Εκλογές 2009

Πανίσχυρος Παπανδρέου

Posted on Οκτώβριος 12, 2009. Filed under: Εκλογές 2009, Παπανδρέου Γιώργος |

  • Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ

    ΕΘΝΟΣ, 11/10/2009

    Οι Καραμανλικοί είναι έξω φρενών με τον Καραμανλή και γιατί τους «κρέμασε» με τις πρόωρες εκλογές, αλλά και επειδή… διευκολύνει την εκλογή της Ντόρας

Φανταστικό υπήρξε το εκλογικό αποτέλεσμα για το ΠΑΣΟΚ. Τίναξε στον αέρα όλες τις προεκλογικές εκτιμήσεις και δημοσκοπήσεις. Διαφορά με δέκα και πλέον εκατοστιαίες μονάδες ήταν αδύνατον να φανταστεί ή να ελπίσει κανείς – τέτοια νούμερα δεν εμφανίζονταν ούτε καν στα πιο τρελά όνειρα των ίδιων των στελεχών ή οπαδών του! Ακόμη και ο ίδιος ο Ανδρέας, από τις τρεις φορές που νίκησε τη ΝΔ, μόνο μία, στην κοσμογονία του 1981, κατόρθωσε να τη νικήσει με μεγαλύτερη διαφορά από αυτή που πέτυχε ο γιος του. Η ουσία είναι ότι ο Γιώργος Παπανδρέου βγήκε κοινοβουλευτικά και κυρίως πολιτικά πανίσχυρος από τις εκλογές.

Στα χέρια του κρατάει τώρα τα πάντα ο πρωθυπουργός. Και την τύχη της χώρας και το πολιτικό του μέλλον. Ο λαός του έδωσε πολιτική ισχύ τόσο μεγάλη, ώστε να κάνει ό,τι θέλει. Στην πολιτική του βούληση εναπόκειται το αν θα κυβερνήσει με τρόπο που θα ανταποκριθεί στις λαϊκές προσδο?κίες ή όχι. Δικαιολογίες δεν υπάρχουν. Το ασυνήθιστο γεγονός ότι παρά τον εκλογικό θρίαμβο δεν υπήρξαν σχεδόν καθόλου λαϊκοί πανηγυρισμοί υποδηλώνει ότι ο κόσμος περιμένει να δει πρώτα κυβερνητικό έργο στους τομείς που τον ενδιαφέρον.

Εξυπνη κυβέρνηση είναι αυτή που συγκρότησε. Υπουργοί της απόλυτης εμπιστοσύνης του, όπως είναι απολύτως φυσιολογικό. Συμπεριέλαβε όμως και τρεις εξέχοντες εσωκομματικούς αντιπάλους του -τους Θ. Πάγκαλο, Β. Βενιζέλο και Α. Λοβέρδο-, ώστε κανείς να μην μπορεί να τον κατηγορήσει για… «ενδοπασοκική εθνοκάθαρση». Αλλο θέμα τώρα το πόσο άνετα αισθάνεται ο Β. Βενιζέλος ως… «σάντουιτς» μεταξύ Θ. Πάγκαλου και Π. Μπεγλίτη ή ο Α. Λοβέρδος στην «ηλεκτρική καρέκλα» του υπουργείου Εργασίας, απ’ όπου ποτέ κανένας υπουργός δεν έφυγε αλώβητος.

Η εκλογική συντριβή οδήγησε τη ΝΔ σε βαθύτατη κρίση. Ολοι εκτιμούσαν ότι ο Κ. Καραμανλής θα εγκατέλειπε και την αρχηγία του κόμματός του μετά τις εκλογές. Η εξευτελιστική ήττα τον «διευκόλυνε» να παραιτηθεί εν ριπή οφθαλμού, ταπεινωμένος προσωπικά και πολιτικά. Οι καραμανλικοί είναι έξω φρενών μαζί του. Δεν φτάνει που τους «κρέμασε» με τις πρόωρες εκλογές, τώρα κάνει ό,τι περνάει από το χέρι του για να στήσει το έκτακτο συνέδριο της ΝΔ με τρόπο που να διευκολύνει την εκλογή της… Ντόρας Μπακογιάννη! Οργιάζουν οι φήμες ότι δρα έτσι κατόπιν προεκλογικής συμφωνίας με Ντόρα και Μητσοτάκη. Βοά ο τόπος.

Η Ντόρα αρχηγός της ΝΔ είναι η βέβαιη έκβαση του έκτακτου συνεδρίου, με δεδομένη τη στάση που τηρεί ο Καραμανλής. Ακρως αρνητική εξέλιξη. Η κοινωνική αναλγησία χαρακτηρίζει τις ακραία νεοφιλελεύθερες απόψεις της, ενώ οι θέσεις της στα κορυφαία ζητήματα της εξωτερικής πολιτικής (Ελληνοτουρκικά, όνομα Σκοπίων, Κυπριακό κ.λπ.) απορρίπτονται από την τεράστια πλειοψηφία του ελληνικού λαού. Υστατη ελπίδα των Αντ. Σαμαρά – Δ. Αβραμόπουλου είναι η καθολική ψηφοφορία όλων των μελών και φίλων της ΝΔ. Μόνο όμως αν συμφωνήσουν σε έναν και μοναδικό υποψήφιο ίσως κατορθώσουν να αμφισβητήσουν τη συντριπτική οργανωτική υπεροχή του μητσοτακικού μηχανισμού. Αλλιώς πάνε χαμένοι…

Η Αριστερά ηττήθηκε στις εκλογές αυτές. Εχασαν όλες οι συνιστώσες της. Και το ΚΚΕ και ο ΣΥΡΙΖΑ και η εξωκοινοβουλευτική Αριστερά. Η Αριστερά στο σύνολό της έπαψε να είναι… «εκατομμυριούχος» σε ψήφους, όπως το 2007. Τώρα μειώθηκαν σε 880.000. Το συνολικό ποσοστό της Αριστεράς έπεσε από το 13,9% στο 12,8%. Ούτε η κοινωνική έκρηξη της νεολαίας τον Δεκέμβρη ούτε η παγκόσμια οικονομική κρίση του καπιταλισμού έστρεψαν ψηφοφόρους προς τα αριστερά.

Κρίμα που απέτυχε η προσπάθεια της ΝΔ να φέρει την ποίηση στην πολιτική! Ηταν πνευματώδης η ιδέα της να χρησιμοποιήσει τον «Ηγεμόνα εκ Δυτικής Λιβύης» του Καβάφη, για να σατιρίσει τον Γιώργο Παπανδρέου. Πόσο ανώτερο πολιτιστικό επίπεδο θα έδειχνε το ΠΑΣΟΚ, αν αντί για τις υστερικές κραυγές που έβγαλε, αποχαιρετούσε με στίχους από ένα άλλο ποίημα του Καβάφη, τον «Οροφέρνη», τον Κώστα Καραμανλή:

«Μια μέρα ωστόσο την πολλήν αργία του / συλλογισμοί ασυνείθιστοι διεκόψαν… / Για λίγο βγήκε απ’ την λαγνεία κι απ’ την μέθη, / κι ανίκανα και μισοζαλισμένος / κάτι εζήτησε να ραδιουργήσει, / κάτι να κάμει, κάτι να σχεδιάσει, / κι απέτυχεν οικτρά κ’ εξουδενώθη».

Advertisements
Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Sine qua non…

Posted on Οκτώβριος 2, 2009. Filed under: Εκλογές 2009 |

Σημειώναμε σε κυριακάτικο σημείωμα, πριν από δύο εβδομάδες, πως το στοίχημα του Γιώργου Παπανδρέου, αν εκλεγεί την Κυριακή, θα παιχθεί με το «πώς» και με «ποιους» θα κυβερνήσει. Η αλήθεια είναι πως το ίδιο θα ισχύσει με όποιον και αν εκλέξει ο λαός. Ξέρουμε, άλλωστε, σήμερα πια πως στην πραγματικότητα αυτό το «πώς» και «με ποιους» ήταν που βάρυνε τις κυβερνήσεις Καραμανλή, στον απολογισμό που κάνει ο ίδιος για τα 5,5 χρόνια που βρίσκεται στην εξουσία. Αναγνώρισε, με ουσιαστική καθυστέρηση όμως, πως τα βασικά λάθη που διέπραξε αφορούσαν ακριβώς το «με ποιους», αλλά και το «πώς»…

Στην πραγματικότητα, εδώ βρίσκεται το χρόνιο πρόβλημα ουσιαστικού εκσυγχρονισμού της χώρας τις τελευταίες δεκαετίες. Σίγουρα, κατά περιόδους έγιναν συγκεκριμένες προσπάθειες εκσυγχρονισμού και ως προς το «πώς» και ως προς το «με ποιους», αλλά ακολουθήθηκαν από ακατανόητα πισωγυρίσματα στη συνέχεια, από ποιοτικές… εκπτώσεις, από υποχωρήσεις (από τους «ποιους» ως προς το «πώς»!) σε συγκεκριμένες ομάδες πίεσης και συμφερόντων – και, όπως όλα τα πισωγυρίσματα, επέφεραν «μετασεισμικές» δονήσεις ισχυρότατες. Και με διάρκεια…

Ο Καραμανλής έκανε την αυτοκριτική του (όπως και όταν την έκανε) και αφήνει να αιωρείται ένα γενικό και ασαφές «έπαθα, έμαθα…». Εχασε πολύτιμο χρόνο (από την περυσινή εμφάνισή του στη ΔΕΘ, το «σημείο αναφοράς» της ραγδαίας φθοράς της κυβερνώσας Ν.Δ. αλλά και του ίδιου…), που αν τον είχε εκμεταλλευθεί, είναι σχεδόν βέβαιο ότι οι εξελίξεις θα ήταν διαφορετικές. Και με άλλους ρυθμούς. Το αν κατόρθωσε να αλλάξει κλίμα και εντυπώσεις, να διαψεύσει τις δημοσκοπικές «διαπιστώσεις», μέχρι τότε που δημοσιοποιούνταν, και σε ποιο βαθμό, θα το ξέρουμε το βράδυ της Κυριακής.

Ο Γιώργος Παπανδρέου, τα τελευταία 24ωρα αποφάσισε να είναι κάπως πιο… συγκεκριμένος από όσο θέλησε να εμφανιστεί στη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας για την οικονομία κυρίως, αλλά και ευρύτερα σε όλους τους τομείς (και αυτή του η γενικόλογη ασάφεια δέχεται τα πυρά της Ν.Δ.) και επέλεξε να το κάνει ακριβώς στο πεδίο του «πώς» και «με ποιους». Καταλαβαίνοντας, μάλλον, πως αυτό που κατά κύριο λόγο (σε μια αποδεδειγμένα αρνητική οικονομική συγκυρία, επιβαρυμένη μάλιστα από τα σωρευμένα χρόνια δημοσιονομικά και διαρθρωτικά προβλήματά μας) θα «θέλξει» την κοινωνία από τις πρώτες κιόλας μέρες μιας πιθανής νέας διακυβέρνησης, μια κοινωνία που προσέρχεται στις κάλπες με… απελπισμένη ελπίδα, είναι το «άλλο ύφος και ήθος», η διαφορετική αντίληψη που θα συνδυάζει την αναγκαία διαχείριση με την προοπτική ανασυγκρότησης του δημιουργικού δυναμικού. Μια συγκεκριμένη απάντηση στον ευρύτερο κύκλο απορίας για το «πώς και με ποιους»…

Μίλησε για αξιοκρατικές διαδικασίες επιλογής των προσώπων που θα στελεχώσουν την κρατική μηχανή, από τον πρόεδρο νοσοκομείου μέχρι τον διοικητή δημόσιου οργανισμού, διαδικασίες μάλιστα που θα εξασφαλίζουν τη διαφάνεια, αφού θα είναι ανοικτές και προσβάσιμες από όλους, μέσω του Διαδικτύου! Και ταυτόχρονα, δεσμεύτηκε για την εφαρμογή πλήρους «ασυμβίβαστου» στις ιδιότητες κομματικού στελέχους και κρατικού λειτουργού. Δεσμεύτηκε δηλαδή πως οι γνωστές μας (πράσινης, αλλά και γαλάζιας απόχρωσης…) ορδές των κομματικών λιγούρηδων, των ανεπάγγελτων «επαγγελματιών» κομματανθρώπων που σε κάθε εναλλαγή κόμματος στην εξουσία εφορμούσαν να την… «υπηρετήσουν» ασελγώντας με το αζημίωτο εις βάρος της, όλο αυτό το ευάριθμο «πολιτικό προσωπικό» που είχε (μαζί με τους τερατανθρώπους της γραφειοκρατίας!) κάθε λόγο και ιδιοτέλεια να συντηρεί και να επαυξάνει τις πελατειακές σχέσεις στο κράτος, θα μείνει… χωρίς δουλειά!

Θα καταφέρει να κάνει έστω και σε κάποιο βαθμό τις δεσμεύσεις του πράξεις; Αν το κάνει, αν επιδιώξει και αν βάλει στη ρότα της υλοποίησης αυτές τις κρίσιμες και ουσιαστικές αλλαγές, δεν θα πρόκειται μονάχα για μια «μικρή επανάσταση», όπως είπε ο διεκδικητής της εξουσίας, αλλά για μια σωτήρια, βαθιά τομή, μια πραγματική επανάσταση που και «δεδομένο» θα αποτελέσει για το μέλλον και θα δημιουργεί τις δομικές και θεσμικές προϋποθέσεις για τον πραγματικό εκσυγχρονισμό και την ανάπτυξη της χώρας!

Εύκολο εγχείρημα; Κάθε άλλο! Θα αντιδράσει το δίχως άλλο ένα (μεγάλο) μέρος του κομματικού «απαράτ», που τα περί… «κοστουμιών στην ντουλάπα» και «αξιοκρατίας» τα θεωρούν απλώς μέρος της προεκλογικής καμπάνιας – και κατά τα… «άλλα» ακονίζουν δόντια και νύχια στο γιουρούσι άλωσης της κρατικής μηχανής, με τη «λογική» του «ήρθε η σειρά μας…»! Γι’ αυτό, το «μαχαίρι» θα πρέπει να φθάσει στο κόκαλο από τις πρώτες ώρες και με αποφασιστικότητα. Για να μειωθούν αντιδράσεις, για να πειστεί η κοινωνία πως «κάτι πάει να γίνει»…

  • Tου Θανου Oικονομοπουλου, Η Καθημερινή, 02/10/2009
Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Η αποκομματικοποίηση του κράτους

Posted on Οκτώβριος 2, 2009. Filed under: Εκλογές 2009, ΠΑΣΟΚ, Παπανδρέου Γιώργος |

Mπορεί να μη συγκινούν τις μάζες, όσα εξήγγειλε προχθές ο κ. Παπανδρέου στην διακαναλική του συνέντευξη, αλλά αν εφαρμοστούν θα αποτελέσουν επανάσταση στον δημόσιο τομέα. Αρκεί μη λιώσουν στις μυλόπετρες του βαθέος κόμματος, το οποίο αυτή τη στιγμή περιμένει να γίνει αλλαγή κομματικής φρουράς.

Ειδικά το μέτρο της προκήρυξης μέσω Διαδικτύου «όλων των θέσεων πολιτικής ευθύνης, ακόμα και στο ανώτερο επίπεδο από τους Γενικούς Γραμματείς, τα Διοικητικά Συμβούλια των ΔΕΚΟ μέχρι και το Περιφερειακό Δημόσιο Νοσοκομείο» μπορεί να γίνει ο μοχλός για το τσάκισμα του κομματικού κράτους που μαστίζει την χώρα από την απελευθέρωση και εντεύθεν.

Ας μη γελιόμαστε· τέτοιες τομές δεν είναι εύκολο πράγμα. Προϋποθέτουν ριζική αλλαγή αντιλήψεων. Οχι μόνο των κομμάτων, αλλά και της ελληνικής κοινωνίας – μέρος της οποίας είναι και οι κομματικοί στρατοί. Ισως να χρειαστεί σιδερένια πυγμή εντός του κόμματος για να γίνουν τα πρώτα βήματα προς αυτή την κατεύθυνση. Λέμε τα «πρώτα βήματα» διότι το κράτος είναι τόσο αχανές που δεν μπορεί ένας πρωθυπουργός, όσο καλές προθέσεις κι αν έχει, να ελέγξει κάθε γωνιά του για αν επιβάλει την αξιοκρατία. Ετσι κι αλλιώς, το «σύστημα», όλοι αυτοί που σήμερα «ράβουν κουστούμια», έχει ρίζες και παράδοση· και στη χώρα και στα κόμματα.

Είναι παράλογο, λοιπόν, να περιμένει κάνεις ότι αρκεί μια νέα κυβέρνηση και η βούληση του αρχηγού για να μεταμορφωθεί ο δημόσιος τομέας εν μια νυκτί από μια κομματική κόλαση σε ένα αξιοκρατικό παράδεισο. Αυτά υπήρχαν και το 2004 και μάλιστα στον υπερθετικό βαθμό. Υπήρχε ένας πανίσχυρος πρωθυπουργός, τις προσωπικές προθέσεις του οποίου ουδείς αμφισβητεί. Παρά το γεγονός ότι ο κ. Καραμανλής ήθελε να ελέγξει τα «κουστούμια» του δικού του κόμματος δεν τα κατάφερε. Ελειπε το σχέδιο για το ξεδίπλωμα των μεγάλων τομών που χρειαζόταν η ελληνική κοινωνία και κυρίως το Δημόσιο. Η εντολή για «σεμνότητα και ταπεινότητα» συγκινεί, αλλά δεν λύνει προβλήματα. Η «ηθική» είναι χρήσιμη, αλλά δεν μπορεί να μετατραπεί σε αξιόπιστη πολιτική.

Το ζήτημα, λοιπόν, είναι να μπολιαστεί ο δημόσιος τομέας με νέες λογικές και θεσμούς που σταδιακά θα παράγουν την αξιοκρατία. Η προκήρυξη των θέσεων και η εκτεταμένη χρήση του Διαδικτύου είναι προς αυτήν την κατεύθυνση. Δεν θα λυθούν αυτομάτως τα προβλήματα, αλλά μπορεί και σε πρώτη φάση να δημιουργηθούν περισσότερα. Μπορεί, για παράδειγμα, ένα μη κομματικός εγκάθετος σε μια θέση ευθύνης να βρεθεί χωρίς συμμάχους. Θα υπονομεύεται από τους αντιπολιτευόμενους, αλλά κυρίως από τους συμπολιτευόμενους. Πολλά τωρινά άξια στελέχη των ΔΕΚΟ έχουν αυτή πικρή εμπειρία. Πρόεδροι και διοικητές οργανισμών προπηλακίζονται σε κομματικές μαζώξεις επειδή δεν κάνουν τα χατίρια βουλευτών και κομματικών στελεχών. Από την άλλη, κάθε αλλαγή δημιουργεί τριβές και δευτερεύοντα προβλήματα.

Παρ’ όλα αυτά, όμως, ο αγώνας για την αποκομματικοποίηση του κράτους πρέπει να είναι διαρκής. Ανεξαρτήτως κυβέρνησης και χρώματος. Δεν πρόκειται ποτέ να επιτευχθεί το απόλυτο καλό, το στοίχημα πλέον είναι να γίνονται διαρκώς βήματα προς την ορθή κατεύθυνση.

  • Tου Πασχου Μανδραβελη, Η Καθημερινή, 02/10/2009
Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Liked it here?
Why not try sites on the blogroll...