Κυπριακό

Οσο είναι καιρός… [να λυθεί το Κυπριακό]

Posted on Σεπτεμβρίου 16, 2008. Filed under: Ευρώπη, Κυπριακό, Πολιτική | Ετικέτες: |

ANTIΛOΓOI. Tου Σταύρου Λυγερού, Η Καθημερινή, Tρίτη, 16 Σεπτεμβρίου 2008

Οι προτάσεις των δύο πλευρών για τη συνταγματική πτυχή του Κυπριακού (τις αποκάλυψε η «Μιλιέτ») επαναφέρουν το γνωστό θεμελιακό ζήτημα. Παραμένει ως προϋπόθεση ότι η συμβίωση των δύο κοινοτήτων έχει νόημα μόνο με όρους μιας πραγματικής ομοσπονδίας, χωρίς εσωτερικούς φραγμούς και παρεμβατικά δικαιώματα; Το ερώτημα είναι κρίσιμο, δεδομένου ότι επιβεβαιώνεται πως τόσο η Αγκυρα όσο και οι Τουρκοκύπριοι αρνούνται μια λύση ευρωπαϊκού τύπου.

Συγκρίνοντας τις εκατέρωθεν προτάσεις, είναι λογικό να υποθέσουμε ότι ο συμβιβασμός θα αναζητηθεί περίπου στο μέσον. Αυτό σημαίνει ότι θα υπάρχει εκ περιτροπής προεδρία, όπου ο αντιπρόεδρος θα έχει σχεδόν δικαίωμα βέτο. Η θητεία του Ελληνοκύπριου προέδρου θα είναι λίγο μεγαλύτερη από τη θητεία του Τουρκοκυπρίου, αλλά αυτό δεν αλλάζει την ουσία.

Οι Ελληνοκύπριοι μάλλον θα πάρουν πέντε χαρτοφυλάκια και οι Τουρκοκύπριοι τρία, αλλά δεν θα λαμβάνεται απόφαση από την πλειοψηφία εάν δεν υπάρχει θετική ψήφος ενός ή δύο από τους τρεις Τουρκοκύπριους υπουργούς. Αυτό σημαίνει βέτο όχι μόνο στο επίπεδο της προεδρίας, αλλά και στο επίπεδο της κυβέρνησης.

Θα ήταν αφελές να υποθέσει κανείς ότι δεν θα προκύψουν διαφωνίες στο επίπεδο της εκτελεστικής εξουσίας, που θα πολώσουν τα πράγματα σε εθνοτική βάση. Η νομοθετική εξουσία δεν θα μπορεί να άρει τέτοιου είδους αδιέξοδα. Κι αυτό, ανεξαρτήτως του εάν στη Βουλή των Αντιπροσώπων το τουρκοκυπριακό συνιστόν κρατίδιο θα κατέχει το 25% ή το 33% των εδρών.

Εκτός αυτών, η τουρκική πλευρά έχει ξεκάθαρα διατυπώσει ανελαστικές θέσεις στις άλλες κρίσιμες πτυχές (κυρίως στα θέματα ασφάλειας, στο εδαφικό και στο ζήτημα των περιουσιών). Θέσεις, που απορρίπτονται κατηγορηματικά από τη συντριπτική πλειοψηφία των Ελληνοκυπρίων, όπως απέδειξε το δημοψήφισμα για το σχέδιο Ανάν. Ο ίδιος ο Ταλάτ έχει δημοσίως ομολογήσει ότι στα κρίσιμα οι αποφάσεις λαμβάνονται από την Αγκυρα. Και η Αγκυρα έχει αποδείξει εμπράκτως ότι η δική της κόκκινη γραμμή στην Κύπρο είναι να διατηρήσει τον απόλυτο έλεγχο στον Βορρά και να αποκτήσει λόγο και δικαίωμα επέμβασης στον Νότο.

Λύση, όπως αυτή που συζητείται, δεν είναι μόνο αφόρητα ετεροβαρής. Είναι κυρίως συνταγή για πρόκληση κρίσης και νέων εθνοτικών αντιπαραθέσεων. Οι Ελληνοκύπριοι, όμως, έχουν για πολλά χρόνια βολευτεί σε ψευδαισθήσεις. Πατούν σε δύο βάρκες. Από τη μία απορρίπτουν λύση τύπου Ανάν. Από την άλλη, όμως, επιμένουν στο –λόγω της τουρκικής άρνησης– μη ρεαλιστικό στερεότυπο της συμβίωσης με τους Τουρκοκύπριους σ’ ένα ομοσπονδιακό κράτος ευρωπαϊκού τύπου. Ο Χριστόφιας δεν έχει κρύψει την προτίμησή του.

Για να προσανατολισθεί η διαπραγμάτευση προς μια βιώσιμη λύση απαιτείται μια στρατηγική αναθεώρηση, που να ανταποκρίνεται με ρεαλισμό στις βασικές επιδιώξεις των δύο κοινοτήτων. Οι διαπραγματεύσεις πρέπει να αρχίσουν από μηδενική βάση στη βάση ακριβώς μιας νέας προσέγγισης του Κυπριακού. Τέτοιο ενδεχόμενο, όμως, δεν φαίνεται στον ορίζοντα. Γι’ αυτό και η απειλή μιας λύσης τύπου Ανάν είναι πολύ πιθανή. Το μόνο που φαίνεται να την αποτρέπει είναι οι μαξιμαλιστικές απαιτήσεις της τουρκικής πλευράς.

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Κυπριακό: είναι σήμερα κατάλληλη στιγμή για εσπευσμένη «λύση»;

Posted on Σεπτεμβρίου 12, 2008. Filed under: Κυπριακό | Ετικέτες: |

Ο Ταλάτ δυστυχώς είναι η "φωνή" της Άγκυρας...

Ο πρόεδρος Χριστόφιας έχει μεγάλο αγώνα όσο ο Ταλάτ θα επιμένει να είναι η "φωνή" της Άγκυρας!

1. Το Κυπριακό πρόβλημα έχει ήδη ηλικία 34 χρόνων. Δεν είναι ώρα να επισπεύσουμε επιτέλους τη λύση του;

ΟΧΙ. Προσπαθούσαμε τόσα χρόνια για δίκαιη λύση και αποτυγχάναμε λόγω της ιταμότητας των Τούρκων και του παλιού σχεδίου τους να καταλάβουν το νησί, που είχε την υποστήριξη των ισχυρών του κόσμου, των Αμερικανών.

Σήμερα υπάρχει μεγάλη πιθανότητα σε δυο μήνες να έρθει επιτέλους στις ΗΠΑ πρόεδρος πράγματι δημοκράτης, ειρηνόφιλος, σεβόμενος τα Δικαιώματα του Ανθρώπου και φίλος της Ελλάδας και της Κύπρου. Και αντιπρόεδρος αποδεδειγμένα συνεπής υπερασπιστής των δικαίων του νησιού αυτού και της Ελλάδας από χρόνια -κατά τη διάρκεια της θητείας του ως προέδρου της Επιτροπής Διεθνών Σχέσεων της Αμερικανικής Γερουσίας-, αλλά και πρόσφατα με δηλώσεις του, με τις οποίες ζήτησε την άμεση αποχώρηση από την Κύπρο του τουρκικού στρατού κατοχής.

Επιτρέπεται, λοιπόν, αφού ματαιοπονήσαμε 34 χρόνια να μην περιμένουμε δυο μήνες ακόμη, με τη βάσιμη ελπίδα να έχουμε στις ΗΠΑ ηγέτες φιλοκύπριους και φιλέλληνες, σεβόμενους τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, αντί των σημερινών φιλότουρκων και διεθνών καταπατητών των Δ.Α.; Μόνο έλλειψη πολιτικής προοπτικής ή εθνικά ύποπτη στάση θα μπορούσε να υποστηρίζει την άποψη να μην περιμένουμε αυτό το μικρό χρονικό διάστημα.

2. Εξ άλλου θεωρώ λάθος να επιδιώκουμε ως πρώτο στόχο την «επανένωση» της Κύπρου και μάλιστα με κάθε τρόπο. Καλή είναι, βέβαια, η επανένωση, αλλά αν οδηγεί στον τερματισμό της τουρκικής στρατιωτικής κατοχής που είναι η ρίζα του προβλήματος. Αν όμως οδηγεί στη διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας και την τουρκοποίηση όλης της Κύπρου, να λείψει τέτοια «επανένωση».

Συγκεκριμένα, μια ομοσπονδία με δύο ισότιμα συνιστώντα κράτη, που θα λειτουργεί με όρους τέτοιους που να οδηγούν πιθανότατα σε διάλυσή της και μάλιστα σε σύντομο χρονικό διάστημα, σημαίνει ότι μετά τη διάλυση θα επακολουθήσουν: σε πρώτη φάση, ανεξαρτητοποίηση και νομιμοποίηση του σημερινού τουρκικού ψευδοκράτους που θα μπορεί νόμιμα πια να κηρύξει την ένωσή του με την Τουρκία· σε δεύτερη φάση, η Τουρκία θα δημιουργήσει σκοπίμως κάποιο συνοριακό επεισόδιο, αφορμή για να εισβάλει -με τις στρατιωτικές τουρκικές δυνάμεις που μόνιμα διατηρεί στο κυπριακό έδαφος- στο νέο ελληνικό μικρό κράτος. Ετσι, θα επιτευχθεί η «ενοποίηση» ολόκληρης της Κύπρου, συνδυασμένη με την τουρκοποίησή της.

Αυτή είναι η φυσική εξέλιξη μιας εσφαλμένης ενοποιητικής «λύσης», φανερή για όσους δεν ξεχνούν τα κατακτητικά σχέδια της Τουρκίας επί της Κύπρου, την ιταμότητά της, την υπεροχή των στρατιωτικών δυνάμεών της σε σύγκριση με τις κυπριακές και προ παντός την υποστήριξή της από τους σημερινούς ισχυρούς της Γης.

Συμπέρασμα:

ΟΧΙ ΣΠΟΥΔΗ, αλλά αναμονή τής πολύ πιθανής ευνοϊκότατης αλλαγής προέδρου και αντιπροέδρου στις ΗΠΑ.

ΟΧΙ ΕΝΟΠΟΙΗΣΗ που να οδηγεί σε τουρκοποίηση όλου του νησιού!

Μια σύντομη αναμονή θα συντελέσει πιθανότατα στην αποφυγή σημερινής καταστροφικής «λύσης».

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Liked it here?
Why not try sites on the blogroll...