Κέζα Λώρη

Εγκλημα και επιδεξιότητα

Posted on Ιανουαρίου 9, 2010. Filed under: Κέζα Λώρη | Ετικέτες: |

O κ. Μ. Χρυσοχοΐδης χθες είχε συνάντηση με 48 δημάρχους της Αττικής. Ηθελαν να συζητήσουν για τα μαχαιρώματα, τους πιστολέρο και τους μαστροπούς που αυξάνονται σαν τη Λερναία Υδρα. Στα σχέδια του υπουργού είναι η ενίσχυση 18 αστυνομικών τμημάτων, σε περιοχές όπου δραστηριοποιούνται απατεώνες και αντεροβγάλτες. Ο υπουργός ξεκίνησε σωστά, μάζεψε τους ενδιαφερόμενους, εκείνους που ξέρουν το πρόβλημα επειδή το ζουν. Οι άρχοντες των μικρομεσαίων δήμων περπατάνε στους δρόμους, σφίγγουν το χέρι του ταμία στο σουπερμάρκετ, ξέρουν τα ονόματα των θυμάτων, ανησυχούν για τη γιαγιά που σύρθηκε με την τσάντα της. Εξίσου καλά γνωρίζουν το πρόβλημα της εγκληματικότητας ορισμένοι βουλευτές. Η κυρία Αννα Διαμαντοπούλου κατά την τελευταία διετία περιδιάβαινε τις γειτονιές της Αθήνας, όχι χωρίς συγκρούσεις. Οι αγανακτισμένοι κάτοικοι του κέντρου είδαν συχνά με καχυποψία τη βουλευτίνα που μιλούσε για «ποιότητα ζωής». Οι επισκέψεις της είχαν χαρακτήρα πολιτικής αυτοψίας. Συν τω χρόνω δημιουργήθηκε ένα δίκτυο υποστηρικτών της.

Την ώρα λοιπόν που ο κ. Χρυσοχοΐδης συναντιόταν με τους δημάρχους, τα μίντια έριχναν το βάρος σε επιστολή της κυρίας Διαμαντοπούλου προς τον υπουργό Επικρατείας κ. Χ. Παμπούκη. Αναφερόταν στην υποβάθμιση της ζωής στην πόλη- μια υποβάθμιση που συνδέεται εν πολλοίς με την εγκληματικότητα.

Πρότεινε λοιπόν να γίνει συνάντηση με τη συμμετοχή των υπουργών Εσωτερικών, Προστασίας του Πολίτη, Υγείας, Παιδείας, Πολιτισμού, Ανάπτυξης, Υποδομών και Περιβάλλοντος, του νομάρχη και του δημάρχου Αθηναίων. Σε αυτό το σημείο άρχισαν οι φιλολογικές αναλύσεις: αν ο ένας ενοχλήθηκε, αν η άλλη έχει βλέψεις στον δήμο. Ολα αυτά, οι υπουργικές κόνξες, οι κοντρίτσες και τα μουτρώματα μάς αφήνουν αδιάφορους. Δεν μας ενδιαφέρει αν δύο κορυφαίοι υπουργοί θα ξεμαλλιαστούν ούτε αν θα μονιάσουν. Δεν μας ενδιαφέρει η «καλή χημεία» ούτε τα καπελώματα. Δεν μας ενδιαφέρει αν μπαίνει ο ένας στα χωράφια του άλλου, αν γίνονται υπερβάσεις καθήκοντος, αν κάποιος κερδίσει ένα παραπάνω γαλόνι. Το αποτέλεσμα θα μετρήσει. Μπορεί η κυβέρνηση να μειώσει την εγκληματικότητα; Ας φορέσουν οι υπουργοί τη στολή του ειδικού φρουρού, ας βγουν σε περιπολίες, αλλά να μη μας απασχολούν με τις αναμεταξύ τους φαγωμάρες.

Oι στατιστικές είναι αμείλικτες για το τελευταίο εννεάμηνο. Οι ληστείες στα σουπερμάρκετ έχουν διπλασιαστεί, στις τράπεζες έχουν αυξηθεί κατά 40%, ενώ η σεξουαλική εκμετάλλευση αυξήθηκε κατά 62,27%. Ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη δεν μπορεί να απευθυνθεί στην κοινωνία και να ζητήσει βοήθεια, όπως κάνουν τα στελέχη στο υπουργείο Οικονομικών για την πάταξη της φοροδιαφυγής. Ούτε βοηθάει να ρίξει το θέμα στην αρένα της διαβούλευσης, όπως κάνουν στο υπουργείο Εσωτερικών. Οι πολίτες δεν μπορούν να πατάξουν το έγκλημα. Δεν θα κυνηγήσουν στα σοκάκια τον κλέφτη ούτε θα ορθώσουν το ανάστημα στον φονιά. Οι παλικαριές αποβαίνουν μοιραίες. Οι δυνητικοί βοηθοί του κ. Χρυσοχοΐδη είναι οι συνάδελφοί του στη Βουλή και στο Μαξίμου. Αυτοί θα του δώσουν ιδέες και θα τον βοηθήσουν να τις υλοποιήσει. Εντάξει, αν «φανούν» και λίγο παραπάνω δεν πειράζει. Στην περίπτωση που καταφέρει να εκμηδενίσει την εγκληματικότητα, κανείς δεν θα απονείμει τα εύσημα εξ ημισείας. Τα bravi άλλωστε τα παίρνει η κυβέρνηση. Στο κάτω κάτω οι υπουργοί είναι αναλώσιμοι: σήμερα είναι, αύριο δεν είναι. Το πρόγραμμα μετράει.

Στην ουσία λοιπόν. Ο κ. Χρυσοχοΐδης χθες έταξε μηδενική ανοχή στην ανομία και μάζεψε το πρώτο πακέτο προτάσεων από τους δημάρχους και τους νομάρχες της Αττικής. Αφού είπε ο καθένας το κοντό του και το μακρύ του (πράγμα εξαιρετικά χρήσιμο), αποφάσισαν να φτιάξουν ενιαίο μέτωπο, να ενισχύσουν τον αστυνόμο της γειτονιάς, να διώξουν τα ναρκωτικά. Είπαν όλοι ότι ήταν μια γόνιμη συνάντηση. Καθώς η ιδέα της κυρίας Διαμαντοπούλου είναι καλή, ο κ. Χρυσοχοΐδης μπορεί να την αξιοποιήσει- με άλλα λόγια να της την κλέψει. Η αρπαγή ιδεών στην πολιτική δεν καταγράφεται ως έγκλημα αλλά ως επιδεξιότητα.

Advertisements
Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Κλωτσηδόν εκτός Αστυνομίας

Posted on Νοέμβριος 26, 2009. Filed under: Κέζα Λώρη, Προστασία του Πολίτη, Uncategorized |

Δεν θέλουμε ούτε να φανταστούμε τις εικόνες, όχι να τις ζήσουμε. Μια μάνα προσπαθεί να περάσει με το καρότσι του μωρού από τα στενά της Κυψέλης. Κανένα αμάξι δεν σταματά. Κάποιοι περαστικοί φωνάζουν «ζώα» και, φευ, ακούει ένας οδηγός, σε συμβατικό αυτοκίνητο, με κανονικά ρούχα. Οχι, δεν κατεβαίνει να ζητήσει «συγγνώμη» εκ μέρους όλων των ζώων που κρατούν τιμόνι. Κατεβαίνει να τιμωρήσει τη μάνα που αυθαδίασε. Μαζί και ο συνοδηγός. Δηλώνουν ειδικοί φρουροί, την υποχρεώνουν να γονατίσει, της περνούν χειροπέδες και την πάνε στο τμήμα μαζί με το μωρό! Ιστορίες απλής καθημερινότητας για όσους ζουν σε γειτονιές με πολλούς μετανάστες. Εχουμε βαρεθεί τις ακραίες συμπεριφορές, ταραζόμαστε από την παράνοια και ενδόμυχα αποκτάμε μια φοβία. Προσέχουμε. Τι θα κάνουμε αν κατεβάζοντας τα σκουπίδια πέσουμε σε περιπολία; Θα ζητήσουν ταυτότητα κι αν δεν την έχουμε πάνω μας κινδυνεύουμε με αυτόφωρο.

Στην Κυψέλη οι αστυνομικοί βγαίνουν στον δρόμο για να τρομοκρατήσουν, όχι για να προστατεύσουν. Είμαστε όλοι δυνητικά εγκληματίες. Ευτυχώς η πολιτεία αντέδρασε. Από την Κυψέλη λοιπόν στέλνουμε νοερό φιλί στον κ. Μιχάλη Χρυσοχοΐδη. Ευχαριστούμε για την άμεση παρέμβαση.

Ο υπουργός έδωσε νόημα στον τίτλο του.

Προστασίας του Πολίτη. Εδιωξε τους τραμπούκους, λέγοντας: «Αυτοί οι ειδικοί φρουροί που επέδειξαν απαράδεκτη συμπεριφορά δεν έχουν καμία θέση στην ΕΛ.ΑΣ. και έδωσα εντολή για να γίνουν όλες οι ενέργειες ούτως ώστε να μην επιστρέψουν ποτέ ξανά στο Σώμα». Πόσες φορές στο παρελθόν ευχηθήκαμε την ακαριαία αντίδραση της πολιτικής ηγεσίας… Ο Ζαρντινιέρας και ο Γρηγορόπουλος συγκαταλέγονται σε αναρίθμητα θύματα που δεν βρήκαν το δίκιο τους. Αλλοδαποί δαρμένοι μέχρι θανάτου, κοπέλες που υποχρεώθηκαν σε γρήγορο μπατσικό σεξ είχαν μόνο μία διέξοδο. Να βγουν να τα πουν στην κάμερα. Οχι ότι υπήρξαν συνέπειες για τους θύτες (το πολύ πολύ μια μετάθεση σε άλλη γειτονιά), αλλά τουλάχιστον έβγαινε το άχτι. Σε λίγο καιρό αλλάζει το σχέδιο. Ο κ. Χρυσοχοΐδης ανοίγει Γραφείο Αντιμετώπισης Αυθαιρεσιών από Αστυνομικούς. Υποστηρίζει ότι ο κακός μπάτσος είναι η εξαίρεση που λεκιάζει την τιμή των Σωμάτων Ασφαλείας. Για την τιμωρία των κακών θα εργάζονται εφεξής 25 άτομα, εκ των οποίων οι 15 με νομική κατάρτιση. Θα καταγράφουν κάθε βίαιη χειρονομία, κάθε υπέρβαση καθηκόντων. Οι μελανιασμένοι, εξυβρισμένοι, απειλημένοι από αστυνομικούς θα μπορούν να συντάξουν μια καταγγελία και να την προωθήσουν αρμοδίως.

Ας υποθέσουμε λοιπόν ότι λειτουργεί το Γραφείο Αντιμετώπισης Αυθαιρεσιών και εντοπίζεται ο κακός μπάτσος. Πώς θα τιμωρηθεί στις νέες συνθήκες; Θα κρίνεται και πάλι από συναδέλφους του, για να μην πούμε από ομοίους του. Αυτό που αλλάζει είναι η ταχύτητα.

Θα «δικάζεται» γρήγορα, εντός 30 ημερών- ενώ τώρα οι καταγγελίες μουχλιάζουν στα συρτάρια των αξιωματικών. Αν αλλάξει και το Πειθαρχικό Δίκαιο Αστυνομικού Προσωπικού, πιθανώς οι κυρώσεις να γίνουν πιο σκληρές. Το νέο πνεύμα καλούνται να ακολουθήσουν όλοι αυτοί που ανέθρεψαν τους ειδικούς φρουρούς ώστε να τσακώνονται με μωρά στα καρότσια. Η νοοτροπία περνά από γενιά σε γενιά και έτσι έχουμε κάθε λόγο να πιστεύουμε ότι οι αξιωματικοί που θα διερευνήσουν την υπόθεση της Κυψέλης κουβαλάνε τα ίδια μυαλά. Εγκρίνουν αυτές τις συμπεριφορές, την καταστολή αγενών προσφωνήσεων ( «ζώα!» ) σε φρουρούς με πολιτικά. Να εξηγηθούμε. Οι αστυνομικοί δεν προσλαμβάνονται με κλήρωση. Περνούν από εξετάσεις, ψυχογραφούνται και το επάγγελμα το σπουδάζουν. Πάνε σε Ακαδημία για να μάθουν να επιβάλλονται. Οι αξιωματικοί ξέρουν από το πρώτο μάθημα ποιοι θα ξεπεράσουν τα όρια.

  • Γυαλίζει το μάτι τους.

Το Γραφείο Αντιμετώπισης Αυθαιρεσίας Αστυνομικών είναι μια καλή αρχή. Το ερώτημα είναι κατά πόσον θα καταφέρει να αλλάξει τη νοοτροπία αυτής της μειονότητας (κατά τον υπουργό) που αμαυρώνει το όνομα των Σωμάτων Ασφαλείας. Η πιο αποτελεσματική μέθοδος για την εκκαθάριση δεν είναι δημοκρατική. Χωρίς Πειθαρχικά Συμβούλια και αηδίες οι τραμπούκοι να στέλνονται στον υπουργό, για να τους σουτάρει με συνοπτικές διαδικασίες. Σώζουν άραγε την κατάσταση οι ηρωικές, ατομικές διευθετήσεις;

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Δει δη Παγκάλου

Posted on Νοέμβριος 4, 2009. Filed under: Κέζα Λώρη, Πάγκαλος Θόδωρος |

Λώρη Κέζα | ΤΟ ΒΗΜΑ, Τετάρτη 4 Νοεμβρίου 2009

Oι λιμενεργάτες έχουν μουλαρώσει, οι Ευρωπαίοι ρωτούν αν η συμφωνία με την Cosco συνάδει προς το κοινοτικό δίκαιο, οι έμποροι τραβάνε τα μαλλιά τους, οι Κινέζοι θεωρούν το ζήτημα «διπλωματικό» και ο κ. Θεόδωρος Πάγκαλος καλείται να βγάλει τον δράκο από την τρύπα. Θέλει μαεστρία για να διευθετηθεί ένα ζήτημα όπου κανείς δεν βρίσκει το δίκιο του γιατί υπάρχουν πολλές πτυχές δικαίου, παρανόηση των ρόλων και μπόλικη παραφροσύνη. Εν πρώτοις, η κυβέρνηση πρέπει να σβήσει από τη μνήμη των πολιτών όσα υποστήριζε ως αντιπολίτευση, για τους κινδύνους που ενέχει το ξεπούλημα λιμανιών, αεροδρομίων και τηλεπικοινωνιών. Κατόπιν καλείται να διασώσει τα ρετάλια της αξιοπιστίας από μια διακρατική συμφωνία που καλώς ή κακώς υπεγράφη.

Oι συνδικαλιστές με τα βελούδινα κολάρα έχουν κάθε λόγο να ανησυχούν. Η εισαγγελική έρευνα απεκάλυψε κολοσσιαίους μισθούς για το τίποτα, δηλαδή για ώρες που δεν δουλεύτηκαν, για υπηρεσίες που δεν παρασχέθηκαν, για φαντομάδες και προνομιούχους που εισπράττουν δεκαπλάσιες αποδοχές από εκείνες του μέσου υπαλλήλου. Το ξέρουμε το επιχείρημα, αυτά δημοσιοποιούνται για να διασπαστεί το εργατικό κίνημα, είναι οι κεφαλαιοκράτες που διακινούν τις πληροφορίες για να κουρδίσουν τη ζήλια. Αλαλα τα χείλη των εργατοπατέρων, τσιμουδιά δεν έβγαλαν. Δεν συμφέρει να αρχίσει το σκάλισμα για το «πόθεν έσχες» γιατί ακούγονται πολλά για επιδρομές και ανομίες (αποδεικτικά δεν υπάρχουν, όλα κινούνται στη σφαίρα της πολύχρονης φημολογίας). Να πούμε όμως και του στραβού συνδικαλιστή το δίκιο. Καλό θα ήταν να διαφυλαχθούν θέσεις εργασίας και να μην αρχίσει η επέλαση ασιατικής εργατιάς που τα κοντέινερ τα ξέρει από μέσα κι ανακατωτά καθώς σε τέτοια κοιμάται στην αλλαγή βάρδιας. Σε ένα οκτάμηνο οι Κινέζοι θα φέρουν τους δικούς τους που δεν θα διαμαρτυρηθούν σε καμία επιθεώρηση εργασίας αν τυχόν καταστρατηγηθούν τα δικαιώματα.

Εκτός από τις απεργιακές οχλήσεις η κυβέρνηση έχει στο κεφάλι της και την Κομισιόν, που απέστειλε κατάλογο αδιάκριτων ερωτήσεων. Το πρώτο ζήτημα αφορά τα φορολογικά προνόμια τα οποία πιθανόν να είναι αντίθετα με την ευρωπαϊκή νομοθεσία. Ζητεί επίσης να εξεταστεί αν υπάρχουν διαφορές ανάμεσα σε διατάξεις της σύμβασης παραχώρησης και της διακήρυξης του διαγωνισμού. Αυτά θα πρέπει να απαντηθούν επισήμως τις επόμενες ημέρες.

Στους πειραιώτικους κύκλους είναι πάντως γνωστές όλες οι παράμετροι: άλλα έλεγε η προκήρυξη και άλλα συμφωνήθηκαν, υπήρχε όμως τόση πρεμούρα να κλείσει το συμβόλαιο που η ελληνική πλευρά απλώς σταυροκοπήθηκε και ευχήθηκε μια σιωπηρή εξέλιξη. Εκτός από τους Ευρωπαίους πιέζουν και οι Ασιάτες. Ο κινέζος πρόεδρος της Cosco κ. Γουέι Τζιαφού θα κάνει μια επισκεψούλα τις επόμενες ημέρες για να τα ψάλει της κυβέρνησης και να υπενθυμίσει τις στενές σχέσεις ελλήνων εφοπλιστών και κινεζικών ναυπηγείων. Θα υπενθυμίσει ότι η συμφωνία για την παραχώρηση του λιμανιού δεν είναι εμπορική, είναι πολιτική. Εκτός από τις τρεις πλευρές που πιέζουν, υπάρχουν και οι παραλήπτες 5.000
κοντέινερ που αρχίζουν να εκνευρίζονται.

Και τι θα κάνει τώρα η κυβέρνηση; Δει δη Παγκάλου και άνευ τούτου ουδέν έστι γενέσθαι των δεόντων. Ποιος άλλος μπορεί να κατεβεί στο λιμάνι και να μιλήσει μαγκιόρικα χωρίς να απειλεί με εισαγγελείς και αστυνομίες; Ποιος θα καλοπιάσει τους Κινέζους, θα εξηγήσει την ελληνική πραγματικότητα και θα εγγυηθεί στο προφορικό ότι θα υλοποιηθούν οι δεσμεύσεις;

Ποιος θα πάρει μια αναβολή στην απολογία στην Κομισιόν; Ο αντικυβερνήτης μέσα στην έξαψη και στην υπερβολή του έχει την τέλεια ευκαιρία να ξεδιπλώσει τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του που τον καθιστούν αταξινόμητο είδος στην πολιτική ζωή. Είπε ότι το λιμάνι πρέπει να μείνει ανοιχτό και το πιο πιθανό είναι να το πετύχει. Είναι καλός διαπραγματευτής. Στο τέλος θα είναι όλοι ευχαριστημένοι, κυρίως ο Πρωθυπουργός που θα βγει από την τρικυμία. Δηλαδή, εδώ που έχουν φτάσει τα πράγματα, η επιτυχία της κυβέρνησης κρίνεται από την υλοποίηση ιδεών και αποφάσεων της Νέας Δημοκρατίας!

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Γενιά του πρόσκαιρου

Posted on Οκτώβριος 31, 2009. Filed under: Κέζα Λώρη |

Κανείς δεν αρέσκεται στο προσκύνημα βουλευτών. Είναι λοιπόν άδικο αυτό που ακούγεται, ότι οι σταζιέρηδες επεδίωξαν χαρωπά να φιλήσουν ουρημένες ποδιές για μια πρόσκαιρη δουλειά. Είναι επίσης πολύ υπεροπτική η άποψη ότι η χαμηλή αμοιβή των επιμορφούμενων τούς ξεφτιλίζει. Οταν υπάρχει ανάγκη, κανένα έσοδο δεν προσβάλλει. Τα μίντια και ορισμένα πολιτικά πρόσωπα έχουν βαλθεί να δημιουργήσουν ένα πρόσθετο πρόβλημα στους χιλιάδες υπο-αμειβόμενους. Εντείνουν τα ενοχικά συμπλέγματα και καλλιεργούν κόμπλεξ κατωτερότητας. Υφέρπει η άποψη ότι οι εργαζόμενοι φταίνε για τη δεινή θέση τους διότι παρέκαμψαν το κράτος δικαίου (με ρουσφέτι) και εκ του πονηρού ανέχτηκαν τον βούρδουλα (για να διοριστούν). Με την ίδια λογική τα θύματα βιασμού φταίνε που δεν φορούσαν γάντια του μποξ. Μέσα σε αυτό το κλίμα απαξίωσης οι σταζιέρηδες υψώνουν τη γροθιά τους σε έναν μάταιο αγώνα. Οπως είπε ο υπουργός Εργασίας «υπάρχει σαφής κυβερνητική απόφαση και δεν αλλάζει». Για κάποιον που έχει ψηφιστεί από 100.000 ψηφοφόρους και είναι το πρότυπο του χαμογελαστού, προσηνούς πολιτικού δεν αρκεί η απολογία. Ετσι ο δημοφιλέστατος διαχώρισε τη στάση του, λέγοντας ότι «και να ήθελα δεν μπορώ να αλλάξω κάτι».

Οι σταζιέρηδες δεν θα βρουν δουλειά στον ιδιωτικό τομέα, τουλάχιστον όχι άμεσα. Αυτό το ξέρει ο κ. Ανδρέας Λοβέρδος, αν και πρόσφατα ενημερώθηκε για τα εργασιακά. Μετά την απόδοση δικαιοσύνης ποια είναι η πρόταση του υπουργού προς τους νέους που ξέμειναν από απασχόληση; Πριν από οποιαδήποτε απάντηση θα θέλαμε να μάθουμε πόσοι στ΄ αλήθεια είναι αυτοί. Κατά την κυβέρνηση 30.000, κατά τις οργανώσεις 80.000. Οσοι και αν είναι, δεν έχουν και πολλές επιλογές, θα κάνουν ξανά μια χαμηλά αμειβόμενη, επισφαλή δουλειά, χωρίς ωράρια, πιθανώς χωρίς ασφάλιση, χωρίς το όνειρο της εφ΄ όρου ζωής εξασφάλισης. Με κλειστές τις πόρτες στους δήμους και στο Δημόσιο δεν μένουν και πολλές επιλογές. Θα βγάλουν μπλοκάκι για να παρέχουν υπηρεσίες αραιά και πού και να κερδίζουν τόσα ώστε να πληρώνουν μόνο το Ταμείο τους. Θα πάνε στο σκλαβοπάζαρο, στις εταιρείες ενοικίασης υπαλλήλων, αλλά ούτε και εκεί θα στεριώσουν καθώς σταδιακά θα καταργηθούν οι ελαστικές μορφές εργασίας. Από τις δηλώσεις του κ. Λοβέρδου δεν προκύπτει πρόταση για την απορρόφηση όλου αυτού του πληθυσμού σε αξιοπρεπείς, καλοπληρωμένες δουλειές. Θα στερήσει το ελάχιστο χωρίς αντιπρόταση.

Υπάρχει πράγματι μια ηττοπάθεια όταν αποδέχεται κανείς τον Μεσαίωνα. Δεν υπάρχουν εναλλακτικές επιλογές και όσες υπάρχουν, ταπεινώνουν τον άνεργο και τον εργαζόμενο. Ο κ. Λοβέρδος καλείται να εφαρμόσει μιαν άτεγκτη πολιτική ενώ ταυτόχρονα επιχειρεί να διαφυλάξει τη δημοτικότητά του. Η αδυναμία του να λύσει το πρόβλημα, η επίρριψη ευθυνών σε ανωτέρους και η κριτική στην προηγούμενη κυβέρνηση δεν λειτουργούν προς όφελός του. Η πολιτική τύχη ενός προσώπου ασφαλώς μάς είναι αδιάφορη συγκριτικά με το μέλλον δεκάδων χιλιάδων νέων. Προσώρας το μόνο που κάνει ο υπουργός είναι να τους δείχνει τον δρόμο για κινητοποιήσεις. Οι επιμορφούμενοι θα βγουν στον δρόμο και θα μείνουν εκεί για να κάνουν τον βίο αβίωτο στην κυβέρνηση. Για να αποφευχθεί η Επανάσταση ο κ. Λοβέρδος θα πρέπει να κάνει κάτι παραπάνω από ένα μακιγιάζ στους εργασιακούς νόμους. Δεν αρκεί να χαλαρώσει το λάστιχο της ελαστικής εργασίας αλλά να ανακοινώσει συγκεκριμένες ρυθμίσεις, με ονόματα και αριθμούς ανά νομό. Υπάρχει άραγε πλάνο ή πάει στα κουτουρού, ακολουθώντας την επικαιρότητα και διαφυλάσσοντας την εικόνα του;

Προς το παρόν ο κ. Λοβέρδος έχει κάνει εκκαθάριση του τοπίου από τους αμαρτωλούς, κομματικούς σταζιέρηδες που ροκάνιζαν το αμύθητο ποσό των 500 ευρώ τον μήνα. Ενας σύμμεικτος πληθυσμός επιστημονικού προλεταριάτου και ατόμων που τώρα ψάχνουν για δουλειά σε φαστ φουντ και εταιρείες κούριερ. Ενας πληθυσμός που δεν ρίχνει κυβέρνηση αλλά σίγουρα κατακρημνίζει βουλευτή από την πρώτη θέση. Τι να κάνει ο κακομοίρης; Εφαρμόζει πολιτική αλλωνών.

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Η τίμια λύση της κλήρωσης

Posted on Οκτώβριος 29, 2009. Filed under: Κέζα Λώρη |

O πιο έντιμος τρόπος για να βγει αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας είναι να κλειστούν οι τέσσερις σε ένα δωμάτιο και να ψηφιστούν αναμεταξύ τους. Να γράψουν δηλαδή σε ένα χαρτάκι το όνομα εκείνου που θέλουν για πρόεδρο. Αν μείνουν τρεις, να τραβήξουν κλήρο· αν μείνουν δύο, να το παίξουν κορόνα- γράμματα. Ολα τα άλλα είναι επισφαλείς διαδικασίες. Ο όμιλος λογισμικού Singular Logic δεν θα εμπλακεί στη διαδικασία «ύστερα από προσεκτική μελέτη και αξιολόγηση όλων των παραμέτρων διεξαγωγής που της ετέθησαν». Η «αξιολόγηση των παραμέτρων» στα μόρτικα μεταφράζεται ως «βρήκαμε μπάχαλο». Η αξιόπιστη εταιρεία θα αποτελούσε εχέγγυο, αλλά σιγά μην κολλήσει σε λεπτομέρειες η Οργανωτική Επιτροπή. Θα συνδέσουν δύο κομπιούτερ στη Ρηγίλλης, θα ξεθάψουν τα τέλεξ και θα μαζεύουν αποτελέσματα από τις κατά τόπους κάλπες. Βαριά ευθύνη πέφτει στον κ. Δ. Σιούφα που- τι τα ήθελε- εμφανίζεται ως επικεφαλής της ανοργανωσιάς.

Δύο εβδομάδες απομένουν ως την ψηφοφορία αλλά ακόμη συζητούν επί της διαδικασίας. Τέτοιες κρίσιμες στιγμές αναπτύσσεται στο έπακρο η τέχνη του υπαινιγμού. Ο κ. Δ. Αβραμόπουλος το προχώρησε λίγο παραπέρα, μιλώντας για «δήθεν κοινή πρόταση» που «δεν είναι ομόφωνη» και δεν νομιμοποιεί. Ο πρώην διπλωμάτης θέλει να ψηφίσουν οι φίλοι και περαστικοί. Επιμένει. Αυτό που εν πρώτοις τεκμαίρεται από τις δηλώσεις είναι ότι ο κ. Σιούφας συντάσσεται στο πλευρό του δημοσκοπικού νικητή. Αντί δηλαδή να καθήσει να διοργανώσει τα πράγματα, να συντάξει εκλογικούς καταλόγους της προκοπής, να σημάνει το εγερτήριο στις Τοπικές Οργανώσεις, να δημιουργήσει συνθήκες εμπιστοσύνης, έχει ρίξει αλλού το βάρος. Πιθανώς στη μεθεπόμενη ημέρα.

Στην αψιμαχία των Δημήτρηδων έχει καθένας το δίκιο του. Λέει ο κ. Σιούφας ότι συμφώνησαν να ψηφίσουν μόνο τα μέλη του κόμματος και όλες οι άλλες ιδέες κατατέθηκαν μετά, καθυστερημένες. Λέει ο κ. Αβραμόπουλος ότι δεν υπήρξε κοινή πρόταση, δεν υπάρχει ομοφωνία. Αυτό που τον ανη συχεί είναι ότι μια κλειστή ψηφοφορία εξασφαλίζει την κυρία Ντόρα Μπακογιάννη. Και εδώ αρχίζει ο παραλογισμός: εφόσον δεν υπάρχουν κατάλογοι, εφόσον δεν ξέρουμε πόσοι είναι οι φίλοι και πόσα τα μέλη, εφόσον εκείνος που θα πήγαινε ως φίλος μπορεί να εγγραφεί ως μέλος, γιατί υπάρχει η βεβαιότητα ότι μια ορθάνοιχτη διαδικασία θα ευνοήσει έναν από τους τέσσερις; Η προπορευόμενη κατά τις δημοσκοπήσεις υποψήφια μπορεί να αυξήσει το ποσοστό της αν μιλήσει στο θυμικό της Ελληνίδας. Αν υπενθυμίσει ότι είναι μια μάνα που στάθηκε στα πόδια της μετά τη δολοφονία του άντρα της, αν αρχίσει να παρφουμάρει την πολιτική με το «άρωμα γυναίκας» ενδέχεται να σαρώσει στη λαϊκή βάση. Τόσο οι φίλοι όσο και τα μέλη έχουν συναισθήματα και η κυρία Μπακογιάννη εκτός από μάνα είναι και μανούλα στην επικοινωνία.

Oι Πυθίες δεν έχουν θέση στον 21ο αιώνα. Αντί λοιπόν να μετράνε πρώιμα κουκιά θα μπορούσαν στη Ρηγίλλης να εξασφαλίσουν δίκαιη διαδικασία, που δεν θα αμφισβητηθεί. Αυτός είναι ο ρόλος του κ. Σιούφα, όχι να κάνει τον μεσολαβητή μεταξύ υποψηφίων ούτε να αντιπαρατίθεται μαζί τους. Μπορεί να πει αν οι ψηφοφόροι θα είναι 350.000, όπως την προηγούμενη φορά, που επέλεξαν συνέδρους; Υπάρχει κινητικότητα, θα αυξηθούν τα μέλη ή θα ζήσει η Νέα Δημοκρατία μια ακόμη μεγαλύτερη ήττα- με τη χαμηλή προσέλευση μελών; Ολα αυτά είναι δευτερεύοντα μπροστά στον μεγάλο κίνδυνο: να αμφισβητηθεί το αποτέλεσμα λόγω ηλεκτρονικής ανεπάρκειας και αδυναμίας να ελεγχθεί η προσέλευση των φερόμενων ως μελών. Στον κ. Σιούφα αναλογεί μεγάλη ευθύνη και οι υπαινιγμοί του κ. Αβραμόπουλου είναι μια κακή αρχή. Αν κατηγορείται για μεροληψία για απλές καταστάσεις (βγήκαν από ένα δωμάτιο και δεν έλαβε υπόψη όλες τις προτάσεις) πώς θα διασφαλίσει διαφάνεια σε χειρόγραφους καταλόγους που δεν είναι online;

Σε ένα οργανωμένο κόμμα όλα αυτά θα τα είχαν ήδη σχεδιάσει ή θα είχαν αυτοσχεδιάσει με καλλιτεχνικό τρόπο. Είναι να απορεί κανείς που στα χέρια αυτών των ανθρώπων είχαμε εμπιστευτεί τη χώρα ολόκληρη.

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Αdieu

Posted on Οκτώβριος 6, 2009. Filed under: Κέζα Λώρη |

Πόσες μονάδες θα φορτωθεί στην πλάτη του ο κ. Κ. Καραμανλής; Δηλαδή, αν γινόταν ένας καταμερισμός ευθυνών, τι προσωπικό μερίδιο θα του αποδίδαμε; Αν η ήττα ήταν περιορισμένη, θα μπορούσαμε να βρούμε τον αποδιοπομπαίο τράγο, να επιρρίψουμε όσα δικαίως του αναλογούν και να κουνήσουμε το μαντίλι αποχαιρετισμού. Ομως, η παταγώδης εκλογική αποτυχία της Νέας Δημοκρατίας δεν είναι προσωπική ήττα, ως εκ τούτου η επόμενη μέρα είναι πολύ ενδιαφέρουσα για τους παρατηρητές. Ο στενός κύκλος των ανθρώπων που μπαινόβγαιναν στο Μαξίμου την τελευταία διετία, τα στελέχη που υπονόμευσαν το έργο της κυβέρνησης, οι παλαιοί συνεργάτες που εξελίχθηκαν σε χρυσοκάνθαρους του δημόσιου τομέα. Ασφαλώς και δεν είναι αθώος ο πρώην Πρωθυπουργός, ασφαλώς και δεν είναι αμέτοχος, αλλά υπάρχουν κι άλλα πρόσωπα που θα έπρεπε τις επόμενες ημέρες (τα επόμενα χρόνια) να λουφάξουν σε μια γωνία.

Στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας βρήκαν μια τεμπέλικη διέξοδο στελέχη που ευθύνονται για την ήττα. Σαν να το μυρίστηκαν. Αν κάποιος είναι κορυφαίος στο κόμμα και προτείνει εκλογές μπορεί κάλλιστα να κατέβει στην περιφέρειά του να δει πόσα απίδια βάνει ο σάκος. Φρόντισαν όμως να εξασφαλίσουν τη θεσούλα που μοιάζει με επιμύθιο της πολιτικής βιογραφίας. Ασφαλώς και η ευθύνη δεν αφορά το τελευταίο εικοσαήμερο ή το διάστημα πριν από την προκήρυξη των εκλογών. Τα κορυφαία παρεμβατικά στελέχη της κυβέρνησης υπήρξαν κακοί συμβουλάτορες και ατελέσφοροι στα καθήκοντά τους. Υπάρχει ένα ερώτημα: Αν θα έχουν ρόλο και στη μεθεπόμενη μέρα και στο απώτερο μέλλον. Οσο η ήττα φορτώνεται αποκλειστικά στον αρχηγό της Νέας Δημοκρατίας μπορούν να συνεχίσουν το ανακάτεμα με την κουτάλα τους- έστω ανόρεχτα.

Οι τσάροι της Οικονομίας ευθύνονται σε μεγάλο βαθμό για την κοινωνική αναστάτωση που άφησε πίσω της η Νέα Δημοκρατία. Είναι πλέον σαφές ότι ανέλαβαν τα ηνία το 2004 χωρίς να έχουν σαφή εικόνα και χωρίς να έχουν εφαρμόσιμο πρόγραμμα. Η φορολογική πολιτική άλλαζε κάθε πρώτη του μηνός, τα δημοσιονομικά νούμερα διαβάζονταν ανάποδα, κάνοντας τους Ευρωπαίους και τους εκσυγχρονιστές να ομιλούν για αριθμητική δυσλεξία. Ο Φιλελεύθερος κ. Καραμανλής ψηφίστηκε για να εφαρμόσει δεξιά πολιτική, δηλαδή να στηρίξει το κεφάλαιο και την ανάπτυξη με πολύ συγκεκριμένη φιλοσοφία. Η έκπληξη δεν ήταν λοιπόν η πριμοδότηση των ισχυρών και το σφίξιμο των λουριών για τους αδυνάτους. Η έκπληξη ήταν οι συνεχείς εκπλήξεις. Από το υπουργείο Οικονομίας προέκυπταν αντιφάσεις, αναιρέσεις, ημίμετρα και γενικώς μέτρα που ανακοινώνονταν για να αποσυρθούν. Η ιστορία της οικονομικής μεταρρύθμισης είναι ένα ομαδικό λάθος.

Ο κ. Καραμανλής δεν υπήρξε αποφασιστικός στις μεταρρυθμίσεις για τις οποίες ψηφίστηκε. Αυτό το περίφημο νοικοκύρεμα της Δημόσιας Διοίκησης δεν ήλθε ποτέ. Αντιθέτως, τα στελέχη της Νέας Δημοκρατίας που τοποθετήθηκαν σε οργανισμούς και υψηλά πόστα φέρθηκαν ως τα λιγούρια. Με αποδοχές που ξεπερνούσαν κάθε προηγούμενο, με περιφρόνηση των κριτηρίων πρόσληψης υπέρ ημετέρων, ο δημόσιος τομέας γέμισε γαλάζια παιδιά που χρέωναν στο κράτος τη βενζίνη τους, τα προσωπικά δώρα, τα ρούχα και τα σάντουιτς. Εχουν κατατεθεί σχετικές ερωτήσεις στη Βουλή για τις υπερβολές, αλλά ο Πρωθυπουργός δεν θέλησε να τραβήξει το αφτί των ανθρώπων του. Εκείνος ευθύνεται για την επιλογή, αυτοί για τη χαμερπή συμπεριφορά.

Ορισμένοι χάρηκαν με την προσωπική ήττα του κ. Καραμανλή. Τον άφηναν εκτεθειμένο διά της αδρανείας. Η τακτική τού «δεν ξέρω, δεν έμαθα» για όσα διαδραματίζονταν εντός υπουργείων και εντός υπηρεσιών ήταν ασφαλώς σκόπιμη. Την καρέκλα τη ροκάνιζαν και οι νεοδημοκράτες- και μάλιστα πολύ αποτελεσματικά, αυτό το ξέρουν και οι πέτρες. Το ερώτημα είναι κατά πόσο τα άτομα που συνέβαλαν στον κατακρημνισμό του κ. Καραμανλή θα διεκδικήσουν μελλοντικά αξιώματα. Οι μεθοδεύσεις για την απομάκρυνσή του ξεκίνησαν προτού καν ανέλθει στην εξουσία. Ο Πρωθυπουργός έπρεπε τα πέντε χρόνια της διακυβέρνησης να ξιφουλκεί με την αντιπολίτευση, έχοντας την πλάτη απροστάτευτη από τα φιλικά μαχαιρώματα.

Η εμφάνιση του κ. Καραμανλή στο Ζάππειο, όπου προσήλθε για να ανακοινώσει την παραίτησή του, είχε τη δική της σημειολογία. Ηταν ολομόναχος στο πλάνο, με τις διπλανές καρέκλες αδειανές. Κανείς δεν κάθησε μαζί, για να μη μοιραστεί τις ευθύνες τη δύσκολη ώρα. Η μικρή λεπτομέρεια στην ανακοίνωση: ο κ. Καραμανλής είπε ότι δεν θα φύγει. Θα παραμείνει βουλευτής. Αντί να πει «αντίο», λέει «στο επανιδείν».

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Liked it here?
Why not try sites on the blogroll...