Εξεταστική επιτροπή

Η εξεταστική, της εξεταστικής…

Posted on Μαΐου 2, 2010. Filed under: Εξεταστική επιτροπή, Καραϊσκακη Τασουλα | Ετικέτες: |

  • Tης Τασουλας Kαραϊσκακη, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 02-05-10

Δεν υπήρξε σκάνδαλο στην υπόθεση της Μονής Βατοπεδίου, δήλωσε στην Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής ο ηγούμενος της μονής αρχιμανδρίτης Εφραίμ. Δεν υπήρξε από μέρους του φιλοχρηματία ούτε διαπλοκή με συγκεκριμένα πολιτικά πρόσωπα. Τα κίνητρά του δεν ήταν επιχειρηματικά, αλλά ανθωπιστικά, φιλανθρωπικά, πνευματικά. Δεν επεδίωξε ο ίδιος τις ανταλλαγές, αλλά σύρθηκε σε αυτές από την πολιτεία. Αφησε σαφείς υπαινιγμούς κατά των κ. Σ. Τσιτουρίδη και Ευ. Μπασιάκου, ως πρωτεργατών των συνεννοήσεων και επιφυλάχθηκε να απαντήσει την ερώτηση εάν σήμερα θα επέστρεφε τα οικόπεδα που παραχωρήθηκαν στη μονή.

Δεν πέρασε πολύς καιρός από τότε που όλοι μιλούσαν για όργιο λεηλασίας δημόσιας περιουσίας. Με 31 συμβόλαια μεταβιβάστηκαν στη μονή 260 ακίνητα του Δημοσίου, στις περιοχές Ραιδεστού, Πανοράματος, Ωραιοκάστρου, Καλαμαριάς, Μίκρας, Νέων Επιβατών, Τριγλίας, Ουρανούπολης, Σωζόπολης, Ν. Καλλικράτειας (και αλλού στη Χαλκιδική), Βεγορίτιδας, Καβάλας, Ν. Αγχιάλου, Τρικάλων, Λαυρίου, Κάτω Σουλίου Μαραθώνα, Αχαρνών, με αντάλλαγμα τα νερά της λίμνης Βιστωνίδας (τις παραλίμνιες εκτάσεις διατήρησε στην κυριότητά της η μονή).

Κάθε ημέρα και ένα συμβόλαιο ανταλλαγής μέρους της υδάτινης έκτασης με ένα «φιλέτο» του Δημοσίου έβλεπε το φως της δημοσιότητας προκαλώντας το κοινό αίσθημα και αναζωπυρώνοντας τη συζήτηση για ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας σε εξευτελιστικές τιμές, για διεφθαρμένους αξιωματούχους που διευκόλυναν την αρπαγή πανάκριβων ακινήτων. Από τις ανταλλαγές το ελληνικό Δημόσιο -υπήρξε τότε η εκτίμηση- ζημιώθηκε 100 εκατ. ευρώ (το 0,5% των συνολικών απωλειών του -20 δισ. ευρώ ή 8% του ΑΕΠ- από «συναλλαγές»).

Εκτοτε η υπόθεση διερευνάται σε εξεταστικές επί εξεταστικών… Αν η περίπτωση της Μονής Βατοπεδίου αποτελεί ένα κραυγαλέο παράδειγμα πολιτικής «αμηχανίας» μπροστά στις πολλές όψεις της «αντικειμενικής» πραγματικότητας, αρκετές ακόμη μικρότερες υποθέσεις επιβεβαιώνουν ότι η απρόθυμη αναζήτηση της αλήθειας αποτελεί κανόνα στην πολιτική ζωή. Τα διαφορετικά πορίσματα από κάθε κομματική παράταξη μετά την ολοκλήρωση της διερεύνησης σκανδάλων από εξεταστικές επιτροπές, αντικατοπτρίζουν την παντελή απουσία βούλησης για συνεπή ανάγνωση των γεγονότων, που αποτελεί από μόνη της μια μορφή δικαιοσύνης.

Σίγουρα ο κόσμος είναι μέγας, πολλαπλός, λαβυρινθώδης. Δεν υπάρχει μία προσέγγιση των πραγμάτων. Ετσι, καταθέσεις εμπλεκομένων ενώπιον των επιτροπών, διαποτισμένες από ιδιοτέλεια, υποκειμενικότητα -ένα διαφανές εγώ πίσω από κάθε λέξη- λυμαίνονται ένα κομματάκι της «μοναδικής», δηλαδή νοθευμένης, αλήθειας. Σκανδαλώδεις προσπάθειες φυγής από τις ευθύνες, από τις κυρώσεις αντιμετωπίζονται ως μια ακόμη εκδοχή. Αδιαμφισβήτητα τεκμήρια ακυρώνονται μέσα στις λεκτικές διακλαδώσεις της αοριστίας. Και εμείς θεατές-θύματα μιας άσχημης ιλαρο-τραγωδίας με προεικάσιμο τέλος, βγαίνουμε από το ανείπωτο με τις έννοιες κουρελιασμένες. Οπως στον εφιάλτη της αγωνιώδους κίνησης στο κενό, νιώθουμε να μην μπορούμε να δράσουμε προσβάλλοντας το παρελθόν, να αποκαταστήσουμε τη βλάβη, να ανακτήσουμε ό, τι απωλέσαμε. Με συνέπεια, να απομακρυνόμαστε από την πολιτική πράξη, να περιχαρακωνόμαστε στη φιλοσοφία του «ο σώζων εαυτόν σωθήτω» αναπτύσσοντας εκείνον τον κυνισμό που οδήγησε τα ελληνικά πράγματα στο ναδίρ, που μετέτρεψε ακόμη και τα διαμάντια σε στάχτη. Είναι η ταπείνωση, στην καμπή της πορείας μιας χώρας, ένα σημείο δίκαιης τιμωρίας;

Advertisements
Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Ευθύνη χωρίς συνέπειες

Posted on Δεκέμβριος 17, 2008. Filed under: Δεξιά, Διαφθορά, Εξεταστική επιτροπή, Καραμανλής Κώστας, Πολιτική | Ετικέτες: |

γνώμη

Βασίλης Μουλόπουλος | Το Βήμα, Τετάρτη 17 Δεκεμβρίου 2008

Δεν γνωρίζω αν υπήρξε ποτέ σε χώρα της Ευρώπης πρωθυπουργός, υπουργός ή βουλευτής που να σκέφτηκε ότι η ψήφος των πολιτών τον απαλλάσσει από κάθε ποινική, οικονομική ή αστική ευθύνη. Ισως κάποιοι στο βάθος του μυαλού τους να το είχαν σκεφτεί, αλλά ουδείς τόλμησε (εκτός από τον Μπερλουσκόνι) να το διεκδικήσει δημοσίως. Οχι γιατί το χρίσμα που ελάμβανε τον μεταμόρφωνε ως εκ θαύματος σε απόστολο των δημοκρατικών αξιών, αλλά γιατί φοβόταν ότι θα περιπέσει σε δημόσια χλεύη και η πολιτική του καριέρα θα τερματιζόταν.

Κάτι ανάλογο συνέβαινε και στην «ατελή Δημοκρατία» της Ελλάδας πριν από μερικές δεκαετίες. Οι πολιτικοί προσπαθούσαν να κρύψουν τις πομπές τους. Προσπαθούσαν ο ιδιωτικός βίος τους να μην προκαλεί το κοινό αίσθημα.

Αλλά εδώ και μία δεκαπενταετία περίπου, η εκλογή στο Κοινοβούλιο και η ανάληψη κυβερνητικών θέσεων ισοδυναμούν με παραχώρηση ασυλίας. Και η κάθε καταγγελία αυτής της κατάστασης αντιμετωπίζεται από το πολιτικό προσωπικό ως «πισώπλατο χτύπημα στη Δημοκρατία από σκοτεινά κέντρα».

Το πολιτικό προσωπικό έχει μάλιστα προνοήσει να κατοχυρώσει και συνταγματικά το προνόμιο της ασυδοσίας του με τον νόμο περί ευθύνης υπουργών που προβλέπει την παραγραφή αδικημάτων έπειτα από τέσσερα το πολύ χρόνια και άρση της ασυλίας βουλευτών από τη Βουλή για αδικήματα που αφορούν το ποινικό ή αστικό δίκαιο. Αρση την οποία η Βουλή ουδέποτε αποδέχεται ακόμη και για τροχαία δυστυχήματα.

Γι΄ αυτό θεωρώ υποκριτική όλη αυτή τη φασαρία που γίνεται με την κατάληξη της Εξεταστικής Επιτροπής για το Βατοπαίδι. Ηταν ένας προαναγγελθείς ενταφιασμός ενός ακόμη πολιτικού σκανδάλου. Οι σχέσεις της πολιτικής και των πολιτικών με τις μίζες, τις παράνομες χρηματοδοτήσεις, το μαύρο χρήμα είναι κοινός τόπος σε όλες τις χώρες της Ευρώπης. Αλλά υπάρχει μεγάλη διαφορά μεταξύ ημών και των κουτόφραγκων.

Σε καμία άλλη χώρα οι πολιτικοί δεν υπερασπίζονται το «δικαίωμα στο σκάνδαλο». Στην Εσπερία, όποιος συλλαμβάνεται «με το χέρι στο βάζο με το γλυκό» αναλαμβάνει το κόστος της πράξης του. Πάει φυλακή και εξοστρακίζεται από τον δημόσιο βίο.

Μόνο στην Ελλάδα των σκανδάλων οι ευθύνες ποτέ δεν γίνονται συγκεκριμένες, ποτέ δεν προσωποποιούνται. Μόνο στην Ελλάδα δίνεται χάρη στο πολιτικό έγκλημα με μια πρωθυπουργική δήλωση ότι «αναλαμβάνω την ευθύνη». Αν την αναλαμβάνει, να παραιτηθεί και να δικασθεί. Και σε όποιον θεωρεί ακραία αυτή την πρόταση, του υπενθυμίζω ότι στην Ιταλία ο Κράξι πέθανε φυγόδικος στην Αλγερία και ο Ντε Μικέλις πέρασε 3-4 χρονάκια πίσω από τα κάγκελα.

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Οι μύωπες της πολιτικής

Posted on Δεκέμβριος 15, 2008. Filed under: Αστυνομική βία, ΑΛΕΞΗΣ, Βατοπέδι, Δεξιά, Διαδηλώσεις, Εξάρχεια, Εξεταστική επιτροπή, Κόμματα, Καραμανλής Κώστας, Κουκουλοφόροι, Μεταπολίτευση, Νεολαία | Ετικέτες: |

Αργά ή γρήγορα το ξέσπασμα θα ερχόταν. Το υπόστρωμα με το εκρηκτικό μίγμα ήταν ήδη αρκετά παχύ. Οι κοχλασμοί του είχαν αρχίσει να ξεπετάγονται από καιρό. Το προμηνούσαν οι μαθητικές και φοιτητικές κινητοποιήσεις, η οικονομική κρίση που είχε έρθει σε μας πριν από τη διεθνή και αύξανε τον αριθμό των συνανθρώπων μας που ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας. Το πρόδιδε η κατάπτωση του εκπαιδευτικού μας συστήματος, της κοινωνικής πρόνοιας και της υγείας, η προκλητική μέριμνα της κυβέρνησης για τους έχοντες και κατέχοντες εις βάρος των ασθενέστερων κοινωνικών ομάδων αλλά και των μεσαίων στρωμάτων. Το σηματοδοτούσε η καταρράκωση του κύρους της δικαιοσύνης, η αποθέωση της ατιμωρησίας και τα αποκαλυπτήρια της συστηματικής εκτροπής της εκκλησίας από τον υποτιθέμενο πνευματικό ρόλο της προς δόξαν των επιδόσεών της στην απληστία της κερδοσκοπίας. Το προοιωνιζόταν η γενική δυσαρέσκεια από τα αλλεπάλληλα σκάνδαλα και τη διαφθορά, που δηλητηριάζουν καθημερινά την κοινωνία. Το μήνυμα ερχόταν. Κι ας επέμεναν να αποφεύγουν τη διάγνωση των αιτίων οι κρατούντες, η κοινωνία των αυτάρεσκων που ικανοποιείται με την καταναλωτική της αφθονία, την καλοφτιαγμένη βιτρίνα.Ισως δεν περιμέναμε την έκρηξη των 15άρηδων, πιστεύοντας ότι θα ήταν τέκνο της οργής των 25άρηδων που έχουν αρχίσει να γεύονται τους καρπούς της πολιτικής της ανεργίας, του φόβου, της αναξιοκρατίας, της καταβαράθρωσης θεσμών και αξιών, της εύκολης επικράτησης των τηλεοπτικών σκουπιδιών με το λαμπερό περιτύλιγμα. Νομίσαμε ίσως ότι εξυφαίνεται με πιο γοργούς ρυθμούς σ’ αυτή τη γενιά, των 500 και 700 ευρώ, με τη 12ωρη απασχόληση χωρίς υπερωριακές αμοιβές. Στη γενιά που, ενώ μεγάλωσε με καλύτερες προϋποθέσεις από τους γονείς και κέρδισε νωρίς την ανεξαρτησία και την αυτονομία από την οικογένεια, ενώ ξέφυγε από τον πέπλο της υπερπροστασίας και ετοιμαζόταν μετά τον μόχθο και τις -περισσότερο ή λιγότερο- επαρκείς σπουδές να ανοίξει τα φτερά και να βρεθεί μακριά από την ακτίνα ελέγχου των γονιών, τώρα που «τριανταρίζει» είναι υποχρεωμένη να αποζητά ακόμα τη γονεϊκή στέγη, γιατί τα οικονομικά της δεν το επιτρέπουν. Είναι η γενιά που βλέπει να αιωρείται απειλητικά από πάνω της το φάσμα της ανεργίας, της ανασφάλιστης υποαπασχόλησης ή υπεραπασχόλησης με το μπλοκάκι, είναι η γενιά των αδιεξόδων.

Ηρθε όμως η δολοφονία του μικρού Αλέξη από το όργανο της κρατικής αστυνομικής αταξίας και των «πραιτόρων», που πυροδότησε αναπάντεχα τη φωτιά στη γενιά των SMS, σήκωσε από τον καναπέ τούς κουρασμένους από την αγρανάπαυσή τους μεσήλικες, ξύπνησε τις στοιβαγμένες στο υποσυνείδητο ενοχές των βολεμένων. Αυτών που άρχισαν ξαφνικά να βλέπουν τριγύρω τους έναν κόσμο που απέφευγαν ώς τώρα να αντικρίσουν κατάματα. Μόνον μύωπες δεν αντιλαμβάνονται πόσο βαθιάς πολιτικής και κοινωνικής κρίσης προϊόν είναι η έκρηξη που ζούμε τις τελευταίες μέρες. Και πως είμαστε μόνο στην αρχή. Οσοι δε, γαντζώνονται από τις καταστροφές των περιθωριακών στοιχείων -ελεγχόμενων ή μη- που παρεισέφρησαν, ακόμα και από τη συμμετοχή κάποιων παρασυρμένων και οργισμένων παιδιών, για να συνεχίσουν τον μακάριο ύπνο, το μόνο που επιτυγχάνουν είναι να ξυπνήσουν κάποια στιγμή αλλόφρονες. Αν τύχει δε να βρίσκονται και στο πηδάλιο της κυβέρνησης, απλώς θα αναζητούν τις δικές τους κουκούλες για να κρυφτούν, αν δεν έχουν προλάβει να φύγουν νύχτα.

Δεν χρειάζεται, οι ώς τώρα… μακάριοι, να γυρίσουν πολύ πίσω για να αντιληφθούν τα πεπραγμένα της πεντάχρονης «νέας διακυβέρνησης». Αρκεί να παρακολουθήσουν χωρίς παραμορφωτικούς φακούς και μυωπικά γυαλιά τις συζητήσεις στο Κοινοβούλιο αυτή την εβδομάδα. Το σκάνδαλο κυβέρνησης – Μονής Βατοπεδίου συμπυκνώνει όλο τον ευτελισμό της πρακτικής που ακολουθήθηκε, σε αγαστή συνεργασία με κάποιους δικαστικούς λειτουργούς, στις υποκλοπές, στα ομόλογα, στους κουμπάρους, στους Πακιστανούς κ.λπ. Η συζήτηση για τον προϋπολογισμό του 2009, που αρχίζει την Τετάρτη, θα αποκαλύψει όλες τις πτυχές της οικονομικής πολιτικής της κυβέρνησης και το πού οδεύουμε.

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 15/12/2008
Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Συνθήκες πολλαπλών αδιεξόδων βιώνει η χώρα, με τον Κώστα Καραμανλή!

Posted on Δεκέμβριος 14, 2008. Filed under: Βατοπέδι, Δημοσκοπήσεις, Διαφθορά, Διαδηλώσεις, Δικαιοσύνη, Εκλογές, Εξεταστική επιτροπή, Κόμματα, Καραμανλής Κώστας, Νέα Δημοκρατία, Νεολαία, Οικονομία, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ | Ετικέτες: |

Ο κ. Καραμανλής προ των ευθυνών του

Eκτακτη σύγκληση Kοινοβουλευτικής Oμάδος της N.Δ.

Η θεά Αθηνά, αρχαία προστάτις των Αθηνών, απειλείται από τις φλόγες. Μαζί και το κτίριο της Ακαδημίας με τη σημαία. Η εικόνα είναι συμβολική συμπύκνωση των όσων διακυβεύθηκαν στις οκτώ ημέρες της μηδενιστικής καταστροφής, αλλά και της αδυναμίας του κράτους να προασπίσει αποτελεσματικά τα επιτεύγματα του σωματικού και πνευματικού μόχθου πολλών γενεών Νεοελλήνων…

Συνθήκες πολλαπλών αδιεξόδων βιώνει η χώρα, με τον κ. Κώστα Καραμανλή, που διανύει τη δυσχερέστερη περίοδο της πρωθυπουργικής του θητείας, να βρίσκεται ενώπιον κρίσιμων αποφάσεων τόσο αναφορικά με τον επικείμενο ανασχηματισμό της κυβερνήσεώς του όσο και με την ανασυγκρότηση των υπηρεσιών ασφαλείας. Οι ταραχές και οι ακρότητες από τις οποίες δοκιμάστηκε η Αθήνα και πολλές πόλεις της περιφέρειας ολόκληρη την περασμένη εβδομάδα, ήλθαν να προστεθούν σ’ ένα προϋπάρχον εκρηκτικό μείγμα, της διεθνούς κρίσης, που επιβαρύνει την ήδη ασθενή ελληνική οικονομία και επιτείνει τα δημοσιονομικά αδιέξοδα, και της εξαιρετικά ασθενούς κυβερνητικής εικόνας, εξαιτίας κυρίως του σκανδάλου του Βατοπεδίου. O κ. Kαραμανλής αποφάσισε να συγκαλέσει εκτάκτως, για την προσεχή Tρίτη, την Kοινοβουλευτική Oμάδα της N.Δ. Τα γεγονότα των ημερών ανέδειξαν με τον πλέον δραματικό τρόπο και το έλλειμμα διακυβέρνησης αλλά και τη γενικότερη αδυναμία των πολιτικών δυνάμεων να ανταποκριθούν στις ανάγκες των πολιτών και να αναζητήσουν κοινό τόπο για την αντιμετώπιση των προβλημάτων, καθώς και τις χρόνιες ανεπάρκειες του κρατικού μηχανισμού, εν προκειμένω της ΕΛ.ΑΣ.

Η κοινή γνώμη απορρίπτει τους αρχηγούς

Εσφαλμένους θεωρεί τους κυβερνητικούς χειρισμούς στα γεγονότα της περασμένης εβδομάδας το 69% των πολιτών, σύμφωνα με έρευνα της Public Issue για λογαριασμό της «Καθημερινής». Στο ερώτημα ποιος πολιτικός αρχηγός τήρησε την «πιο σωστή στάση» πρώτος έρχεται ο «κανένας» με ποσοστό 41%, και ακολουθούν ο πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής με 20% και ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης Γιώργος Παπανδρέου με 17%. Τέλος, δυσαρεστημένο με τη συμπεριφορά και τον τρόπο δράσης της Ελληνικής Αστυνομίας δηλώνει το 76% των ερωτηθέντων.

Ποιοι ευθύνονται για το Βατοπέδι

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Μόνο σε ένα «Μάξιμο θαύμα» μπορεί πλέον να ελπίζει η Ν.Δ.

Posted on Δεκέμβριος 14, 2008. Filed under: Αστυνομική βία, ΑΛΕΞΗΣ, Εκπαίδευση, Εκλογές, Εξεταστική επιτροπή, Καραμανλής Κώστας, Κοινωνία, Νέα Δημοκρατία, ΠΑΣΟΚ, Παιδεία, Πολιτική | Ετικέτες: |

Tου Σταμου Ζουλα, Η Καθημερινή, Kυριακή, 14 Δεκεμβρίου 2008

Σε κάθε επικείμενη αλλαγή στη διακυβέρνηση της χώρας, υπάρχουν δύο κατηγορίες πολιτών, με διαφορετικά αισθήματα. (Αναφέρομαι αποκλειστικά στους περίπου 500.000 ψηφοφόρους, οι οποίοι, όπως έγραφα στη θέση αυτή προ διμήνου, μετακινούνται τα τελευταία χρόνια εναλλάξ μεταξύ Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ, αναδεικνύοντας την εκάστοτε κυβέρνηση.) Τα αισθήματα των ψηφοφόρων αυτών έχουν ιδιαίτερη σημασία όχι μόνον διότι θα κρίνουν το επόμενο εκλογικό αποτέλεσμα, αλλά κυρίως διότι διαμορφώνουν το πολιτικό κλίμα, μέσα στο οποίο θα πορευθεί η χώρα σε συνθήκες δεινής οικονομικής και κοινωνικής κρίσεως. Αδιαμφισβήτητα, όσοι από την κατηγορία αυτή των πολιτών ψήφισαν στις δύο τελευταίες εκλογικές αναμετρήσεις τη Ν.Δ., αισθάνονται σήμερα μια βαθύτατη απογοήτευση, η οποία, αν δεν συμβεί κάποιο «Μάξιμο θαύμα» στις αμέσως προσεχείς εβδομάδες, το πιθανότερο είναι να μεταβληθεί σε οργή. Και τούτο διότι οι πολίτες αυτοί, επιλέγοντας με απολύτως ανιδιοτελή και «εθνωφελή κριτήρια» το κόμμα που ψηφίζουν, είναι φυσικό να θίγονται «υπέρμετρα», όταν αντιλαμβάνονται ότι οι «νικητές» τους εξαπάτησαν ή- ακόμη χειρότερα- καπηλεύθηκαν την ψήφο τους.

Πέραν, όμως, της σημερινής απογοητεύσεως ή της οργής, η συγκεκριμένη κατηγορία των ψηφοφόρων διακρίνεται από πολιτική ωριμότητα, ο οποία, πιθανότατα, υπερτερεί και έναντι μιας σημαντικής μερίδας «επαγγελματιών» της πολιτικής μας ζωής. Γι’ αυτό η «πρόθεση ψήφου της» -έστω και οργισμένη- δεν είναι εκδικητική, καταστροφική και αδιέξοδη, όπως θα συνέβαινε, π.χ., αν οι ψηφοφόροι αυτοί «συντάσσονταν» σήμερα με τον κ. Αλέκο Αλαβάνο. Συνεπώς, δεν θα επιλέξουν, αλλά θα προσφύγουν στο δεύτερο κόμμα εξουσίας, όχι γιατί ελπίζουν σε κάτι καλλίτερο, αλλά πιστεύοντας ότι έτσι μπορεί να αποφευχθεί το χειρότερο. Με την ίδια λογική και σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις, ο διπολισμός όχι μόνον αναβιώνει, αλλά το ΠΑΣΟΚ, στερούμενο έως σήμερα εναλλακτικής προτάσεως, αποδυναμωμένο από αλληλοσυγκρουόμενες τάσεις και με αρχηγό, ο οποίος μέχρι χθες εθεωρείτο, εσωκομματικά, ανεπαρκής και εσαεί «ηττοφόρος», έφθασε στο σημείο να προσβλέπει ακόμη και στην αυτοδυναμία. Τούτο δε αυτονοήτως το οφείλει στους «μετακινούμενους» -μεταξύ των δύο μεγάλων κομμάτων- ψηφοφόρους, οι οποίοι, προφανώς, αξιολογούν ως μέγιστο κακό για τον τόπο την κυβερνητική συνεργασία του κ. Παπανδρέου με τον κ. Αλαβάνο. Δηλαδή «καλούνται» να αποτρέψουν την αποσταθεροποίηση, την ακυβερνησία και την παράλυση της χώρας, καθιστώντας «αυτοδύναμο» το έως χθες αδύναμο και χρήζον αριστερής πατερίτσας ΠΑΣΟΚ…

Ολα αυτά, αγαπητοί αναγνώστες, διαμορφώνουν σήμερα το πολιτικό κλίμα και κατ’ επέκταση το λαϊκό αίσθημα, εν μέσω της σοβούσης οικονομικής και κοινωνικής κρίσεως, η οποία, σύμφωνα με όλες τις προβλέψεις, θα κορυφωθεί στο επόμενο δίμηνο. Αίφνης, όλοι οι Ευρωπαίοι ειδήμονες μας προειδοποιούν για επερχόμενο δανειακό αδιέξοδο, το οποίο μπορεί να απειλήσει τη χώρα ακόμη και με πτώχευση. Μαγικές συνταγές και σωτήριες πολιτικές προτάσεις δυστυχώς δεν υπάρχουν. Η μόνη λύση, για την αποτροπή της οικονομικής καταρρεύσεως, στην οποία θα καταφύγει κάθε κυβέρνηση, είναι η επιβολή εκτεταμένης λιτότητος, σαφώς αυστηρότερης- λόγω συνθηκών- εκείνης που εφήρμοσε το ΠΑΣΟΚ κατά τη διετία 1985 – 1987. Πόσο, όμως, γνωστή και αναμενόμενη είναι η επερχόμενη κατάσταση στον ελληνικό λαό;

Το παραπάνω ερώτημα δεν αναφέρεται στους 500.000 ψηφοφόρους που θα κρίνουν το εκλογικό αποτέλεσμα. Αυτοί γνωρίζουν την πραγματικότητα, ψηφίζοντας, όπως προαναφέραμε, για να αποτρέψουν το χειρότερο και όχι ελπίζοντας στο καλύτερο. Απευθύνεται στα υπόλοιπα… επτά εκατομμύρια των Ελλήνων ψηφοφόρων, οι οποίοι παραμένουν εν πολλοίς πιστοί στα κόμματά τους. Ωστόσο (και υπό τις σημερινές συνθήκες) το πιθανότερο είναι ότι μόνον μια μικρή κατηγορία και των εκλογέων αυτών θα οδηγηθεί στις κάλπες με την πεποίθηση πως το κόμμα τους μπορεί να αποτελέσει ή να συμβάλει στη «σωτήρια λύση». Η πλειονότητα θα δηλώσει κομματική προσήλωση, εξ αιτίας παραπλανήσεώς της ή λόγω παρωχημένων ιδεοληψιών και -ίσως- με τη λογική του ποδοσφαιρικού προπονητή ότι «η ομάδα έχει μεγαλύτερη ανάγκη από τους οπαδούς της, όταν πηγαίνει χάλια στο πρωτάθλημα». Με άλλους λόγους, σε μια περίοδο που στις κάλπες θα ’πρεπε να ενυπάρχει κάποιο αίσθημα ασφάλειας, εμπιστοσύνης και προοπτικής, η συντριπτική πλειοψηφία του εκλογικού σώματος θα ψηφίσει με ανύπαρκτο ή και καταπτοημένο φρόνημα προσδοκίας και ελπίδας…

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι για την κατάσταση αυτή ευθύνεται σχεδόν αποκλειστικά το κυβερνών κόμμα· με το ΠΑΣΟΚ απλώς να επωφελείται ενός αναπάντεχου σκουντουφλήματος της Ν.Δ. στο επί πενταετία σταθερό της προβάδισμα. «Αναπάντεχου», διότι σπάνια συμβαίνει στα πολιτικά χρονικά να συντελείται, μέσα σ’ έναν χρόνο και με σχεδόν ανύπαρκτη αξιωματική αντιπολίτευση, μια πλήρης ανατροπή του πολιτικού σκηνικού. Επειδή, όμως, πολλοί στη Ρηγίλλης επικαλούνται για το «αναπάντεχο» εξωγενείς υπονομεύσεις και ενδογενείς σκευωρίες, ας προσθέσουμε τα εξής: Ουδείς αμφιβάλλει ότι οι «ρηξικέλευθες» συμφωνίες της χώρας μας με τη Ρωσία, την Κίνα κ.λπ. στον ενεργειακό και τον εμπορικό τομέα έχουν προκαλέσει την έντονη δυσφορία των ΗΠΑ, οι οποίες θα ήθελαν «διακαώς» μια άλλη κυβέρνηση και κυρίως κάποιον περισσότερο «συνεργάσιμο» πρωθυπουργό. Οπως γνωστό είναι και το ρεβανσιστικό μένος που διακατέχει ορισμένους «καναλαρχοεπιχειρηματίες», για την ανατροπή της Ν.Δ. από την εξουσία και την αντικατάσταση του σημερινού αρχηγού της. Ωστόσο, τέτοια επίβουλα σχέδια κατά κανόνα ενεργοποιούνται όταν ο «αντίπαλος» έχει ήδη αρχίσει να αποδυναμώνεται, χάνοντας -για άλλους λόγους- τη λαϊκή εμπιστοσύνη και στήριξη.

Οταν, λοιπόν, ανέφερα στην αρχή ότι μόνον σε ένα «Μάξιμο θαύμα» μπορεί η Ν.Δ. να ελπίζει για την ανάκαμψή της, δεν εννοούσα φυσικά την επίκληση και τη δαιμονοποίηση των έξωθεν ή έσωθεν ραδιουργιών εναντίον της. Αναφερόμουν στο τι μπορεί να πράξει ο κ. Κώστας Καραμανλής για να ανακτήσει το κόμμα του ένα μέρος -έστω- της εμπιστοσύνης που διέθετε έως τώρα. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι προϋπόθεση μιας τέτοιας προσπάθειας είναι η ειλικρινής αναγνώριση ασυγγνώστων λαθών και απαραδέκτων παραλείψεων. Είναι η απερίφραστη ανάληψη τουλάχιστον των πολιτικών ευθυνών για τα εκνόμως ή αθεμίτως διαπραχθέντα. Είναι, τέλος, και πρωτίστως επιβεβλημένος ο άμεσος και παραδειγματικός κολασμός των πολιτικώς υπευθύνων στελεχών του κυβερνώντος κόμματος. Διότι η ανάληψη ή ο καταλογισμός οποιασδήποτε ευθύνης ταυτίζεται με την κύρωση. Ιδίως όταν η ευθύνη των κάθε είδους υπολόγων διασαλεύει την ομαλή λειτουργία του πολιτικού μας συστήματος, στιγματίζει μια μεγάλη παράταξη και ταπεινώνει τον κόσμο που την εμπιστεύθηκε.

Προφανώς, λοιπόν, ο κ. Κώστας Καραμανλής οφείλει να λάβει αποφάσεις οι οποίες απαιτούν το μάξιμουμ της πολιτικής του τόλμης, αγγίζοντας, ίσως, και το μέγιστο όριο της προσωπικής και της κομματικής διακινδυνεύσεως…

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Με όρους επικοινωνίας κινούνται οι πολιτικοί

Posted on Δεκέμβριος 8, 2008. Filed under: Δημοσκοπήσεις, Επικοινωνία, Εξεταστική επιτροπή, Καραμανλής Κώστας, Νέα Δημοκρατία, ΠΑΣΟΚ, Παπανδρέου Γιώργος, Πολιτική | Ετικέτες: |

Με όρους επικοινωνίας και με τα βλέμματα στραμμένα στις «ανάγκες»
των τηλεοπτικών δελτίων ειδήσεων και τις δημοσκοπήσεις κινούνται
κυβέρνηση και κόμματα της αντιπολίτευσης, όπως δείχνει και το  στιγμιότυπο από την είσοδο της Βουλής με τα τηλεοπτικά συνεργεία. Η
στάση αυτή επιβαρύνει περαιτέρω την προβληματική κατάσταση της χώρας με αποτέλεσμα να διαμορφώνονται συνθήκες πλήρους πολιτικού αδιεξόδου. Την ίδια ώρα το σκάνδαλο του Βατοπεδίου, με τις συνεχιζόμενες αποκαλύψεις, έχει καταστεί πληγή που όζει, ενώ οι επιπτώσεις της διεθνούς χρηματοπιστωτικής κρίσης έχουν αρχίσει να γίνονται ορατές στην ελληνική οικονομία και στα νοικοκυριά.


ΣXETIKA ΘEMATA


Πέντε πορίσματα κομματικής σκοπιμότητας

«Αλληλοκαρφώματα» χωρίς αυτοκριτική

Απεγκλωβισμό αναζητεί ο πρωθυπουργός

Γιατί το ΠΑΣΟΚ επιλέγει τη «σκληρή γραμμή»

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Αγωνία των αρχηγών για τις επιπτώσεις

Posted on Δεκέμβριος 6, 2008. Filed under: Απεργίες, Αλαβάνος Αλέκος, Ανάπτυξη, Ανασχηματισμός, Ανεργία, Βουλή, Δεξιά, Διαφθορά, Διεθνής Οικονομική κρίση, Επενδύσεις, Εκλογές, Εξεταστική επιτροπή, Καραμανλής Κώστας, ΛΑ.Ο.Σ., Νέα Δημοκρατία, Οικονομία, ΠΑΣΟΚ, Παπαρήγα Αλέκα, Παπανδρέου Γιώργος, Σκάνδαλα |

ΕURΟΚΙΝΙSSΙ/ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ Η αντιπαράθεση ανάμεσα στον πρωθυπουργό κ. Κ. Καραμανλή και τον πρόεδρο του ΠαΣοΚ κ. Γ. Παπανδρέου απείχε από αντίστοιχες σε προ ημερησίας διατάξεως συζητήσεις σε επίπεδο αρχηγών στη Βουλή

Χωρίς υψηλούς τόνους η χθεσινή προ ημερησίας διατάξεως συζήτηση στη Βουλή

ΡΕΠΟΡΤΑΖ ΓΡ. ΤΖΙΟΒΑΡΑΣ, Λ. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ | ΤΟ ΒΗΜΑ, Σάββατο 6 Δεκεμβρίου 2008

Με φόντο την οικονομική κρίση, οι πολιτικοί αρχηγοί διασταύρωσαν τα ξίφη τους χθες στη Βουλή, σε μια συζήτηση που χαρακτηρίστηκε από την απουσία υψηλών τόνων. Αν και δεν έλειψαν οι διαξιφισμοί, η αντιπαράθεση ανάμεσα στον πρωθυπουργό κ. Κ.Καραμανλή και τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης κ. Γ. Παπανδρέου απείχε από αντίστοιχες σε προ ημερησίας διατάξεως συζητήσεις σε επίπεδο αρχηγών, γεγονός που αποδιδόταν από πολλούς βουλευτές στη μεγάλη ανησυχία τους για τις επερχόμενες ακόμη μεγαλύτερες επιπτώσεις που θα έχει για τη χώρα μας η οικονομική κρίση. Στο πλαίσιο αυτό, ο κ. Καραμανλής εξήγγειλε μέτρα στήριξης των ασθενεστέρων τα οποία χαρακτηρίστηκαν«ψίχουλα» από το σύνολο των δυνάμεων της αντιπολίτευσης.

«Μεγαλόστομες και κενές διακηρύξεις» χαρακτήρισε ο κ. Παπανδρέου τις εξαγγελίες του κ. Καραμανλή, καταλογίζοντάς του «πόσο μακριά είναι από την πραγματικότητα που ζει ο κάθε Ελληνας και η κάθε Ελληνίδα» και εγκαλώντας τον για το ότι αποφεύγει να αναλάβει την ευθύνη για τα σκάνδαλα που ταλανίζουν την ελληνική κοινωνία, επιλέγοντας το «τραγικό θέατρο της συγκάλυψης» και προτιμώντας «το κόστος της συγκάλυψης, διότι το κόστος της αποκάλυψης της αλήθειας που φοβόσαστε είναι πολύ μεγαλύτερο».

«Η κυβέρνηση δεν θα μπει στον ανεύθυνο δρόμο της δημαγωγίας και δεν θα θυσιάσω τα συμφέροντα των πολιτών στον εφήμερο δρόμο των εντυπώσεων» απάντησε ο κ. Καραμανλής στις προκλήσεις του προέδρου του ΠαΣοΚ, αποφεύγοντας ωστόσο τις προσωπικές βολές.

Ο κ. Παπανδρέου κατηγόρησε τον Πρωθυπουργό ότι «δεν κατανοεί τις ανάγκες, την πραγματικότητα, το βάθος της κρίσης, αλλά και τις απαιτήσεις για την αντιμετώπισή της», με αποκορύφωμα, όπως είπε, «να μας μιλά για ένα επίδομα θέρμανσης που είχε εξαγγείλει,αλλά ποτέ δεν δόθηκε, και να το μετονομάζει σε κάποιο άλλο επίδομα, που θα έρθει κάποια στιγμή» .

«Πώς από τη μια μεριά, η κυβέρνηση είναι πολύ αποδοτική, όταν θέλει να λεηλατεί τα χρήματα του ελληνικού λαού και από την άλλη, όταν μιλάμε για τους φτωχούς, καθυστερεί και αναβάλλει;» διερωτήθηκε ο κ. Παπανδρέου, ο οποίος προέκρινε στην παρούσα φάση εμβάθυνσης της κρίσης τη διαμόρφωση «σταθερού σχεδίου, ευρύτερων κοινωνικών συναινέσεων, αξιόπιστων και σκληρών διαπραγματεύσεων σε διεθνές επίπεδο,ειδικότερα στην ΕΕ».

«Σήμερα όμως η Ελλάδα και η ελληνική κοινωνία, με κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, μπαίνει σε έναν κυκλώνα,χωρίς πυξίδα, χωρίς σταθερό χέρι στο τιμόνι της, σαν ακυβέρνητο καράβι» πρόσθεσε. «Η κυβέρνηση είναι απούσα» υπογράμμισε ο κ. Παπανδρέου, ενώ απαντώντας ο κ. Καραμανλής αντέτεινε ότι «η κυβέρνηση είναι εδώ με σοβαρότητα, υπευθυνότητα και στιβαρό χέρι» και τον κατηγόρησε ότι περιορίζεται «σε ανεφάρμοστες ευχές». «Λέτε ότι παρακολουθούμε τις εξελίξεις. Η κυβέρνηση ήταν και είναι δυναμικά παρούσα. Ήμασταν πρωτοπόροι σε δράσεις στην ΕΕ και μας ακολούθησαν οι άλλες χώρες» ανέφερε ο Πρωθυπουργός, επισημαίνοντας ότι «είναι παραπλανητικόνα αποσιωπούνται όσα έγιναν» και να «παραποιούνται τα δεδομένα», ενώ επιδόθηκε για άλλη μία φορά στην αναδρομή των πολιτικών «που κληρονόμησε η ΝΔ από το ΠαΣοΚ».

«Η κυβέρνηση είναι εδώ. Αυτό είναι το πρόβλημα. Ούτε ενωμένη, ούτε αξιόπιστη και χωρίς σχεδιασμό» επισήμανε ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ενώ οι αναφορές του στις «ανεύθυνες και φαύλες πολιτικές» της κυβέρνησης κατά την τελευταία πενταετία (απογραφή, φοροεπιδρομές κτλ.) προκάλεσαν την αντίδραση του κ. Καραμανλή, ο οποίος στη δευτερολογία του είπε ότι ο πρόεδρος του ΠαΣοΚ έκανε έναν «φραστικό περίπατο γεμάτο ανακρίβειες», χωρίς να προτείνει μέτρα.

Ο κ. Παπανδρέου κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι εν μέσω κρίσης συρρικνώνει το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων κατά 850 εκατ. ευρώ, ξεπουλάει τα αναπτυξιακά εργαλεία της χώρας, όπως ο ΟΤΕ, τα λιμάνια κτλ., και συρρικνώνει το κοινωνικό κράτος, ενώ έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου λέγοντας ότι «ο τελευταίος που πρέπει να πληρώσει την κρίση είναι ο πολίτης».

  • «Αποκήρυξε» τον Κ. Μίχαλο ο Πρωθυπουργός

Ειδική αναφορά έκανε ο πρόεδρος του ΠαΣοΚ στην εργασιακή ανασφάλεια και στην ανεργία, προειδοποιώντας την κυβέρνηση ότι «γελιέται αν νομίζει ότι μπορεί να χρησιμοποιήσει την κρίση ως άλλοθι για να περάσουν ακόμη πιο απάνθρωπες συνθήκες εργασίας», θίγοντας εμμέσως όσα πρότεινε προσφάτως ο πρόεδρος του ΕΒΕΑ κ. Κ.Μίχαλος για συρρίκνωση του εργασιακού χρόνου και των αμοιβών, αναγκάζοντας τον κ. Καραμανλή να «αδειάσει» ευθέως τον κ. Μίχαλο: «Καθόλου δεν απηχούν και δεν εκφράζουν την πολιτική της κυβέρνησης τέτοιες απόψεις» είπε, αν και σημείωσε ότι «οι ευέλικτες σχέσεις εργασίας μπορούν να είναι υπό προϋποθέσεις ευκαιρία εισόδου στην αγορά εργασίας περισσότερων πολιτών». O κ. Παπανδρέου κατηγόρησε τον Πρωθυπουργό ότι «φοβάται να ξεκαθαρίσει το τοπίο». Κάλεσε, δε, σε συστράτευση τις άλλες πολιτικές δυνάμεις: «Θα χρειαστούμε όλες τις δυνάμεις του τόπου» είπε, ενώ έκανε εμμέσως άνοιγμα προς τον ΣΥΡΙΖΑ, λέγοντας στον κ. Αλ. Αλαβάνο ότι «θα βρεθούμε στο ίδιο μετερίζι των αγώνων».

ΑΛΕΚΑ ΠΑΠΑΡΗΓΑ: «Ψίχουλα» τα μέτρα

Η γενική γραμματέας του ΚΚΕ κυρία Αλέκα Παπαρήγα χαρακτήρισε «ψίχουλα» τα μέτρα τα οποία ανακοίνωσε ο Πρωθυπουργός για την ενίσχυση των οικονομικά ασθενεστέρων. «Οι εργατοϋπάλληλοι, οι φτωχοί αγρότες, οι αυτοαπασχολούμενοι και οι μετανάστες δεν μπορούν να έχουν καμία συμμετοχή στη διαχείριση της κρίσης» σημείωσε, συμπληρώνοντας ότι «η απάντησή τους πρέπει να είναι διεκδικήσεις με σαφή αντιμονοπωλιακή κατεύθυνση που αφορούν τον εργάσιμο χρόνο,τους μισθούς,τα ασφαλιστικά ταμεία,τη στέγη,την αλλαγή αφορολόγητου ορίου κ.ά. ». Η ίδια επιτέθηκε στις τράπεζες, λέγοντας ότι «με τους όρους που παρέχουν στεγαστικά και καταναλωτικά δάνεια πνίγουν στα χρέη τους πολίτες», ενώ κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι δεν παρεμβαίνει σε αυτό το θέμα, εξυπηρετώντας την ακόμη μεγαλύτερη κερδοφορία των πιστωτικών ιδρυμάτων.

ΑΛ. ΑΛΑΒΑΝΟΣ: «Φύγετε με αξιοπρέπεια»

Επιθετικός ως συνήθως με τον Πρωθυπουργό, ο πρόεδρος της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ κ. Αλ. Αλαβάνος, ο οποίος είχε και την πρωτοβουλία για τη χθεσινή συζήτηση, κάλεσε τον κ. Καραμανλή «να φύγει από τη διακυβέρνηση της χώρας με αξιοπρέπεια και όχι οδηγώντας τη χώρα στον σημαιοστολισμό με μαύρες σημαίες εξαθλίωσης και φτώχειας». Χαρακτήρισε την οικονομική κρίση «τις πρώτες σταγόνες της βροχής από τα μαύρα σύννεφα της μεγάλης κρίσης που έρχεται» και πρότεινε τη μείωση των εξοπλισμών, την κατάργηση του καθεστώτος φορολογικής ασυλίας εφοπλιστών και Εκκλησίας, ενώ υποστήριξε ότι επιχειρηματικά, οικονομικά και εκδοτικά συμφέροντα «διαβλέπουν την πολιτική αστάθεια και επιχειρούν την επιβίωση του δικομματισμού» .

Γ. ΚΑΡΑΤΖΑΦΕΡΗΣ: «Αλλάξτε ρότα»

«Αλλάξτε ρότα κι εμείς θα είμαστε μαζί σας για να σωθεί ο τόπος, να σωθεί η παράταξη» ανέφερε ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ κ. Γ.Καρατζαφέρης στην ομιλία του, την οποία διάνθισε και με άλλα «ανοίγματα» προς τη ΝΔ. «Οι έξυπνοι πάνε μαζί και οι χαζοί χώρια» είπε, ενώ, απευθυνόμενος στους προέδρους του ΠαΣοΚ και του ΣΥΡΙΖΑ, συμπλήρωσε «μηδένα προ του τέλους μακάριζε» και ότι «πρέπει να έχουμε τον νου μας για να μην παραδώσουμε τη χώρα σε εσάς που είστε εκρηκτικό μείγμα».

Ο κ. Καρατζαφέρης, ο οποίος χαρακτήρισε τον κ. Κ.Σημίτη «πρωθυπουργό των έργων», διαφώνησε με τα μέτρα που εξήγγειλε ο Πρωθυπουργός, λέγοντας ότι «δίνει σε 3,5 εκατ. Ελληνες το 5% από αυτά που δίνει σε δέκα τράπεζες». Ζήτησε, εξάλλου, την απομάκρυνση όλων των golden boys που «με ό,τι ασχολήθηκαν τα έκαναν θάλασσα, αφού δεν έχουν βρέξει τον πισινό τους μέσα στην πιάτσα».

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Το τέλος του σκανδάλου

Posted on Δεκέμβριος 5, 2008. Filed under: Δικαιοσύνη, Εξεταστική επιτροπή, Καραμανλής Κώστας, Μονή Βατοπεδίου, Νέα Δημοκρατία, Πολιτική, Σκάνδαλα | Ετικέτες: |

Tου Aντωνη Kαρκαγιαννη, Η Καθημερινή, Παρασκευή, 5 Δεκεμβρίου 2008

Δύσκολα μπορεί κανείς να καταλάβει γιατί επιμένει το ΠΑΣΟΚ να παραταθούν οι εργασίες της Εξεταστικής Επιτροπής της Βουλής με την εξέταση μερικών μαρτύρων ακόμη. Πιθανότατα, για λόγους κομματικούς, επιδιώκει να παρατείνει τη δοκιμασία της κυβερνητικής παράταξης. Πράγματι, η Εξεταστική υπήρξε σκληρή δοκιμασία για την κυβέρνηση και το κυβερνών κόμμα και αρκούντως αποτυπώθηκε στις δημοσκοπήσεις αυτής της περιόδου. Από την άποψη όμως της περαιτέρω έρευνας για την αποκάλυψη της αλήθειας η παράταση των εργασιών της Εξεταστικής με την εξέταση και άλλων μαρτύρων δεν φαίνεται ότι θα μας διαφωτίσει περισσότερο για την ουσία αυτής της υπόθεσης ή του σκανδάλου. Ούτε φαίνεται ότι θα προκύψουν στοιχεία που να τεκμηριώνουν την ποινική ευθύνη πολιτικού προσώπου, εφόσον δεν θεωρείται στοιχείο η υπογραφή αποφάσεως από την οποία παράγονται παράνομες πράξεις σε βάρος του Δημοσίου.

Στην πραγματικότητα και από τις μέχρι τώρα εργασίες της Επιτροπής και πάντοτε ως προς την ουσία του σκανδάλου δεν μάθαμε τίποτε περισσότερο από αυτά που γνωρίζαμε. Γνωρίζαμε το πολυπλόκαμο σκάνδαλο: την ανταλλαγή αμφισβητούμενης περιουσίας της Μονής με περιουσιακά στοιχεία του Δημοσίου πολλαπλάσιας αξίας. Γνωρίζαμε επίσης ότι η αμαρτωλή ανταλλαγή πραγματοποιήθηκε με αποφάσεις υπουργών και άλλων κρατικών παραγόντων. Διαφορετικά δεν θα ήταν εφικτή.

Από τις συζητήσεις της Εξεταστικής εντύπωση προκαλεί ότι κανένας υπουργός ή άλλος κρατικός παράγοντας δεν αρνήθηκε την υπογραφή του. Δεν ισχυρίσθηκε ότι την πλαστογράφησαν ή την απέσπασαν με απάτη ή εκβιασμό ή ότι «παραπλανήθηκε» και υπέγραψε. Αλλά και κανείς υπουργός ή άλλος κρατικός παράγων δεν υπερασπίσθηκε την υπογραφή του. Κανείς δεν ισχυρίσθηκε ότι καλώς υπέγραψε για το καλό της χώρας ή έστω για το καλό της Μονής του Βατοπεδίου ή να εντάξει την απόφαση και την υπογραφή του σε μια γενικότερη πολιτική της κυβέρνησης. Περιορίσθηκαν σε αγωνιώδη προσπάθεια να αποσείσουν την ευθύνη και να την επιρρίψουν όπου ο καθένας μπορούσε παρέχοντας θλιβερή εικόνα ανθρώπων από τους οποίους θα περιμέναμε σοβαρότητα και υπευθυνότητα.

Με τη στάση τους αυτή οι υπουργοί και οι άλλοι κρατικοί παράγοντες αναγνώριζαν έμμεσα και ομολογούσαν ότι υπέγραψαν αποφάσεις από τις οποίες πήγασαν παράνομες και επιζήμιες, για το Δημόσιο, πράξεις. Αυτός είναι ο πυρήνας του σκανδάλου. Οι βουλευτές της Ν.Δ. που συμμετέχουν στην Εξεταστική, απέφυγαν επιμελώς να προφέρουν τη λέξη «σκάνδαλο». Χαμένος κόπος. Το σκάνδαλο αναδυόταν μεγαλοπρεπώς από όσα οι ίδιοι έλεγαν και ισχυρίζονταν.

Κάποτε, όμως, πρέπει να τελειώσουμε με το σκάνδαλο της Μονής Βατοπεδίου και να ασχοληθούμε και με άλλα ζητήματα, πολλά και οξύτατα. Υπάρχει το θέμα της πολιτικής ευθύνης. Η κυβέρνηση πιστεύει ότι δεν φέρει πολιτική ευθύνη για όσα συμβαίνουν επί των ημερών της και μάλιστα με δικές της πράξεις ή παραλείψεις και με καταφανή ζημία του Δημοσίου. Αφήστε την να το πιστεύει, η ίδια εκτίθεται και δεν μπορεί να πείσει κανέναν. Οσο για την ποινική ευθύνη που ψάχνει η αντιπολίτευση, αν η υπογραφή αποφάσεων με ζημιογόνο για το Δημόσιο αποτέλεσμα δεν είναι αρκετή να την τεκμηριώσει, τότε ας μην την ψάχνουμε, δεν θα τη βρούμε.

Υπάρχει ένα τελευταίο και είναι ευθύνη της κυβέρνησης: να ανατραπούν όλες οι αμαρτωλές ανταλλαγές ώστε να αποκατασταθεί η ζημία που υπέστη το Δημόσιο. Τέλος να ρυθμιστεί το ιδιοκτησιακό καθεστώς της λιμνοθάλασσας της Βιστωνίδας σύμφωνα με τις σύγχρονες αντιλήψεις για τα κοινόχρηστα πράγματα και για την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος.

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Τι δεν θα μάθουμε για το σκάνδαλο

Posted on Δεκέμβριος 5, 2008. Filed under: Διαφθορά, Δικαιοσύνη, Εξεταστική επιτροπή, Καραμανλής Κώστας, Μονή Βατοπεδίου, Σκάνδαλα | Ετικέτες: |

Tου Πασχου Μανδραβελη, Η Καθημερινή, Παρασκευή, 5 Δεκεμβρίου 2008

Είναι πολλά αυτά που δεν θα μάθουμε από το εσπευσμένο κλείσιμο της εξεταστικής επιτροπής για το σκάνδαλο του Βατοπεδίου. Καταρχήν δεν θα μάθουμε πού πήγαν τα λεφτά. Αν και σε υποθέσεις οικονομικού εγκλήματος βασικός κανόνας των διωκτικών αρχών όλου του κόσμου, είναι το «ακολούθησε τα λεφτά» στην υπόθεση του Βατοπεδίου η κοινοβουλευτική πλειοψηφία μάλλον αδιαφορεί για τα εκατό και πλέον εκατομμύρια ευρώ που κατέληξαν σε άγνωστους παραλήπτες. Αλλά πάλι, γιατί να ενδιαφερθούν οι βουλευτές της Ν.Δ.; Δικά τους ήταν;

Δεν θα μάθουμε (τουλάχιστον επισήμως) το χρυσό μυστικό της αποτελεσματικότητας του δημόσιου τομέα. Δεν θα καταλάβουμε δηλαδή πώς γίνεται το ίδιο κράτος να κάνει τρία χρόνια για να δώσει μια σύνταξη, κατάφερε σε δύο χρόνια να δώσει 260 ακίνητα-φιλέτα δημόσιας γης. Δεν θα μάθουμε πώς αποχαρακτηρίζονται ταχύτατα δασικές εκτάσεις και αρχαιολογικοί χώροι, πώς η λιμνοθάλασσα γίνεται λίμνη και η λίμνη μεταμορφώνεται σε μεζονέτες με θέα καθ’ άπασα την επικράτεια. Δεν θα μάθουμε «πώς γίνονται οι δουλειές, πηγαίνοντας σε ένα υπουργό», όπως δήλωσε εις εκ των μοναχών στην εξεταστική επιτροπή. Δεν θα μάθουμε σε τι χρειάζονται οι υπουργοί, όταν (όπως είπε ο κ. Δούκας) απλώς υπογράφουν τις γνωμοδοτήσεις των υπηρεσιακών παραγόντων. Διότι αν οι υπουργοί, ακόμη και σε τέτοιες καραμπινάτες περιπτώσεις, δεν ελέγχουν πού βάζουν την υπογραφή τους, τότε αποτελούν ένα περιττό γραφειοκρατικό γρανάζι του μηχανισμού και μάλιστα πολυέξοδο.

Πιθανότατα δεν θα μάθουμε πώς λειτουργούσαν οι ύποπτες παρέες της Θεσσαλονίκης με καρντάσια και κουμπάρους, χορεύτριες κι ανθρώπους της νύχτας, κρυφές κάμερες και «πεντακαθαρίδηδες». Οπως επίσης δεν θα μάθουμε για τις σκοτεινές διαδρομές των κλεμμένων από τον ελληνικό λαό χρημάτων στην Κύπρο και τους «εθνικούς σκοπούς» που αυτά υπηρέτησαν στο δημοψήφισμα για το «όχι».

Δεν θα μάθουμε ποιοι υπουργοί ήταν παραπλανηθέντες σε αυτό το απίστευτο κόλπο και ποιοι συνένοχοι. Το αποτέλεσμα είναι η συνενοχή να διαχέεται σε ολόκληρη την κυβερνητική παράταξη ακόμη και στον πρωθυπουργό. Αυτός έπρεπε να είναι ο πρώτος που θα «μαστιγώνει» τους βουλευτές της πλειοψηφίας να αποκαλύψουν και την τελευταία λεπτομέρεια αυτού του σκανδάλου. Παλιότερα, όταν ρωτήθηκε τι θα κάνει σε περίπτωση σκανδάλων από συνεργάτες του, είχε απαντήσει: «Κρέμασμα στο Σύνταγμα, είναι η μόνη λύση. Διότι αν δεν είσαι αυστηρός με τους δικούς σου ανθρώπους δεν μπορείς να επιβάλεις το νόμο στην ελληνική κοινωνία». Στα προφορικά πήρε άριστα, και του πιστώθηκε το 2004 με την απεριόριστη εμπιστοσύνη που του έδειξε ο ελληνικός λαός. Από την εξέλιξη της υπόθεσης κρίνονται τα λεχθέντα του.

Είναι πολλά αυτά που δεν θα μάθουμε, αλλά τουλάχιστον λύνεται ένα θεμελιώδες φιλοσοφικό πρόβλημα: πώς παράγεται η ηθική. Διά της μεταβατικής ιδιότητας. Οι εξεταστικές επιτροπές κάνουν το παράνομο, νόμιμο. Το νόμιμο, σύμφωνα με τον κ. Βουλγαράκη είναι και ηθικό, οπότε το πρόβλημα που απασχόλησε τους στοχαστές από τον Αριστοτέλη μέχρι τον Καντ βρήκε επιτέλους τη λύση του.

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( 2 Σχόλια )

Οι «μαύρες τρύπες» του κ. Καραμανλή

Posted on Δεκέμβριος 5, 2008. Filed under: Δεξιά, Διαφθορά, Διεθνής Οικονομική κρίση, Εξεταστική επιτροπή, Ηθική, Καπιταλισμός, Καραμανλής Κώστας, Νέα Δημοκρατία, Οικονομία, Πολιτική | Ετικέτες: |

γνώμη

Αντώνης Καρακούσης | Το Βήμα, Παρασκευή 5 Δεκεμβρίου 2008

H πρώτη μεγάλη «μαύρη τρύπα» της νεοδημοκρατικής διακυβέρνησης άνοιξε με το αδιερεύνητο ή καλύτερα με το κουκουλωμένο σκάνδαλο των υποκλοπών. Από την αποκάλυψή του κατέστη σαφές ότι οι υποκλοπές ήταν τεχνικά άρτιες και το σχέδιο μοντέρνο, προϊόν συντονισμού σκοτεινών εγκεφάλων και ακόμη σκοτεινότερων υπηρεσιών. Και σε εκείνη την περίπτωση έγινε λόγος για οργανωμένο ημικρατικό σύστημα που έδρασε συντονισμένα, τόσο για τις τηλεφωνικές παρακολουθήσεις όσο και για τη συγκάλυψή τους, όταν όλα ήλθαν στο φως. Ρούφηξε εκείνη η πρώτη «μαύρη τρύπα» τον κ. Βουλγαράκη, εξέθεσε για πρώτη φορά τους κκ. Καραμανλή και Ρουσόπουλο και βεβαίως «βύθισε» έναν από τους πιο επιτυχημένους, ως τότε, μάνατζερ του ιδιωτικού τομέα, τον κ. Γ. Κορωνιά. Αλλά οι σκιές έμειναν και οι υποψίες ότι κάτι πιο σοβαρό και ανομολόγητο κρυβόταν και κρύβεται ακόμη, πίσω από τα ύποπτα καρτοκινητά και την «αυτοκτονία» του άτυχου Τσαλικίδη, διατηρούνται αναλλοίωτες.

Η δεύτερη μεγάλη «μαύρη τρύπα» της διακυβέρνησης Καραμανλή ανεδείχθη με την αποκάλυψη του σκανδάλου των ομολόγων. Και αυτό ήταν προϊόν συντονισμού συγγενών δυνάμεων, του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα. Η επινόησή του επίσης σύγχρονη, μοντέρνα, ξεπερνούσε τα συνήθη μυαλά των κοινών απατεώνων. Κομματικοί, κρατικοί και υπηρεσιακοί παράγοντες, διεθνείς χρηματοοικονομικοί οίκοι, διοικητές ασφαλιστικών ταμείων, χρηματιστές, τραπεζίτες και πλήθος ενδιάμεσων συντονίστηκαν μεταξύ τους για την έκδοση και την αγορά από τα ασφαλιστικά ταμεία των αμαρτωλών και άκρως επικίνδυνων, όπως απεδείχθη με την εκδήλωση της πιστωτικής κρίσης, δομημένων ομολόγων. Άφθονο έρρευσε το «μαύρο» χρήμα, αλλά και πάλι οι υπεύθυνοι έμειναν προστατευμένοι, παρ΄ ότι οι κκ. Τσιτουρίδης, Κουρής και Δούκας επλήγησαν πολιτικά. Η υποψία ότι κάτι πιο σημαντικό κρυβόταν, πίσω από αυτό που οι υπερτιμολογημένοι τίτλοι και οι ιπτάμενες βαλίτσες του κ. Παπαμαρκάκη φανέρωναν, ακόμη πλανάται πάνω από τον πολιτικό ουρανό της Ελλάδας.

Η τρίτη μεγάλη «μαύρη τρύπα» προέκυψε εκ του βατοπαιδινού σκανδάλου. Και εδώ η σύλληψη μοιάζει κορυφαία και ο συντονισμός των εμπλεκομένων καθοριστικός. Και στο μοναστηριακό σκάνδαλο διάχυτη είναι η εντύπωση ότι εφαρμόστηκαν τεχνικές μοντέρνες, οι οποίες δεν μπορεί παρά να είναι επινοήσεις ανθρώπων με γνώσεις και εμπειρίες. Κοινή είναι επίσης η πεποίθηση ότι για τη διεκπεραίωσή του συνεργάστηκαν πάμπολλα στελέχη, πολιτικά, κομματικά και υπηρεσιακά, και μαζί τους συνέπραξαν τράπεζες, ορκωτοί εκτιμητές, δικαστές, δασάρχες, διασυνδεδεμένοι επιχειρηματίες και ένας Θεός ξέρει ποιοι άλλοι. Και στην περίπτωση αυτή κοινή είναι η εντύπωση ότι η κυβέρνηση κάμει ό,τι μπορεί για να συγκαλύψει ποινικές και πολιτικές ευθύνες. Και εδώ όμως οι υποψίες φθάνουν ως την πόρτα του Μαξίμου.

Και οι τρεις υποθέσεις και οι τρεις «μαύρες τρύπες» κρύβουν ανομολόγητα μυστικά και μύχιους πόθους.

Δεν είναι λίγοι πια σε αυτόν τον τόπο που νιώθουν ότι οι άνθρωποι που ήλθαν στην εξουσία ως τιμητές και υπερασπιστές των θεσμών, υπέκυψαν στον πειρασμό της διαμόρφωσης συνθηκών μακράς και αδιασάλευτης εξουσίας. Και έναντι αυτού, θυσίασαν ακόμη και αξίες του πολιτεύματος.

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

« Προηγούμενες Καταχωρίσεις

Liked it here?
Why not try sites on the blogroll...