Μοναστηριακή περιουσία

Οσο για συνενοχή, ούτε λόγος να γίνεται: ποια συνενοχή, σε τι;

Posted on Δεκέμβριος 5, 2008. Filed under: Διαφθορά, Δικαιοσύνη, Μοναστηριακή περιουσία, Μοναχός Εφραίμ | Ετικέτες: |

Κύριε διευθυντά

Δημήτρης Ψυχογιός | Το Βήμα,  Παρασκευή 5 Δεκεμβρίου 2008

Τέλος καλό, όλα καλά: κανείς δεν γνώριζε, κανείς δεν κατάλαβε, κανένα μέλος της κυβέρνησης δεν έχει σχέση με το βατοπαιδικό σκάνδαλο, για όλα όσα έγιναν ευθύνονται κάποιοι δημόσιοι υπάλληλοι που ούτε καν παραπλάνησαν τους υπουργούς, όπως είχε υποστηρίξει ο κ. Σανιδάς: οι υπουργοί εμπιστεύθηκαν, ως όφειλαν, την κρατική γραφειοκρατία και υπέγραφαν τα έγγραφα που τους παρουσίαζε- καμία σχέση με τον φόνο. Ο Εφραίμ Κουτσού και ο Αρσένιος Φίλος τους επισκέπτονταν απλώς για να τους χαρίσουν κομποσκοίνια και γυαλιστερές εικόνες της Παναγίας από το Περιβόλι της. Συζητούσαν μαζί τους για τα προβλήματα της Ορθοδοξίας και του Έθνους και αν, τυχαία, η συζήτηση ξεστράτιζε σε οικόπεδα και λιμνοθάλασσες αμέσως οι υπουργοί δήλωναν αναρμόδιοι και τους παρέπεμπαν στους αρμόδιους συναδέλφους τους. Αλλά και οι αρμόδιοι ξανά κομποσκοίνια έπαιρναν και τους παρέπεμπαν στις υπηρεσίες – μάλλον για αδιαφορία απέναντι σε αιτήματα σεβάσμιων πολιτών υπάρχει πολιτική ευθύνη παρά για αβλεψία ή αδιαφορία. Όσο για συνενοχή, ούτε λόγος να γίνεται: ποια συνενοχή, σε τι; Αφού είχε offshore εταιρείες η οικογένεια Βουλγαράκη γιατί να μην έχει ολόκληρο μοναστήρι; Μπορεί οι μοναχοί να μην έχουν παιδιά, πρέπει όμως να φροντίσουν το μοναστήρι να είναι καλά για να βρίσκει καλόγερους.

Υπουργοί και κυβέρνηση αποδεικνύονται άσπιλοι και αμόλυντοι, αν κάποιοι μοναχοί και επιχειρηματίες παρανόμησαν, ας τα βρει η Δικαιοσύνη- ποιος ζει, ποιος πεθαίνει ως τότε. Τέλος καλό, όλα καλά- μόνο που ο ψεύτης και ο κλέφτης τον πρώτο χρόνο χαίρονται.

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Ιδιοκτησία στο φυσικό περιβάλλον είναι πλέον αδιανόητη

Posted on Οκτώβριος 26, 2008. Filed under: Διαφθορά, Εκκλησιαστική Περιουσία, Καραμανλής Κώστας, Μοναστηριακή περιουσία, Νέα Δημοκρατία, Πολιτική, Σκάνδαλα | Ετικέτες: |

Γραφει ο Aντωνης Kαρκαγιαννης, Η Καθημερινή, Kυριακή, 26 Oκτωβρίου 2008

Δηλαδή, αν κατάλαβα καλά από τον λόγο του Θ. Ρουσόπουλου στη Βουλή, για ό,τι συνέβη στη Μονή Βατοπεδίου, κανείς δεν φταίει, κανείς δεν είναι ένοχος! Είναι αμφίβολο αν συνέβησαν και τα γεγονότα, όπως πλέον μας είναι γνωστό, όχι μόνο από τη δημοσιογραφική έρευνα, αλλά και τη σχηματισθείσα δικογραφία. Ούτε «ιερά» χρυσόβουλα και φιρμάνια επί εκτάσεων που… πριν από χίλια χρόνια ήταν έρημες και ακατοίκητες, αλλά τώρα είναι πυκνοκατοικημένες και κοινόχρηστες και ουσιώδες στοιχείο της περιβαλλοντικής ακεραιότητας, όμοιας και ισότιμης με την εδαφική μας ακεραιότητα, κάποτε θα το καταλάβουμε και θα το δεχθούμε.

Ούτε υπερτιμήσεις και υποτιμήσεις, ούτε «ιερές« ανταλλαγές, όπου ο παμπόνηρος «άγιος» Εφραίμ παραχωρούσε νεράκι του Θεού και παραλάμβανε «φιλέτα» του Δημοσίου, μια υψηλού επιπέδου «πνευματική σχέση», που όπως τα παλιά συγχωροχάρτια αποτιμάται σε χρήμα. Τι παθαίνει ο άνθρωπος όταν έχει τη ματαιοδοξία της μέλλουσας ζωής! Ολα αυτά συνέβησαν μόνα τους με την επιφοίτηση ίσως του Αγίου Πνεύματος, ένα ακόμη θαύμα του «αγίου» στη μεγάλη βιομηχανία θαυμάτων και αγυρτείας που έστησε εκεί ψηλά στο Βατοπέδι.

Επειτα από όλα αυτά, απογοητευμένος και απαισιόδοξος είπα μέσα μου να μην ξαναασχοληθώ με το Βατοπέδι, αφού όλα είναι δημιούργημα «πολιτικού κανιβαλισμού», στον οποίο ειλικρινά δεν θέλω να συμμετέχω. Κάνω εξαίρεση για σήμερα, γιατί έλαβα επιστολή του κ. Ι. Μ. Κονιδάρη, καθηγητή του Εκκλησιαστικού Δικαίου, επειδή δεν θέλω να με κατηγορήσει ότι μεροληπτώ, αφού ήδη έχω καταχωρίσει στη στήλη τις απόψεις του Χρήστου Ζουράρι και την απάντηση των καθηγητών Σταθόπουλου και Καράκωστα.

Δεν θέλω να παραστήσω τον αμερόληπτο. Η στήλη έχει άποψη, απλοϊκή και αφελή ίσως, χωρίς επιστημονικά επιχειρήματα, πλην εκείνων που δανείζεται από άλλους. Δεν θέλω όμως να κατηγορηθώ ότι παραγνωρίζω ή αποσιωπώ τις αντίθετες απόψεις. Σε συζήτηση άλλωστε ακαδημαϊκή, και μάλλον μάταιη, αφού τα γεγονότα πήραν ήδη τον δρόμο τους, κατά την άποψή μου στραβό και απογοητευτικό. Σε λίγο όλοι θα νομίζουμε ότι ζήσαμε μια εικονική πραγματικότητα, ο κ. Σανιδάς ίσως το πιστεύει ήδη.

Ιδού η επιστολή του καθηγητή του Εκκλησιαστικού Δικαίου, του κ. Ι. Μ. Κονιδάρη:

Τα χρυσόβουλα και η περιουσία των μοναστηριών

Κύριε Καρκαγιάννη

Στην κυριακάτικη αντιπαράθεση των δύο φίλων σας νομικών για τα «αυτοκρατορικά χρυσόβουλα στο σύγχρονο δίκαιο» επιτρέψτε μου να υπενθυμίσω ότι και μετά την εισαγωγή του Αστικού μας Κώδικα η απόκτηση κυριότητας ή άλλου εμπράγματος δικαιώματος πριν από την εισαγωγή του κρίνεται, σύμφωνα με το άρθρο 51 του Εισαγωγικού του Νόμου, κατά το δίκαιο που ίσχυε, όταν έγιναν τα πραγματικά γεγονότα για την απόκτησή τους.

Θα ήθελα επίσης να σημειώσω ότι το ελληνικό κράτος, που ιδρύθηκε μόλις το 1830, έχει σε συγκεκριμένες περιπτώσεις κυρώσει χρυσόβουλα, σιγίλια και φιρμάνια με νομοθετήματά του και τα έχει καταστήσει μέρος της εσωτερικής έννομης τάξεως.

Τέλος, δεν θα πρέπει να λησμονείται ότι τέτοιου είδους παλαιγενή έγγραφα συνιστούν τη βάση της ιδιοκτησίας παλαίφατων μοναστικών καθιδρυμάτων και πανάγιων προσκυνημάτων που βρίσκονται εκτός Ελλάδος. Το τελευταίο θα έπρεπε να μας καθιστά όλους πολύ πιο προσεκτικούς στον χειρισμό των συναφών ζητημάτων, τα οποία δεν είναι προεχόντως νομικά, αλλά εξόχως πολιτικά και εν πολλοίς εθνικά.

Ι. Μ. Κονιδαρης, Καθηγητής Εκκλησιαστικού Δικαίου

Όπως αντιλαμβάνεσθε δεν είμαι σε θέση να αντιτάξω νομικά επιχειρήματα στις απόψεις του κ. Ι. Μ. Κονιδάρη. Το έχουν ήδη πράξει άλλοι νομοδιδάσκαλοι προς τους οποίους ουσιαστικά απευθύνεται ο καθηγητής του Εκκλησιαστικού Δικαίου. Ούτε είμαι σε θέση να εμπλακώ στις μεταξύ τους επιστημονικές διαφορές. Και να ήμουν, πάλι θα το απέφευγα γιατί πιστεύω ότι το ζήτημα που ανέκυψε από τη Μονή Βατοπεδίου δεν είναι νομικό, αλλά πολιτικό και κοινωνικό.

Θα σταθώ πρώτα στο οικολογικό θέμα που το θεωρώ μέγιστο. Την εποχή των χρυσοβούλων, των σιγιλίων και των φιρμανιών, δηλαδή πριν από χίλια χρόνια για τα πρώτα και περίπου 600 χρόνια για τα δεύτερα, τα δάση, τα ποτάμια, οι ακτές, τα νερά γενικώς, οι λίμνες και οι λιμνοθάλασσες ήταν και τότε στοιχεία του φυσικού περιβάλλοντος, αλλά δεν απειλούνταν από την κατ’ ανάγκην ιδιοτελή και κερδοσκοπική χρήση ενός ιδιοκτήτη. Ακίνδυνα μπορούσε να απολαμβάνει την περιουσία του και να επαίρεται γι’ αυτήν, έστω και αν την είχε αποκτήσει με φιρμάνι τού κατά τα άλλα αλλόθρησκου και μισητού κατακτητή.

Σήμερα, όμως, τα ουσιώδη αυτά (και άλλα) στοιχεία του περιβάλλοντος και τού κατά τόπους οικοσυστήματος απειλούνται με εξαφάνιση ή αλλοίωση από την άναρχη και εγωιστική ανθρώπινη δραστηριότητα. Είτε ανήκουν σε κάποιον είτε όχι έχουν ανάγκη προστασίας. Γι’ αυτό και το Σύνταγμά μας έχει θεσπίσει περιορισμούς του απολύτου δικαιώματος της κυριότητος, χωρίς να εξετάζει τη νομιμότητά του. Η άσκηση δικαιωμάτων κυριότητας χωρίς περιορισμό οδήγησαν σε πλήρη καταστροφή τα δάση, τα νερά και τις ακτές, αλλοίωσαν το φυσικό περιβάλλον και το κλίμα της Αττικής και πολλών άλλων περιοχών της χώρας μας. Θα επαναλάβουμε αυτό που ήδη γράψαμε. Το φυσικό περιβάλλον είναι μέρος αναπόσπαστο της εθνικής εδαφικής ακεραιότητας και πηγή του νέου πατριωτισμού μας.

Επειδή τα πιστεύω αυτά θεωρώ αδιανόητο ότι μια λίμνη ή λιμνοθάλασσα, ένα ποτάμι, ένα δάσος ή το νερό στο υπέδαφος ενός χωραφιού κ.λπ. μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο απεριόριστης ιδιοκτησίας και χρήσης είτε ισχύουν τα χρυσόβουλα τα σιγίλια και τα φιρμάνια είτε όχι. Απλώς δεν πωλούνται, δεν αγοράζονται, δεν ανταλλάσσονται και δεν αλλοιώνονται. Δεν είναι υπερβολή να ισχυρισθούμε ότι όποιος προσβάλλει ή αλλοιώνει ή εκτρέπει από το φυσικό τους προορισμό αυτά τα ουσιώδη στοιχεία του φυσικού περιβάλλοντος είναι σαν να προσβάλλει την εθνική εδαφική ακεραιότητα της χώρας.

Αυτό είναι το ένα ζήτημα. Το άλλο είναι επίσης πολύ σημαντικό και άπτεται της εθνικής υπόστασης ως σύγχρονης χώρας και σύγχρονου κράτους. Οπως παρατηρούμε για να πραγματοποιηθούν οι «ιερές» ανταλλαγές δημόσιων περιουσιακών στοιχείων με νεράκι της λίμνης ή λιμνοθάλασσας της Βιστωνίδας, με μεγάλη ζημιά του Δημοσίου, χρειάσθηκε μια ανωτάτου επιπέδου διαπλοκή της πολιτικής εξουσίας και της Μονής Βατοπεδίου, στο πλαίσιο μιας γενικότερης όσμωσης μεταξύ Πολιτείας και Εκκλησίας. Σαν η Εκκλησία να είναι κράτος εν κράτει και το εθνικό μας κράτος να αισθάνεται την ανάγκη να διαπραγματεύεται και να συαναλλάσσεται με την Εκκλησία. Μέσα σ’ αυτή τη διαπλοκή παρεισφρέουν δεισιδαιμονίες, θαυματουργίες, «πνευματικές» εξαρτήσεις, αγυρτείες, αλλά και συμφέροντα που συνεχώς διαμορφώνουν νέα κέντρα εξουσίας και πλούτου.

Μη μου πείτε για την Ορθοδοξία. Είναι πράγματι συνδεδεμένη με το έθνος, τη ζωή μας και τη γλώσσα μας και τη σεβόμαστε βαθύτατα ακόμη και όσοι δεν πιστεύουμε στα δόγματά της. Τη θεωρούμε «τρόπο ζωής του ελληνικού λαού», όπως έχει ήδη γραφεί. Και μόνο προς αυτήν την κατεύθυνση, ως τρόπος ζωής, μπορεί να αναζητήσει την καταξίωσή της, απαλλαγμένη από κάθε κοσμική εξουσία ή συναλλαγή με την εξουσία…

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Ανήκει σε όλους, άρα δεν έχει αξία

Posted on Οκτώβριος 3, 2008. Filed under: Αγιον Όρος, Διαφθορά, Ελληνες, Κρατική περιουσία, Μονή Βατοπεδίου, Μοναστηριακή περιουσία, Νέα Δημοκρατία, Πολιτική, Σκάνδαλα | Ετικέτες: |

ANTIΛOΓOI. Tης Τασουλας Καραϊσκακη, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, Παρασκευή, 3 Oκτωβρίου 2008

Το ότι η πολιτεία δεν ενδιαφέρεται να περιφρουρήσει τη δημόσια περιουσία αποδεικνύεται από τα 3,5 εκατ. στρέμματα καταπατημένων δημόσιων δασικών κτημάτων αξίας άνω των 10 δισ. ευρώ, από τις σκανδαλώδεις παραχωρήσεις αιγιαλού σε μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα, από την «ενδοτικότητά» της σε κάθε λογής διεκδικήσεις. Η υπόθεση της Μονής Βατοπεδίου αποτελεί ένα από τα πιο εντυπωσιακά παραδείγματα, όχι μόνο γιατί -για άλλη μια φορά- το κράτος παραιτήθηκε από γη με αμφισβητούμενους τίτλους ιδιοκτησίας, αλλά και γιατί πήρε (δικό της) άχυρο και έδωσε (δικό της) χρυσάφι. Δεν θέλησε να αναγνωρίσει κανένα κυριαρχικό της δικαίωμα, δεν έδωσε καμιά μάχη. Ενδεικτικά αυτής της νοοτροπίας είναι όσα αποκάλυψε στους εισαγγελείς που ερευνούν την υπόθεση ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ κ. Γιάννης Δραγασάκης. Οτι το υπουργείο Οικονομικών πλήρωνε στη Μονή νοίκι για τους ψαράδες που ψάρευαν στη λιμνοθάλασσα, με την τελευταία χρηματική εντολή να εκδίδεται μετά την επονείδιστη ανταλλαγή. Πριν φυσικά ξεσπάσει το σκάνδαλο. Ωστόσο, ένα σκάνδαλο, οι βάσεις του οποίου ήταν γνωστές από καιρό στην κοινή γνώμη, αλλά υποεκτιμημένες -εις μάτην ωρύονταν ενεργοί παράγοντες και πολίτες σε Ξάνθη και Χαλκιδική (διαδηλωτές είχαν συλληφθεί ουκ ολίγες φορές στον παρελθόν σε διαμαρτυρίες για τη Βιστωνίδα στα όρια του Αθω). Δεν ίδρωνε το αυτί κανενός.

Η δημόσια γη για τους κρατούντες αποτελεί «φτηνή πρώτη ύλη» με την οποία «αγοράζουν» υποστηρικτές, ψηφοφόρους, πολιτική ισχύ, κυβερνητική μακροημέρευση. Δεν ολιγωρούν, συνειδητά την ανταλλάσσουν. Στην προκειμένη περίπτωση, ποιο ήταν το αντάλλαγμα; Γιατί, δυο κόμματα εξουσίας, δυο διαφορετικές κυβερνήσεις, προσέφεραν ένα «δώρο» τέτοιου μεγέθους; Τι είχαν να κερδίσουν; Μπορεί όλα αυτά να έγιναν χωρίς πολιτική εντολή, από άγνοια, βλακεία ή απληστία των γνωμοδοτικών κρατικών οργάνων; Τι προτίθεται να κάνει τώρα η κυβέρνηση; Θα αδράξει την ευκαιρία για μια (ομολογουμένως ηρωική) ανατροπή της κατάστασης, για το επόμενο βήμα μετά το πάγωμα των διοικητικών πράξεων, για εκείνη τη νομική διέξοδο που θα επιτρέψει την επιστροφή των εκτάσεων στο ελληνικό κράτος και την αποζημίωση όσων εθίγησαν;

Γεγονός πάντως παραμένει ότι και στη Μονή Βατοπεδίου δεν έγινε κάτι που δεν συνηθίζεται. Πόσες φορές δεν έχει πουλήσει το κράτος καταπατημένα δημόσια κτήματα ή πακέτα μετοχών που κατείχε (σε ΟΠΑΠ, ΟΛΠ, ΔΕΗ, Εθνική Τράπεζα) για να καλύψει τις τρύπες του προϋπολογισμού; Μόνο που αυτή τη φορά, αντί να εκποιήσει, για παράδειγμα τα οικόπεδα στην Καρδία, στο Ολυμπιακό χωριό και στις Αχαρνές σε τρίτους, σχεδόν τα «χάρισε» στη Μονή Βατοπεδίου, που τα χρυσοπούλησε για λογαριασμό της.

Το ελληνικό δημόσιο δεν «πονά» την εθνική γη. Απόδειξη, κανείς δεν γνωρίζει πόσα ακριβώς είναι τα δημόσια κτήματα. Ενδεικτικό της κατάστασης που επικρατεί στη διαχείρισή τους είναι το γεγονός ότι 1.157.700 σελίδες από τις 2.726.000 του χάρτινου αρχείου του υπ. Οικονομικών (τίτλοι ιδιοκτησίας, συμβόλαια παραχώρησης, εκμίσθωσης κ.ά.) είναι φθαρμένες. Το 50% και πλέον των εθνικών γαιών, που περιήλθαν με τη συνθήκη του Λονδίνου (1827) στο ελληνικό από το τουρκικό δημόσιο, είναι άγνωστες στο ελληνικό κράτος αφού ποτέ δεν καταγράφηκαν. Τα καταγεγραμμένα ακίνητα ανέρχονται σε 21.635.096 στρ. Το μεγαλύτερο μέρος τους είναι καταπατημένο. Μόνο στην Ανατολική Αττική εκτιμάται ότι έχουν καταπατηθεί 2.500 καταγεγραμμένα ακίνητα.

Τι δικαιώματα έχει προβάλλει ποτέ το δημόσιο; Και αν η υπόθεση της Μονής Βατοπεδίου κερδηθεί, τι θα γίνει με τις χιλιάδες άλλες που εκκρεμούν;

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Η άνοδος και η πτώση του μοναχού Εφραίμ

Posted on Σεπτεμβρίου 28, 2008. Filed under: Αγιον Όρος, Μονή Βατοπεδίου, Μοναστηριακή περιουσία, Μοναχός Εφραίμ | Ετικέτες: , |

Εχοντας απολέσει το μέτρο, ο πανίσχυρος ηγούμενος του Βατοπεδίου, εγκαταλείπεται από τους εντός και εκτός Αθω υποστηρικτές του

Του Σταυρου Τζιμα, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, Kυριακή, 28 Σεπτεμβρίου 2008

Ηταν το βράδυ της περασμένης Τρίτης, όταν ο ηγούμενος Εφραίμ κατέφθασε στο εκκλησάκι της Παναγιάς της Παντάνασσας στη λίμνη Βιστωνίδα με ένα πολυτελές τζιπ. Πέρασε το γραφικό γεφυράκι συνοδευόμενος από μια ομάδα μπράβων, σαν να κατευθυνόταν στο κάστρο του, στην επικράτειά του. Αυτή ήταν πιθανότατα η τελευταία επίδειξη δύναμης ενός ισχυρού πνευματικού άνδρα, ο οποίος πλέον φαίνεται να χάνει τα περισσότερα ερείσματα που έχει στην αγιορείτικη κοινότητα. Η παντοδυναμία του Εφραίμ στο Αγιον Ορος δέχθηκε στο μέσον της εβδομάδος ακόμη ένα πλήγμα. Η Εκτακτη Διπλή Ιερά Σύναξις των αγιορειτών μοναχών αν και χρησιμοποίησε βυζαντινά διπλωματική γλώσσα, ουσιαστικά τον άφησε έκθετο καθώς ανακοίνωσε ότι «καταδικάζει εκ των προτέρων κάθε πράξη που τυχόν θα αποδεικνυόταν αξιόμεμπτη».

Η φράση-κλειδί, ωστόσο, είναι η καταδίκη της «αδιαφανούς σύμπραξης με την κοσμική εξουσία χάριν οικονομικών ή άλλων οφελών». Αναφέρεται επίσης ότι «αποστασιοποιείται απεριφράστως και απορρίπτει παρόμοιες συμπεριφορές». Παράλληλα, στο ηλεκτρονικό ταχυδρομείο του προέδρου της Βουλής –και όχι μόνον– έφθαναν επιστολές με νοσηρά υπονοούμενα που ακόμη και αν είναι ψευδή, δείχνουν την κατάσταση που επικρατεί στον Αθω, είναι ενδεικτικό ότι μοναχοί σε τηλεοπτικά παράθυρα ζητούν την παραίτηση και την απομάκρυνση του Εφραίμ από το Αγιον Ορος. Ο Κύπριος ηγούμενος της Μονής Βατοπεδίου είναι απομονωμένος: Μέσα στον Αθω, μοναχοί μιλούν με απαξιωτικά λόγια γι’ αυτόν, έξω από τον Αθω οι κοσμικοί παράγοντες με τους οποίους αρεσκόταν να φωτογραφίζεται, πια, τον αποφεύγουν…

  • Φιλόδοξα σχέδια

Ο ηγούμενος Εφραίμ είχε ένα ιδιαίτερα φιλόδοξο όραμα, λένε όσοι τον γνωρίζουν καλά: να κυριαρχήσει στο Αγιον Ορος και να θέσει υπό τον έλεγχό του την αυτοκέφαλη Εκκλησία της Κύπρου. Το σχέδιο «κατάληψης» του αρχιεπισκοπικού θρόνου στην πατρίδα του επιχείρησε να το υλοποιήσει διά της υποψηφιότητας του μητροπολίτη Λεμεσού, Αθανασίου, υποτακτικού του κατά το διάστημα που εγκαταβίωνε και αυτός στο Βατοπέδι προτού κατέβει με τις ευλογίες του για τον ιερό σκοπό… Ο Εφραίμ έδωσε σκληρό αγώνα υπέρ του Αθανασίου. Ηγήθηκε ο ίδιος της προεκλογικής του εκστρατείας, οργανώνοντας συγκεντρώσεις πιστών σε μεγάλα στάδια και πολυτελείς αίθουσες εκδηλώσεων, αξιοποιώντας το πορτοφόλι και την επιρροή Κυπρίων επιχειρηματιών στο Λονδίνο. Ακόμη και αυτή την Τιμία Ζώνη περιέφερε ανά την Κύπρο προκειμένου να διαλύσει τις όποιες αμφιβολίες των εκλεκτόρων με τίνος πλευρά ήταν η Παναγία…

Το θαύμα, όμως, δεν συνετελέσθη και αρχιεπίσκοπος εξελέγη, στο νήμα είναι η αλήθεια, ο ηγούμενος Κύκκου Χρυσόστομος ο Β΄, ο οποίος όταν ξέσπασε το σκάνδαλο επετέθη λάβρος εναντίον του Εφραίμ «καρφώνοντάς» τον για σκανδαλισμό των πιστών και κοντραμπάντο! Ο Εφραίμ δεν έπαψε, βεβαίως, να ενδιαφέρεται για τα εκκλησιαστικά αλλά και τα πολιτικά –όπως απεδείχθη με το Σχέδιο Ανάν εναντίον του οποίου δραστηριοποιήθηκε σφόδρα– δρώμενα στην πατρίδα του.

  • Ανελέητο κυνήγι χρήματος

Μετά την αποτυχία του στην εκλογή δικού του αρχιεπισκόπου έριξε όλο το βάρος στην ενδυνάμωση της ισχύος του Βατοπεδίου, το οποίο οι επικριτές του υποστηρίζουν ότι φιλοδοξούσε να καταστήσει «Βατικανό της Ορθοδοξίας».

Με σημαία τις –μέχρις ενός σημείου υπαρκτές– ανάγκες της Μονής για αναστηλώσεις αλλά και τα λειτουργικά έξοδα, επιδόθηκε σε ανελέητο κυνήγι χρήματος. Πρίγκιπες, πολιτικοί, εφοπλιστές, μεγαλοεπιχειρηματίες, αστέρες του κινηματογράφου συνέρρεαν στο μοναστήρι, μερικοί για να καταθέσουν στον δραστήριο «άγιο» τις μεταφυσικές τους ανησυχίες και άλλοι να προσκυνήσουν κάποια από τις επτά θαυματουργές εικόνες της Παναγίας –«στο Βατοπέδι υπάρχει πληθωρισμός θαυματουργών εικόνων», σάρκαζε ένας τακτικός επισκέπτης– που ο Εφραίμ χρησιμοποιεί κατά περίσταση. Λέγεται, μάλιστα, ότι όταν κατά καιρούς φιλοξενεί κάποιον υψηλό επισκέπτη, για να τον εντυπωσιάσει χτυπάει άγρια μεσάνυχτα τις καμπάνες και φωνάζει «νάτη, νάτη η Παναγία ήρθε στο μοναστήρι»… Ο φιλοξενούμενος τινάζεται φυσικά από το κρεβάτι και τρέχει να την αντικρίσει… Οταν οι εξομολογήσεις και οι δοξολογίες τελείωναν, ο πνευματικός Εφραίμ έβγαζε το πετραχήλι και ανέσυρε από το ράσο το «εγκόλπιο» του καλού επιχειρηματία.

Η γοητεία του στους πιστούς που τον επισκέπτονταν για να επικοινωνήσουν πνευματικά μαζί του ήταν ακαταμάχητη και δύσκολα μπορούσαν να αντισταθούν στις συνήθως φορτικές «παρακλήσεις» του για κάποια «ευλογία», που σχεδόν πάντοτε αφορούσε σε κάποια διευθέτηση εκκρεμότητας γύρω από υποθέσεις ακινήτων, δωρεών κ.λπ.

Στα άλλα μοναστήρια οι φτωχοί κελιώτες παρακολουθούσαν με θαυμασμό και με δόση ζήλιας τις επιχειρηματικές δραστηριότητες και τον ταχύτατα διευρυνόμενο κύκλο διασυνδέσεων των Βατοπεδινών.

  • «Το πάει μακριά…»

Οι υπόνοιες ότι ο Εφραίμ «το πάει μακριά», ότι «ονειρεύεται εαυτόν στον θρόνο του Αθω» εξελίχθηκαν σε ανησυχίες όταν αποφάσισε να αναβαθμίσει τη μονή του σε Μεγίστη, προνόμιο που απολαμβάνει μόνο το πρώτο τη τάξει μοναστήρι, η Μεγίστη Λαύρα.

Οι Λαυριώτες θεώρησαν την κίνηση «casus belli», η Ιερά Κοινότητα την αντιμετώπισε με ψυχρότητα, ενώ ο πανίσχυρος τέως ηγούμενος της Ιβήρων, Βασίλειος Γοντικάκης, αγιορείτης με κύρος στο «Περιβόλι της Παναγίας», αντιτάχθηκε μαζί με κάποιους μοναχούς της επιρροής του.

Η απειλή ανατροπής της κλίμακας ισχύος διαγραφόταν ορατή στην αγιώνυμη πολιτεία από την επέλαση του Εφραίμ και οι συσπειρώσεις ήταν αναπόφευκτες. Τώρα που ξέσπασε η καταιγίδα, εκδηλώθηκαν…

Εναντίον του εστράφησαν και οι φανατικοί ζηλωτές της Εσφιγμένου που διέγνωσαν στον «επεκτατισμό» του Βατοπεδίου, εκτός απο τα «Παπικά χαρακτηριστικά», σχέδιο άλωσης της υπό κατάληψη Μονής τους.

Υποπτεύονταν –όχι μόνο αυτοί– πως πίσω από την επιμονή του Φαναρίου για τη βίαιη απέλασή τους εκινείτο το μακρύ χέρι του Εφραίμ που επεδίωκε να εγκαταστήσει στη συνέχεια δική του συνοδεία στο μοναστήρι και να το θέσει και αυτό υπό τον έλεγχό του.

Μολονότι ο ίδιος φέρεται να δήλωσε στον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο κατά την τελευταία επίσκεψή του στο Αγιον Ορος, ότι δεν τον ενδιαφέρει η Εσφιγμένου, οι καταληψίες έσπευσαν με αφορμή τις τελευταίες αποκαλύψεις να του πετάξουν και εκείνοι τον δικό τους λίθο με τη μορφή ανώνυμης επιστολής στην οποία του καταμαρτυρούν απίστευτα πράγματα.

Παρά ταύτα ο Εφραίμ συνέχιζε απτόητος. «Ο πλούτος δεν εμπίπει στα αμαρτήματά μας», έλεγε σ’ όσους δυσφορούσαν για την απληστία του και φρόντιζε να δικαιολογεί τον πυρετό των επιχειρηματικών του δραστηριοτήτων με τον ισχυρισμό ότι, εκτός από την κάλυψη των λειτουργικών εξόδων του μοναστηριού –που όπως και στις άλλες μονές είναι σημαντικά– θα χρειαστεί χρήματα για να βοηθήσει το Ορος όταν, όπως έλεγε, σε λίγα χρόνια, η Ευρωπαϊκή Ενωση θα σταματήσει τις επιδοτήσεις.

Κάπου, όμως, απώλεσε το μέτρο. Σκανδάλισε με την αμετροέπειά του όχι μόνο τους εκτός Αθω πιστούς αλλά και την ίδια την αγιορείτικη κοινωνία που «πληρώνει» στο σύνολό της –άδικα– για τις φιλοδοξίες του. Λησμόνησε την υπόσχεση της ακτημοσύνης που έδωσε όταν εκάρη μοναχός, υπέκυψε –οι επιχειρηματικές δραστηριότητες δεν ήταν ποτέ εκτός αγιορείτικου πνεύματος– στον πειρασμό του χρήματος, της δόξας και της εξουσίας.

«Το Βατοπέδι κατάντησε μοναστήρι για πλουσίους», λέει στην «Κ» παλαιός αγιορείτης μοναχός και υπενθυμίζει ότι «κάθε καλοκαίρι καταφθάνουν πτήσεις τσάρτερ με Κύπριους εφοπλιστές και συγγενείς τους από το Λονδίνο στη Θεσσαλονίκη και από εκεί προωθούνται στο Βατοπέδι όπου ο Εφραίμ οργανώνει λειτουργίες αποκλειστικά γι’ αυτούς».

  • Η εισαγγελική έρευνα

Με καταθέσεις μαρτύρων αναμένεται να συνεχιστεί η προκαταρκτική έρευνα που διενεργούν οι εισαγγελείς Εφετών Ηλίας Κολιούσης και Ελένη Σωτηροπούλου σχετικά με τις «αγοραπωλησίες» της μονής Βατοπεδίου. Στο μικροσκόπιο των δύο εισαγγελέων βρίσκονται και έγγραφα, τα οποία προέρχονται κυρίως από την Κτηματική Υπηρεσία του Δημοσίου.

Παραλληλα, εξελίσσεται συναφής προκαταρκτική εξέταση από την Εισαγγελία Πρωτοδικών της Αθήνας σχετικά με τη συμμετοχή της συμβολαιογράφου Αθηνών Αικατερίνης Πελέκη – Βουλγαράκη σε Εταιρεία Περιορισμένης Ευθύνης. Την έρευνα διενεργεί ο εισαγγελέας Πρωτοδικών Κωνσταντίνος Σιμιτζόγλου, ο οποίος αναμένεται εντός της εβδομάδος να καλέσει την κ. Βουλγαράκη προς κατάθεση, ενδεχομένως με την ιδιότητα της υπόπτου.

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( 1 so far )

Μακροθυμία «αγίων» πατέρων

Posted on Σεπτεμβρίου 27, 2008. Filed under: Αγιον Όρος, Διαφθορά, Εκκλησιαστική Περιουσία, Καραμανλής Κώστας, Μονή Βατοπεδίου, Μοναστηριακή περιουσία, Νέα Δημοκρατία, Οικονομία, Πολιτική, Σκάνδαλα | Ετικέτες: , |

ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ. Tου Aντωνη Kαρκαγιαννη, Η Καθημερινή, Σάββατο, 27 Σεπτεμβρίου 2008

Οι εισαγγελικές αρχές καλούν διάφορους μάρτυρες (δημοσιογράφους, υπαλλήλους, δικηγόρους κ.λπ.) να καταθέσουν όσα γνωρίζουν για το σκάνδαλο του Βατοπεδίου. Διάχυτη είναι η απορία, γιατί δεν αρχίζουν την προκαταρκτική εξέταση από τους «παραπλανηθέντες» υπουργούς (πρώην και νυν) που υπέγραψαν τις σχετικές αποφάσεις: Πόσες αποφάσεις, οι «παραπλανηθέντες» υπέγραψαν. Πόσες από αυτές δημοσιεύθηκαν στο ΦΕΚ και πόσες όχι και γιατί, αν τις υπέγραψαν στο πλαίσιο γενικότερης κυβερνητικής πολιτικής (και ποιας) ή ιδία βουλήσει. Πιστεύω ότι η κατάθεση των «παραπλανηθέντων» υπουργών θα είχε διαγράψει πλήρως το πυκνό δίχτυ των συναλλαγών μεταξύ του Δημοσίου και της Ιεράς Μονής και πάνω σε αυτό ευκρινέστερα η Δικαιοσύνη θα είχε σημειώσει τι είναι νόμιμο, τι παράνομο και τι επιζήμιο.

Τώρα, αν διαπράχθηκε ένα έγκλημα, η Δικαιοσύνη το ερευνά χωρίς να έχει την περιγραφή του. Βέβαια την πολιτική (και ηθική) υποχρέωση να μας πουν τις πράξεις τους την έχουν οι ίδιοι οι υπουργοί, ανεξαρτήτως της Δικαιοσύνης. Οταν τους ρωτάμε, σιωπούν και μας παραπέμπουν στη Δικαιοσύνη πίσω από την οποία κρύβουν την πολιτική αφασία (ή τον φόβο της ενοχής), λες και η παρέμβαση της Δικαιοσύνης αυτό τον σκοπό είχε…

Δεν μπορώ να αντισταθώ στον πειρασμό και να μη σχολιάσω κάποιες περικοπές από την προχθεσινή ανακοίνωση της Ιεράς Επιστασίας του Αγίου Ορους για το σκάνδαλο της Μονής Βατοπεδίου.

Αποφεύγει βέβαια τον χαρακτηρισμό «σκάνδαλο», περιορίζεται να επισημάνει τον «δημιουργηθέντα θόρυβο» (χωρίς να ασχολείται με την κερδοσκοπική ουσία) και να ζητήσει συγγνώμη από τον «ευσεβή ελληνικό λαό».

Αλλά ποιος προκάλεσε τον «θόρυβο»; Επ’ αυτού η Ιερά Επιστασία δεν έχει αμφιβολίες: «Οφείλουμε να διευκρινίσουμε, σημειώνει, ότι δεν υπηρετεί την αλήθεια(!) η γενική ισοπέδωση που παρατηρήθηκε στον πρόσφατο δημοσιογραφικό θόρυβο…». Αγιοι πατέρες, αν μέχρι τώρα μάθαμε κάτι από την «αλήθεια» για την οποία και σεις κόπτεσθε, το οφείλουμε στον «δημοσιογραφικό θόρυβο». Διαφορετικά θα κοιμόμασταν εμείς καλά και σεις θα ζούσατε καλύτερα!

Σε άλλο σημείο: «Το Αγιον Ορος δέχεται τις διαδικασίες ελέγχου της νομιμότητας και αποκαταστάσεως κάθε παρατυπίας…». Ευχαριστούμε τους «άγιους» πατέρες για τη μακροθυμία τους. Το ζήτημα, όμως, δεν είναι αν δέχονται τον έλεγχο της νομιμότητας. Ο έλεγχος της νομιμότητας επιβάλλεται (ενίοτε με σκληρότητα) από την Πολιτεία για τις πράξεις όλων των πολιτών και δεν τους ρωτάει αν τη δέχονται ή όχι. Γιατί θα ρωτούσε την αγιότητά σας; ΄Η μήπως σας ρώτησε και με θρησκευτική ταπείνωση παρέχετε τώρα την… άδειά σας.

Ο,τι και να πούμε για το σκάνδαλο του Βατοπεδίου, αγαπητοί αναγνώστες, δεν θα είναι αρκετό αν δεν θέσουμε από την αρχή το ζήτημα της εκκλησιαστικής και μοναστηριακής περιουσίας. Πώς αποκτήθηκε και ποια είναι η θέση της στο σύγχρονο νομικό πλαίσιο…

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Πώς ορθογραφείται το Βατοπέδιο;

Posted on Σεπτεμβρίου 20, 2008. Filed under: Αγιον Όρος, Μονή Βατοπεδίου, Μοναστηριακή περιουσία | Ετικέτες: |

KAΘE MEPA.Tου Aντωνη Kαρκαγιαννη, Η Καθημερινή, Σάββατο, 20 Σεπτεμβρίου 2008

Πώς το γράφουμε; Βατοπέδιο ή Βατοπαίδιο; Νομίζω ότι το πρώτο είναι το ορθό. Είναι το βατό πεδίο ή το βάτος και πεδίο. Αν πάμε στη δεύτερη γραφή πρέπει να ανακαλύψουμε κάποια λογική σχέση ανάμεσα στο βατό και στο παιδεύω ή στο βατό και στο παις. Μερικές εφημερίδες επιμένουν στη γραφή Βατοπαίδιο και ασφαλώς δεν το κάνουν από απροσεξία. Κάπου το βρήκαν να γράφεται έτσι. Πάντως, το λεξικό του Δημητράκου, η εγκυκλοπαίδεια του Δρανδάκη και το λεξικό των Τεγόπουλου – Φυτράκη γράφουν Βατοπέδιο και όχι Βατοπαίδιο.

Θα μου πείτε ότι το πρόβλημα δεν είναι πώς γράφεται, αλλά πώς διαβάζεται και τι συνειρμούς προκαλεί πλέον. Μια Μονή (ή μοναστήρι) μπορεί να γίνει γνωστή και διάσημη για πολλούς λόγους. Γιατί είναι ιστορική, όπως συμβαίνει με την καθ’ ημάς Μονή Βατοπεδίου. Γιατί εκεί ασκητεύει κάποιος άγιος άνθρωπος, που πονά και προσεύχεται για όλους τους άλλους ανθρώπους. Γιατί εκεί βρίσκεται κάποια θαυματουργή εικόνα, ή αυθεντικό «τίμιο ξύλο». Όπως θα έχετε προσέξει θαυματουργή είναι συνήθως η εικόνα της Παναγίας ή κάποιου αγίου ή αγίας. Ποτέ η εικόνα του Χριστού ή του Παντοκράτορος. Είναι σαν οι άνθρωποι να διστάζουν να αποδώσουν τέτοιες ιδιότητες στο Ον το ασύλληπτο, το άφατο και παντοδύναμο. Και πολύ καλά κάνουν. Τι άφατο και ασύλληπτο θα ήταν όταν φάσκει με τα θαύματα και συλλαμβάνεται σε τόσο πεζές και ωφελιμιστικές εργασίες.

Από όλους αυτούς τους λόγους διασημότητας κανέναν δεν βρίσκω να έχει βαθύτερη σχέση με τη χριστιανική θρησκεία. Η ιστορικότητα μιας Μονής, πολλές φορές είναι συγκλονιστική και αξιοθαύμαστη. Η ιστορία όμως είναι πάντοτε των ανθρώπων (ο Θεός δεν έχει ιστορία) και οι άνθρωποι είναι συνήθως αμαρτωλοί. Και ο «άγιος» που μονάζει εκπαύει να είναι άγιος από τη στιγμή που γίνεται γνωστός ή και διάσημος ως άγιος και μάλιστα θαυματουργός. Τέλος, οι θαυματουργές εικόνες έχουν σχέση με τη δύσκολη ζωή μας και τις ανάγκες της, με τις αρρώστιες, τις αναπηρίες και γενικά τις κακοτυχίες. Αμφιβάλλω αν έχουν οποιαδήποτε σχέση με την πίστη στον Θεό και τη σωτηρία της ψυχής μας.

Η Μονή Βατοπεδίου έγινε γνωστή από τα κειμήλιά της, τη θαυματουργή Αγία Ζώνη και το Τίμιο Ξύλο της, αν και η αυθεντικότητα του τελευταίου εκ των πραγμάτων αμφισβητείται. Υπάρχει τόσο «τίμιο ξύλο» διάσπαρτο στον κόσμο, ώστε ο Σταυρός του Μαρτυρίου θα ήταν αδύνατον να επαρκέσει. Κυρίως, όμως, έγινε διάσημη από τον «άγιο» ηγούμενό της και τα «θαύματά» του. Υπουργός, στον οποίο εναποθέτουμε την τύχη μας ακούσθηκε να λέει ότι μετά την ευλογία του «αγίου» ηγουμένου το θαύμα παρουσιάσθηκε ενώπιόν του χειροπιαστό! Μη σας φαίνονται παράξενα και μάλλον ευτελή όλα αυτά. Τα ίδια συμβαίνουν στην Παναγία της Λούρδης, στη Γαλλία, διάσημη εμποροπανήγυρη θαυμάτων. Φέτος την επισκέφθηκαν ο Πάπας και άλλα δέκα εκατομμύρια πιστοί.

Αλλά η Μονή Βατοπεδίου έγινε διάσημη κυρίως για την απληστία της. Μη σας διαφεύγει αυτό…

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Οι «μπίζνες» της Εκκλησίας

Posted on Σεπτεμβρίου 19, 2008. Filed under: Αγιον Όρος, Διαφθορά, Εκκλησιαστική Περιουσία, Καραμανλής Κώστας, Μοναστηριακή περιουσία, Νέα Δημοκρατία, Οικονομία, Πολιτική, Σκάνδαλα | Ετικέτες: |

Του Σταυρου Τζιμα, Η Καθημερινή, Παρασκευή, 19 Σεπτεμβρίου 2008

Του Πάνου Μαραγκού. ΕΘΝΟΣ

Του Πάνου Μαραγκού. ΕΘΝΟΣ

Πολυπράγμων «άγιος», ο Βατοπεδίου Εφραίμ. Μέσα σε όλα: Στην πολιτική, στις εκκλησιαστικές έριδες της πατρίδας του, στην αντιπαράθεση για το Κυπριακό, και πιο πολύ απ’ όλα μέσα στις μπίζνες.

Ο Εφραίμ είχε «πιάσει το νόημα». Για να καταστήσει το μοναστήρι του οποίου ηγείται παντοδύναμο, πρώτο σε όλα στο Αγιον Ορος, χρειαζόταν χρήμα. Και το χρήμα χωρίς δημόσιες σχέσεις και κυρίως χωρίς υψηλές γνωριμίες, προσβάσεις και διασυνδέσεις στην πολιτική και τον επιχειρηματικό κόσμο, δεν θα μπορούσε να το εξασφαλίσει, τουλάχιστον τόσο εύκολα. Εκμεταλλεύτηκε, με μαεστρία είναι η αλήθεια, τις μεταφυσικές ανησυχίες εστεμμένων, αξιωματούχων της πολιτικής, εφοπλιστών και πέτυχε αυτό που επεδίωκε: τη ροή πλούτου στο Βατοπέδι. Ας μην τον αδικήσουμε όμως. Ο Εφραίμ έκανε, με προκλητικό δίχως αμφιβολία τρόπο, ό, τι κάνουν και πολλοί άλλοι ρασοφόροι, εντός και, κυρίως, εκτός Αγίου Ορους: Χρησιμοποίησε την Παναγία για την επίτευξη σκοπών που εκ της ιδιότητάς του αποτάσσεται. Εν προκειμένω τις επικερδείς επιχειρηματικές δραστηριότητες, που προς το παρόν δεν αμφισβητείται από πουθενά ότι άσκησε για τις ανάγκες της μονής.

Το σκάνδαλο του Βατοπεδίου έφερε στο φως μια γκρίζα πλευρά της Εκκλησίας. Το δίχως έλεος κυνήγι του χρήματος και τη διαπλοκή πολλών, δυστυχώς, ταγών της με την πολιτική εξουσία, «εις το όνομα του Κυρίου». Η δύναμη της Εκκλησίας αποδεικνύεται πανίσχυρο όπλο στις επιδιώξεις τους. Δεν αποτελεί μυστικό ότι μητροπολίτες εκλέγουν δημάρχους, ενισχύουν με κατευθυνόμενες ψήφους πιστών βουλευτές ή ότι έχουν τους «δικούς» τους υπουργούς στις εκάστοτε κυβερνήσεις. Ποιος αμφισβητεί ότι η «επιθυμία» του τοπικού «αγίου» είναι, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, διαταγή για τον δημοτικό ή κοινοβουλευτικό άντρα που επιθυμεί να (επαν) εκλεγεί; Οταν, χάριν παραδείγματος, ο μητροπολίτης Ανθιμος εγκατέλειψε την Αλεξανδρούπολη και εγκαταστάθηκε στον θρόνο της Θεσσαλονίκης, για να τη σώσει από τους «Σκοπιανούς», ο δήμαρχος της πόλης τον υποδέχθηκε με «ευλογία» της τάξης των εκατό χιλιάδων ευρώ, που βεβαίως βγήκαν από τα ταμείο του υπερχρεωμένου δήμου.

Πόσες τροπολογίες που αφορούσαν σε ρυθμίσεις «χαμηλής έντασης» εκκλησιαστικών ζητημάτων δεν πέρασαν «νύχτα» από τη γραφειοκρατία του Δημοσίου με άνωθεν εντολές που υπαγορεύτηκαν από τη θέληση κάποιων πανίσχυρων εκκλησιαστικών κύκλων; Με ποια λογική παραχωρούνται άδειες για την ανέγερση ναών σε πάρκα και ακάλυπτους χώρους πρασίνου σε πόλεις που στενάζουν κάτω από το μπετόν ή δίδονται οικόπεδα–φιλέτα σε ειδυλλιακές περιοχές με συνοπτικές διαδικασίες για να γίνουν μοναστήρια;

Ολοι μας μάθαμε από τα θρησκευτικά στο σχολείο ότι η Εκκλησία είναι ταυτόσημη με τη διακονία και όταν τη θέση της παίρνει η εξουσία, αναιρεί τον ίδιο της τον εαυτό. Φαίνεται όμως ότι κάποιοι παράγοντές της έχουν ξεχάσει στην προσευχή τους το «μη εισενέγκης ημάς εις πειρασμόν».

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Η σιωπή των ιεραρχών

Posted on Σεπτεμβρίου 18, 2008. Filed under: Διαφθορά, Εκκλησιαστική Περιουσία, Ηθική, Κοινωνία, Μοναστηριακή περιουσία | Ετικέτες: |

Για εβδομάδες ολόκληρες η ελληνική κοινωνία παρακολουθεί άναυδη έναν χορό εκατομμυρίων ευρώ γύρω από τον οποίο εμπλέκονται μοναχοί, πολιτικοί, συμβολαιογράφοι, δικηγόροι και άλλοι επιτήδειοι. Μια ολόκληρη μονή στο Βατοπέδιο έχει μετατραπεί σε γραφείο αγοραπωλησιών γης, κτημάτων, δασικών εκτάσεων, χρυσοφόρων κομματιών γης. Πουλάει εκτάσεις και αγοράζει εμπορικά κέντρα, εμπορεύεται υπεραξίες, οι μοναχοί της έχουν μετατραπεί σε ιδανικούς κτηματομεσίτες οι οποίοι εμφανίζουν αξιοζήλευτες επιδόσεις πολλαπλασιασμού της περιουσίας τους. Η αλήθεια είναι πως θα τους ζήλευαν οι επαγγελματίες του είδους, θα τους ζήλευαν για την ικανότητά τους ν’ αποκτούν προσβάσεις σε υπουργικά γραφεία, να διεκδικούν περιουσιακά στοιχεία, να συντάσσουν χρυσοφόρα συμβόλαια. Η δράση τους αυτή σίγουρα δεν έχει καμιά σχέση με το έργο της Εκκλησίας, της θρησκείας, όλων όσων δηλώνουν ότι εκπροσωπούν τέλος πάντων. Κι όμως, παρά τις αποκαλύψεις αυτές, οι εκκλησιαστικές ηγεσίες σωπαίνουν. Μια σιωπή περίεργη, αν όχι ένοχη, η οποία τουλάχιστον ξενίζει. Ούτε ο Οικουμενικός Πατριάρχης, ούτε ο αρχιεπίσκοπος, ούτε καν οι λαλίστατοι ιεράρχες δεν βρήκαν λέξη να πουν για την τουλάχιστον ηθική αυτή κατάπτωση κάποιων μοναχών του Αγίου Ορους. Και η σιωπή αυτή δεν συνδέεται με το αν έχουν ή δεν έχουν αρμοδιότητα να παρέμβουν σε όσα συμβαίνουν εκεί. Δεν έχει σημασία αν οι εκκλησιαστικοί ηγέτες έχουν τη νομική ή άλλη δυνατότητα παρέμβασης. Είναι πιο ουσιαστικό το θέμα. Οι ηγούμενοι της συγκεκριμένης μονής παραβαίνουν το ίδιο το αξιακό σύστημα που υποτίθεται ότι υπηρετούν. Και αυτό νομιμοποιεί τους πάντες, πόσω μάλλον τους ηγέτες της ιεραρχίας, να στηλιτεύσουν αυτά τα φαινόμενα.

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Ιερό ναρκοπέδιο

Posted on Σεπτεμβρίου 18, 2008. Filed under: Αγιον Όρος, Δημοσκοπήσεις, Διαφθορά, Εκκλησιαστική Περιουσία, Καραμανλής Κώστας, Κοινωνία, Μονή Βατοπεδίου, Μοναστηριακή περιουσία, Νέα Δημοκρατία, Οικονομία, Πολιτική, Σκάνδαλα | Ετικέτες: , , , , |

ΕΛΥΣΕ τη γλώσσα πολλών πρώην υπουργών, «παραπλανηθέντων» κατά τον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, κ. Σανιδά, αλλά και μη παραπλανηθέντων, όπως και βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας, η υπόθεση της Μονής Βατοπεδίου, η οποία, όπως δείχνουν οι συνεχιζόμενες αποκαλύψεις, έχει μέγα βάθος και δεν κουκουλώνεται.

ΑΡΝΗΘΗΚΕ με αλλεπάλληλες δηλώσεις του οποιαδήποτε ευθύνη στην παραχώρηση των 27.000 στρεμμάτων της λίμνης Βιστωνίδας στη μονή ο πρώην υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης, κ. Σάββας Τσιτουρίδης, υπογραμμίζοντας: «Η εποχή της ανθρωποφαγίας, σε ό,τι με αφορά για να σωθούν άλλοι, έχει τελειώσει». Είναι φανερό ότι ο πρώην υπουργός ανοίγει παλιές πληγές, υποστηρίζοντας ότι υπήρξε ο ίδιος θύμα κανιβαλισμού για να σωθούν άλλοι, συνάδελφοί του, προφανώς.ΔΕΝ ΚΑΤΟΝΟΜΑΣΕ τους ανθρωποφάγους ο κ. Τσιτουρίδης, αλλά περιέγραψε καθαρά τα έργα τους δηλώνοντας: «Πράξεις καλές, παράνομες, αμαρτωλές, ιερές, ας μην επιχειρούν κάποιοι να μου χρεώσουν». Ο πρώην γενικός γραμματέας του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης, κ. Θ. Αληφακιώτης, διέψευσε ότι είχε εμπλοκή στο θέμα της Βιστωνίδας, το οποίο, όπως είπε, το χειρίστηκε ο υπουργός κ. Μπασιάκος, αλλά τη διευθέτηση «μόνο το υπουργείο Οικονομικών μπορεί να την κάνει».

ΑΝΕΛΑΒΕ και πάλι να καλύψει τους «κάποιους», τους «ανθρωποφάγους» και όλους όσοι είχαν εμπλοκή στην υπόθεση της Μονής Βατοπεδίου ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, κ. Θεόδ. Ρουσόπουλος, δηλώνοντας: «Οι υπουργοί κινήθηκαν στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων και καθηκόντων τους. Οποιαδήποτε περαιτέρω συζήτηση με ονόματα υπουργών δεν προσθέτει παρά μόνον εντυπώσεις».

ΜΕ ΤΟ ΓΝΩΣΤΟ ύφος σαμουράι ανέλαβε να ξεκαθαρίσει τις «εντυπώσεις» ο τέως υπουργός Βύρων Πολύδωρας, αρχίζοντας από τον πρωθυπουργό κ. Κ. Καραμανλή, για τον οποίο είπε ότι «προχώρησε υιοθετώντας δύο πρακτικές, παρόμοιες με τον τρόπο που εκλέγονταν οι Ρωμαίοι αυτοκράτορες στις ρωμαϊκές λεγεώνες: την ομοφωνία και τη διά βοής αποδοχή». Αλήθεια, τι θέλει να πει ο ποιητής κ. Πολύδωρας;

ΤΑ ΕΙΠΕ στη συνέχεια, χαρακτηρίζοντας «προκλητικά όσα συνέβησαν με το Βατοπέδιο» και πρόσθεσε πως το πόρισμα Σανιδά τον καλύπτει, διότι «όταν λέει ότι παραπλανήθηκαν οι υπουργοί, σαρκάζει. Σαρκασμός εισαγγελέων υπάρχει και σε άλλα πορίσματα». Δεν παρέλειψε να πει και τον προσωπικό του πόνο, επισημαίνοντας ότι «τώρα επέλεξαν να βγάλουν εκτός εμάς τους παλιομοδίτες και να βάλουν κάποια «γκόλντεν μπόις»». Και πρόσθεσε: «Οι εκλογές δεν έφεραν αλλαγή. Τα λαμόγια διατηρήθηκαν στο σύστημα».

ΑΝΘΡΩΠΟΦΑΓΟΙ, παλιομοδίτες, λαμόγια, «γκόλντεν μπόις» υπό τη σιωπή του Ρωμαίου αυτοκράτορα και με τη σπάθη σαμουράι και ανταρτών έγιναν μόνοι τους μαλλιά-κουβάρια στον ιερό πόλεμο. Το αποτέλεσμα του πολέμου θα το δείξουν οι επόμενες δημοσκοπήσεις.

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Στο όνομα του… Βατοπεδίου

Posted on Σεπτεμβρίου 17, 2008. Filed under: Διαφθορά, Μοναστηριακή περιουσία, Νέα Δημοκρατία, Οικονομία, Πολιτική, Σκάνδαλα | Ετικέτες: , |

Είναι το μεγαλύτερο πείραμα της Ιστορίας, εξάπτει τη φαντασία όλων μας και έχει αναμφισβήτητα κλέψει τις εντυπώσεις παγκοσμίως. Ο επιταχυντής συγκρουομένων σωματιδίων μάς ταξιδεύει αυτές τις ημέρες ολοταχώς πίσω στον χρόνο, στην εποχή του Big Bang, με στόχο να αναπαράξει τις συνθήκες που επικρατούσαν στην αρχή του Σύμπαντος, μερικά κλάσματα δευτερόλεπτου μετά τη μεγάλη έκρηξη. Πίσω στον χρόνο μάς ταξιδεύουν επίσης -και χωρίς τη βοήθεια πολύπλοκων μηχανημάτων- όσα στην ελληνική επικαιρότητα ανταγωνίζονται για την πρωτιά το περιβόητο πείραμα του CERN.

Για εκείνους που έχουν διαβάσει το μυθιστόρημα του Ουμπέρτο Εκο «Το όνομα του ρόδου», αυτά που πληροφορούμαστε τελευταία και αφορούν τη Μονή Βατοπεδίου δεν αποτελούν ακριβώς έκπληξη. Τα μυστήρια και οι ίντριγκες ταιριάζουν στους μοναχούς, αν λάβουμε υπόψη την πλοκή τού -χάρη στη φαντασία του γνωστού Ιταλού στοχαστή και συγγραφέα- συναρπαστικού θρίλερ που εκτυλίσσεται σε ένα ιταλικό μοναστήρι στις αρχές του 14ου αιώνα.

Αν θυμάστε καλά, η ιστορία ξεκινάει τον Νοέμβριο του 1327, όταν σε ένα ορεινό πλούσιο μοναστήρι Βενεδικτίνων μοναχών της βόρειας Ιταλίας συναντιούνται μια αντιπροσωπεία Φραγκισκανών μοναχών – μέλος τής οποίας είναι και ο πρωταγωνιστής του μυθιστορήματος Guglielmo da Baskerville -και εκπρόσωποι του Ποντήφικα, μεταξύ των οποίων και ο ιεροεξεταστής Bernardo Gui. Σκοπός της συνάντησης είναι η επίλυση της, μεταξύ των δύο πλευρών, διαφωνίας σχετικά με τη φτώχεια του Χριστού και της Εκκλησίας. Αγαπημένο θέμα του Μεσαίωνα το συγκεκριμένο, του οποίου ο Εκο αναγνωρίζει την επικαιρότητα και το χρησιμοποιεί ως αφορμή για τις φιλοσοφικές παρατηρήσεις που διέπουν το μυθιστόρημά του. Εν τούτοις, όπως συχνά διαπιστώνουμε, η ίδια η ζωή έχει περισσότερη φαντασία από τους ανθρώπους και ας πρόκειται για φωτισμένους στοχαστές. Ετσι, όσα αναδύονται αυτές τις ημέρες στο φως της δημοσιότητας και αφορούν ιερούς, υποτίθεται, τόπους διαλογισμού και προσευχής, τηρουμένων των αναλογιών, συναγωνίζονται τα σκοτεινά εγκλήματα που περιγράφει ο Ιταλός συγγραφέας στο γνωστό μυθιστόρημά του.

Ολα τα έχει ο μπαξές στην υπόθεση Βατοπεδίου: υπέρμετρη φιλοδοξία, απάτες, ζήλειες, δωροδοκίες, εκμετάλλευση, μπίζνες, παράνομα κέρδη, φοροδιαφυγή, πικάντικες λεπτομέρειες, διαπλοκές, ίντριγκες, παιχνίδια εξουσίας κ.λπ., κλπ. Μόνο για δολοφονίες δεν έχουμε πληροφορηθεί ακόμα… Και όλα αυτά (και εδώ είναι ένα άλλο σημείο όπου η πραγματικότητα ξεπερνά κάθε φαντασία), με την ανοχή και τη συνεργία υψηλών πολιτικών προσώπων. Ολοι γνώριζαν, μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας, στους κυβερνητικούς διαδρόμους για τα τεκταινόμενα στη μονή Βατοπεδίου πολύ νωρίτερα από την παρέμβαση Σανιδά. Και όχι μόνο γνώριζαν, αλλά κάποιοι ενθάρρυναν, διευκόλυναν με κάθε μέσον, οργάνωναν. Κάτι τέτοιο σε οποιαδήποτε πολιτισμένη χώρα θα ήταν αφορμή για διαδοχικές παραιτήσεις, ακόμη και για γενικευμένη αμφισβήτηση του ίδιου του πρωθυπουργού και της κυβέρνησης.

Συνηθισμένο όμως το βουνό στα χιόνια… και ο Ελληνας πολίτης στη διαφθορά, το ψέμα και την κακουχία. Δεν εξηγείται αλλιώς ότι με μόνη απώλεια το «κεφάλι» τού πρώην υπουργού Ναυτιλίας Γιώργου Βουλγαράκη κινδυνεύει να κλείσει η ιστορία. Και… να ζήσουνε… στο όνομα του Βατοπεδίου… αυτοί (υπουργοί και μοναχοί) καλά και εμείς… όλο και χειρότερα…

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

« Προηγούμενες Καταχωρίσεις

Liked it here?
Why not try sites on the blogroll...