Οικολόγοι-Πράσινοι

Οι Οικολόγοι Πράσινοι δέχονται αντεπίθεση από τα άλλα κόμματα

Posted on Μαΐου 24, 2009. Filed under: Δημοσκοπήσεις, Ευρωεκλογές, Οικολόγοι-Πράσινοι |

  • Προβληματίζει ο απότομος υπερδιπλασιασμός του ποσοστού τους
  • Της Δωρας Αντωνιου, Η Καθημερινή, 24/5/2009

Περισσότερο προβληματίζουν, παρά χαροποιούν τα δημοσκοπικά ευρήματα του τελευταίου διαστήματος τους Οικολόγους Πράσινους. Το κόμμα βλέπει τη δύναμή του στις δημοσκοπήσεις που διενεργούνται ενόψει των ευρωεκλογών να έχει υπερδιπλασιαστεί σε σχέση με λίγο καιρό πριν και, πλέον, ενώ σταθερά, στο κυλιόμενο βαρόμετρο που διενεργεί δύο φορές την εβδομάδα η Public Issue για την «Κ» και τον ΣΚΑΪ, αναδεικνύεται τρίτη δύναμη.

«Πρέπει να διατηρήσουμε την ψυχραιμία μας, δεν είναι εύκολο να διαχειριστεί κανείς το διπλασιασμό του ποσοστού σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα», επισημαίνει ο επικεφαλής του ευρωψηφοδελτίου, Μιχάλης Τρεμόπουλος.

Ως πρώτη συνέπεια της δημοσκοπικής ανόδου, τα στελέχη του κόμματος καταγράφουν την αντεπίθεση των τριών μικρότερων κοινοβουλευτικών κομμάτων, η οποία, όπως αναφέρουν, κυμαίνεται από την καλόπιστη κριτική μέχρι τη συκοφαντία και τη διαβολή. Η αρχή έγινε, εξηγούν, με τον πρόεδρο του ΛΑΟΣ, Γιώργο Καρατζαφέρη, ο οποίος στις δημόσιες εμφανίσεις του, πλέον, αφιερώνει μέρος της ομιλίας του σε κριτική των Οικολόγων Πράσινων, κατηγορώντας τους για τις θέσεις τους στα εθνικά θέματα και λέγοντας ότι ουσιαστικά ξεπουλάνε τη Μακεδονία. Κλιμάκωση της κριτικής διαβλέπουν και από μέρους του ΚΚΕ, η οποία, εκτός από το πολιτικό σκέλος, με αναφορές σε «δεκανίκια του συστήματος», εμπεριέχει και υπαινιγμούς για διαπλοκή και στήριξη από εκδοτικά συμφέροντα. Τελευταία, θεωρούν ότι στο χορό έχει μπει και ο ΣΥΡΙΖΑ. Η στάση που τηρούν μέχρι τώρα οι Οικολόγοι Πράσινοι είναι να μην απαντούν με ανακοινώσεις ή δηλώσεις στην κριτική αυτή. Εκτιμούν, μάλιστα, ότι αυτό έχει ωφελήσει την επισκεψιμότητα στην ιστοσελίδα τους, που έχει αυξηθεί κατά 1.200%, από επισκέπτες που θέλουν να ενημερωθούν για τις θέσεις τους πάνω σε όλα αυτά τα ζητήματα.

«Φωτογραφία της στιγμής»

Η αύξηση των ποσοστών στις δημοσκοπήσεις χαρακτηρίζεται από τους Οικολόγους Πράσινους ως «φωτογραφία της στιγμής», ως συμπάθεια, που δεν είναι βέβαιο ότι θα μεταφερθεί στην κάλπη. Αντίθετα, δεν λείπει η ανησυχία ότι, τελικά, τα υψηλά ποσοστά μπορεί να κάνουν ζημιά. Μπορεί να κάνει τα υπόλοιπα μικρά κόμματα να επικεντρωθούν σε τακτικές συσπείρωσης των ψηφοφόρων τους, που θα καταστήσει πιο δύσκολη την προσέλκυση ψήφων, ενώ ταυτόχρονα, ακόμα και ψηφοφόροι που δηλώνουν ότι θα ψηφίσουν Οικολόγους Πράσινους, βλέποντας τα ανεβασμένα ποσοστά μπορεί να σκεφτούν «αυτοί βγαίνουν σίγουρα» και είτε να επιλέξουν την τελευταία στιγμή κάτι άλλο είτε να μην πάνε καν να ψηφίσουν. Ως προς το ενδεχόμενο να αυξηθεί περισσότερο το ποσοστό του κόμματος τις επόμενες δύο εβδομάδες που απομένουν μέχρι τις ευρωεκλογές, τα στελέχη του κόμματος δεν το θεωρούν πιθανό, ούτε και φυσιολογικό, καθώς, όπως αναφέρουν, ήδη η άνοδος ξεπέρασε τις προσδοκίες και σίγουρα έχει οροφή.

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

«Φουλ» του πράσινου

Posted on Μαρτίου 15, 2009. Filed under: Οικολόγοι-Πράσινοι |

  • Η μάχη του ΠΑΣΟΚ προς τα αριστερά δεν αφορά μόνο τον ΣΥΡΙΖΑ αλλά και τους Οικολόγους-Πράσινους, υποστηρίζουν οι τελευταίοι, που βλέπουν στην πρόσφατη πρόταση του Γ. Παπανδρέου για «πράσινη ανάπτυξη» μια επικοινωνιακή στροφή ώστε να κερδίσει από αυτούς το κρίσιμο ποσοστό ψήφων που του στερεί την αυτοδυναμία.

Η «πράσινη ανάπτυξη» θα αποτελέσει λοιπόν πεδίο αντιπαράθεσης των δύο κομμάτων, στο οποίο οι Οικολόγοι-Πράσινοι θα απαντούν και θα σχολιάζουν τις θέσεις του ΠΑΣΟΚ. Τι θα προβάλλουν;

*Η θέση για «σταδιακή απεξάρτηση της χώρας μας από το πετρέλαιο» έρχεται σε αντίφαση με την παράλληλη συμφωνία του ΠΑΣΟΚ στα σχέδια περί αγωγών πετρελαίου και μετατροπής της Ελλάδας σε «ισχυρό ενεργειακό κόμβο».

*Οι προτεινόμενοι στόχοι της αξιωματικής αντιπολίτευσης για την «πράσινη ενέργεια» μόλις που φτάνουν το όριο το οποίο πρόσφατα διαπραγματεύθηκε η κυβέρνηση για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, παραμένοντας κάτω από τον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ενωσης.

*Στο πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ γίνεται λόγος για «επαναπροσανατολισμό» των μεγάλων επενδύσεων σε νέες περιοχές, ώστε «να σταματήσει η υπερσυγκέντρωση» και να αναπτυχθεί ο «ποιοτικός τουρισμός». Σε τοπικό επίπεδο, ωστόσο, «πράσινοι» δήμαρχοι προωθούν «φαραωνικά» έργα, όπως «τα γήπεδα γκολφ στον Εξαρχο Αταλάντης και στις Νηές Μαγνησίας, τα μεταλλεία στην Οίτη και ο δρόμος Ε65».

*Ενώ η Χαριλάου Τρικούπη μιλάει για «εγκατάλειψη ανορθολογικών σχεδίων διαχείρισης των υδάτων», δεν έχει αναθεωρήσει τη θέση της υπέρ της εκτροπής του Αχελώου, που έχει κοστίσει μέχρι τώρα 500 εκατ. ευρώ.

*Για τα απορρίμματα, τέλος, ενώ ο Γ. Παπανδρέου τάσσεται υπέρ της ανακύκλωσης, λιπασματοποίησης και κομποστοποίησης, την ίδια ώρα δήμοι και φορείς της επιρροής του προχωρούν στην καύση τους. Σε κάποιους απ’ αυτούς, μάλιστα, ελάχιστη σημασία έχει δοθεί στην ανακύκλωση.

Το μέτρο της επικείμενης μάχης Οικολόγων-ΠΑΣΟΚ στο «πράσινο» γήπεδο δίνει η δήλωση του Ν. Χρυσόγελου: «Στη μεταπολίτευση, το ΠΑΣΟΚ οικειοποιήθηκε τα συνθήματα της Αριστεράς και κέρδισε αρκετές ψήφους της. Σήμερα, όμως, ο κόσμος της οικολογίας δεν «τσιμπάει»». Άλλωστε, όπως λέει, «η δική μας παρουσία είναι αυτή που ανάγκασε τα άλλα κόμματα να βάλουν λίγο «πράσινο» λόγο στα προγράμματά τους».

  • Του ΤΑΣΟΥ ΤΣΑΚΙΡΟΓΛΟΥ, ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 15/03/2009
Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Συμπόρευση και σύνθεση, όχι διαίρεση

Posted on Μαρτίου 2, 2009. Filed under: Γερμανία, Δράση, Δημοκρατικοί, Νέα Δημοκρατία, Οικολόγοι-Πράσινοι, ΠΑΣΟΚ, Σοσιαλδημοκράτες, Φιλελεύθερη Συμμαχία, Χριστιανοδημοκράτες |

Ευήκοον ους σε ευρύ φάσμα της ελληνικής κοινωνίας βρίσκει η αναζήτηση ενός πολιτικού σχήματος που θα λειτουργεί ως πυλώντας συναινετικής διακυβέρνησης και σταθερότητας, προσφέροντας τις αναγκαίες ψήφους για τον σχηματισμό κυβερνήσεων συνεργασίας, είτε με τη Ν.Δ. είτε με το ΠΑΣΟΚ. Ενα κόμμα το οποίο θα κινείται στα πρότυπα των Ελεύθερων Δημοκρατών της Γερμανίας, η επιρροή των οποίων στην πολιτική ζωή της μεγαλύτερης χώρας της Ευρώπης υπήρξε καταλυτική. Αν και τα εκλογικά τους ποσοστά κυμαίνονταν συνήθως κάτω του 10%, βρίσκονταν πολύ συχνά και για μεγάλα χρονικά διαστήματα στην κυβέρνηση συνεργαζόμενοι είτε με τους Χριστιανοδημοκράτες (1949 – 1956, 1961 – 1966 και 1982 – 1998) είτε με τους Σοσιαλδημοκράτες (1969 – 1982). Βέβαια, στη Γερμανία ο συμβιβασμός δεν αποτελεί «ατόπημα» όπως πιστεύουν κάποιοι Ελληνες πολιτικοί οι οποίοι ξορκίζουν κάθε σκέψη συνεργασίας.

Ενα τέτοιο κόμμα, όσο μικρό και αν είναι, από τη στιγμή που η συμμετοχή του θα είναι απαραίτητη για τη διατήρηση του κυβερνητικού συνασπισμού στην εξουσία, θα έχει τη δυνατότητα να πιέσει και, ώς ένα βαθμό, να επιβάλει αξιοκρατία και διαφάνεια. Σε πρακτικό επίπεδο ο πρώτιστος λόγος ύπαρξης ενός τέτοιου κόμματος είναι η αποφυγή της ακυβερνησίας, η οποία λόγω του ισχύοντος εκλογικού νόμου κάνει απειλητικά την εμφάνισή της πάνω από την πολιτική ζωή της χώρας. Στην πορεία, θα μπορούσε να συμβάλει στη σταδιακή εξυγίανση του πολιτικού συστήματος και της κοινωνίας γενικότερα.

Είναι σαφές ότι ένα τέτοιο εγχείρημα, το οποίο εκ των πραγμάτων θα κινείται ιδεολογικά στον χώρο του κέντρου, και θα έχει ως σημαία τη διαφάνεια και την εμπέδωση πνεύματος συνεργασίας δεν απευθύνεται μόνο σε ανένταχτους και ανθρώπους που ήδη κλίνουν προς κάποια μικρότερα κόμματα. Η δεξαμενή από την οποία μπορεί να αντλήσει δυνάμεις είναι πολύ μεγαλύτερη και περιλαμβάνει πολλούς μετριοπαθείς ψηφοφόρους της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ.

Η συγκυρία πιέζει για αλλαγή νοοτροπίας, από πολιτικούς και ψηφοφόρους. Χρειάζονται κόμματα ικανά να αρθούν στο ύψος των περιστάσεων και να συμπορευθούν στην κοινή προσπάθεια. Αυτό αφορά πρωτίστως και τους ίδιους τους αξιόλογους ανθρώπους που δραστηριοποιούνται και οι οποίοι για να αποδειχθούν αποτελεσματικοί θα πρέπει να συνεργαστούν, από τη «Δράση», τους «Δημοκρατικούς», τη «Φιλελεύθερη Συμμαχία», τους «Οικολόγους-Πράσινους» κ.ά. Θα ήταν κρίμα να υποκύψει η δυναμική που δημιουργεί η σημερινή συγκυρία στη γνώριμη σε μας τους Ελληνες τάση για διαίρεση, όταν σήμερα περισσότερο από ποτέ απαιτείται σύνθεση.

Σε μια στιγμή κατά την οποία επιχειρήσεις κλείνουν, εργαζόμενοι απολύονται και η χώρα δέχεται την αυστηρή κριτική της Ευρ. Επιτροπής, χρειάζονται άνθρωποι ικανοί να πουν στον λαό την αλήθεια και να εξηγήσουν ότι ο συμβιβασμός δεν είναι μισό βήμα πίσω, αλλά μισό βήμα μπροστά. Απαιτείται συναίνεση, όχι γιατί το ζητεί ο κ. Καραμανλής, αλλά γιατί το απαιτούν οι συνθήκες.

  • Tου Αθανασιου Ελλις, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 01-03-09
Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Liked it here?
Why not try sites on the blogroll...