Βουλευτές

Κάποιοι βουλευτές να στασιάσουν

Posted on Φεβρουαρίου 3, 2009. Filed under: Βουλή, Βουλευτές, Γιανναράς Χρήστος, Διαφθορά, Ελλάδα, Ηγέτες, Ηθική, Θεσμοί | Ετικέτες: |

Η μεστή σε νοήματα προσευχή του πάστορα πριν από την ορκωμοσία του καινούργιου προέδρου των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα. Οι θρησκευτικοί ύμνοι. Ο όρκος πάνω στη χριστιανική Βίβλο και τα λόγια του όρκου. Η καταληκτήρια στον προεδρικό λόγο επίκληση της ευλογίας του Θεού. Τίποτε από αυτά δεν έδινε την εντύπωση συμβατικής θρησκευτικής τελετουργίας. Τόσο οι αρχές και εξουσίες όσο και το πλήθος έδειχναν συνειδητή συμμετοχή στα τελούμενα, αυτοσυγκέντρωση, ενεργό κατάφαση. Αυτή η κοινωνία της μεταναστευτικής πανσπερμίας, της αποθέωσης στην πράξη του Ιστορικού Υλισμού, σώζει «σέβας θεών»: Τη συνείδηση ότι δεν μπορεί να λειτουργήσει έστω και η ανάπηρη αντιπροσωπευτική δημοκρατία δίχως μεταφυσικό άξονα αναφοράς της ανθρώπινης ευθύνης.

Στην ελλαδική του παρόντος κοινωνία οι θρησκευτικές τελετουργίες που συνοδεύουν την πολιτική εθιμοτυπία κραυγάζουν τη νέκρα συμβατικών στερεοτύπων. Συνεχίζουν να υπάρχουν με την υποκριτική τάχα και συναίνεση των «συντηρητικών» και σε πείσμα της κεχηνώδους χλεύης των «προοδευτικών». Η διολίσθηση της ελλαδικής κοινωνίας σε παλιμβαρβαρικό μηδενισμό έχει εξαλείψει από τον δημόσιο βίο κάθε ρεαλιστική αίσθηση του «ιερού»: των δεδομένων της ζωής που μας υπερβαίνουν. Υπερβαίνουν τις πιστοποιήσεις μας, χειραγωγούν στην αναζήτηση «νοήματος» των υπαρκτών και της ύπαρξης. Ο μηδενισμός μηδενίζει τον σεβασμό των αινιγμάτων που η πάλη για την αποσφράγισή τους γεννάει τον πολιτισμό, μαζί και τη λογοδοσία ευθύνης του ανθρώπου για τους λόγους και τις πράξεις του.

Η τελετή ορκωμοσίας του αμερικανού προέδρου προκαλεί σε συγκρίσεις: Ενα «χθεσινόν έθνος», καθώς έλεγε ο Μακρυγιάννης, και να σώζει περισσότερα στοιχεία πιστότητας στο αρχαιοελληνικό «σέβας θεών» της δημοκρατίας από τους θλιβερούς Ελλαδίτες του βαλκανικού νότου. Γέννημα οργανικό ο λαϊκισμός του κυρίαρχου στην ελλαδική πολιτική μηδενισμού έχει απαξιώσει κάθε εθιμική έκφραση αρχοντιάς στη συμπεριφορά των μπροστάρηδων, κάθε κώδικα αποθησαυρισμένου πλούτου σημαινόντων ευπρέπειας, ιερότητας του πολιτικού υπουργήματος. Αγραβάτωτη αναίδεια ακκίζεται προκλητικά και χυδαιολογεί από το βήμα του Κοινοβουλίου, επαίρεται για την παραίτηση από το «κυρίως ανθρώπινον»: την ελευθερία των σχέσεων κοινωνίας, ελευθερία από την αυθαιρεσία της καταναλωτικής βουλιμίας.

Σίγουρα και στον θώκο του προέδρου των ΗΠΑ έχουν αναρριχηθεί πρόσωπα προκλητικού αμοραλισμού, βιαστές της ελευθερίας και της αξιοπρέπειας ολόκληρων λαών, όπως και πρόσωπα μικρονοϊκής, άκομψης συμπεριφοράς. Ομως, οι παραχαράκτες του υπουργήματος δεν παγίωσαν σαν πολιτικό αυτονόητο την ύβρι, το σύστημα εξουσίας δεν εκφασίστηκε οριστικά, δεν αποκλείει την έκπληξη, την ξεχωριστή ποιότητα. Ετσι, όχι μόνο φτάνει ένας έγχρωμος στο προεδρικό αξίωμα, αλλά, το σημαντικότερο, φτάνει εκεί άνθρωπος που μοιάζει προικισμένος με εξαιρετική καλλιέργεια και ευαισθησία, χάρη, φινέτσα, πρόσωπο που φωτίζεται ολόκληρο από το παιδικό του χαμόγελο. Και είναι μάλλον η πρώτη φορά στον διεθνή πολιτικό στίβο, που βλέπουμε ηγέτη με τέτοια δημόσια συμπεριφορά προς τη γυναίκα του: Με αβρότητα και πηγαία γενναιοδωρία να της δίνει παντού προτεραιότητα, να την τιμά με κομψή διακριτικότητα στοργής και με το φωτεινό του χαμόγελο.

Συγκρίνουμε με την εικόνα του ελλαδικού παλκοσένικου της εξουσίας: Τον αέρα άξεστων, αγροίκων αποκυημάτων του συνδικαλιστικού γκανγκεστερισμού και του τραμπουκισμού των κομματικών νεολαιών, την καχεκτική μετριότητα των εκγόνων της οικογενειοκρατίας, την κωμικά επηρμένη ασχετοσύνη των ευνοημένων της δημοσιότητας (ηθοποιών, καλαθοσφαιριστών, προπονητών, εκφωνητών ραδιοφώνου και παρουσιαστών της τηλεόρασης) που έχουν κατακλύσει βουλευτικά έδρανα και υπουργικούς θώκους. Αυτή η ανθρώπινη ποιότητα έχει παγιώσει στην Ελλάδα επίπεδο «πολιτικών» αντιπαραθέσεων ποδοσφαιρικού κρετινισμού, διαβρωτικού πρωτογονισμού, μικρόνοιας και ευτέλειας. Είναι ανίκανοι αυτοί οι άνθρωποι να συζητήσουν, να πειθαρχήσουν σε απαιτήσεις λογικής συνέπειας, σε κανόνες κριτικού ορθολογισμού. Το μόνο που προσπαθούν είναι να μην αφήσουν τον συνομιλητή τους να μιλήσει, να του αντιτάσσουν τη δική τους προπαγανδιστική λογοδιάρροια. Συμπεριφορά, νοοτροπία και αντανακλαστικά αγροίκων φασιστοειδών.

Η ελλαδική κοινωνία δεν μπορεί να δώσει στον εαυτό της καλύτερη, αποδοτικότερη, αξιοπρεπέστερη ηγεσία. Είναι πια ανίκανη για ποιοτικές επιλογές. Οι φωνές που προειδοποιούσαν γι’ αυτή τη συλλογική αναπηρία, δεν εισακούστηκαν. Οι καταβολές του μεθοδευμένου και μεθοδικού ευνουχισμού μπορούν να ανιχνευθούν στις εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις της μεταδικτατορικής περιόδου: στην εν ψυχρώ κατάλυση των θεμελιωδών προϋποθέσεων λειτουργίας σχολικής εκπαίδευσης και πανεπιστημιακών σπουδών.

Ηρθε η ώρα να πληρώσουμε τα επίχειρα των πολιτικών μας επιλογών. Να καταλύεται η έννομη τάξη από το παραμικρό συνδικάτο οργανωμένων βουλιμικών απαιτήσεων, να παραλύουν οι πόλεις, πολίτες και περιουσίες να είναι έρμαια της παρανοϊκής βίας, να μαίνεται το έγκλημα ανεμπόδιστο. Οι μπουκωμένοι με αμύθητες επί χρόνια επιδοτήσεις αγρότες να νεκρώνουν το οδικό δίκτυο της χώρας, σαν στρατός κατοχής, με αναρίθμητα, υπερσύγχρονης τεχνολογίας, πανάκριβα τρακτέρ, εκβιάζοντας να συνεχίζεται επ’ άπειρον το τρελό φαγοπότι των χαράμι επιδοτήσεων.

Είναι πολλά τα σημάδια ότι, ώς τον Απρίλη που έρχεται, εξαντλείται η δυνατότητα του κράτους να πληρώνει μισθούς υπαλλήλων και συντάξεις. Και η κυβέρνηση θα καταφύγει σε εκλογές, για να μεταβιβάσει στους αντιπάλους της τον εφιάλτη διαχείρισης της χρεοκοπίας. Δηλαδή: οι παταγωδώς ανίκανοι και ντροπιαστικά διεφθαρμένοι θα παραδώσουν το κράτος στους αετονύχηδες πρώτους διδάξαντες τον μηδενιστικό αμοραλισμό, αυτούς που ξεθεμέλιωσαν κάθε έρεισμα κοινωνικής συνοχής, κάθε σέβας του «ιερού» στην Ελλάδα.

Αν πιστέψουμε τις δημοσκοπήσεις, η πλειονότητα των ψηφοφόρων εξακολουθεί, βοσκηματωδώς, να εξαρτά την ηγετική ικανότητα των κομματικών αρχηγών από το φετίχ του οικογενειακού τους ονόματος. Είπαμε: αυτό το επίπεδο ορθολογισμού και κριτικής σκέψης παρήγαγαν και παράγουν τα σχολειά μας. Οπαδοί (και αρκετοί βουλευτές) της αξιωματικής αντιπολίτευσης αρνούνται την εξόφθαλμη δραματική ανικανότητα του αρχηγού τους με το επιχείρημα: «αποκλείεται να βγήκε σκάρτο το σπέρμα του Ανδρέα»! Η αντίστοιχης οξύνοιας προστακτική που συνάγουν οπαδοί και βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος από την ταπεινωτική αποτυχία του καραμανλικού εκγόνου, είναι να στραφούν στο μητσοτατικό έκγονο: να προκύψει «αχτύπητο» δίδυμο, με το ανδρεϊκό σπέρμα, πολιτικής ανεπιτηδειότητας.

Αν υπάρχουν βουλευτές στα δύο «κόμματα εξουσίας» με απερίτμητη νοημοσύνη και ανιδιοτελή πατριωτισμό, οφείλουν να στασιάσουν. Να ανατρέψουν το σημερινό, αποδεδειγμένα άγονο πολιτικό σκηνικό, να υποχρεώσουν σε ριζικές ανακατατάξεις. Το οφείλουν στην προσωπική τους αξιοπρέπεια, στην ποιότητα ζωής των παιδιών τους, στον σεβασμό της «ιερότητας» του κοινωνικού αθλήματος, δηλαδή της ανθρωπιάς μας.

  • Tου Xρηστου Γιανναρα, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 01/02/2009
Advertisements
Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Μύθοι και αλήθειες για την «προανακριτική»

Posted on Οκτώβριος 23, 2008. Filed under: Βουλευτές, Εξεταστική επιτροπή, Προανακριτική Επιτροπή | Ετικέτες: |

Του Μιχαλη Σταθοπουλου*, Η Καθημερινή, Πέμπτη, 23 Oκτωβρίου 2008

H λεγόμενη «προανακριτική» επιτροπή της Βουλής, της οποίας τη συγκρότηση έχει ζητήσει η αξιωματική αντιπολίτευση για τη διερεύνηση της υπόθεσης της Μονής Βατοπεδίου, στην πραγματικότητα δεν έχει αρμοδιότητα να ασκεί ανακριτικό (ή προανακριτικό) έργο. Κατά το Σύνταγμα (άρθρο 86), αποστολή της (ως «ειδικής κοινοβουλευτικής επιτροπής») είναι η διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης. Πρόκειται για νέα ρύθμιση που εισήχθη με την αναθεώρηση του Συντάγματος το 2001. Εως τότε, οι εισαγγελικές αρχές μπορούσαν να διενεργούν προκαταρκτική εξέταση για υπουργούς (εννοούνται και υφυπουργοί) και μόνο αν διαπίστωναν ότι υπήρχαν αποχρώσες ενδείξεις που δικαιολογούν την άσκηση ποινικής δίωξης όφειλαν να ζητήσουν την προηγούμενη άδεια της Βουλής. Η προανάκριση ή ανάκριση ακολουθεί την άσκηση ποινικής δίωξης.

Η συνταγματική αναθεώρηση του 2001 καινοτόμησε, αφαιρώντας από τους εισαγγελείς την προκαταρκτική εξέταση κατά υπουργών. Σήμερα, αν στο πλαίσιο άλλης εισαγγελικής εξέτασης προκύψουν στοιχεία που απλώς «σχετίζονται» (κατά τη νέα διατύπωση του Συντάγματος) με υπουργούς, ο Εισαγγελέας δεν «αγγίζει» καν το θέμα, δεν αναζητεί αποχρώσες ενδείξεις εις βάρος τους, αλλά διαβιβάζει χωρίς υπαίτια καθυστέρηση τα στοιχεία στη Βουλή, ώστε αυτή να ασκήσει την προκαταρκτική εξέταση, αυτή να αναζητήσει αποχρώσες ενδείξεις ποινικής ευθύνης και να υποβάλει το πόρισμά της στην Ολομέλεια της Βουλής, η οποία θα αποφασίσει για την άσκηση ή μη της δίωξης.

Πρέπει όμως να τονισθεί ότι δεν είναι καθόλου απαραίτητο να διαβιβασθούν στοιχεία από την εισαγγελία στη Βουλή για να ξεκινήσει η προκαταρκτική εξέταση. Τη σχετική πρωτοβουλία μπορεί να την πάρει η ίδια η Βουλή, επί τη βάσει όσων στοιχείων είναι εις γνώσιν της. Τα στοιχεία που έχει η εισαγγελία μπορεί να τα ζητήσει η συγκροτούμενη από τη Βουλή επιτροπή. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, η (γνωστή στο πανελλήνιο) παραγγελία του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, που επισημαίνει αξιόποινες κατά την κρίση του πράξεις στις σχετικές συναλλαγές, συνδέει αντικειμενικά με υπουργούς τις πράξεις αυτές. Δεν χρειάζονται άλλα στοιχεία για να επιληφθεί η Βουλή. Η ύπαρξη δόλου ή πλάνης των υπουργών θα είναι ακριβώς θέμα της έρευνας της Βουλής.

Η αφαίρεση της αρμοδιότητας των δικαστικών αρχών να διενεργούν προκαταρκτική εξέταση εξηγείται από την πρόθεση του συνταγματικού νομοθέτη να απαλλάξει τους υπουργούς από τον κίνδυνο να γίνονται εύκολοι στόχοι των πολιτικών αντιπάλων τους, που με μηνύσεις θα μπορούσαν να κινητοποιούν τον εισαγγελέα να αρχίσει δικαστικές έρευνες εις βάρος τους, με συνέπεια οι μεν υπουργοί αυτοί να γίνονται κατά κάποιον τρόπο «όμηροι» στα γρανάζια των εισαγγελικών ερευνών, η δε πολιτική και κατ’ επέκταση η δημόσια ζωή της χώρας να «ποινικοποιείται» με την μεγαλύτερη ευκολία. Οπωσδήποτε, η ρύθμιση αυτή ενέχει μια «υπερπροστασία» των υπουργών (έτσι –ας μου επιτραπεί να θυμίσω– την είχα χαρακτηρίσει στην τότε κοινοβουλευτική επιτροπή αναθεώρησης του Συντάγματος, 2000 – 2001), ιδίως μάλιστα αν αναλογιστούμε ότι ένα σώμα (εδώ η Βουλή) δύσκολα δίνει το «πράσινο φως» για δίωξη των δικών του μελών. Αυτό μας διδάσκει και το γεγονός ότι είναι επίσης σπάνιες οι περιπτώσεις άρσης της βουλευτικής ασυλίας από τη Βουλή. Τούτο όμως δεν σημαίνει ότι πρέπει να επανέλθουμε στην αρμοδιότητα του Εισαγγελέα, δηλαδή ενός μόνο προσώπου, να ασκεί τη δίωξη, που έχει τα παραπάνω (υπαρκτά στη σημερινή Ελλάδα) μειονεκτήματα. Η απόφαση για τη διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης και για την άσκηση ποινικής δίωξης θα ήταν καλύτερο να ανήκει στην αρμοδιότητα ενός πολυμελούς δικαστικού οργάνου με σύνθεση που θα προβλέπεται με νόμο. Αναγκαία βέβαια προς τούτο θα ήταν η αναθεώρηση του άρθρου 86 του Συντάγματος.

Ενα είναι βέβαιο. Οτι ο πολίτης περιμένει να σταματήσει ένα καθεστώς ατιμωρησίας που επικρατεί στην Ελλάδα, ένα καθεστώς όπου οι πολιτικοί (αλλά και άλλοι επώνυμοι) σπανίως λογοδοτούν σε ποινικά δικαστήρια (όπως συμβαίνει σε άλλες χώρες), με συνέπεια τη χαλάρωση του αισθήματος ευθύνης, την αποθράσυνση των υπευθύνων και τη διόγκωση φαινομένων διαφθοράς.

Η υπόθεση του Βατοπεδίου δεν έχει μόνο σημασία για το ίδιο το πιθανολογούμενο σκάνδαλο καθεαυτό. Είναι μια αφορμή για να αλλάξει επιτέλους κάτι και να αρχίσει και στην Ελλάδα να εφαρμόζεται ο νόμος έναντι όλων ανεξαιρέτως. Αλλιώς, θα ενισχυθεί η διάχυτη στην κοινή γνώμη εντύπωση, ότι τελικά τα πάντα συγκαλύπτονται, όταν εμπλέκονται επώνυμοι, και ότι άρα δεν έχει νόημα να είναι και ο απλός πολίτης νομοταγής.

* Ο κ. Μιχάλης Σταθόπουλος είναι καθηγητής της Νομικής Αθηνών και πρώην υπουργός
Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Πολιτική φεουδαρχία

Posted on Οκτώβριος 21, 2008. Filed under: Βουλή, Βουλευτές, Δικαιοσύνη | Ετικέτες: |

KYPIO APΘPO, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 21/10/2008

Πουθενά στον δημοκρατικό κόσμο δεν είναι τόσο δύσκολη η λογοδοσία των πολιτικών όσο στην Ελλάδα. Από το νόμο περί ευθύνης υπουργών έως και τις διατάξεις για την άρση της βουλευτικής ασυλίας, όλες οι νομοθετικές ρυθμίσεις εξασφαλίζουν ουσιαστικά την ατιμωρησία τους. Η κατάσταση αυτή, όπως φαίνεται και στις δημοσκοπήσεις, έχει διαβρώσει την εμπιστοσύνη των πολιτών στην πολιτική, στη δικαιοσύνη και στους θεσμούς. Νιώθουν ότι ζουν σε ένα ιδιότυπο καθεστώς πολιτικής φεουδαρχίας, που εξασφαλίζει το ατιμώρητο. Οπως έγραψε την Κυριακή στην «Κ» και ο καθηγητής της Νομικής Νίκος Αλιβιζάτος είναι καιρός «να αποσυνδέσουμε τη δίωξη των υπουργών μας από τη Βουλή και να την αναθέσουμε εξ ολοκλήρου στη δικαστική εξουσία, όπως συμβαίνει σήμερα στις περισσότερες χώρες.»

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Ο «πάγκος» του Κ. Καραμανλή για το νέο κυβερνητικό σχήμα

Posted on Οκτώβριος 12, 2008. Filed under: Ανασχηματισμός, Βουλευτές, Καραμανλής Κώστας, Νέα Δημοκρατία | Ετικέτες: |

Τα σενάρια με τα ονόματα που θα περιληφθούν στον ανασχηματισμό

Tης Ελλης Τριανταφυλλου, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, Kυριακή, 12 Oκτωβρίου 2008

Με τη σκέψη στον ανασχηματισμό εξακολουθούν να διάγουν τον πολιτικό τους βίο οι περισσότεροι υπουργοί, υφυπουργοί αλλά και βουλευτές της Ν.Δ., αφού σχεδόν προεξοφλούν ότι ο κύβος έχει ριφθεί και το μόνο που πλέον απομένει είναι η εξεύρεση του κατάλληλου χρόνου για την υλοποίησή του από τον πρωθυπουργό. Αν και ελάχιστοι έχουν την άνεση να συζητούν ανοιxτά με τον κ. Καραμανλή για πρόσωπα και ονόματα, οι περισσότεροι θεωρούν δεδομένο –και αναγκαίο– η επικείμενη αναδιάρθρωση του κυβερνητικού σχήματος να σηματοδοτεί μια πραγματική «νέα αρχή» για την κυβέρνηση.

Το νέο στοιχείο στο κυβερνητικό παζλ είναι η διεθνής οικονομική κρίση και οι παρενέργειές της στην ελληνικη οικονομία. Είναι χαρακτηριστικό ότι τις τελευταίες ημέρες, όσο δηλαδή βαθαίνει και «απλώνεται» η κρίση, πολλαπλασιάζονται οι φωνές στο εσωτερικό του κυβερνητικού επιτελείου που κρατούν επιφυλάξεις για τη χρησιμότητα που θα είχε τυχόν αλλαγή φρουράς στο ΥΠΕΘΟ. Οι επιφυλάξεις αυτές είναι δύο ειδών.

Η επόμενη ημέρα στο ΥΠΕΘΟ

Κάποιοι εκτιμούν ότι θα ήταν ριψοκίνδυνη η ανανέωση στο οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης εν μέσω μιας κρίσης, η οποία κατά γενική εκτίμηση, αποδεικνύεται πολύ πιο επικίνδυνη απ’ ό,τι είχε αρχικώς υπολογιστεί. «Μέχρι να μάθει ο νέος υπουργός πρόσωπα και καταστάσεις και να δημιουργήσει τις δικές του συμμαχίες εντός της Ε.Ε. θα περάσει εύλογο διάστημα», σημειώνουν κυβερνητικά στελέχη, χαρακτηρίζοντας κίνηση ρίσκου τυχόν αλλαγή του υπουργού Οικονομίας υπό τις παρούσες συνθήκες. Αλλοι, το βλέπουν από διαφορετική οπτική γωνία. Θεωρούν, δηλαδή, αναγκαία την παραμονή στο κρίσιμο αυτό πόστο του κ. Αλογοσκούφη για όσο διαρκεί η κρίση, προκειμένου να μην «καεί» το μήνυμα της ανανέωσης που θα επιχειρήσει να εκπέμψει η κυβέρνηση με μια αλλαγή φρουράς στο οικονομικό επιτελείο.

Αν, παρά ταύτα, υπάρξει αλλαγή, τότε τα σενάρια για την επόμενη ημέρα στο ΥΠΕΘΟ είναι τέσσερα:

  • Να μετακομίσει από τη Βασ. Σοφίας στην οδό Νίκης, η κυρία Ντόρα Μπακογιάννη. Η ίδια, δηλώνει στους συνομιλητές της ότι θα εξαντλήσει τις προσπάθειες παραμονής της στο υπουργείο Εξωτερικών, στο οποίο έχει «απλωμένο τραχανά». Αυτή είναι και η πιθανότερη εκδοχή. Αν, ωστόσο, της ζητηθεί επιμόνως από τον πρωθυπουργό, θα αποδεχθεί το χαρτοφυλάκιο.
  • Να αναλάβει τα ηνία του κυβερνητικού οικονομικού οχήματος ο κ. Αντ. Σαμαράς. Οι υποστηρικτές αυτού του σεναρίου θεωρούν ότι η εγκατάσταση του Μεσσήνιου πολιτικού στο ΥΠΕΘΟ θα δώσει την αίσθηση της ενδυνάμωσης της κοινωνικής διάστασης της οικονομικής πολιτικής. Η εκδοχή, ωστόσο, δεν φαίνεται να είναι η επικρατέστερη.
  • Να μετακομίσει στο Σύνταγμα ο υπουργός ΠΕΧΩΔΕ Γ. Σουφλιάς. Ο ίδιος απορρίπτει την ιδέα μετά πάθους, καθώς θεωρεί ότι έχει μεγάλο έργο ακόμη να εκπονήσει στο υπουργείο του οποίου ηγείται.
  • Να αναβαθμιστεί ο νυν υφυπουργός Γιαννης Παπαναθανασίου, ο οποίος θεωρείται εκ των επιτυχημένων στελεχών της κυβέρνησης.

Ο κ. Αλογοσκούφης

Τυχόν αλλαγή φρουράς στη θέση του υπουργού Οικονομίας, ανοίγει τρεις δρόμους για τον νυν «τσάρο» κ. Αλογοσκούφη: Αυτόν που οδηγεί στο υπουργείο Αμυνας (ή Εξωτερικών στην απίθανη περίπτωση που τη θέση του καταλάβει η κυρία Μπακογιάννη), εκείνον που καταλήγει στο υπουργείο Ανάπτυξης, και έναν τρίτο, που οδηγεί στην οικία του. «Μπορώ να πάω και στο σπίτι μου μόλις ολοκληρώσω την αποστολή μου», φέρεται να τονίζει στους συνομιλητές του ο κ. Αλογοσκούφης, αφήνοντας να εννοηθεί ότι θα ήταν ο τελευταίος που θα δημιουργούσε προβλήματα στον πρωθυπουργό. Με δεδομένο ότι ο Κ. Καραμανλής επιθυμεί την παραμονή του στην κυβέρνηση, πιθανότερη εκδοχή θεωρείται η διαδοχή του κ. Φώλια.

Υπουργείο Περιβάλλοντος;

Πέραν των παραπάνω, ως πιθανή συζητείται η μετεγκατάσταση του κ. Ευ. Μεϊμαράκη στη θέση του υπουργού Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης. Και αυτό, διότι ο νυν υπουργός κ. Πρ. Παυλοπουλος ίσως κληθεί από τον πρωθυπουργό να διαδεχθεί τον κ. Σωτ. Χατζηγάκη στη θέση του υπουργού Δικαιοσύνης. Οι περισσότεροι, πάντως, θεωρούν περίπου βέβαιη την μετακίνηση του κ. Μεϊμαράκη στη θέση που σήμερα κατέχει ο κ. Θ. Ρουσόπουλος. Σύμφωνα με αυτό το σενάριο, ο κ. Ρουσόπουλος, που και ο ίδιος φέρεται να επιθυμεί να αλλάξει χαρτοφυλάκιο, μπορεί να μετακινηθεί στο υπουργείο Εσωτερικών ή το υπουργείο Πολιτισμού, από το οποίο δεν αποκλείεται να αναχωρήσει ο κ. Λιάπης για το υπουργείο Άμυνας. Το όνομα του κ. Λιάπη ακούγεται και για το υπουργείο Περιβάλλοντος στην όχι εξαιρετικά πιθανή περίπτωση διαχωρισμού του από το ΥΠΕΧΩΔΕ. Μία εναλλακτική σκέψη είναι να αναλάβει το νέο πόστο ο νυν επίτροπος Περιβάλλοντος της Ε.Ε. και, ταυτοχρόνως, ο τομέας των δημοσίων έργων να ενσωματωθεί στο υπουργείο Μεταφορών του οποίου σήμερα ηγείται ο κ. Κ. Χατζηδάκης.

Για το υπουργείο Ανάπτυξης πιθανός διάδοχος εμφανίζεται και ο νυν υπουργός Υγείας Δημ. Αβραμόπουλος – αν και ο ίδιος θα επιθυμούσε την παραμονή στο πόστο του. Σε μία πιθανή μετακίνηση του κ. Αβραμόπουλου, ως διάδοχό του προτείνουν ορισμένοι την νυν υπουργό Απασχόλησης Φάνη Πάλλη-Πετραλιά – η οποία, ωστόσο, επίσης επιθυμεί την παραμονή στο πόστο της. Αλλοι δεν αποκλείουν την μετακίνηση στο υπουργείο Υγείας του κ. Θ. Ρουσόπουλου.

Για τη θέση του υπουργού Επικρατείας ακούστηκε τελευταίως και το όνομα του υπουργού Παιδείας κ. Ευρ. Στυλιανίδη, ο οποίος, κατά ορισμένους, θα μπορούσε να εκπροσωπήσει επιτυχώς την κυβέρνηση. Οι περισσότεροι, πάντως, προεξοφλούν ότι θα παραμείνει στο πόστο του. Το ίδιο λέγεται και για τους υπουργούς Αγροτικής Ανάπτυξης Αλεξ. Κοντό – ο οποίος, πάντως, δεν αποκλείεται να μετακινηθεί σε άλλο πόστο, και Τουριστικής Ανάπτυξης Αρη Σπηλιωτόπουλο.

Αντιθέτως, στο περιφερειακό υπουργείο Μακεδονίας – Θράκης αναμένεται να υπάρξει η συνήθης αλλαγή φρουράς, προκειμένου να αξιοποιηθεί και άλλος Βορειοελλαδίτης βουλευτής. Μικρές πιθανότητες δίνουν, εξάλλου, οι περισσότεροι στην μετακίνηση του κ. Αναστ. Παπαληγούρα από τη θέση του υπουργού Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, καθώς η τοποθέτησή του είναι εξαιρετικά πρόσφατη.

Επιστροφή πρώην υπουργών και υφυπουργών

Η επάνοδος του κ. Παπαληγούρα στο υπουργικό συμβούλιο έχει αναζωπυρώσει το σενάριο της επιστροφής στην κυβέρνηση στελεχών που κατείχαν πόστα σε προηγούμενα σχήματα. Σε αυτούς περιλαμβάνονται οι πρώην υπουργοί Απασχόλησης Βασ. Μαγγίνας και Π. Παναγιωτόπουλος, ο πρώην υφυπουργός κ. Γερ. Γιακουμάτος κ.ά. Το πλέον ζωηρό ενδιαφέρον για τη νέα σύνθεση της κυβέρνησης, πάντως, καταγράφεται στο επίπεδο των υφυπουργών, αφού εκεί εκτιμάται ότι δρομολογείται εκ βάθρου ανανέωση. Στους πιθανούς για ανανέωση της θητείας τους συγκαταλέγονται οι υφυπουργοί: Ανδρ. Λυκουρέντζος, Στ. Καλαφάτης, Αντ. Μπέζας, Νικ. Λέγκας, Γ. Παπαθανασίου, Παν. Καμμένος, Π. Δούκας, Γιάνν. Βαληνάκης, Θ. Κασσίμης, Θεμ. Ξανθόπουλος, Κ. Κιλτίδης, Χ. Ζώης, Θ. Νάκος και Π. Χηνοφώτης.

Για τις θέσεις που θα προκύψουν από τον επικείμενο ανασχηματισμό υπάρχουν πάρα πολλοί μνηστήρες. Οι περισσότεροι είναι βουλευτές με δύο και πλέον θητείες, προέρχονται από τη λεγόμενη γενιά των σημερινών 40 – 50, και έχουν στηρίξει την κυβέρνηση στις δύσκολες φάσεις που περνάει, ενώ ζωηρές συζητήσεις για συμμετοχή στο κυβερνητικό σχήμα γίνονται εσχάτως και στον κύκλο των νεοεκλεγέντων βουλευτών. Μεταξύ εκείνων που προσβλέπουν σε αξιοποίησή τους συγκαταλέγονται οι κ.κ. Κ. Μητσοτάκης, Μιλτ. Βαρβιτσιώτης, Κ. Γκιουλέκας, Δ. Τζαμτζής, Μαξ. Χαρακόπουλος, Μ. Σαλμάς, K. Mαρκόπουλος, Ιωάνν. Μπούγας, Φεβ. Πατριανάκου, Κ. Παπακώστα, Αριάνδη Μανούσου – Μπινοπούλου, Θ. Καράογλου, Στ. Κελέτσης, Γ. Κοσμίδης, Γ. Κοντογιάννης ή Κ. Τζαβάρας (σ.σ.: εκλέγονται και οι δύο στην Ηλεία, η οποία και λόγω προβλημάτων είναι πιθανό να αποκτήσει εκπροσώπηση στο υπουργικό συμβούλιο), Θ. Μπούρας κ.ά.

Στους υπουργοποιήσιμους συγκαταλέγεται και ο γραμματέας της Κ.Ε. Λευτ. Ζαγορίτης, στην περίπτωση που ο ανασχηματισμός δεν συνοδευτεί από το σενάριο της πολύ γρήγορης προσφυγής στις κάλπες.

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Απ’ το αδιανόητο στο αυτονόητο

Posted on Οκτώβριος 8, 2008. Filed under: Αριστερά, Βουλή, Βουλευτές, Διαφθορά, Κοινωνία, Προπαγάνδα, Πολιτική, Σκάνδαλα | Ετικέτες: , |

ΣΤΑΣΕΙΣ. Tου Παντελη Μπουκαλα, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, Tετάρτη, 8 Oκτωβρίου 2008

Πρόσωπο δεν φαίνεται, η φωνή όμως, όπως ακούγεται από την τηλεόραση, είναι οικεία, αναγνωρίζεται αμέσως. Αμέτρητες φορές την έχουμε ακούσει στην τηλεόραση και στο ραδιόφωνο, σε παράθυρα και πάνελ, οξεία συνήθως, επιθετική και ασυγκράτητη, να καταγγέλλει, να επαγγέλλεται, να παρεμβαίνει, να διακόπτει, να ειρωνεύεται, ενίοτε και να αυτοθαυμάζεται. Τούτη τη φορά όμως ο λόγος της δεν ήταν πολιτικός (παρά μόνο αν τον δούμε στην υπόρρητη ουσία του, οπότε αποδεικνύεται πολιτικότατος). Η ομιλούσα δεν προπαγάνδιζε τις αρετές κάποιου κόμματος, δεν υπεράσπιζε το δίκιο των εργατών, δεν αναθεμάτιζε το κατεστημένο. Διαφήμιζε, απλούστατα, την εκπομπή της σε ιδιωτικό ραδιοφωνικό σταθμό.

Πού το παράξενο, θα πει κανείς, και πού το ασυμβίβαστο, ιδίως αν έχει συμφωνήσει με την αντίληψη ότι το «πνεύμα της εποχής» είναι ακατανίκητο. Τόσοι και τόσοι αναγνωρίσιμοι, δημοσιογράφοι ας πούμε, άρχοντες των πρωινάδικων, ειδησάρχες ή διάσημοι της αθλητικολογίας επενδύουν επ’ αμοιβή (μάλλον όχι συμβολική, υποθέτω) την αμέσως αναγνωρίσιμη φωνή τους σε διαφημίσεις ποικίλων προϊόντων – από απορρυπαντικά έως κουφώματα και από ντιβιντί έως έντυπα. Εντάξει, υπάρχουν βέβαια και οι κώδικες δεοντολογίας που το απαγορεύουν αυτό, εδώ και χρόνια όμως η εν λόγω αυτοδιαφημιζόμενη δεν ασκεί τη δημοσιογραφία, αφού είναι μέλος της Βουλής των Ελλήνων. Δεν την αφορά λοιπόν, τυπικά, ο κώδικας των δημοσιογράφων, που απαγορεύει ρητά (άρθρο 5) στους συντάκτες να πλασάρουν εμπορεύματα ποντάροντας στην αγοραία αξία της φωνής ή της εικόνας τους, όπως δεν την αφορούσε και αρκετά παλαιότερα (γιατί τότε ο γραπτός κώδικας ήταν στα σκαριά και μόνο ο άγραφος υπήρχε), όταν, δημιοσιογράφος τον καιρό εκείνο και όχι βουλευτίνα, διαφήμιζε τα αγαθά κάποιας εταιρείας ιδιωτικής τηλεφωνίας. Δεν την αφορά επίσης το ασυμβίβαστο που απαγόρευε στους βουλευτές τη δεύτερη δουλειά, διότι έχει αρθεί.

Αρα; Αρα επανέρχεται το ρητορικό ερώτημα: πού το παράδοξο να διαφημίζει μια βουλευτίνα, η οποία εμφανίζεται σαν άτεγκτη επαναστάτρια, την εκπομπή της σε ιδιωτικό ραδιοσταθμό, στόχος του οποίου, προφανώς, δεν είναι η επανάσταση; Και πιεστικοί βιοποριστικοί λόγοι είναι πιθανό να υπάρχουν, όπως για τον καθένα, και έχουμε στη διάθεσή μας το επιχείρημα που μας κληροδότησε ο Λένιν, ότι δηλαδή «οι καπιταλιστές είναι ικανοί να μας πουλήσουν ακόμα και το σχοινί με το οποίο θα τους κρεμάσουμε», οπότε… Οπότε παραμένει το ξάφνιασμα, το ξένισμα και μια απορία που μάλλον δεν θα βρει εύκολα απάντηση: πόσο μικρή είναι τελικά η απόσταση ανάμεσα στο (πριν) αδιανόητο και στο (νυν) αυτονόητο;

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Το θρίλερ της διαγραφής Δαϊλάκη από την ΚΟ της ΝΔ

Posted on Οκτώβριος 1, 2008. Filed under: Αντάρτες, Βουλή, Βουλευτές, Δημοσκοπήσεις, Διαφθορά, Εκλογές, Καραμανλής Κώστας, Νέα Δημοκρατία, Οικονομία, Πολιτική, Σκάνδαλα | Ετικέτες: |

Γιατί ο βουλευτής Δράμας δήλωσε ότι θα παραιτηθεί και μετά το αναίρεσε

ΡΕΠΟΡΤΑΖ Α. ΡΑΒΑΝΟΣ, ΤΟ ΒΗΜΑ, Τετάρτη, 1 Οκτωβρίου 2008

Φωτογραφία

Ο κ. Στ. Δαϊλάκης χθες το πρωί έξω από τη Βουλή συζητεί με δημοσιογράφους

Η «κατάρα της οριακής πλειοψηφίας» των 151 βουλευτών καταδιώκει τον πρωθυπουργό κ. Κ. Καραμανλή μετά τη χθεσινή διαγραφή του βουλευτή Δράμας κ. Στ. Δαϊλάκη. Η απόφαση του Πρωθυπουργού να τον θέσει εκτός της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της ΝΔ, λόγω των προχθεσινών δηλώσεών του να ζητήσει την απομάκρυνση των στενών του συνεργατών- του κυβερνητικού εκπροσώπου κ. Θ. Ρουσόπουλου και του διευθυντή του γραφείου του κ. Ι. Αγγέλου – επανέφερε την άποψη και εντός της ΝΔ, ότι ο κ. Καραμανλής είναι και πάλι όμηρος της κοινοβουλευτικής του πλειοψηφίας.

Η αντίστροφη μέτρηση για τον κ. Δαϊλάκη άρχισε προχθές το βράδυ μετά την παρουσία του στον τηλεοπτικό σταθμό Εxtra 3 και στο «Αποκαλυπτικό Δελτίο» και κυρίως με την επίθεση που εξαπέλυσε στους κκ. Ρουσόπουλο και Αγγέλου, τους οποίους χαρακτήρισε «σταβλάρχες» που δεν αφήνουν το «πολιτικό άλογο», τον κ. Καραμανλή, να τρέξει.

Η παρέμβαση του κ. Δαϊλάκη προκάλεσε έντονη ενόχληση στο Μέγαρο Μαξίμου. Τα τηλέφωνα πήραν φωτιά, λίγο μετά τις 22.50,

οπότε και ενημερώθηκε ο Πρωθυπουργός σχετικά με τις δηλώσεις. Αμέσως επικοινώνησε τηλεφωνικά με βασικούς συνεργάτες του και αξιολογήθηκε η κατάσταση. Η διαγραφή ήταν προ των πυλών, αν και ορισμένοι εκ των συνεργατών του κ. Καραμανλή επέμεναν ότι έπρεπε να περάσει χαμηλά το θέμα και να γίνει προσπάθεια απαξίωσης του βουλευτή. Ο Πρωθυπουργός όμως είχε λάβει τις αποφάσεις του. Εξαρχής είχε ένθερμους υποστηρικτές: τον υπουργό Εσωτερικών κ. Πρ.Παυλόπουλο , ο οποίος ήταν από τους πρώτους που πληροφορήθηκαν τις δηλώσεις του κ. Δαϊλάκη και εξερράγη, αλλά και τον υπουργό Εθνικής Άμυνας κ. Ευ.Μεϊμαράκη, ο οποίος ζήτησε από τον Πρωθυπουργό να δείξει πυγμή επιλέγοντας τη διαγραφή.

Η απόφαση του κ. Καραμανλή για διαγραφή ήταν οριστική και ήταν απλώς ζήτημα ωρών. Απλά το κλίμα επιβάρυνε ακόμη περισσότερο ο κ. Δαϊλάκης και με τις χθεσινές εμφανίσεις του νωρίς το πρωί σε πολιτικές εκπομπές των τηλεοπτικών σταθμών Μega και ΑΝΤ1. «Δεν θέλω να είμαι βουλευτής με νοηματική. Θα φύγω ως Νίντζα, υπερασπιζόμενος τον αρχηγό μου. Το περιβάλλον του Μαξίμου κρατάει τα γκέμια του Πρωθυπουργού. Ο Καραμανλής χρειάζεται Νίντζα. Ένας τέτοιος θέλω να είμαι εγώ. Γι΄ αυτό τα έβαλα με αυτούς, τον Θ. Ρουσόπουλο και τον Γ. Αγγέλου» είπε. Καθ΄ οδόν από τη Ραφήνα προς το Μέγαρο Μαξίμου, ο κ. Καραμανλής επικοινώνησε για μία ακόμη φορά με τον Πρόεδρο της Βουλής κ. Δ. Σιούφα. Στη συνέχεια ακολούθησε σύσκεψη στο πρωθυπουργικό γραφείο, παρουσία όλων των στενών συνεργατών του κ. Καραμανλή, όπου σφραγίστηκε και τυπικά η διαγραφή. Στις 10 το πρωί πέρασε την πόρτα του πρωθυπουργικού γραφείου ο υπουργός ΠΕΧΩΔΕ κ. Γ. Σουφλιάς ο οποίος συζήτησε κατ΄ ιδίαν με τον κ. Καραμανλή. Ένα τέταρτο αργότερα έφθασε στο γραφείο του κ. Σιούφα η επιστολή του Πρωθυπουργού με την οποία έθετε εκτός ΚΟ τον κ. Δαϊλάκη. Εκείνη τη στιγμή ο βουλευτής έπινε τον καφέ του στην οδό Σέκερη στο Κολωνάκι, ο οποίος έμαθε από πολιτικό συντάκτη τηλεοπτικού δελτίου την είδηση της αποπομπής του. «Ίσως να είναι καλύτερα έτσι» είπε αρκετά πικραμένος και έφυγε για τη Βουλή. Ο κ. Δαϊλάκης κατευθύνθηκε στη Βουλή και είχε επικοινωνία μόνο με τον Γραμματέα της ΚΟ της ΝΔ κ. Ι. Τραγάκη. Το κωμικοτραγικό είναι ότι μετά τη διαγραφή ζητούσαν από τη ΝΔ να παραιτηθεί ο βουλευτής και να παραδώσει την έδρα. Ο κ. Δαϊλάκης διεμήνυσε πως δεν χρειάζεται να τον διαγράψουν και είπε ότι αν του ζητηθεί, θα παραιτηθεί της βουλευτικής του έδρας έτσι ώστε να μην υπάρξει πρόβλημα για τον Πρωθυπουργό και την κυβέρνηση. Ο βουλευτής ήταν έτοιμος να το κάνει, αλλά εξοργίστηκε γιατί: α) δεν τον ενημέρωσε κανείς για την πρόθεση περί διαγραφής και β) επειδή έγινε μια προσπάθεια απαξίωσης από ορισμένα «κέντρα» να τον εμφανίσουν ως περιθωριακό και γραφικό. Ο ίδιος έλεγε χθες το πρωί στα ΜΜΕ ότι θα παραιτηθεί, αλλά μετά άλλαξε γνώμη. Ο κ. Τραγάκης του ζήτησε με έντονο ύφος να παραιτηθεί, καθώς ανέμεναν ότι θα το έκανε. Η απάντηση ήταν αρνητική και ο κ. Δαϊλάκης εμφανίστηκε ανένδοτος. Και αυτό διότι ήταν πολλοί βουλευτές (ορισμένοι από τους «αντάρτες») και μέλη της ΚΕ της ΝΔ που τον συμβούλευσαν να παραμείνει στο κόμμα και να επαναλάβει τα περί απομάκρυνσης του πρωθυπουργικού περιβάλλοντος. Η άρνηση του κ. Δαϊλάκη έφερε σε αδιέξοδο την κυβέρνηση. Ο κ. Τραγάκης κατευθύνθηκε στο γραφείο του κ. Σιούφα, με τον οποίο είχε ημίωρη συνάντηση. Μάλιστα προκάλεσε αίσθηση το γεγονός ότι ο κ. Τραγάκης βγαίνοντας από το γραφείο του κ. Σιούφα κατευθύνθηκε προς τις τηλεοπτικές κάμερες, όπου και ανακοίνωσε ότι ζήτησε την παραίτηση του κ. Δαϊλάκη, ο οποίος αρνήθηκε.

Ο βουλευτής Δράμας απάντησε και αυτός στις κάμερες, επιμένοντας στην απομάκρυνση των κκ. Ρουσόπουλου και Αγγέλου και επαναλαμβάνοντας ότι είναι «καραμανλικότερος του Καραμανλή». Από τη Ρηγίλλης δεν αποκλείουν πάντως να παραιτηθεί τις επόμενες ημέρες ο κ. Δαϊλάκης, την παραίτηση του οποίου ζήτησε χθες και η Νομαρχιακή Επιτροπή της ΝΔ στη Δράμα. Αν παραιτηθεί, τη θέση του θα καταλάβει ο κ. Στ. Παπαδόπουλος (εξελέγη βουλευτής της ΝΔ το 1996 και το 2000), ο οποίος διεγράφη από τη ΝΔ τον Φεβρουάριο του 2006 επειδή θεωρήθηκε υπεύθυνος για διοχέτευση πληροφοριών εις βάρος εν ενεργεία βουλευτή της εκλογικής του περιφέρειας, του νυν υπουργού Μακεδονίας- Θράκης κ. Μ. Τζίμα.

Αργά χθες βράδυ, πάντως, ο κ. Δαϊλάκης δήλωσε ότι «θα κρατήσω την έδρα μου για το καλό της Δράμας και αν είναι να πέσει η κυβέρνηση θα παραιτηθώ».

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

150 βουλευτές και ο Τατούλης

Posted on Οκτώβριος 1, 2008. Filed under: Αντάρτες, Ανασχηματισμός, Βουλευτές, Δεξιά, Ηγέτες, Καραμανλής Κώστας, Κοινωνία, Κοινοβουλευτισμός, Νέα Δημοκρατία, Πολιτική, Σκάνδαλα | Ετικέτες: |

Ο πρωθυπουργός αποφασισμένος ακόμη και για εκλογές αν υπάρξει νέα μείζων διαφοροποίηση

Της Ελλης Τριανταφυλλου, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, Tετάρτη, 1 Oκτωβρίου 2008

Έτοιμη για προσφυγή στις κάλπες, ακόμη και άμεσα, είναι πλέον η κυβέρνηση μετά τη χθεσινή διαγραφή του βουλευτή Δράμας Στ. Δαϊλάκη και τη μείωση του αριθμού των βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας στους 150, συν τον εκτός κομματικής γραμμής Π. Τατούλη. Σύμφωνα με απόλυτα ακριβείς πληροφορίες, ο πρωθυπουργός Κ. Καραμανλής, απευθυνόμενος χθες προς τους κορυφαίους υπουργούς που συμμετέχουν στην κυβερνητική επιτροπή, επιβεβαίωσε την πρόθεσή του να μη δεχθεί, καθ’ οιονδήποτε τρόπο και με όποιο τίμημα, αμφισβήτηση της πολιτικής ή των επιλογών του. Συνομιλητές του πρωθυπουργού προσθέτουν, πάντως, ότι λόγω της εξαιρετικά δύσκολης διεθνούς οικονομικής συγκυρίας και της δεδομένης επιβάρυνσης που θα έφερνε μία νέα πρόωρη προσφυγή στις κάλπες, η όποια επόμενη απόφαση θα περάσει από τη βάσανο πολλαπλής ανάλυσης και προσέγγισης πριν υλοποιηθεί.

Κατά τις ίδιες πηγές, ο πρωθυπουργός έλαβε την απόφαση διαφραφής του κ. Δαϊλάκη αμέσως μετά το τηλεφώνημα του γραμματέα της Κ.Ο. κ. Γιάννη Τραγάκη, με το οποίο ο τελευταίος τον ενημέρωσε ότι ζήτησε την παραίτηση του βουλευτή Δράμας, αλλά εισέπραξε την άρνησή του. «Το ίδιο θα πράξω και στο επόμενο χτύπημα» φέρεται ειπών ο πρωθυπουργός, επιβεβαιώνοντας εμμέσως την απόφασή του να προσφύγει ακόμη και σε πρόωρες εκλογές, αν το επόμενο διάστημα διαπιστώσει ότι δεν μπορεί να κυβερνήσει με τους όρους που έχει θέσει. Ο κ. Καραμανλης έφτασε νωρίς χθες το πρωί στο Μέγαρο Μαξίμου, όπου και ενημερώθηκε ότι ο βουλευτής Δράμας μόλις είχε επαναλάβει σε ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές εκπομπές τα όσα αργά το βράδυ της Δευτέρας είχε δηλώσει. Επειτα από ένα σύντομο κύκλο συζητήσεων με στενούς του συνεργάτες, ο κ. Καραμανλής ζήτησε τη σύνταξη της σύντομης επιστολής με την οποία θα έθετε τον κ. Δαϊλάκη εκτός της Κ.Ο. της Νέας Δημοκρατίας. Λίγο πριν από τις δέκα το πρωί, την υπέγραψε και στη συνέχεια την απέστειλε στον πρόεδρο της Βουλής κ. Δημ. Σιούφα. Η υπόμνηση της χρονικής στιγμής κατά την οποία εστάλη η επιστολή στον πρόεδρο της Βουλής συνιστά έμμεση απάντηση των συνεργατών του πρωθυπουργού στην εκδοχή ορισμένων ότι η διαγραφή επελέγη μεν ως επίδειξη πυγμής, αλλά με την ασφάλεια της διαβεβαίωσης του βουλευτή ότι θα παραιτηθεί. «Ο εν λόγω βουλευτής κινήθηκε με πολύ συστηματικό τρόπο και προσωπικό σχέδιο, γεγονός που γεννάει πολλά ερωτήματα» σημείωνε χθες κυβερνητική πηγή, επιβεβαιώνοντας ότι η απόφαση για διαγραφή του ελήφθη με προεξόφληση του ρίσκου της μη παραίτησης εκ μέρους του.

Η χθεσινή εξέλιξη -η οποία χαρακτηρίζεται μονόδρομος από κορυφαία στελέχη μετά την παρέμβαση του πρωθυπουργού στην Κεντρική Επιτροπή- επέτεινε την ανησυχία βουλευτών και στελεχών, οι οποίοι θεωρούν πλέον πολύ πιθανό να δρομολογηθούν ανά πάσα στιγμή συνθήκες κρίσης, τέτοιες που μοιραία θα οδηγήσουν στις κάλπες εντός του έτους. Πιθανότατα, δε, και πριν από την κατάθεση του νέου προϋπολογισμού. Ανάλογο κλίμα επικρατεί και στα υπουργικά γραφεία, όπου οι περισσότεροι εκ των κορυφαίων σχεδόν προεξοφλούν ότι είναι θέμα χρόνου το επόμενο «χτύπημα» από κάποιο βουλευτή, ενώ παραδέχονται ότι υπό τις παρούσες συνθήκες είναι περίπου αδύνατη η υλοποίηση της κυβερνητικής πολιτικής. «Ούτε η χώρα ούτε η κυβέρνηση θέλουν εκλογές. Είμαστε όμως έτοιμοι για όλα τα ενδεχόμενα» σημείωνε κορυφαίος κομματικός παράγων.

Προς επίρρωσιν, εξερχόμενος από το Μέγαρο Μαξίμου, ο υπουργός Αμυνας Ευάγγ. Μεϊμαράκης, αν και έδειξε τον δρόμο της παραίτησης προς τον κ. Δαϊλάκη, προσέθεσε ότι στη Δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα. «Δεν νοείται εσωστρέφεια όταν υπάρχουν όλα αυτά τα κρίσιμα προβλήματα που έχει να αντιμετωπίσει η κυβέρνηση» είπε από την πλευρά του ο υπουργός Εσωτερικών κ. Πρ. Παυλόπουλος, ενώ και ο υπουργός ΠΕΧΩΔΕ κ. Γ. Σουφλιάς στήριξε ξεκάθαρα την απόφαση του πρωθυπουργού, σημειώνοντας ότι «η εσωστρέφεια εμποδίζει την κυβέρνηση να επιτελέσει το έργο της και έπρεπε να σταματήσει». Έκκληση στην Κ.Ο. της Νέας Δημοκρατίας να στηρίξει τις προσπάθειες της κυβέρνησης για να αντιμετωπιστούν όλα τα προβλήματα έκανε, τέλος, η υπουργός Εξωτερικών κ. Ντόρα Μπακογιάννη, υπενθυμίζοντας και τη σχετική απόφαση της Κεντρικής Επιτροπής.

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Τα πάθη των βουλευτών

Posted on Οκτώβριος 1, 2008. Filed under: Βουλή, Βουλευτές, Νέα Δημοκρατία | Ετικέτες: |

Tης Ελλης Τριανταφυλλου, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, Tετάρτη, 1 Oκτωβρίου 2008

Η κρίση που έχει ξεσπάσει στο κυβερνητικό κόμμα είναι σίγουρα πολύπλευρη, αλλά διογκώνεται καθημερινά λόγω της απολύτως οριακής -από χθες- κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας της Ν. Δ. Τι σημαίνει αυτό; Ότι αρκεί να το επιλέξει ένας βουλευτής για να πέσει μία πρόσφατα εκλεγμένη κυβέρνηση. Το έχουμε δει, άλλωστε, να συμβαίνει στη μεταπολιτευτική ιστορία της χώρας (σ. σ. και της Ν. Δ.). Πέρα από τις όποιες κυβερνητικές ολιγωρίες, αστοχίες, παραλείψεις, λάθη ή εγκλήματα, η δυνατότητα αυτή που παρέχει το Σύνταγμα στον εκλεγμένο εκπρόσωπο του λαού να προκαλέσει την πτώση μιας κυβέρνησης μετατρέπει τον σταυρό προτίμησης ενός εκάστου ψηφοφόρου σε όπλο, το οποίο μπορεί να αξιοποιηθεί κατά το δοκούν.

Ίσως, λοιπόν, μέσα στη γενικότερη συζήτηση περί της κρίσης της πολιτικής και των πολιτικών θα είχε μια μικρή, έστω, αξία, να σκεφτεί ο καθένας τα κριτήρια με τα οποία επιλέγει τον βουλευτή που θέλει να τον εκπροσωπήσουν στο Κοινοβούλιο. Στην πρωτεύουσα, το βασικό κριτήριο είναι η αναγνωρισιμότητα του πολιτικού και όχι η προσωπική του σχέση με τον ψηφοφόρο. Και πώς επιτυγχάνεται, άραγε, η αναγνωρισιμότητα, αν μιλάμε για κάποιον του οποίου το επάγγελμα δεν συγκεντρώνει τα φώτα της δημοσιότητας; Προφανώς μέσα από τα ΜΜΕ, με πραγματικό αντίτιμο ή προσαρμογή στους όρους και στους κανόνες της τηλεθέασης.

Στην περιφέρεια, τα πράγματα είναι διαφορετικά. Προ ημερών, νεοεκλεγείς βουλευτής της Ν. Δ. ο οποίος πριν από την ενασχόλησή του με την πολιτική ήταν διακεκριμένος επιστήμονας στην τοπική του κοινωνία, παραδεχόταν ευθαρσώς σε συναδέλφους του στο καφενείο της Βουλής ότι είναι στα όρια της ψυχολογικής κατάρρευσης. «Από ’κει που ήμουν πρώτος μεταξύ των πρώτων, σήμερα είμαι στο έλεος οποιουδήποτε αποφασίσει ότι με την “απειλή” έστω της ψήφου μπορεί να με τραβάει μέσα στον κόσμο από το πέτο», έλεγε ο βουλευτής και δεν έκρυβε την απέχθειά του για το γεγονός ότι κάθε Σαββατοκύριακο είναι αναγκασμένος να τρέχει από πανηγύρι σε πανηγύρι, από λιτανεία σε λιτανεία και από βαφτίσι σε γάμο και από εκεί σε κηδεία για να εξασφαλίσει την επανεκλογή του.

Και το χειρότερο; Οπως έλεγε, αν ακολουθείς την πεπατημένη και στέλνεις κάρτες στις ονομαστικές εορτές, κυριολεκτικά την πάτησες, αφού το κόστος για την αποστολή ξεπερνάει κατά πολύ τον μισθό και το δώρο Χριστουγέννων ενός βουλευτή. Κι έπειτα απ’ όλα αυτά, θέλουμε βουλευτές μορφωμένους, χορτασμένους (ή πάντως λιτοδίαιτους), αδιάφθορους μέχρι κεραίας, δηλαδή, πλήρως ενημερωμένους για ό, τι συμβαίνει στην Ελλάδα και στον κόσμο και ταυτόχρονα ξεκούραστους, έτοιμους να ανέβουν και να κατέβουν βουνά και κάμπους, να σφίγγουν χέρια -λες κι αυτός είναι ο ρόλος και η αποστολή ενός πολιτικού- και να έχουν και πρόσβαση στα ΜΜΕ για να τους δουν στην περιφέρεια και να νιώσουν ότι ο δικός τους άνθρωπος έχει τα μέσα… Για την κοινοβουλευτική τους δράση, φυσικά, ουδείς ενδιαφέρεται. Το ίδιο και για την ιδεολογία ή τις πολιτικές τους απόψεις. Και μετά αξιώνουμε τις ημέρες της κρίσης -και μάλιστα της παγκόσμιας- να ασχολούνται οι πολιτικοί με τα σοβαρά και τα κρίσιμα…

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Liked it here?
Why not try sites on the blogroll...