Παπανδρέου Γιώργος

Πανίσχυρος Παπανδρέου

Posted on Οκτώβριος 12, 2009. Filed under: Εκλογές 2009, Παπανδρέου Γιώργος |

  • Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ

    ΕΘΝΟΣ, 11/10/2009

    Οι Καραμανλικοί είναι έξω φρενών με τον Καραμανλή και γιατί τους «κρέμασε» με τις πρόωρες εκλογές, αλλά και επειδή… διευκολύνει την εκλογή της Ντόρας

Φανταστικό υπήρξε το εκλογικό αποτέλεσμα για το ΠΑΣΟΚ. Τίναξε στον αέρα όλες τις προεκλογικές εκτιμήσεις και δημοσκοπήσεις. Διαφορά με δέκα και πλέον εκατοστιαίες μονάδες ήταν αδύνατον να φανταστεί ή να ελπίσει κανείς – τέτοια νούμερα δεν εμφανίζονταν ούτε καν στα πιο τρελά όνειρα των ίδιων των στελεχών ή οπαδών του! Ακόμη και ο ίδιος ο Ανδρέας, από τις τρεις φορές που νίκησε τη ΝΔ, μόνο μία, στην κοσμογονία του 1981, κατόρθωσε να τη νικήσει με μεγαλύτερη διαφορά από αυτή που πέτυχε ο γιος του. Η ουσία είναι ότι ο Γιώργος Παπανδρέου βγήκε κοινοβουλευτικά και κυρίως πολιτικά πανίσχυρος από τις εκλογές.

Στα χέρια του κρατάει τώρα τα πάντα ο πρωθυπουργός. Και την τύχη της χώρας και το πολιτικό του μέλλον. Ο λαός του έδωσε πολιτική ισχύ τόσο μεγάλη, ώστε να κάνει ό,τι θέλει. Στην πολιτική του βούληση εναπόκειται το αν θα κυβερνήσει με τρόπο που θα ανταποκριθεί στις λαϊκές προσδο?κίες ή όχι. Δικαιολογίες δεν υπάρχουν. Το ασυνήθιστο γεγονός ότι παρά τον εκλογικό θρίαμβο δεν υπήρξαν σχεδόν καθόλου λαϊκοί πανηγυρισμοί υποδηλώνει ότι ο κόσμος περιμένει να δει πρώτα κυβερνητικό έργο στους τομείς που τον ενδιαφέρον.

Εξυπνη κυβέρνηση είναι αυτή που συγκρότησε. Υπουργοί της απόλυτης εμπιστοσύνης του, όπως είναι απολύτως φυσιολογικό. Συμπεριέλαβε όμως και τρεις εξέχοντες εσωκομματικούς αντιπάλους του -τους Θ. Πάγκαλο, Β. Βενιζέλο και Α. Λοβέρδο-, ώστε κανείς να μην μπορεί να τον κατηγορήσει για… «ενδοπασοκική εθνοκάθαρση». Αλλο θέμα τώρα το πόσο άνετα αισθάνεται ο Β. Βενιζέλος ως… «σάντουιτς» μεταξύ Θ. Πάγκαλου και Π. Μπεγλίτη ή ο Α. Λοβέρδος στην «ηλεκτρική καρέκλα» του υπουργείου Εργασίας, απ’ όπου ποτέ κανένας υπουργός δεν έφυγε αλώβητος.

Η εκλογική συντριβή οδήγησε τη ΝΔ σε βαθύτατη κρίση. Ολοι εκτιμούσαν ότι ο Κ. Καραμανλής θα εγκατέλειπε και την αρχηγία του κόμματός του μετά τις εκλογές. Η εξευτελιστική ήττα τον «διευκόλυνε» να παραιτηθεί εν ριπή οφθαλμού, ταπεινωμένος προσωπικά και πολιτικά. Οι καραμανλικοί είναι έξω φρενών μαζί του. Δεν φτάνει που τους «κρέμασε» με τις πρόωρες εκλογές, τώρα κάνει ό,τι περνάει από το χέρι του για να στήσει το έκτακτο συνέδριο της ΝΔ με τρόπο που να διευκολύνει την εκλογή της… Ντόρας Μπακογιάννη! Οργιάζουν οι φήμες ότι δρα έτσι κατόπιν προεκλογικής συμφωνίας με Ντόρα και Μητσοτάκη. Βοά ο τόπος.

Η Ντόρα αρχηγός της ΝΔ είναι η βέβαιη έκβαση του έκτακτου συνεδρίου, με δεδομένη τη στάση που τηρεί ο Καραμανλής. Ακρως αρνητική εξέλιξη. Η κοινωνική αναλγησία χαρακτηρίζει τις ακραία νεοφιλελεύθερες απόψεις της, ενώ οι θέσεις της στα κορυφαία ζητήματα της εξωτερικής πολιτικής (Ελληνοτουρκικά, όνομα Σκοπίων, Κυπριακό κ.λπ.) απορρίπτονται από την τεράστια πλειοψηφία του ελληνικού λαού. Υστατη ελπίδα των Αντ. Σαμαρά – Δ. Αβραμόπουλου είναι η καθολική ψηφοφορία όλων των μελών και φίλων της ΝΔ. Μόνο όμως αν συμφωνήσουν σε έναν και μοναδικό υποψήφιο ίσως κατορθώσουν να αμφισβητήσουν τη συντριπτική οργανωτική υπεροχή του μητσοτακικού μηχανισμού. Αλλιώς πάνε χαμένοι…

Η Αριστερά ηττήθηκε στις εκλογές αυτές. Εχασαν όλες οι συνιστώσες της. Και το ΚΚΕ και ο ΣΥΡΙΖΑ και η εξωκοινοβουλευτική Αριστερά. Η Αριστερά στο σύνολό της έπαψε να είναι… «εκατομμυριούχος» σε ψήφους, όπως το 2007. Τώρα μειώθηκαν σε 880.000. Το συνολικό ποσοστό της Αριστεράς έπεσε από το 13,9% στο 12,8%. Ούτε η κοινωνική έκρηξη της νεολαίας τον Δεκέμβρη ούτε η παγκόσμια οικονομική κρίση του καπιταλισμού έστρεψαν ψηφοφόρους προς τα αριστερά.

Κρίμα που απέτυχε η προσπάθεια της ΝΔ να φέρει την ποίηση στην πολιτική! Ηταν πνευματώδης η ιδέα της να χρησιμοποιήσει τον «Ηγεμόνα εκ Δυτικής Λιβύης» του Καβάφη, για να σατιρίσει τον Γιώργο Παπανδρέου. Πόσο ανώτερο πολιτιστικό επίπεδο θα έδειχνε το ΠΑΣΟΚ, αν αντί για τις υστερικές κραυγές που έβγαλε, αποχαιρετούσε με στίχους από ένα άλλο ποίημα του Καβάφη, τον «Οροφέρνη», τον Κώστα Καραμανλή:

«Μια μέρα ωστόσο την πολλήν αργία του / συλλογισμοί ασυνείθιστοι διεκόψαν… / Για λίγο βγήκε απ’ την λαγνεία κι απ’ την μέθη, / κι ανίκανα και μισοζαλισμένος / κάτι εζήτησε να ραδιουργήσει, / κάτι να κάμει, κάτι να σχεδιάσει, / κι απέτυχεν οικτρά κ’ εξουδενώθη».

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Κυβέρνηση και αντιπολίτευση

Posted on Οκτώβριος 6, 2009. Filed under: Αντιπολίτευση, Κυβέρνηση, Κωνστανταρας Νικος, Καραμανλής Κώστας, Νέα Δημοκρατία, ΠΑΣΟΚ, Παπανδρέου Γιώργος |

Το ΠΑΣΟΚ επιστρέφει στην εξουσία με σαρωτική νίκη ύστερα από σχεδόν έξι χρόνια στην αντιπολίτευση. Το άμεσο ερώτημα είναι πώς θα κυβερνήσει ο Γιώργος Παπανδρέου. Το άλλο είναι το πώς θα συμπεριφερθεί η αξιωματική αντιπολίτευση. Από την εμπειρία γνωρίζουμε ότι το δεύτερο ερώτημα είναι εξίσου σημαντικό όσο το πρώτο. Το ΠΑΣΟΚ και η Νέα Δημοκρατία εναλλάσσονται στην κυβέρνηση από το 1974. Γνωρίζουμε το πλαίσιο μέσα στο οποίο τα δύο κόμματα κινούνται όταν κυβερνούν, τις ομοιότητες και τις διαφορές. Οταν βρίσκονται στην αντιπολίτευση είναι εξίσου προβλέψιμα – η πολιτική τους βασίζεται στην απλή συνταγή ενός λαϊκίστικου «όχι σε όλα». Το είδαμε επανειλημμένως όταν ο Κώστας Καραμανλής ήταν αρχηγός της αντιπολίτευσης, είδαμε και τον Γιώργο Παπανδρέου να φθάνει σε σημείο να απαρνείται βασικές θέσεις του για να μη φανεί ότι συμφωνεί με την κυβέρνηση Καραμανλή.

Και όμως, παρ’ όλη τη μακρά παράδοση του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία, είναι δύσκολο να προβλέψει κανείς πώς θα κυβερνήσει ο Γιώργος Παπανδρέου. Από τη μια, η υπεροχή του στο κόμμα βασίζεται στο πιο οπισθοδρομικό στοιχείο της πολιτικής σκηνής -το όνομά του-, από την άλλη, είναι άνθρωπος με ιδέες και πολιτικές τόσο προοδευτικές που μοιάζουν ξένες για την Ελλάδα. Δυσκολεύτηκε στην αντιπολίτευση και πριν από δύο χρόνια αναγκάστηκε να δώσει μάχη για την πολιτική του επιβίωση. Ως πρωθυπουργός, όμως, μπορεί να βρει τα πράγματα πιο εύκολα, λόγω της μεγάλης νίκης που τον καθιστά κυρίαρχο του παιχνιδιού εντός του κόμματός του και τον νομιμοποιεί να κάνει μεγάλες τομές στη χώρα.

Θα δούμε αν θα χρησιμοποιήσει αυτή τη δύναμη για να δώσει στους Ελληνες ένα όραμα, μια ελπίδα για το μέλλον. Αρκεί να θυμάται ο ίδιος ο Παπανδρέου ότι ο θρίαμβος του ΠΑΣΟΚ δεν είναι τόσο το αποτέλεσμα του προγράμματός του όσο της έντονης αποδοκιμασίας της Νέας Δημοκρατίας. Εως τις εβδομάδες της εκλογικής εκστρατείας καμία δημοσκόπηση δεν έκρινε τον Παπανδρέου ως καταλληλότερο για πρωθυπουργό ούτε το κόμμα του ως ικανοποιητική αντιπολίτευση. Με την προκήρυξη των πρόωρων εκλογών (η αποδοχή ήττας του Καραμανλή), οι ψηφοφόροι αγκάλιασαν τον Παπανδρέου, γνωρίζοντας ότι θα είναι ο επόμενος πρωθυπουργός, ελπίζοντας ότι θα φανεί άξιος του αξιώματος.

Ο Κώστας Καραμανλής, κουρασμένος πια από το ανυπάκουο κόμμα, τη δυσλειτουργική κυβέρνησή του και μια αντιπολίτευση αντίθετη σε όλα, έπαιξε την τελευταία του ζαριά και έχασε.

Η Νέα Δημοκρατία θα δυσκολευτεί να ξεπεράσει αυτήν την ήττα. Ηδη ο Καραμανλής δρομολόγησε τη διαδικασία της διαδοχής του. Αυτό είναι κατανοητό, αλλά είναι κρίμα. Βάζει την «παλικαριά» μπροστά από την υποχρέωση. Ο Καραμανλής βάσισε την εκλογική εκστρατεία του στο μήνυμα ότι η χώρα αντιμετωπίζει τεράστια οικονομικά προβλήματα και έχει ανάγκη μια κυβέρνηση με νωπή και δυνατή λαϊκή εντολή για να τα αντιμετωπίσει. Κατηγορούσε δε τον Παπανδρέου και το ΠΑΣΟΚ ως ανίκανους και ανεύθυνους. Τώρα θα έπρεπε να εντείνει τη μάχη για τις θέσεις του – είτε όταν το ΠΑΣΟΚ προσπαθήσει να υπεκφύγει από την πραγματικότητα είτε επειδή οι λύσεις απαιτούν σκληρές αποφάσεις και, συνεπώς, την ευρύτερη πολιτική συναίνεση, μια συναίνεση την οποία ένας νέος ηγέτης της αντιπολίτευσης δεν θα μπορέσει να δώσει εύκολα. Ο Καραμανλής έχει ακόμη μια ευκαιρία να προσφέρει υπηρεσία στη χώρα – και μια ευθύνη μεγαλύτερη από αυτήν που χρωστάει στο κόμμα του.

  • Tου Νικου Κωνστανταρα, Η Καθημερινή, 05/10/2009
ΑΠΟΨΕΙΣ
Tου Νίκου Κωνσταντάρα

Κυβέρνηση και αντιπολίτευση
Νέος Καραμανλής ή Παπανδρέου
Αυτά που θέλουν να ακούνε οι οπαδοί
Κέρδη και κόστος
Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Η αποκομματικοποίηση του κράτους

Posted on Οκτώβριος 2, 2009. Filed under: Εκλογές 2009, ΠΑΣΟΚ, Παπανδρέου Γιώργος |

Mπορεί να μη συγκινούν τις μάζες, όσα εξήγγειλε προχθές ο κ. Παπανδρέου στην διακαναλική του συνέντευξη, αλλά αν εφαρμοστούν θα αποτελέσουν επανάσταση στον δημόσιο τομέα. Αρκεί μη λιώσουν στις μυλόπετρες του βαθέος κόμματος, το οποίο αυτή τη στιγμή περιμένει να γίνει αλλαγή κομματικής φρουράς.

Ειδικά το μέτρο της προκήρυξης μέσω Διαδικτύου «όλων των θέσεων πολιτικής ευθύνης, ακόμα και στο ανώτερο επίπεδο από τους Γενικούς Γραμματείς, τα Διοικητικά Συμβούλια των ΔΕΚΟ μέχρι και το Περιφερειακό Δημόσιο Νοσοκομείο» μπορεί να γίνει ο μοχλός για το τσάκισμα του κομματικού κράτους που μαστίζει την χώρα από την απελευθέρωση και εντεύθεν.

Ας μη γελιόμαστε· τέτοιες τομές δεν είναι εύκολο πράγμα. Προϋποθέτουν ριζική αλλαγή αντιλήψεων. Οχι μόνο των κομμάτων, αλλά και της ελληνικής κοινωνίας – μέρος της οποίας είναι και οι κομματικοί στρατοί. Ισως να χρειαστεί σιδερένια πυγμή εντός του κόμματος για να γίνουν τα πρώτα βήματα προς αυτή την κατεύθυνση. Λέμε τα «πρώτα βήματα» διότι το κράτος είναι τόσο αχανές που δεν μπορεί ένας πρωθυπουργός, όσο καλές προθέσεις κι αν έχει, να ελέγξει κάθε γωνιά του για αν επιβάλει την αξιοκρατία. Ετσι κι αλλιώς, το «σύστημα», όλοι αυτοί που σήμερα «ράβουν κουστούμια», έχει ρίζες και παράδοση· και στη χώρα και στα κόμματα.

Είναι παράλογο, λοιπόν, να περιμένει κάνεις ότι αρκεί μια νέα κυβέρνηση και η βούληση του αρχηγού για να μεταμορφωθεί ο δημόσιος τομέας εν μια νυκτί από μια κομματική κόλαση σε ένα αξιοκρατικό παράδεισο. Αυτά υπήρχαν και το 2004 και μάλιστα στον υπερθετικό βαθμό. Υπήρχε ένας πανίσχυρος πρωθυπουργός, τις προσωπικές προθέσεις του οποίου ουδείς αμφισβητεί. Παρά το γεγονός ότι ο κ. Καραμανλής ήθελε να ελέγξει τα «κουστούμια» του δικού του κόμματος δεν τα κατάφερε. Ελειπε το σχέδιο για το ξεδίπλωμα των μεγάλων τομών που χρειαζόταν η ελληνική κοινωνία και κυρίως το Δημόσιο. Η εντολή για «σεμνότητα και ταπεινότητα» συγκινεί, αλλά δεν λύνει προβλήματα. Η «ηθική» είναι χρήσιμη, αλλά δεν μπορεί να μετατραπεί σε αξιόπιστη πολιτική.

Το ζήτημα, λοιπόν, είναι να μπολιαστεί ο δημόσιος τομέας με νέες λογικές και θεσμούς που σταδιακά θα παράγουν την αξιοκρατία. Η προκήρυξη των θέσεων και η εκτεταμένη χρήση του Διαδικτύου είναι προς αυτήν την κατεύθυνση. Δεν θα λυθούν αυτομάτως τα προβλήματα, αλλά μπορεί και σε πρώτη φάση να δημιουργηθούν περισσότερα. Μπορεί, για παράδειγμα, ένα μη κομματικός εγκάθετος σε μια θέση ευθύνης να βρεθεί χωρίς συμμάχους. Θα υπονομεύεται από τους αντιπολιτευόμενους, αλλά κυρίως από τους συμπολιτευόμενους. Πολλά τωρινά άξια στελέχη των ΔΕΚΟ έχουν αυτή πικρή εμπειρία. Πρόεδροι και διοικητές οργανισμών προπηλακίζονται σε κομματικές μαζώξεις επειδή δεν κάνουν τα χατίρια βουλευτών και κομματικών στελεχών. Από την άλλη, κάθε αλλαγή δημιουργεί τριβές και δευτερεύοντα προβλήματα.

Παρ’ όλα αυτά, όμως, ο αγώνας για την αποκομματικοποίηση του κράτους πρέπει να είναι διαρκής. Ανεξαρτήτως κυβέρνησης και χρώματος. Δεν πρόκειται ποτέ να επιτευχθεί το απόλυτο καλό, το στοίχημα πλέον είναι να γίνονται διαρκώς βήματα προς την ορθή κατεύθυνση.

  • Tου Πασχου Μανδραβελη, Η Καθημερινή, 02/10/2009
Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Ο Νίκος Παπανδρέου για τον αδελφό του

Posted on Σεπτεμβρίου 25, 2009. Filed under: Παπανδρέου Γιώργος, Παπανδρέου Νίκος |

«Οι προσπάθειες μείωσαν την επιρροή του παραδοσιακού κόμματος και αύξησαν την επιρροή του πολίτη», που σημαίνει, όταν κανείς μεταφράσει σε «παραδοσιακή» πολιτική γλώσσα τη «διάλεκτο Παπανδρέου», ότι ο Γιώργος Παπανδρέου μπορεί να είναι περισσότερο ανεξάρτητος από πρακτικές του παρελθόντος που χαρακτήρισαν τις προηγούμενες θητείες διακυβέρνησης της χώρας από το ΠΑΣΟΚ.

Το παραπάνω απόσπασμα βρίσκεται σε άρθρο του Νίκου Παπανδρέου στο τεύχος της Βιομηχανικής και Οικονομικής Επιθεώρησης που κυκλοφορεί σήμερα, με τίτλο «Ναι, είμαι περήφανος για τον Γιώργο». Ο οικονομολόγος και συγγραφέας, τακτικός αρθρογράφος του περιοδικού, επιχειρεί να σκιαγραφήσει τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ στις πλευρές που είναι λιγότερο γνωστές στο ευρύ κοινό. Ισως μάλιστα και σε στελέχη του κινήματος που προτιμούν να διακρίνουν στον κ. Παπανδρέου τη φήμη της πολιτικής οικογένειας και να μην προσέχουν επαρκώς την προσωπικότητα του αρχηγού. Οταν όμως το κόμμα αυτό, εφόσον εκλεγεί, «θα είναι το πρώτο προοδευτικό ευρωπαϊκό κόμμα που θα αναλάβει την εξουσία μετά την κρίση του 2008, που κλόνισε την πίστη στη θρησκεία της “αγοράς”».

Με τον ίδιο χαρακτηριστικό τρόπο, ο Νίκος Παπανδρέου ερμηνεύει άγνωστα στοιχεία της ομιλίας της Θεσσαλονίκης προς τις «παραγωγικές τάξεις», για τον τρόπο με τον οποίο ο «Γιώργος» βλέπει το κράτος. «Δεν συμφωνεί με παλιές πρακτικές όπου το κράτος παρεμβαίνει αυθαίρετα», διευκρινίζει, «αλλά βλέπει ένα κράτος που θα κάνει “παρεμβάσεις” μόνο μετά από διαπραγμάτευση με τον ιδιωτικό τομέα, ένα κράτος και φυσικά μια κυβέρνηση που θέλει συναινετικές λύσεις».

Ο αρθρογράφος της «Επιθεώρησης», σημειώνει πάντως ότι δεν είναι ουδέτερος, ότι μιλά για ό,τι αισθάνεται, αφού μιλά για τον αδερφό του και αναφέρεται ξεχωριστά στη φιλοσοφία της «Σχολής της Σύμης», στις συναντήσεις δηλαδή που διοργανώνει ο Γιώργος Παπανδρέου με τη συμμετοχή ηγετών και διανοουμένων διεθνούς φήμης. Η ουσία αυτού του school of thought βρίσκεται σε «νέες, προοδευτικές προσεγγίσεις σε θέματα εξωτερικής πολιτικής και σε προγράμματα οικονομικής ανάπτυξης», γράφει ο Νίκος Παπανδρέου.

  • Μπαμπης Παπαδημητριου, Η Καθημερινή, 25/09/2009
Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Το υπουργικό σταυρόλεξο του ΠαΣοΚ

Posted on Σεπτεμβρίου 20, 2009. Filed under: ΠΑΣΟΚ, Παπανδρέου Γιώργος |

Ποια στελέχη του κόμματός του σκέφτεται να χρησιμοποιήσει ο κ. Παπανδρέου στο κυβερνητικό σχήμα

Η κυρία Λούκα Κατσέλη, ο κ. Μιχ. Χρυσοχοΐδης  και ο κ. Γ. Παπακωνσταντίνου φέρονται μεταξύ των στελεχών που θα αναλάβουν κάποιο από τα οικονομικά χαρτοφυλάκια σε περίπτωση εκλογικής νίκης του ΠαΣοΚ

Η ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ του προέδρου του ΠαΣοΚ κ. Γ. Παπανδρέου προς τα στελέχη του να μη ράβουν κοστούμια γιατί θα τους μείνουν στην ντουλάπα και να μη μοιράζουν θέσεις επειδή όλοι θα κριθούν από το μηδέν «πάγωσε» για μερικές ημέρες τις συζητήσεις- και κυρίως τις εικασίες- για τους «υπουργήσιμους». Σε αυτή τη φάση ελάχιστοι γνωρίζουν τις μύχιες σκέψεις του προέδρου του ΠαΣοΚ για τα πρόσωπα που θα απαρτίζουν την κυβέρνησή του, εφόσον κερδίσει τις εκλογές. Οσοι έχουν συνομιλήσει μαζί του όμως έμειναν με την εντύπωση ότι ο κ.Παπανδρέου έχει συνειδητοποιήσει πλήρως τις δυσκολίες που θα κληθεί να αντιμετωπίσει, ιδίως στον χώρο της οικονομίας. Παρά το γεγονός ότι οι συζητήσεις για τους μελλοντικούς υπουργούς έχουν τεθεί εκτός (κομματικού) νόμου, υπάρχουν ορισμένα δεδομένα που περιγράφουν το πλαίσιο μιας κυβέρνησης Παπανδρέου.Ο ίδιος ο πρόεδρος του ΠαΣοΚ προανήγγειλε ένα μικρό και ευέλικτο υπουργικό σχήμα. Το πιθανότερο είναι να προχωρήσει στη δημιουργία 23-25 υπουργείων,μαζί με τις θέσεις υφυπουργών, οι οποίες θα μειωθούν. Επίσης θα χρησιμοποιηθούν πολλές γυναίκες. Αν υποθέσουμε ότι θα ληφθούν υπ΄ όψιν και οι γεωγραφικές ισορροπίες, οι πρωτεύσαντες σε σταυρούς στις μεγάλες εκλογικές περιφέρειες και ειδήμονες που ενδιαφέρονται να επαναπατριστούν, το σταυρόλεξο γίνεται εξαιρετικά δύσκολο.

O κ. Παπανδρέου αντιστέκεται στις πιέσεις να παρουσιάσει τα πρόσωπα με τα οποία θα κυβερνήσει, το ενδιαφέρον όμως έχει στραφεί προς συγκεκριμένα στελέχη. Εν αρχή ην το υπουργείο Οικονομίας. Θα μείνει ενωμένο ή θα σπάσει στα δύο; Ιδού η απορία. Η κυρία Λούκα Κατσέλη, έπειτα από την άρνηση του κ. Λουκά Παπαδήμου να εγκαταλείψει την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, εμφανίζεται ως το πρόσωπο που θα χειριστεί τα θέματα της Οικονομίας. Με αυτήν συνεννοείται ο κ. Παπανδρέου και πολλά στοιχεία του οικονομικού προγράμματος του ΠαΣοΚ προέρχονται από δικές της επεξεργασίες. Η κυρία Κατσέλη, σύμφωνα με πληροφορίες, δεν επιθυμεί την ύπαρξη χωριστών υπουργείων. Αντιθέτως, θεωρεί ότι η διοίκηση θα πρέπει να είναι ενιαία.

Το τιμόνι της οικονομίας

Ωστόσο άλλοι παράγοντες από τον χώρο της οικονομίας, οι οποίοι συνομιλούν με τον κ. Παπανδρέου, του εισηγούνται τον διαχωρισμό του υπουργείου Οικονομίας από το Οικονομικών. Ουδείς γνωρίζει τι θα αποφασίσει ο κ. Παπανδρέου. Αρκετοί όμως γνωρίζουν ότι η κυρία Κατσέλη, εφόσον καταλήξει με το συγκεκριμένο χαρτοφυλάκιο στα χέρια, θα ήθελε δίπλα της ειδικούς, τεχνοκράτες, ακόμη και μεταγραφές από τον ιδιωτικό τομέα, άτομα δηλαδή που ξέρουν τα κόλπα και τα παραθυράκια που χρησιμοποιούνται για την απόκρυψη εισοδημάτων. Λέγεται ότι σε μια τέτοια περίπτωση ίσως να κληθεί να βοηθήσει ο κ. Γκ. Χαρδούβελης, ενώ ακούγεται και το όνομα του κ. Ι. Στουρνάρα, αν και ο ίδιος δεν εμφανίζεται ζεστός σε μια τέτοια προοπτική.

Στην περίπτωση που αποφασιστεί να κοπεί στα δύο το υπουργείο, για το κομμάτι της στρατηγικής ανάπτυξης η κυρία Κατσέλη παραμένει φαβορί. Για το υπουργείο Οικονομικών «παίζουν» δύο ονόματα, των κκ. Μιχ. Χρυσοχοΐδη και Γ. Παπακωνσταντίνου .

Τα ίδια ονόματα ακούγονται και για το υπουργείο Ανάπτυξης, ένα υπουργείο που θα αναβαθμιστεί εκ των πραγμάτων, καθώς θα χειριστεί τα ενεργειακά θέματα- ηλεκτρισμός, φυσικό αέριο, ανανεώσιμες πηγές ενέργειας- αλλά και μεγάλα ποσά από επενδυτικά προγράμματα. Θεωρείται ότι κάποιον ρόλο θα αναλάβει η κυρία Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου, πιθανόν κάποιο υφυπουργείο Ανάπτυξης, ενώ υπάρχει η εκτίμηση ότι κάποια θέση θα αναλάβουν ο κ. Φίλ.Σαχινίδης και η κυρία Ντίνα Λάζαρη.

Παρά το γεγονός ότι ο κ. Παπανδρέου έχει τη φήμη του απρόβλεπτου ηγέτη, όλοι αναμένουν ότι σε μελλοντική κυβέρνησή του θα παίξουν κεντρικό ρόλο οι κκ. Ι.Ραγκούσης, Ν. Αθανασάκης και Γ. Παπακωνσταντίνου. Ο Γραμματέας του ΠαΣοΚ διατηρεί πολύ χαμηλούς τόνους στη δημόσια παρουσία του και δηλώνει πρόθυμος να παραμείνει στο κόμμα αν αυτό κρίνει ο κ. Παπανδρέου. Οι περισσότεροι στο ΠαΣοΚ όμως τον βλέπουν ήδη στη θέση του υπουργού Εσωτερικών και Δημόσιας Διοίκησης, όχι μόνο εξαιτίας της εμπειρίας του από την τοπική αυτοδιοίκηση.

Ο επικεφαλής του συγκεκριμένου υπουργείου θα χρειαστεί να αναδιατάξει τον χάρτη της Αυτοδιοίκησης, να προετοιμάσει τον θεσμό του αιρετού περιφερειάρχη και την αποκέντρωση κρατικών αρμοδιοτήτων στην Περιφέρεια. Αν μάλιστα καταλήξουν οι συζητήσεις για την οργάνωση του πρωθυπουργικού γραφείου στα πρότυπα του Λευκού Οίκου (ή της Ντάουνινγκ Στριτ), δηλαδή σε ένα πολυμελές γραφείο με συμβούλους που θα παρακολουθούν την πορεία εκτέλεσης του κυβερνητικού έργου, τότε δεν αποκλείεται ο υπουργός Εσωτερικών να αποκτήσει έναν ειδικό ρόλο στο Μέγαρο Μαξίμου.

Το υπουργείο Δημόσιας Τάξης λέγεται ότι θα αυτονομηθεί και για τη θέση αυτή συζητείται το όνομα του κ. Χ. Καστανίδη. Στο υπουργείο Υγείας λέγεται ότι θα ενταχθεί η Κοινωνική Ασφάλιση. Πολιτικός εκπρόσωπος για θέματα Υγείας είναι ο κ. Γ. Φλωρίδης, ο οποίος έχει ετοιμάσει το σχέδιο για την αναμόρφωση του ΕΣΥ και διατηρεί καλές σχέσεις με τον κ. Παπανδρέου. Δεν αποκλείεται να παραμείνει σε αυτό το πόστο, αν και ακούγονται επίσης τα ονόματα των κκ. Δ. Ρέππα, ο οποίος γνωρίζει σε βάθος το Ασφαλιστικό, και Χρ. Παπουτσή (για το Απασχόλησης, ο οποίος όμως συζητείται και για το υπουργείο Αμυνας). Επίσης, συζητούνται τα ονόματα της κυρίας Εύης Χριστοφιλοπούλου (η σημερινή «σκιώδης» υπουργός Απασχόλησης) και της κυρίας Φώφης Γεννηματά. Τα κοινωνικά υπουργεία δεν αφήνουν αδιάφορο και τον κ. Κ. Σκανδαλίδη.

Για το υπουργείο Δικαιοσύνης ακούγονται διάφορα ονόματα, πολιτικών εκπροσώπων κυρίως (όπως π.χ. του κ. Α.Λοβέρδου ). Ωστόσο τις τελευταίες ημέρες συζητείται έντονα ένα αουτσάιντερ, ο κ. Χ. Παμπούκης , ο οποίος θα τοποθετηθεί στο Επικρατείας.

Ορισμένοι βουλευτές μάλλον θα κληθούν να εκτελέσουν… καταναγκαστικά έργα. Σε αυτή την κατηγορία πιθανώς να ενταχθεί η κυρία Αννα Διαμαντοπούλου, η οποία δεν έχει κρύψει ποτέ το ενδιαφέρον της για τα οικονομικά υπουργεία, ενδέχεται όμως να παραμείνει στην Παιδεία. Να σημειωθεί πάντως ότι τον συγκεκριμένο τομέα τον ανέλαβε ως πολιτική εκπρόσωπος έπειτα από δική της επιθυμία. Το υπουργείο Εξωτερικών οι περισσότεροι στο ΠαΣοΚ πιστεύουν ότι θα το κρατήσει ο ίδιος ο κ. Παπανδρέου, με αναπληρωτή υπουργό ενδεχομένως τον κ. Π. Μπεγλίτη , με τον οποίο έχει συνεργαστεί στο παρελθόν και τον συνδέει σχέση εμπιστοσύνης.

Κυβερνητικός εκπρόσωπος

Πολλοί αναρωτιούνται αν θα επιστρέψει στην Ελλάδα ο επικεφαλής της ευρωομάδας του ΠαΣοΚ κ. Στ. Λαμπρινίδης. Ορισμένοι μάλιστα θα τον έβλεπαν ακόμη και σε θέση κυβερνητικού εκπροσώπου, με δεδομένο ότι ο κ. Παπακωνσταντίνου έχει αφήσει να εννοηθεί πως δεν τον ενδιαφέρει η θέση αυτή και ο κ. Ρέππας, ο οποίος θεωρείται από τους πιο επιτυχημένους εκπροσώπους, δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι επιθυμεί να επιστρέψει σε αυτόν τον ρόλο.

Στον Πολιτισμό το τοπίο είναι θολό. Ισως παραμείνει η κυρία Μαρία Δαμανάκη. Σκοτάδι σκεπάζει τις προγνώσεις για τους επικεφαλής των υπουργείων Αγροτικής Ανάπτυξης και Περιβάλλοντος, το οποίο θα γίνει αυτόνομο και ορισμένοι δεν αποκλείουν να το αναλάβει μεταγραφή από το εξωτερικό. Λέγεται επίσης ότι θα ενοποιηθούν τα υπουργεία Δημοσίων Εργων και Μεταφορών, και σε μια τέτοια περίπτωση προβάλλεται το όνομα του κ. Ντ. Ρόβλια, ο οποίος σήμερα καλύπτει τον χώρο της Δικαιοσύνης, ενώ πολιτικός εκπρόσωπος στον τομέα των Μεταφορών είναι ο κ. Ν. Σηφουνάκης .

  • Θολό τοπίο
  • Τα σενάρια και τα ερωτήματα

Μεγάλο ερώτημα παραμένει τι θα κάνει ο κ. Παπανδρέου με στελέχη όπως η κυρία Βάσω Παπανδρέου και ο κ. Θ. Πάγκαλος, καθώς επίσης με τον κ. Ευ. Βενιζέλο. Στελέχη που συνομίλησαν με τον τελευταίο μετέφεραν την εντύπωση ότι δεν θα τον ενδιέφερε κανένα άλλο υπουργείο εκτός από το Εξωτερικών, ο ίδιος όμως σταμάτησε εγκαίρως κάθε σχετική συζήτηση επισημαίνοντας ότι θεωρεί βαθιά προσβλητικά αυτά τα σενάρια. Τελευταία διακινείται ένα νέο σενάριο σύμφωνα με το οποίο ο κ. Παπανδρέου τον προορίζει για Πρόεδρο της Βουλής. Στην πραγματικότητα ουδείς γνωρίζει τι σκέφτεται ο πρόεδρος του ΠαΣοΚ ή πώς θα αντιδράσει ο κ. Βενιζέλος.

Ξεκάθαρο δεν είναι το τοπίο ούτε για στελέχη όπως οι κκ. Φ. Πετσάλνικος, από τους πιο έμπιστους συνεργάτες του κ. Παπανδρέου, και Τηλ.Χυτήρης. Ο κ. Λοβέρδος, ένα από τα πιο προβεβλημένα στελέχη του ΠαΣοΚ, διεκδικεί ξανά την πρωτιά στη Β΄ Αθηνών ώστε να έχει μια ισχυρή βάση. Από εκεί και πέρα υπάρχει μια δεξαμενή στελεχών, τα οποία θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν σε κυβερνητικές θέσεις όπως οι κκ. Κ. Καρτάλης, Κ. Σπηλιόπουλος, Θ. Μωραΐτης, Γ. Πεταλωτής, Μιχ. Καρχιμάκης, Γ. Νικητιάδης και η κυρίες Μιλένα Αποστολάκη, ΑικατερίνηΜπατζελή, εφόσον εκλεγεί βουλευτής, Συλβάνα Ράπτη, Αντζελα Γκερέκου κ.ά., ενώ το στελεχικό δυναμικό του κόμματος αναμένεται να εμπλουτιστεί και με νέα πρόσωπα που θα εκλεγούν από τις κάλπες της 4ης Οκτωβρίου.

  • ΔΗΜΗΤΡΑ ΚΡΟΥΣΤΑΛΛΗ | ΤΟ ΒΗΜΑ, Κυριακή 20 Σεπτεμβρίου 2009
Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Εις αναζήτηση ελπίδος

Posted on Σεπτεμβρίου 20, 2009. Filed under: Εκλογές, Παπανδρέου Γιώργος |

Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ κ. Γιώργος Παπανδρέου μπορεί να διασπείρει αβάσιμες ελπίδες στην προεκλογική περίοδο, όπως καθημερινώς καταγγέλλει η κυβέρνηση, αλλά η Ν. Δ. έχει αφαιρέσει κάθε ελπιδοφόρο μήνυμα από την εκστρατεία της. Το γεγονός δεν είναι ασφαλώς καινοφανές, αλλά όσες φορές κατίσχυσαν παρόμοιες προσεγγίσεις, το αποτέλεσμα υπήρξε καταστροφικό.

Το 1964, η ΕΡΕ προσπάθησε να αποτρέψει την άνοδο της Ενώσεως Κέντρου στην εξουσία, προβάλλοντας ως επιχείρημα την κατασπατάληση του δημοσίου χρήματος στο ελάχιστο διάστημα που ο Γεώργιος Παπανδρέου είχε ασκήσει την εξουσία από το φθινόπωρο του προηγουμένου έτους. Το εύρημα των επικοινωνιολόγων της εποχής, μία χάρτινη τυπωμένη δραχμή στους δρόμους των μεγαλουπόλεων με το σύνθημα «αυτή η δραχμή είναι δική σου» μπορεί να θεωρήθηκε ιδιοφυές. Τελικώς, όμως, η Ε. Κ. εξασφάλισε 52,72% και η ΕΡΕ 35,26%.

Το 1981, με την Ελλάδα να έχει ενταχθεί στην ΕΟΚ, προβαλλόταν εκ νέου το φάσμα της οικονομικής καταστροφής εάν ο Ανδρέας Παπανδρέου κατακτούσε την εξουσία. Ο Ευάγγελος Αβέρωφ με άρθρα του στην «Ακρόπολη» λίγο-πολύ προέβλεπε περίπου ανατροπή του αστικού συστήματος εάν το ΠΑΣΟΚ ανήρχετο στην εξουσία. Ματαίως. Ο Ανδρέας Παπανδρέου εξασφάλισε 48,07% και η Ν. Δ. το 35,86%.

Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ κ. Γιώργος Παπανδρέου είπε ότι οραματίζεται να μετατρέψει την Ελλάδα σε Δανία της Νοτιοανατολικής Ευρώπης. Είθε για το καλό όλων μας. Αλλά το βέβαιο είναι ότι οι Ελληνες πολίτες δεν έχουν μετασχηματισθεί ακόμη σε Δανούς, ώστε πριν ρίξουν την ψήφο τους στην κάλπη να εκπονήσουν μελέτη «οικονομοτεχνική» και να αποφασίσουν ποιο από τα δύο κόμματα εξουσίας προσεγγίζει το θέμα με τη μεγαλύτερη επιστημονική πληρότητα. Οι εκλογές στην Ελλάδα κερδίζονται με μονολεκτικά συνθήματα. Ο Γεώργιος Παπανδρέου με το σύνθημα «Δημοκρατία», ωσάν η Ελλάς του ’60 να ήταν στυγνή δικτατορία. Ο Ανδρέας Παπανδρέου με το δάνειο σύνθημα «Αλλαγή». Ο Γιώργος Παπανδρέου δεν επινόησε σύνθημα, επέλεξε τον δρόμο της αιωνίου επιστροφής, υποσχόμενος ανατροπές τύπου 1981, προσαρμοσμένες στα σημερινά δεδομένα. Παρωχημένες πρακτικές μπορεί να πει κανείς. Αλλά ο κόσμος σε περιόδους κρίσεως καταφεύγει σε αναμνήσεις ή σε μύθους. Χρυσό ήταν το πρώτο γένος των ανθρώπων που έπλασαν οι θεοί, αποφαινόταν ο Ησίοδος.

Ο πρόεδρος της Ν. Δ. κ. Κώστας Καραμανλής δίδει έναν σκληρότατο αγώνα. Το ίδιο και οι βουλευτές της συντηρητικής παράταξης, ανεξαρτήτως εάν διαφωνούσαν με τη διεξαγωγή πρόωρων εκλογών με κυβερνητική πρωτοβουλία. Λόγοι αυτοσυντήρησης επιβάλλουν μία τέτοια συμπεριφορά.

Το προεκλογικό μήνυμα της Ν. Δ. απεικονίζει τη φαιά πραγματικότητα· το κύριο επιχείρημα είναι ότι εάν νικητής των εκλογών αναδειχθεί ο κ. Παπανδρέου, το αποτέλεσμα θα είναι καταστροφικό. Βάσιμες οι ανησυχίες για το δημόσιο χρέος, για τη χαμηλή παραγωγικότητα της ελληνικής οικονομίας. Αλλά η χώρα διέρχεται προεκλογική περίοδο, δεν παρακολουθεί συνέδριο οικονομολόγων. Οι Ελληνες ψηφοφόροι αναζητούν ελπίδα κι αυτή έχει εξοβελισθεί από το προεκλογικό λεξιλόγιο της Ν. Δ. Απομένουν μόλις δύο εβδομάδες από τις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου.

  • Tου Κωστα Ιορδανιδη, Η Καθημερινή, 20/09/2009
Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Το στοίχημα είναι με «ποιους» και «πώς»

Posted on Σεπτεμβρίου 20, 2009. Filed under: ΠΑΣΟΚ, Παπανδρέου Γιώργος | Ετικέτες: |

Ο Γιώργος Παπανδρέου, στο βήμα του «Βελλιδείου» στη ΔΕΘ, ανέλυε το πρόγραμμα διακυβέρνησης της χώρας, αν το ΠΑΣΟΚ κερδίσει τις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου, και εξειδίκευε την «αιχμή» του για τις «πρώτες 100 μέρες». Λόγος σημαντικά συγκεκριμένος για (ελληνική…) προεκλογική περίοδο, με στοιχεία μιας «άλλης πολιτικής», σε νοοτροπία και στόχευση, από εκείνη που μια εβδομάδα πριν, από το ίδιο βήμα, είχε υποσχεθεί ο Κώστας Καραμανλής. Και, κυρίως, με έναν ήρεμο τόνο που ήθελε να πείσει πως με συστράτευση, κοινή προσπάθεια, αγώνες και θυσίες, μπορεί ο τόπος να βγει από τα προβλήματα, τη μιζέρια και το τέλμα, να γυρίσει σελίδα και να ατενίσει με αισιοδοξία (συγκρατημένη και σε βάθος χρόνου κλιμακούμενη, έστω…) το μέλλον.

Οι τηλεοπτικές κάμερες, που κάλυπταν την εκδήλωση, έφυγαν κάποια στιγμή από το κάδρο του ομιλητή και έκαναν ένα «τράβελινγκ», ένα πέρασμα, στο πυκνό ακροατήριο μέσα στην αίθουσα. Και γέμισαν οι τηλεοπτικές οθόνες από φάτσες… βγαλμένες λες από το παρελθόν! Πίσω από το «καθωσπρέπει» ύφος, μπορούσες να διακρίνεις τα… μεγάλα σαγόνια και τα προεξέχοντα δόντια, τις υγρές μύτες που οσφρίζονταν τη λεία που έρχεται, τα έτοιμα γαμψά νύχια να χωθούν στη σάρκα της και να την… απολαύσουν. Κάποιοι «σαν έτοιμοι από καιρό», άλλοι νιόφερτοι και αδημονούντες για το επικείμενο (στο μυαλό τους) «μεγάλο φαγοπότι». Πρόσωπα που ’λεγες «κάπου τα ’χω ξαναδεί», αν και δυσκολευόσουν να θυμηθείς αν «τότε» φορούσαν γαλάζιους ή πράσινους σκούφους. Γρανάζια των «μηχανισμών», ρουλεμάν της κομματικής μηχανής, ίδιων… προδιαγραφών και ικανοτήτων, που μόνο η ταμπέλα της εξουσίας που τα χρησιμοποιεί άλλαζε…

«Οσοι ράβουν κοστούμια, θα τους μείνουν στις ντουλάπες. Οσοι μοιράζουν θέσεις, θα διαψευσθούν! Η στελέχωση του Δημοσίου θα γίνει με διαφανείς και αξιοκρατικές διαδικασίες… κανένα στέλεχος δεν θα χρησιμοποιηθεί στη θέση που κατείχε ώς το 2004», δεσμευόταν τις προάλλες σε λαϊκή συγκέντρωση στην Τρίπολη ο Γιώργος Παπανδρέου, μέσα σε θύελλα χειροκροτημάτων από το κοινό. Ενα άλλο, φυσικά, κοινό από εκείνο που «επίσημα» τον παρακολουθούσε να μιλάει στη ΔΕΘ. Ενα «κοινό», μια ολόκληρη κοινωνία, που πέρα και άσχετα με το τι πιστεύει και τι θα ψηφίσει, είναι απολύτως έτοιμο (η απογοήτευση και η διάψευση ελπίδων δεν τους αφήνουν άλλα περιθώρια…) να στηρίξει την προσπάθεια εξυγίανσης, διαφάνειας, αξιοκρατίας, σεβασμού στους κανόνες, της ρήξης της πολιτικής εξουσίας με τα γνωστά μεγάλα, αλλά και τα… «άγνωστα» (και πάμπολλα), «μικρομεσαία» συμφέροντα, που απομυζούν ικμάδα, πόρους, ελπίδες από μια κοινωνία που βροντοφωνάζει «δεν πάει άλλο!» – την ίδια κοινωνία που είχε επενδύσει σημαντικά στον Κώστα Καραμανλή και τη φιλόδοξη τότε «νέα διακυβέρνησή» του…

Δεν είναι υπερβολή να ισχυρισθεί κανείς ότι το στοίχημα του (πιθανότατα κυβερνώντος, στις 4 Οκτωβρίου) ΠΑΣΟΚ θα κριθεί ουσιαστικά πάνω σε τούτη την παράμετρο: στο «πώς» και «με ποιους» θα επιδιώξει να υλοποιήσει το πρόγραμμα και τους σχεδιασμούς του (ήδη δύσκολους, λόγω συγκυριών), πώς θα ξεκινήσει την προσπάθεια εξόδου από την (πολιτική, κατά κύριο λόγο!) κρίση, κερδίζοντας από την πρώτη στιγμή και συνεχίζοντας από εκεί και έπειτα τη μάχη της αξιοπιστίας, της ειλικρίνειας, της διαφάνειας, των καθαρών όρων. Το ΠΑΣΟΚ «έχει πάθει», άρα οφείλει να αποδείξει πως «έχει μάθει» κιόλας – και όχι μονάχα από τα δικά του παλιά μεγάλα σφάλματα στον συγκεκριμένο τομέα, αλλά και από τον «απολογισμό πεπραγμένων» της Ν.Δ., που και αυτή, με ωραίες υποσχέσεις και αέρα στα πανιά της, είχε ξεκινήσει…

Ακόμη και… ο Θεός να ’χει καταρτίσει ένα πρόγραμμα διακυβέρνησης ανθρώπων, είναι καταδικασμένο να εξαρτάται από τα πρόσωπα, τους μηχανισμούς, τους θεσμούς που θα επιστρατευθούν για να το υλοποιήσουν! Και δεν αναφερόμαστε μόνο στα μέλη του υπουργικού συμβουλίου και του «στενού» κυβερνητικού επιτελείου, αλλά στη στελέχωση όλων των απαραίτητων μηχανισμών που θα «ρολάρουν» το κράτος. Το περιβόητο «πολιτικό προσωπικό», που δυστυχώς έχει διακομματικά αποδειχθεί διαβρωμένο, ανήθικο και αναποτελεσματικό – αυτό που συντηρεί και… αβγατίζει τις «πελατειακές» σχέσεις, γιατί πάνω σε αυτές εδράζεται και… ευημερεί. Απαιτείται μια ΑΜΕΣΗ αλλαγή μοντέλου διοίκησης, αλλά και κριτηρίων επιλογής του προσωπικού που θα τη στελεχώσει, σε επίπεδο πολιτικών αποφάσεων… Μια δημόσια διοίκηση που θα «διαχειρίζεται» επαρκώς και με πλήρη διαφάνεια, αλλά και θα προγραμματίζει για τα αναγκαία αναπτυξιακά βήματα της «επόμενης μέρας».

Μέσα σε αυτό το άλλο μοντέλο, δεν έχουν καμιά θέση παλιές «κρατικοδίαιτες» αντιλήψεις και συμπεριφορές, οι ανεπάγγελτοι κομματικοί μισθοφόροι και οι «λιγούρηδες», που το μόνο που γνωρίζουν καλά είναι να… κομματικοποιούν το κράτος για να ’χουν οι ίδιοι λόγο ύπαρξης και ανάπτυξης των πελατειακών σχέσεων! Ο Γιώργος Παπανδρέου υπόσχεται ισονομία και αξιοκρατία, εμφανίζεται αποφασισμένος (στον απόηχο του «Γιώργο, άλλαξέ τα όλα!») να στρέψει το βλέμμα και το νου από μικροπολιτικάντικες πρακτικές και σκοπιμότητες. Σημασία έχει: ποιος θα είναι ο «ενδιάμεσος» που θα επιλέξει, χειρισθεί, ελέγξει το πολιτικό προσωπικό και ποιο σήμα θα εκπέμψει από τις πρώτες κιόλας κινήσεις του – βεβαίως και από τη συνέχειά τους…

Χωρίς υπερβολή, βρισκόμαστε μπροστά στην τελευταία ευκαιρία (γιατί ο απογοητευμένος κόσμος δεν έχει άλλα περιθώρια) να κινητοποιηθούν θετικά και παραγωγικά οι κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις. Από το «ποιοι» και «πώς» θα ηγηθούν αυτής της κινητοποίησης, θα εξαρτηθεί τα μέγιστα και η έκβαση του αγώνα…

  • Tου Θανου Oικονομοπουλου, Η Καθημερινή, 20/09/2009
Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Αντιπολίτευση «χαμηλών τόνων» από τον Γ. Παπανδρέου

Posted on Ιουνίου 23, 2009. Filed under: ΠΑΣΟΚ, Παπανδρέου Γιώργος |

  • Στην τελική ευθεία προς τις εθνικές εκλογές, παρατηρούνται φαινόμενα προσωπικών στρατηγικών από τα κορυφαία στελέχη
  • Tου Κ. Π. Παπαδιοχου, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 21/6/2009

Διχογνωμίες για την περαιτέρω στρατηγική του ΠΑΣΟΚ, μετά το «κεκτημένο» της καθαρής νίκης του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης στις ευρωεκλογές της 7ης Ιουνίου, καταγράφονται στο στενό επιτελείο του κ. Γ. Παπανδρέου. Μεταξύ των στενών συνεργατών του προέδρου του ΠΑΣΟΚ, μια τάση πρεσβεύει την άποψη ότι η Ιπποκράτους θα πρέπει να υιοθετήσει πολύ υψηλούς τόνους έναντι της κυβέρνησης, προκειμένου να κεφαλαιοποιήσει το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών και να δημιουργήσει ρεύμα νίκης ενόψει των εθνικών εκλογών, που πλέον από όλους τοποθετούνται το αργότερο τον Μάρτιο του 2010. Υπάρχει, όμως, και μια άλλη προσέγγιση: σύμφωνα με αυτή, το ΠΑΣΟΚ δεν πρέπει να διολισθήσει στην ακραία αντιπολίτευση, καθώς σε μια τέτοια περίπτωση θα συσπειρώσει την εκλογική βάση της Ν.Δ., αλλά και θα αποθαρρύνει ψηφοφόρους του μεσαίου χώρου, οι οποίοι στις πρόσφατες κάλπες επέλεξαν την αποχή από το να στραφούν προς την Ιπποκράτους.

Οι ανωτέρω σχολές σκέψης αναδείχθηκαν σε δύο συνεδριάσεις των επιτελών του κ. Γ. Παπανδρέου, αρχικά την ημέρα των ευρωεκλογών και την περασμένη Τετάρτη, όταν στην επικαιρότητα κυριαρχούσε η δολοφονία του άτυχου αστυνομικού από τους τρομοκράτες. Την προπερασμένη Κυριακή, αμέσως μετά τη δημοσιοποίηση των πρώτων αποτελεσμάτων στις ευρωεκλογές, ο κ. Γ. Παπανδρέου δέχθηκε εισηγήσεις από μερίδα συνεργατών του, προκειμένου να κάνει λόγο για εμφανή δυσαρμονία της Βουλής με το εκλογικό σώμα και να ζητήσει με ένταση την άμεση προσφυγή στις κάλπες. Ομως, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ επέλεξε, κατόπιν άλλων προτάσεων, να κινηθεί σε εμφανώς χαμηλότερους τόνους, περιοριζόμενος να αναφέρει ότι το εκλογικό σώμα ζητεί αλλαγή πορείας της χώρας.

  • Η τρομοκρατία

Επίσης, με αφορμή την κλιμάκωση της τρομοκρατίας, στον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ προτάθηκε, είτε ο ίδιος είτε η Ιπποκράτους, να καλέσει σε παραίτηση την ηγεσία του υπουργείου Εσωτερικών, αναφερόμενος σε αυταπόδεικτες πολιτικές ευθύνες και να ζητήσει εκ νέου «εκλογές εδώ και τώρα». Ομως, και πάλι ο κ. Γ. Παπανδρέου επέλεξε να τηρήσει σαφώς ηπιότερους τόνους, υιοθετώντας τακτική «χαμηλής πτήσης» στην παρούσα πολιτική συγκυρία, με τον αρμόδιο πολιτικό εκπρόσωπο κ. Χ. Καστανίδη να μη ζητεί ευθέως την απομάκρυνση του κ. Χρ. Μαρκογιαννάκη, αλλά να περιορίζεται στο ερώτημα «εάν υπάρχει φιλότιμο». Παρότι οι στενοί συνεργάτες του κ. Γ. Παπανδρέου κινούνται με αποχρώσεις στο ανωτέρω «εύρος» θέσεων για την πολιτική τακτική του ΠΑΣΟΚ, γενικότερα υπέρ της σκληρής γραμμής τάσσονται κατά κανόνα οι κ. Γ. Ραγκούσης, Ν. Αθανασάκης, Δ. Ρέππας και Γ. Παπακωνσταντίνου, ενώ «διαλλακτικότερα» εμφανίζονται στελέχη όπως οι κ. Φ. Πετσάλνικος, Π. Μπεγλίτης, Χ. Καστανίδης και Π. Γερουλάνος.

Παράλληλα, όμως, η ευφορία από τη νίκη της 7ης Ιουνίου και το γεγονός ότι το ΠΑΣΟΚ εισέρχεται στην τελική ευθεία προς τις εθνικές εκλογές από θέση ισχύος, τροφοδοτεί και φαινόμενα προσωπικών στρατηγικών από τα κορυφαία στελέχη, καθώς η Ιπποκράτους δεν έχει λόγο –και κυρίως συμφέρον– να «ενοχοποιήσει» δημοσίως απόψεις που διαφοροποιούνται από την επίσημη κομματική γραμμή ή κινούνται εκτός της τρέχουσας πολιτικής συγκυρίας. Οι παρεμβάσεις των κορυφαίων, εξ άλλου, δεν έχουν ως στόχο τον κ. Γ. Παπανδρέου, η θέση του οποίου έχει ισχυροποιηθεί απολύτως μετά το ευνοϊκό αποτέλεσμα της προπερασμένης Κυριακής, αλλά την ενίσχυση του προσωπικού τους προφίλ στο εσωκομματικό χρηματιστήριο του ΠΑΣΟΚ.

  • Ο κ. Ευ. Βενιζέλος

Πάντως, το τελευταίο διάστημα, στους παροικούντες την Ιπποκράτους, δεν έχει περάσει απαρατήρητη η επαναδραστηριοποίηση του κ. Ευάγγ. Βενιζέλου, ο οποίος τάχθηκε κατά του «πρωθυπουργοκεντρικού» συστήματος, ενώ παράλληλα επιβεβαίωσε το «ψυχολογικό χάσμα» που τον χωρίζει από τον κ. Γ. Παπανδρέου, μέσω εκδήλωσης της έντονης δυσφορίας του για την καθυστέρηση έναρξης μιας συνεδρίασης – ρουτίνας στο γραφείο του προέδρου του ΠΑΣΟΚ, την περασμένη Τετάρτη. Επίσης, συζητήσεις έχουν προκαλέσει η πρόταση της κ. Αννας Διαμαντοπούλου για την εκπόνηση τετραετούς προγράμματος σταθερότητας και ανάπτυξης της οικονομίας, η τοποθέτηση του κ. Μ. Χρυσοχοΐδη υπέρ της εκλογής του κ. Κ. Σημίτη στην προεδρία της Δημοκρατίας και η «επίθεση» του κ. Θ. Πάγκαλου κατά των ψηφοφόρων που την 7η Ιουνίου επέλεξαν την αποχή.

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Κρίση και λαθρομετανάστευση στο επίκεντρο του Ευρωπαίων Σοσιαλιστών

Posted on Ιουνίου 18, 2009. Filed under: Ευρωπαϊκό Σοσιαλιστικό Κόμμα, Λαθρομετανάστευση, Παπανδρέου Γιώργος |

  • Συμμετείχε ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Γ. Παπανδρέου. Η οικονομική κρίση και το θέμα της λαθρομετανάτευσης βρέθηκαν στο επίκεντρο της συνάντησης του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος σήμερα στις Βρυξέλλες, με τη συμμετοχή του Προέδρου του ΠΑΣΟΚ, Γιώργου Παπανδρέου. Σε δηλώσεις του ο κ. Παπανδρέου ανέφερε ότι κατά την παρέμβασή του στη Σύνοδο είχε την ευκαιρία να τονίσει το τι διεκδικούμε να αλλάξουμε στην Ευρώπη. Οπως τόνισε, διεκδικούμε να αλλάξουμε την οικονομική πολιτική και το Σύμφωνο Σταθερότητας, ώστε να επενδύσουμε στον άνθρωπο, την παιδεία, τις υπηρεσίες υγείας και πρόνοιας, την κοινωνική συνοχή, τη μικρομεσαία επιχείρηση, την πραγματική οικονομία και όχι μόνο στις τράπεζες. Σύμφωνα με τον κ. Παπανδρέου, θα πρέπει ακόμη να επενδύσουμε στην «πράσινη ανάπτυξη», που θα μας βάλει σε ένα νέο πρότυπο ανάπτυξης που θα σέβεται το περιβάλλον. Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ υπογράμμισε, ακόμη, ότι θα πρέπει να επενδύσουμε στην κοινοτική αλληλεγγύη, σε ό,τι αφορά το θέμα των μεταναστών, φυλάσσοντας τα σύνορά μας, αλλά και εντάσσοντας σωστά τους μετανάστες στις κοινωνίες μας, πάντα με επίκεντρο τον άνθρωπο.
Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Το «κρίσιμο άλμα» του κ. Παπανδρέου

Posted on Μαΐου 31, 2009. Filed under: ΠΑΣΟΚ, Παπανδρέου Γιώργος, Πολιτική |

  • Toυ Σταμου Zουλα, η καθημερινη, 31/5/2009
  • Η κατηγορία των μη φανατικών και ψύχραιμων ψηφοφόρων επιβεβαιώνει προεκλογικώς (και για τρίτη φορά) την προσωπική υπεροχή του κ. Κώστα Καραμανλή έναντι του κ. Γιώργου Παπανδρέου. Το συμπέρασμα αυτό αποκόμισαν όσοι παρακολούθησαν απροκατάληπτα τόσο τις κατ’ ιδίαν συνεντεύξεις των δύο πολιτικών αρχηγών, όσο και την εμφάνισή τους στην τηλεμαχία της Πέμπτης. Τούτο προσλαμβάνει μεγαλύτερη σημασία, διότι ο αρχηγός της Ν.Δ. «μάχεται» τώρα αμυνόμενος και -συχνά- απολογούμενος, με τον αντίπαλό του επιτιθέμενο και εγκαλούντα. Εύλογα, λοιπόν, τίθεται το ερώτημα κατά πόσον η υπεροχή αυτή του σημερινού πρωθυπουργού μπορεί να επηρεάσει και το αποτέλεσμα των βουλευτικών εκλογών, που θα διεξαχθούν -το αργότερο- μετά εννέα μήνες.

Φυσικά, θα αποτελούσε παγκόσμια πρωτοτυπία ένα κόμμα να κερδίσει και τρίτη εκλογική μάχη, κυρίως απολογούμενο για τα όσα μεγαλεπήβολα επαγγέλθηκε και δεν μπόρεσε να επιτύχει στις δύο που προηγήθησαν. Εξ ίσου, όμως, πρωτοφανές θα είναι να χάσει ένα κόμμα και τρίτη- κατά σειρά- εκλογική μάχη, αντιμετωπίζοντας «τη χειρότερη κατά την τελευταία 35ετία κυβέρνηση». Επειδή τα απίθανα δεν προβλέπονται, ας σταθούμε στα πιθανά και περίπου προβλέψιμα. Η ηγετική υπεροχή του κ. Καραμανλή είναι βέβαιον ότι δεν είναι ικανή να ανατρέψει τον καταγραφόμενο υπέρ του ΠΑΣΟΚ συσχετισμό δυνάμεων. Απαιτείται μια κομματική και κυβερνητική αναγέννηση, η οποία είναι σχεδόν αδύνατον να συντελεστεί στο διάστημα που απομένει μέχρι τις εκλογές. Στηριζόμενος, όμως, στην ηγετική του ισχύ, ο αρχηγός της Ν. Δ. είναι πιθανόν να επιχειρήσει προεκλογικά την… «επανίδρυση» του κόμματός του. Δηλαδή να ανανεώσει, από σχεδόν μηδενική βάση, τους εκλογικούς συνδυασμούς της Ν. Δ., αποκλείοντας τα «αμαρτήσαντα» στελέχη του, αλλά και όσα έχουν απολέσει την έξωθεν καλή μαρτυρία. Μια τέτοια κίνηση ασφαλώς θα συλλειτουργούσε με τη διαπιστούμενη ηγετική μειονεξία του κ. Παπανδρέου, έχοντας ως αποτέλεσμα το κλείσιμο της ψαλίδας της μεταξύ των δύο κομμάτων διαφοράς και την απομάκρυνση του ενδεχομένου αυτοδυναμίας του ΠΑΣΟΚ.

Τα παραπάνω πιθανά και προβλέψιμα μπορεί να δημιουργήσουν ένα νέο πολιτικό σκηνικό, με… απρόβλεπτες εξελίξεις. Oσοι παρακολουθούν από μέσα τα πολιτικά δρώμενα γνωρίζουν πως πολλά στελέχη του ΠΑΣΟΚ κάθε άλλο παρά συμμερίζονται την ευφορία της διαφοράς 5 ή 6 μονάδων. Αντίθετα, διατείνονται ότι με άλλον αρχηγό το κόμμα τους θα είχε προ πολλού φθάσει την υπεροχή του σε διψήφιο νούμερο. Την ίδια άποψη έχουν και σημαίνοντες εξωκομματικοί παράγοντες, οι οποίοι σαφώς θα προτιμούσαν μια άλλη ηγεσία στο ΠΑΣΟΚ. Και τούτο όχι για να προωθήσουν κάποιον «ευνοούμενό τους», αλλά κυρίως για να ανατρέψουν την ηγετική επικυριαρχία του κ. Καραμανλή, την οποία -καλώς ή κακώς- αποδίδουν σε αντίστοιχη μειονεξία του κ. Παπανδρέου.

Αντιλαμβάνεται, λοιπόν, κανείς πως ο πήχυς για τον σημερινό αρχηγό του ΠΑΣΟΚ έχει τοποθετηθεί στην επίτευξη αυτοδυναμίας. Η δυνατότητα αυτή θα δοκιμαστεί και θα κριθεί μόνον με ένα άλμα: το εκλογικό αποτέλεσμα των βουλευτικών εκλογών. Το ΠΑΣΟΚ τουλάχιστον πρέπει να αγγίξει την αυτοδυναμία, προσβλέποντας στην επιβεβαίωσή της με μια δεύτερη αναμέτρηση, που πιθανότατα θα επακολουθήσει, έχοντας και την πριμοδότηση των επιπλέον δέκα βουλευτών του νέου εκλογικού νόμου. Σε αντίθετη περίπτωση, τα σπουδαία έπονται. Αφορούν δε πρωτίστως το ΠΑΣΟΚ και τον κ. Παπανδρέου…

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

« Προηγούμενες Καταχωρίσεις

Liked it here?
Why not try sites on the blogroll...