Θώδη Εφη

Βορά στην τηλεοπτική αρένα…

Posted on Μαΐου 6, 2009. Filed under: Θώδη Εφη |

Η είδηση ότι η Εφη Θώδη νοσηλεύεται από το Σάββατο το βράδυ σε ψυχιατρική πτέρυγα δημόσιου νοσοκομείου δεν ξάφνιασε κανένα νοήμονα άνθρωπο που παρακολουθεί εδώ και μήνες την αγωνιώδη προσπάθεια του λεγόμενου «Trash Star System» να το πετύχει! Δεν είναι η πρώτη φορά, άλλωστε, που η τηλεοπτική αρένα στέλνει στην απόγνωση, σε δρόμους δύσκολους και σκοτεινούς, αυτούς που δεν μπόρεσαν να αντέξουν τη δαιμονιώδη προβολή από τις τηλεοπτικές εκπομπές, οι παρουσιαστές των οποίων επιδιώκουν να σπάσουν τα όρια κάθε αντοχής ανθρώπων με μειωμένες αντιστάσεις. Από καιρό, άλλωστε, το κοντέρ της ταχύτητας έδειχνε κόκκινο. Σαν τρελό φορτηγό…

Η ιστορία είναι παλιά, αλλά πάντα η ίδια. Οι αδυσώπητοι όροι της αγοράς, η δύναμη του Μέσου, η θέληση των ανθρώπων που δεν μετρούν αντοχές, δυνάμεις, παρά βαδίζουν μόνο με γνώμονα το μέτρο της θεαματικότητας των εκπομπών τους, έκαναν πάλι το θαύμα τους. Μετέτρεψαν μια γνήσια λαϊκή γυναίκα, που έβγαζε το ψωμί της στα πανηγύρια των χωριών, σε ένα δυστυχισμένο πλάσμα, που κατέληξε να μαζεύει τα απομεινάρια της ζωής της σε ένα δημόσιο ψυχιατρείο. Η περίπτωση της Εφης Θώδη δεν είναι η μοναδική. Ούτε η πρώτη ούτε η τελευταία. Οσο υπάρχουν μεσημεριανές εκπομπές, διευθυντές ειδήσεων και παρουσιαστές τηλεόρασης, που νοιάζονται μόνο για τη διαπόμπευση των αδύναμων να αντιδράσουν ανθρώπων, μια Εφη Θώδη θα θυσιάζεται πάντα. Τη διέσυραν μέχρι τελικής πτώσης. Της αντάλλαξαν τη δίψα για δημοσιότητα με την απόγνωση της ψυχής της. Ανάμεσα σε άλλα, την έντυσαν Κλεοπάτρα, να κάνει μπάνιο μέσα σε μπανιέρα γεμάτη με γάλα, την έβαλαν να κάνει ιππασία, την έντυσαν με ρούχα διάσημων μόδιστρων, την ξάπλωσαν με νεαρούς άνδρες σε κρεβατοκάμαρες, την έβαλαν να τριγυρνάει με ένα αρνί στην πασχαλινή αγορά, σε νυχτερινό μαγαζί στο Κολωνάκι ή να συνομιλεί με τον πρωθυπουργό της χώρας, τον οποίο υποδυόταν γνωστός μίμος της μικρής οθόνης, να δίνει τάχα λύσεις σε πολιτικά ζητήματα. Ακόμη και όταν κατάλαβαν ότι ίσως το 15λεπτο της διασημότητας που της αναλογούσε –αν θυμηθούμε τα λόγια του Γουόρχολ– είχε προ πολλού ξεπεραστεί, μαζί με τα όρια αντοχής της ανθρώπινης λογικής, εκείνοι συνέχισαν το έργο τους ανενόχλητοι: την έβγαλαν σε εκπομπές να… συνομιλεί με το Θεό, διακωμωδούσαν τις ασυνάρτητες σκέψεις της με καρτούν και περίεργα σχόλια. Ακόμη και όταν σιγουρεύτηκαν ότι συνομιλούν με ένα «καμένο χαρτί», κανείς δεν έκανε πίσω. Ολα ανεξαιρέτως τα κανάλια που φιλοξενούν ανάλογες μεσημεριανές εκπομπές, άλλος λίγο άλλος πολύ, σηκώνουν το βάρος μιας ηθικής αυτουργίας στη σοβαρή διαταραχή της ψυχικής υγείας της Εφης Θώδη.
  • Ασχημο παιχνίδι

Προφανώς, και η ίδια επέλεξε έως ένα σημείο να συμμαχήσει με τους όρους ενός παιχνιδιού, που δεν ήξερε όμως πώς εξελισσόταν και με ποιους όρους. Από λαϊκή αοιδός αθώων πανηγυριών μετατράπηκε σιγά σιγά σε εξιλαστήριο θύμα ενός συστήματος, οι κανόνες του οποίου μπορεί να σε τρελάνουν. Αδικα φώναζε η μητέρα της στην τηλεόραση πριν από λίγο καιρό πως «το παιδί μου κάτι έχει, άρχισε να κάνει θαύματα, ας με βοηθήσει κάποιος…»; Δεν είχε άδικο. Απλώς δεν ήξερε –απλή γυναίκα κι αυτή– πως η τηλεόραση, οι άνθρωποί της, οι κανόνες της, αυτός ο γυάλινος κόσμος, ο μικρός, ο σάπιος, είχε για μια ακόμη φορά κάνει το δικό του θαύμα. Είχε πάρει από το χέρι, με φανφάρες και φωνές, έναν αδύναμο άνθρωπο, τον ξεζούμισε και μια νύχτα σαν την προχθεσινή τον εγκατέλειψε στα σκαλιά του δημόσιου τρελοκομείου. Αντέχει κανείς να παραδεχτεί δημοσίως τη συμμετοχή του σε ένα έργο με το γνωστό τίτλο «Το χρονικό ενός προαναγγελθέντος θανάτου»;

  • ΓΚΟΛΕΜΑ ΝΤΕΠΥ, Ελεύθερος Τύπος, Τρίτη, 05.05.09
Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Η τραγουδίστρια που τσάκισε

Posted on Μαΐου 5, 2009. Filed under: Θώδη Εφη, ΜΜΕ |

Aυτή η εκδοχή δεν αρέσει σε κανέναν. Η Εφη Θώδη στο ψυχιατρείο δεν έχει χάζι. Δεν έχει τίποτα από την ιδιόμορφη τσαχπινιά του «Give a bit of hmmm to me» ή την προσοδοφόρα αφέλεια της ανεξάντλητης τηλε-σειράς: η Εφη Θώδη στην κουζίνα, στην μπανιέρα, εκφωνεί δελτίο ειδήσεων στα γαλλικά, δελτίο καιρού για τους αγρότες, κ.ο.κ.

Το γέλιο έγινε γκριμάτσα αμηχανίας, η εύκολη σάτιρα ηχεί σαν επιθετική προσβολή, το σαρκαστικό σχόλιο έχει μόνο μια αιχμή: του θηριώδους ξεσαλώματος. Δεν είναι λίγα τα ιδιωτικά κανάλια που έχτισαν τηλεθεάσεις πάνω σε συνεντεύξεις και παράδοξες εμφανίσεις της λαϊκής τραγουδίστριας με την επιτυχημένη εδώ και χρόνια πορεία στο δημοτικό τραγούδι, η οποία ξεστράτισε, την τελευταία τριετία, στη συστηματική γελοιοποίηση. Προφανώς και συναινούσε η ίδια – αν δεν το επεδίωκε κιόλας. Προφανώς κανείς δεν την εκβίαζε να τραγουδάει το «A far l’ amore comincia tu» με φωνή και τέμπο «λυγαριά λυγαριά σένα έχω στην καρδιά». Ή να δηλώνει «έχω μέσα μου μια περίεργη δύναμη που με κάνει να βοηθάω τον κόσμο» ή πως «όταν βγήκα και τραγούδησα τα κάλαντα μετά τα γεγονότα του Δεκεμβρίου, σταμάτησαν όλα».

Τι σημαίνει, όμως, «συναινούσε»; Πόσο υπεύθυνος είναι κάποιος για αποφάσεις και πράξεις που έχουν υπαγορευτεί από τον απροσχημάτιστα μιντιοελεγχόμενο κόσμο μας; Η συμμετοχή είναι αθρόα και η δύναμη συντριπτική. Μόνο που τόσο ο κανιβαλισμός όσο και η μεταστροφή είναι όψεις του ίδιου νομίσματος. Οι θρηνωδίες του ιεροκήρυκα δεν διαφέρουν από σχόλια όπως η Εφη Θώδη «κινείται με περισσή χάρη» ή «βουτάει τις καλοσχηματισμένες πατούσες της μέσα στο νερό». Οταν η σάτιρα επαναπαύεται στην ευκολία της περιγραφής, στο «υλικό» που προσφέρεται αφειδώς και προκλητικά προς εκμετάλλευση, τότε από το ξέφρενο γέλιο απομένει το άδειασμα και η θλίψη.

Οι τηλεθεάσεις που οφείλονται στον προσωπικό διασυρμό του εκτιθέμενου είναι συνηθισμένο φαινόμενο. Οπως και οι «εισαγγελικές» παρεμβάσεις που καταδικάζουν και τραβούν τα (μη) ώτα των υπευθύνων. Και λοιπόν; Η Εφη Θώδη σήμερα, η Αννίτα Πάνια με τα δικά της «παρατράγουδα» χθες. Κάθε τόσο ο εξευτελισμός, με ανανεωμένες συμμετοχές, προβάλλεται ως το αστείο της παρέας ή η «διασκέδαση» του αδρανοποιημένου ζάπερ. Το τσίρκο αναπαράγεται και ανατροφοδοτείται διαρκώς.

Η ευθύνη δεν είναι το ζητούμενο στην περίπτωση της Εφης Θώδη. Γιατί εξίσου εύκολη λεία είναι και το «κατηγορώ» στα πάσης φύσεως «πρωινάδικα», μεσημεριανά ή βραδινά «ψυχαγωγικά» προγράμματα. Χτυπάμε «τα κανάλια», αντί να ανατρέξουμε στην ασυδοσία του ελληνικού τηλεοπτικού τοπίου που θεσμοθετήθηκε εν μια νυκτί, όταν 299 εκπρόσωποι του ελληνικού Κοινοβουλίου αποφάσισαν ότι πρέπει να εισβάλλει η ελεύθερη και πλουραλιστική τηλεόραση έτσι όπως εισέβαλε. Η απόφασή τους αυτή είχε ως συνέπεια τον επικαθορισμό πολιτισμικού και εκπαιδευτικού τοπίου για τα επόμενα χρόνια. Γιατί «οι πράξεις της πολιτικής τοκίζονται στην τράπεζα της πολιτισμικής διαχρονίας. Ο,τι ασκείται ως πολιτική το ’80, εισπράττεται ως πολιτισμός το 2000», όπως είχε επισημάνει σε συνέντευξή του στην «Κ» ο σκηνοθέτης Βασίλης Παπαβασιλείου. «Οταν αποφασίζει το κράτος για ένα θέμα τεράστιας σημασίας, όπου κατασκευάζεται ένα ομοίωμα του κόσμου, κατασκευάζεται ταυτόχρονα και ένα χρηματιστήριο αξιών, του οποίου τα αποτελέσματα βλέπεις ύστερα από χρόνια».

Και… τα βλέπουμε. Και όσο περισσότερο τα παρακολουθούμε τόσο εκσφενδονίζονται οι δείκτες τηλεθέασης και ανοίγουν οι σαμπάνιες για να γιορταστεί το γεγονός. Στη συνέχεια, τα νούμερα που έχουν συζητηθεί, αναπαράγονται για να σχολιαστούν σε άλλες εκπομπές ή δεκάδες ιστοσελίδες. Ετσι, η «Εφη Θεόδη» (επί το ευρηματικότερον) απεικονίζεται σε δεκάδες κάτοπτρα που… ζαλίζουν, αν δεν εξοντώνουν. Η εύθραυστη ψυχοδομή ή διασαλευμένη προσωπικότητα του «θύματος», την οποία με δραματικές κορώνες υπερασπίζονται όσοι διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους με την έκβαση της ιστορίας, είναι μια άλλη πολύ σοβαρή συνιστώσα για να συμπεριλαμβάνεται στο βόλεϊ της καυτής πατάτας των ευθυνών. Οσο την κρατούσε, αχνιστή, στα χέρια της η Εφη Θώδη ήταν, απλώς, θέαμα.

  • Tης Μαριας Κατσουνακη, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 5/5/2009

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )


Liked it here?
Why not try sites on the blogroll...