Ορθογραφικά

Πώς ορθογραφείται το Βατοπέδι;

Posted on Σεπτεμβρίου 25, 2008. Filed under: Βατοπέδι, Ορθογραφικά | Ετικέτες: |

KAΘE MEPA. Tου Aντωνη Kαρκαγιαννη, Πέμπτη, 25 Σεπτεμβρίου 2008

Επανέρχομαι στο θέμα. Οχι γιατί έχει πρακτική σημασία. Ούτε είναι αυτό το πρόβλημα για το οποίο, αυτές τις μέρες, μάς απασχολεί και μας σκανδαλίζει η Ιερά Μονή και οι «άγιοι» πατέρες της. Αλλά γιατί, όπως συχνά συμβαίνει με τη γλώσσα μας, οι λέξεις και η ορθογραφία τους έχουν το παραμύθι τους. Επειδή έρχονται από πολύ μακριά και στον δρόμο γνώρισαν πολλές και απίστευτες περιπέτειες.

Σας μεταφέρω πρώτα επιστολή που έλαβα μόλις χθες:

«Στην “Καθημερινή” του περασμένου Σαββάτου, οι πάντα αγαπητοί κ. Αντώνης Καρκαγιάνης και Παντελής Μπουκάλας αναρωτιούνται ποια είναι η σωστή γραφή: Βατοπέδι ή Βατοπαίδι; Ο κ. Μπουκάλας μάλιστα μεταφέρει και έναν θρύλο που οδήγησε τους Αγιορείτες μοναχούς στην προτίμηση του “αι”-Βατοπαίδι. Πως δηλαδή κάποιο βυζαντινό καράβι βούλιαξε στη θαλάσσια περιοχή με ένα πριγκιπόπουλο μέσα, αλλά αυτό είχε τύχη – βουνό: το έσωσε η Παναγία στην περιοχή με βάτα γύρω γύρω. Η παράδοση αυτή κυριαρχούσε έντονα στο Βατοπαίδι (ή Βατοπέδι) τις μέρες της Μεγάλης Εβδομάδας και του Πάσχα το 1965. Οχτώ μέρες τότε φιλοξενούμενος στο μοναστήρι, άκουγα και ξανάκουγα την παράδοση από τους μοναστές, διαπιστώνοντας μια πίστη στον λόγο τους. Απλωναν μάλιστα τη θέση τους και πιο πέρα. Πως το πριγκιπόπουλο αυτό χώθηκε μέσα σε συστάδα βάτων και απάγκιασε εκεί, έως ότου σώθηκε με την επέμβαση της Παναγίας.

Την παράδοση αυτή μου μετέφερε με επιστολή του και ο συγχωριανός μου Πηλιορείτης Ματθαίος Βατοπαιδινός, ηγούμενος τότε της μονής και κατοπινός πρωτεπιστάτης του Αγίου Ορους. Φανατικός μάλιστα… οπαδός του “αι” μου το τόνιζε και στις συναντήσεις μας στο Πήλιο, όπου κατέβαινε κατά διαστήματα, με μια έμφυτη μάλιστα ορμητικότητα που τον διέκρινε: “Μην επιχειρήσεις ποτέ και γράψεις στα δημοσιεύματά σου το Βατοπαίδι με έψιλον, όπως το γράφουν οι ανιστόρητοι(!), θα σε κηρύξουν ανεπιθύμητο στο Αγιον Ορος”.

Τον άκουγα τότε και χρησιμοποιούσα το “αι”. Σήμερα όμως τι να ακούσω από όσα μύρια λέγονται και γράφονται γι’ αυτό το μοναστήρι; Βαθιά η απογοήτευση!»

Με κάθε τιμή
Γιώργος Θωμάς
Βόλος

Σε προηγούμενο σημείωμα τάχθηκα αναφανδόν υπέρ της εκδοχής Βατοπέδι και όχι Βατοπαίδι, επειδή έτσι το έγραφαν μερικά έγκυρα λεξικά που συμβουλεύθηκα. Μου τηλεφώνησε μάλιστα και φίλος βυζαντινολόγος και μου είπε ότι έτσι, Βατοπέδιο, το γράφουν και πολλά βυζαντινά έγγραφα ή άλλα κείμενα. Ευτυχώς που κράτησα την επιφύλαξη ότι αυτοί που γράφουν Βατοπαίδι κάποιο σοβαρό λόγο έχουν που μου διαφεύγει.

Και ιδού ότι πίσω από το Βατοπαίδι κρυβόταν το παραμύθι. Το καράβι που ναυάγησε στην περιοχή, το παιδί, το πριγκιπόπουλο, που το πέταξαν τα μανιασμένα κύματα στους βάτους και σώθηκε. Και το ακόμα πιο συγκλονιστικό, όπως μας γράφει ο κ. Θωμάς. Οτι το παιδί, το πριγκιπόπουλο ή όχι (αρκεί που ήταν παιδί), βρεγμένο, παγωμένο και φοβισμένο «χώθηκε σε μια συστάδα βάτων και εκεί το βρήκε η Παναγία και το έσωσε. Ετσι μας προέκυψε το Βατοπαίδι και το «αι» της γραφής του… Και τα παραμύθια συχνά είναι πιο αληθινά από την αλήθεια.

Αναρωτιέμαι τι σχέση μπορεί να έχουν με όλα αυτά ο κ. Εφραίμ και η παρέα του. Τι σχέση έχουν με το παραμύθι, τον θρύλο και το θαύμα. Τον θρύλο του μοναστηριού τους τον έκαναν εμπορική φίρμα, το μοναστήρι τους από ταπεινό χώρο προσευχής και μετάνοιας, χώρο υψηλών συναντήσεων και το θαύμα, εμπορική επιχείρηση. Το μυστήριο της εξομολόγησης, του οποίου φέρεται ειδήμων ο «άγιος» ηγούμενος, κατάντησε σατανική μέθοδος δημοσίων σχέσεων.

Advertisements
Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Liked it here?
Why not try sites on the blogroll...