Εκκλησιαστική Περιουσία

Η Εκκλησία διεκδικεί και… πλατείες

Posted on Μαρτίου 18, 2009. Filed under: Εκκλησιαστική Περιουσία |

Η πλατεία Αγίου Θωμά στο Γουδί και η πλατεία Κολωνού είναι μερικές μόνον από τις κεντρικές πλατείες του Λεκανοπεδίου, που διεκδικούνται κατά κυριότητα από την Εκκλησία της Ελλάδος, ενώ την ίδια ώρα τις διεκδικεί και ο Δήμος Αθηναίων! Κι ενώ η υπόθεση της Μονής Βατοπεδίου είναι νωπή ακόμη στις μνήμες και ταλανίζει την πολιτική ζωή του τόπου, δεκάδες μικρές Βιστωνίδες προκύπτουν από τις δηλώσεις του Κτηματολογίου.

Το επιβεβαιώνει με έγγραφό του ο υφυπουργός ΠΕΧΩΔΕ κ. Σ. Καλογιάννης απαντώντας σε σχετική ερώτηση του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου του ΣΥΡΙΖΑ κ. Παν. Λαφαζάνη. Επιβεβαιώνει, δηλαδή, ότι από την Εκκλησία έχουν κατατεθεί δηλώσεις στο Κτηματολόγιο για να κατοχυρωθούν στην ιδιοκτησία της κεντρικές πλατείες της πρωτεύουσας, ενώ την ίδια ώρα το υπουργείο Παιδείας δηλώνει πλήρη άγνοια. Κι αν υπάρχει απορία για το τι έχει να κερδίσει κάποιος από την κυριότητα ενός κοινόχρηστου χώρου, είναι τα αφορολόγητα έσοδα από διάφορες τυχόν χρήσεις. Συγκεκριμένα, στο Γραφείο Κτηματογράφησης Αθηνών κατατέθηκαν σχετικές δηλώσεις από τον Δήμο Αθηναίων και από την Εκκλησία της Ελλάδος για την πλατεία Αγίου Ανδρέα δίπλα στο Ιπποκράτειο, για την πλατεία Κολωνού, καθώς και για την πλατεία στη συμβολή των οδών Πόντου και Λαοδικείας στο Γουδί. Ακόμη από τον ιερό ναό Αγ. Θωμά για την πλατεία Αγίου Θωμά και από τον Δήμο Αθηναίων για την πλατεία Μαβίλη και για το άλσος Ευαγγελισμού. Από το Γραφείο Κτηματογράφησης Κορωπίου γνωστοποιείται ότι έχουν κατατεθεί δηλώσεις από την Εκκλησία της Ελλάδος για τμήματα της πλατείας πλησίον της οικίας Μερκούρη και της πλατείας επί των οδών Αθανασίου Διάκου και Βασιλίσσης Ολγας, χωρίς να έχει γίνει γνωστό, όπως σημειώνει το απαντητικό έγγραφο του ΥΠΕΧΩΔΕ, αν διεκδικούνται οι πλατείες αυτές και από τον Δήμο Κορωπίου. Το υπουργείο δηλώνει ότι θα ακολουθήσει επεξεργασία των συλλεγέντων στοιχείων, για να αποφανθεί τελικά για την κυριότητα κοινοχρήστων χώρων και πλατειών, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο να κατακυρωθεί η κυριότητά τους στην Εκκλησία της Ελλάδος.

Πάντως, στελέχη της Ιεράς Συνόδου υποστηρίζουν πως η Εκκλησία διαθέτει για όλες τις εκτάσεις που δήλωσε στο κτηματολόγιο νόμιμους και αναγνωρισμένους τίτλους ιδιοκτησίας, ασχέτως εάν πολλοί από αυτούς έχουν παραχωρηθεί από την ίδια σε κοινή χρήση.

Advertisements
Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Ιδιοκτησία στο φυσικό περιβάλλον είναι πλέον αδιανόητη

Posted on Οκτώβριος 26, 2008. Filed under: Διαφθορά, Εκκλησιαστική Περιουσία, Καραμανλής Κώστας, Μοναστηριακή περιουσία, Νέα Δημοκρατία, Πολιτική, Σκάνδαλα | Ετικέτες: |

Γραφει ο Aντωνης Kαρκαγιαννης, Η Καθημερινή, Kυριακή, 26 Oκτωβρίου 2008

Δηλαδή, αν κατάλαβα καλά από τον λόγο του Θ. Ρουσόπουλου στη Βουλή, για ό,τι συνέβη στη Μονή Βατοπεδίου, κανείς δεν φταίει, κανείς δεν είναι ένοχος! Είναι αμφίβολο αν συνέβησαν και τα γεγονότα, όπως πλέον μας είναι γνωστό, όχι μόνο από τη δημοσιογραφική έρευνα, αλλά και τη σχηματισθείσα δικογραφία. Ούτε «ιερά» χρυσόβουλα και φιρμάνια επί εκτάσεων που… πριν από χίλια χρόνια ήταν έρημες και ακατοίκητες, αλλά τώρα είναι πυκνοκατοικημένες και κοινόχρηστες και ουσιώδες στοιχείο της περιβαλλοντικής ακεραιότητας, όμοιας και ισότιμης με την εδαφική μας ακεραιότητα, κάποτε θα το καταλάβουμε και θα το δεχθούμε.

Ούτε υπερτιμήσεις και υποτιμήσεις, ούτε «ιερές« ανταλλαγές, όπου ο παμπόνηρος «άγιος» Εφραίμ παραχωρούσε νεράκι του Θεού και παραλάμβανε «φιλέτα» του Δημοσίου, μια υψηλού επιπέδου «πνευματική σχέση», που όπως τα παλιά συγχωροχάρτια αποτιμάται σε χρήμα. Τι παθαίνει ο άνθρωπος όταν έχει τη ματαιοδοξία της μέλλουσας ζωής! Ολα αυτά συνέβησαν μόνα τους με την επιφοίτηση ίσως του Αγίου Πνεύματος, ένα ακόμη θαύμα του «αγίου» στη μεγάλη βιομηχανία θαυμάτων και αγυρτείας που έστησε εκεί ψηλά στο Βατοπέδι.

Επειτα από όλα αυτά, απογοητευμένος και απαισιόδοξος είπα μέσα μου να μην ξαναασχοληθώ με το Βατοπέδι, αφού όλα είναι δημιούργημα «πολιτικού κανιβαλισμού», στον οποίο ειλικρινά δεν θέλω να συμμετέχω. Κάνω εξαίρεση για σήμερα, γιατί έλαβα επιστολή του κ. Ι. Μ. Κονιδάρη, καθηγητή του Εκκλησιαστικού Δικαίου, επειδή δεν θέλω να με κατηγορήσει ότι μεροληπτώ, αφού ήδη έχω καταχωρίσει στη στήλη τις απόψεις του Χρήστου Ζουράρι και την απάντηση των καθηγητών Σταθόπουλου και Καράκωστα.

Δεν θέλω να παραστήσω τον αμερόληπτο. Η στήλη έχει άποψη, απλοϊκή και αφελή ίσως, χωρίς επιστημονικά επιχειρήματα, πλην εκείνων που δανείζεται από άλλους. Δεν θέλω όμως να κατηγορηθώ ότι παραγνωρίζω ή αποσιωπώ τις αντίθετες απόψεις. Σε συζήτηση άλλωστε ακαδημαϊκή, και μάλλον μάταιη, αφού τα γεγονότα πήραν ήδη τον δρόμο τους, κατά την άποψή μου στραβό και απογοητευτικό. Σε λίγο όλοι θα νομίζουμε ότι ζήσαμε μια εικονική πραγματικότητα, ο κ. Σανιδάς ίσως το πιστεύει ήδη.

Ιδού η επιστολή του καθηγητή του Εκκλησιαστικού Δικαίου, του κ. Ι. Μ. Κονιδάρη:

Τα χρυσόβουλα και η περιουσία των μοναστηριών

Κύριε Καρκαγιάννη

Στην κυριακάτικη αντιπαράθεση των δύο φίλων σας νομικών για τα «αυτοκρατορικά χρυσόβουλα στο σύγχρονο δίκαιο» επιτρέψτε μου να υπενθυμίσω ότι και μετά την εισαγωγή του Αστικού μας Κώδικα η απόκτηση κυριότητας ή άλλου εμπράγματος δικαιώματος πριν από την εισαγωγή του κρίνεται, σύμφωνα με το άρθρο 51 του Εισαγωγικού του Νόμου, κατά το δίκαιο που ίσχυε, όταν έγιναν τα πραγματικά γεγονότα για την απόκτησή τους.

Θα ήθελα επίσης να σημειώσω ότι το ελληνικό κράτος, που ιδρύθηκε μόλις το 1830, έχει σε συγκεκριμένες περιπτώσεις κυρώσει χρυσόβουλα, σιγίλια και φιρμάνια με νομοθετήματά του και τα έχει καταστήσει μέρος της εσωτερικής έννομης τάξεως.

Τέλος, δεν θα πρέπει να λησμονείται ότι τέτοιου είδους παλαιγενή έγγραφα συνιστούν τη βάση της ιδιοκτησίας παλαίφατων μοναστικών καθιδρυμάτων και πανάγιων προσκυνημάτων που βρίσκονται εκτός Ελλάδος. Το τελευταίο θα έπρεπε να μας καθιστά όλους πολύ πιο προσεκτικούς στον χειρισμό των συναφών ζητημάτων, τα οποία δεν είναι προεχόντως νομικά, αλλά εξόχως πολιτικά και εν πολλοίς εθνικά.

Ι. Μ. Κονιδαρης, Καθηγητής Εκκλησιαστικού Δικαίου

Όπως αντιλαμβάνεσθε δεν είμαι σε θέση να αντιτάξω νομικά επιχειρήματα στις απόψεις του κ. Ι. Μ. Κονιδάρη. Το έχουν ήδη πράξει άλλοι νομοδιδάσκαλοι προς τους οποίους ουσιαστικά απευθύνεται ο καθηγητής του Εκκλησιαστικού Δικαίου. Ούτε είμαι σε θέση να εμπλακώ στις μεταξύ τους επιστημονικές διαφορές. Και να ήμουν, πάλι θα το απέφευγα γιατί πιστεύω ότι το ζήτημα που ανέκυψε από τη Μονή Βατοπεδίου δεν είναι νομικό, αλλά πολιτικό και κοινωνικό.

Θα σταθώ πρώτα στο οικολογικό θέμα που το θεωρώ μέγιστο. Την εποχή των χρυσοβούλων, των σιγιλίων και των φιρμανιών, δηλαδή πριν από χίλια χρόνια για τα πρώτα και περίπου 600 χρόνια για τα δεύτερα, τα δάση, τα ποτάμια, οι ακτές, τα νερά γενικώς, οι λίμνες και οι λιμνοθάλασσες ήταν και τότε στοιχεία του φυσικού περιβάλλοντος, αλλά δεν απειλούνταν από την κατ’ ανάγκην ιδιοτελή και κερδοσκοπική χρήση ενός ιδιοκτήτη. Ακίνδυνα μπορούσε να απολαμβάνει την περιουσία του και να επαίρεται γι’ αυτήν, έστω και αν την είχε αποκτήσει με φιρμάνι τού κατά τα άλλα αλλόθρησκου και μισητού κατακτητή.

Σήμερα, όμως, τα ουσιώδη αυτά (και άλλα) στοιχεία του περιβάλλοντος και τού κατά τόπους οικοσυστήματος απειλούνται με εξαφάνιση ή αλλοίωση από την άναρχη και εγωιστική ανθρώπινη δραστηριότητα. Είτε ανήκουν σε κάποιον είτε όχι έχουν ανάγκη προστασίας. Γι’ αυτό και το Σύνταγμά μας έχει θεσπίσει περιορισμούς του απολύτου δικαιώματος της κυριότητος, χωρίς να εξετάζει τη νομιμότητά του. Η άσκηση δικαιωμάτων κυριότητας χωρίς περιορισμό οδήγησαν σε πλήρη καταστροφή τα δάση, τα νερά και τις ακτές, αλλοίωσαν το φυσικό περιβάλλον και το κλίμα της Αττικής και πολλών άλλων περιοχών της χώρας μας. Θα επαναλάβουμε αυτό που ήδη γράψαμε. Το φυσικό περιβάλλον είναι μέρος αναπόσπαστο της εθνικής εδαφικής ακεραιότητας και πηγή του νέου πατριωτισμού μας.

Επειδή τα πιστεύω αυτά θεωρώ αδιανόητο ότι μια λίμνη ή λιμνοθάλασσα, ένα ποτάμι, ένα δάσος ή το νερό στο υπέδαφος ενός χωραφιού κ.λπ. μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο απεριόριστης ιδιοκτησίας και χρήσης είτε ισχύουν τα χρυσόβουλα τα σιγίλια και τα φιρμάνια είτε όχι. Απλώς δεν πωλούνται, δεν αγοράζονται, δεν ανταλλάσσονται και δεν αλλοιώνονται. Δεν είναι υπερβολή να ισχυρισθούμε ότι όποιος προσβάλλει ή αλλοιώνει ή εκτρέπει από το φυσικό τους προορισμό αυτά τα ουσιώδη στοιχεία του φυσικού περιβάλλοντος είναι σαν να προσβάλλει την εθνική εδαφική ακεραιότητα της χώρας.

Αυτό είναι το ένα ζήτημα. Το άλλο είναι επίσης πολύ σημαντικό και άπτεται της εθνικής υπόστασης ως σύγχρονης χώρας και σύγχρονου κράτους. Οπως παρατηρούμε για να πραγματοποιηθούν οι «ιερές» ανταλλαγές δημόσιων περιουσιακών στοιχείων με νεράκι της λίμνης ή λιμνοθάλασσας της Βιστωνίδας, με μεγάλη ζημιά του Δημοσίου, χρειάσθηκε μια ανωτάτου επιπέδου διαπλοκή της πολιτικής εξουσίας και της Μονής Βατοπεδίου, στο πλαίσιο μιας γενικότερης όσμωσης μεταξύ Πολιτείας και Εκκλησίας. Σαν η Εκκλησία να είναι κράτος εν κράτει και το εθνικό μας κράτος να αισθάνεται την ανάγκη να διαπραγματεύεται και να συαναλλάσσεται με την Εκκλησία. Μέσα σ’ αυτή τη διαπλοκή παρεισφρέουν δεισιδαιμονίες, θαυματουργίες, «πνευματικές» εξαρτήσεις, αγυρτείες, αλλά και συμφέροντα που συνεχώς διαμορφώνουν νέα κέντρα εξουσίας και πλούτου.

Μη μου πείτε για την Ορθοδοξία. Είναι πράγματι συνδεδεμένη με το έθνος, τη ζωή μας και τη γλώσσα μας και τη σεβόμαστε βαθύτατα ακόμη και όσοι δεν πιστεύουμε στα δόγματά της. Τη θεωρούμε «τρόπο ζωής του ελληνικού λαού», όπως έχει ήδη γραφεί. Και μόνο προς αυτήν την κατεύθυνση, ως τρόπος ζωής, μπορεί να αναζητήσει την καταξίωσή της, απαλλαγμένη από κάθε κοσμική εξουσία ή συναλλαγή με την εξουσία…

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Μακροθυμία «αγίων» πατέρων

Posted on Σεπτεμβρίου 27, 2008. Filed under: Αγιον Όρος, Διαφθορά, Εκκλησιαστική Περιουσία, Καραμανλής Κώστας, Μονή Βατοπεδίου, Μοναστηριακή περιουσία, Νέα Δημοκρατία, Οικονομία, Πολιτική, Σκάνδαλα | Ετικέτες: , |

ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ. Tου Aντωνη Kαρκαγιαννη, Η Καθημερινή, Σάββατο, 27 Σεπτεμβρίου 2008

Οι εισαγγελικές αρχές καλούν διάφορους μάρτυρες (δημοσιογράφους, υπαλλήλους, δικηγόρους κ.λπ.) να καταθέσουν όσα γνωρίζουν για το σκάνδαλο του Βατοπεδίου. Διάχυτη είναι η απορία, γιατί δεν αρχίζουν την προκαταρκτική εξέταση από τους «παραπλανηθέντες» υπουργούς (πρώην και νυν) που υπέγραψαν τις σχετικές αποφάσεις: Πόσες αποφάσεις, οι «παραπλανηθέντες» υπέγραψαν. Πόσες από αυτές δημοσιεύθηκαν στο ΦΕΚ και πόσες όχι και γιατί, αν τις υπέγραψαν στο πλαίσιο γενικότερης κυβερνητικής πολιτικής (και ποιας) ή ιδία βουλήσει. Πιστεύω ότι η κατάθεση των «παραπλανηθέντων» υπουργών θα είχε διαγράψει πλήρως το πυκνό δίχτυ των συναλλαγών μεταξύ του Δημοσίου και της Ιεράς Μονής και πάνω σε αυτό ευκρινέστερα η Δικαιοσύνη θα είχε σημειώσει τι είναι νόμιμο, τι παράνομο και τι επιζήμιο.

Τώρα, αν διαπράχθηκε ένα έγκλημα, η Δικαιοσύνη το ερευνά χωρίς να έχει την περιγραφή του. Βέβαια την πολιτική (και ηθική) υποχρέωση να μας πουν τις πράξεις τους την έχουν οι ίδιοι οι υπουργοί, ανεξαρτήτως της Δικαιοσύνης. Οταν τους ρωτάμε, σιωπούν και μας παραπέμπουν στη Δικαιοσύνη πίσω από την οποία κρύβουν την πολιτική αφασία (ή τον φόβο της ενοχής), λες και η παρέμβαση της Δικαιοσύνης αυτό τον σκοπό είχε…

Δεν μπορώ να αντισταθώ στον πειρασμό και να μη σχολιάσω κάποιες περικοπές από την προχθεσινή ανακοίνωση της Ιεράς Επιστασίας του Αγίου Ορους για το σκάνδαλο της Μονής Βατοπεδίου.

Αποφεύγει βέβαια τον χαρακτηρισμό «σκάνδαλο», περιορίζεται να επισημάνει τον «δημιουργηθέντα θόρυβο» (χωρίς να ασχολείται με την κερδοσκοπική ουσία) και να ζητήσει συγγνώμη από τον «ευσεβή ελληνικό λαό».

Αλλά ποιος προκάλεσε τον «θόρυβο»; Επ’ αυτού η Ιερά Επιστασία δεν έχει αμφιβολίες: «Οφείλουμε να διευκρινίσουμε, σημειώνει, ότι δεν υπηρετεί την αλήθεια(!) η γενική ισοπέδωση που παρατηρήθηκε στον πρόσφατο δημοσιογραφικό θόρυβο…». Αγιοι πατέρες, αν μέχρι τώρα μάθαμε κάτι από την «αλήθεια» για την οποία και σεις κόπτεσθε, το οφείλουμε στον «δημοσιογραφικό θόρυβο». Διαφορετικά θα κοιμόμασταν εμείς καλά και σεις θα ζούσατε καλύτερα!

Σε άλλο σημείο: «Το Αγιον Ορος δέχεται τις διαδικασίες ελέγχου της νομιμότητας και αποκαταστάσεως κάθε παρατυπίας…». Ευχαριστούμε τους «άγιους» πατέρες για τη μακροθυμία τους. Το ζήτημα, όμως, δεν είναι αν δέχονται τον έλεγχο της νομιμότητας. Ο έλεγχος της νομιμότητας επιβάλλεται (ενίοτε με σκληρότητα) από την Πολιτεία για τις πράξεις όλων των πολιτών και δεν τους ρωτάει αν τη δέχονται ή όχι. Γιατί θα ρωτούσε την αγιότητά σας; ΄Η μήπως σας ρώτησε και με θρησκευτική ταπείνωση παρέχετε τώρα την… άδειά σας.

Ο,τι και να πούμε για το σκάνδαλο του Βατοπεδίου, αγαπητοί αναγνώστες, δεν θα είναι αρκετό αν δεν θέσουμε από την αρχή το ζήτημα της εκκλησιαστικής και μοναστηριακής περιουσίας. Πώς αποκτήθηκε και ποια είναι η θέση της στο σύγχρονο νομικό πλαίσιο…

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Οι «μπίζνες» της Εκκλησίας

Posted on Σεπτεμβρίου 19, 2008. Filed under: Αγιον Όρος, Διαφθορά, Εκκλησιαστική Περιουσία, Καραμανλής Κώστας, Μοναστηριακή περιουσία, Νέα Δημοκρατία, Οικονομία, Πολιτική, Σκάνδαλα | Ετικέτες: |

Του Σταυρου Τζιμα, Η Καθημερινή, Παρασκευή, 19 Σεπτεμβρίου 2008

Του Πάνου Μαραγκού. ΕΘΝΟΣ

Του Πάνου Μαραγκού. ΕΘΝΟΣ

Πολυπράγμων «άγιος», ο Βατοπεδίου Εφραίμ. Μέσα σε όλα: Στην πολιτική, στις εκκλησιαστικές έριδες της πατρίδας του, στην αντιπαράθεση για το Κυπριακό, και πιο πολύ απ’ όλα μέσα στις μπίζνες.

Ο Εφραίμ είχε «πιάσει το νόημα». Για να καταστήσει το μοναστήρι του οποίου ηγείται παντοδύναμο, πρώτο σε όλα στο Αγιον Ορος, χρειαζόταν χρήμα. Και το χρήμα χωρίς δημόσιες σχέσεις και κυρίως χωρίς υψηλές γνωριμίες, προσβάσεις και διασυνδέσεις στην πολιτική και τον επιχειρηματικό κόσμο, δεν θα μπορούσε να το εξασφαλίσει, τουλάχιστον τόσο εύκολα. Εκμεταλλεύτηκε, με μαεστρία είναι η αλήθεια, τις μεταφυσικές ανησυχίες εστεμμένων, αξιωματούχων της πολιτικής, εφοπλιστών και πέτυχε αυτό που επεδίωκε: τη ροή πλούτου στο Βατοπέδι. Ας μην τον αδικήσουμε όμως. Ο Εφραίμ έκανε, με προκλητικό δίχως αμφιβολία τρόπο, ό, τι κάνουν και πολλοί άλλοι ρασοφόροι, εντός και, κυρίως, εκτός Αγίου Ορους: Χρησιμοποίησε την Παναγία για την επίτευξη σκοπών που εκ της ιδιότητάς του αποτάσσεται. Εν προκειμένω τις επικερδείς επιχειρηματικές δραστηριότητες, που προς το παρόν δεν αμφισβητείται από πουθενά ότι άσκησε για τις ανάγκες της μονής.

Το σκάνδαλο του Βατοπεδίου έφερε στο φως μια γκρίζα πλευρά της Εκκλησίας. Το δίχως έλεος κυνήγι του χρήματος και τη διαπλοκή πολλών, δυστυχώς, ταγών της με την πολιτική εξουσία, «εις το όνομα του Κυρίου». Η δύναμη της Εκκλησίας αποδεικνύεται πανίσχυρο όπλο στις επιδιώξεις τους. Δεν αποτελεί μυστικό ότι μητροπολίτες εκλέγουν δημάρχους, ενισχύουν με κατευθυνόμενες ψήφους πιστών βουλευτές ή ότι έχουν τους «δικούς» τους υπουργούς στις εκάστοτε κυβερνήσεις. Ποιος αμφισβητεί ότι η «επιθυμία» του τοπικού «αγίου» είναι, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, διαταγή για τον δημοτικό ή κοινοβουλευτικό άντρα που επιθυμεί να (επαν) εκλεγεί; Οταν, χάριν παραδείγματος, ο μητροπολίτης Ανθιμος εγκατέλειψε την Αλεξανδρούπολη και εγκαταστάθηκε στον θρόνο της Θεσσαλονίκης, για να τη σώσει από τους «Σκοπιανούς», ο δήμαρχος της πόλης τον υποδέχθηκε με «ευλογία» της τάξης των εκατό χιλιάδων ευρώ, που βεβαίως βγήκαν από τα ταμείο του υπερχρεωμένου δήμου.

Πόσες τροπολογίες που αφορούσαν σε ρυθμίσεις «χαμηλής έντασης» εκκλησιαστικών ζητημάτων δεν πέρασαν «νύχτα» από τη γραφειοκρατία του Δημοσίου με άνωθεν εντολές που υπαγορεύτηκαν από τη θέληση κάποιων πανίσχυρων εκκλησιαστικών κύκλων; Με ποια λογική παραχωρούνται άδειες για την ανέγερση ναών σε πάρκα και ακάλυπτους χώρους πρασίνου σε πόλεις που στενάζουν κάτω από το μπετόν ή δίδονται οικόπεδα–φιλέτα σε ειδυλλιακές περιοχές με συνοπτικές διαδικασίες για να γίνουν μοναστήρια;

Ολοι μας μάθαμε από τα θρησκευτικά στο σχολείο ότι η Εκκλησία είναι ταυτόσημη με τη διακονία και όταν τη θέση της παίρνει η εξουσία, αναιρεί τον ίδιο της τον εαυτό. Φαίνεται όμως ότι κάποιοι παράγοντές της έχουν ξεχάσει στην προσευχή τους το «μη εισενέγκης ημάς εις πειρασμόν».

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Η σιωπή των ιεραρχών

Posted on Σεπτεμβρίου 18, 2008. Filed under: Διαφθορά, Εκκλησιαστική Περιουσία, Ηθική, Κοινωνία, Μοναστηριακή περιουσία | Ετικέτες: |

Για εβδομάδες ολόκληρες η ελληνική κοινωνία παρακολουθεί άναυδη έναν χορό εκατομμυρίων ευρώ γύρω από τον οποίο εμπλέκονται μοναχοί, πολιτικοί, συμβολαιογράφοι, δικηγόροι και άλλοι επιτήδειοι. Μια ολόκληρη μονή στο Βατοπέδιο έχει μετατραπεί σε γραφείο αγοραπωλησιών γης, κτημάτων, δασικών εκτάσεων, χρυσοφόρων κομματιών γης. Πουλάει εκτάσεις και αγοράζει εμπορικά κέντρα, εμπορεύεται υπεραξίες, οι μοναχοί της έχουν μετατραπεί σε ιδανικούς κτηματομεσίτες οι οποίοι εμφανίζουν αξιοζήλευτες επιδόσεις πολλαπλασιασμού της περιουσίας τους. Η αλήθεια είναι πως θα τους ζήλευαν οι επαγγελματίες του είδους, θα τους ζήλευαν για την ικανότητά τους ν’ αποκτούν προσβάσεις σε υπουργικά γραφεία, να διεκδικούν περιουσιακά στοιχεία, να συντάσσουν χρυσοφόρα συμβόλαια. Η δράση τους αυτή σίγουρα δεν έχει καμιά σχέση με το έργο της Εκκλησίας, της θρησκείας, όλων όσων δηλώνουν ότι εκπροσωπούν τέλος πάντων. Κι όμως, παρά τις αποκαλύψεις αυτές, οι εκκλησιαστικές ηγεσίες σωπαίνουν. Μια σιωπή περίεργη, αν όχι ένοχη, η οποία τουλάχιστον ξενίζει. Ούτε ο Οικουμενικός Πατριάρχης, ούτε ο αρχιεπίσκοπος, ούτε καν οι λαλίστατοι ιεράρχες δεν βρήκαν λέξη να πουν για την τουλάχιστον ηθική αυτή κατάπτωση κάποιων μοναχών του Αγίου Ορους. Και η σιωπή αυτή δεν συνδέεται με το αν έχουν ή δεν έχουν αρμοδιότητα να παρέμβουν σε όσα συμβαίνουν εκεί. Δεν έχει σημασία αν οι εκκλησιαστικοί ηγέτες έχουν τη νομική ή άλλη δυνατότητα παρέμβασης. Είναι πιο ουσιαστικό το θέμα. Οι ηγούμενοι της συγκεκριμένης μονής παραβαίνουν το ίδιο το αξιακό σύστημα που υποτίθεται ότι υπηρετούν. Και αυτό νομιμοποιεί τους πάντες, πόσω μάλλον τους ηγέτες της ιεραρχίας, να στηλιτεύσουν αυτά τα φαινόμενα.

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Ιερό ναρκοπέδιο

Posted on Σεπτεμβρίου 18, 2008. Filed under: Αγιον Όρος, Δημοσκοπήσεις, Διαφθορά, Εκκλησιαστική Περιουσία, Καραμανλής Κώστας, Κοινωνία, Μονή Βατοπεδίου, Μοναστηριακή περιουσία, Νέα Δημοκρατία, Οικονομία, Πολιτική, Σκάνδαλα | Ετικέτες: , , , , |

ΕΛΥΣΕ τη γλώσσα πολλών πρώην υπουργών, «παραπλανηθέντων» κατά τον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, κ. Σανιδά, αλλά και μη παραπλανηθέντων, όπως και βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας, η υπόθεση της Μονής Βατοπεδίου, η οποία, όπως δείχνουν οι συνεχιζόμενες αποκαλύψεις, έχει μέγα βάθος και δεν κουκουλώνεται.

ΑΡΝΗΘΗΚΕ με αλλεπάλληλες δηλώσεις του οποιαδήποτε ευθύνη στην παραχώρηση των 27.000 στρεμμάτων της λίμνης Βιστωνίδας στη μονή ο πρώην υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης, κ. Σάββας Τσιτουρίδης, υπογραμμίζοντας: «Η εποχή της ανθρωποφαγίας, σε ό,τι με αφορά για να σωθούν άλλοι, έχει τελειώσει». Είναι φανερό ότι ο πρώην υπουργός ανοίγει παλιές πληγές, υποστηρίζοντας ότι υπήρξε ο ίδιος θύμα κανιβαλισμού για να σωθούν άλλοι, συνάδελφοί του, προφανώς.ΔΕΝ ΚΑΤΟΝΟΜΑΣΕ τους ανθρωποφάγους ο κ. Τσιτουρίδης, αλλά περιέγραψε καθαρά τα έργα τους δηλώνοντας: «Πράξεις καλές, παράνομες, αμαρτωλές, ιερές, ας μην επιχειρούν κάποιοι να μου χρεώσουν». Ο πρώην γενικός γραμματέας του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης, κ. Θ. Αληφακιώτης, διέψευσε ότι είχε εμπλοκή στο θέμα της Βιστωνίδας, το οποίο, όπως είπε, το χειρίστηκε ο υπουργός κ. Μπασιάκος, αλλά τη διευθέτηση «μόνο το υπουργείο Οικονομικών μπορεί να την κάνει».

ΑΝΕΛΑΒΕ και πάλι να καλύψει τους «κάποιους», τους «ανθρωποφάγους» και όλους όσοι είχαν εμπλοκή στην υπόθεση της Μονής Βατοπεδίου ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, κ. Θεόδ. Ρουσόπουλος, δηλώνοντας: «Οι υπουργοί κινήθηκαν στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων και καθηκόντων τους. Οποιαδήποτε περαιτέρω συζήτηση με ονόματα υπουργών δεν προσθέτει παρά μόνον εντυπώσεις».

ΜΕ ΤΟ ΓΝΩΣΤΟ ύφος σαμουράι ανέλαβε να ξεκαθαρίσει τις «εντυπώσεις» ο τέως υπουργός Βύρων Πολύδωρας, αρχίζοντας από τον πρωθυπουργό κ. Κ. Καραμανλή, για τον οποίο είπε ότι «προχώρησε υιοθετώντας δύο πρακτικές, παρόμοιες με τον τρόπο που εκλέγονταν οι Ρωμαίοι αυτοκράτορες στις ρωμαϊκές λεγεώνες: την ομοφωνία και τη διά βοής αποδοχή». Αλήθεια, τι θέλει να πει ο ποιητής κ. Πολύδωρας;

ΤΑ ΕΙΠΕ στη συνέχεια, χαρακτηρίζοντας «προκλητικά όσα συνέβησαν με το Βατοπέδιο» και πρόσθεσε πως το πόρισμα Σανιδά τον καλύπτει, διότι «όταν λέει ότι παραπλανήθηκαν οι υπουργοί, σαρκάζει. Σαρκασμός εισαγγελέων υπάρχει και σε άλλα πορίσματα». Δεν παρέλειψε να πει και τον προσωπικό του πόνο, επισημαίνοντας ότι «τώρα επέλεξαν να βγάλουν εκτός εμάς τους παλιομοδίτες και να βάλουν κάποια «γκόλντεν μπόις»». Και πρόσθεσε: «Οι εκλογές δεν έφεραν αλλαγή. Τα λαμόγια διατηρήθηκαν στο σύστημα».

ΑΝΘΡΩΠΟΦΑΓΟΙ, παλιομοδίτες, λαμόγια, «γκόλντεν μπόις» υπό τη σιωπή του Ρωμαίου αυτοκράτορα και με τη σπάθη σαμουράι και ανταρτών έγιναν μόνοι τους μαλλιά-κουβάρια στον ιερό πόλεμο. Το αποτέλεσμα του πολέμου θα το δείξουν οι επόμενες δημοσκοπήσεις.

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Η «ιερά» περιουσία

Posted on Σεπτεμβρίου 16, 2008. Filed under: Εκκλησιαστική Περιουσία, Κοινωνία, Μοναστηριακή περιουσία, Οικονομία, Σκάνδαλα | Ετικέτες: |

KAΘE MEPA. Tου Aντωνη Kαρκαγιαννη, Η Καθημερινή, Tρίτη, 16 Σεπτεμβρίου 2008

Φοβάμαι ότι η προσοχή και το ενδιαφέρον της κοινής γνώμης στρέφεται περισσότερο σε οικονομικά και άλλα σκάνδαλα και μάλλον αποστρέφεται ή παραμελεί άλλα θέματα που όχι μόνο σχετίζονται με τα σκάνδαλα αλλά αποτελούν το υπόστρωμά τους, το έδαφος όπου φύονται. Την τάση αυτή της κοινής γνώμης τροφοδοτούν μέχρι νοσηρότητος τα ΜΜΕ και έτσι τα σκάνδαλα έρχονται, παρέρχονται και ξεχνιούνται χωρίς να αποκαλύπτονται τα βαθύτερα αίτια και φυσικά χωρίς να διαρθώνεται τίποτα.

Το σκάνδαλο της Μονής Βατοπεδίου έχει την οικονομική του διάσταση και είναι σοβαρή: Παρεχώρησε στο κράτος περιουσιακά στοιχεία μικρής ή μηδαμινής εμπορικής αξίας και έλαβε σε αντάλλαγμα άλλα πολύ μεγάλης εμπορικής αξίας. Λέγεται ότι η διαφορά –και η ισόποση ζημία του Δημοσίου– ανέρχεται σε εκατό και πλέον εκατομμύρια ευρώ. Βέβαιο επίσης θεωρείται ότι, αν έτσι έχουν τα πράγματα, για τη διάπραξη του σκανδάλου έχουν συνεργήσει κρατικοί λειτουργοί και άλλοι παράγοντες (με το αζημίωτο ή όχι). Ολα αυτά θα τα ερευνήσει η Δικαιοσύνη και υποθέτουμε ότι σύντομα θα μας αποκαλύψει την αλήθεια και θα απονείμει ευθύνες.

Επειδή όμως οι σχετικές αποφάσεις, που οδήγησαν στην παράδοξη αυτή ανταλλαγή φέρουν την υπογραφή νυν ή πρώην υπουργών το θέμα είναι αυτομάτως πολιτικό. Θα περιμέναμε τουλάχιστον μια υπεύθυνη κυβερνητική ανακοίνωση που θα μας έλεγε για ποιους λόγους η κυβέρνηση οδηγήθηκε στην «ιερά» αλλά παράδοξη ανταλλαγή και ποια κατά τη γνώμη της είναι η πραγματική αξία των ανταλλαγέντων ή με ποιες μεθόδους και ποια κριτήρια μετρήθηκαν οι αξίες. Αν δεν κάνω λάθος τέτοια ανακοίνωση ή δήλωση δεν ακούσαμε μέχρι τώρα…

Πιο σοβαρό όμως και από το ίδιο το οικονομικό σκάνδαλο είναι το θέμα της εκκλησιαστικής και μοναστηριακής περιουσίας. Η Εκκλησία και τα μοναστήρια στην Ελλάδα είναι οι μεγαλύτεροι ιδιοκτήτες με πολλές χιλιάδες στρέμματα γης και με χιλιάδες αστικά ακίνητα. Μέρος αυτής της περιουσίας προέρχεται από δωρεές πιστών και απίστων, ενάρετων και αμαρτωλών. Δεν λείπουν και οι περιπτώσεις εκβιαστικών δωρεών, που συχνά απασχολούν και σκανδαλίζουν την κοινή γνώμη. Ας τα παραβλέψουμε και ας δεχθούμε ότι οι περιουσιακοί αυτοί τίτλοι είναι καθαροί με οποιοδήποτε τρόπο και αν προέκυψαν.

Το μεγαλύτερο όμως μέρος της εκκλησιαστικής και μοναστηριακής περιουσίας έχει μεσαιωνική προέλευση, απορρέει από τίτλους ιδιοκτησίας της οθωμανικής περιόδου ή από χρυσόβουλα βυζαντινών αυτοκρατόρων και φιρμάνια οθωμανών σουλτάνων ή άλλων αξιωματούχων. Μαθαίνω μάλιστα και το καταθέτω με κάθε επιφύλαξη ότι με τέτοιους μεσαιωνικούς τίτλους μερικές μονές διεκδικούν περιουσιακά στοιχεία σε άλλες επικράτειες, ιδιαίτερα βαλκανικές: Ελπίζω ότι η ελληνική Πολιτεία, από ευσέβεια ή για άλλους λόγους, δεν θα σπεύσει να στηρίξει τέτοιου είδους διεκδικήσεις και οδηγηθούμε και σε άλλες «εθνικές» περιπέτειες.

Δεν νομίζετε ότι ήρθε η ώρα να τελειώνουμε με αυτό το παραμύθι; Η Εκκλησία και τα μοναστήρια διεκδικούν λίμνες, ποτάμια, ακτές, δάση, λιβάδεια. Κάποιος και αν ακόμη δεν θέλει να αμφισβητήσει τους μεσαιωνικούς τίτλους ιδιοκτησίας θα πρέπει να ορίσει με τον αυστηρότερο τρόπο ότι τα δάση, οι λίμνες, τα ποτάμια, οι ακτές κ.λπ., ανεξαρτήτως των τίτλων ιδιοκτησίας, ανήκουν στο έθνος, είναι χώροι κοινόχρηστοι, είναι «πράγματα εκτός εμπορίου» και άρα δεν έχουν καμιά εμπορική αξία. Πώς, λοιπόν, η κοινόχρηστη λίμνη ανταλλάχθηκε με περιουσιακά στοιχεία πολύ μεγάλης αξίας;

Δεν τελειώνουμε εδώ με την «ιερά» περιουσία. Θα συνεχίσουμε και αύριο.

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Μέθοδος Εφραίμ

Posted on Σεπτεμβρίου 14, 2008. Filed under: Αγιον Όρος, Εκκλησιαστική Περιουσία, Σκάνδαλα | Ετικέτες: |

Γνώρισα τον κ. Εφραίμ στις πολύ αρχές της δεκαετίας του ’90. Μαζί του γνώρισα και άλλους καλογήρους, όλοι με εντυπωσιακές ικανότητες, μόρφωση και, κυρίως, θέληση, που σε έκαναν να αναρωτιέσαι γιατί «χάνονται» πίσω από τα ψηλά τείχη της μονής. Στον δρόμο προς την Παντελεήμονος, έχοντας αρνηθεί τις υπηρεσίες ενός Λαντ Ρόβερ, από τα λίγα ακόμη εκείνη την εποχή, ένιωθα ανακουφισμένος πως επιτέλους κάποιος θα φροντίσει για το μοναστήρι, που το είχα δει να γκρεμίζεται. Οι νεαροί της κυπριακής σκήτης του Αγίου Ανδρέα είχαν τη ζωντάνια και το βλέμμα της αποφασιστικότητας που χρειαζόταν. Το καταλάβαινε κανείς από την επιμονή του καλογήρου να λειτουργήσει το πρόγραμμα στον κομπιούτερ της σύγχρονης βιβλιοθήκης, όπου ήθελε να καταγράψει όλη τη βιβλιοθηκοοικονομική περιουσία που έκανε το Βατοπέδι να μοιάζει με το μυθικό κτίσμα στις σελίδες του «Ρόδου».

Ακόμη θυμούμαι την αγωνία του ηγουμένου όταν, στο μισοφωτισμένο εξομολογητήριο της Αγια Σοφιάς, ζήτησε τη γνώμη μου για την αντιμετώπιση λωποδύτη δικηγόρου της Θεσσαλονίκης που έκλεβε μισθώματα, δηλαδή το πενιχρό εισόδημα της μονής. Ηταν σαφές ότι η περιουσία του μοναστηριού είχε αφεθεί στα νύχια όσων συναλλάσσονται, κατατρώγουν και πλουτίζουν με την περιουσία, που άνθρωποι εύποροι ή φτωχοί, γεμάτοι πίστη ή φόβο, αποδίδουν στον θεϊκό τόπο, χωρίς καμία αυτοκρατορική βούλα. Παντού τα μοναστήρια κατέχουν υπερβολικά πολλή γη, συχνά συγκρούονται με χωρικούς ή καταπατητές, ενώ το ίδιο συχνά συμπράττουν σε κτηματική κερδοσκοπία. Θεωρούν την περιουσία «τους», ακολούθημα της συνταγματικής προστασίας που έχει προσφέρει η Δημοκρατία στην Ορθόδοξη Εκκλησία και προσηλυτίζουν ανθρώπους με επιρροή εξορκίζοντας την απειλή που δήθεν αποτελούν όσοι θέλουν να βγάλει το μακρύ της χέρι από τις υποθέσεις της δημοκρατικής πολιτείας. Αμφισβήτηση υπάρχει και όσο θα υπάρχει δεν επιτρέπεται δικαστικοί, δημόσιοι υπάλληλοι και, ακόμη χειρότερα, υπουργοί, να συμμετέχουν σε παρόμοιες δοσοληψίες. Αν το σπουδαίο έργο της αναστήλωσης του Βατοπεδίου (και όχι μόνον) χρειάζεται τη συνδρομή μας, όπως άπλετα την προσφέρουν οι Ρώσοι και άλλοι ορθόδοξοι, τότε να το πληρώσει το κράτος από τον προϋπολογισμό και όχι από την κοινή περιουσία.

Βεβαίως, υπάρχουν απλοί πολίτες, εκλεγμένοι άρχοντες, ακόμη κι επόπτες επίσκοποι ή πολιτικοί, πανέτοιμοι να κλέψουν ένα κομμάτι περιουσίας από την οποία εξαρτάται κάποτε η επιβίωση μιας μοναστηριακής κοινότητας. Η προστασία που τους οφείλει η πολιτεία περιλαμβάνει την καταγραφή όσων τους ανήκουν και όσα πρέπει να «ξεχάσουν», χωρίς σε τίποτε να αλλάζει η αποτυπωμένη σχέση του κράτους και της αθωνικής κοινότητας όπως την προσδιορίζει το άρθρο 105 του Συντάγματος. Ας συγκροτηθεί μια Αρχή Ελέγχου Εκκλησιαστικής Περιουσίας, που με απόλυτη διαφάνεια θα μεριμνά για το ξεκαθάρισμα του από συστάσεως νεοελληνικού κράτους ανοικτού λογαριασμού. Η «μέθοδος Εφραίμ», ακόμη κι αν κάποτε μάθουμε «πού πήγαν τα λεφτά», προσβάλλει τον ίδιο, το Βατοπέδι και την τιμή του πολιτικού κόσμου.

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Liked it here?
Why not try sites on the blogroll...