Δημόσια Tάξη

Το χάος είναι μεταδοτικό

Posted on Μαρτίου 15, 2009. Filed under: Αστυνομική βία, Ασφάλεια, Ακυβερνησία, Ανάπτυξη, Ανασφάλεια, Ανεργία, Ανομία, Δημόσια Tάξη, Δημοκρατία, Διάλογος, Διαδηλώσεις, Διαμαρτυρία, Ελληνες, Κοινωνία, Πολιτική |

Επειδή οι τελευταίες δεκαετίες ήταν οι ευτυχέστερες που έζησε η Ελλάδα, τείνουμε να θεωρούμε την ειρήνη αυτονόητη. Από την ιστορία μας -γεμάτη μεγάλους διχασμούς και τιτάνιες συγκρούσεις- νομίζουμε ότι όταν η ειρήνη απειλείται το γνωρίζουμε όλοι, ότι είναι πάντα σαν το τελεσίγραφο των Ιταλών το 1940. Δεν μας φοβίζουν οι καθημερινές παραλείψεις, τα λάθη, οι μισαλλοδοξίες, οι βλακείες, ο πολιτικός καιροσκοπισμός, η εγκατάλειψη και η ανεύθυνη καπηλεία -η αργή αλλά σταθερή υπονόμευση της δημοκρατίας και της ειρήνης. Εχουμε συνηθίσει να βρισκόμαστε στο χείλος του γκρεμού- τόσο που δεν μας φοβίζει.

Μετά 35 χρόνια αδιάκοπης σταθερότητας και ευημερίας, είναι φυσικό να ξεχνάει κανείς πόσο εύκολα μπορούν να χαθούν τα κεκτημένα όταν οι κοινωνικές ισορροπίες διαταράσσονται. Στη Βόρειο Ιρλανδία, όπου για τρεις δεκαετίες έζησαν τις «Ταραχές», γνωρίζουν καλά ότι χωρίς ειρήνη δεν υπάρχει ανάπτυξη, ότι μέσα στην αστάθεια χάνονται οι προοπτικές του ατόμου και της κοινωνίας. Γι’ αυτό την περασμένη εβδομάδα η κινητοποίηση των Ιρλανδών ήταν άμεση, μετά τη δολοφονία δύο Βρετανών στρατιωτών και ενός αστυνομικού σε επιθέσεις ομάδων που αποσπάστηκαν από τον Ιρλανδικό Επαναστατικό Στρατό (ΙRΑ). Τις επόμενες μέρες, χιλιάδες πολίτες συγκεντρώθηκαν σε σιωπηλή διαμαρτυρία, απαιτώντας να τερματιστεί η βία, φοβούμενοι επιστροφή στις μέρες που στοίχισαν τη ζωή σε 3.500 ανθρώπους. Οι αντίπαλες πολιτικοστρατιωτικές ομάδες που συμμετέχουν εδώ και δέκα χρόνια στη διακυβέρνηση της Β. Ιρλανδίας ένωσαν τις φωνές τους εναντίον της επιστροφής στη βία. «Μην παρασυρθείτε απ’ αυτούς που θέλουν να σας δελεάσουν με τη βία για πολιτικούς σκοπούς», είπε ο καρδινάλιος Σον Μπρέιντι, επικεφαλής της Καθολικής Εκκλησίας στην Ιρλανδία. «Μην μπείτε στον πειρασμό να ωραιοποιείτε τη βία του παρελθόντος. Εφερε μόνο αθλιότητα και θάνατο και καταστροφή».

Στην Ελλάδα δεν εκφράζουμε ούτε ελπίδα ούτε απελπισία. Παραμένουμε σιωπηλοί. Η χώρα μας δεν κινδυνεύει από εμφύλιο πόλεμο ή διακοινοτική σύρραξη, αλλά κάθε μέρα είμαστε μάρτυρες στην καθιέρωση της βίας ως μέρος της καθημερινότητάς μας. Οι κυβερνήσεις των τελευταίων ετών φέρουν μεγάλο μέρος της ευθύνης, αλλά και η κοινωνία δείχνει μια περίεργη απροθυμία να απαιτήσει την επιβολή των νόμων (οι οποίοι θεσπίστηκαν από δημοκρατικό καθεστώς, όχι από δύναμη κατοχής ή δικτατορία). Και η διατάραξη της ειρήνης εμφανίζεται με πολλούς τρόπους – από τη νέα άνθηση της εγχώριας τρομοκρατίας και των κουκουλοφόρων στα πανεπιστήμια και τους δρόμους, έως τα αυτοκίνητα και μηχανές που εισβάλλουν όπου θέλουν και παρκάρουν όπου βολεύει τους οδηγούς.

Αφήσαμε μαύρες τρύπες να αναπτυχθούν στην καρδιά της κοινωνίας, αδιαφορώντας για το γεγονός ότι το χάος είναι άκρως μεταδοτικό. Ετσι βρεθήκαμε με τα άβατα των Ζωνιανών, των Εξαρχείων και των πανεπιστημίων. Είδαμε επιχειρήσεις και επιχειρηματίες να επιβάλλονται στο κράτος και το κράτος να επιβάλλεται βάναυσα και αυθαίρετα στους ανίσχυρους. Αφήσαμε τη βία να ριζώσει στις διαδηλώσεις, στα γήπεδα και στη νύχτα, σαν να ήταν πέρα από τις δυνάμεις μας να την πολεμήσουμε. Τώρα απορούμε που βλέπουμε ανομία και ασυδοσία να αναπτύσσονται σε κάθε κατεύθυνση.

Τώρα οι εγκληματίες δεν φοβούνται ούτε την αστυνομία ούτε την καταδίκη της κοινωνίας, αυτοί αποθρασύνονται και οι υπόλοιποι απελπίζονται. Αν η κυβέρνηση και οι εκπρόσωποι των θεσμών (πολιτικοί, πρυτάνεις, εισαγγελείς, ιερείς, δημοσιογράφοι και άλλοι) δεν σταθούν στο ύψος τους για να διαφυλάξουν την κοινωνική ειρήνη, ο κατήφορος θα γίνεται όλο και πιο επικίνδυνος. Σε αυτή την περίπτωση, θα φθάσουμε στο σημείο να απαιτούμε ή να ανεχόμαστε σκληρά αντιδημοκρατικά μέτρα, να αναπτύσσονται ομάδες «αυτοάμυνας» πολιτών (με τις αναμενόμενες καταστροφικές συνέπειες), να επικρατούν οι εγκληματίες. Τότε θα νοσταλγήσουμε τις μέρες που ζούμε σήμερα, όπου η κατάσταση είναι ακόμη αναστρέψιμη.

Εάν δεν πάρουμε θέση, αν αφήσουμε την ειρήνη να χαθεί, αν λιποτακτήσουμε, θα πρέπει από τώρα να σκεφτούμε πώς θα δικαιολογήσουμε τη δειλία μας στα παιδιά μας. Η οικονομική και κοινωνική κρίση που εντείνεται θα είναι ο πόλεμος στον οποίο θα δοκιμαστεί η δική μας γενιά.

  • Tου Νικου Κωνστανταρα, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 15/03/2009
Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( 1 so far )

Απασφαλίσαμε ως χώρα;

Posted on Μαρτίου 15, 2009. Filed under: Δημόσια Tάξη, Δημοκρατία, Διχασμός, Διαδηλώσεις, Διαμαρτυρία, Δικαιοσύνη, Εγκληματικότητα, Εκλογές, Ελλάδα, Ηθική, Θεσμοί, Κράτος, Κόμματα, Κοινωνία, Οικονομία, Πολιτική |

Πολύ φοβούμαι ότι από τον περασμένο Δεκέμβριο απασφαλίσαμε συλλογικά ως χώρα. Κατρακυλάμε ανεξέλεγκτα και επικίνδυνα στον γκρεμό της βίας και της τρομοκρατίας χωρίς τίποτα να μπορεί να μας σταματήσει. Τι συνέβη τον Δεκέμβριο; Οι πιτσιρικάδες μάθανε πως είναι απολύτως αποδεκτό από την κοινωνία να ρίχνεις πέτρες ή μολότοφ σε Αστυνομικά Τμήματα. Οι έως τότε «μπαχαλάκηδες» αποφάσισαν ότι οι μολότοφ είναι πια για τα… παιδιά και πήραν τα πολυβόλα. Οι τρομοκράτες με τη σειρά τους ξεπέρασαν τα καλάσνικοφ και πειραματίζονται με δεκάδες κιλά δυναμίτη. Ολοι μαζί συμμετέχουν σε έναν μεγάλο και ατέλειωτο διαγωνισμό «ένοπλης μαγκιάς» χωρίς ουσιαστικό αντίπαλο ή ουσιώδες ρίσκο.

Αν το καλοσκεφθείτε τι και ποιος να μας προφυλάξει από τη διογκούμενη απειλή της βίας; Νομίζω ότι πλέον η πιο εύκολη δουλειά σε αυτή τη χώρα είναι να είσαι κουκουλοφόρος, ληστής ή τρομοκράτης. Ο κουκουλοφόρος βάζει τη στολή της εργασίας, δηλαδή την κουκούλα, βγαίνει ανενόχλητος από το πανεπιστημιακό… campus με βαριοπούλες και πελέκεις, τα σπάει όπου θέλει μέρα μεσημέρι και ξαναγυρνάει στο… γραφείο του. Οι καθηγητές τρέμουν δικαιολογημένα να ζητήσουν την επέμβαση της αστυνομίας με το απλό επιχείρημα «εμάς κύριε ποιος θα μας προστατεύσει αύριο;». Οι υπουργοί φοβούνται τον ίσκιο τους και επικαλούνται τον φόβο των καθηγητών για να μην κάνουν τίποτα. Οι εισαγγελείς, παρά την πρωτοβουλία του κ. Σανιδά, επίσης δεν τολμούν να κάνουν τη δουλειά τους. Οπότε; Οπότε μια βόλτα στη Σκουφά και στη Σόλωνος για να τα σπάσουμε μοιάζει πια με το παλιό σουλάτσο στην κεντρική πλατεία του χωριού. Σίγουρη απόλαυση με μηδέν ρίσκο.

Οσο για τους ληστές είναι και αυτοί ένα προνομιούχο επάγγελμα. Η κοινωνία μας έχει φτάσει στο σημείο να βρίζει τον αστυνομικό που πυροβολεί και κυνηγάει τους ληστές. «Ελα μωρέ, καλύτερα να τους άφηναν να κλέψουν ό,τι θέλουν. Τι μπερδεύτηκε;». Σωστό και αυτό με τη διαφορά πως αν οι αστυνομικοί αρχίζουν να σκέπτονται μόνο αυτές τις αντιδράσεις, θα διευρύνουν τη «λευκή απεργία» που δικαιολογημένα κήρυξαν τον περασμένο Δεκέμβριο όταν η πολιτεία, η δημοσιογραφία και η κοινή γνώμη τους έδωσε βορά στα σκυλιά του λαϊκισμού για χάρη ενός παράφρονος δολοφόνου του Αλέξη.

Πάμε τώρα στους τρομοκράτες. Τι έχουν απεναντί τους; Μια αντιτρομοκρατική υπηρεσία διαλυμένη από προσωπικά, γραφειοκρατικά και κομματικά μαχαιρώματα. Μια ηγεσία της αστυνομίας που επί πέντε χρόνια ήταν ευχαριστημένη επειδή από τύχη δεν σκοτωνόταν κανείς παρά την πασίδηλη επανεμφάνιση της τρομοκρατίας. Την παντελή ανυπαρξία συνεργασίας με ξένους («έλα μωρέ τι να την κάνουμε;») και την έλλειψη σχεδιασμού.

Εχουμε ζήσει απίστευτα πράγματα από εκείνη την τραγική Δευτέρα, όταν κατελύθη το μεταπολιτευτικό κράτος στο κέντρο της Αθήνας. Ανοιξαν οι ασκοί του Αιόλου, νομιμοποιήθηκε η βία και το πιστολίδι, κατάλαβαν δυστυχώς όλοι πως η χρήση βίας σε όλα τα επίπεδα είναι ανεκτή και, το κυριότερο, δεν έχει ρίσκο για τους ίδιους. Ξέρουμε ποιοι έχουν την ευθύνη για τη μεγάλη κατρακύλα, αλλά αυτή την ώρα προέχει να προλάβουμε τα χειρότερα. Αν δεν κάνουμε κάτι τώρα, άμεσα, θα γίνουμε μια μεγάλη ζούγκλα όπου θα λύνουμε όλοι τις διαφορές μας με τα όπλα στους δρόμους. Ο φόβος δεν αξίζει στη δημοκρατία, ούτε και η βία. Δεν αντέχεται αυτή η κατρακύλα που είναι μαθηματικώς βέβαιο ότι κάποια ώρα θα κοστίσει και σε ανθρώπινες ζωές. Οπως δεν αντέχεται η κυνική αδιαφορία όσων δεν κάνουν τη δουλειά τους και το μόνο που τους νοιάζει είναι πώς δεν θα ζημιωθούν επικοινωνιακά από όσα έχουμε ζήσει από τον Δεκέμβριο έως σήμερα.

  • Tου Αλεξη Παπαχελα, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 15/03/2009
Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Η κ. Κούνεβα και η δημοκρατία

Posted on Φεβρουαρίου 13, 2009. Filed under: Ασφάλεια, Ατομικά δικαιώματα, Ανομία, Δημόσια Tάξη, Δημοκρατία, Διαφθορά, Δικαιοσύνη, Εργασία, Ηθική, Θεσμοί, Κοινωνία, Πολιτική | Ετικέτες: |

Η ποιότητα και η σοβαρότητα μιας δημοκρατικής πολιτείας κρίνεται από το πώς προστατεύει τον ανώνυμο και τον αδύναμο. Στην περίπτωση της Κωνσταντίνας Κούνεβα η πολιτεία δεν έχει δυστυχώς κάνει το καθήκον της. Εχει περάσει πάνω από ένας μήνας από τη δολοφονική επίθεση εναντίον της και ακόμη δεν έχουμε απαντήσεις για το ποιος ευθύνεται γι’ αυτήν. Η ηγεσία του υπουργείου Δημοσίας Τάξεως και της ΕΛ.ΑΣ. προφανώς δεν αντελήφθη τον περασμένο Δεκέμβριο την τεράστια ηθική, κοινωνική και πολιτική διάσταση του θέματος. Αφησε λοιπόν το τμήμα ασφαλείας του τοπικού Αστυνομικού Τμήματος να διεκπεραιώσει την υπόθεση με αποτέλεσμα να χαθεί πολύτιμος χρόνος για τις έρευνες.

Και στη συνέχεια όμως οι έρευνες ήταν τυπικές και δεν προχώρησαν ποτέ σε βάθος. Βρέθηκε μάλιστα η καταπληκτική δικαιολογία πως οι ουσιαστικές έρευνες δεν μπορούν να αρχίσουν παρά μόνον όταν μπορέσει να καταθέσει η κ. Κούνεβα, η οποία έχει χάσει τη φωνή της από την επίθεση με το βιτριόλι και αντιμετωπίζει σοβαρά ψυχολογικά προβλήματα. Πρόκειται για μεθόδευση ανθρώπων που προφανώς δεν θέλουν να κάνουν τη δουλειά τους και ψάχνουν να βρουν δικαιολογίες γιατί μάρτυρες και στοιχεία υπάρχουν!

Ακόμη πιο απίστευτη ήταν όμως η προσπάθεια ορισμένων αξιωματούχων να διοχετεύσουν στη δημοσιογραφική «πιάτσα» υπονοούμενα για την περίπτωση η κ. Κούνεβα να «πλήρωσε» κάποια σχέση της με άνθρωπο που ανήκε στη βουλγαρική μαφία. Αποτελεί δυστυχώς προσφιλή μέθοδο μιας συγκεκριμένης κατηγορίας αστυνομικών να κατασκευάζουν τέτοιου τύπου θεωρίες συνωμοσίας όταν αδυνατούν να εξιχνιάσουν μια υπόθεση ή, ακόμη χειρότερα, όταν πέφτουν πάνω σε σκληρά και επικίνδυνα συμφέροντα.

Ο,τι και να συνέβη εκείνο το βράδυ στα Πετράλωνα, η ΕΛ.ΑΣ. πρέπει επιτέλους να κάνει τη δουλειά της και να σώσει την τιμή της. Αυτό θα συμβεί μόνο όταν θα συλλάβει τους εκτελεστές, αλλά και τον εγκέφαλο πίσω από την επίθεση.

Η υπόθεση Κούνεβα δεν ανήκει αποκλειστικά ούτε στους υποκριτές – συνδικαλιστές ούτε στους επαγγελματίες «μπαχαλάκηδες» που θέλουν να την καπηλευθούν. Μια δημοκρατία που σέβεται τον εαυτό της πρέπει πρώτα απ’ όλα να πιέσει αφόρητα για τη σύλληψη των δραστών, δεύτερον να φροντίσει την κ. Κούνεβα ακόμα και όταν τα ΜΜΕ θα την έχουν ξεχάσει και τρίτον να υπερασπισθεί όσους καθαρίζουν τις ώρες που εμείς κοιμόμαστε και βλέπουν να τους κλέβουν ένσημα, δώρα κ.λπ. Είπαμε η ποιότητα της δημοκρατίας μας κρίνεται από το πώς προστατεύει τον αδύναμο και ανώνυμο!

  • Του Aλεξη Παπαχελα, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 13/02/2009
Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Το «μικρό κακό» του Σαββάτου

Posted on Φεβρουαρίου 10, 2009. Filed under: Ατομικά δικαιώματα, Αθήνα, Ανομία, Βαρβαρότητα, Δημόσια Tάξη, Διαδηλώσεις, Ελληνες, Καταλήψεις, Κοινωνία |

Σάββατο απόγευμα και το κέντρο της Αθήνας ήταν πολύβουο από τα κορναρίσματα των ακινητοποιημένων αυτοκινήτων. Η Σταδίου και η Πανεπιστημίου ήταν μποτιλιαρισμένες. Τα τρόλεϊ ακινητοποιημένα και λεωφορεία μπλόκαραν τις κάθετες οδούς. Στο ερώτημα «τι συμβαίνει;» κάποιοι σήκωσαν τους ώμους παραιτημένοι, άλλοι έβρισαν τη χώρα κι ένας αποκάλυψε ότι «κάποιοι παίζουν ποδόσφαιρο στην Ακαδημίας».

Πραγματικά! Κάποιοι είχαν στήσει τους κάδους απορριμμάτων ως τέρματα στην Ακαδημίας. Οι αυτοαποκαλούμενοι «απελευθερωτές της Λυρικής» είχαν αποφασίσει να κάνουν «ανοιχτές πολυμορφικές δράσεις στον δρόμο», μέρος των οποίων ήταν η μπάλα. Κάποιοι άλλοι έβαφαν το οδόστρωμα, άλλοι έπαιζαν μουσική και άλλοι έκαναν παντομίμα. Η αστυνομία, πάλι, συνεπικουρούσε με υπερβάλλοντα ζήλο στο «θέατρο μας ο δρόμος, τέχνη μας η εξέγερση» (όπως καταλήγουν οι προκηρύξεις των «Ελεύθερων Λυρικών») και με ερυθρόλευκες κορδέλες έκλεισε τους δρόμους.

Ετσι, λοιπόν, ένα χάπενινγκ κατάφερε να στομώσει το κέντρο. «Μικρό το κακό», θα πουν κάποιοι. Αν και δεν ξέρουμε μήπως στο μποτιλιάρισμα των δρόμων υπήρχε ασθενοφόρο (με κάποιο επείγον περιστατικό), θα συμφωνήσουμε ότι «το κακό ήταν μικρό». Και σε έκταση και σε χρόνο: Εκλεισαν για δύο ώρες τρεις-τέσσερις δρόμοι, μποτιλιαρίστηκαν άλλοι πέντε-έξι, ταλαιπωρήθηκαν 1.000-2.000 οδηγοί και επιβάτες μέσων μαζικής μεταφοράς. Αυτό, για την Αθήνα, είναι «μικρό κακό».

Το πρόβλημα, όμως, της πρωτεύουσας δεν είναι ότι της έτυχε κανένα «μεγάλο κακό». Εγινε αβίωτη πόλη από ένα άθροισμα «μικρών κακών». Πότε κάποιος ταξιτζής σταματά στη μέση του δρόμου για να πάρει «κούρσα»· πότε κάποιος «ασυνείδητος» (όπως συνηθίσαμε να λέμε) παρκάρει στη γωνία και δεν χωρά το λεωφορείο· άλλοτε έτερος «ασυνείδητος» έχει διπλοπαρκάρει. Μερικές φορές, επειδή οι «ασυνείδητοι» φορτηγατζήδες κάνουν την τροφοδοσία των καταστημάτων όποτε τους βολεύει· άλλες φορές καμιά πενηνταριά «συνειδητοποιημένοι» κλείνουν τη Σταδίου για να διαλαλήσουν ότι «Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας είναι το δίκιο του εργάτη». Κατά καιρούς εμφανίζονται και κάποιοι άλλοι που παίρνουν τον δρόμο στα χέρια τους: τοποθετούν μόνοι τους σε σταυροδρόμια ερυθρόλευκους κώνους, ώστε να ξεφορτώσουν την πραμάτεια τους ή να κάνουν τροφοδοσία μαζούτ.

Ολοι οι παραπάνω προτάσσουν τις ανάγκες τους επί του συνόλου. Ο ταξιτζής γιατί «πώς θα βγει το μεροκάματο;», όποιος διπλοπαρκάρει «πού να το αφήσω;», ο φορτηγατζής διότι «θα ανέβει το κόστος διανομής», και οι «συνειδητοποιημένοι» γιατί «πώς θα γίνουν γνωστά τα δίκαια αιτήματά μας;».

Τώρα, όμως, δεν οι πραγματικές ή επίπλαστες ανάγκες κάποιων για να δημιουργηθεί το έμφραγμα. «Ελάτε να διακόψουμε τη ροή της κυκλοφορίας προτάσσοντας τις επιθυμίες μας», αναφέρεται στην ανακοίνωση των «Ελεύθερων Λυρικών». Και οι απλούστερες επιθυμίες των υπολοίπων, όπως π.χ. να φτάσουν σπίτι τους χωρίς ταλαιπωρίες και καθυστέρηση; Για τους εξεγερμένους με τα νταούλια προφανώς δεν έχουν σημασία. Ετσι κι αλλιώς, όπως γράφουν στον απολογισμό της δράσης τους, «Απελευθερώσαμε την ΕΛΣ ως απάντηση στο πνίξιμο κάθε ελεύθερης έκφρασης, την επιβολή πλαστών επιθυμιών».

Προφανώς, μία από τις «πλαστές επιθυμίες» των Αθηναίων είναι να μπορεί να κυκλοφορεί χωρίς ταλαιπωρία.

  • Tου Πασχου Μανδραβελη, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, Tρίτη, 10 Φεβρουαρίου 2009
Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

«Βαβέλ» η Ν.Δ. με αφορμή αγρότες και εκλογικό νόμο

Posted on Φεβρουαρίου 6, 2009. Filed under: Αστυνομική βία, Αγροτικές κινητοποιήσεις, Δημόσια Tάξη, Διαδηλώσεις, Κυβερνητική απραξία, Καραμανλής Κώστας, ΜΑΤ, Νέα Δημοκρατία, ΠΑΣΟΚ, Παπανδρέου Γιώργος, Πολιτική |

Σε κλοιό εσωστρέφειας παραμένει το κυβερνών κόμμα. Κορυφαία στελέχη, αλλά και βουλευτές, παίρνουν καθημερινά θέση υπέρ ή εναντίον της πρότασης που διατύπωσαν οι υπουργοί Εσωτερικών Πρ. Παυλόπουλος και Εξωτερικών Ντόρα Μπακογιάννη να συμφωνήσουν τα δύο κόμματα εξουσίας στη διεξαγωγή των επόμενων εκλογών με τον νέο εκλογικό νόμο. Σε πολλές περιπτώσεις, δε, συνοδεύουν τις παρεμβάσεις τους με αιχμηρές αναφορές για συναδέλφους τους. Κατήφεια και γκρίνια εξακολουθεί να καταγράφεται και για τους χειρισμούς στο αγροτικό μέτωπο, με τις επικριτικές φωνές να πληθαίνουν καθημερινά στο εσωτερικό της Ν. Δ. Η κυβέρνηση, πάντως, διά του εκπροσώπου της παρέχει πλήρη κάλυψη στον υπουργό Αναπληρωτή Δημόσιας Tάξης Χρ. Μαρκογιαννάκη, ο οποίος από χθες βρίσκεται στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος και για το περιστατικό στην οικία του Αμερικανού πρέσβη στην Αθήνα.

Μετά τον υπουργό Αμυνας Ευ. Μεϊμαράκη και ο υπουργός Υγείας Δημ. Αβραμόπουλος εμφανίστηκε να αποστασιοποιείται από τις πρωτοβουλίες συναδέλφων του, για άμεση εφαρμογή του εκλογικού νόμου Παυλόπουλου, ενώ αίσθηση προκάλεσε η επισήμανσή του πως «είμαστε η μοναδική χώρα που δεν έχει καταρτίσει εθνικό σχέδιο δράσης για την αντιμετώπιση της κρίσης». Η αναφορά αυτή ερμηνεύτηκε ως αιχμή προς το οικονομικό επιτελείο. Σε τηλεοπτική του εμφάνιση χθες το βράδυ, ο ίδιος διευκρίνισε ότι οι αναφορές του αφορούσαν τη στάση του ΠΑΣΟΚ τόσο για την οικονομική κρίση όσο και για τις πρόωρες εκλογές. «Θα ήμουν ασυνεπής εάν την ίδια στιγμή που παρεμβαίνω δημόσια κατά της εκλογολογίας λέγοντας ότι διαμορφώνει κλίμα πολιτικής ρευστότητας, διατύπωνα και πρόταση για την εφαρμογή του τάδε ή του δείνα εκλογικού νόμου», είχε σχολιάσει νωρίτερα ο κ. Αβραμόπουλος (στο ραδιόφωνο του Alpha).

Την άποψη ότι δεν υπάρχει λόγος να ανοίγει η κυβέρνηση θέμα εκλογικού νόμου στην παρούσα συγκυρία εξέφρασε και ο βουλευτής Β΄ Αθηνών Κυρ. Μητσοτάκης, ενώ την πλέον καυστική παρέμβαση έκανε ο πρώην υφυπουργός Γερ. Γιακουμάτος, χαρακτηρίζοντας «τουλάχιστον αφελείς όσους παίζουν με τον εκλογικό νόμο και με τις εκλογές». Οι δύο βουλευτές εμφανίστηκαν έντονα επικριτικοί και για τους χειρισμούς που έγιναν από την κυβέρνηση σε σχέση με τους αγρότες από την Κρήτη, ενώ ο κ. Μητσοτάκης διεύρυνε την κριτική του στη γενικότερη αγροτική πολιτική, λέγοντας ότι «δεν έχει νόημα να ταΐζουμε τους ανθρώπους ψάρια, πρέπει να τους μάθουμε να ψαρεύουν». Για λανθασμένους χειρισμούς και εκτιμήσεις σε σχέση με τους Κρήτες αγρότες έκανε λόγο από την πλευρά του ο κ. Γιακουμάτος.

Αντιθέτως, υπέρ της πρότασης Παυλόπουλου τάχθηκαν χθες η νέα γραμματέας Πολιτικού Σχεδιασμού Φεβρωνία Πατριανάκου και ο πρώην γραμματέας κ. Ν. Καραχάλιος, ενώ ο γραμματέας Πολιτικού Σχεδιασμού κ. Λευτ. Ζαγορίτης τόνισε πως είναι πάγια η θέση της Ν. Δ. ότι οι εκλογικοί νόμοι πρέπει να δίνουν ισχυρή πλειοψηφία.

Παρά τη ζωηρή συζήτηση που έχει ανοίξει στη Ν. Δ., πάντως, σχετικά με τα επεισόδια στο λιμάνι του Πειραιά, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Ευ. Αντώναρος παρείχε, όπως προαναφέρθηκε, πλήρη κάλυψη στον κ. Μαρκογιαννάκη, τονίζοντας ότι δεν τίθεται θέμα παραίτησής του. Επετέθη, δε, εκ νέου στο ΠΑΣΟΚ, στο οποίο απέδωσε την ευθύνη για το γεγονός ότι ουδείς είχε ενημερωθεί για την επίσκεψη Παπανδρέου στο λιμάνι, αλλά και την ευθύνη για τη συνέχιση της συζήτησης περί πρόωρων εκλογών με αφορμή την πρόταση για επίσπευση εφαρμογής του εκλογικού νόμου Παυλόπουλου. «Δεν έχω διάθεση να το συνεχίσω», πρόσθεσε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος και κατηγόρησε το ΠΑΣΟΚ, το οποίο –όπως είπε– με διάφορους τρόπους συντηρεί το θέμα.

  • Της Ελλης Tριανταφυλλου, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 05/02/2009
Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Φέρτε έναν υπουργό…

Posted on Φεβρουαρίου 4, 2009. Filed under: Αστυνομική βία, Αγροτικές κινητοποιήσεις, Δεξιά, Δημόσια Tάξη, Δημοκρατία, Διάλογος, Διαδηλώσεις, Διαμαρτυρία, Ελληνική Αστυνομία, Κρήτη, Καταλήψεις, Μπλόκα, ΜΑΤ, Νέα Δημοκρατία, Πολιτική | Ετικέτες: |

Oταν δεν πάει ο Μωάμεθ στο βουνό, πάει… το βουνό στον Μωάμεθ! Με αυτό το αξίωμα στο μυαλό ξεκίνησε μια αντιπροσωπεία αγροτών από τη λεβεντογέννα Κρήτη, να ’ρθει στην Αθήνα να δει και να διαπραγματευθεί με τον αρμόδιο υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης, τον κ. Χατζηγάκη. Και… καλού κακού, φόρτωσαν στα φέρι μποτ και 70 τρακτέρ και 150 αγροτικά «να βρίσκονται», για ώρα ανάγκης και πίεσης βρε αδερφέ. Τον υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης γύρευαν, μόνο που αυτός είχε κινήσει κατά Βρυξέλλες μεριά, να συναντηθεί με την αρμόδια κοινοτική υπουργό, προκειμένου να την πείσει πως η «εισοδηματική ενίσχυση» των 500 εκατομμυρίων που αποφάσισε η κυβέρνηση (για κάποιους από τους… «αγρότες») από λάθος διαφημίσθηκε ως «ενίσχυση» και στην πραγματικότητα επρόκειτο περί «αποζημιώσεων», όταν αντιλήφθηκε πως μόνο ως τέτοιες θα περνούσαν από τους δύσκολους και απαιτητικούς της κοινοτικής γραφειοκρατίας. Τέλος πάντων…

Τώρα η συνάντηση του Ελληνα υπουργού με την κοινοτική επίτροπο είναι κανονισμένη για αύριο Τετάρτη. Γιατί έπρεπε να αναχωρήσει από την Αθήνα Δευτέρα από τα… αχάραγα κι ενώ ήταν γνωστό πως έρχονταν με τα τρακτέρ τους οι Κρήτες αγρότες να τον δουν και να κουβεντιάσουν, δεν το γνωρίζουμε. Το αρχικό πρόγραμμα, όπως είχε γίνει γνωστό, προέβλεπε αναχώρηση από Αθήνα σήμερα (Τρίτη) μεσημέρι, αλλά κανείς δεν ξέρει τι μπορεί να μεσολάβησε, κάποια ανησυχία για επιδείνωση του ήδη άσχημου καιρού στην Κεντρική Ευρώπη που ίσως ματαίωνε τα αεροπορικά δρομολόγια, ίσως… Το σίγουρο είναι πως έφυγε κι έμεινε η κρητική αγροτική αντιπροσωπεία χωρίς Altera Pars να διαπραγματευθεί…

Πιθανότατα έχουν δίκιο να διαμαρτύρονται οι Κρητικοί. Στις συνεννοήσεις που έγιναν με τους άλλους (και πάλι όχι όλους…) αγρότες του κάμπου, τους άφησαν απ’ έξω, δίχως να προβλέπεται και κάποια δική τους «ενίσχυση» – συγγνώμη, «αποζημίωση». Παραγωγοί κι αυτοί, αισθάνθηκαν πως έμειναν εκτός, σε μια «ρύθμιση» που μπορεί μεν με ορθολογικούς λόγους να μην πείθει (και κυρίως: να μην επιλύει σε σωστή βάση χρόνια αγροτικά προβλήματα…), αλλά στην αναβροχιά, καλό και το χαλάζι. Και ήρθαν, λοιπόν, στην πρωτεύουσα να μιλήσουν κι αυτοί με τον αρμόδιο υπουργό, που έτσι κι αλλιώς είχε συναντηθεί με τους άλλους στα μπλόκα. Μαζί με τα τρακτέρ τους…

Τώρα, για να λέμε του στραβού το δίκιο, μπλόκα με… τρακτέρ στην πλατεία Συντάγματος, θα ’ταν αστεία πράγματα – αν και ραδιοφωνικός παραγωγός αναρωτιόταν χθες πολύ σοβαρά γιατί αφού η κυβέρνηση «επέτρεψε» τα μπλόκα στις εθνικές οδούς, αρνήθηκε το ίδιο δικαίωμα και για τους Κρήτες στην Αθήνα… Το αποτέλεσμα ήταν λίγο πολύ αναμενόμενο – ίσως όχι στην έκταση της μεθόδευσης που επιχειρήθηκε και εφαρμόστηκε από τα ΜΑΤ, αλλά πάντως αναμενόμενο, δεν επετράπη η πορεία διαμαρτυρίας των τρακτέρ και των αγροτικών προς το κέντρο της Αθήνας. Και από εκεί άρχισαν (μετά τα επεισόδια, που ίσως να έπρεπε να αποφευχθούν) τα κλασικά νεοελληνικά παράδοξα. Για γέλια και για κλάματα…

Από πλευράς υπουργείου Δημόσιας Τάξης προτάθηκε ως «εναλλακτική» στους Κρήτες διαμαρτυρόμενους αγρότες, αντί να… πάνε με τα τρακτέρ τους να συναντήσουν τους αρμόδιους στο υπουργείο (τους… υπόλοιπους, αφού ο κ. υπουργός είχε αναχωρήσει ήδη) να τους μεταφέρει η αστυνομία με «κλούβες»(!) ή έστω αστυνομικά λεωφορεία. Εκείνοι αρνήθηκαν και επέμειναν ότι δεν φεύγουν αν δεν συναντηθούν με τον υπουργό – και επιτέλους, με κάποιο υπουργό! Κάποια προοπτική συμβιβασμού φάνηκε στον ορίζοντα όταν δύο υφυπουργοί της Αγροτικής Ανάπτυξης και Οικονομίας, προσφέρθηκαν να κατέβουν στον Πειραιά και να συνομιλήσουν με τους αγρότες – μόνο που οι τελευταίοι, ανένδοτοι, πίεζαν «να δουν υπουργό!» ή έστω τον… προϊστάμενό του (υπονοώντας τον ίδιο τον πρωθυπουργό!) εν ανάγκη και τον… αντικαταστάτη του, εννοώντας τον Γιώργο Σουφλιά! Από μια άποψη δίκιο είχαν – αγρότες εξεγερμένοι αυτοί, ήθελαν να συνομιλήσουν με… «ομόλογό» τους, όχι με δευτεράντζα υφυπουργική!

Με τούτα και με τ’ άλλα, και ενώ η κατάσταση έμοιαζε αδιέξοδη, βρέθηκε η… «λύση» (λένε πως ήταν ιδέα του κ. Πάνου Καμμένου) στις συνομιλίες των αγροτών την κυβέρνηση να… εκπροσωπήσουν οι δύο υφυπουργοί καθ’ ύλην αρμόδιοι, δηλαδή Αγροτικής Ανάπτυξης και Οικονομίας, αλλά «ομπρέλα» σε αυτούς να μπει (κάτι σαν «Σουφλιάς», δηλαδή…) ο… υπουργός Ναυτιλίας κ. Αναστάσης Παπαληγούρας! Ωστε και «με υπουργό» να γίνουν οι κουβέντες! Οπερ και εγένετο…

Τώρα, γιατί ο Παπαληγούρας και όχι ο… Σπηλιωτόπουλος ή ο Αβραμόπουλος, δεν γνωρίζουμε. Ισως επειδή γενικά με τους αγρότες η κυβέρνηση… τα ’χει κάνει θάλασσα, ίσως πάλι επειδή οι αγρότες (και τα τρακτέρ τους) ταξίδεψαν από την Κρήτη στην Αθήνα με καράβι. Το θέμα είναι πως με την (υπουργική!) λύση Παπαληγούρα συμφώνησαν και οι διαμαρτυρόμενοι και έτσι κάπως εκτονώθηκε η κατάσταση. Για πόσο, άγνωστο, αφού ταραχές, συγκεντρώσεις και καταλήψεις καταγράφηκαν και στην Κρήτη, όταν έμαθαν εκεί το είδος της «υποδοχής» που επιφυλάχθηκε στον Πειραιά και στην Αθήνα στους… σύντεκνους!

Ελλάς, το μεγαλείο σου βασίλεμα δεν έχει…

  • Tου Θανου Oικονομοπουλου, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 03/02/2009
Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Νέα ευκαιρία για τον Καραμανλή

Posted on Ιανουαρίου 11, 2009. Filed under: Ανασχηματισμός, Δημόσια Tάξη, Δημοσκοπήσεις, Εκλογές, Οικονομία, Πολιτική |

Θετική απήχηση του ανασχηματισμού

Ανοιχτά μέτωπα σε Oικονομία και Δημόσια Tάξη

Προϋποθέσεις ανάκαμψης της κυβέρνησης δημιουργεί, ως φαίνεται, ο ανασχηματισμός «ανατροπών» στον οποίο προχώρησε ο πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής υπό το βάρος πολλαπλών προβλημάτων στα πεδία της οικονομίας, της εκπαιδευτικής κοινότητας και της δημόσιας τάξης, καθώς και της υπόθεσης Βατοπεδίου.

Οπως προκύπτει από δημοσκόπηση της Public Issue για την «Κ», γενικά θετική εντύπωση για τον ανασχηματισμό έχει το 39% των ερωτηθέντων, ενώ αρνητική το 23%. Πάντως το 46% θεωρεί ότι, παρά τις αλλαγές στο κυβερνητικό σχήμα, η Ν.Δ. δεν θα είναι σε θέση να αντιμετωπίσει καλύτερα τα προβλήματα της χώρας, έναντι του 39% που διατυπώνει αντίθετη άποψη. Ετσι, η «νέα ευκαιρία» που δίδεται στον κ. Καραμανλή είναι προφανές πως θα έχει ημερομηνία λήξεως εάν δεν αντιμετωπιστούν αποτελεσματικά τα ανοικτά μέτωπα, κυρίως στους τομείς της οικονομίας και της ασφάλειας των πολιτών. Του ανασχηματισμού προηγήθηκε έντονο παρασκήνιο, με τον κ. Καραμανλή να λαμβάνει, πάντως, μόνος τις τελικές αποφάσεις. Οι μείζονες αλλαγές στις οποίες προέβη ο πρωθυπουργός, σε συνδυασμό με τη συγκρότηση «τρόικας» υπό τον ίδιο για την οικονομία, οδηγούν στην εκτίμηση ότι το Μέγαρο Μαξίμου έχει διαμορφώσει συνολικό σχέδιο με ορίζοντα τις προσεχείς εκλογές, εξέλιξη που οδηγεί και το ΠΑΣΟΚ σε αναπροσαρμογές στη στρατηγική του. Πάντως, ο χρόνος προσφυγής στις κάλπες παραμένει άδηλος, με αποτέλεσμα τη διακίνηση πλήθους σχετικών σεναρίων.

ΣXETIKA ΘEMATA


«Παράθυρο ευκαιρίας» ο ανασχηματισμός
Τέλος με πολλά μηνύματα και πολλούς παραλήπτες
Οι προτεραιότητες των νέων υπουργών
Το σταυρόλεξο του χρόνου των εκλογών
Κυβέρνηση με λιγότερους καραμανλικούς
Πώς μπήκε σε «επιτήρηση»
Από τους 151 βουλευτές, 72 πήραν χαρτοφυλάκιο
«Δεν καταγγείλαμε όσο έπρεπε τις ακρότητες»
Εντονος προβληματισμός για τις επιλογές Τσίπρα
Aγχος στο ΠΑΣΟΚ για δημοσκοπήσεις και εξωθεσμικά κέντρα
Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Liked it here?
Why not try sites on the blogroll...