Λυρτσογιάννης Θανάσης

Μόνο με έργα και υπευθυνότητα θα βγει η χώρα από την ύφεση

Posted on Οκτώβριος 26, 2010. Filed under: Λυρτσογιάννης Θανάσης |

Αυτό που συμβαίνει όταν μια οικονομία μπαίνει σε πτωτική πορεία είναι ότι τα εισοδήματα συρρικνώνονται, έγραφε ο Τζον Μέιναρντ Κέινς και πρόσθετε ότι δεν υπάρχει αυτόματος μηχανισμός ασφαλείας και επομένως μία περίοδος ύφεσης δεν είναι βέβαιο πως θα μπορούσε να διορθωθεί από μόνη της.

Η οικονομία θα μπορούσε να μένει στάσιμη σαν πλοίο ακινητοποιημένο σε νηνεμία. Είναι μεγάλες αλήθειες που η σημερινή κυβέρνηση φαίνεται πως παρά τη ρητορεία δεν έχει πάρει στα σοβαρά, αφού δεν υιοθέτησε όλα εκείνα τα μέτρα που θα μπορούσαν να κινήσουν την οικονομία και να οδηγήσουν το καράβι μακριά από τη νηνεμία της ύφεσης.

Βεβαίως, οι δυσκολίες που συνάντησε η κυβέρνηση ήταν πρωτόγνωρες. Ηδη πέτυχε πολλά. Ομως, όλες οι επιτυχίες θα διαγραφούν και δεν πρόκειται να παράξουν κανένα ουσιαστικό αποτέλεσμα αν η οικονομία παραμείνει βυθισμένη στην ύφεση.

Ερμηνεύοντας τον Κέινς, το αποτέλεσμα αυτής της κατάστασης θα είναι η περαιτέρω και διαρκής συρρίκνωση των εισοδημάτων, η αδυναμία είσπραξης των αναγκαίων εσόδων και ουσιαστικά η είσοδος της χώρας σε ένα σπιράλ θανάτου, το οποίο θα οδηγήσει με μαθηματική ακρίβεια στη χρεοκοπία.

Εκείνο που χρειάζεται η χώρα είναι, εκτός από το αίσθημα ευθύνης των πολιτικών δυνάμεων, ένα ολοκληρωμένο σχέδιο με συγκεκριμένους και μετρήσιμους στόχους που θα ανατάξουν την οικονομία και θα τη θέσουν σε κίνηση.

Για να γίνει, όμως αυτό πρέπει να μπει τέλος στις καθυστερήσεις, να παταχθεί η γραφειοκρατία, να δημιουργηθεί περιβάλλον που ευνοεί την επιχειρηματικότητα και τις επενδύσεις, φορολογική μεταρρύθμιση και μηχανισμούς που θα βάλουν τέλος στη φοροδιαφυγή, την παραοικονομία και την εισφοροδιαφυγή, που θα δώσουν κίνητρα για νέες επενδύσεις. Αυτή την ώρα χρειάζονται έργα, ευθύνη και υπευθυνότητα πρώτα πρώτα από την κυβέρνηση και στη συνέχεια από τον υπόλοιπο πολιτικό κόσμο.

Θανάσης Λυρτσογιάννης, ΕΘΝΟΣ, 26/10/2010

Advertisements
Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Η ευθύνη εφαρμογής δίκαιων μέτρων

Posted on Μαΐου 6, 2010. Filed under: Λυρτσογιάννης Θανάσης |

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΘΑΝΑΣΗΣ ΛΥΡΤΣΟΓΙΑΝΝΗΣ, ΕΘΝΟΣ, 06/05/2010

Ας κάνουμε όλοι ένα βήμα πίσω. Ας ξανασυλλογιστούμε τα διλήμματα, τα προβλήματα, τις λύσεις και τις προοπτικές τις δικές μας και της χώρας. Η πρώτη απάντηση που οφείλουμε να δώσουμε με νηφαλιότητα, γνώση και αίσθημα ευθύνης είναι αν το μεγάλο δίλημμα «χρεοκοπία ή προσφυγή στον μηχανισμό και θυσίες» είναι πραγματικό ή πλασματικό.

Οποιος πιστεύει ότι η χρεοκοπία δεν είναι ό,τι χειρότερο θα συμβεί στην Ελλάδα και τους Ελληνες και κυρίως τους πλέον αδύναμους οικονομικά, ας μας δώσει μία πειστική εναλλακτική απάντηση. Μία απάντηση μετρήσιμη, συγκεκριμένη και όχι συνθήματα και γενικόλογους αφορισμούς χωρίς αξία και περιεχόμενο.

Τα ξύλινα συνθήματα είναι το ίδιο άδεια και ανιστόρητα με τον ξύλινο λόγο. Για όσους συλλογίζονται με όρους λύσης της κρίσης εντός του οικονομικού συστήματος, εντός της Ευρώπης και με νόμισμα το ευρώ, η προσφυγή στον μηχανισμό διάσωσης ήταν μονόδρομος όπως εξελίχθηκαν τα πράγματα. Το δεύτερο σημαντικό δίλημμα είναι αν τα βάρη της προσαρμογής και της δημοσιονομικής εξυγίανσης έχουν κατανεμηθεί δίκαια ή αν έπρεπε να πληρώσουν και άλλοι.

Η απάντηση είναι σαφής και κατηγορηματική. Η κατανομή των βαρών δεν διακρίνεται για τον δίκαιο χαρακτήρα της. Οι φοροφυγάδες, οι φοροκλέφτες, οι ελεύθεροι επαγγελματίες και επιτηδευματίες που σε ποσοστό 70% δηλώνουν εισόδημα μικρότερο των 10.000 ευρώ δεν πληρώνουν. Γιατί είναι δίκαιο να επωμίζεται βάρη συνταξιούχος των 600 ευρώ τον μήνα και όχι ένας υδραυλικός που δήλωσε στην εφορία 8.700 ευρώ ή ένας ηλεκτρολόγος, δικηγόρος ή γιατρός;

Ας το ξανασκεφτεί η κυβέρνηση, γιατί, όπως είπε και ο πρωθυπουργός, είναι ώρες ευθύνης για όλους και μεγάλη ευθύνη έχουν κι εκείνοι που εφαρμόζουν μέτρα τα οποία δεν ανταποκρίνονται στο περί κοινωνικής δικαιοσύνης αίσθημα του λαού.

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Φοροδιαφυγή με κόλπο τις εξωχώριες εταιρείες

Posted on Οκτώβριος 28, 2009. Filed under: Λυρτσογιάννης Θανάσης |

  • Ενας είναι ο εχθρός… όχι ο ιμπεριαλισμός, αλλά η φοροδιαφυγή. Είναι η μεγαλύτερη απειλή για την οικονομία, τους ειλικρινείς φορολογούμενους και εν τέλει την ίδια τη χώρα, η οποία αντιμετωπίζει το φάσμα της χρεοκοπίας εξαιτίας της ατολμίας και της αδυναμίας της προηγούμενης κυβέρνησης.

Τα περί κρίσης και άλλα τινά που επικαλέστηκαν εκπρόσωποι της νυν αξιωματικής αντιπολίτευσης, μόνο ως πρόχειρες και ατυχείς δικαιολογίες μπορούν να εκληφθούν.

Απόδειξη πρώτη, τα στοιχεία για 3.684 εξωχώριες εταιρείες, τα οποία υπήρχαν στα συρτάρια, αλλά η προηγούμενη κυβέρνηση δεν διανοήθηκε ποτέ να τα χρησιμοποιήσει για να εισπράξει περισσότερους φόρους από φοροφυγάδες.

Το κόλπο με τις εξωχώριες, που ιδρύθηκαν με μόνο σκοπό την απόκτηση ακινήτων, χρησιμοποιήθηκε για να ξεφύγουν οι κάτοχοι των εταιρειών αυτών από το «πόθεν έσχες» και τα αντικειμενικά κριτήρια. Που σε απλά ελληνικά σημαίνει να αγοράσουν πολυτελή ακίνητα εκατοντάδων χιλιάδων και εκατομμυρίων ευρώ, αλλά να μην ελεγχθούν πού βρήκαν τα χρήματα, καθώς και να μην πληρώσουν φόρους με βάση τα αντικειμενικά κριτήρια, αφού κάτι τέτοιο δεν δικαιολογούσε η φορολογική τους δήλωση.

Πρόκειται κυριολεκτικά για προκλητικό πλούτο, όπως τον αποκάλεσε και ο νέος υπουργός Οικονομικών κ. Γ. Παπακωνσταντίνου, ο οποίος όμως βρίσκεται στα χέρια ανθρώπων, των οποίων η φορολογική δήλωση δεν δικαιολογεί ούτε την απόκτηση, ούτε την κατοχή.

Ας ελπίσουμε ότι η λίστα των 128 σελίδων με τις 3.684 εταιρείες είναι μόνο το πρώτο βήμα, το πρώτο δείγμα γραφής για τις προθέσεις της κυβέρνησης.

Και θα πρέπει να είναι έτσι, γιατί η φοροδιαφυγή διαστρεβλώνοντας κανόνες και αρχές, επιδρά δυσμενώς στο σύνολο της οικονομίας, αφού:

– Εξαιτίας της οι συνεπείς φορολογούμενοι πληρώνουν περισσότερους φόρους.

– Οι συνταξιούχοι του Δημοσίου παίρνουν χαμηλότερες συντάξεις.

– Οι δημόσιοι υπάλληλοι υφίστανται πολιτικές λιτότητας.

– Πλήγμα δέχονται οι επενδύσεις και επομένως η απασχόληση, γιατί το συνηθέστερο θύμα των υψηλών ελλειμμάτων είναι οι δημόσιες επενδύσεις.

– Νοθεύονται ο ανταγωνισμός και το επιχειρηματικό παίγνιο, όταν οι επιχειρήσεις που φοροδιαφεύγουν έχουν τη δυνατότητα να λειτουργούν με χαμηλότερο κόστος.

– Μα πάνω απ όλα ο μεγάλος χαμένος είναι ο προϋπολογισμός, ο οποίος στερείται αρκετά δισεκατομμύρια ευρώ.

  • Θανάσης Λυρτσογιάννης, ΕΘΝΟΣ, 27/10/2009
Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Liked it here?
Why not try sites on the blogroll...