Κούγιας Αλέξης

«Έγινε παρεξήγηση…»

Posted on Δεκέμβριος 14, 2008. Filed under: Αστυνομική βία, ΑΛΕΞΗΣ, Κούγιας Αλέξης | Ετικέτες: |

Σκίτσο του Ηλία Μακρή, Η Καθημερινή


Tης Μαριας Κατσουνακη, Η Καθημερινή, Kυριακή, 14 Δεκεμβρίου 2008

Μέρες τώρα, η εικόνα της μητέρας του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου φιλτράρει κάθε σκέψη. Μια εικόνα χωρίς χαρακτηριστικά, χρώμα μαλλιών, ματιών ή σχήμα προσώπου. Η αίσθηση μιας παρουσίας και το ασυμφιλίωτο μιας απουσίας. Το παιδί που διαρκώς «επιστρέφει» και διαρκώς απουσιάζει. Η προσμονή και η ματαίωση. Τα ίδια που σε μια στιγμή, σε ένα κλάσμα του δευτερολέπτου, γίνονται διά παντός άλλα και ξένα.

Τα γεγονότα, μέσα από τα δικά της μάτια, έχουν διαφορετική σημασία και ερμηνεία. Το παιδί της ήταν η σταγόνα και έγινε το σύμβολο για μια γενιά δεκαεξάρηδων αλλά και για μια χώρα που έσπασε σε χίλια κομμάτια. Θρύψαλα. Μόνη, η γυναίκα αυτή, ανάμεσα σε ένα πλήθος που εξεγείρεται γιατί πιστεύει σε κάτι ή γιατί δεν πιστεύει σε τίποτα. Φωτιές, καταστροφές, δηλώσεις, διαγγέλματα, συζητήσεις, αναλύσεις, πολιτικές κόντρες, φτηνή επικοινωνιακή εκμετάλλευση και ακόμη φτηνότερη εκλογολογία.

Πολιτικοί τόσο προφανείς και θλιβερά αναμενόμενοι, πολιτική ανατριχιαστικά απούσα. Πόλεις κάηκαν (όχι μόνο με πραγματικούς όρους) γιατί καμία «σύνεση» και «ψυχραιμία» δεν μπόρεσε να υποκαταστήσει την οργή και την εκδίκηση για μια καταστροφή που είχε ήδη συντελεστεί αλλά και για όσες, αναπόφευκτες, επιφυλάσσει το μέλλον.

«Μέλλον». Να μια λέξη λιγότερη, για τη μητέρα του Αλέξη. Χρειάζεται να επανεφεύρει τον τρόπο που θα ακούει τους γύρω της και θα μιλάει μαζί τους. Κι εκεί, μέσα στην αφόρητη μοναξιά του θανάτου, έρχεται να τη συντροφεύσει ένα «άλλο» παιδί.

Γέννημα της απολογίας του ενός από τους δυο κατηγορουμένους ειδικούς φρουρούς, στον 9ο τακτικό ανακριτή, την περασμένη Τετάρτη. Σήμερα Κυριακή, πολλά μπορεί να έχουν (ή να μην έχουν) αλλάξει. Τη στιγμή όμως που διάβασε τις φράσεις του ειδικού φρουρού, τι κυριάρχησε, άραγε, μέσα της; Τρόμος, πανικός, θλίψη, απελπισία, θυμός ή μια βαθειά, αμετακίνητη, σιωπή, για τις ανεξάντλητες μεταλλάξεις του ανθρώπινου είδους;

Ο,τι καταγράφηκε εκείνη την ημέρα στα ΜΜΕ, ως απολογία, έλεγε, περίπου, τα εξής: «Δεχτήκαμε επίθεση από αναρχικούς και πυροβολήσαμε τρεις φορές. Οπως έχουμε πληροφορηθεί οι νέοι αυτοί κατοικούν σε περιοχές των βορείων προαστίων αλλά συχνάζουν στα Εξάρχεια και στα γήπεδα, όπου προκαλούν επεισόδια, τα οποία δεν έχουν καμία σχέση με την ηλικία τους. Μάλιστα, ο θανών είχε αποβληθεί από τη Σχολή Μωραΐτη και άλλαζε συχνά σχολεία γεγονός που αποτυπώνει μιαν αποκλίνουσα συμπεριφορά».

Οι αντιδράσεις και τα σχόλια είχαν μια αξιοθαύμαστη σύγκλιση και σύμπνοια. Το όριο είχε καταλυθεί για μια ακόμη φορά, βαθαίνοντας το τραύμα και το ρήγμα. Η Σχολή Μωραΐτη έστειλε επιστολή, οι συζητήσεις στα κανάλια και στα μπλογκς δεν άφηναν καμία αμφιβολία για το κοινό αίσθημα.

Ο συνήγορος των δύο κατηγορουμένων Αλέξης Κούγιας, χαρακτήρισε την ίδια μέρα «παρεξήγηση» το τραγικό περιστατικό. Ο μιντιοπρόβλητος ποινικολόγος γνωρίζει προφανώς τι εστί «παρεξήγηση». Οι «παρεξηγήσεις» δεν έλειψαν ποτέ από τη ζωή του: οι σχέσεις του με την πρώην σύζυγό του και λεπτομέρειες από το σκληρό ροκ του ζεύγους, με ανταλλαγές «αιματηρών μηνύσεων», ήταν το πιο hot νέο των πρωινάδικων (και όχι μόνο), πριν από περίπου ένα χρόνο.

Οπως και οι αντιπαραθέσεις του με δημόσια πρόσωπα δεν απουσίαζαν από την ατζέντα καμιάς gossip τηλεσυνάθροισης που σεβόταν τον εαυτό της. Ούτε και ο κ. Κούγιας εξάλλου, ο οποίος, ήταν, επίσης, ευπρόσδεκτος και σε πολλές ενημερωτικές εκπομπές. Ασος στο χειρισμό των «παρεξηγήσεων», λοιπόν, συνέταξε ακόμη μία, τόσο μεγάλη, που τους άφησε όλους άφωνους. Από οργή, αυτή τη φορά.

Οσες σφαίρες εξοστρακίζονται, διαγράφουν αποκαλυπτική τροχιά: στοχεύουν το σώμα της κοινωνίας, χτυπούν την –τυχαία περνούσα από εκεί– πολιτική εξουσία και, λειασμένες πλέον από τη μία πλευρά, βρίσκουν, χωρίς δυσκολία, αφύλακτες πύλες για να καταλήξουν.

Ο Ρίλκε έγραψε ότι ο θάνατος έχει «στόμα που γελά». «Οταν νομίσουμε πως ξεχειλίζουμε από ζωή/ αυτός τολμά να κλάψει / στο κέντρο της καρδιάς μας». Καγχάζοντας άραγε ή θρηνώντας;

Advertisements
Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Προκλητικός, πυροβολεί ακόμα και τώρα

Posted on Δεκέμβριος 11, 2008. Filed under: Αστυνομική βία, ΑΛΕΞΗΣ, Καραμανλής Κώστας, Κούγιας Αλέξης, Πολιτική | Ετικέτες: , |

Της ΚΑΤΕΡΙΝΑΣ ΚΑΤΗ
Το βράδυ του περασμένου Σαββάτου με μια σφαίρα από το υπηρεσιακό του περίστροφο αφαίρεσε μια ζωή, πλήττοντας ακαριαία τα άγουρα νιάτα ενός αγοριού. Χθες,ο 37χρονος ειδικός φρουρός πυροβόλησε για δεύτερη φορά. Σκοπεύοντας σε βάρος της μνήμης του ίδιου του θύματός του. Με μια ευθεία στοχευμένη βολή, που δεν επιδέχεται «βαλλιστικών ερευνών», λίγες μόλις ώρες μετά την κηδεία του 15χρονου αγοριού. Αυτή τη φορά δεν χρειάστηκε να τραβήξει όπλο. Το «μολύβι» εκτοξεύτηκε μέσα από τις σελίδες του απολογητικού του υπομνήματος.

Αλέξης Κούγιας: Για το αν έπρεπε ή όχι να χαθεί αυτό το παιδί, θα το κρίνει η Δικαιοσύνη!

Με επισημάνσεις και συμπεράσματα για την ψυχούλα που ταξίδεψε, επιχειρώντας με τρόπο εξοργιστικό να αμαυρώσει τη μνήμη του Αλέξανδρου. Δεν είναι μόνο που μέσα στις σελίδες του εντεκασέλιδου απολογητικού του υπομνήματος δεν υπάρχει ούτε μια φράση συγγνώμης. Η έκφραση έστω της λύπης του για το… συμβάν. Είναι που επιδιώκει να ενδύσει το δεκαπεντάχρονο αδικοχαμένο αγόρι με το δικό του κουστούμι. Να του φορέσει μανδύα «κατηγορουμένου».

Είναι που συναίνεσε στο να του «χτίσουν» κιόλας «ελαφρυντικά», εμφανιζόμενος ως τιμητής εφηβικών επιλογών και χρεώνοντας «ανάρμοστες» συμπεριφορές.

Λέει επί λέξει στο απολογητικό του υπόμνημα ο ειδικός φρουρός, Επαμ. Κορκονέας.

«Αξίζει να σημειωθεί ότι ο θανών και η παρέα του, πριν έλθουν για να συμμετάσχουν στο συγκεκριμένο πλήθος, το οποίο είχε συγκεντρωθεί και θα επετίθετο, όπως συνηθίζεται κάθε Σάββατο, στα γραφεία του ΠΑΣΟΚ, είχαν πάει στο Κλειστό Κολυμβητήριο Χαλανδρίου, στον αγώνα πόλο Παναθηναϊκού-Ολυμπιακού και είχαν συμμετάσχει στα επεισόδια που σημειώθηκαν και επέφεραν τον τραυματισμό πολιτών αλλά και του προπονητού του Ολυμπιακού με τη ρίψη πολλών αντικειμένων και τη χρήση σιδερολοστών. Αλλωστε, έχω πληροφορηθεί ότι οι νέοι αυτοί, ενώ κατοικούν στο Παλαιό Ψυχικό και είναι γόνοι πλουσίων οικογενειών, συνηθίζουν να συχνάζουν στα Εξάρχεια, τα οποία επιλέγουν ως χώρο διασκέδασης, αλλά και διάφορα γήπεδα, όπου προκαλούν επεισόδια, μη επιδεικνύοντας επομένως την αναμενόμενη συμπεριφορά και προσωπικότητα ενός 15χρονου εφήβου. Σημειωτέον δε ότι ο θανών είχε αποβληθεί από τη Σχολή Μωραΐτη και άλλαζε πολύ συχνά σχολεία, γεγονός που αποτυπώνει μια αποκλίνουσα συμπεριφορά».

Για αποκλίνουσα συμπεριφορά του 15χρονου έκανε λόγο στο υπόμνημά του ο 37χρονος ειδικός φρουρός

Η… παρεξήγηση

Δείγματα της στάσης τού πελάτη του, Επ. Κορκονέα, αλλά και του ιδίου απέναντι στην υπόθεση είχε δώσει νωρίτερα ο συνήγορός του, Αλέξ. Κούγιας, ο οποίος μάλιστα αναφερόμενος στο τραγικό περιστατικό το χαρακτήρισε «παρεξήγηση». Είπε επί λέξει ο γνωστός δικηγόρος:

«Σε μια τέτοια υπόθεση, που προκάλεσε την κοινωνική κατακραυγή, δεν θα συμμετείχα, αν πραγματικά δεν υπήρχαν αδιάσειστα στοιχεία ότι όλα είναι δυστυχώς μια παρεξήγηση.

Από τα στοιχεία της δικογραφίας, την ιατροδικαστική έκθεση, την κατάθεση του ιατροδικαστή και τη βαλλιστική έρευνα που έχει σχεδόν ολοκληρωθεί, δυστυχώς η τραγωδία αυτή είναι αποτέλεσμα μιας ενέργειας του αστυνομικού να πυροβολήσει στον αέρα. Το βλήμα εξοστρακίστηκε, έχουμε πύλη εισόδου από πάνω προς τα κάτω και το βλήμα είναι λειασμένο σε όλη τη μία του πλευρά. Αποδεινύεται αναμφισβήτητα ότι πρόκειται για εξοστρακισμό. Το αν έπρεπε ή όχι να πυροβολήσει ο αστυνομικός, το αν έπρεπε ή όχι να χαθεί αυτό το παιδί, και αν θα πρέπει και ποιο αδίκημα να αποδοθεί στον αστυνομικό, θα το κρίνει η Δικαιοσύνη».

Ακόμη μίλησε για «κορυφαίους πολιτικούς ταγούς» που «στο πλαίσιο μιας πολιτικής καθαρά αντιμετώπισης, για να σώσει ο καθένας το τομάρι του, δεν σκέφτηκαν ούτε το παιδί, που είναι το μεγάλο θύμα, ούτε ότι οι κατηγορούμενοι είναι άνθρωποι» και εκμεταλλεύτηκαν την υπόθεση. Οσο για το αποτέλεσμα, κατά τον κ. Κούγια οφείλεται στην «επιπολαιότητα κάποιων, οι οποίοι κοίταξαν για δικούς τους λόγους είτε να αποσύρουν το ενδιαφέρον από το Βατοπέδι, είτε να σώσουν την πολιτική τους περιουσία». Οταν όμως εύλογα του απευθύνθηκε το ερώτημα «για ποια επιπολαιότητα μιλάτε, από επιπολαιότητα άλλων, από ευθύνη άλλων, κι όχι του αστυνομικού, δολοφονήθηκε το παιδί;», ο Αλέξ. Κούγιας αποχώρησε χωρίς να δώσει απάντηση.

  • «Υπο καθεστώς τρόμου»

Ο κατηγορούμενος για «ανθρωποκτονία από πρόθεση» Επαμ. Κορκονέας, που δηλώνει «αθώος» και ζητούσε να αφεθεί ελεύθερος χωρίς περιοριστικούς όρους και στη συνέχεια να απαλλαγεί με βούλευμα αναφέρει -μεταξύ άλλων- στο υπόμνημά του ότι:

*«Δεχθήκαμε επίθεση από ομάδα 30 ατόμων που μας φώναζαν «μπάτσοι, αλήτες, θα σας κάψουμε ζωντανούς» και άλλες χυδαίες εκφράσεις και μας πετούσαν πέτρες, ξύλα μπουκάλια, σιδερένια τασάκια, μάρμαρα και κροτίδες, γεγονός που αποδεικνύεται από τις φωτογραφίες που ελήφθησαν από το περιπολικό και το χώρο αλλά και τις καταθέσεις των αστυνομικών».

*«Πολύ ταραγμένοι και φοβούμενοι μήπως εγκλωβιστούμε και καούμε ζωντανοί στο περιπολικό, ενημερώσαμε το Κέντρο Αμέσου Δράσεως και λάβαμε εντολή να απεγκλωβιστούμε, χωρίς περαιτέρω οδηγίες».

Στη συνέχεια κι ενώ είχαν ενημερώσει τα μέλη της διμοιρίας των ΜΑΤ στην Χαρ. Τρικούπη «προληπτικά προκειμένου να ενημερώσουμε περαιτέρω τη διμοιρία κινηθήκαμε προς τη Ναυαρίνου και την ακολουθήσαμε με κατεύθυνση προς την Τζαβέλλα».

Κι αφού «η ομάδα των αναρχικών επανέκαμψε» και «βλέποντάς τους σε απόσταση 10-15 μέτρων και ευρισκόμενοι πλέον σε κατάσταση φόβου για τη ζωη μας, και προκειμένου να διασφαλίσουμε τη διαφυγή μας έβγαλα το υπηρεσιακό μου περίστροφο με το ένστικτο της αυτοσυντήρησης και έριξα δυο προειδοποιητικές βολίδες στον αέρα, μπορεί και τρίτη». Τονίζει ότι «ουδείς εκ των δυο μας αντελήφθη ότι υπήρξε τραυματισμός», υποστηρίζει ότι «είναι αδύνατον έστω και να υποτεθεί ότι δήθεν σημάδεψα… αφού θα είχαν πληγεί τουλάχιστον έξι άνθρωποι αν είχα πυροβολήσει προς το μέρος τους τρεις φορές με δεδομένο ότι το όπλο μου έχει τη δυνατότητα από την απόσταση που φέρομαι ότι πυροβόλησα να διαπερνά ακόμη και οκτώ σώματα».

Αναφέρει πολλές φορές ότι «ποτέ δεν θα προέβαινα σε τέτοια ακραία ενέργεια εναντίον οποιουδήποτε ανθρώπου, πολλώ δε μάλλον ενός εφήβου, δεδομένου ότι είμαι και ο ίδιος πατέρας τριών ανήλικων παιδιών αλλά και ενσυνείδητος αστυνομικός, όπως αποδεικνύει η μέχρι τώρα ευδόκιμη υπηρεσία μου». *

! Με αφορμή τις χθεσινές αναφορές του Αλ. Κούγια στους «κορυφαίους πολιτικούς ταγούς», κύκλοι της Προεδρίας της Δημοκρατίας ανέφεραν ότι «οι δηλώσεις του Προέδρου της Δημοκρατίας έχουν πάντα πολιτικό περιεχόμενο και δεν έχουν σχέση με νομικά θέματα».


ΣΧΟΛΗ ΜΩΡΑΪΤΗ
  • «Προσβάλλουν τη μνήμη του»
Δήλωση για τον Αλέξανδρο Γρηγορόπουλο
«Η Σχολή Μωραΐτη έχει πάγια αρχή της να μην κοινολογεί σε κανέναν οποιασδήποτε φύσης πληροφορία σχετική με τους μαθητές και τις μαθήτριές της είτε κατά τη διάρκεια της φοίτησής τους είτε ύστερα από αυτήν. Στην τραγική όμως περίπτωση του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου θεωρεί υποχρέωσή της να κάνει δημόσια μια σχετική δήλωση γιατί κυκλοφόρησαν και δημοσιοποιήθηκαν πολλά που απέχουν από την αλήθεια και προσβάλλουν τη μνήμη του. Ο Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος φοίτησε στη Σχολή Μωραΐτη από την Α’ τάξη του Δημοτικού ώς την Γ’ Γυμνασίου. Μετά την κανονική αποφοίτησή του από το Γυμνάσιο, η μητέρα του, με την οποία το σχολείο είχε πάντα άριστη συνεργασία, αποφάσισε, όπως συμβαίνει και σε άλλες περιπτώσεις, να τον εγγράψει σε άλλο Λύκειο χωρίς καμία επέμβαση της σχολής. Σε όλο το διάστημα της φοίτησής του ο Αλέξανδρος είχε λαμπρές σχέσεις με τους συμμαθητές και τις συμμαθήτριές του, ήταν ιδιαίτερα αγαπητός στο διδακτικό προσωπικό, είχε πολύ καλή συμπεριφορά και η διαγωγή του χαρακτηριζόταν (και ήταν) πάντα κοσμιότατη».

  • Στη φυλακή οι δύο ένστολοι
Αργά χθες το βράδυ οι δύο ειδικοί φρουροί Επαμ. Κορκονέας και Βασ. Σαραλιώτης, μετά τις απολογίες τους, πήραν την άγουσα για τις φυλακές, καθώς κρίθηκαν με σύμφωνη γνώμη ανακριτή και εισαγγελέα προσωρινά κρατούμενοι. Ο συνήγορός τους Αλ. Κούγιας, κινούμενος στο ίδιο μήκος κύματος, έκανε την ακόλουθη δήλωση: «Οπως όλοι είχαν προαναγγείλει, οι δύο κατηγορούμενοι κρίθηκαν προσωρινά κρατούμενοι. Δεν θέλω να κάνω καμία κρίση, σεβόμενος την απόφαση της Δικαιοσύνης. Θα σας διαβάσω μόνο δύο αποσπάσματα από την κατάθεση του ιατροδικαστή κ. Λευκίδη. Οτι «η πορεία της σφαίρας ήταν καθοδική» και ότι «το βλήμα ήταν από τη μια πλευρά αλλοιωμένο, αλλοίωση που δεν μπορεί να προήλθε από ανθρώπινο σώμα ή το θωρακικό οστό» (σ.σ. πλην όμως επιφυλάσσεται μέχρι την ολοκλήρωση της βαλλιστικής έρευνας). »Θλιβόμαστε -είπε τέλος ο κ. Κούγιας- για το παιδί που χάθηκε, αλλά πρέπει να δείξουμε ανθρωπιά και για την οικογένεια που και αυτός άφησε πίσω του. Γιατί κοινωνία χωρίς ανθρωπιά δεν είναι κοινωνία».

  • Ενταση και οργή στην Ευελπίδων
Της ΑΝΤΩΝΙΑΣ ΞΥΝΟΥ
Εναν ακόμα «δικαστή» του συνάντησε χθες ο ειδικός φρουρός που το Σάββατο έβαψε με το εφηβικό αίμα του Αλέξανδρου την οδό Τζαβέλα.
Μια συμμαθήτρια του 15χρονου, η οποία αφού πρώτα κατάφερε με τη βοήθεια της μητέρας της, δικηγόρου στο επάγγελμα, να σπάσει τον αστυνομικό κλοιό που φρουρούσε το κτίριο μέσα στο οποίο βρισκόταν ο κατηγορούμενος, με τρεμάμενη φωνή που φανέρωνε περισσότερο πόνο παρά μίσος, του φώναξε: «Είσαι δολοφόνος. Ντροπή σου…». Για να ενωθεί στη συνέχεια με άλλους φίλους του Αλέξανδρου, που στη μνήμη του έκαναν την εμφάνισή τους στον προαύλειο χώρο των δικαστηρίων.

Αλλά ούτε ο συνήγορός του, Αλ. Κούγιας, έλαβε διαφορετική αντιμετώπιση. Πριν καν αρχίσει τις δηλώσεις του περί «παρεξήγησης» και «επιπολαιότητας», συνάδελφοί του δικηγόροι φώναζαν «Παραιτήσου Κούγια, παραιτήσου. Κρίμα είναι…». Ακόμα και στα πηγαδάκια των αστυνομικών, αμέσως μετά και τη δημοσιοποίηση του υπομνήματος του ειδικού φρουρού, ακούστηκε ότι «αν σήμερα τα σπάσουν πάλι όλα, θα έχουν δίκιο».

Με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο, πάντως, η πρώην Σχολή Ευελπίδων ήταν χθες «αφιερωμένη» στον Αλέξανδρο Γρηγορόπουλο. Η γενική απεργία μπορεί να ερήμωσε τα δικαστήρια, όμως ανάμεσα στις ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις κατάφεραν να δώσουν το «παρών» συμμαθητές του 15χρονου που θέλησαν να κοιτάξουν στα μάτια τους δύο ειδικούς φρουρούς, αλλά και μια ομάδα νεαρών διαδηλωτών.

Από τις πρώτες πρωινές ώρες η ατμόσφαιρα ήταν ηλεκτρισμένη. Για λόγους «δημόσιας τάξης και ασφάλειας», αστυνομικοί παρατεταγμένοι μπροστά από το κτίριο 9, όπου ο κατηγορούμενος προσήλθε «ινκόγκνιτο» από τα υπόγεια του κτιρίου, απαγόρευσαν την είσοδο σε όσους δεν ήταν δικηγόροι ή πολίτες οι υποθέσεις των οποίων εκδικάζονταν. Μόνον οι συνεχείς οχλήσεις των δημοσιογράφων στον προϊστάμενο του Πρωτοδικείου Αθηνών, κ. Κράνη, ο οποίος με βεβαιότητα κάθε φορά επισήμαινε ότι δεν έχει δώσει καμία τέτοια εντολή -αν και οι πληροφορίες τον διέψευσαν- μπόρεσαν να φέρουν αποτέλεσμα αργά το μεσημέρι. Λίγα μέτρα πιο πέρα, στο Αυτόφωρο, δεκάδες νέοι, κυρίως αλλοδαποί, πολλοί εκ των οποίων δεν μιλούσαν καν ελληνικά, πηγαινοέρχονταν υπό τη συνοδεία ενστόλων, καθώς δικάζονταν για το «πλιάτσικο» των επεισοδίων.

Και ενώ η απολογία του πρώτου δράστη είχε ξεκινήσει, ήρθαν οι φήμες για διαδηλωτές που κατευθύνονταν προς τα δικαστήρια. Λίγα λεπτά αναμονής και τότε έγινε το αναμενόμενο. Μία μικρή ομάδα, περίπου 25 ατόμων, πέρασε μπροστά από την κεντρική είσοδο, πετώντας μολότοφ. Απολογισμός της αστραπιαίας επίθεσης, που παρά την ενημέρωση για πιθανά μικροεπεισόδια η Αστυνομία πιάστηκε στον ύπνο, ήταν ο τραυματισμός δύο τεχνικών του «Μέγκα» και ο πυρπολισμός βαν του ίδιου σταθμού, αλλά και της κλειστής εισόδου, η οποία καθημερινά είναι γεμάτη με αστυνομικούς

  • «Μην πυροβολείτε άλλο το νεκρό παιδί»

Οι αντιδράσεις δεν άργησαν να έλθουν. Η δικηγόρος Αλέκα Ζορμπαλά αναφέρει χαρακτηριστικά: «Ο Ανδρέας-Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος (Gregory για τους φίλους και συμμαθητές του, παλιούς και νέους) «πυροβολήθηκε» σήμερα για δεύτερη φορά με δηλώσεις και απολογητικά υπομνήματα, που δεν σεβάστηκαν μια ζωούλα που κόπηκε βίαια πριν καλά καλά αρχίσει, που δεν σεβάστηκαν μια μάνα που βιώνει τον χειρότερο εφιάλτη κάθε μάνας, τον θάνατο του παιδιού της.

Ως δικηγόρος θεωρώ ότι οφείλω-οφείλουμε να υπερασπιζόμαστε φανατικά το τεκμήριο αθωότητας του κάθε κατηγορούμενου, όποιος και αν είναι αυτός, έχοντας όμως έστω και στοιχειώδεις ηθικούς φραγμούς κατά την ενάσκηση των καθηκόντων μας, όχι απλά για την ορθή απονομή δικαιοσύνης, αλλά και για να μπορούμε να παραμένουμε άνθρωποι.

Ως μάνα δεκατετράχρονου μαθητή στη Σχολή Μωραΐτη μεταφέρω το κλίμα οδύνης, συντριβής και αγανάκτησης για την επιχειρούμενη σπίλωση της μνήμης του αδικοχαμένου Αλέξανδρου-Gregory, ενός παιδιού που από όλους αγαπήθηκε, δασκάλους, μαθητές, φίλους, γείτονες γι’ αυτό που ήταν».

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 11/12/2008
Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Liked it here?
Why not try sites on the blogroll...