Μέσα Ενημέρωσης

Προπάντων η παράδοση

Posted on Ιουλίου 10, 2009. Filed under: Δημοσιογράφοι, Μέσα Ενημέρωσης, Πολιτική |

Tου Παντελη Μπουκαλα, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 10/7/2009

Δεν ξέρω αν είναι δουλειά των δημοσιογράφων να υποδύονται ρόλους με τη φωνή τους στα δελτία ειδήσεων, όπου η γυάλινη οθόνη μετατρέπεται σε θεατρική σκηνή για να ανεβούν μελοδράματα· δεν ξέρω αν είναι δική τους δουλειά να «παίζουν» τους διαλόγους που κατέγραψε και απομαγνητοφώνησε η Ασφάλεια, και να παριστάνουν πότε τον έναν κατηγορούμενο με το βαρύ ψευδώνυμο, πότε τον τηλεφωνικό συνομιλητή του με το ηχηρό επώνυμο. Οσο γνωρίζω, δεν είναι υποχρεωτικό να αποφοιτήσεις από Δραματική Σχολή για να γίνεις δημοσιογράφος, όπως δεν είναι βέβαια υποχρεωτικό, για τους δημοσιογράφους του ραδιοφώνου τώρα, να διακόπτουν το πρόγραμμά τους για να διαφημίσουν μελίρρυτα τους «χορηγούς» τους, την αυτοκινητοβιομηχανία τάδε ή τα απορρυπαντικά δείνα. Αλλά, θα πείτε, και στην τηλεόραση οι υπερεπώνυμοι δημοσιογράφοι, διαφημιστές γίνονται, έτσι όπως βλέπουμε στο τέλος της εκπομπής τους ποιοι τους έντυσαν και τους χτένισαν, ποιοι τους πόδεσαν και τους γραβάτωσαν. Φαίνεται πως είναι μια παράδοση κι αυτή, καινούργια και μικρή ακόμα, αλλά μάλλον θα θεριέψει.

Μακρότερη και ισχυρότερη είναι βέβαια η πολιτικάντικη παράδοση που κωδικοποιείται με τη φράση «κατόπιν ενεργειών μου», και μια πτυχή της οποίας ήρθε στο φως τώρα, με την προβαλλόμενη διαλεύκανση της απαγωγής του εφοπλιστή κ. Παναγόπουλου. Ενας διευθυντής φυλακών, λοιπόν, τηλεφωνεί στη σύζυγο ενός αναπληρωτή υπουργού και ζητεί μια εκδούλευση: τη μετάθεση ενός σπουδαστή, μάλλον ευνοϊκή. «Κατόπιν ενεργειών μου» θα έλεγε ο διευθυντής των φυλακών αν ευοδωνόταν το αίτημά του προς τα ανώτερα κλιμάκια της εξουσίας, και πιθανόν θα είχε έτσι το πεσκέσι του (σε κεφαλογραβιέρα ή τσικουδιά, τι το κακό). «Κατόπιν ενεργειών μου», θα έλεγε και ο υπουργός και θα είχε και αυτός το πεσκέσι του, σε ψήφο, το πιο σκληρό νόμισμα για πεσκέσι.

Τι απάντησε ο κ. Χρ. Μαρκογιαννάκης που, ενώ απολάμβανε τις δάφνες της επιτυχίας του, βρέθηκε υποχρεωμένος να δώσει κάποια εξήγηση; Είπε όσα ορίζει η παράδοση. Πρώτον, ότι η σύζυγός τους εργάζεται ως μετακλητή υπάλληλος στο γραφείο του – και τι παραδοσιακότερο από αυτό, τι παραδοσιακότερο από τις οικογενειακές αξίες. Δεύτερον, ότι ο διευθυντής των φυλακών τηλεφώνησε στην υπουργική σύζυγο – για μια υπόθεση που δεν ήταν βέβαια της αρμοδιότητάς της, αλλά θα μπορούσε να είναι των ενδιαφερόντων του συζύγου της και υπουργού μας, του ενδιαφέροντός του για την εξυπηρέτηση του κοινού εννοείται, τι άλλο. Ε, κι αυτό τμήμα της παράδοσής μας είναι, της παράδοσης του παλαιοκομματισμού έστω και του ρουσφετολογείν. Αλλά υπάρχει καμιά παράδοση ανθεκτικότερη; Και θα ήταν η ανθεκτικότερη αν δεν ήταν η δημοφιλέστερη; Τι, μήπως έπαψε να δίνει (διά συνεντεύξεων πια) βαθυστόχαστες συμβουλές στον πρωθυπουργό ο πρώην επίσημος σύμβουλός του, ο κ. Κεφαλογιάννης, επειδή ο ρουσφετολογικός καημός του τον έβαλε σε περιπέτειες με τη Δικαιοσύνη; Επαψε ποτέ να πιστεύει ότι έπραξε το πολιτικό του χρέος;

Advertisements
Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Οταν τα τρακτέρ δένουν στο λιμάνι

Posted on Φεβρουαρίου 4, 2009. Filed under: Αστυνομική βία, Αγροτικές κινητοποιήσεις, Βαρβαρότητα, Διαδηλώσεις, Κοινωνία, Μέσα Ενημέρωσης |

Υποβλητικές ήταν οι εικόνες από το λιμάνι του Πειραιά στην «Πρώτη γραμμή» (ΝΕΤ). Λυκαυγές, βαθύ μπλε-μοβ ο ουρανός και οι Κρητικοί αγρότες αποβιβάζονταν από το φέρι. Η κάμερα, στημένη κοντά στον καταπέλτη, τραβούσε από χαμηλά τα ογκώδη τρακτέρ με τις μαύρες και τις ελληνικές σημαίες. Μεγάλοι κλάδοι ελαίας (για την ακρίβεια, μικρά ελαιόδεντρα) στις καρότσες των ημιφορτηγών.

Η μεγάλη απόβαση, λοιπόν. Από νωρίς στο λιμάνι και ο Δημήτρης Καμπουράκης, ένα πρόσωπο που για τους αγρότες πρέπει να είναι πιο γνώριμο απ’ ό,τι ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης. Σαν ψάρι μέσα στο νερό τριγυρίζει ο δημοσιογράφος ανάμεσα στους εξαντλημένους, άυπνους και οργισμένους αγρότες. Μαντεύει τις διαθέσεις τους, την απογοήτευσή τους από την απαγόρευση της μηχανοκίνητης πορείας και, απευθυνόμενος στον κ. Οικονομέα, που βρίσκεται στο στούντιο του Μega, προειδοποιεί «Γιώργο, θα ’χουμε ιστορίες» (08.05 π.μ.).

Σε ένα σημείο, που δεν το πιάνουν οι κάμερες, πέφτουν τα πρώτα χημικά. Ασπρος καπνός στο βάθος του ορίζοντα. Ασπρομάλληδες γέροντες, αλλά και κάποιοι νεότεροι με την παραδοσιακή κρητική φορεσιά, στιβάνια και κροσσωτό μαντίλι, τρέχουν σαστισμένοι. Δυο – τρία τρακτέρ, αφηψώντας τις οδηγίες της επιτροπής περιφρούρησης, προχωρούν. «Ούτε εγώ δεν μπορώ να τα σταματήσω», λέει αυτοσαρκαζόμενος ο κ. Καμπουράκης.

«Ο Θεός να βάλει το χέρι του», σχολιάζει ο Γιώργος Παπαδάκης (ΑΝΤ1), που ξανά και ξανά κάνει δραματική έκκληση «να πρυτανεύσει η Λο-γι-κή και από τις δύο πλευρές».

Ακολουθεί μια σύντομη τοπική βροχή από πατάτες και τομάτες εναντίον δέκα ανδρών των ΜΑΤ που έχουν παραταχθεί στο πλάι μιας κλούβας. Εκείνοι θα φορέσουν τις προσωπίδες τους και θα απαντήσουν με δακρυγόνα.

«Γιώργο, θα πέσει ξύλο πολύ», προειδοποιεί ξανά ο κ. Καμπουράκης (ώρα 08.45 π.μ.).

«Το λες απ’ το πρωί εσύ, αλλά δεν σ’ ακούει κανείς», του απαντά ο συμπαρουσιαστής του από το στούντιο.

Ασφαλώς δεν δημιούργησαν τα κανάλια το πρόβλημα των αγροτών και καλά έκαναν και βρέθηκαν στο λιμάνι – η δουλειά τους είναι. Τι νόημα έχει όμως αυτή η καρέ καρέ καταγραφή; Δεν είναι ντέρμπι, είναι μια σοβαρή κινητοποίηση που δείχνει την οξύτητα των προβλημάτων, αφού κανείς αγρότης δεν ήρθε στην Αθήνα για λόγους αναψυχής.

Κι εκεί που κάνουμε ζάπινγκ, αγριεμένοι από τις περιγραφές των πολεμικών ανταποκριτών και με τον φόβο ότι ο Πειραιάς θα γίνει Γάζα, πέφτουμε στην «Πρωινή Μελέτη» (Star). «Είδηση βόμβα», γράφει το «σούπερ». Μήπως ο κ. Μαρκογιαννάκης επέστρεψε ξαφνικά από τις Βρυξέλλες στην Αθήνα; Λάθος. Ο Λούκας, ο νικητής του «Χ-Factor», θα κάνει τα φωνητικά στον Σάκη στη Eurovision!

Τα μάθατε τα νέα, αδέλφια μας αγρότες; Τι μας νοιάζει η κρητική πατάτα, τι μας νοιάζει η ελιά και η ντομάτα; Δέκα λεπτά το κιλό πληρώνουν την ντομάτα στον παραγωγό, πέντε ευρώ (50 κιλά ντομάτες) πληρώνουμε για μια ντοματοσαλάτα, ενώ ένας χορός εκατομμυρίων θα στηθεί για της Eurovision τη λαμπερή μουσική πατάτα.

  • Tης Μαριαννας Τζιαντζη, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 03/02/2009
Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Liked it here?
Why not try sites on the blogroll...