Καραμανλής Κώστας

Κυβέρνηση και αντιπολίτευση

Posted on Οκτώβριος 6, 2009. Filed under: Αντιπολίτευση, Κυβέρνηση, Κωνστανταρας Νικος, Καραμανλής Κώστας, Νέα Δημοκρατία, ΠΑΣΟΚ, Παπανδρέου Γιώργος |

Το ΠΑΣΟΚ επιστρέφει στην εξουσία με σαρωτική νίκη ύστερα από σχεδόν έξι χρόνια στην αντιπολίτευση. Το άμεσο ερώτημα είναι πώς θα κυβερνήσει ο Γιώργος Παπανδρέου. Το άλλο είναι το πώς θα συμπεριφερθεί η αξιωματική αντιπολίτευση. Από την εμπειρία γνωρίζουμε ότι το δεύτερο ερώτημα είναι εξίσου σημαντικό όσο το πρώτο. Το ΠΑΣΟΚ και η Νέα Δημοκρατία εναλλάσσονται στην κυβέρνηση από το 1974. Γνωρίζουμε το πλαίσιο μέσα στο οποίο τα δύο κόμματα κινούνται όταν κυβερνούν, τις ομοιότητες και τις διαφορές. Οταν βρίσκονται στην αντιπολίτευση είναι εξίσου προβλέψιμα – η πολιτική τους βασίζεται στην απλή συνταγή ενός λαϊκίστικου «όχι σε όλα». Το είδαμε επανειλημμένως όταν ο Κώστας Καραμανλής ήταν αρχηγός της αντιπολίτευσης, είδαμε και τον Γιώργο Παπανδρέου να φθάνει σε σημείο να απαρνείται βασικές θέσεις του για να μη φανεί ότι συμφωνεί με την κυβέρνηση Καραμανλή.

Και όμως, παρ’ όλη τη μακρά παράδοση του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία, είναι δύσκολο να προβλέψει κανείς πώς θα κυβερνήσει ο Γιώργος Παπανδρέου. Από τη μια, η υπεροχή του στο κόμμα βασίζεται στο πιο οπισθοδρομικό στοιχείο της πολιτικής σκηνής -το όνομά του-, από την άλλη, είναι άνθρωπος με ιδέες και πολιτικές τόσο προοδευτικές που μοιάζουν ξένες για την Ελλάδα. Δυσκολεύτηκε στην αντιπολίτευση και πριν από δύο χρόνια αναγκάστηκε να δώσει μάχη για την πολιτική του επιβίωση. Ως πρωθυπουργός, όμως, μπορεί να βρει τα πράγματα πιο εύκολα, λόγω της μεγάλης νίκης που τον καθιστά κυρίαρχο του παιχνιδιού εντός του κόμματός του και τον νομιμοποιεί να κάνει μεγάλες τομές στη χώρα.

Θα δούμε αν θα χρησιμοποιήσει αυτή τη δύναμη για να δώσει στους Ελληνες ένα όραμα, μια ελπίδα για το μέλλον. Αρκεί να θυμάται ο ίδιος ο Παπανδρέου ότι ο θρίαμβος του ΠΑΣΟΚ δεν είναι τόσο το αποτέλεσμα του προγράμματός του όσο της έντονης αποδοκιμασίας της Νέας Δημοκρατίας. Εως τις εβδομάδες της εκλογικής εκστρατείας καμία δημοσκόπηση δεν έκρινε τον Παπανδρέου ως καταλληλότερο για πρωθυπουργό ούτε το κόμμα του ως ικανοποιητική αντιπολίτευση. Με την προκήρυξη των πρόωρων εκλογών (η αποδοχή ήττας του Καραμανλή), οι ψηφοφόροι αγκάλιασαν τον Παπανδρέου, γνωρίζοντας ότι θα είναι ο επόμενος πρωθυπουργός, ελπίζοντας ότι θα φανεί άξιος του αξιώματος.

Ο Κώστας Καραμανλής, κουρασμένος πια από το ανυπάκουο κόμμα, τη δυσλειτουργική κυβέρνησή του και μια αντιπολίτευση αντίθετη σε όλα, έπαιξε την τελευταία του ζαριά και έχασε.

Η Νέα Δημοκρατία θα δυσκολευτεί να ξεπεράσει αυτήν την ήττα. Ηδη ο Καραμανλής δρομολόγησε τη διαδικασία της διαδοχής του. Αυτό είναι κατανοητό, αλλά είναι κρίμα. Βάζει την «παλικαριά» μπροστά από την υποχρέωση. Ο Καραμανλής βάσισε την εκλογική εκστρατεία του στο μήνυμα ότι η χώρα αντιμετωπίζει τεράστια οικονομικά προβλήματα και έχει ανάγκη μια κυβέρνηση με νωπή και δυνατή λαϊκή εντολή για να τα αντιμετωπίσει. Κατηγορούσε δε τον Παπανδρέου και το ΠΑΣΟΚ ως ανίκανους και ανεύθυνους. Τώρα θα έπρεπε να εντείνει τη μάχη για τις θέσεις του – είτε όταν το ΠΑΣΟΚ προσπαθήσει να υπεκφύγει από την πραγματικότητα είτε επειδή οι λύσεις απαιτούν σκληρές αποφάσεις και, συνεπώς, την ευρύτερη πολιτική συναίνεση, μια συναίνεση την οποία ένας νέος ηγέτης της αντιπολίτευσης δεν θα μπορέσει να δώσει εύκολα. Ο Καραμανλής έχει ακόμη μια ευκαιρία να προσφέρει υπηρεσία στη χώρα – και μια ευθύνη μεγαλύτερη από αυτήν που χρωστάει στο κόμμα του.

  • Tου Νικου Κωνστανταρα, Η Καθημερινή, 05/10/2009
ΑΠΟΨΕΙΣ
Tου Νίκου Κωνσταντάρα

Κυβέρνηση και αντιπολίτευση
Νέος Καραμανλής ή Παπανδρέου
Αυτά που θέλουν να ακούνε οι οπαδοί
Κέρδη και κόστος
Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Επικοινωνία και τιμωρία

Posted on Σεπτεμβρίου 6, 2009. Filed under: Εκλογές, Καραμανλής Κώστας |

Το ΄φερε από ΄δώ, το πήγε από εκεί και τελικώς η πραγματική ζωή εκδικήθηκε τους υβριστές της. Επέβαλε εκλογές για τα ελλείμματα και τα χρέη.

Και βεβαίως επιφύλαξε τη μεγαλύτερη τιμωρία σε εκείνον που διατυμπάνιζε το πρόβλημα των δημοσίων οικονομικών, που το κατέστησε μείζον και το μετέτρεψε σε βασικό εργαλείο πολιτικής αντιπαράθεσης στα χρόνια διεκδίκησης της εξουσίας. Ο κ. Καραμανλής διακρίθηκε, ιδιαιτέρως μετά το 2000, ως κήρυκας της δημοσιονομικής εξυγίανσης. Μιλούσε τότε για «οικονομία τραβεστί», επέκρινε τον κ. Σημίτη για δημιουργική λογιστική, επαγγέλθηκε και τελικώς επέβαλε την περιβόητη «δημοσιονομική απογραφή», την οποία χρησιμοποίησε πολιτικά, προκειμένου να βυθίσει τους αντιπάλους του και να στηρίξει την ηγεμονία του. Και το επέτυχε στα πρώτα χρόνια της θλιβερής, όπως απεδείχθη, «νέας διακυβέρνησης». Από το 2004 ως το 2007, η φαιά επικοινωνία του κ. Ρουσόπουλου και των επιτελών του Μεγάρου Μαξίμου απέδιδε τον Κώστα Σημίτη σαν καταστροφέα της χώρας, σαν το μέγιστο κακό, σαν τον υπεύθυνο όλων των δεινών.

Το ΠαΣοΚ και ο πρώην πρωθυπουργός λοιδορήθηκαν με ευθύνη του κ. Καραμανλή για τα «σούπερ ελλείμματα» και για τα «υπερχρέη» που παρέδωσαν, η ίδια η ένταξη της χώρας στην ΟΝΕ αμφισβητήθηκε κατά τρόπο σκαιότατο από τα διεθνή μέσα ενημέρωσης και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το χειρότερο έναντι της περιλάλητης απογραφής δόθηκαν υποσχέσεις και όρκοι τιμής υπέρ της δημοσιονομικής εξυγίανσης.

Μόνο που οι όρκοι και οι υποσχέσεις ουδέποτε τηρήθηκαν, επειδή απλούστατα ουδείς των νεοδημοκρατών πίστευε πραγματικά στη δημοσιονομική σταθερότητα. Ολες οι πράξεις, οι αποφάσεις κινούνταν προς την αντίθετη κατεύθυνση. Οποιος επιχειρήσει μια αναδρομή των δημοσιονομικών πεπραγμένων στην παρελθούσα πενταετία θα διαπιστώσει του λόγου το αληθές. Και θα κατανοήσει πως οι πρώτοι κυβερνητικοί νεοδημοκρατικοί λόγοι ήσαν απλώς προπαγανδιστικοί, για την εμπέδωση της εξουσίας και μόνο γι΄ αυτήν.

Ομως όπως είπαμε η πραγματική ζωή απεδείχθη πολύ σκληρή για τον κ. Καραμανλή. Εφθασε όμως ο καιρός που αυτή η αναντιστοιχία λόγων και έργων αποκαλύφθηκε πλήρως. Η χώρα βρίσκεται πλέον στα πρόθυρα της χρεοκοπίας και ο κ. Καραμανλής αναγκάστηκε για δεύτερη φορά, σε διάστημα δύο ετών, να συρθεί σε πρόωρες εκλογές, επειδή ακριβώς δεν μπόρεσε να ελέγξει τα δημόσια οικονομικά,στο όνομα της εξυγίανσης των οποίων είχε υψώσει φανταχτερά λάβαρα. Την έπαθε ως άλλος δάσκαλος που δίδασκε και νόμο δεν εκράτει και τώρα πληρώνει βαρύ τίμημα. Κινδυνεύει πλέον να υποστεί συντριβή και να τελειώσει πολιτικά πριν την ώρα του…

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Ο θλιβερός απερχόμενος

Posted on Σεπτεμβρίου 6, 2009. Filed under: Εκλογές, Καραμανλής Κώστας |

O κ. Καραμανλής μάς ανακοίνωσε με στόμφο ότι χρειάζεται «νωπή ψήφος» για να λυθούν όσα προβλήματα είχε πει ότι θα λύσει το 2004 και το 2007 και δεν τα έλυσε. Αυτό σημαίνει ότι η ψήφος του 2007 μπαγιάτεψε μέσα σε δύο χρόνια. Ανάμεσα στις φωτιές της Πελοποννήσου, της Πάρνηθας και της Εύβοιας και της φωτιές της Αττικής. Μπράβο στον πρωθυπουργό: δεν πρέπει να υπάρχουν πολλά προηγούμενα τέτοιας αποτυχίας. Ο κ. Καραμανλής πάντως αποφάσισε να είναι από την περασμένη Τετάρτη το βράδυ και ως την ημέρα των εκλογών απερχόμενος πρωθυπουργός. Μπορεί οι ψηφοφόροι να τον επαναφέρουν στο Μαξίμου όπως αυτοκτονικά το έπραξαν το 2007. Μπορεί επίσης- και αυτό είναι το πιθανότερο- να του απονείμουν τον τίτλο του «τέως». Να γυρίσουν σελίδα. Να αποφασίσουν ότι προτιμούν την αβεβαιότητα μιας αλλαγής, που περιλαμβάνει όμως και ελπίδες, από τη βεβαιότητα της σημερινής στασιμοαθλιότητας.

Ο «απερχόμενος» φρόντισε να διανθίσει το παράδοξο διάγγελμά του (το αυτοθαυμαστικά αυτοκριτικό!) με χαμηλού επιπέδου ανακρίβειες. Η πιο χοντρή αφορά την εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας που τον σέβεται τόσο πολύ, ως άνθρωπο και ως θεσμό, που δεν τον επισκέφτηκε καν προτού ανακοινώσει αποφάσεις που ανήκουν στις ελάχιστες αρμοδιότητες του ρυθμιστή του πολιτεύματος και προϋποθέτουν προηγούμενη συζήτηση και έγκριση από το Υπουργικό Συμβούλιο. Το ΠαΣοΚ ζήτησε εκλογές τώρα (και τις πέτυχε) με την προσθήκη ότι αν δεν εισακουστεί θα τις προκαλέσει την άνοιξη αρνούμενο η επανεκλογή του κ. Παπούλια να είναι κόλπο επιβίωσης του κ. Καραμανλή.

Εδώ που φτάσαμε, με το γενικευμένο αδιέξοδο σε όλους τους τομείς του δημόσιου βίου, οι εκλογές που αξίωσε το ΠαΣοΚ και αποφασίστηκαν είναι μια ανάσα ζωής για τη χώρα. Ο,τι είχε να προσφέρει η Δεξιά, το πρόσφερε και το φορτωθήκαμε. Ανήκει τώρα στην Κεντροαριστερά το πολύ δύσκολο έργο μιας άλλης θέλησης και μιας άλλης πολιτικής. Οφείλει να την εξηγήσει με συγκεκριμένες τολμηρές και συνάμα ρεαλιστικές προτάσεις, χωρίς λαϊκισμούς και χωρίς τους δισταγμούς όσων λογίζονται με αποκλειστικό κίνητρο το υποτιθέμενο «πολιτικό κόστος». Οφείλει να μιλήσει σε συνειδητούς δημοκράτες προοδευτικούς πολίτες και όχι στην κυρία Παπαρήγα, στον κ. Τσίπρα και ακόμη λιγότερο (σε σχέση με τα λεγόμενα «εθνικά» και όχι μόνο) στην πολυπλόκαμη Ακροδεξιά.

Διότι επιδίωξή της πρέπει να είναι μια πολιτικά και κοινωνικά ξεκάθαρη αυτοδυναμία. Το θέμα των ενδεχόμενων συμμαχιών δεν μπορεί πια να συζητηθεί καν παρά μόνο μετά τις εκλογές. Δηλαδή χωρίςεκβιασμούς. Ο συλλογικός ρόλος της Κεντροαριστεράς πρέπει να είναι η αλήθεια, η τόλμη και μαζί η ευθύνη και όχι η προβολή «σωτήρων». Σήμερα περισσότερο από ποτέ.

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Η Ν.Δ. βάζει φρένο στα σενάρια

Posted on Ιουλίου 23, 2009. Filed under: Ανασχηματισμός, Εκλογές, Καραμανλής Κώστας |

  • Τι λέγεται για ανασχηματισμό, εκλογές – Ο πρωθυπουργός θα συνεχίσει τις καθημερινές παρεμβάσεις

Ανοικτές όλες τις επιλογές του για ανασχηματισμό ή εκλογές φαίνεται ότι επιθυμεί να διατηρήσει ο πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής, καθώς το πολιτικό σκηνικό αποδεικνύεται εξαιρετικά ρευστό. Η αναζωπύρωση της προεδρολογίας, εξαιτίας της στάσης του ΠΑΣΟΚ, αλλά και οι διαστάσεις που ενδεχομένως λάβει η νέα γρίπη, αντικειμενικά, αθροίζονται στις παραμέτρους που συνυπολογίζουν οι συνεργάτες του πρωθυπουργού σε αναζήτηση του «παράθυρου ευκαιρίας για την ανατροπή των σημερινών πολιτικών συσχετισμών».

Ο κ. Κώστας Καραμανλής αναμένεται να συνεχίσει τις καθημερινές του παρεμβάσεις, τις επισκέψεις σε υπηρεσίες, υπουργεία, ταμεία, αλλά και την προώθηση πολιτικών, όπως τα χθεσινά μέτρα για την ανανέωση του στόλου οχημάτων, προκειμένου να έχει γεμάτη τη φαρέτρα του για παν ενδεχόμενο. Πρώτο μέλημα, ωστόσο, είναι ο τερματισμός της σεναριολογίας.

Για δεύτερη ημέρα χθες, κυβερνητικά στελέχη επεχείρησαν να θέσουν τέλος στη συζήτηση περί ανασχηματισμού, επιβεβαιώνοντας –εμμέσως πλην σαφώς– την ενόχληση του Μαξίμου για όσους πρωταγωνιστούν στη συζήτηση, μεταξύ των οποίων και ο γραμματέας της Ν. Δ. κ. Λ. Ζαγορίτης. «Ποιος σας είπε ότι θα γίνει ανασχηματισμός;» απάντησε ο υπουργός ΠΕΧΩΔΕ κ. Γ. Σουφλιάς μετά τη χθεσινή συνεδρίαση της κυβερνητικής επιτροπής, ενώ και κατά τη συνέντευξη Τύπου που ακολούθησε, απέφυγε οποιαδήποτε αναφορά. Στο ίδιο μήκος κύματος, κυβερνητικό στέλεχος εξηγούσε χθες, έξω από το Μέγαρο Μαξίμου, ότι «ακόμη κι αν επιθυμεί ο πρωθυπουργός να προβεί σε αλλαγές προσώπων, η διατήρηση της συζήτησης δεν διευκολύνει τους χειρισμούς του» ενώ, έτερος υπουργός σημείωνε: «Θα δούμε μετά το Δεκαπεντάυγουστο και αν…».

Οι συνεργάτες του πρωθυπουργού επιθυμούν να περιοριστούν τα γαλάζια στελέχη που ανατροφοδοτούν τη σχετική συζήτηση, ώστε να μπορέσει να διατηρηθεί ένα στοιχείο αιφνιδιασμού στην όποια πρωτοβουλία του και, φυσικά, να μην εμφανιστούν οι όποιες αλλαγές ως αποτέλεσμα των πιέσεων που ασκούνται διά των μέσων ενημέρωσης. Προς αυτή την κατεύθυνση, μάλιστα, δεν λείπουν και φαινόμενα «κοινοβουλευτικού αυτοματισμού», με γαλάζιους να στρέφονται εναντίον αλλήλων, όπως έπραξε χθες ο Γ. Καλαϊτζής ψέγοντας τον Μιλτ. Βαρβιτσιώτη γιατί ζήτησε αλλαγές προσώπων. «Δεν είναι σωστό για εν ενεργεία υπουργούς να μιλούν για αλλαγές. Υπάρχει πιθανότητα να σηκώσει το τηλέφωνο ο πρωθυπουργός και να του πει ότι “οι αλλαγές θα αρχίσουν από εσένα”» σημείωσε (984) ο κ. Καλαϊτζής. Στο ίδιο μήκος κύματος και ο Σ. Τσιτουρίδης, που υπογράμμισε, πάντως, πως «πολλά από τα στελέχη που δεν είναι σήμερα υπουργοί, θα μπορούσαν να είναι καλύτεροι υπουργοί από κάποιους που είναι. Αλλά αυτό είναι υπόθεση του πρωθυπουργού».

  • Του Γιωργου Π. Tερζη, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 23/07/2009
Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Σε αλλαγή πολιτικής ατζέντας επενδύει ο Κ. Καραμανλής

Posted on Ιουλίου 18, 2009. Filed under: Καραμανλής Κώστας, Πολιτική |

Στην αλλαγή της πολιτικής ατζέντας, που έχει ήδη αρχίσει να συντελείται με επίκεντρο τον τομέα της ασφάλειας και τις κυβερνητικές πρωτοβουλίες στην οικονομία και την εκπαίδευση, θα επενδύσει ο πρωθυπουργός Κ. Καραμανλής προκειμένου να διαμορφώσει τις εφεξής πολιτικές του κινήσεις. Επιδίωξή του είναι, αμέσως μετά τον Δεκαπενταύγουστο, να κυριαρχήσει επικοινωνιακά αφενός με την προώθηση πολιτικών που άργησαν απελπιστικά (βαρέα και ανθυγιεινά, διαρθρωτικά μέτρα), αφετέρου με την υλοποίηση αλλαγών σε κυβέρνηση και κόμμα.

Συνεργάτες του πρωθυπουργού διαπιστώνουν με ικανοποίηση ότι το «κλίμα» αλλά και η θεματολογία των μέσων ενημέρωσης έχει αλλάξει άρδην σε σχέση με την προηγούμενη περίοδο, αναγνωρίζουν, ωστόσο, ότι αυτό κάθε άλλο παρά αρκεί για την αναστροφή των πολιτικών ισορροπιών. Στην κορυφή της λίστας πρωτοβουλιών του πρωθυπουργού βρίσκεται ο ανασχηματισμός σε κυβέρνηση, κόμμα αλλά και σε θέσεις του δημοσίου τομέα, πιθανότατα πριν από τη Διεθνή Εκθεση Θεσσαλονίκης αλλά και η «εκτόνωση» της κοινοβουλευτικής ομάδας του κόμματος, που αναμένει ακόμη τον επίσημο απολογισμό της ήττας της 7ης Ιουνίου.

Με τα περισσότερα κυβερνητικά στελέχη να θεωρούν ότι το σενάριο εκλογών εντός Σεπτεμβρίου απομακρύνεται, η Ν.Δ. θα επιχειρήσει να επενδύσει στην άρνηση του Γ. Παπανδρέου να συμφωνήσει στην ανάδειξη προέδρου Δημοκρατίας από την υπάρχουσα βουλή. «Ο κ. Παπανδρέου θα πρέπει ήδη από τη ΔΕΘ να μας απαντήσει εάν πρόκειται να θέσει τη χώρα σε μία πολύμηνη προεκλογική ομηρία» σημείωνε προ ημερών κορυφαίο κυβερνητικό στέλεχος. Στόχος είναι να «χρεωθεί» το ΠΑΣΟΚ τις πρόωρες κάλπες, ακόμη κι αν στηθούν πριν από τον Μάρτιο του 2010. Το σχετικό σενάριο θέλει τον πρωθυπουργό να επικαλείται, στην πορεία προς την κατάθεση του προϋπολογισμού, την κρίσιμη οικονομική κατάσταση και την αναντίστοιχη στάση του ΠΑΣΟΚ να οδηγήσει σε εκλογές για να τις προκαλέσει ο ίδιος προς τα τέλη του φθινοπώρου.

  • Συνάντηση με Χατζηδάκη

«Αυτό που χρειάζεται ο τόπος είναι γρήγορες και πρακτικές αλλαγές, που θα αλλάξουν την καθημερινότητά μας, που αφορούν τον πολίτη» σημείωσε ο υπουργός Ανάπτυξης Κ. Χατζηδάκης, που βρέθηκε χθες για δεύτερη φορά σε 24 ώρες στο Μέγαρο Μαξίμου. Αντικείμενο της συζήτησης με τον Κ. Καραμανλή ήταν αφενός η απλοποίηση των διαδικασιών ίδρυσης επιχειρήσεων αλλά και η ενίσχυση της διαφάνειας στις δημόσιες προμήθειες με χρήση και του Διαδικτύου.

  • Του Γιωργου Π. Τερζη, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 18/07/2009
Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Από τον Κ. Καραμανλή στον Γεώργιο Ράλλη και στον Κώστα Σημίτη

Posted on Ιουνίου 23, 2009. Filed under: ΚΚΕ, Καραμανλής Κώστας, Νέα Δημοκρατία, ΠΑΣΟΚ, Πολιτικό σύστημα, Πολιτική, Πολιτική ευθύνη, ΣΥΝ, ΣΥΡΙΖΑ |

  • Γιατί παραιτούνται οι αρχηγοί κομμάτων
  • Του Κωνσταντινου Ζουλα, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 21/6/2009

Εχει μεγάλο ενδιαφέρον να αναζητήσει κανείς τι οδηγεί εντέλει έναν αρχηγό κόμματος σε παραίτηση, όπως αυτή του κ. Αλέκου Αλαβάνου από την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ. Μια εκλογική αποτυχία σίγουρα αποτελεί καθοριστικό παράγοντα, αλλά μείζονα ρόλο «παίζουν» βέβαια το πολιτικό, το κομματικό ή και το προσωπικό κριτήριο της πολιτικής επιβίωσης και υστεροφημίας. Σε κάθε περίπτωση χρήσιμη και αυτονόητη είναι εξαρχής μια διευκρίνιση: Αλλη πολιτική βαρύτητα έχει η παραίτηση των αρχηγών στα κόμματα εξουσίας κι άλλη στα μικρότερα, τα οποία καλώς ή κακώς επηρεάζουν λιγότερο τον ρουν των πραγμάτων.

Με τα δεδομένα αυτά είναι πράγματι αξιοσημείωτο ότι από τους έξι πρωθυπουργούς που είχε η Ελλάδα στη μεταπολίτευση, δύο παραιτήθηκαν χωρίς να δώσουν μια εκλογική μάχη που όλα έδειχναν ότι θα χάσουν -Κων. Καραμανλής (1980) και Κώστας Σημίτης (2003)-, δύο αφού υπέστησαν μια δεινή ήττα -Γεώργιος Ράλλης (1981) και Κώστας Μητσοτάκης (1993)- και δύο για λόγους ανεξάρτητους των προθέσεών τους – Ανδρέας Παπανδρέου (1996) και Ξενοφώντας Ζολώτας (1990).

Κατά μια παράδοξη σύμπτωση, επίσης, δύο είναι μέχρι στιγμής οι αρχηγοί της αξιωματικής αντιπολίτευσης που παραιτήθηκαν χωρίς να κατορθώσουν να γίνουν πρωθυπουργοί (Ευάγγελος Αβέρωφ και Μιλτιάδης Εβερτ), ενώ ο αριθμός δύο φαίνεται να επηρεάζει και την πορεία της Αριστεράς: Τρεις αρχηγούς έχει αλλάξει το ΚΚΕ μεταπολιτευτικά (Χαρ. Φλωράκης, Γρηγόρης Φαράκος και Αλέκα Παπαρήγα), ενώ και ο Συνασπισμός (ΣΥΡΙΖΑ) θα μπορούσε να αναζητήσει τα κατά καιρούς προβλήματά του στο μοντέλο της… δυαρχίας στην ηγεσία του (Χαρ. Φλωράκης – Λεωνίδας Κύρκος παλαιότερα, Αλέκος Αλαβάνος – Αλέξης Τσίπρας σήμερα).

Πέραν ωστόσο των προφανώς αυθαίρετων αυτών διαπιστώσεων, μια σύντομη αναδρομή στους λόγους και κυρίως στον τρόπο που επέλεξαν να αποχωρήσουν οι πρωταγωνιστές της μεταπολιτευτικής μας ιστορίας, είναι χωρίς άλλο διδακτική για τη θέση που εκ των υστέρων κατέχουν στη συλλογική μνήμη.

Ετσι ενώ για παράδειγμα ο ιδρυτής της Ν.Δ. Κων. Καραμανλής και ο Κώστας Σημίτης είναι οι μόνοι πρωθυπουργοί που προτίμησαν να παραιτηθούν πριν από μια εκλογική δοκιμασία, μόνον στον δεύτερο καταλογίζεται μέχρι σήμερα φυγομαχία. Και τούτο διότι ο Καραμανλής παραιτήθηκε μεν πριν από τις εκλογές του 1981, αλλά έχοντας ήδη προσδιορίσει τον επόμενο πολιτικό στόχο που πέτυχε: διά της «μετακόμισής» του στην Προεδρία της Δημοκρατίας να μην ανατραπούν από τον Ανδρέα Παπανδρέου μείζονες επιλογές του, όπως η ένταξη της χώρας στην ΕΟΚ. Ενώ στον αντίποδα ο Κώστας Σημίτης όχι μόνον δεν απέφυγε να του χρεωθεί η συντριβή του ΠΑΣΟΚ το 2004, αλλά κατηγορήθηκε σφοδρότατα και για τον τρόπο που μεθόδευσε τη διαδοχή του. Το περιβόητο δακτυλίδι που έδωσε στο Γ. Παπανδρέου μέχρι πρότινος ήταν αιτία να επικρίνεται και από σημαίνοντα στελέχη του ΠΑΣΟΚ, ενώ για αρκετό καιρό επισκίασε ακόμη και τα αδιαμφισβήτητα πρωθυπουργικά του επιτεύγματα.

Για παρεμφερείς λόγους άλλωστε ελέγχεται σήμερα και ο κ. Αλ. Αλαβάνος. Οι σύντροφοί του δεν τον καλούν μόνον να εξηγήσει τους πολιτικούς (και όχι προσωπικούς) λόγους της παραίτησής του, αλλά και την επιλογή του να επιβάλλει σε ανύποπτο χρόνο στο τιμόνι του Συνασπισμού τον κ. Αλέξη Τσίπρα. Πόσω μάλλον όταν τον αμφισβητεί σήμερα, όπως μέχρι πρότινος ο κ. Σημίτης τον κ. Γ. Παπανδρέου…

Η περίπτωση του Ανδρέα Παπανδρέου είναι εντελώς διαφορετική. Ο ιδρυτής του ΠΑΣΟΚ υποχρεώθηκε μέσα στο νοσοκομείο να υπογράψει το κείμενο της παραίτησής του από την πρωθυπουργία, όταν επείσθη ότι οι δυνάμεις δεν του επέτρεπαν να συνεχίσει. Ενδεικτικό ωστόσο της «εξάρτησής» του με την εξουσία, είναι ότι ουδέποτε παραιτήθηκε και από την προεδρία του ΠΑΣΟΚ. Ακόμη και σήμερα οι Τηλ. Χυτήρης και Νίκος Αθανασάκης κρατούν ως επτασφράγιστο μυστικό τι τους είχε εκμυστηρευθεί ότι θα πράξει στο Συνέδριο του 1993, που έμελλε να διεξαχθεί μία μόλις μέρα μετά τον θάνατό του.

Ο Κώστας Μητσοτάκης από την άλλη πλευρά παραιτήθηκε, ως γνωστόν, αφού υπέστη δεινή εκλογική ήττα το 1993, την οποία εξακολουθεί να αποδίδει σε εσωτερική υπονόμευση και όχι σε σφάλματα της δικής του κυβέρνησης. Ο ιστορικός του μέλλοντος, ωστόσο, είναι βέβαιο ότι θα αναζητήσει και τους πολιτικούς λόγους που ο Κ.Μητσοτάκης δεν ξαναδιεκδίκησε την ηγεσία της Ν.Δ. παραδίδοντας επί της ουσίας αμαχητί την ηγεσία της Ν.Δ. στον Μιλτ. Εβερτ. Ο δε τελευταίος, όπως προαναφέρθηκε, είναι ο μόνος μαζί με τον Ευάγγελο Αβέρωφ που δεν κατόρθωσε να φτάσει ως αρχηγός της αντιπολίτευσης στην εξουσία. Ο μεν Μιλτ. Εβερτ παραιτήθηκε μετά την ήττα του από τον Κώστα Σημίτη το 1996, ο δε Ευ. Αβέρωφ παρέδωσε την ηγεσία της Ν.Δ. όταν έχασε τις ευρωεκλογές του 1984, αλλά ο πραγματικός λόγος -που δεν έκρυψε- ήταν η βεβαρημένη υγεία του.

Στα αξιοσημείωτα τέλος της σύντομης αυτής αναδρομής είναι ο παραλληλισμός που θα μπορούσε να γίνει στην πορεία του Γεωργίου Ράλλη και του κ. Γιώργου Παπανδρέου. Αμφότεροι ανέλαβαν την ηγεσία των κομμάτων τους προ μιας βέβαιης και προεξοφλημένης ήττας. Ο Γ. Ράλλης ωστόσο καίτοι εκ των πραγμάτων δεν έφταιγε, παραιτήθηκε αμέσως μετά τη συντριβή της Ν.Δ. το 1981. Ενώ ο σημερινός πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ κατόρθωσε εντέλει να διεκδικεί την εξουσία έχοντας υποστεί τρεις εκλογικές ήττες, γεγονός που δεν έχει προηγούμενο στην πρόσφατη ελληνική ιστορία…

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Ν.Δ., τα δύο σενάρια της επόμενης ημέρας

Posted on Ιουνίου 23, 2009. Filed under: Καραμανλής Κώστας, Νέα Δημοκρατία, Πολιτική |

  • Αντικρουόμενες εισηγήσεις για τον χρόνο των βουλευτικών εκλογών
  • Της Ελλης Τριανταφυλλου, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 21/6/2009

Κλειστά εξακολουθεί να κρατάει ο Κ. Καραμανλής τα χαρτιά σε σχέση με τις επόμενες κινήσεις του, αν και στη συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε την Παρασκευή στις Βρυξέλλες, έβαλε φρένο στη συζήτηση περί ανασχηματισμού και θεαματικών αλλαγών, καθώς και στα σενάρια περί πρόωρων εκλογών.

Την ίδια ώρα, στο εσωτερικό της κυβέρνησης και του κόμματος αναπτύσσονται δύο σχολές σκέψης για την επόμενη ημέρα μετά τις ευρωεκλογές και τα νέα δεδομένα που δημιούργησαν. Η πρώτη προκρίνει ως πολιτικά ορθή την προσπάθεια εξάντλησης της τετραετίας και –σε κάθε περίπτωση– τη μετακύλιση της ευθύνης των εκλογών τον προσεχή Μάρτιο στο ΠΑΣΟΚ. Οι θιασώτες του συγκεκριμένου σεναρίου πιστεύουν πως οι όποιες αλλαγές σε κυβέρνηση και κόμμα θα πρέπει να μετατεθούν για τον Σεπτέμβριο, με την έναρξη της νέας πολιτικής περιόδου, καθώς εάν γίνουν τώρα, μέχρι τότε θα έχουν «απορροφηθεί». Εκτιμούν, δε, ότι το βάρος θα πρέπει να δοθεί στις πολιτικές και όχι στα πρόσωπα, καθώς, όπως λένε, η κυβέρνηση θα κριθεί από τα αποτελέσματα των δράσεών της.

  • Θα «ξεφουσκώσει» ο ΛΑΟΣ

Το βασικό σκεπτικό των υποστηρικτών τής παραπάνω πολιτικής αντίληψης στηρίζεται στην ανάλυση των χαρακτηριστικών της συγκυρίας. Λένε, δηλαδή, τα κυβερνητικά στελέχη που εισηγούνται στον πρωθυπουργό να αποφύγει τις βιαστικές κινήσεις και να επικεντρώσει την προσπάθεια στην ταχύτερη υλοποίηση του κυβερνητικού έργου, ότι το κλίμα μπορεί να βελτιωθεί σημαντικά για τη Ν.Δ. αν επιμείνει με μεγαλύτερη αποφασιστικότητα στην πολιτική της. Επίσης, τα ίδια στελέχη εκτιμούν πως μέχρι την άνοιξη ο ΛΑΟΣ θα έχει «ξεφουσκώσει», όπως συνέβη με τον ΣΥΡΙΖΑ – ιδιαίτερα αν επιβεβαιωθούν οι δεσμεύσεις των αρμοδίων στελεχών για θεαματική αλλαγή του κέντρου της Αθήνας τους επόμενους μήνες, αλλά και ότι ο κ. Γ. Παπανδρέου θα εισπράξει σημαντικό πολιτικό κόστος προακαλώντας εθνικές εκλογές με όχημα την επανεκλογή του κ. Παπούλια, ειδικά εάν δεν διαφαίνεται ως ορατός ο στόχος της αυτοδυναμίας.

Ορισμένοι, μάλιστα, όπως ο υπουργός Εθνικής Αμυνας, Ευάγγελος Μεϊμαράκης, θεωρούν ότι η κυβέρνηση θα πρέπει να κινηθεί με ορίζοντα εκλογών το 2011. Εξ ου και η πρόσφατη παρέμβασή του για τους Βατοπεδινούς και τον Γιάννη Μανώλη, η οποία είχε στόχο να αποκλιμακωθεί η εσωτερική ένταση στη Νέα Δημοκρατία και να διασφαλιστεί ο αναγκαίος πολιτικός χρόνος στον πρωθυπουργό για την ανάταξη της εικόνας του κόμματος.

Ο κ. Μεϊμαράκης, όπως και οι κ. Προκόπης Παυλόπουλος, Ντόρα Μπακογιάννη, Αρης Σπηλιωτόπουλος, Κώστας Μαρκόπουλος κ.ά., εκτιμούν ακόμη ότι τυχόν πρόωρη προσφυγή στη διάρκεια οικονομικής κρίσης –και χωρίς να έχει διασφαλιστεί η ανάδειξη αυτοδύναμης κυβέρνησης– θα αποδοκιμαστεί έντονα από τους πολίτες. Εκεί που διαφωνούν, είναι στον χρόνο ανάληψης των πρωτοβουλιών αλλά και στην έκτασή τους.

  • Η άλλη άποψη

Στην αντίπερα όχθη, άλλοι υπουργοί καθώς και συνεργάτες του πρωθυπουργού, όπως ο κ. Γιώργος Σουφλιάς, ο κ. Γιάννης Λούλης κ.ά., φέρονται να εισηγούνται εκλογές τον Σεπτέμβριο, κρίνοντας ότι παρά τη βεβαρημένη συγκυρία, η μάχη μπορεί να κερδηθεί. Οι υποστηρικτές αυτού του σεναρίου εκτιμούν ότι υπό συνθήκες έντονης πολιτικής πόλωσης, τα ποσοστά του ΛΑΟΣ θα υποχωρήσουν – ιδιαίτερα, μάλιστα, αν επιβεβαιωθούν στην πράξη οι δεσμεύσεις των αρμοδίων για θεαματική αλλαγή της εικόνας του κέντρου της Αθήνας μέσα στο καλοκαίρι. Αντιστοίχως, πολλά κυβερνητικά στελέχη πιστεύουν ότι παρά την καταφανή νίκη που πέτυχε, το ΠΑΣΟΚ δεν έχει δημιουργήσει μέχρι στιγμής σοβαρή δυναμική νίκης, καθώς επενδύει σχεδόν αποκλειστικά στα προβλήματα και στις αδυναμίες της κυβέρνησης. Επιπροσθέτως, λόγω των περιορισμένων ποσοστών που έλαβαν ο ΣΥΡΙΖΑ αλλά και οι Οικολόγοι Πράσινοι, το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης δεν έχει να αντλήσει σημαντική δύναμη από την Αριστερά, σε αντίθεση από τη Ν.Δ., που μπορεί να επανακτήσει μέρος των ψηφοφόρων του ΛΑΟΣ και του Στέλιου Παπαθεμελή. Η παραπάνω συλλογιστική ενισχύεται και με την ανθεκτικότητα που εξακολουθεί να επιδεικνύει το ηγετικό προφίλ του Κ. Καραμανλή, αφού όπως λένε κυβερνητικά στελέχη, στις εθνικές εκλογές, το δίλημμα «Καραμανλής ή Παπανδρέου» θα έχει μεγαλύτερη επίδραση από εκείνη που είχε στις ευρωεκλογές.

Ο δεύτερος λόγος για τον οποίον προτείνουν εκλογές τον Σεπτέμβριο, είναι η ισχνή κοινοβουλευτική πλειοψηφία και τα εσωτερικά προβλήματα, που είναι σαφές πως θα κληθεί να αντιμετωπίσει το Μέγαρο Μαξίμου με την έναρξη της Ολομέλειας της Βουλής.

  • Εγγυητής της ενότητας

Οι υποστηρικτές του παραπάνω σεναρίου θεωρούν ότι θα πρέπει να στηθούν κάλπες ακόμη κι αν είναι πιθανή μια εκλογική ήττα, διότι όπως λένε, η Ν.Δ. θα εξέλθει με λιγότερες απώλειες από εκείνες που θα έχει μετά έναν δύσκολο και εν πολλοίς απρόβλεπτο χειμώνα. Οσοι εισηγούνται στον πρωθυπουργό να προκηρύξει εκλογές το αργότερο για τα τέλη Σεπτεμβρίου, επιπλέον φρονούν ότι ακόμη κι αν το ΠΑΣΟΚ εξασφαλίσει νίκη και αυτοδυναμία, η επόμενη ημέρα δεν θα είναι ανέφελη για τον νικητή της κάλπης, ο οποίος θα κληθεί να λάβει όλα τα δυσάρεστα μέτρα. Κάποιοι από εκείνους που επιμένουν στον προαναφερθέντα χειρισμό, αναδεικνύουν ακομη μία παράμετρο: την παραμονή του Κ. Καραμανλή στο τιμόνι της Ν.Δ. και την επομένη μιας ενδεχόμενης εκλογικής ήττας. «Μόνο ο Καραμανλής μπορεί να εγγυηθεί την ενότητα της Ν.Δ.», λένε. Εκτιμούν, δε, πως τότε ο αρχηγός της Ν.Δ. θα έχει όλη την άνεση να εξυγιάνει και να ανασυγκροτήσει το κόμμα και να διεκδικήσει εκ νέου την πρωθυπουργία σε εύθετο χρόνο.

Μέχρι στιγμής, ο πρωθυπουργός Κ. Καραμανλής ακούει και δεν μιλάει. Αλλωστε, γνωρίζει ότι μέχρι τα μέσα Αυγούστου, οπότε θα κληθεί να πάρει οριστικές αποφάσεις, μεσολαβεί ένα εξαιρετικά κρίσιμο διάστημα. Από τα γεγονότα (βλ. πυρκαγιές) που θα μεσολαβήσουν ή δεν θα μεσολαβήσουν και, κυρίως, από τον τρόπο που η κυβέρνηση θα τα διαχειριστεί, αν προκύψουν, θα κριθεί σε μεγάλο βαθμό και η πλευρά που θα γείρει η πολιτική ζυγαριά.

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Ελλειμμα ιδεολογικό

Posted on Μαΐου 31, 2009. Filed under: Ιδεολογία, Καραμανλής Κώστας, Νέα Δημοκρατία, ΠΑΣΟΚ, Πολιτική |

  • Tου Κωστα Ιορδανιδη, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 31/5/2009
  • H νέα παράμετρος των Ευρωεκλογών που διεξάγονται την προσεχή Κυριακή είναι «οικολογική», καθώς το κόμμα που εκπροσωπεί αυτήν την τάση φαίνεται να εξασφαλίζει πάνω από το 8% των εκλογέων, σύμφωνα με δημοσκοπήσεις. Είδος καινόν, πολιτικώς απροσδιόριστο, με ασύμβατες τοποθετήσεις σε θέματα της εξωτερικής πολιτικής εν σχέσει με τα ελλαδικώς ισχύοντα, είναι απολύτως λογικό να προκαλεί αμηχανία στους παραδοσιακούς σχηματισμούς που συγκροτούν έως τώρα το πολιτικό φάσμα της χώρας.

Θα ήταν σφάλμα, ωστόσο, να αποδοθεί η απήχηση του κόμματος αυτού στην αύξηση των «οικολογικών ευαισθησιών» του μέσου Ελληνα πολίτη, πολύ περισσότερο αφού όλα κόμματα περιλαμβάνουν στο πρόγραμμά τους θέματα προστασίας περιβάλλοντος.

Το χαρακτηριστικό του κόμματος των Οικολόγων είναι ότι αποτελούν διέξοδο διαμαρτυρίας, για παραδοσιακούς ψηφοφόρους τόσο της Νέας Δημοκρατίας όσο και του ΠΑΣΟΚ, που επέλεξαν την «αβλαβή» μεταπήδησή τους σε ένα σχηματισμό που υποτίθεται ότι είναι «απολιτικός.» Από την άποψη αυτή οι Οικολόγοι είναι το δημιούργημα μιας σταδιακής απαξιώσεως των εκπροσωπουμένων στη Βουλή κομμάτων.

Δεν ενδιαφέρει, φυσικά, το παρόν ή το μέλλον του κόμματος των Οικολόγων, δεν ενδιαφέρει ο βαθμός ιδεολογικής πολυεδρικότητος που ενδεχομένως υπάρχει στο ΠΑΣΟΚ. Τον συντηρητικό ψηφοφόρο ενδιαφέρει η ιδεολογική φυσιογνωμία της παρατάξεώς του και το έλλειμμα αυτό είναι ιδιαιτέρως εμφανές στη σημερινή συγκυρία.

Περιπλανήθηκε η Νέα Δημοκρατία επί σειράν ετών στην ερημία του «μεσαίου χώρου» και ανεδείχθη ο ΛΑΟΣ, από τους δυσαρεστημένους συντηρητικούς, με αποτέλεσμα να μειωθεί η παραδοσιακή δύναμη της παρατάξεως κατά τέσσερις ή πέντε μονάδες.

Η «φιλελεύθερη» ομάς της Ν.Δ., δυσανάλογα θορυβώδης, απέτυχε να συγκρατήσει τους καιροσκόπους του μεσαίου χώρου, που έλκονται από το ΠΑΣΟΚ, καθώς αυξάνεται η ισχύς του στις δημοσκοπήσεις.

Με την εμφάνιση των Οικολόγων, κάποιοι από τους παραδοσιακούς συντηρητικούς ψηφοφόρους, που από αυξημένο αίσθημα νομιμοφροσύνης δεν μεταπήδησαν στον ΛΑΟΣ ούτε ήταν δυνατόν ποτέ να καταφύγουν στο ΠΑΣΟΚ, σπεύδουν να ενισχύσουν με την ψήφο τους το νέο αυτό κόμμα.

Αλλά όταν ένα κόμμα αποφασίζει να ενεργήσει δίχως σαφή ιδεολογική ταυτότητα, καθίσταται διαχειριστικό, η αγωνιστικότης των οπαδών του μειώνεται και κυρίως οι μεταπηδήσεις σε άλλες παρατάξεις γίνονται αναπόφευκτες. Αυτό ακριβώς συμβαίνει σήμερα.

Ο κ. Κώστας Καραμανλής είναι ο μόνος που μπορεί -εάν θελήσει- να δώσει στη συντηρητική παράταξη μία σαφή ιδεολογική τροπή. Κινήσεις στο επίπεδο της τακτικής μπορεί να εξασφαλίσουν εκλογικές νίκες, αλλά οδηγούν σε εξαχρείωση, δημιουργούν προϋποθέσεις διαφθοράς και αυτό συνέβη την τελευταία πενταετία.

Παρά τις φωνασκίες των εκσυγχρονιστών, το «Τέλος της Ιστορίας» δεν επήλθε ούτε έπαυσε να υφίσταται η ανάγκη κομμάτων με σαφή ιδεολογική φυσιογνωμία. Το πρόβλημα που αντιμετωπίζει η Ν.Δ. σε αυτές τις εκλογές είναι μια κάποια «ομοιομορφία» της με ένα τμήμα του ΠΑΣΟΚ. Αυτός είναι ο λόγος της φυγής προς άλλες κατευθύνσεις και η δυσκολία συσπειρώσεως των παραδοσιακών της ψηφοφόρων, που είναι και το ζητούμενο σε αυτές τις εκλογές.

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Η νόσος των δυτών

Posted on Μαΐου 31, 2009. Filed under: Καραμανλής Κώστας, Νέα Δημοκρατία, ΠΑΣΟΚ, Παπανδρέου Γιώργος, Πολιτική |

  • Tου Αλέξη Παπαχελά, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 31/5/2009
  • Eίναι εξαιρετικά δύσκολο να μπει κανείς στη θέση ενός πολιτικού ηγέτη την ώρα που παίρνει δύσκολες αποφάσεις. Από τις περιγραφές φίλων και γνωστών που έχουν ζήσει την απίστευτη ένταση του Μεγάρου Μαξίμου σε διαφορετικές περιόδους, αντιλαμβάνομαι πως οι ένοικοί του κινδυνεύουν σε τέτοιες οριακές στιγμές από τα συμπτώματα της «νόσου των δυτών» υπό την πίεση των διλημμάτων, των αντικρουόμενων συμφερόντων και των απρόβλεπτων καταστάσεων και μεγάλων εγωισμών που χειρίζονται κάθε μέρα. Στα «δύσκολα» είναι απολύτως προβλέψιμο πως κλείνεσαι σε έναν ασφυκτικό κλοιό «εμπίστων πλην μετρίων» από τον οποίο κρίνεις τα πάντα με βάση το τι βολεύει και τι όχι.

Ο κ. Καραμανλής μοιάζει τώρα να έχει πάρει τις αποφάσεις του. Αν η διαφορά την επόμενη Κυριακή είναι μικρότερη των 3 – 4 μονάδων, το πιθανότερο είναι να πάει σε εκλογές έως τον Οκτώβριο. Η λογική είναι απλή: η διαφορά αυτή «παλεύεται», το ΠΑΣΟΚ ενδεχομένως να ξαναμπεί σε μια περίοδο εσωστρέφειας και διενέξεων και μέχρι το φθινόπωρο δεν θα έχουν ληφθεί αυστηρά δημοσιονομικά μέτρα ούτε και θα έχει ξεδιπλωθεί εντελώς ο αντίκτυπος της οικονομικής κρίσης. Αν πάλι η διαφορά είναι μεγαλύτερη, τότε θα ακολουθηθεί η γραμμή «βλέποντας και κάνοντας». Σ’ αυτήν την εξίσωση λείπει βεβαίως ένα στοιχείο: το πότε θα πάρει η κυβέρνηση τα μέτρα που απαιτούνται για να αντιμετωπίσει το πανθομολογούμενο δημοσιονομικό αδιέξοδο της χώρας.

Ορισμένα κορυφαία κυβερνητικά στελέχη υποστηρίζουν πως τα μέτρα έπρεπε να έχουν ήδη ανακοινωθεί, πριν από τις ευρωεκλογές. Κατά την άποψή τους, μπορεί αυτό να οδηγούσε σε αύξηση της ψαλίδας με το ΠΑΣΟΚ, αλλά ενδεχομένως και να λειτουργούσε ευεργετικά για τη Ν. Δ. Πρώτα απ’ όλα, σε περίπτωση σημαντικής ήττας ο κ. Καραμανλής θα μπορούσε εύκολα να ισχυριστεί πως «εντάξει με τιμωρήσατε, αλλά εγώ έκανα το καθήκον μου». Θα ήταν παράλληλα μια ουσιαστική και τονωτική ένεση στο ιδεολόγημα της υστεροφημίας του που δεν μπορεί να μην τον απασχολεί. Ταυτόχρονα όμως θα έβαζε και τους κεντρώους, μετακινούμενους ψηφοφόρους σε ουσιαστικό δίλημμα. Οι ψηφοφόροι αυτοί δεν έχουν πεισθεί από τον κ. Παπανδρέου, αλλά έχουν πραγματικά βαρεθεί να ακούνε την ίδια κασέτα περί μεταρρυθμίσεων όταν συνειδητοποιούν πως όλες οι μεγάλες τομές που όντως νομοθέτησε η κυβέρνηση έχουν κυριολεκτικά μείνει στα χαρτιά, από τον νόμο για την παιδεία και τη συγχώνευση των ασφαλιστικών Ταμείων, μέχρι την πρόσφατη συγχώνευση φορέων που θα αφήσει… αθικτο το προσωπικό.

Ο κ. Καραμανλής προτίμησε την κλασική μέθοδο της εκλογικής σιγουριάς. Είναι περίεργο, γιατί η μεγάλη του δύναμη προερχόταν πάντοτε από την εικόνα που προέβαλλε πως δεν τον ενδιέφερε και πολύ η καρέκλα του πρωθυπουργού. Είναι όμως προφανές πως οι άνθρωποι που προτιμά να ακούει όταν κλείνει η πόρτα και φεύγει ο ευρύτερος κύκλος είναι οι άνθρωποι που λατρεύουν με πάθος τις καρέκλες τους και φοβούνται μην τις χάσουν.

Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε τι ακριβώς θα γίνει την επόμενη Κυριακή. Το βέβαιο είναι πως δεν εκδηλώνεται κανένα συγκλονιστικό ρεύμα υπέρ του ΠΑΣΟΚ και πως ο κ. Καραμανλής «μιλάει» πιο πολύ στον μέσο ψηφοφόρο σε σχέση με τον κ. Παπανδρέου. Από την άλλη, η δυσαρέσκεια ενός μεσαίου χώρου είναι μεγάλη και λείπει το διακύβευμα που θα κάνει κάποιον μη κομματικό ψηφοφόρο να ψηφίσει για μια ακόμη φορά την Ν. Δ. Το κρίμα είναι πως δεν μπορούμε να αποφασίσουμε με βάση πραγματικά δεδομένα. Ο ένας μας λέει πάλι «ψηφίστε με ξανά και θα δείτε πως θα αλλάξω τρόπο διακυβέρνησης» και ο άλλος έχει πεισθεί πως «όσο λιγότερο σαφής και συγκεκριμένος είναι τόσο το καλύτερο».

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Νέο δίλημμα: Καραμανλής ή Παπανδρέου

Posted on Μαΐου 30, 2009. Filed under: Ευρωεκλογές, Καραμανλής Κώστας, Νέα Δημοκρατία, Πολιτική |

  • Στον πρωθυπουργό επενδύει η Ν.Δ.
  • Της Ελλης Tριανταφυλλου, Η Καθημερινή, 30/5/2009

Στην τελική ευθεία προς τις ευρωεκλογές της 7ης Ιουνίου, όλοι οι προβολείς της Ν.Δ. πέφτουν στον Κ. Καραμανλή. Στον απόηχο της παρουσίας του πρωθυπουργού στην τηλεμαχία των πολιτικών αρχηγών, η οποία εισέπραξε θετικά σχόλια από βουλευτές και στελέχη της Ν.Δ., το κυβερνών κόμμα κορυφώνει την προσπάθεια για αλλαγή των ισορροπιών, με μία προεκλογική καμπάνια καθαρά προσωποκεντρική. Τόσο τα τηλεοπτικά σποτ όσο και ο γενικότερος σχεδιασμός επενδύει στο «κεφάλαιο Καραμανλής» και στη σύγκριση του πρωθυπουργού με τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Υπουργοί και βουλευτές της Ν.Δ. δηλώνουν ικανοποιημένοι για τις επιδόσεις του πρωθυπουργού στην τηλεμαχία. Επικαλούνται, μάλιστα, και σφυγμομέτρηση που δημοσιοποιήθηκε για να ενισχύουν την εκτίμησή τους ότι ο κ. Καραμανλής είχε την καλύτερη παρουσία μεταξύ των πολιτικών αρχηγών. Παρότι αναγνωρίζουν πως εκ των πραγμάτων ο πρωθυπουργός είχε τον «άχαρο» ρόλο να δικαιολογήσει λάθη, παραλείψεις και ανεπάρκειες της κυβερνητικής θητείας της Ν.Δ., οι περισσότεροι κρίνουν ότι ο πρωθυπουργός εξέπεμψε αποφασιστικότητα, ενώ χειρίστηκε τα δύσκολα ζητήματα με επικοινωνιακή άνεση, ταχύτητα στις απαντήσεις και περιεκτικότητα στις τοποθετήσεις του. Το μόνο σημείο, το οποίο εξακολουθεί να προκαλεί ζωηρές συζητήσεις στο εσωτερικό της Ν.Δ., είναι οι απαντήσεις του σε σχέση με την υπόθεση της Μονής Βατοπεδίου και κυρίως η βεβαιότητα που εξέφρασε ο κ. Καραμανλής ότι δεν υπάρχει πολιτικό πρόσωπο, από τη Ν.Δ. ή το ΠΑΣΟΚ, που να χρηματίστηκε ή να έβλαψε επί σκοπώ το Δημόσιο. Η καθαρότητα με την οποία εξέφρασε την άποψη αυτή στην προχθεσινή τηλεοπτική αναμέτρηση, ενίσχυσε σημαντικά την εκτίμηση ότι δεν τίθεται θέμα μη συμμετοχής όσων ενεπλάκησαν στην υπόθεση στα εθνικά ψηφοδέλτια του κόμματος.

Και αυτό, παρά το γεγονός ότι ορισμένοι εξακολουθούν να υποστηρίζουν ότι τα πάντα είναι ανοικτά και ότι τις αποφάσεις για το ζήτημα αυτό, ο πρωθυπουργός θα λάβει όταν έρθει η ώρα.

Στην αντίστροφη μέτρηση προς την ευρωκάλπη, στο εσωτερικό του κυβερνώντος κόμματος καταγράφεται συγκρατημένη αισιοδοξία ότι θα αυξηθεί ο βαθμός συσπείρωσης της Ν.Δ. και αντιστοίχως θα ανακοπεί η ισχυρή τάση αποχής. Μάλιστα, κυβερνητικά και κομματικά στελέχη αφήνουν να εννοηθεί ότι η εικόνα αυτή επιβεβαιώνεται από τις κυλιόμενες δημοσκοπήσεις που διενεργεί το Μέγαρο Μαξίμου αλλά και από το κλίμα που μεταφέρει στη Ρηγίλλης ο κομματικός μηχανισμός. Χθες το βράδυ, ο κ. Καραμανλής επισκέφτηκε το Μαρκόπουλο Αττικής, απ’ όπου επιτέθηκε εκ νέου στον Γ. Παπανδρέου και τη στάση του ΠΑΣΟΚ έναντι των μεγάλων ζητημάτων. Σήμερα, ο κ. Καραμανλής θα ξεκινήσει από τη Θεσσαλονίκη για τη γέφυρα του Βενέτικου, όπου θα πραγματοποιηθεί τελετή για την ολοκλήρωση της Εγνατίας. Στη συνέχεια θα επισκεφθεί τη γέφυρα του Μετσόβου και τη Σήραγγα του Δρίσκου, ενώ το απόγευμα θα μεταβεί στην Ηγουμενίτσα, όπου το βράδυ θα μιλήσει σε ανοικτή συγκέντρωση. Η προεκλογική αυλαία θα πέσει για τη Νέα Δημοκρατία την ερχόμενη Παρασκευή με την κεντρική προεκλογική ομιλία του πρωθυπουργού στο Πεδίον του Αρεως. Θα προηγηθεί ανοικτή συγκέντρωση και ομιλία στη Θεσσαλονίκη, την Τετάρτη.

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

« Προηγούμενες Καταχωρίσεις

Liked it here?
Why not try sites on the blogroll...