Ζούλας Kωνσταντίνος

Η χρονιά της… Χρύσης

Posted on Δεκέμβριος 31, 2010. Filed under: Ζούλας Kωνσταντίνος |

  • Tου Kωνσταντινου Zουλα, Η Καθημερινή, 30-12-10

« Mαμά… νάνι». Ενθουσιάστηκα που η κόρη μου είπε δύο λέξεις στη σειρά κι ας μάθαινα πάλι το νέο της «κατόρθωμα» από το τηλέφωνο. Φτάνοντας αργά το βράδυ σπίτι, ζήτησα από τη γυναίκα μου να μου διηγηθεί λεπτομερώς τη σκηνή και χαμογέλασα, όταν μου είπε ότι η κούραση ήταν που την ανάγκασε να αρθρώσει την πρώτη της «πρόταση». Με τύψεις που πάλι δεν ήμουν εκεί σε μια ανεπανάληπτη στιγμή της, πήγα στις μύτες στο κρεβάτι της. Τη χάζεψα που κοιμόταν και της ψιθύρισα «όνειρα γλυκά». Για να είμαι ειλικρινής, ευχήθηκα να είναι μακρά η νύχτα και να μην ξυπνήσει, ως συνήθως, πριν από τις 7.30 για να φωνάξει μαμά ή μπαμπά, προκειμένου να διαπιστώσει ποιος τέλος πάντων είναι επίσης ξύπνιος.

Υπάρχει λόγος που επέλεξα, σήμερα, να σας εκμυστηρευθώ μια τόσο προσωπική στιγμή. Η κόρη μου γεννήθηκε στις 28 Σεπτεμβρίου του 2009. Εξι μέρες πριν από τις τελευταίες εκλογές. Εξ ου και ασυναίσθητα «φυλλομετρώ» κάθε τόσο όχι μόνον τους μήνες, αλλά ακόμη και τις μέρες της νέας διακυβέρνησης.

Γι’ αυτόν, όμως, ακριβώς τον λόγο βίωσα τη χρονιά που φεύγει κάπως διαφορετικά από τους περισσότερους. Για παράδειγμα, όταν τον προηγούμενο Μάρτιο η χώρα μας γονάτιζε από τον διεθνή διασυρμό της, εγώ αντίκρισα την εξάμηνη τότε κόρη μου να ανασηκώνεται και να μου χαμογελά που κάθεται για πρώτη φορά στο κρεβάτι της. Δύο μήνες μετά, ενώ τα ΜΜΕ φώναζαν ότι οι αγορές θα μας κατακρημνίσουν, τη βρήκα πλέον ολόρθη να κρατιέται και πάλι χαμογελαστή στην κούνια της. Τη δε ώρα ακριβώς που ο πρωθυπουργός εκλιπαρούσε από το Καστελλόριζο τη βοήθεια του ΔΝΤ, εκείνη αναφωνούσε δυνατά το πρώτο της «μπα» –ειλικρινά θα σας γελάσω εάν το είπε με ερωτηματικό τρόπο.

Επωμιζόμενος εν γνώσει μου τις συνέπειες να με χαρακτηρίσετε «χαζομπαμπά», θα προσθέσω μόνον ότι τον Σεπτέμβριο, όταν δηλαδή μας ετέθη πιθαναγκαστικώς το δίλημμα ή στηρίζουμε αβλεπτί τις αποφάσεις του ΔΝΤ ή συλλογικώς καταρρέουμε, η Χρύση –έτσι τη βαφτίσαμε, σαν τη γιαγιά της, και όχι Χρυσή που ήθελαν οι παπάδες– έκανε τα πρώτα της βήματα. Και μάλιστα χωρίς καμία υποστήριξη, στέλνοντας φιλάκια σε όλους.

Πού θέλω να καταλήξω; Δεν ξέρω αν το 2011 είναι καιρός για δεύτερο παιδί, όπως μας «προστάζουν» οι φίλοι – μεγαλύτεροι γονείς. Αλλά, μεσούσης της τρισκατάρατης χρονιάς που φεύγει, η τύχη το ’φερε να συνειδητοποιήσω ότι το μέλλον της γενιάς μου, των σημερινών 40άρηδων δηλαδή, δεν είναι μόνον δικό μας κι ας αισθανόμαστε εμείς πρωτίστως την πικρία ότι θα πληρώσουμε μια κρίση που προκάλεσαν οι προηγούμενοι. Το μέλλον το χρωστάμε σε όσα θα αφήσουμε πίσω μας. Εν ολίγοις, μπορεί να μην είναι Χρυσή η χρονιά που έρχεται, αλλά για τη Χρύση και για κάθε Χρυσάκι που κατά κυριολεξία ονειρεύεται όταν γράφονται αυτές οι γραμμές, οφείλουμε να το παλέψουμε. Καλή μας χρονιά.

Advertisements
Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Δίλημμα εκλογών από Παπανδρέου

Posted on Οκτώβριος 26, 2010. Filed under: Ζούλας Kωνσταντίνος |

  • Αφησε να εννοηθεί πως θα προσφύγει σε κάλπες, εάν το ΠΑΣΟΚ δεν είναι πρώτο στις 7 Νοεμβρίου
  • Του Κωνσταντινου Zουλα, Η Καθημερινή, Tρίτη, 26 Oκτωβρίου 2010

Σε ψήφο εμπιστοσύνης για την κυβέρνηση μετέτρεψε χθες τις επικείμενες αυτοδιοικητικές εκλογές ο ίδιος ο πρωθυπουργός. Το δίλημμα που σαφέστατα περιέγραψε στη διακαναλική του συνέντευξη είναι ότι, αν το ΠΑΣΟΚ δεν έχει μια καθαρή νίκη, θα καταφύγει σε εθνικές κάλπες, προκειμένου την απόφαση για τη διακυβέρνηση της χώρας να τη λάβει λαός.

«Δεν έχω λόγο και πρόθεση να πάω σε εθνικές εκλογές, αλλά αν βαρύνει η κατάσταση στη δυνατότητα της κυβέρνησης να συνεχίσει την πορεία της για να βγει η χώρα από το αδιέξοδο, θα συναθροίσουμε τα δεδομένα και την απόφαση μπορεί να πρέπει να την πάρει ο ελληνικός λαός», είπε χαρακτηριστικά ο κ. Γ. Παπανδρέου. Και ως πήχυ, για να διαπιστώσει αν οι πολίτες εγκρίνουν την πολιτική του και τις αλλαγές που προωθεί, περιέγραψε την πρώτη Κυριακή των εκλογών. «Η δική μας παράταξη και κυρίως τα στελέχη που στηρίζουμε πρέπει να έχουν μια καθαρή νίκη στον πρώτο γύρο», τόνισε, υπονοώντας ότι από αυτόν προκύπτουν τα σημαντικότερα πολιτικά συμπεράσματα. Την επιλογή του να μετατρέψει το εκλογικό διακύβευμα σε εθνικό από αυτοδιοικητικό, ο πρωθυπουργός την απέδωσε αποκλειστικά στην αντιπολίτευση και πρωτίστως στον κ. Αντ. Σαμαρά. «Αλλοι ήταν εκείνοι που άλλαξαν το νόημα των περιφερειακών εκλογών, εμείς θέλαμε να αποφασίσουν οι Ελληνες με αυτοδιοικητικά κριτήρια», είπε. Και καταγγέλλοντας ευθέως τη Ν.Δ. «για τις δήθεν μαγικές συνταγές της για να βγούμε από την πρωτοφανή κρίση που η ίδια προκάλεσε», την κάλεσε «να μας πει επιτέλους ποιος είναι ο διαφορετικός της δρόμος», ενώ υποστήριξε πως η χώρα δεν έχει διαφύγει πλήρως τον κίνδυνο της χρεοκοπίας.

Σημειωτέον ότι στις πιεστικές ερωτήσεις που δέχθηκε για το ποιοι είναι οι άλλοι παράγοντες που θα συναθροίσει πλην ενός κακού αποτελέσματος, για να οδηγήσει τη χώρα σε εθνικές κάλπες, ο ίδιος αρνήθηκε να απαντήσει. Αναφερόμενος, ωστόσο, πολλές φορές σε κατεστημένα συμφέροντα που «φωτογράφισε» ότι μάχονται την κυβέρνηση, υπονόησε σαφώς ότι δεν προτίθεται να κυβερνήσει αν πολίτες δεν κατανοούν και δεν στηρίζουν τις μείζονες επιλογές του. «Ζητώ τη στήριξη των πολιτών για να χτυπήσουμε τη διαφθορά, την πελατειακή λογική των ημετέρων, την κατασπατάληση των δημοσίων χρημάτων και όλα αυτά τα φαινόμενα του παρελθόντος ακόμη πιο δυναμικά», είπε, ενώ θέλησε να απαντήσει και στο επιχείρημα όσων υποστηρίζουν ότι μια ψήφος διαμαρτυρίας στην κυβέρνηση θα την ενδυνάμωνε στις μελλοντικές της διαπραγματεύσεις με τους δανειστές της. «Αυτή η λογική είναι εντελώς λάθος», είπε, τονίζοντας αντιθέτως ότι «μια ισχυρή κυβέρνηση είναι εκείνη που μπορεί να κάνει μια σκληρή διαπραγμάτευση και να βελτιώσει τους όρους του Μνημονίου».

Και στο ίδιο πλαίσιο θέλησε να αναδείξει και τον τρόπο που θα «μεταφρασθεί» το αποτέλεσμα των επικείμενων εκλογών στο εξωτερικό. «Οι αγορές μάς κρίνουν καθημερινά. Τυχόν αρνητική ψήφος στην κυβέρνηση θα έχει την ερμηνεία ότι είναι αποδοκιμασία των μέτρων», τόνισε ο πρωθυπουργός, υπονοώντας ότι καθεαυτή η ψήφος στα κόμματα που αντιμάχονται τις επιλογές του Μνημονίου θέτει σε δοκιμασία την ίδια την επιβίωση της χώρας.

Δραματικό τόνο είχε και ο πρόλογος του κ. Παπανδρέου ο οποίος, αφού περιέγραψε ως «τιτάνια» την προσπάθεια της κυβέρνησής του, ζήτησε να μετατραπούν οι εκλογές σε «προσκλητήριο ευθύνης όσων Eλλήνων πιστεύουν στην αλλαγή και την πρόοδο», κάλεσε τους πολίτες «να στείλουν το μήνυμα ότι είμαστε αποφασισμένοι να αλλάξουμε» και με τη φράση «εγώ είμαι εδώ για να βοηθήσω τον τόπο και όχι για την καρέκλα», άφησε όλα τα ενδεχόμενα ανοιχτά…

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Το μακρύ καλοκαίρι των βουλευτών

Posted on Οκτώβριος 2, 2010. Filed under: Ζούλας Kωνσταντίνος |

Δεν ξέρω αν ηχεί και σε σας παράταιρη η φράση, αλλά προσωπικά εξοργίζομαι πλέον όταν ακούω αρχές Οκτωβρίου ότι το τάδε νομοσχέδιο ψηφίστηκε από το Γ΄ Θερινό(!) Τμήμα της Βουλής. Διότι το πρώτο πράγμα που μου έρχεται στο μυαλό δεν είναι το ν/σ, αλλά το γεγονός ότι τα δύο άλλα «θερινά» τμήματα, το Α΄ και το Β΄, τελούν ακόμη σε καλοκαιρινές διακοπές.

Καθώς ζούμε πλέον την «επανάσταση του αυτονόητου» –κατά δήλωση του πρωθυπουργού– θέλω να του θέσω το εξής αυτονόητο (σε μένα) ερώτημα: Νοείται εν έτει 2010, και μάλιστα σε αυτήν τη συγκυρία, να πληρώνονται οι βουλευτές μας για να κάθονται;

Αν διαβάσετε τον κανονισμό της Βουλής, θα εκπλαγείτε όταν διαπιστώσετε ότι ένα από τα προνόμια που ψήφισαν για τους εαυτούς τους οι εκπρόσωποί μας, είναι να «διαλύουν» την ολομέλεια τον Μάιο ή τον Ιούνιο και να επανέρχονται για εργασία εν πλήρει συνθέσει τον Οκτώβριο! Στο δε μεσοδιάστημα, καθείς εξ αυτών έχει την υποχρέωση να μετέχει μόνον σε ένα εκ των τριών θερινών τμημάτων, χώρια που τον Αύγουστο η Βουλή κλείνει για όλους. Πράγμα που σημαίνει ότι οι 300 έχουν αποφασίσει να ξεκουράζονται το καλοκαίρι κατ’ ελάχιστον 70 – 80 μέρες, προφανώς γιατί δεν τους αρκούν οι 30 μέρες άδειας του χειμώνα (η Βουλή κλείνει και τα Xριστούγεννα και το Πάσχα). Συγγνώμη για την παρατήρηση, αλλά τόσες διακοπές δεν έχουν ούτε οι μαθητές του Δημοτικού, τη στιγμή που σε οποιαδήποτε ιδιωτική εταιρεία μετά βίας, τα τελευταία χρόνια, μπορεί κάποιος να λείψει τρεις εβδομάδες ανά έτος.

Θα αποφύγω να επεκταθώ σήμερα στις αμοιβές των βουλευτών, καθώς θα σας εξόργιζε π.χ. αν μαθαίνατε ότι η συμμετοχή τους στα θερινά τμήματα πληρώνεται υπερωριακώς (θεωρούν προφανώς ότι δουλεύουν στην άδειά τους). Αλλά να, επειδή αυτές τις μέρες ολοκληρώνεται επιτέλους και για εκείνους το… θέρος, θυμήθηκα ξαφνικά την πρόταση του κ. Σαμαρά για τη μείωση των βουλευτών σε 200 που είχε στηρίξει και ο κ. Παπανδρέου. Την υπενθυμίζω σήμερα –μήπως την έχουν ξεχάσει– καθώς με τόσα σημαντικά ν/σ που ψηφίσθηκαν φέτος από τα θερινά τμήματα των 100 βουλευτών, μού ηχεί κάτι παραπάνω από αυτονόητο ότι πλεονάζουν πάρα πολλοί από τους υπολοίπους (200) διακοπεύοντες…

  • Του Kωνσταντινου Zουλα, Η Καθημερινή, Σάββατο, 2 Oκτωβρίου 2010
  • Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

    «Παντελώς αναξιόπιστος»

    Posted on Σεπτεμβρίου 23, 2010. Filed under: Ζούλας Kωνσταντίνος |

    Tου Kωνσταντινου Zουλα, Η Καθημερινή

    Η περαίωση δεν είναι απλώς ένα εκβιαστικό χαράτσι της κυβέρνησης. Είναι η ομολογία αποτυχίας της στη φορολογική πολιτική της. Επειδή δεν μπορεί να πιάσει τους φοροφυγάδες, επιβάλλει ένα γενικό μέτρο κι όποιον πάρει ο χάρος. Οποιαδήποτε φορολογικά μέτρα τέτοιου είδους έχουν βραχυπρόθεσμα έσοδα για το Δημόσιο, είναι όμως δυναμίτης για την ορθολογικοποίηση του φορολογικού συστήματος. Διότι στέλνουν λάθος μήνυμα στον φορολογούμενο που λέει, εντάξει τώρα ας μην είμαι συνεπής διότι σε μερικά χρόνια πάλι κάποιος θα έρθει και θα με ξαναρυθμίσει».

    Θα αναρωτιέστε, γιατί περιγράφω την αυτονόητη οργή που έχουμε όλοι με την απόφαση της κυβέρνησης να στραφεί για μια ακόμη φορά έναντι όσων κάνουμε εντίμως τις φορολογικές μας δηλώσεις και να ευνοήσει αποκλειστικώς όσους έχουν εξαπατήσει το Δημόσιο. Ο λόγος είναι ότι τα λόγια του προλόγου ανήκουν στον υπουργό Οικονομικών κ. Γ. Παπακωνσταντίνου. Δεν πάει πολύς καιρός. Ελέχθησαν στις 28 Αυγούστου του 2008, ως σχόλιο στην αντίστοιχη περαίωση της Ν.Δ.

    Οι δηλώσεις του κ. Παπακωνσταντίνου «στέκουν» ακόμη «περήφανες» στην ιστοσελίδα του ΠΑΣΟΚ, όπως και η καταγγελία του έναντι του κ. Γ. Αλογοσκούφη, τον οποίο χαρακτήρισε «παντελώς αναξιόπιστο», επειδή και εκείνος είχε δεσμευθεί ότι δεν θα προχωρούσε σε περαίωση. Αλήθεια, γιατί πρέπει να θεωρηθεί αξιόπιστος σήμερα ο κ. Παπακωνσταντίνου, όταν πράττει αυτό ακριβώς που μόλις προ διετίας κατήγγειλε ως «δυναμίτη του φορολογικού συστήματος»;

    Καθώς κάποιοι θα αντιτάξουν ότι τότε δεν υπήρχε Μνημόνιο, ας θυμηθούμε τις άλλες δεσμεύσεις του ΠΑΣΟΚ. «Θα εξαντλήσουμε όλες τις δυνατότητες ελέγχου μέσω διασταυρώσεων και αυστηρών δειγματοληπτικών ελέγχων και δεν θα βάλουμε χαράτσι επί δικαίων και αδίκων» είχε διαβεβαιώσει ο… τότε κ. Παπακωνσταντίνου. Είχε μάλιστα χαρακτηρίσει «πρωτοφανή» την αμνήστευση των διωκόμενων φοροφυγάδων με εκκρεμείς δίκες. Προφανώς γι’ αυτό την επαναλαμβάνει σήμερα.

    Κύριε Παπακωνσταντίνου, έχετε τη συμπάθεια όλων σε αυτή τη συγκυρία, αλλά θα ήσασταν ειλικρινής αν μαζί με την εξαγγελία της περαίωσης, ομολογούσατε τουλάχιστον την πλήρη αδυναμία του επιτελείου σας να θέσει σε λειτουργία, εδώ και ένα χρόνο, τους ελεγκτικούς μηχανισμούς του. Διότι ούτε το Μνημόνιο φταίει, ούτε βέβαια και η τρόικα που η κυβέρνηση απέτυχε παταγωδώς να φορολογήσει ακόμη κι εκείνους (γιατρούς, δικηγόρους κ.ά.) που η ίδια διαπόμπευσε τον Ιούνιο και σήμερα σκανδαλωδώς αμνηστεύει. Και γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο συγχωρήστε παρακαλώ όσους από τους έντιμους φορολογούμενους δεν θα (ξανα)ανταποκριθούμε στο εκβιαστικό χαράτσι -εσείς το είπατε έτσι- που μας (ξανα)επιβάλλεται, λόγω (και) της δικής σας αδυναμίας να πράξετε όσα υποσχεθήκατε. Τα περί «τελευταίας φοράς» μάς τα ’παν κι άλλοι…

    Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

    Η επανάσταση του ακατανόητου

    Posted on Σεπτεμβρίου 16, 2010. Filed under: Ζούλας Kωνσταντίνος, ΠΑΣΟΚ |

    • Tου Kωνσταντινου Zουλα, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, Πέμπτη, 16 Σεπτεμβρίου 2010

    Εχοντας πλήρη επίγνωση ότι κάποιοι θα μου καταλογίσουν λαϊκισμό, θέτω στο κυβερνών κόμμα το εξής ερώτημα: Πόσο, αλήθεια, κόστισε η σύγκληση του προχθεσινού Εθνικού Συμβουλίου; Χρειαζόταν να ενοικιασθεί η μεγάλη αίθουσα του Divani Caravel για να εκλεγεί νέος γραμματέας του ΠΑΣΟΚ ο (μοναδικός υποψήφιος) κ. Μιχ. Καρχιμάκης;

    Καθώς η πλειονότητα των αναγνωστών δεν έχει μετάσχει σε ανάλογη «φιέστα», χρειάζονται κάποιες διευκρινίσεις. Στο Caravel, από νωρίς το πρωί έπιασαν δουλειά δεκάδες υπάλληλοι για να τοποθετήσουν τις 412 καρέκλες των «συμβούλων», να ντύσουν πράσινα τα τραπέζια του προεδρείου, να κατασκευάσουν το φόντο («πρώτα ο πολίτης»), να κουβαλήσουν ηχεία, να δημιουργήσουν εκ του μηδενός αίθουσα Τύπου με υπολογιστές, τηλέφωνα, εκτυπωτές, οθόνες κ. λπ. Από κοντά, βέβαια, και η δημόσια τηλεόραση, η οποία –θέλοντας και μη– υποχρεώνεται να καλύπτει όλα τα αντίστοιχα «γεγονότα» με φορτηγά-στούντιο, τεχνικούς, κεραίες, κάμερες, μικρόφωνα, γερανούς και πάει λέγοντας για τα ελάχιστα, έστω, λεπτά τηλεμετάδοσης.

    Θα αναρωτιέστε, ίσως, γιατί ζητώ να μάθω πόσο στοίχισε ειδικώς το προχθεσινό Εθνικό Συμβούλιο. Μα, γιατί ο ίδιος ο πρωθυπουργός δηλώνει ότι κάνει την «επανάσταση του αυτονόητου». Ε, λοιπόν, αυτονόητο θα ήταν για μένα ο κ. Καρχιμάκης να έχει εκλεγεί γραμματέας του ΠΑΣΟΚ πριν από μία εβδομάδα, καθώς πριν από μία εβδομάδα συνεδρίασε και πάλι το Εθνικό Συμβούλιο! (Αποφεύγω να ρωτήσω πόσο κόστισε εκείνη η «φιέστα» για την 3η του Σεπτέμβρη στο σίγουρα ακριβότερο στάδιο «Τάε Κβον Ντο»). Αλήθεια, όμως. Δεν θα μπορούσε ο πρωθυπουργός να ζητήσει τότε την παραίτηση του κ. Ξυνίδη, γνωρίζοντας ότι δύο μέρες αργότερα, θα τον έχριζε αναπληρωτή υπουργό; Θα άλλαζε κάτι αν σ’ εκείνη τη συνεδρίαση μαζί με τις ανακοινώσεις των περιφερειαρχών ζητούσε ο κ. Παπανδρέου να εκλεγεί και νέος γραμματέας;

    Ο σοβαρότερος λόγος, ωστόσο, που αξιώνεται μια απάντηση για κάποια χιλιάδες ευρώ που στην κυριολεξία πετάχθηκαν προχθές είναι ότι τα χρήματα αυτά δεν είναι του ΠΑΣΟΚ, αλλά δικά μας. Είναι αυτά που προεισέπραξαν τα κόμματα από τις τράπεζες μέχρι το 2016, με εγγύηση τις επιδοτήσεις τους από τους επόμενους προϋπολογισμούς, διότι όσα έπαιρναν μέχρι τούδε δεν τους έφταναν! Ε, λοιπόν, αυτονόητο είναι για μένα, τα κόμματα –πρωτίστως το κυβερνών– να επιδεικνύουν σε αυτήν τη συγκυρία τον στοιχειώδη σεβασμό έναντί μας και να μην κατασπαταλούν τα χρήματά μας ακατανόητα.

    Παρεμπιπτόντως, στο νέο κτίριο του ΠΑΣΟΚ (που επίσης όλοι μας «χτίσαμε») έχει δημιουργηθεί μια τεράστια αίθουσα για να συνεδριάζει το Εθνικό Συμβούλιο, αλλά αυτή μπορεί να φιλοξενήσει, λέει, μόνον 250 άτομα και όχι 400, προφανώς γιατί όταν δημιουργήθηκε, δεν είχε αρχίσει η επανάσταση του αυτονόητου…

    Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

    Ενα τόσο δα ρουσφετάκι

    Posted on Ιουλίου 8, 2010. Filed under: Ζούλας Kωνσταντίνος |

    Tου Κωνσταντινου Ζουλα

    Η πιο αποκαλυπτική δήλωση στην υπόθεση της «Αγρογής» ήταν αυτή του κ. Αδάμ Ρεγκούζα. «Δεν έχω καμία συγγενική σχέση μαζί της. Απλώς ήταν ψηφοφόρος μου και την έστειλα να πιάσει δουλειά» είπε για μια κοπέλα που διόρισε παραμονές εκλογών με διαδικασίες εκτός ΑΣΕΠ. Ουδείς, βέβαια, έπεσε από τα σύννεφα. Διότι αυτό που είπε ο πρώην υπουργός της Ν.Δ. είναι αυτό που κάνουν εδώ και δεκαετίες σχεδόν όλοι οι συνάδελφοί του. Ποιος στην Ελλάδα δεν γνώριζε ως «αυτονόητο» καθήκον κάθε βουλευτή να «βολεύει» και μερικούς δικούς του στο Δημόσιο;

    Η δήλωση, ωστόσο, του κ. Ρεγκούζα είναι άκρως αποκαλυπτική διότι καταδεικνύει πως ακόμη και σήμερα που απεδείχθησαν περίτρανα οι συνέπειες του ρουσφετολογικού κρατικού οικοδομήματος, αρκετοί εκπρόσωποί μας δεν έχουν αντιληφθεί το παραμικρό. Προσέξτε: Αρνούμενος τη συγγενική του σχέση με τη διορισθείσα, ο κ. Ρεγκούζας επί της ουσίας μάς είπε ότι ήταν (και είναι;) αυτονόητο δικαίωμα κάθε βουλευτή να μονιμοποιεί στο Δημόσιο κάποιους δικούς «του» φτάνει να μην είναι συγγενείς του. Ακόμη πιο χαμηλά -χωρίς να το αντιλαμβάνεται- τοποθέτησε τον πήχυ της δικής του πολιτικής ηθικής ο κ. Σωτ. Χατζηγάκης. Εμπλεος… δικαίου, επιχειρεί τις τελευταίες ημέρες να μας πείσει ότι σε 269 προσλήψεις χωρούσαν ποσοστιαία και κάποιες συγγενικές -και όχι μόνον μπλε- προσλήψεις!

    Μια από τις πολύ θετικές συνέπειες της κρίσης είναι ότι στη χώρα μας λέγονται πια τα πράγματα με το όνομά τους. Οχι πως δεν τα ξέραμε, αλλά εδώ και μερικές εβδομάδες ο δημόσιος διάλογος γίνεται πια χωρίς περιστροφές. Και στο πλαίσιο αυτό πολύ καλά έκανε ο κ. Θόδ. Πάγκαλος που κατονόμασε τους βουλευτές της Ν.Δ. οι οποίοι «μεσολάβησαν» για να βολέψουν δικά τους παιδιά.

    Ως παλιός πολιτικός, ωστόσο, ο αντιπρόεδρος γνωρίζει προφανώς ότι την τακτική αυτή την έκανε καθεστώς στο Δημόσιο πρωτίστως το κόμμα του, διορίζοντας στρατιές «πράσινων» ψηφοφόρων του από το ’80 και εντεύθεν. Ως εκ τούτου περιμένουμε να ακούσουμε από τον ίδιο και μια αντίστοιχη -ενδεικτική έστω- λίστα πρώην υπουργών και βουλευτών του ΠΑΣΟΚ που ακολουθούσαν μεθόδους «Αγρογής». Με τον τρόπο αυτό ο κ. Πάγκαλος θα μας πείσει όχι μόνον ότι δεν επιχείρησε έναν επικοινωνιακό αντιπερισπασμό στο ασφαλιστικό ν/σ, αλλά ότι όντως το «νέο ΠΑΣΟΚ» δεν σηκώνει μύγα στο σπαθί του.

    Τώρα που βγαίνουν όλα στη φόρα, καλό θα ήταν επίσης ο αντιπρόεδρος να μας εξηγήσει και τι ακριβώς εννοούσε στις 24 Αυγούστου του 2006, όταν στο πολιτικό συμβούλιο του ΠΑΣΟΚ είπε την αλησμόνητη φράση «στη 2η τετραετία Σημίτη διαλύσαμε την Ελλάδα». Ομολογία που δημοσιεύθηκε την επομένη σε όλο τον Τύπο και ουδέποτε μέχρι σήμερα εξήγησε ή διέψευσε ο κ. Πάγκαλος…

    ΥΓ: Εκ παραδρομής στο χθεσινό εξαιρετικό σημείωμα του συναδέλφου Κώστα Λεονταρίδη μπήκε η υπογραφή μου…

    Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

    Οι «ταβλαδόροι» της Βουλής

    Posted on Μαΐου 8, 2010. Filed under: Ζούλας Kωνσταντίνος |

    • Tου Κωνσταντινου Ζουλα, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, Σάββατο, 8 Mαϊου 2010

    «Τουλάχιστον επτά δικοί του όχι μόνον δεν σηκώθηκαν στο τέλος, αλλά δεν τον χειροκρότησαν καν». Το έλεγε χαιρέκακα κυβερνητικός βουλευτής σχολιάζοντας την ομιλία του κ. Αντ. Σαμαρά. Και το μόνο που τον απασχολούσε ήταν αν μαζί με την κ. Ντόρα Μπακογιάννη θα διαγράφονταν και άλλοι βουλευτές της Ν.Δ. «Θα δεις που αυτοί σε μερικές εβδομάδες θα έχουν γίνει κόμμα του 20%», έλεγε χαμογελώντας αυτάρεσκα.

    Λίγο πιο δίπλα, στο μπλε στρατόπεδο, βουλευτής της Ν.Δ. εκμυστηρευόταν σε δημοσιογράφους: «Κανονικά θα έπρεπε να ψηφίσουμε “ναι” στα μέτρα». Και εξηγώντας το «όχι» του κόμματός του συμπλήρωνε: «Σήμερα ρίχνουμε μια ζαριά. Αν πετύχει το σχέδιο του ΠΑΣΟΚ, χάνουμε την παρτίδα. Αν όμως αποτύχει και ζητηθούν νέα μέτρα από το ΔΝΤ, τότε το ΠΑΣΟΚ θα καταρρεύσει και η μόνη λύση θα είμαστε και πάλι εμείς. Μήπως σε αυτό δεν προσβλέπει η Ντόρα; Φεύγει έχοντας στο μυαλό της ακριβώς το ίδιο ενδεχόμενο, για να εμφανιστεί ως σωτήρας. Αλλά δεν θα της βγει, γιατί και εμείς στην ίδια ζαριά ποντάρουμε»…

    Θα αναρωτιέστε γιατί μοιράζομαι σήμερα μαζί σας παραπολιτικές ιστοριούλες από την προχθεσινή συνεδρίαση. Γιατί μέσα απ’ αυτές συνειδητοποίησα ότι ακόμη και σε αυτήν την τόσο κρίσιμη στιγμή για τη χώρα, το πολιτικό προσωπικό των δύο κομμάτων εξουσίας -έστω ένα μεγάλο τμήμα του- μοιάζει να μην έχει καταλάβει τίποτα. Είναι πεπεισμένο ότι θα εξακολουθήσει να πολιτεύεται με τους μόνους όρους που έχει μάθει. Με πολιτική παραφιλολογία, φτηνούς τακτικισμούς, επικοινωνιακά τεχνάσματα και γενικώς κουβέντες καφενείου. Το μόνο που απασχολεί ακόμη και σήμερα δεκάδες βουλευτές είναι το πώς θα καταρρεύσει ο αντίπαλός τους και κυρίως πώς θα διασφαλίσουν την επανεκλογή τους, όταν χρειαστεί.

    Εν μέσω των διαγραφών και των αντεγκλήσεων πέρασε στα ψιλά αυτό που δημοσίως πρότεινε προχθές ο Αντ. Σαμαράς. «Να ακούσουμε τον κόσμο», είπε, «να τολμήσουμε και να πούμε “ναι” σε μια Βουλή 200 βουλευτών». Επιτέλους ακούστηκε στο Κοινοβούλιο κάτι που όλοι συζητάμε! Αν συναινέσουν τα δύο μεγάλα κόμματα, αρκεί ένας απλός νόμος για να εκλεγούν στην επόμενη Βουλή 100 λιγότεροι. Δεν είναι δημαγωγική πρόταση. Τουλάχιστον το 1/3 των εκπροσώπων μας ακόμη και σήμερα «περί άλλα τυρβάζη». Κατά κυριολεξία πλεονάζει…

    Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

    Μια αυθόρμητη κινητοποίηση…

    Posted on Μαΐου 6, 2010. Filed under: Ζούλας Kωνσταντίνος |

    • Tου Kωνσταντινου Zουλα, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 06/05/2010

    Eπρεπε να συμβεί το χθεσινό τραγικό γεγονός για να καταδειχθεί αυτό που χρόνια τώρα επισημαίνουμε αρκετοί δημοσιογράφοι και ουδόλως μας λαμβάνουν υπ’ όψιν τους οι δήθεν εκπρόσωποι του κλάδου μας. Οτι δεν νοείται να απεργούν τα ΜΜΕ και οι δημοσιογράφοι μιας χώρας σε μέρες γενικής απεργίας, όπου το πρώτιστο χρέος τους είναι ακριβώς να ενημερώνουν τους πολίτες. Επρεπε να δολοφονηθούν τρεις συμπολίτες μας για να αντιληφθεί η Ενωση Συντακτών τον απόλυτο παραλογισμό να καίγεται η Αθήνα και οι Ελληνες πολίτες να ενημερώνονται για το τι συμβαίνει στη χώρα από το CNN, το BBC, το ΡΙΚ ή ακόμη και τα τουρκικά κανάλια. Ή, ακόμη χειρότερα, από συγκεχυμένες πληροφορίες και αντιφατικές φημολογίες που «ανέβαιναν» στα ανυπόγραφα blogs του Διαδικτύου ως ειδήσεις.

    Το γεγονός ότι οι πολίτες μάς έχουν ευλόγως απαξιώσει –μαζί με τους πολιτικούς– δεν είναι καθόλου άσχετο με τον τρόπο που αντιμετωπίζουμε εμείς οι ίδιοι τους εαυτούς μας και κυρίως τον ρόλο μας. Εν μέσω της πρωτόγνωρης κρίσης που δοκιμάζει τη χώρα κι ενώ πρώτοι εμείς γινόμαστε δέκτες της απόλυτης δυσπιστίας και καχυποψίας με την οποία ο διεθνής Τύπος αντιμετωπίζει τον τόπο μας, δεν συναισθανόμαστε καν την ευθύνη μας να είμαστε παρόντες στα γεγονότα.

    Τούτο δε συμβαίνει ενώ και πάλι πρώτοι εμείς γνωρίζουμε ότι στην Αθήνα έχουν εγκατασταθεί εδώ και μήνες δεκάδες ξένοι συνάδελφοί μας οι οποίοι, χωρίς να έχουν στην πλειοψηφία τους την παραμικρή ιδέα για την ελληνική πραγματικότητα, μεταφέρουν στις χώρες τους ακόμη και ήσσονος σημασίας περιστατικά ως μείζονα γεγονότα. Και χθες, που τα μικρά και ασήμαντα έγιναν όντως τραγικά, οι Ελληνες δημοσιογράφοι είχαμε επιλέξει να απεργήσουμε και να μάθουμε τις ειδήσεις της ίδιας της χώρας μας από τα ξένα κανάλια. Το έγραψε τόσο εύστοχα ο Δημήτρης Ψυχογιός στο Facebook: «Την τελευταία φορά που με θυμάμαι να μαθαίνω τις ειδήσεις της χώρας μου από το εξωτερικό, είχαμε Χούντα»…

    Είναι πραγματικά απίστευτο ότι ένα επάγγελμα (λειτούργημα το έλεγαν κάποτε) που εκ της φύσεώς του ταυτίζεται με την ελευθερία του λόγου έχει αφεθεί χρόνια τώρα στην τύχη της εξισορρόπησης των «ιδεολογικών» ισορροπιών της ΕΣΗΕΑ. Των δήθεν εκπροσώπων μας, δηλαδή, που ουδόλως μοιάζουν να αντιλαμβάνονται ότι οι εξόφθαλμες κομματικές τους εξαρτήσεις είναι εντελώς ασυμβίβαστες με τη «δουλειά» που υποτίθεται ότι έχουν επιλέξει.

    Χθες, λοιπόν, αυτοί οι δήθεν εκπρόσωποί μας έμελλε να πάρουν τις «αποφάσεις» τους μετά από μας. Οσοι ακούσαμε, μάθαμε ότι είχαν χαθεί τόσο άδικα τρεις ζωές στην πόλη όπου ζούμε, κατευθυνόμασταν ήδη στον χώρο της δουλειάς μας, πολύ πριν αναστείλει την «κινητοποίησή» μας η ΕΣΗΕΑ. Ημαστε ευτυχώς οι περισσότεροι που έχουμε από καιρό συνειδητοποιήσει ότι για την απαξίωση που νιώθουν οι πολίτες έναντί μας έχουμε κι εμείς τεράστιες ευθύνες…

    Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

    Liked it here?
    Why not try sites on the blogroll...