Εκλογικό σύστημα

Προς μονοκρατορία του αρχηγού

Posted on Δεκέμβριος 6, 2009. Filed under: Βαρβιτσιώτης Ιωάννης, Εκλογικό σύστημα |


Του Iωαννη M. Bαρβιτσιωτη*, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 06/12/2009

Ειλικρινά δεν μπορώ να καταλάβω τη «μανία» που έχει καταλάβει τον κ. πρωθυπουργό, αλλά ακόμη και ορισμένα κορυφαία στελέχη της Νέας Δημοκρατίας, για την αλλαγή του εκλογικού νόμου και την εισαγωγή του λεγόμενου «γερμανικού» συστήματος. Θέλω να ελπίζω ότι ο σημερινός αρχηγός της Ν.Δ. δεν έχει τις ίδιες απόψεις κι έτσι, κι αν ακόμη το σχέδιο αυτό ψηφιστεί από τη Βουλή, τουλάχιστον να μην ισχύσει στις αμέσως προσεχείς εκλογές.

Πώς όμως θα λειτουργήσει το σύστημα αυτό; Ολόκληρη η χώρα θα διαιρεθεί κατ’ αρχήν σε μονοεδρικές περιφέρειες (π.χ. 180) και οι υπόλοιπες 120 έδρες θα κατανεμηθούν στις 13 σημερινές ή στις 9 αυριανές μείζονες εκλογικές περιφέρειες. Σε κάθε τέτοια εκλογική περιφέρεια θα εκλέγονται, πάντοτε σύμφωνα με τη δύναμη των κομμάτων, τα πρόσωπα εκείνα που θα έχουν τεθεί στις πρώτες θέσεις της λίστας του κόμματός τους. Με άλλα λόγια, δεν θα έχουν ανάγκη σταυρού προτίμησης, αλλά απλώς θα απολαμβάνουν της ευνοίας του αρχηγού τους.

Κύριο επιχείρημα των υποστηρικτών της αλλαγής του εκλογικού νόμου είναι ότι με το νέο σύστημα επιτυγχάνεται η αναβάθμιση του πολιτικού μας δυναμικού, διευρύνεται η δημοκρατική λειτουργία των κομμάτων και ακόμα εξαλείφεται η πελατειακή σχέση μεταξύ βουλευτή και ψηφοφόρου.

Αρχίζοντας από το τελευταίο, διερωτάται κανείς πώς οι υποστηρίζοντες την άποψη αυτή δεν αντιλαμβάνονται το αυτονόητο, ότι δηλαδή στις μονοεδρικές περιφέρειες η πελατειακή σχέση όχι μόνο δεν συρρικνώνεται, αλλά αντίθετα διογκώνεται.

Ακόμα οι πολυεδρικές θα μπορούσαν, ασφαλώς όχι ευφήμως, να παρομοιασθούν με «ελεύθερη αγορά», στην οποία μπορεί να παρουσιαστούν και εκφυλιστικά φαινόμενα, όπως η εκλογή βουλευτών που έχουν ως μοναδικό προσόν την αναγνωρισιμότητα και την εξωπολιτική δημοτικότητα. Για τα φαινόμενα, όμως, αυτά ευθύνεται η αρχική τους επιλογή ως υποψηφίων σε υψηλές θέσεις και όχι η επακόλουθη «έγκρισή» τους από τους πολίτες. Αντίθετα, με την καθιέρωση των μονοεδρικών, η «ελεύθερη αγορά» μεταβάλλεται σε «μονοπώλιο», ο δε ανταγωνισμός των βουλευτών για την εξασφάλιση ψηφοφόρων πιθανότατα θα εκτραπεί σε σχέση φεουδάρχη και δουλοπάροικου.

Αλλά και το επιχείρημα ότι με το γερμανικό σύστημα διευρύνεται η δημοκρατική λειτουργία των κομμάτων είναι έωλο. Διότι παρά τις διαδικασίες που θα θεσμοθετηθούν για την επιλογή των προσώπων, που θα καταλάβουν τις υψηλότερες και κατά συνέπεια τις εκλόγιμες θέσεις στις λίστες, είναι βέβαιο ότι ο πρόεδρος του κόμματος θα είναι εκείνος που θα κάνει την τελική επιλογή, αφού ακόμη η δημοκρατική οργάνωση των κομμάτων στη χώρα μας, παρά τα όσα λέγονται, βρίσκεται και θα βρίσκεται για πολλά χρόνια ακόμα σε σπαργανώδη κατάσταση.

Και έτσι καταλήγουμε ο αρχηγός να ελέγχει όχι μόνο τους υποψήφιους των μονοεδρικών περιφερειών, αλλά και εκείνους που θα τεθούν σε εκλόγιμες θέσεις στις λίστες των περιφερειών. Ο αρχηγός θα μεταβληθεί σε απόλυτο και ανεξέλεγκτο άρχοντα. Ετσι, από την παντοδυναμία του λαού οδηγούμαστε στη μονοκρατορία του αρχηγού.

Κατά τ’ άλλα, φυσικά δεν έχω την πρόθεση να υποστηρίξω ότι ο νόμος που ψηφίσθηκε προ τριετίας από την προηγούμενη κοινοβουλευτική πλειοψηφία είναι ο βέλτιστος και ο πλέον δημοκρατικός. Ασφαλώς και αυτός υπαγορεύθηκε από κομματικές σκοπιμότητες και προβλέψεις, οι οποίες, όμως, συχνότατα ανατρέπονται από τη λαϊκή ετυμηγορία. Ασφαλώς, λοιπόν, είναι χρήσιμες και αναγκαίες μερικές τροποποιήσεις του.

Οπως π.χ. θεωρώ αναγκαίο και επιβεβλημένο το «σπάσιμο» των μεγάλων εκλογικών περιφερειών σε μικρότερες. Π.χ. είναι αδιανόητο η Β΄ εκλογική περιφέρεια της Αθήνας να εκλέγει 42 βουλευτές. Κατά τη γνώμη μου, όλες οι μεγάλες εκλογικές περιφέρειες της χώρας πρέπει να περιορισθούν στο να εκλέγει η καθεμία 8 έως 10 βουλευτές.

Εκείνο το οποίο με παρεκίνησε να διατυπώσω με το κείμενο αυτό τις απόψεις μου είναι ότι επιτέλους ο εκλογικός νόμος πρέπει να πάψει να είναι «γαϊτανάκι» στα χέρια της εκάστοτε κυβερνητικής πλειοψηφίας.

* O κ. Ι. Μ. Βαρβιτσιώτης είναι πρόεδρος του Ινστιτούτου Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Καραμανλής, τ. υπουργός.

Advertisements
Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

ΠΑΣΟΚ: Δεν παίζουμε σε επικοινωνιακό παιχνίδι

Posted on Φεβρουαρίου 2, 2009. Filed under: Εκλογές, Εκλογικό σύστημα, Νέα Δημοκρατία, ΠΑΣΟΚ, Παπακωνσταντίνου Γιώργος |

Απέρριψε χθες το ΠΑΣΟΚ, κάνοντας λόγο για επικοινωνιακά παιχνίδια της κυβέρνησης, την πρόταση του υπουργού Εσωτερικών Προκόπη Παυλόπουλου να συναινέσει ούτως ώστε να ισχύσει από τις αμέσως επόμενες εκλογές ο νέος εκλογικός νόμος, που προβλέπει έξτρα μπόνους 10 εδρών στο πρώτο κόμμα.
Συνεργάτες του Γιώργου Παπανδρέου έλεγαν ότι το ΠΑΣΟΚ θα κερδίσει τις εκλογές και με αυτοδυναμία και υποστήριζαν ότι με την πρότασή της αυτή η κυβέρνηση έχει διπλό ύποπτο στόχο:

-Αφ’ ενός μεν να παίξει το χαρτί της ακυβερνησίας, μετά τις επόμενες εκλογές -αν δεν προκύψει αυτοδυναμία- ούτως ώστε να φοβίσει τους ψηφοφόρους και να εκθέσει το ΠΑΣΟΚ, ισχυριζόμενη ψευδώς ότι βάζει τη χώρα σε περιπέτεια.

Γ. Παπακωνσταντίνου: Θα φέρουμε πρόταση εκλογικού νόμου, ως κυβέρνηση

-Αφ’ ετέρου, δε, να αλλάξει την πολιτική ατζέντα και να φύγει η συζήτηση από τα θέματα της άμεσης επικαιρότητας που είναι δυσμενή γι’ αυτή, όπως το σταθεροποιητικό πρόγραμμα, η ενδεχόμενη αναθεώρηση του προϋπολογισμού μόλις ένα μήνα μετά την ψήφισή του, η λιτότητα, η οικονομική κρίση, οι αγρότες, η αδυναμία της κυβέρνησης να βρει αγοραστές για την Ολυμπιακή κ.ά.

Ο εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ Γιώργος Παπακωνσταντίνου δήλωσε χθες ότι ο «κ. Παυλόπουλος με το μάτι στις δημοσκοπήσεις επαναφέρει μια πρόταση νόμου την οποία ψήφισε μόνη της η Ν.Δ. στη Βουλή».

«Εμείς το επικοινωνιακό αυτό παιχνίδι δεν θα το παίξουμε», είπε και υπενθύμισε ότι το ΠΑΣΟΚ έχει δεσμευθεί πως μετά τις εκλογές ως κυβέρνηση θα φέρει νέα πρόταση εκλογικού νόμου, που θα κατοχυρώνει την αυτονομία της πολιτικής.

  • Του ΠΑΝΟΥ ΣΩΚΟΥ, ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 02/02/2009
Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Βρώμικα παιχνίδια

Posted on Φεβρουαρίου 2, 2009. Filed under: Εκλογές, Εκλογικό σύστημα, Νέα Δημοκρατία | Ετικέτες: |

Η κυβέρνηση για δικούς της λόγους -που συνδέονται με την επικοινωνιακή της προπαγάνδα- επιχειρεί να μετατοπίσει την πολιτική ατζέντα από τα ζωτικά προβλήματα (οικονομική κρίση, απολύσεις, μειώσεις μισθών κ.ο.κ.) και να τη μεταφέρει στον εκλογικό νόμο. Με τη βοήθεια μερίδας μέσων ενημέρωσης, ρίχνει την πρόταση για εφαρμογή άμεσα του εκλογικού της νόμου (νόμος Παυλόπουλου) που δίνει αυθαίρετα και ληστρικά ένα πριμ 50 εδρών στο πρώτο κόμμα.

Στόχος της δεν είναι απαραίτητα οι πρόωρες εκλογές. Αν οδηγηθεί σε αυτές, θα χάσει, όπως τουλάχιστον δείχνουν οι δημοσκοπήσεις. Επιδίωξή της, αφ’ ενός μεν να δείξει ότι δεν φοβάται τις εκλογές και όποιος την πιστέψει. Αφ’ ετέρου, να στείλει το μήνυμα της «ακυβερνησίας», ότι δηλαδή ενδεχόμενη νίκη του ΠΑΣΟΚ με τον υπάρχοντα νόμο δεν θα οδηγήσει σε αυτοδυναμία. Οι σκοπιμότητές της, προφανείς. Πρόκειται για πολιτική αθλιότητα. Ο εκλογικός νόμος Παυλόπουλου είναι ίσως ο πιο ληστρικός εκλογικός νόμος που έχει εφαρμοστεί μεταπολιτευτικά. Χαρίζει 50 έδρες στο πρώτο κόμμα, χωρίς αυτό να τις δικαιούται. Απλά, με το «έτσι θέλω». Είναι μια ακόμα πιο ληστρική εκδοχή του νόμου Σκανδαλίδη, που χαρίζει προκλητικά στο πρώτο κόμμα 40 έδρες. Οι επικοινωνιακές ανάγκες της κυβέρνησης να προωθεί κάτι τέτοιο, εύκολα μπορούν και να κατανοηθούν και να αποδοκιμαστούν. Το ίδιο πρέπει να γίνει και με τον περίφημο μύθο της ακυβερνησίας. Δεν μπορεί στο όνομά της, ν’ αλλοιώνεται η βούληση του λαού. Εκτός του ότι η αδυναμία ενός κόμματος να σχηματίσει αυτοδυναμία δεν συνιστά απαραίτητα ακυβερνησία. Ακόμα και αν συνιστά, θα είναι προτιμότερη των αυτοδυναμιών που γεννούν σκάνδαλα και αντιλαϊκές πολιτικές…

  • Του ΓΙΑΝΝΗ ΠΑΝΤΕΛΑΚΗ, ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 02/02/2009
Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Τίμια συζήτηση για τίμιο σύστημα

Posted on Φεβρουαρίου 2, 2009. Filed under: Εκλογές, Εκλογικό σύστημα | Ετικέτες: |

ΚΑΙ ΞΑΦΝΙΚΑ άρχισε, καταλλήλως υποδαυλισμένη, συζήτηση για τον εκλογικό νόμο. Εντάσσεται ο δήθεν νομοθετικός προβληματισμός στην παρανοϊκή εκλογολογία, που με σταθερή κυβέρνηση, πρωθυπουργό ο οποίος δεν αμφισβητείται, ενάμιση χρόνο μετά τις εκλογές του 2007, και δημοσκοπικό προβάδισμα του ΠΑΣΟΚ, έφτασε να ορίζει ημερομηνίες πασχαλινών εκλογών. Αποδίδονται, μάλιστα, οι ημερομηνίες, από μερικούς, σε μύχιες αυτοκαταστροφικές σκέψεις του πρωθυπουργού, τις οποίες τούς εκμυστηρεύεται φαίνεται, ενώ ο ίδιος και τα κυβερνητικά στελέχη διαψεύδουν το ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών, προφανώς για να εξαπατήσουν τους αμύητους…

ΜΕ ΔΗΛΩΣΕΙΣ του ο υπουργός Εσωτερικών ζητάει την επίσπευση εφαρμογής του νόμου του, που χαρίζει πενήντα (50) έδρες στο αυτοτελές πρώτο κόμμα, ώστε με 200 ψήφους να εφαρμοστεί στις αμέσως επόμενες εκλογές, ενώ αφήνει αναλλοίωτο το βαλς των εδρών που προβλέπεται από τον νόμο Σκανδαλίδη και προσβάλλει ψηφοφόρους και υποψήφιους σε όλες τις περιφέρειες της χώρας. Η κυρία Μπακογιάννη προτείνει ένα νόθο γερμανικό σύστημα και αναδιάρθρωση του εκλογικού χάρτη της χώρας. (Το γνήσιο γερμανικό καταλήγει σε απλή αναλογική και ιστορικά έχει αποκλείσει την αυτοδυναμία).

Η ΣΥΖΗΤΗΣΗ για τον εκλογικό νόμο είναι, στην ουσία, άσχετη με την πρόωρη εκλογολογία και θα μπορούσε να γίνει οποτεδήποτε. Στη σημερινή συγκυρία, όμως, χρησιμοποιείται αποπροσανατολιστικά. Ο κ. Παυλόπουλος προκαλεί το ΠΑΣΟΚ να συμφωνήσει τώρα με τη νομοθετική αυθαιρεσία της Ν.Δ. Υπονοεί ότι αν αρνηθεί -που αρνείται- σημαίνει ότι αμφιβάλλει για τη σχετική πλειοψηφία του. Αποβλέπει, συνεπώς, η κυβερνητική προπαγάνδα σε δημοσκοπικά αποτελέσματα και τίποτε άλλο. Αλλο, όμως, σοβαρό και τίμιο εκλογικό σύστημα και άλλο δημοσκοπική παράσταση νίκης.

Η ΑΥΤΟΔΥΝΑΜΙΑ, όταν είναι προϊόν καλπονοθείας -είτε με το προηγούμενο σύστημα της ενισχυμένης δυσαναλογικής, όπου στη δεύτερη κατανομή ξαναμετρούσαν οι ψήφοι που είχαν ήδη χρησιμοποιηθεί και δώσει έδρες στην πρώτη, είτε με τον νόμο Σκανδαλίδη, του δώρου των 40 εδρών ή, ακόμη χειρότερα, με τον νόμο Παυλόπουλου- δεν είναι λύση. Είναι προσβολή του ψηφοφόρου και της δημοκρατίας. Στη διάρκεια κάθε κυβερνητικής θητείας γίνεται αντιληπτή. Συγκαλύπτεται από τις θεωρίες που διατυπώνουν οι φορείς και τα παπαγαλάκια της εξουσίας.

Η ΕΥΚΑΙΡΙΑ, που έδωσε η ίδια η κυβέρνηση, μπορεί να χρησιμοποιηθεί για μια ευρύτερη συζήτηση, ασχέτως χρόνου εκλογών και προγνώσεων, όπου θα αναζητηθεί ένα τίμιο εκλογικό σύστημα, με αυτοδυναμία που θα κερδίζεται και δεν θα χαρίζεται. Η «Ε» έχει ήδη κάνει προτάσεις (αναλογική σε πενταεδρικές π.χ. περιφέρειες, με κατανομή των υπολοίπων στις ίδιες, σύμφωνα με το σύστημα d’Hondt ή του μεγαλύτερου μέσου όρου).

Η ΤΙΜΙΟΤΗΤΑ του εκλογικού συστήματος είναι αξίωμα σε όλες τις δημοκρατικές χώρες του κόσμου. Στην Ελλάδα δεν μπαίνει ούτε ως συστατικό στις συνταγές του εκλογομαγειρείου της εξουσίας και των κομπάρσων της.

  • ΑΠΟΨΕΙΣ, ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 02/02/2009
Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Liked it here?
Why not try sites on the blogroll...