυδαλλού και που πέθανε γιατί δεν υπήρχε γιατρός, γιατί η ζωή φαίνεται ότι στη φυλακή δεν έχει καμία αξία.

**Και δεν θα ξεχάσουμε ποτέ τον Δημοσθένη Βουβάκη, μόλις 25 χρονώ, τελευταίο στον τεράστιο κατάλογο των νεκρών. Ακόμη ένας νεκρός στον βωμό μιας παράλογης πολιτικής που οδηγεί τα θύματα της εμπορίας ναρκωτικών στη φυλακή αντί σε κέντρα απεξάρτησης.

Θα θυμόμαστε… Οι κρατούμενοι, γυναίκες, άντρες και παιδιά, διεκδικούν τα αυτονόητα. Και εμείς είμαστε μαζί τους».


  • «Οχι» στα ημίμετρα
Της ΒΑΝΑΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΥ
Εφτά νομοθετικά μέτρα, που φιλοδοξούν να αποφυλακίσουν 1.500 κρατούμενους και να εκτονώσουν τη μεγαλύτερη μαζική κινητοποίηση των φυλακισμένων, εισηγείται το Κεντρικό Επιστημονικό Συμβούλιο Φυλακών (ΚΕΣΦ) στον υπουργό Δικαιοσύνης Σωτ. Χατζηγάκη.

Τα επτά νομοθετικά μέτρα

1. Μετατροπή σε χρηματική της περιοριστικής τής ελευθερίας ποινής μέχρι 5 χρόνια (εφάπαξ εφαρμογή του μέτρου), εκτός εάν το δικαστήριο κρίνει ότι η χρηματική ποινή δεν αρκεί για να αποτραπεί ο κατάδικος από την τέλεση άλλων αξιόποινων πράξεων.

2. Απόλυση των καταδικασθέντων για πλημμελήματα εφόσον έχουν εκτίσει το 1/5 της ποινής για διετή καταδίκη και το 1/3 της ποινής για καταδίκη μεγαλύτερη των δύο ετών (εφάπαξ εφαρμογή του μέτρου).

3. Απόλυση των καταδικασθέντων για ναρκωτικά εφόσον έχουν εκτίσει τα 3/5 της ποινής τους. Εξαιρούνται όσοι έχουν καταδικαστεί καθ’ υποτροπήν ή ασκούν εμπορία ναρκωτικών κατ’ επάγγελμα ή κατά συνήθεια ή εμπορεύθηκαν ιδιαίτερα μεγάλη ποσότητα ναρκωτικών.

4. Μείωση του ανώτατου ορίου προφυλάκισης στους 12 μήνες από 18 που είναι σήμερα, με εξαίρεση τα αδικήματα για τα οποία προβλέπεται ανώτατο όριο ποινής κάθειρξης 20 ετών ή ισόβια, στα οποία μπορεί να παραταθεί για ακόμη 6 μήνες.

5. Αύξηση κατά μία ημέρα (από 5 σε 6) της άδειας των κρατουμένων.

6. Συγχώνευση των προς εκτέλεση πειθαρχικών ποινών των φυλακισμένων.

7. Επέκταση της υφ’ όρους απόλυσης και στις κατηγορίες των τετραπληγικών, των τυφλών, των πασχόντων από χρόνια νεφρική ανεπάρκεια και από ανθεκτική φυματίωση.

Οι ρυθμίσεις, χωρίς να έχουν σαφές χρονοδιάγραμμα, δεν ανταποκρίνονται σε βασικά αιτήματα των εγκλείστων, οι οποίοι, μέσω των εκπροσώπων τους, διαμηνύουν ότι αυτές δεν αρκούν για να σταματήσουν την αποχή συσσιτίου και την απεργία πείνας.

Κρίσιμη θα είναι η σημερινή δεύτερη συνάντηση της Συντονιστικής Επιτροπής της Πρωτοβουλίας για τα Δικαιώματα των Κρατούμενων με τον κ. Χατζηγάκη, στην οποία θα πάρουν μέρος και κρατούμενοι. Ωστόσο το γεγονός ότι οι νομοθετικές ρυθμίσεις τού ΚΕΣΦ αποκλίνουν κατά πολύ από το υπόμνημα που έχει καταθέσει η επιτροπή στο υπουργείο με τις επεξεργασμένες προτάσεις της, προοιωνίζεται τη συνέχιση των πανελλαδικών αγωνιστικών κινητοποιήσεων των κρατουμένων.

Την ίδια στιγμή ο ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ, Στ. Λαμπρινίδης, ζητεί την παρέμβαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τις άθλιες και απάνθρωπες συνθήκες διαβίωσης στις ελληνικές φυλακές, που συνιστούν παραβίαση της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, ενώ ο Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών ζητεί κατεπειγόντως να συναντηθεί με τον πρωθυπουργό προκειμένου να αναλάβει πρωτοβουλία για την άμεση επίλυση των προβλημάτων των κρατουμένων, «δεδομένου ότι κάθε καθυστέρηση ίσως στοιχίσει ανθρώπινες ζωές».

Ας δούμε τι προτείνει το ΚΕΣΦ και τι ζητούν οι κρατούμενοι:

– Για τις πειθαρχικές ποινές. Προτείνεται μόνο η συγχώνευσή τους χωρίς να αντιμετωπίζεται το κρίσιμο ζήτημα της αποσύνδεσης των πειθαρχικών κυρώσεων από τη χορήγηση των αδειών και της υπό όρους απόλυσης. Σήμερα η απείθεια στην αυταρχική εντολή ενός σωφρονιστικού υπαλλήλου έχει συνέπεια την επιμήκυνση της παραμονής του κρατούμενου στη φυλακή. Οι κρατούμενοι ζητούν ακόμη την κατάργηση της αθροιστικής συσσώρευσης του χρόνου διαγραφής των κυρώσεων, καθώς και την άμεση διαγραφή των πειθαρχικών ποινών που έχουν μέχρι σήμερα επιβληθεί.

– Για την υπό όρους απόλυση. Επαναφέρεται το ελάχιστο όριο έκτισης ποινής από τα 4/5 στα 3/5 για τη θεμελίωση του δικαιώματος της υπό όρους απόλυσης των καταδικασθέντων για ναρκωτικά, αλλά εξαιρούνται όσοι έχουν καταδικαστεί καθ’ υποτροπή ή ασκούν εμπορία ναρκωτικών κατ’ επάγγελμα ή κατά συνήθεια ή εμπορεύτηκαν ιδιαίτερα μεγάλη ποσότητα ναρκωτικών. Η Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων θεωρεί ότι η πρόταση αυτή πάσχει αφενός διότι η ρύθμιση των 4/5 ισχύει έτσι και αλλιώς μόνο για κακουργήματα σε υποθέσεις ναρκωτικών και όχι για πλημμελήματα και αφετέρου διότι στις φυλακές βρίσκονται σήμερα 4.890 κρατούμενοι για ναρκωτικά και οι περισσότεροι από αυτούς εκτίουν ποινές κάθειρξης με τις επιβαρυντικές περιστάσεις λόγω της φύσης των αδικημάτων.

– Για την εφάπαξ μείωση των ποινών. Το ΚΕΣΦ προτείνει την αναλογική μείωση όσων έχουν καταδικαστεί σε μικρές ποινές (πλημμελήματα) και συγκεκριμένα την απόλυση αυτών που έχουν εκτίσει το 1/5 της ποινής για διετή καταδίκη και το 1/3 της ποινής για καταδίκη μεγαλύτερη των δύο ετών, με την πρόβλεψη ότι δεν πρέπει να κωλύεται η υπό όρους απόλυση από τη μη καταβολή των δικαστικών εξόδων και της χρηματικής ποινής που τυχόν επιβλήθηκε. Αντίθετα, οι κρατούμενοι ζητούν να επεκταθεί η ευεργετική ρύθμιση της πρόωρης αποφυλάκισης και σε όσους έχουν καταδικαστεί με κάθειρξη πάνω από 5 χρόνια, κακουργήματα (είναι ο κύριος όγκος των κρατουμένων, που υπολογίζονται σε 6.600), με τη λογική ότι σε αυτές τις περιπτώσεις υπήρξε μεγάλη επιβάρυνση κατά την επιμέτρηση των ποινών. Επομένως, ένα τέτοιο μέτρο είναι αναγκαίο ως αντιστάθμισμα για τις υπερβολικά βαριές ποινές που επιβάλλουν τα δικαστήρια και την επιτάχυνση των διαδικασιών για την αποσυμφόρηση ων φυλακών.

– Για το ανώτατο όριο της προσωρινής κράτησης. Μειώνεται από τους 18 στους 12 μήνες και εξαιρούνται αδικήματα όπως ανθρωποκτονίες, ναρκωτικά, κατοχή εκρηκτικών κ.λπ., για τα οποία προβλέπεται ανώτατο όριο ποινής κάθειρξης 20 ετών ή ισόβια. Οι κρατούμενοι έχουν ζητήσει την προώθηση της σχετικής νομοθετικής ρύθμισης με συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα και χωρίς περιορισμούς, ενώ μέχρι την υλοποίησή της ζητούν να εκδοθεί εγκύκλιος στην οποία θα επισημαίνεται η κατάχρηση του επαχθούς μέτρου της προφυλάκισης και η προσεκτική εφαρμογή του νόμου που προβλέπει αυστηρές προϋποθέσεις.

– Για την εφάπαξ εξαγορά της ποινής μέχρι 5 χρόνια. Προβλέπεται αυτόματη μετατροπή της φυλάκισης σε χρηματική, εκτός εάν το δικαστήριο με ειδικά αιτιολογημένη απόφαση κρίνει ότι η χρηματική ποινή δεν αρκεί για να αποτραπεί ο κατάδικος (π.χ. για πορνογραφία) από την τέλεση και άλλων αδικημάτων. Σύμφωνα με τους κρατούμενους, η αύξηση στο διπλάσιο του ορίου εξαγοράς των ποινών δυσχεραίνει την εφαρμογή του μέτρου.

– Για τη διάρκεια της άδειας. Αυξάνεται από 5 σε 6 ημέρες, πέραν των δύο ημερών που χορηγούνται για οδοιπορικά. Με τη ρύθμιση θα επεκταθεί το δικαίωμα άδειας σε 36 μέχρι 48 ημέρες το χρόνο. Οι κρατούμενοι ζητούν αύξηση της τακτικής άδειας στις 10 ημέρες μετά την πρώτη της χορήγηση.

Επίσης, με δύο εγκυκλίους του υπουργείου προς τους διευθυντές των φυλακών συνιστάται να υπάρχει ειδική αιτιολογία των αποφάσεων των συμβουλίων όταν απορρίπτουν αιτήσεις κρατουμένων για χορήγηση τακτικών και έκτακτων αδειών, να γίνεται ίση μεταχείριση όσων κρατουμένων επιθυμούν να κάνουν ευεργετικά ημερομίσθια και να εφαρμόζεται πιστά ο Σωφρονιστικός Κώδικας για την εργασία και την απασχόληση των κρατουμένων. Τέλος, με εντολή του κ. Χατζηγάκη, θα περιληφθεί στο νομοσχέδιο για την Ιατροδικαστική Υπηρεσία η Ευρωπαϊκή Οδηγία (757/2004) για τον καθορισμό σύγχρονων ποινών σε υποθέσεις ναρκωτικών. *


  • Απ. Κακλαμάνης: Θα έπρεπε ο υπουργός να φυλακίζεται
Η ηχηρή παρέμβαση του Απόστολου Κακλαμάνη για την κατάσταση στις φυλακές προκάλεσε γενικευμένη συζήτηση χθες στο Κοινοβούλιο. Ο πρώην πρόεδρος της Βουλής χαρακτήρισε τη διαβίωση των χιλιάδων εγκλείστων «τραγική» και τόνισε ότι αυτό στιγματίζει τη χώρα μας. Μάλιστα, μεμφόμενος εμμέσως τον Σωτήρη Χατζηγάκη ότι δεν έχει πλήρη επίγνωση του ζητήματος, είπε ότι θα έπρεπε κάθε υπουργός Δικαιοσύνης να φυλακίζεται για να διαπιστώσει τι πραγματικά συμβαίνει αλλά και να τρέχει από εδώλιο σε εδώλιο για να δει πώς αποδίδεται η Δικαιοσύνη. «Εχουμε σειρά προτάσεων και πολύ σύντομα θα παρουσιάσουμε νομοθετήματα που θα επιλύσουν ριζοσπαστικά και αποτελεσματικά τα θέματα αυτά», απάντησε ο παριστάμενος υπουργός Δικαιοσύνης. Ο Γιώργος Καρατζαφέρης προέβλεψε ότι όσες νομοθετικές ρυθμίσεις και αν υπάρξουν, το ζήτημα δεν θα επιλυθεί, διότι οι φυλακισμένοι είναι πάρα πολλοί.

  • ΚΚΕ: Άμεση αποσυμφόρηση
«Η μαζική απεργία πείνας και η διαμαρτυρία των κρατουμένων στις φυλακές της χώρας φανερώνει πόσο οξυμένη και απάνθρωπη είναι η κατάσταση που επικρατεί στις φυλακές», αναφέρει το ΚΚΕ σε ανακοίνωσή του. Καταλογίζει ευθύνες στις κυβερνήσεις της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ και όπως αναφέρει, απαιτεί:

  • Αμεση αποσυμφόρηση των φυλακών.
  • Αντιμετώπιση του προβλήματος του μεγάλου αριθμού υποδίκων.
  • Κάλυψη των αναγκών σε ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό, ένταξη του νοσοκομείου και του ψυχιατρείου των φυλακών Κορυδαλλού στο ΕΣΥ.
  • Λήψη ειδικών προνοιακών μέτρων για τους χρήστες στην κατεύθυνση της απεξάρτησης, καθώς και για τους ανήλικους και τις γυναίκες.
  • Κατάργηση του «άβατου» των φυλακών για πολιτικά κόμματα και επιστημονικούς φορείς.

  • ΚΥΜΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ: «Οι φυλακές δείχνουν πόσο απολίτιστοι είμαστε»
Του ΧΡΗΣΤΟΥ ΖΕΡΒΑ
Την αλληλεγγύη τους στον αγώνα των κρατουμένων για αξιοπρέπεια και ανθρώπινες συνθήκες διαβίωσης στη φυλακή, εκφράζουν μέσω της «Ε» νομικοί, εισαγγελείς, άνθρωποι των γραμμάτων και των τεχνών, ευρωβουλευτές.
Είναι χαρακτηριστική η δήλωση-παρέμβαση του προέδρου της Ενωσης Εισαγγελέων Ελλάδος, Σωτ. Μπάγια, ο οποίος επισημαίνει την ευθύνη του κράτους για την απαράδεκτη κατάσταση των φυλακών που δεν τιμούν, όπως τονίζει, τη δημοκρατία μας. Αναλυτικά:Σωτήρης Μπάγιας, πρόεδρος της Ενωσης Εισαγγελέων:

«Οι συνθήκες που επικρατούν στις φυλακές της χώρας μας κάθε άλλο παρά ευτυχείς πρέπει να μας κάνουν να αισθανόμαστε. Και ασφαλώς δεν τιμούν ούτε τον πολιτισμό ούτε τη δημοκρατία μας.

Τα ανθρώπινα δικαιώματα για ζωή, υγεία και αξιοπρέπεια στη διαβίωση ισχύουν απόλυτα και για τους κρατούμενους των φυλακών. Αποτελεί συνεπώς πρωταρχική υποχρέωση της πολιτείας να εξασφαλίσει και να προστατεύσει τα δικαιώματα αυτά».

Ιωάννα Καρυστιάνη, συγγραφέας:

«Χρειάζεται επειγόντως η αναζωογόνηση της αλληλεγγύης. Η κοινωνική συνείδηση ατονεί χωρίς συμμετοχή στα βάσανα του άλλου, χωρίς τύψεις για την αδιαφορία μας. Προσυπογράφω λοιπόν τα αιτήματα των φυλακισμένων. Ολοι πρέπει να τους νοιαστούμε. Ολοι χωρίς καθυστέρηση να ταχθούμε στο πλευρό τους. Πολιτισμός πάνω απ’ όλα είναι ο σεβασμός της ανθρώπινης ύπαρξης όπου και όπως και αν βρίσκεται».

Στέλιος Μανουσάκης, πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Πειραιά:

«Θέλουμε να βοηθήσουμε στο πρόβλημα μια και οι φυλακές βρίσκονται στην ευρύτερη περιοχή μας, όμως δεν μας δίνουν βήμα. Επρεπε ως Δικηγορικός Σύλλογος Πειραιά να είχαμε άμεση πρόσβαση αλλά δεν μας αφήνουν. Υπάρχει άβατο.

Καμία κυβέρνηση δεν έχει δείξει ευαισθησία. Αν λάβουμε υπόψη τις άθλιες συνθήκες κράτησης που επικρατούν και τον τεράστιο αριθμό των αλλοδαπών κρατουμένων, πρέπει να ληφθούν αμέσως νομοθετικά μέτρα. Πέρα από τις ποινές που είναι εξοντωτικές και τις προφυλακίσεις που γίνονται για ψύλλου πήδημα, χρειάζεται να σκύψουμε βαθιά στο πρόβλημα. Να ικανοποιηθούν τα αμέσου προτεραιότητας αιτήματα, να αλλάξουν οι διατάξεις για τους αλλοδαπούς και τους οικονομικά αδύναμους κρατουμένους, να βελτιωθούν οι συνθήκες κράτησης και να ρυθμιστεί το θέμα των ποινών».

Διον. Σαββόπουλος: «Οι φυλακισμένοι είναι ιεροί. Είναι δικοί μας άνθρωποι. Τους οφείλουμε αγάπη και συμπαράσταση».

Σταύρος Λαμπρινίδης, επικεφαλής ευρωβουλευτών ΠΑΣΟΚ:

«Οι άθλιες συνθήκες κράτησης δεν πλήττουν μόνο την αξιοπρέπεια των κρατουμένων, αλλά και τη δυνατότητά τους να επανενταχθούν ειρηνικά στην κοινωνία, μόλις αποφυλακιστούν. Είναι καταστροφικό για την ίδια τη κοινωνία να έχει τέτοιες φυλακές».


  • ΜΙΚΗΣ: Ολα στη χώρα μας είναι μια βιτρίνα

Αυτό που γίνεται πίσω από τα κάγκελα της κάθε ελληνικής φυλακής, θα πρέπει να ντροπιάζει όλους ανεξαιρέτως τους πολίτες αυτής της χώρας. Γιατί δείχνει πόσο ανάλγητοι, πόσο απάνθρωποι και πόσο απολίτιστοι είμαστε. Τελικά όλα στη χώρα μας είναι μια βιτρίνα: Βουλή, κυβέρνηση, κόμματα, τηλεόραση, πανεπιστήμια και καλλιτέχνες. Μια ψεύτικη βιτρίνα, για να κρύβει τη βρωμιά και την αδικία. Ειδικά σε περιπτώσεις όπως αυτή των κρατουμένων, που τους καταδικάζουμε να ζουν σε απάνθρωπες συνθήκες, ξεχνώντας ότι είναι κι αυτοί άνθρωποι όπως όλοι μας, που έκαναν κάποιο λάθος στη ζωή τους, όπως μπορεί να συμβεί στον καθένα από μας. Και μόνο το κλείσιμο σε τέσσερις τοίχους είναι μια βαριά τιμωρία. Ομως, από ‘κεί και πέρα θα πρέπει να εξασφαλίζονται απόλυτα ανθρώπινες συνθήκες διαβίωσης, ώστε ο κρατούμενος να έχει την ευκαιρία να σκεφτεί και να προσπαθήσει να γίνει καλύτερος, για να μπορέσει κάποια μέρα να επιστρέψει στην οικογένειά του και στην κοινωνία, που τόσο μας έχει όλους ανάγκη. Είμαι απόλυτα στο πλευρό σας, αν και δεν διαθέτω καμία άλλη δύναμη εκτός από τις σκληρές μου εμπειρίες και την κουρασμένη μου φωνή.


  • Μ. ΓΛΕΖΟΣ: Απαράδεκτες πολιτικές και κοινωνικές επιλογές

Αισθάνομαι την ηθική και πολιτική υποχρέωση, ως άνθρωπος και ως ενεργός πολίτης, να ενώσω τη φωνή μου με την κραυγή απόγνωσης χιλιάδων συμπολιτών μας που καταγγέλλουν τις απάνθρωπες συνθήκες των κρατουμένων στις φυλακές της χώρας μας.

Συμπαρίσταμαι ευθέως και χωρίς ενδοιασμούς στο κίνημα που ανέδειξε σε δημόσια θέα τα πολλαπλά προβλήματα ζωής, υγείας, ψυχής. Πονάει τη συντηρητική μας κοινωνία και το πολιτικό κατεστημένο η διαπίστωση ότι η στέρηση ελευθερίας και ισονομίας στις φυλακές αντανακλά μια διαχρονική νοοτροπία απάνθρωπης εκδίκησης.

Υποκριτικά ενδύονται τον μανδύα τού δήθεν σωφρονισμού, που όμως υπακούει σε απαράδεκτες πολιτικές και κοινωνικές επιλογές που κατατείνουν στη χειραγώγηση και τρομοκρατική προειδοποίηση προς την ίδια την κοινωνία.

Αυτή η συμπεριφορά πρέπει να ηττηθεί, είμαστε υποχρεωμένοι, στο όνομα του πολιτισμού, να τη συντρίψουμε!


  • ΟΙ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΙ: «Θέλουμε λιγότερη φυλάκιση όχι περισσότερες φυλακές»
«Θέλουμε λιγότερη φυλάκιση, όχι περισσότερες φυλακές»: ο Παναγιώτης, κρατούμενος στον Κορυδαλλό, μας λέει ότι οι κρατούμενοι έχουν φτάσει τα όριά τους, «ζαλάδες, υπογλυκαιμία και υπόταση. Δεν είναι σωστό να μειωθούν οι αδικίες στη φυλακή, όπως είναι τα 4/5, μόνο για κάποιους: δεν είναι δυνατόν να την πληρώνουν οι χιλιάδες τοξικομανείς για πέντε-δέκα εμπόρους. Συνεχίζουμε τον αγώνα μας μέχρι να γίνουν δεκτά τα αιτήματά μας, γιατί είναι σοβαρά, θα βοηθήσουν την αποσυμφόρηση και θα φέρουν τον κόσμο κοντά στις οικογένειές τους…».

Συνθήκες κράτησης που ξεπερνούν τη φαντασία και του πιο δυσοίωνου λογοτέχνη: άνθρωποι και ποντίκια, τουαλέτες που γίνονται κελιά, κελιά για τέσσερις που στοιβάζουν οχτώ ακόμη και δέκα ανθρώπους.

Γιατρός της φυλακής αντιμέτωπος με «περιττώματα τρωκτικών ακόμα και πάνω στο γραφείο», κοριούς, μούχλα και δυσοσμία ακόμη και στον χώρο εξέτασης. Μερικές συνομιλίες με κρατουμένους μάς μεταφέρει η Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων.

* Σπύρος: «Εσείς μπορείτε να μιλάτε για οικογένεια, για φίλους, για αγάπη, για όνειρα. Εγώ για το μόνο που μπορώ να σας μιλήσω είναι για φυλακή. Είμαι από 17 χρονώ πίσω από τα κάγκελα. Είμαι 17 χρόνια μέσα. Δεν έχω βγει ποτέ. Δεν έχω περπατήσει σε δρόμο, δεν έχω πάει μια βόλτα. Δεν ξέρω πώς είναι έξω η ζωή».

* Ανήλικος κρατούμενος: «Θέλω να πάω στη μητέρα μου. Βγάλτε με από δω. Δεν αντέχω άλλο».

* Φωτεινή: «Σήμερα το συσσίτιο έχει σπανακόπιτα. Πρέπει να προσέξουμε γιατί η πείνα έχει αρχίσει να μας βασανίζει. Θα κάνουμε ό,τι μπορούμε. Θα γίνει η μάχη της σπανακόπιτας!».

* Γιώργος: «Έχουμε αρχίσει απεργία πείνας από την πρώτη μέρα. Η συμμετοχή είναι καθολική. Ούτε ψωμί, πετάξαμε και τις κονσέρβες από τα κελιά. Δεν υπάρχει περίπτωση να πάρει κανένας μας τροφή. Θα συνεχίσουμε μέχρι να νικήσουμε».

**Μαριάνθη: «Η εξαγγελία δημιουργίας νέων φυλακών δεν είναι η λύση των αιτημάτων μας. Η αύξηση του αριθμού των κρατουμένων οφείλεται στη μαζική φυλάκιση τοξικομανών, στο βάφτισμά τους σε εμπόρους και στην επιβολή σε αυτούς εξοντωτικών ποινών. Ζητούμε για κάθε καινούργια φυλακή να κλείνει μια παλιά».

ΙΩ.Σ.


  • Διαμαρτυρία και στη Θεσσαλονίκη
«Η απεργία πείνας είναι η αρχή, έρχεται εξέγερση σε κάθε φυλακή», φώναξαν χθες το βράδυ εκατοντάδες Θεσσαλονικείς, οι οποίοι πήραν μέρος στη διαμαρτυρία που οργάνωσε η Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων. Οι διαδηλωτές συγκεντρώθηκαν στην Καμάρα κι έκαναν πορεία μέχρι το υπουργείο Μακεδονίας-Θράκης. Μετά κατευθύνθηκαν προς το Αστυνομικό Τμήμα Ανω Πόλης, σε μικρή απόσταση από το οποίο σταμάτησαν για λίγη ώρα και φώναξαν συνθήματα κατά της αστυνομικής βίας, και συνέχισαν προς το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο μέσω της οδού Αγίου Δημητρίου. Στη διάρκεια της διαδρομής κατέστρεψαν τηλεοπτική κάμερα τράπεζας κι έγραψαν συνθήματα σε τοίχους, βιτρίνες τραπεζών και στη σκοπιά έξω από το προξενείο της Τουρκίας. Στις 9 το πρωί του Σαββάτου γονείς κρατουμένων θα κάνουν συγκέντρωση συμπαράστασης έξω από τις Φυλακές Διαβατών.

  • ΑΠΟΨΕΙΣ: Ανθρωποι και ποντίκια
ΧΙΛΙΑΔΕΣ κρατούμενοι σε 21 φυλακές της χώρας μετέχουν στην απεργία πείνας που κηρύχθηκε την περασμένη εβδομάδα και δηλώνουν αποφασισμένοι να συνεχίσουν τον αγώνα τους, έως ότου ικανοποιηθούν τα αιτήματά τους για ανθρώπινη μεταχείριση.ΔΗΛΩΝΟΥΝ οι απεργοί μέσα από τις φυλακές-κολαστήρια: «Θέλουμε λιγότερη φυλάκιση, όχι περισσότερες φυλακές». Με λίγες λέξεις περιγράφουν οι έγκλειστοι του Κορυδαλλού τις άθλιες συνθήκες στο δήθεν σωφρονιστικό περιβάλλον: άνθρωποι και ποντίκια, τουαλέτες που γίνονται κελιά, κελιά για τέσσερις, όπου στοιβάζονται οκτώ, ακόμη και δέκα κρατούμενοι.

ΔΡΑΜΑΤΙΚΗ είναι η φωνή απελπισίας και διαμαρτυρίας από τους φυλακισμένους χρήστες ναρκωτικών: «Δεν είναι δυνατόν να την πληρώνουν οι χιλιάδες τοξικομανείς για πέντε-δέκα εμπόρους». Τους πνίγει το άδικο, γιατί πληρώνουν αυτοί, τα θύματα. Και οι ένοχοι, οι έμποροι, είναι έξω και προμηθεύουν τις πιάτσες με ουσίες του θανάτου.

ΠΟΤΕ, επιτέλους, οι τοξικομανείς θα αντιμετωπιστούν ως ασθενείς και όχι ως εγκληματίες; Μ’ αυτούς γεμίζουν οι φυλακές και είναι οι περισσότεροι νέοι άνθρωποι, χαμένοι για το ανάλγητο, αντικοινωνικό σύστημα, που κλείνει τα μάτια στο πρόβλημα.

ΧΡΕΙΑΣΤΗΚΑΝ η απεργία πείνας και η κινητοποίηση των Δικηγορικών Συλλόγων της χώρας, της Ενωσης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου και άλλων ευαισθητοποιημένων φορέων, για να συνέλθει το Κεντρικό Επιστημονικό Συμβούλιο Φυλακών και να εισηγηθεί μια δέσμη 7 μέτρων στον υπουργό Δικαιοσύνης.

ΜΕΤΑΞΥ ΑΛΛΩΝ προτείνεται: η μετατροπή σε χρηματική της περιοριστικής της ελευθερίας ποινής μέχρι 5 χρόνια, οι καταδικασθέντες για πλημμελήματα να απολύονται αφού έχουν εκτίσει το 1/5 της ποινής για διετή καταδίκη και το 1/3 της ποινής για καταδίκη μεγαλύτερη των δύο χρόνων. Προτείνεται εφάπαξ εφαρμογή των δύο παραπάνω μέτρων. Επίσης, εισηγήθηκε το Συμβούλιο να περιοριστεί στους 12 μήνες, από 18 που είναι σήμερα, το ανώτατο όριο προφυλάκισης, να αυξηθεί κατά μία μέρα η άδεια των κρατουμένων, να απολύονται με όρους οι τετραπληγικοί, οι τυφλοί, οι πάσχοντες από χρόνια νεφρική ανεπάρκεια και από ανθεκτική φυματίωση.

ΜΕ ΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΓΗ των μέτρων αυτών, τα οποία, όπως δήλωσε, θα προσπαθήσει ο υπουργός Δικαιοσύνης να υλοποιηθούν, θα αποφυλακιστούν περίπου 1.500 κρατούμενοι. Είναι φανερό, ότι με τα μέτρα αυτά δεν λύνεται το πρόβλημα της αθλιότητας του δήθεν σωφρονιστικού συστήματος της χώρας, το οποίο καταστρέφει ανθρώπινες υπάρξεις και τις καθιστά ανήμπορες να επανενταχθούν στην κοινωνία.

ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ της ντροπής καταδικάζεται με την ποινή της εκτέλεσής του, χωρίς να του αναγνωρίζεται κανένα απολύτως ελαφρυντικό, από ολόκληρη την κοινωνία, η οποία στιγματίζεται όσο αυτό παραμένει εν ζωή. Ευθεία είναι η κατηγορία από τον πρόεδρο της Ενωσης Εισαγγελέων κ. Σωτήρη Μπάγια: «Οι συνθήκες που επικρατούν στις φυλακές της χώρας μας κάθε άλλο παρά ευτυχείς πρέπει να μας κάνουν να αισθανόμαστε. Και ασφαλώς δεν τιμούν ούτε τον πολιτισμό ούτε τη Δημοκρατία μας». Απομένει, λοιπόν, να απαγγελθεί η καταδικαστική απόφαση και να ακολουθήσει η εκτέλεσή της.

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 12/11/2008
Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Ταξίδι [το υπουργικό συμβούλιο] στο Λονδίνο

Posted on Οκτώβριος 21, 2008. Filed under: Απεργίες, Διαφθορά, Καραμανλής Κώστας, Νέα Δημοκρατία, Πολιτική, Σκάνδαλα | Ετικέτες: |

Διάβαζα στον χθεσινό Τύπο ότι ο πρωθυπουργός συνοδευόμενος από τέσσερις υπουργούς πρόκειται να εγκαινιάσει, στο Λονδίνο, την έκθεση «Byzantium 330-1453», στην Royal Academy of Arts. Ο πρωθυπουργός θα πήγαινε ούτως ή άλλως στο Λονδίνο για να συναντήσει τον Αγγλο ομόλογό του, τον κ. Γκόρντον Μπράουν, αδιαμφισβήτητο πρωταγωνιστή στην κινητοποίηση των πολιτικών ηγετών του κόσμου για την αντιμετώπιση της κρίσης και τη σωτηρία του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος. Βασίμως, λοιπόν, υποθέτω, ότι με την ευκαιρία αυτή δέχθηκε να εγκαινιάσει και την έκθεση «Byzantium». Αποκλείω μάλλον το αντίστροφο. Με κάποια επιφύλαξη θα υποστήριζα το ίδιο για την κ. Ντόρα Μπακογιάννη. Υπουργός Εξωτερικών είναι και λογικά συνοδεύει τον πρωθυπουργό σε συναντήσεις με ξένους ηγέτες.

Ο κ. Μ. Λιάπης, υπουργός Πολιτισμού, με σοβαρά επιχειρήματα θα ισχυριστεί ότι η εν λόγω έκθεση είναι της απολύτου αρμοδιότητός του και δεν θα μπορούσε να λείπει από την τελετή των εγκαινίων. Αν, μάλιστα, δεν βρισκόταν (για άλλη αιτία) στο Λονδίνο ο πρωθυπουργός θα είχε την τιμή και τη δόξα να εγκαινιάσει ο ίδιος την έκθεση. Ειδικά, όμως, στην περίσταση (αλλά και γενικότερα) ο κ. Κ. Καραμανλής βρέθηκε στον δρόμο του.

Για τον υπουργό Τουρισμού, τον κ. Αρη Σπηλιωτόπουλο, τα επιχειρήματα υπέρ της μεταβάσεώς του στο Λονδίνο είναι λιγότερο ισχυρά. Δεν παραγνωρίζω ότι τουρισμός και πολιτισμός εδώ και πολλές δεκαετίες κατά τον επισημότερο τρόπο συγχέονται και ενίοτε ταυτίζονται. Ο πολιτισμός, αρχαίος, βυζαντινός και νεότερος, είναι ένα «προϊόν» ή αγαθό με κύριο προορισμό την τουριστική κατανάλωση. Επιβεβαιώνεται και από την ευκολία με την οποία παρέχονται άδειες για καφετέριες, ψαροταβέρνες, χασαποταβέρνες ή σουβλατζίδικα παραπλεύρως και επί των αρχαιολογικών χώρων.

Για τον υπουργό Επικρατείας κ. Θ. Ρουσόπουλο δεν έχω να πω τίποτα. Είναι το alter ego του πρωθυπουργού, η σκιά του και ο φύλακάς του. Παρά τις στενοχώριες που έχει αυτές τις μέρες, βαλλόμενος από εχθρούς και φίλους για τις «πνευματικές» του σχέσεις με τον «άγιο» Εφραίμ της Μονής Βατοπεδίου, θεώρησε υποχρέωση και καθήκον να βρίσκεται στο πλευρό του πρωθυπουργού και εύγε για την αυταπάρνησή του.

Ομολογώ ότι δεν είχα πληροφορηθεί ή δεν είχα προσέξει αυτή την ομαδική μετάβαση υπουργών στο Λονδίνο. Λέγεται, μάλιστα, ότι κάθε υπουργός έχει και την προσωπική του ακολουθία, αλλά η είδηση δεν επιβεβαιώνεται. Ούτε την έκθεση «Byzantium» δεν είχα πληροφορηθεί και ειλικρινά αισθάνομαι ντροπή. Το πρωί, όμως, της Δευτέρας, μου τηλεφώνησε μικρομεσαίος έμπορος της γειτονιάς μου, ο οποίος εσφαλμένως με θεωρεί καλά πληροφορημένο και με μόλις συγκρατημένη αγανάκτηση μου λέει:

«Μα τι, επιτέλους, συμβαίνει; Το μισό υπουργικό συμβούλιο πηγαίνει με έξοδα του κράτους στο Λονδίνο. Και πόσα μπορεί να είναι αυτά τα έξοδα;   (Εκεί, όπως ήταν φυσικό, πήγε πρώτα το μυαλό του). Και έπειτα σου λένε δεν έχουν λεφτά για να αντικαταστήσουν τα σπασμένα παράθυρα ενός σχολείου».

Βέβαια, δεν δέχομαι ότι τα έξοδα του Λονδίνου είναι το πρόβλημα. Κάθε κυβέρνηση έχει τα έξοδά της, τα αναγκαία και τα περιττά. Η εικόνα, όμως, τόσων υπουργών (με την ακολουθία του ο καθένας) να συνοδεύουν τον πρωθυπουργό στο Λονδίνο σαν «την καλή χαρά», έρχεται σε κραυγαλέα αντίθεση με τις εικόνες που παράγονται στο εσωτερικό και εξωτερικό. Σήμερα, έχουμε γενική απεργία και η χώρα θα παραλύσει. Ο μικρομεσαίος της γειτονιάς λογαριάζει ότι μαζί με την απεργία, το τριήμερο της εθνικής γιορτής θα αυξηθεί σε εξαήμερο ή επταήμερο, η Αθήνα θα αδειάσει και αναλόγως θα μειωθούν οι εισπράξεις. Η κυβέρνηση υποτίθεται ότι έχει να δώσει κρίσιμη μάχη στη Βουλή. Και ο κόσμος βασανίζεται από την ανησυχία και ειδικότερα τι θα γίνει με τις οικονομίες του.

Σε ατμόσφαιρα τόσο ζοφερή (ή σε χαλασμένο κλίμα, όπως θα έλεγε ο πρωθυπουργός) το ταξίδι στο Λονδίνο είναι μια νότα αισιοδοξίας και (χαζο) χαρούμενης απερισκεψίας..

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

« Προηγούμενες Καταχωρίσεις

Liked it here?
Why not try sites on the blogroll...