Νέα Δημοκρατία

Νέα Δημοκρατία: Δελφίνοι με το όπλο παρά πόδα

Posted on 20 Σεπτεμβρίου, 2009. Filed under: Νέα Δημοκρατία |

Η κυρία Μπακογιάννη, ο κ. Αβραμόπουλος και ο κ. Σαμαράς ακονίζουν τα ξίφη τους αναμένοντας τη μάχη της διαδοχής

ΑΚΟΜΗ και οι παλαιότεροι βουλευτές της ΝΔ δεν θυμούνται να έχει προσέλθει ξανά η ΝΔ σε μια εκλογική μάχη με το κλίμα να είναι τόσο βαρύ και τα αισθήματα απογοήτευσης τόσο έντονα. «Τέτοια κατήφεια και ηττοπάθεια δεν υπήρχαν ούτε το 1996 με τον Εβερτ ούτε το 1993 με τον Μητσοτάκη» υποστηρίζουν ιστορικά στελέχη του κυβερνώντος κόμματος, προβλέποντας ταυτόχρονα ότι η επομένη των εκλογών δεν θα είναι μόνο μια ημέρα γκρίνιας και έντονης εσωστρέφειας για τη ΝΔ αλλά και η απαρχή εσωκομματικών εξελίξεων που είναι πολύ πιθανόν να καταλήξουν σε αλλαγή ηγεσίας. Για πρώτη φορά από το 1997 που ανέλαβε ο κ. Κ. Καραμανλής την ηγεσία του κόμματος είναι πιθανόν να υπάρξει κίνημα αμφισβήτησής του, ενώ υπουργοί και βουλευτές έχουν ήδη ξεκινήσει τις διεργασίες διαδοχής του, παρά τις επανειλημμένες δηλώσεις του ότι δεν σκοπεύει να αποχωρήσει, ανεξαρτήτως του εκλογικού αποτελέσματος.

Το έναυσμα για να ξεκινήσει η μάχη των επιγόνων έδωσε κατά πολλούς ο ίδιος ο κ. Καραμανλής με μια σειρά κινήσεις του τις δύο τελευταίες εβδομάδες. Οσοι γνωρίζουν πώς λειτουργεί ο Πρωθυπουργός στοιχηματίζουν πλέον ότι θα εγκαταλείψει τα ηνία του κόμματος μετά τις εκλογές και επικαλούνται μια σειρά ενδείξεις στη συμπεριφορά του.

* Η κίνησή του να χαλαρώσει τη γραβάτα μετά το τέλος της ομιλίας του στο Αιγάλεω, προτού κατεβεί από την εξέδρα, ήταν χαρακτηριστική για το πόσο άβολα αισθάνεται.

* Μετά τη συνέντευξη Τύπου στη ΔΕΘ εγκατέλειψε σύξυλους τους συνεργάτες του και εξαφανίστηκε οδηγώντας ο ίδιος το αυτοκίνητό του, χωρίς να ρωτήσει καν πώς είδαν την εμφάνισή του. Στο αεροπλάνο της επιστροφής ταξίδεψε μόνο με την οικογένειά του και όλοι οι άλλοι επέστρεψαν με τα αεροσκάφη της γραμμής.

* Ο ίδιος επιμένει να προσθέτει «αστερίσκους» στις δηλώσεις του ότι θα παραμείνει στην ηγεσία του κόμματος. Οπως τονίζει, θα παραμείνει μόνο αν το θέλει το κόμμα του και η κοινωνία, προϋπόθεση που δεν θα υπάρξει σε περίπτωση καθαρής εκλογικής ήττας.

* Μετά την προκήρυξη των εκλογών έχει απομονωθεί και δεν μιλάει στο τηλέφωνο παρά μόνο με ελάχιστους υπουργούς του, ενώ έδειξε να αδιαφορεί σε όσους του ζητούσαν να δώσει επικοινωνιακά χαρακτηριστικά στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας.

Ολα αυτά είναι φυσικό να αναζωπυρώνουν τις κινήσεις διαδοχής του, οι οποίες έτσι κι αλλιώς υποβόσκουν εδώ και μήνες στο κυβερνητικό στρατόπεδο.

Πληθώρα στελεχών που ανήκουν στην «καραμανλική πτέρυγα» στοιχίζονται ήδη πίσω από τους κκ. Α. Σαμαρά και Δ.Αβραμόπουλο, τους δύο υπουργούς δηλαδή που φιλοδοξούν να αποτελέσουν το «αντίπαλον δέος» της κυρίας Ντόρας Μπακογιάννη. Η υπουργός Εξωτερικών οργανώνει επίσης, αλλά με ιδιαίτερα προσεκτικές κινήσεις, τον κομματικό μηχανισμό που διαθέτει σε ολόκληρη τη χώρα, ενώ η πρόσφατη περιπέτεια της υγείας της (εισήχθη την Παρασκευή με συμπτώματα πνευμονίας στο «Ερρίκος Ντυνάν») ενισχύει ακόμη περισσότερο τη δημοφιλία της.

Ολα δείχνουν ότι, αν ο κ. Καραμανλής δεν τηρήσει τη δέσμευσή του και αποχωρήσει από την ηγεσία του κόμματος μετά τις εκλογές, ο διάδοχός του θα είναι πιθανότατα ένας εκ των τριών προαναφερομένων υπουργών. Μάλιστα μεταξύ των ιδίων αλλά και μεταξύ των στελεχών τους έχει ήδη αρχίσει να αναπτύσσεται ένας ολοένα αυξανόμενος ανταγωνισμός, αποτέλεσμα του οποίου είναι συχνά και ορισμένες παρασκηνιακές τρικλοποδιές και εσωκομματικά μαχαιρώματα. Μόνο την περασμένη εβδομάδα συνέβησαν αρκετά γεγονότα που επιβεβαιώνουν ότι η μάχη της διαδοχής έχει ήδη αρχίσει. Συγκεκριμένα:

* Οι τρεις πρώτοι που τηλεφώνησαν στον κ. Σ. Τσιτουρίδη για να του δηλώσουν τη συμπαράστασή τους για τον αποκλεισμό του από το ψηφοδέλτιο του Κιλκίς ήταν η κυρία Μπακογιάννη και οι κκ. Αβραμόπουλος και Σαμαράς!

* Ο ίδιος ο κ. Τσιτουρίδης μιλώντας το βράδυ της Παρασκευής στη Θεσσαλονίκη κάλεσε τους οπαδούς του και τα στελέχη του (και ως άτυπος επικεφαλής της ομάδας των «Λοχαγών») να δώσουν ραντεβού στις 4 Οκτωβρίου!

* Οι εσωκομματικοί αντίπαλοι της κυρίας Μπακογιάννη έσπευσαν να αξιοποιήσουν στο παρασκήνιο τις καταγγελίες Βγενόπουλου κατά του υπουργείου Εξωτερικών.

* Τρεις βουλευτές της Ηλείας που ανήκουν στο περιβάλλον της κυρίας Μπακογιάννη έστειλαν την Πέμπτη επιστολή στον Πρωθυπουργό καταγγέλλοντας ως αήθη την πρωτοβουλία του κ. Σαμαρά να εντάξει στη Μεσσηνία τη διοικητική εποπτεία του ναού του Επικούριου Απόλλωνα.

Σε κάθε περίπτωση, πάντως, κορυφαία στελέχη της ΝΔ προεξοφλούν ότι μετά τις εκλογές θα ξεσπάσει εμφύλιος πόλεμος στη Ρηγίλλης. «Αν παραμείνει αρχηγός, θα αμφισβητηθεί και ο ίδιος ο Καραμανλής» υποστηρίζουν, υπενθυμίζοντας πως φέρει ο ίδιος την ευθύνη για την επιλογή των πρόωρων εκλογών, για την άρνησή του να προχωρήσει νωρίτερα σε ανασχηματισμό και για την αναβλητικότητα που έδειξε να ξεκαθαρίσει νωρίτερα τα ψηφοδέλτια του κόμματος.

Τα ίδια στελέχη προσθέτουν ότι, αν αντιθέτως ο κ. Καραμανλής αποχωρήσει, τα πυρά θα επικεντρωθούν στην ηγετική ομάδα που «έκανε κουμάντο στο Μαξίμου μετά τις ευρωεκλογές», δηλαδή στους κκ. Γ. Σουφλιά, Ι.Λούλη, Ευ. Αντώναρο και Πρ. Παυλόπουλο.

  • Β. ΧΙΩΤΗΣ | ΤΟ ΒΗΜΑ, Κυριακή 20 Σεπτεμβρίου 2009
Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Η Ν.Δ. χρειάζεται ένα ψυχογράφημα

Posted on 20 Σεπτεμβρίου, 2009. Filed under: Νέα Δημοκρατία |

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Στις εδραιωμένες δημοκρατίες δεν υπάρχουν αδιέξοδα

Posted on 20 Σεπτεμβρίου, 2009. Filed under: Δημοσκοπήσεις, Διάλογος, Νέα Δημοκρατία, ΠΑΣΟΚ, Συγκυβέρνηση |

  • Tου Θεοδωρου Kουλουμπη*, Η Καθημερινή, 20/09/2009

Yστερα από δύο κυβερνητικές θητείες της Νέας Δημοκρατίας, διάρκειας δυόμισι και δύο ετών αντιστοίχως, η χώρα οδηγείται και πάλι σε βουλευτικές εκλογές με απόφαση του πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή.

Παρακολουθώντας τους μονότονους διαλόγους και τα συγκρουόμενα μηνύματα πολιτικών, δημοσιογράφων και πολυποίκιλων σχολιαστών, ο πολίτης αντιλαμβάνεται ότι το κλίμα της εποχής μας κινείται κάπου ανάμεσα στη δυσαρέσκεια και την απόγνωση. Τα δύο κόμματα εξουσίας, σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις, έχουν απογοητεύσει τους ψηφοφόρους και τα μικρότερα κόμματα δεν τους εμπνέουν ως εναλλακτικές επιλογές.

Ο διάλογος στην Ελλάδα συνεχίζεται εδώ και χρόνια ανάμεσα σε δύο διαμετρικά αντίθετες σχολές σκέψης που παραδόξως μοιράζονται ένα κοινό χαρακτηριστικό: την υπερβολή! Η πρώτη σχολή, που μάλλον κυριαρχεί στις μέρες μας, είναι άκρως απαισιόδοξη. Η Κασσάνδρα την εκπροσωπεί από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Η δεύτερη, η μειοψηφούσα σχολή, είναι υπερβολικά αισιόδοξη. Ο Δον Κιχώτης του Θερβάντες θα ήταν ίσως ο καλύτερος εκπρόσωπός της. Και η αλήθεια, όπως θα έλεγε ένας σκεπτικιστής δάσκαλος, κυμαίνεται κάπου ανάμεσα στις δύο σχολές.

Οι Κασσάνδρες του σήμερα βλέπουν την Ελλάδα να βρίσκεται στα πρόθυρα της κατάρρευσης, αν όχι του πολιτιστικού θανάτου. Στον εσωτερικό τομέα κατακεραυνώνουν το σύνολο των πολιτικών, κατηγορώντας τους για ιδιοτέλεια, ανικανότητα και διαφθορά. Στην εξωτερική πολιτική διακρίνουν ένα μείγμα δειλίας, αναβλητικότητας και υποτέλειας. Ενδεικτικά, κορυφαίος επιφυλλιδογράφος προτάσσει την Τουρκία και τον πανεπιστημιακό της υπουργό Εξωτερικών ως παραδείγματα προς μίμηση.

Οι υπεραισιόδοξοι -ο συγγραφέας αυτής της στήλης μάλλον συγκαταλέγεται ανάμεσά τους- βλέπουν τη χώρα μας να διανύει μια χρυσή εποχή μετά το 1974. Εσωτερικά, η δημοκρατία, παρά τα ποιοτικά της ψεγάδια, είναι πλέον εδραιωμένη και εξελίσσεται μέσα σε ένα θερμοκήπιο ειρήνης και συνεργασίας που λέγεται Ευρωπαϊκή Ενωση. Για την εξωτερική πολιτική οι αισιόδοξοι τονίζουν ότι η Ελλάδα διανύει το 35ο έτος παρατεταμένης ειρήνης έχοντας επιλέξει μετά το 1974 πολιτικές ισορροπίας ισχύος για την αποτροπή της επιθετικότητας της γειτονικής Τουρκίας.

Σε δύο βδομάδες από σήμερα θα μάθουμε τα αποτελέσματα των εθνικών εκλογών. Ακολουθώντας το σκεπτικό της αντιπαράθεσης απαισιοδοξίας – αισιοδοξίας μπορούμε να παραθέσουμε τρία εναλλακτικά σενάρια για τη μετά τις εκλογές εποχή: θα τα αποκαλέσουμε ανεπιθύμητο, επιθυμητό και ανεκτό αντιστοίχως.

Στην πρώτη περίπτωση -το ανεπιθύμητο σενάριο- θα μας θυμίσει την περίοδο των πολυσυλλεκτικών κυβερνήσεων του 1989-90. Εάν, όπως δείχνουν οι δημοσκοπήσεις, το ΠΑΣΟΚ εξασφαλίσει μια ισχνή αυτοδυναμία, ή αν λόγω μη αυτοδυναμίας αναγκαστεί να προχωρήσει σε συμμαχική κυβέρνηση με έναν αποδυναμωμένο και εσωτερικά διχασμένο ΣΥΡΙΖΑ, θα βρεθεί σε θέση αναμονής για ακόμη μία εκλογική αναμέτρηση τον Φεβρουάριο του 2010 (διότι με τη σειρά της η Ν.Δ. θα μπορέσει να εκβιάσει εκλογές με αφορμή την εκλογή του επόμενου Προέδρου Δημοκρατίας). Και το μόνο πράγμα που θα είναι βέβαιο, σε μια παρατεταμένη περίοδο εσωτερικής εκλογολογίας και διεθνούς οικονομικής κρίσης, είναι ότι η όλη κατάσταση της χώρας μας θα επιδεινωθεί με ραγδαίους ρυθμούς.

Στην άλλη άκρη του συνεχούς απαισιοδοξίας – αισιοδοξίας φθάνουμε στο επιθυμητό σενάριο. Σε μια χώρα όπου το εκλογικό σύστημα της απλής αναλογικής προκαλούσε τον πολυκομματισμό (και την αστάθεια των πολυσυλλεκτικών κυβερνήσεων ως φυσικό του επακόλουθο), ο εκλογικός νόμος της ενισχυμένης αναλογικής εξασφάλισε μετά το 1974 την εναλλαγή στην εξουσία σταθερών μονοκομματικών κυβερνήσεων. Εξαίρεση αποτέλεσε ο «περίφημος» νόμος Κουτσόγιωργα που δεν επέτρεψε στη Νέα Δημοκρατία του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη να εξασφαλίσει αυτοδυναμία στη Βουλή παρά τα εντυπωσιακά της ποσοστά (45% με 47%) στις τρεις εκλογικές αναμετρήσεις του 1989-90. Ακολουθώντας τη λογική του επιθυμητού σεναρίου, ο ορθολογικά σκεπτόμενος και ιστορικά μελετημένος ψηφοφόρος θα πρέπει, παρά την σημερινή του απογοήτευση, να ψηφίσει στις 4 Οκτωβρίου για ένα από τα δύο μεγάλα κόμματα. Δυστυχώς όμως ο ορθολογισμός στην πολιτική συμπεριφορά συνήθως απουσιάζει.

Κάπου ανάμεσα στους δύο πόλους του συνεχούς βρίσκουμε το ανεκτό σενάριο, το οποίο μπορεί να πάρει διαφορετικές μορφές. Μία πρώτη μορφή, με ενδογενή στοιχεία αστάθειας, συνεπάγεται ένα κεντροαριστερό ή κεντροδεξιό κυβερνητικό σχήμα. Αν, όπως φαίνεται, το ΠΑΣΟΚ κερδίσει τις εκλογές χωρίς αυτοδυναμία (150+) βουλευτών, η επιλογή του θα είναι να συμμαχήσει με τον Συνασπισμό/ΣΥΡΙΖΑ ή/και τους Οικολόγους, με προϋπόθεση ότι τα κόμματα αυτά θα ξεπεράσουν το όριο εκπροσώπησης στη Βουλή (3%). Αν, αντιθέτως, η Ν.Δ. επικρατήσει στις εκλογές, χωρίς αυτοδυναμία, η πιθανότερη επιλογή της θα είναι να συνασπισθεί με τον ΛΑΟΣ. Σε κάθε περίπτωση, συμμαχικές κυβερνήσεις με μικρότερα κόμματα θα εμπεριέχουν κεντρόφυγες τάσεις, καθώς τα μικρότερα κόμματα θα θέτουν όρους για τη συνέχιση της συμμετοχής τους στην κυβέρνηση. Στην περίπτωση του ΛΑΟΣ, κεντρικός όρος θα είναι μια αδιαπραγμάτευτη στάση στο θέμα της ονομασίας της πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας. Και στην περίπτωση του Συνασπισμού/ΣΥΡΙΖΑ, απαράβατος όρος θα είναι μια παραδοσιακά αριστερή τοποθέτηση υπέρ ενός βαθιά παρεμβατικού ρόλου του κράτους στην οικονομία, την παιδεία και γενικότερα την κοινωνική πρόνοια.

Μια δεύτερη μορφή συγκυβέρνησης μπορεί να είναι ο λεγόμενος μεγάλος συνασπισμός ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ., σύμφωνα με τη γερμανική συνταγή συγκατοίκησης δύο κομμάτων εξουσίας. Μια τέτοια συμμαχική κυβέρνηση, που σωστά αποκλείεται από τους πολιτικούς προεκλογικά, μπορεί να προκύψει από το ίδιο το αποτέλεσμα των εκλογών της 4ης Οκτωβρίου. Το εγχείρημα αυτό συνεπάγεται κινδύνους αλλά και ευκαιρίες: Ο μεγάλος κίνδυνος θα προέλθει με βεβαιότητα, αν οι ηγεσίες της μεγάλης συμμαχίας ακολουθήσουν στα χνάρια των συμμαχικών/οικουμενικών κυβερνήσεων της περιόδου 1989-90. Οι κυβερνήσεις Τζαννετάκη και Ζολώτα αποδείχθηκαν στην πράξη ευκαιριακά συνονθυλεύματα, με μόνη πυξίδα την εξασφάλιση μελλοντικής εκλογικής υποστήριξης της κάθε τους συνιστώσας. Τα «επιτεύγματά» τους είναι γνωστά: κατακόρυφη αύξηση του πληθωρισμού και του δημόσιου χρέους και αναβολή κάθε μεταρρυθμιστικής πρωτοβουλίας.

Η συγκατοίκηση, αντιθέτως, θα καρποφορήσει, αν το ΠΑΣΟΚ και η Ν.Δ. συνειδητοποιήσουν ότι μαζί μπορούν προχωρήσουν στις μεγάλες τομές που χρειάζεται η ελληνική κοινωνία. Από κοινού τα δύο κόμματα -μοιράζοντας ισόποσα το πολιτικό κόστος- μπορούν επιτέλους να θεσμοθετήσουν (και να εφαρμόσουν) τις μεγάλες αλλαγές στην παιδεία, τη δημόσια διοίκηση, τη δικαιοσύνη και την πάταξη της διαφθοράς. Το πολιτικό μας σύστημα και ο κρατικός μηχανισμός θα λειτουργήσουν πολύ καλύτερα εάν το ΠΑΣΟΚ και η Ν.Δ. δεσμευτούν να θεσπίσουν τετραετείς βουλευτικές θητείες και έναν πάγιο εκλογικό νόμο ενισχυμένης αναλογικής που θα διατηρήσει τον δικομματισμό προσφέροντας ταυτοχρόνως ασφαλιστικές δικλίδες για την εκπροσώπηση των μικρών κομμάτων στο Κοινοβούλιο. Και τότε η εκμετάλλευση της ανάδειξης του Προέδρου της Δημοκρατίας με εκλογικούς ελιγμούς και άλλες σκοπιμότητες θα εξαφανιστεί από μόνη της.

Καθώς όλοι θα ζυγίζουμε τις επιλογές μας τις επόμενες λίγες μέρες, καλό θα ήταν να θυμόμαστε το παρελθόν, να κοιτάζουμε το μέλλον και να λαμβάνουμε υπόψη το γνωστό ρητό ότι «το τέλειο είναι ο εχθρός του καλού».

* Ο καθηγητής Θεόδ. Κουλουμπής είναι αντιπρόεδρος του ΕΛΙΑΜΕΠ (couloumbis@eliamep.gr).

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Σουφλιάς: Το συμφέρον της παράταξης πρέπει να ταυτίζεται με το εθνικό συμφέρον

Posted on 5 Σεπτεμβρίου, 2009. Filed under: Νέα Δημοκρατία, Πολιτική, Πολιτική ευθύνη, Σουφλιάς Γιώργος |

  • Ο υπουργός ΠΕΧΩΔΕ, Γιώργος Σουφλιάς κατά την έξοδό του από το Μέγαρο Μαξίμου σχολίασε:

«Με την απόφαση του προέδρου του ΠΑΣΟΚ να μην συμπράξει στην εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας, η θητεία αυτής της Κυβέρνησης θα έληγε οριστικά τον Φεβρουάριο. Επομένως, εκλογές θα μπορούσαν να γίνουν ή τον Φεβρουάριο ή τώρα. Το ερώτημα ήταν: Τι συμφέρει στον τόπο, ποιο είναι το εθνικό συμφέρον; Ο πρωθυπουργός αποφάσισε να γίνουν οι εκλογές τώρα, ότι αυτό είναι το συμφέρον του τόπου. Και εξήγησε επαρκώς και με σαφήνεια για ποιους λόγους είναι το συμφέρον του τόπου.

Εγώ είχα ερωτηθεί από τον πρωθυπουργό για το θέμα αυτό. Και βεβαίως υποστήριξα ακριβώς αυτή την άποψη, χωρίς ταλαντεύσεις. Σε αυτούς που διερωτώνται ποιο είναι το συμφέρον της παράταξης, πρέπει να πω ότι υπάρχει μια βασική αρχή, την οποία υπηρετεί η Νέα Δημοκρατία και πρέπει να υπηρετεί η κάθε παράταξη: Αυτονόητο είναι ότι το συμφέρον μιας παράταξης πρέπει να ταυτίζεται με το εθνικό συμφέρον. Πέραν αυτού, αν θέλουμε να το πάρουμε και με πολιτικά κριτήρια, πολύ εύκολα ο καθένας μπορεί να σκεφθεί ότι, μέσα σε μια πεντάμηνη περίπου προεκλογική περίοδο, με οξύτητα, λαϊκισμούς και διάφορα άλλα πράγματα και με αυτή την οικονομική συγκυρία, είναι σίγουρο ότι δεν θα ήταν όφελος και για την παράταξη. Αλλά αυτό είναι το δευτερεύον. Το πρωτεύον είναι αυτό που είπα πριν, ότι το συμφέρον της παράταξης πρέπει να ταυτίζεται με το εθνικό συμφέρον.

Επίσης, θα ήθελα να πω ότι αυτά είναι μια απλή εξίσωση. Είναι αυτονόητα, εάν δεν προσθέσεις στους συλλογισμούς σου διάφορες άλλες παραμέτρους. Θέλω τέλος να πω ότι εκείνο που έχει σημασία είναι να δώσουμε τον καλό αγώνα, με πίστη και με δύναμη, για να κερδίσουμε τις εκλογές. Και μπορούμε να τις κερδίσουμε».

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Εκτός ψηφοδελτίου και ο Γιώργος Βουλγαράκης

Posted on 5 Σεπτεμβρίου, 2009. Filed under: Βουλγαράκης Γιώργος, Νέα Δημοκρατία |

  • Ο Γ. Βουλγαράκης ανέφερε, μεταξύ άλλων, ότι παραμέρισε το προσωπικό του συμφέρον λέγοντας ένα μεγάλο όχι στον κανιβαλισμό της πολιτικής ζωής.

Μετά το Μιχάλη Λιάπη και ο Γιώργος Βουλγαράκης γνωστοποίησε την απόφασή του να μην είναι υποψήφιος στις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου.

  • Η επιστολή στον πρωθυπουργό

Ο Γ. Βουλγαράκης στην επιστολή που έστειλε στον πρωθυπουργό αναφέρει τα εξής:

«Κύριε Πρόεδρε,

Στη διαδρομή κάθε πολιτικού, έρχεται η στιγμή που πρέπει να πει το μεγάλο Ναι ή το μεγάλο Όχι.

Σε όλη μου τη ζωή επέλεξα να αγωνίζομαι για τα ιδανικά, τις αρχές και τις αξίες της μεγάλης φιλελεύθερης παράταξης. Να είμαι στρατιώτης της.

Ειδικά σε αυτή την ιστορική συγκυρία που το κόμμα δίνει μία κρίσιμη μάχη για το εθνικό συμφέρον και το μέλλον της πατρίδας μας, όλοι οι νεοδημοκράτες οφείλουμε να ενώσουμε τις δυνάμεις μας και να αγωνιστούμε για τη νίκη.

Αυτό θα πράξω και εγώ, όπως από παιδί πάντοτε έκανα στα Πανεπιστήμια, στις γειτονιές της Αθήνας, στη Βουλή και στις κυβερνητικές θέσεις που μου εμπιστευτήκατε.

Και θα το πράξω με αίσθημα ευθύνης, παραμερίζοντας το προσωπικό μου συμφέρον. Θέτω τον εαυτό μου στη διάθεση της παράταξης, αλλά όχι από τη θέση του υποψηφίου βουλευτή.

Σε αυτές τις εκλογές, δεν θα είμαι υποψήφιος, λέγοντας ένα μεγάλο όχι στον κανιβαλισμό της πολιτικής ζωής, στην επιβράβευση του κυνισμού και της πολιτικής ανθρωποφαγίας.

Η απόφασή μου αυτή δε συνιστά ούτε υποχώρηση, ούτε παραδοχή αδυναμίας. Η σχέση μου άλλωστε με τους συμπολίτες μου της Α Αθηνών, είναι συνεχής, στέρεα και αδιατάρακτη.

Υπαγορεύεται ωστόσο από την πεποίθησή μου, ότι θα πρέπει να κριθώ με βάση τα πραγματικά γεγονότα και όχι με βάση τα ψεύδη των πολιτικών μου αντιπάλων.

Αυτό όμως μπορεί να γίνει σε ουδέτερο πολιτικό χρόνο, προφανώς όχι τώρα και σε καμία περίπτωση, σε βάρος της παράταξης.

Είμαι βέβαιος ότι ο χρόνος θα δικαιώσει την επιλογή μου και θα ανανεώσει τη σχέση εμπιστοσύνης που χρόνια τώρα έχω με τους Νεοδημοκράτες.

Με ιδιαίτερη εκτίμηση

Γιώργος Α. Βουλγαράκης»

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Ιδανικοί αυτόχειρες

Posted on 5 Σεπτεμβρίου, 2009. Filed under: Εκλογές, Νέα Δημοκρατία, ΠΑΣΟΚ, Πολιτική |

  • Tης Ξενιας Κουναλακη, Η Καθημερινή, 04/09/2009

Το έκαναν οι Ιάπωνες μετά από μισό αιώνα, θα πετύχουμε κι εμείς να αλλάξουμε κυβέρνηση μετά από 5 χρόνια. Αυτό είπε χθες με αδημονία και υπέρμετρη αισιοδοξία ο Μίμης Ανδρουλάκης, βουλευτής του ΠΑΣΟΚ. Υπάρχουν όντως πολλές… ιαπωνικές επιρροές στις εξελίξεις της τελευταίας εβδομάδας. Ο πρωθυπουργός, Κώστας Καραμανλής, έκανε πολιτικό χαρακίρι, προκηρύσσοντας εκλογές τη στιγμή που το κόμμα του βρίσκεται στο ναδίρ της δημοτικότητάς του. Αλλοι αποκάλεσαν τη βουτιά στο κενό «γενναιότητα». Οι περισσότεροι απλώς «αυτοκτονία».

Οι τάσεις αυτοκαταστροφής διαχέονται στα κόμματα σαν ιός και πλήττουν ολόκληρη τη Ν.Δ., αλλά και τα κόμματα της αντιπολίτευσης. Ο Μιχάλης Λιάπης παραιτήθηκε με μία επιθετική ανακοίνωση. Σε μία στιγμή που το ζητούμενο στους κόλπους του κυβερνώντος κόμματος είναι η συσπείρωση ο πρωθυπουργικός ξάδερφος έσπευσε να εγκαταλείψει το πλοίο, εκθέτοντας τον κυβερνήτη. Απέρχεται έτσι από την πολιτική και μπλεγμένος στο περίφημο διακομματικό σκάνδαλο της Siemens και αγνώμων απέναντι στον πρωθυπουργό, που τον υπουργοποίησε επανειλημμένα.

Είχε προηγηθεί η παραίτηση του Γιάννη Μανώλη, ομοϊδεάτη αυτόχειρα του κυρίου Λιάπη. Κατά των πρόωρων εκλογών και αυτός, έφυγε νωρίς και επιτιθέμενος κατά πάντων. Τώρα δύσκολα μπορεί να επανέλθει, αφού καμιά από τις συμβουλές του δεν εισακούστηκε. Η διορατικότητα δεν πρέπει να είναι το ατού του.

Μία τέταρτη περίπτωση που επιβεβαιώνει την έλλειψη ενστίκτου αυτοσυντήρησης στις τάξεις των Ελλήνων πολιτικών είναι ο Αλέκος Αλαβάνος. «Call me Alecos» -και διάφορες τέτοιες εξυπνάδες- άφησε χθες ως πολιτική παρακαταθήκη ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ. Αν είχε φύγει από την πολιτική όταν το είχε πρωτοπεί, θα είχε διαφυλάξει την αξιοπρέπειά του και δεν θα είχε εμπλακεί σε φαιδρές αντιπαραθέσεις εφηβικού επιπέδου, που περιστρέφονται γύρω από το ερώτημα «Ποιος είναι ο αληθινός αρχηγός».

Οι Οικολόγοι Πράσινοι αφότου θριάμβευσαν στις ευρωεκλογές εξαφανίστηκαν. Εβγαλαν τον ευρωβουλευτή τους κι αντί να προετοιμαστούν για την κάθοδό τους στην εθνική πολιτική σκηνή, κατέβασαν ρολά και έπεσαν σε θερινή νάρκη. Την ώρα που η Αττική καιγόταν (πεδίο δόξης λαμπρό οι καταστροφικές πυρκαγιές για ένα «πράσινο» κόμμα), οι Οικολόγοι τηρούσαν σιγήν ιχθύος και ενταφίαζαν τις εκλογικές προοπτικές τους.

Σύμφωνα πάντως με το τελευταίο τεύχος του Εκόνομιστ, και ο Γιώργος Παπανδρέου με την επιμονή του για προσφυγή στις κάλπες αποδεικνύεται ιδανικός αυτόχειρας. Η επίτευξη αυτοδυναμίας είναι δύσκολη, αλλά ακόμη και αν τα καταφέρει η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ προοιωνίζεται θνησιγενής. Λόγω περιορισμένης πλειοψηφίας, επικείμενης προεδρικής εκλογής και οικονομικής κρίσης. Οι Ελληνες πολιτικοί μόλις άρχισαν την τελετουργική μύησή τους στον κώδικα των Σαμουράι.

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Η αξιοπρέπεια του κυρίου Λιάπη

Posted on 5 Σεπτεμβρίου, 2009. Filed under: Νέα Δημοκρατία |

  • Tου Στεφανου Κασιματη, Η Καθημερινή, 04/09/2009

Αγαπητοί αναγνώστες, «χρειάζεται υπομονή και κουράγιο στα δύσκολα χρόνια που έρχονται», για να χρησιμοποιήσω και εγώ την ωραία φράση με την οποία Εκείνος τελείωσε τη δήλωσή του. Η Βουλή που θα προκύψει από τις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου θα είναι φτωχότερη. Ο εκπρόσωπος του γαλλικού κλάδου της οικογενείας Καραμανλή, ο Michel de Liapis, προέταξε του εθνικού συμφέροντος την προσωπική του αξιοπρέπεια και ανακοίνωσε την απόφαση να μην είναι υποψήφιος. Το έθνος πενθεί. Πανηγυρίζει η Μύκονος. (Αλλά κι αυτή τμήμα του έθνους είναι, ίσως μάλιστα το σημαντικότερο…)

Για σταθείτε όμως, παρακαλώ! Πώς εννοεί την αξιοπρέπεια ο formidable Michel; Αν οι λόγοι της αποχώρησής του περιορίζονταν στη διαφωνία του ως προς την αναγκαιότητα των εκλογών, θα το καταλάβαινα απολύτως και θα έλεγα «chapeau». Πράγματι, το τελευταίο διάστημα, διαλαλώντας τη θέση του κατά των πρόωρων εκλογών, είχε εκτεθεί σε τέτοιο βαθμό, ώστε, αν συμμετείχε στον προεκλογικό αγώνα, υποστηρίζοντας τα ακριβώς αντίθετα από εκείνα που έλεγε ώς και την προηγούμενη της προκήρυξης των εκλογών, η στάση του θα τον οδηγούσε στη γελοιοποίηση. (Αφήστε δε την ασύλληπτη δοκιμασία για τα νεύρα του!..)

Ομως στη δήλωσή του αναφέρει ότι είχε στείλει στον πρωθυπουργό και εξάδελφό του επιστολή με τις απόψεις του, όπου επισήμαινε «τους κινδύνους των πρόωρων εκλογών, για τον τόπο και το κόμμα. Αλλά κυρίως για τον ίδιο προσωπικά». Ενήργησε, δηλαδή, με γνώμονα και το ενδιαφέρον για τον μικρό του εξάδελφο. Αμέσως παρακάτω όμως, αποκαλύπτει ότι, ενώ αρχικά ο πρωθυπουργός είχε συμφωνήσει μαζί του, αργότερα υπαναχώρησε, επειδή «κάποιοι με πολλαπλές διασυνδέσεις και προφανείς ιδιοτελείς λόγους τον μετέπεισαν». Μας λέει, με άλλα λόγια, ότι όχι μόνον ο πρωθυπουργός είναι το έρμαιο συμφερόντων, αλλά αφήνει να εννοηθεί ότι είναι και ηθικά ευάλωτος ώστε να κάμπτεται στις πιέσεις τους. Διερωτώμαι, συνεπώς, πού είναι το ενδιαφέρον του Michel προσωπικά για τον Κώστα Καραμανλή, το οποίο επικαλείται ως κίνητρό του.

Συμπεραίνω, επομένως, ότι πρόθεση τού τέως υπουργού ήταν μάλλον να βλάψει τον εξάδελφό του, ωθούμενος από το πάθος της εκδίκησης. (Εξ ου και η σύγχυση που γίνεται αισθητή στο κείμενο της επιστολής…) Αυτό όμως δεν είναι στάση που ταιριάζει σε έναν sportsman της πολιτικής, που έχει μάλιστα διατελέσει και υπουργός Πολιτισμού. Είναι η στάση του κακομαθημένου παιδιού, που επειδή χάνει στο σκάκι όχι μόνον τα παρατάει, αλλά αναποδογυρίζει και το τραπέζι. Οσο για την αξιοπρέπεια, ας την αφήσει στην ησυχία της…

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Ασκήσεις λεπτών ισορροπιών στη Ν.Δ.

Posted on 31 Ιουλίου, 2009. Filed under: Νέα Δημοκρατία |

  • Μετά τις ρυθμίσεις με προεκλογικό «άρωμα» η κυβέρνηση επαναφέρει στο προσκήνιο την κρίση

Σε τεντωμένο σκοινί επιχειρεί να ισορροπήσει η κυβέρνηση, η οποία στην προσπάθειά της να βελτιώσει το κλίμα ανακοινώνοντας επιδοματικές πρωτοβουλίες και δράσεις με οικονομικό εκτόπισμα, βρίσκεται ξαφνικά αντιμέτωπη με τον κίνδυνο αποδυνάμωσης της κεντρικής πολιτικής γραμμής της, ότι η οικονομία πιέζεται δραματικά λόγω της διεθνούς κρίσης και ως εκ τούτου απαιτούνται πρόσθετα μέτρα. Η ισορροπία γίνεται ακόμη πιο εύθραυστη λόγω των συνεχιζόμενων εσωτερικών αναταράξεων στη Ν.Δ., απ’ όπου εκτοξεύονται πυρά από και προς κάθε κατεύθυνση. Αλλοι «πυροβολούν» την κυβέρνηση ενστερνιζόμενοι την επιχειρηματολογία των γαλάζιων συνδικαλιστών και άλλοι την εγκαλούν για έλλειψη πολιτικής πυγμής, ενώ για πρώτη φορά στελέχη μιλούν ανοιχτά για επικείμενη ήττα.

Ο προβληματισμός του κυβερνητικού επιτελείου για το ενδεχόμενο να μεταδοθεί η αίσθηση οικονομικής χαλαρότητας αποτυπώθηκε στη χθεσινή ενημέρωση των πολιτικών συντακτών, κατά την οποία ήταν εμφανής η προσπάθεια του κ. Ευ. Αντώναρου να υπενθυμίσει ότι η κρίση συνεχίζεται. Σε σχέση με τα εκλογικά σενάρια που επιμένουν, ενδιαφέρον είχε η τοποθέτηση του κ. Παυλόπουλου.

«Το να έχει ένας πολιτικός την οποιαδήποτε άποψη για τις εκλογές είναι πολύ διαφορετικό», απάντησε σε συνέντευξή του χθες στο Mega ο υπουργός Εσωτερικών Πρ. Παυλόπουλος και πρόσθεσε ότι οι εκλογές θα γίνουν στο τέλος της τετραετίας, εκτός κι αν η κυβέρνηση προκληθεί από το ΠΑΣΟΚ τον Μάρτιο. Ακόμη, εμμέσως προανήγγειλε τη μονιμοποίηση των εποχικών δασοπυροσβεστών μέσω ΑΣΕΠ, αλλά με μοριοδιότηση, όπως έγινε στα ΚΕΠ.

Την ίδια ώρα, στο εσωτερικό της Ν.Δ. επικρατεί νευρικότητα, η οποία επιτείνεται και από τα επίμονα σενάρια περί πρόωρων εκλογών το φθινόπωρο. Εντονα επικριτικός εμφανίστηκε χθες ο πρώην υπουργός Σ. Τσιτουρίδης. «Δεν θα ήθελα να φάμε το 50% του χρόνου μας με το θέμα του Προέδρου της Δημοκρατίας», σημείωσε. Ακόμη εκτίμησε ότι τα κομματικά όργανα της Ν.Δ. δεν λειτουργούν όπως θα έπρεπε και πρόσθεσε ότι αν είναι να καταψηφίσουν οι πολίτες τη Ν.Δ., να την καταψηφίσουν για τις πολιτικές της και όχι γιατί αδράνησε ή κρύβεται ή φοβήθηκε το κόστος».

Κατά των πρόωρων εκλογών τάχθηκε χθες και ο βουλευτής Β΄ Αθηνών Κυρ. Μητσοτάκης, που έκρινε ότι ενδεχομένως χρειάζονται αλλαγές σε πρόσωπα, ενώ παραδέχθηκε ότι η κυβέρνηση δεν έχει επιτύχει τη μείωση των δημοσίων δαπανών στον βαθμό που επιθυμούσε. Την εκτίμηση ότι η κυβέρνηση θα πρέπει να απαντήσει στις αιτιάσεις των 16 γαλάζιων στελεχών έκανε ο βουλευτής Λάρισας Μάξ. Χαρακόπουλος, ενώ ο νομάρχης Θεσσαλονίκης Π. Ψωμιάδης έκανε λόγο για αλαζονεία κάποιων που οδηγούν τη Ν.Δ. σε ήττα, σε μια στιγμή που το παιχνίδι θα μπορούσε να ανατραπεί.

  • Της Ελλης Tριανταφυλλου, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 31/07/2009
Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Αν ο πρωθυπουργός τολμούσε μετάνοια

Posted on 27 Ιουλίου, 2009. Filed under: Γιανναράς Χρήστος, Νέα Δημοκρατία, Πολιτικό σύστημα, Πολιτική |

Η λογική των δημοσκοπήσεων και η οξυδέρκεια του κοινού αισθήματος το βεβαιώνουν: Αποκλείεται η σημερινή κυβέρνηση να κερδίσει τις προσεχείς εκλογές, όποτε και αν διεξαχθούν.

Αυτή η βεβαιότητα, για έναν ταλαντούχο και φιλόδοξο ηγέτη θα μπορούσε να λειτουργήσει ως πρόκληση: Στους μήνες που του απομένουν (επτά μέχρι το εκβιαστικό τελεσίγραφο του αντιπάλου του) να τολμήσει όσες μεταρρυθμιστικές τομές απέφευγε έως τώρα, τρέμοντας το «πολιτικό κόστος».

Το πολιτικό κόστος το έχει τελεσίδικα εισπράξει, το προκάλεσαν η ατολμία και η ανικανότητα, όχι οι σθεναρές μεταρρυθμιστικές πρωτοβουλίες. Τα προγνωστικά δεν ανατρέπονται, ο πρωθυπουργός θα γυρίσει οριστικά στο σπίτι του. Εκ των πραγμάτων, το δίλημμά του είναι: αν θα γυρίσει με την αξιοπρέπεια του ηγέτη που, έστω την τελευταία στιγμή, τόλμησε τα καίρια ή με το ισόβιο πια στίγμα του αποτυχημένου. Θα τον έχει κατατροπώσει ο πιο μειονεκτικός αντίπαλος που θα μπορούσε ποτέ να του τύχει.

Το ενδεχόμενο να τολμήσει ο σημερινός πρωθυπουργός την τελευταία στιγμή, το αποκλείουν όλα τα δεδομένα: Δεν τόλμησε τα καίρια και ουσιώδη εφτά χρόνια ως ηγέτης της αντιπολίτευσης και πέντε χρόνια ως πρωθυπουργός, θα τολμήσει τους τελευταίους εφτά μήνες πριν το τέλος; Δεν έχει τον ψυχισμό που απαιτείται για να διακινδυνεύσει τομές, δεν είχε ποτέ ουσιαστικές φιλοδοξίες, όραμα που να τον συνεπαίρνει. Στη ζωή του δεν χρειάστηκε να προσπαθήσει ποτέ για τίποτα, γεννήθηκε με όνομα που του εξασφάλιζε κάθε μέρα τον πρώτο λαχνό του λαχείου, βρέθηκε να διαχειρίζεται την πρωθυπουργική μοναρχία, όπως άλλοι κληρονομούν τράπεζα ή εργοστάσιο.

Παρόλα αυτά, η ανάλυση του ουτοπικού ενδεχομένου να τολμήσει ο πρωθυπουργός στο τελευταίο επτάμηνο τα καίρια, δεν είναι περιττή και άγονη, τουλάχιστον για τη θεωρητική σκέψη. Αξίζει τον κόπο να προβληματιστούμε κυρίως: ποια είναι τα καίρια και ουσιώδη που ο πρωθυπουργός θα άξιζε, για την υστεροφημία του, να επιχειρήσει.

Εχουν εντοπιστεί πάμπολλες φορές, επί πολλά τώρα χρόνια: Καίρια και ουσιώδη τολμήματα που περίμενε η ελληνική κοινωνία από τον πρωθυπουργό ήταν τα δημιουργικά αντίμετρα για την ανατροπή των κοινωνικών εγκλημάτων της εικοσαετίας του ΠΑΣΟΚ (και η λέξη εγκλήματα κυριολεκτεί).

Περίμενε η κοινωνία την αποκατάσταση αξιοκρατικής ιεραρχίας στον δημόσιο βίο, στη λειτουργία του κράτους. Αποκατάσταση ελέγχου και αξιολόγησης της ποιότητας, της ικανότητας, της εργατικότητας.

Την εξάλειψη του αμοραλιστικού λαϊκισμού που έχει βυθίσει το κράτος σε εφιαλτική υπερχρέωση και έχει αλλοτριώσει τον συνδικαλισμό σε παρακρατική εξουσία γκανγκστερικών εκβιασμών.

Τον δραστικό κοινωνικό έλεγχο των ασύδοτων ιδιωτικών ΜΜΕ και της διαχείρισης του επαγγελματικού «αθλητισμού» από μαστόρους της κοινωνικής αποχαύνωσης.

Την ανάσχεση της διάλυσης και του ευτελισμού της σχολικής και της πανεπιστημιακής εκπαίδευσης.

Αυτά τα (ενδεικτικά) κοινωνικά εγκλήματα, που η ψήφος του λαού απαιτούσε να αντιμετωπίσει με ριζοσπαστικές τομές ο πρωθυπουργός, είναι τα στοιχεία ταυτότητας του ΠΑΣΟΚ, συγκροτούν την «πολιτική» του φυσιογνωμία. Η «Νέα Δημοκρατία» όχι μόνο δεν τα κατάγγειλε ποτέ και δεν τα αντιπάλεψε, αλλά τα υιοθέτησε σιωπηρώς και απολύτως, τα συντήρησε επιμελέστατα για δικό της ποταπό κομματικό όφελος και για να μην τυχόν δυσαρεστήσει ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ που ευελπιστούσε να προσεταιριστεί. Ο εκπασοκισμός της Ν. Δ., από την εποχή της αρχηγίας Μητσοτάκη, είναι το πιο νοσηρό σύμπτωμα του πολιτικού μας βίου: Ο αμοραλισμός και ο μηδενισμός έγιναν μονόδρομος. Το διαβόητο βιβλίο Ιστορίας της ΣΤ΄Δημοτικού αποτέλεσε τη συμβολική ένδειξη της πολιτικής σύμπλευσης των δύο «κομμάτων εξουσίας».

Να ανακρούσει πρύμνα ο σημερινός πρωθυπουργός, να προσδώσει πολιτική ιδιοπροσωπία στη Ν. Δ. μέσα σε επτά μήνες, με ριζικές τομές, να ανασκευάσει τα παγιωμένα πια κοινωνικά εγκλήματα του ΠΑΣΟΚ, είναι σαφώς ουτοπικό ενδεχόμενο. Αν, όμως, κατανοούσε έστω για ποια θέματα εδώ μιλάμε, θα μπορούσε να προβάλει την αντίρρηση: Με την οριακή πλειοψηφία των εκατό πενήντα ενός (151) βουλευτών, ποιος ηγέτης, ακόμα και ο πιο ταλαντούχος, θα ήταν δυνατό να τολμήσει τομές;

Η αντίρρηση λησμονεί ότι το θεωρητικό μας σχήμα προϋποθέτει ηγέτη όχι μόνο ταλαντούχο και δημιουργικά φιλόδοξο, αλλά επιπλέον και βεβαιωμένον για την αποτυχία του. Επομένως, έτοιμον να ρισκάρει τα πάντα, αφού δεν θα έχει να χάσει παρά μόνο τον ιστορικό διασυρμό του. Γνώρισμα των αληθινών ηγετών και τεκμήριο μεγαλείου είναι η δημόσια αναγνώριση των λαθών και η ομολογία αποτυχίας.

Αν ήταν, λοιπόν, αληθινός ηγέτης ο σημερινός πρωθυπουργός θα ζητούσε τη λαϊκή έγκριση για τις τομές τις ικανές να απαλλάξουν την ελληνική κοινωνία από τα θεσμοποιημένα πασοκικά εγκλήματα. Εγκριση όχι με εκλογές, που παγιδεύουν τη λαϊκή βούληση στα δόλια τεχνάσματα των «επικοινωνιολόγων». Εγκριση με έγκυρη δημοσκόπηση. Αν εγκρίνει ο λαός ή αν απορρίπτει την αξιοκρατία. Τον ακομμάτιστο και μη επαγγελματικό συνδικαλισμό. Τον κοινωνικό έλεγχο αξιοπιστίας, ποιότητας, γλωσσικής ορθότητας των ΜΜΕ. Την κατάργηση του κρατικού τζόγου και της κρατικής προστασίας του εξηλιθιωτικού «φιλαθλητισμού» Τη ριζική, από τα θεμέλια αναδόμηση του εκπαιδευτικού συστήματος. Τον θεσμικό χωρισμό του κράτους από το εκάστοτε κυβερνών κόμμα.

Αν η δημοσκόπηση δώσει σε τέτοιες τομές το κύρος πλειοψηφικής λαϊκής απαίτησης, η οριακή πλειοψηφία στο Κοινοβούλιο δεσμεύεται, κατά τεκμήριο, να συμπράξει χωρίς αποστασίες. Αλλά και να υπάρξουν εξαγορασμένοι αποστάτες, την υστεροφημία του ο πρωθυπουργός θα την έχει κερδίσει.

Σε εφτά μήνες προλαβαίνουν να σχεδιαστούν και να εφαρμοστούν οι μεταρρυθμιστικές τομές σε τόσο καίριους τομείς του κοινωνικού βίου; Ισως ναι, ίσως όχι. Προλαβαίνει όμως η εξαγγελία και η ανάληψη της προσπάθειας με επιστράτευση της καλύτερης ανθρώπινης ποιότητας που διαθέτει η ελληνική κοινωνία έξω από τα πασιφανώς σάπια «κόμματα εξουσίας» να αλλάξει ριζικά την εικόνα του σημερινού πρωθυπουργού, αλλά και την πολιτική φυσιογνωμία του οριστικά χρεοκοπημένου κόμματός του.

Το σενάριο είναι εντελώς, μα εντελώς ουτοπικό, στην κυριολεξία όνειρο θερινής νυκτός. Ρεαλιστική πρόβλεψη είναι ότι ο πρωθυπουργός θα προκηρύξει εκλογές το φθινόπωρο, λιγότερο πιθανό, τον Μάρτιο. Με τον φαλκιδευμένο εκλογικό νόμο πρωθυπουργός θα αναδειχθεί ο θλιβερός ολίγιστος – οι ανά τον κόσμο «Φιλέλληνες» θα καγχάσουν σαρδόνια με τον παρακμιακό αυτεξευτελισμό του Ελληνισμού. Το ψυχορράγημα θα συνεχιστεί, άγνωστο ώς πότε. Ανεπαισθήτως.

  • Tου Χρηστου Γιανναρα, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 26/07/2009
Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Εριδες στην αυλή της Ν.Δ.

Posted on 10 Ιουλίου, 2009. Filed under: Νέα Δημοκρατία, Πολιτική |

  • Αιχμές Γ. Σουφλιά κατά Κ. Μαρκόπουλου και διαφωνία με Δημ. Σιούφα για τον ρόλο του ΣτΕ
  • Του Γιωργου Σ. Μπουρδαρα, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 10/7/2009

Σημάδια νευρικότητας, που ορισμένες φορές προσλαμβάνουν χαρακτήρα «εσωκομματικών μαχαιρωμάτων» και μάλιστα σε κορυφαίο επίπεδο, καταγράφει εν μέσω θέρους η κυβερνώσα παράταξη. Χθες από του βήματος της Βουλής ο υπουργός ΠΕΧΩΔΕ κ. Γ. Σουφλιάς ευθέως «άδειασε» τον επί της Τουριστικής Ανάπτυξης συνάδελφό του κ. Κ. Μαρκόπουλο, εξαιτίας της επιλογής του δεύτερου να «τακτοποιήσει» νομοθετικά τουριστικές εγκαταστάσεις που στερούνταν άδειας. «Δεν υπέγραψα (ενν. τη σχετική ρύθμιση) γιατί δεν συμφωνούσα, αφού αφορούσε χώρους που δεν είχαν άδειες», είπε χαρακτηριστικά.

Το δυσχερές της κατάστασης στην οποία έχει περιέλθει το τελευταίο διάστημα η κυβερνώσα παράταξη, καταδείχθηκε και μέσω των εξαιρετικά αρνητικών επισημάνσεων στις οποίες προέβη, σε κατ’ ιδίαν συζητήσεις του, κορυφαίο κυβερνητικό στέλεχος. Το εν λόγω στέλεχος, σχολιάζοντας τον προβληματισμό, ο οποίος αναπτύσσεται, σύμφωνα με τον οποίο χρειάζεται να επιδειχθεί ιδιαίτερη μέριμνα αναφορικά με την επικοινωνιακή προβολή της Ν.Δ. και του κυβερνητικού έργου, είπε με έμφαση ότι «μια 90χρονη, είναι μάταιο να προσπαθεί να δείξει νέα, όσα καλλυντικά κι αν χρησιμοποιήσει για τον καλλωπισμό της».

Υπό το πρίσμα αυτό είναι που σχολίασε και τα όσα ακούγονται για την ανάγκη αναβάθμισης του επικοινωνιακού επιτελείου με ικανότερα στελέχη υπό τις παρούσες συνθήκες: «είναι επικίνδυνο για κάποιον να μεταφερθεί τώρα σ’ αυτό το επιτελείο», κατέληξε.

Διχογνωμία κατεγράφη όμως χθες και μεταξύ των κ. Γ. Σουφλιά και Δ. Σιούφα για το ρόλο του ΣτΕ. Ο κ. Σουφλιάς επέκρινε και μάλιστα με σφοδρότητα ορισμένες πτυχές της λειτουργίας του Συμβουλίου της Επικρατείας. «Πρέπει να αλλάξει η νοοτροπία, να σταματήσει η ευκολία με την οποία απορρίπτουν τις διοικητικές πράξεις», είπε με έμφαση ο κ. Σουφλιάς εντός της αιθούσης της Ολομέλειας. «Πρέπει να γίνει συνταγματικό δικαστήριο. Να φύγει αυτό το Συμβούλιο της Επικρατείας. Κάθε μέρα αναθεωρείται το Σύνταγμα από το ΣτΕ», κατέληξε ο υπουργός ΠΕΧΩΔΕ!

Την ίδια ώρα, ωστόσο, ο πρόεδρος της Βουλής κ. Δημ. Σιούφας, υποδεχόμενος σε άλλη αίθουσα του Κοινοβουλίου τον νέο πρόεδρο του ΣτΕ κ. Π. Πικραμμένο, εξήρε τη λειτουργία του Συμβουλίου: «Με λαμπρούς δικαστές που είχε και έχει, το ΣτΕ επιτέλεσε σημαντικό έργο και είχε σημαντική συνεισφορά τόσο στη διαμόρφωση των νομοθετικών πλαισίων, όσο και στην καλύτερη λειτουργία της Πολιτείας με τις αποφάσεις του», είπε.

Επίσης, ο υπουργός ΠΕΧΩΔΕ, λίγη ώρα αργότερα, σε συζήτησή του με δημοσιογράφους και σε μια επίδειξη «τολμηρού χιούμορ» έλεγε σχολιάζοντας και την αντίθεση του ΠΑΣΟΚ στη ρύθμιση για τους ημιυπαίθριους, όταν ετέθη έμμεσο ερώτημα για το χρόνο διεξαγωγής εκλογών: «Τι φωνάζουν και αντιδρούν; Αν γίνουν εκλογές και γίνουν κυβέρνηση, εκείνοι θα εισπράξουν την εισφορά».

Αίσθηση προκάλεσε, τέλος, η πρόταση που διατύπωσε στο περιοδικό FAQ ο δήμαρχος Αθηναίων Νικ. Κακλαμάνης, να υπάρξει διετής συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ προκειμένου να εξέλθει η χώρα από την κρίση με τις λιγότερες συνέπειες.

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

« Προηγούμενες Καταχωρίσεις Επόμενες Καταχωρήσεις »

Liked it here?
Why not try sites on the blogroll...