Παροχές

Κανένα στήριγμα

Posted on Φεβρουαρίου 15, 2009. Filed under: Διεθνής Οικονομική κρίση, Κοινωνία, Οικονομία, Προϋπολογισμός, Παρασιτισμός, Παροχές, Πολιτική |

Επιτέλους, μετά το σίριαλ Μανώλη, που παρακολουθήσαμε την περασμένη εβδομάδα, η Νέα Δημοκρατία βρήκε με τι θα ασχοληθεί όταν, και αν, χάσει τις επόμενες εκλογές. Με το πώς δηλαδή δεν θα παραδοθεί το κόμμα στην κ. Ντόρα Μπακογιάννη ή πώς θα διατηρηθεί η ηγεσία του στις αρχές του «καραμανλισμού». Το… δυστύχημα για τη Νέα Δημοκρατία είναι ότι οι εκλογές δεν έγιναν ακόμη και ότι παραμένει στην κυβέρνηση. Εχει δε πολύ πιο σοβαρά προβλήματα να αντιμετωπίσει, όπως τις συνέπειες από την παγκόσμια οικονομική κρίση, που άρχισαν ήδη να είναι ορατές και στη χώρα μας ή την επερχόμενη νέα επιτήρηση από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, που θα την υποχρεώνει να μειώσει το δημοσιονομικό έλλειμμα κάτω του 3% το 2010.

Αν άκουγε, όμως, κανείς τους πολιτικούς αρχηγούς στη συζήτηση της Πέμπτης με αντικείμενο την οικονομική κρίση, θα έμενε με την εντύπωση ότι κανείς δεν μίλησε τη γλώσσα της αλήθειας για το πώς και γιατί φθάσαμε στη σημερινή κατάσταση. Οι λόγοι είναι προφανείς και αρκετοί πολιτικοί τους έχουν παραδεχθεί και πολύ περισσότεροι πολίτες τους αναγνωρίζουν. Η μέγιστη ευθύνη ανήκει σε όλες τις κυβερνήσεις των τελευταίων ετών και τελικά στο ίδιο το πολιτικό σύστημα, όπως έχει διαμορφωθεί. Το σύστημα, που χρησιμοποιεί το κράτος ως τσιφλίκι του –αλλάζοντας απλώς το κομματικό χρώμα του από πράσινο σε γαλάζιο και τούμπαλιν– και χρησιμοποιεί τους μηχανισμούς του με αποκλειστικό στόχο τη διατήρησή του.

Μπορεί η συζήτηση να μην ήταν τόσο… άχρηστη όσο θέλουν να την παρουσιάσουν ορισμένα μέσα ενημέρωσης, που κινούνται στον αστερισμό της απαξίωσης των πάντων. Αυτό όμως που κυριάρχησε δεν ήταν η διατύπωση συγκεκριμένων προτάσεων ή σχεδίων για να αντιμετωπιστεί η κρίση, αλλά μία οξύτατη αντιπαράθεση με προσχηματικά επιχειρήματα και τη γνωστή ξύλινη γλώσσα, η οποία ως αποκλειστικό στόχο έχει τη συσπείρωση των κομματικών ακροατηρίων και μόνο. Δεν αναλύθηκε ποιο θα είναι το κόστος και πού θα επιμεριστεί, αλλά περίσσεψαν οι υπαινιγμοί και τα αιτήματα περί των πρόωρων εκλογών, οι οποίες με τα δεδομένα που υπάρχουν σήμερα, ουδεμία ουσιαστική λύση θα προσφέρουν. Ακούστηκαν επίσης εκκλήσεις και απορρίψεις για τη διακομματική συνεννόηση, αλλά καμία συνεπής πρόταση για τα πλεονεκτήματα ή τα μειονεκτήματα της ελληνικής οικονομίας, προς τα πού θα πρέπει να κινηθεί για να μπορέσει να αντισταθμίσει τις δυσάρεστες συνέπειες. Πολύ περισσότερο απουσίασε η κατάλληλη ενημέρωση της κοινής γνώμης για να προετοιμαστεί να τις αντιμετωπίσει.

Η εικόνα της Ελλάδας από το περασμένο φθινόπωρο έως σήμερα συνεχώς επιδεινώνεται και ο πολίτης, η ανασφάλεια του οποίου μεγαλώνει, δεν φαίνεται να βρίσκει στήριγμα από πουθενά. Με την πολιτική ηγεσία στο σύνολό της να μην εμφανίζεται διατεθειμένη να αντιμετωπίσει με μεθοδικότητα και συστηματικότητα την αναστροφή της κατάστασης και να προχωρήσει σε συναινέσεις και υπερβάσεις, δεν αποτελεί έκπληξη, ούτε προκαλεί εντύπωση ότι ένας στους δύο πολίτες δεν εμπιστεύεται, όπως δείχνει το Βαρόμετρο της Public Issue, τα δύο μεγάλα κόμματα.

  • Tου Κωστη Η. Φαφουτη, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 15/02/2009
Advertisements
Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Παροχολογία – παγίδα

Posted on Φεβρουαρίου 3, 2009. Filed under: Ανάπτυξη, Βρυξέλλες, Διεθνής Οικονομική κρίση, Ευρωπαϊκή Ενωση, Εκλογές, Κυβερνητική απραξία, Κόμματα, Καραμανλής Κώστας, Νέα Δημοκρατία, Οικονομία, Προϋπολογισμός, ΠΑΣΟΚ, Παπανδρέου Γιώργος, Παροχές, Πολιτική | Ετικέτες: |

Μάλλον ο κ. Κ. Καραμανλής απέκτησε σχέδιο με σαφή στόχο: Να μειωθεί η δημοσκοπική διαφορά της Ν.Δ. από το ΠΑΣΟΚ κάτω από τις 2 μονάδες, ώστε να μπορέσει να οδηγήσει τη χώρα σε εκλογές και, αν τις χάσει, να μην συντριβεί. Ετσι, σύμφωνα με ένα μακροπρόθεσμο σενάριο, ο κ. Καραμανλής θα παραμείνει αρχηγός περιμένοντας να χρεοκοπήσει η κυβέρνηση του κ. Γ. Παπανδρέου, θα προκαλέσει εκλογές με αφορμή την ανάδειξη Προέδρου της Δημοκρατίας σε 12 μήνες, θα τις κερδίσει, και ο κ. Παπανδρέου θα καταγραφεί ως «παρένθεση». Το σενάριο, έχει τις ευεργετικές ψυχολογικές επιδράσεις κάθε «παραμυθιού-με-καλό-τέλος» αλλά, κατά τα λοιπά, μηδαμινή αξία. Αξία έχει ο βραχυπρόθεσμος στόχος: Εκλογές πριν από το Πάσχα — μετά τις 16 Μαρτίου, ώστε οι υποψήφιοι βουλευτές της Ν.Δ. να χρειάζονται σταυρό.

Στις μεθόδους με τις οποίες επιχειρείται, ούτως ή άλλως, ο περιορισμός της δημοσκοπικής διαφοράς, συγκαταλέγονται «στοχευμένες δράσεις» (υποθέσεις Siemens, ΔΕΚΑ και TOR…), αναθέρμανση των σχέσεων της κυβέρνησης με τη διαπλοκή όχι μόνον σε επίπεδο συμβολισμού (με τα γνωστά πρόσωπα…) αλλά και σε επίπεδο δράσεων (με «δουλειές»). Παράλληλα, ο κ. Γ. Παπαθανασίου απευθύνεται προς τους «κεντρώους» με υποσχέσεις για «συγκράτηση δαπανών», άλλοι συνάδελφοί του προς το ευρύτερο «κοινό» με ψηφοθηρικά μέτρα: Με υποσχέσεις, για παράδειγμα, περί κατάργησης της θητείας και των εισαγωγικών εξετάσεων στα ΑΕΙ, κυρίως όμως με υποσχέσεις για «παροχές σε είδος» — ευρώ. Αυτές οι τελευταίες έχουν μια ιδιαιτερότητα, την ακόλουθη: Θα ακυρωθούν μετά τις εκλογές, ανεξαρτήτως της κυβέρνησης που θα αναδειχτεί.

Ως γνωστόν, τα «αφεντικά του θεσσαλικού κάμπου» δεν πρόκειται να πάρουν τα υπεσχημένα λεφτά πριν από το Πάσχα. Οι «60.000 προσλήψεις» δεν πρόκειται να γίνουν πριν από το Πάσχα. Τα «5 δισ. ευρώ» στους προμηθευτές των νοσοκομείων δεν θα δοθούν πριν (ούτε μετά…) το Πάσχα. Ολα «θα δοθούν» μετά το Πάσχα, άρα μετά τις (προβλεπόμενες) εκλογές. Στην πράξη, τα περισσότερα από όσα υπόσχεται (και μέλλει να υποσχεθεί) η σημερινή κυβέρνηση, δεν θα δοθούν ολωσδιόλου. Ο κ. Καραμανλής γνωρίζει ότι τον Μάρτιο η Ελλάδα θα τεθεί σε ειδικό καθεστώς επιτήρησης από τις Βρυξέλλες. Ο Ευρωπαϊκός Οικονομικός Ελεγχος θα είναι αρκετά πειστικός ώστε η όποια κυβέρνηση να «καταπιεί» τις παροχές. Πολλώ μάλλον, εφόσον υποχρεωθούμε να προσφύγουμε στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα για την αναχρηματοδότηση του δημοσίου χρέους, οπότε θα τεθούμε σε αυστηρότερο καθεστώς ευρωπαϊκής επιτήρησης, ίδιο με εκείνο του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου.

Οι παροχές, λοιπόν, θα μείνουν ανεκπλήρωτες υποσχέσεις. Η παροχολογία, όμως, θα έχει όχι μόνο προεκλογικά, αλλά και μεσοπρόθεσμα αποτελέσματα: Θα καταστήσει ακόμη περισσότερο δυσχερή την άσκηση πολιτικής από την (όποια…) κυβέρνηση. Ναρκοθετεί σήμερα, τη δημοσιονομική εξυγίανση αύριο. Κι επειδή ο κ. Παπανδρέου προσδοκεί («βασίμως» σύμφωνα με δημοσκοπήσεις, «ασφαλώς» σύμφωνα με στελέχη του…) ότι θα είναι ο επόμενος πρωθυπουργός, είναι δύσκολο να εξηγηθεί το παράδοξο: Γιατί η αξιωματική αντιπολίτευση, αντί να καταγγείλει ως καταστροφική την απατηλή παροχολογία (την οποία ως κυβέρνηση θα κληθεί να διαχειριστεί αύριο), επιλέγει να παρακολουθεί τη σημερινή κυβέρνηση σε αυτό το ολισθηρό πεδίο;

  • Tου Κωστα Καλλιτση, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 01/02/2009
Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Ανεύθυνες παροχές

Posted on Ιανουαρίου 26, 2009. Filed under: Αγροτιά, Οικονομία, Παροχές, Πολιτική |

Πού θα σταματήσει ο κατήφορος των παροχών; Τι άλλο πρέπει να συμβεί για να αντιληφθούν οι πολιτικοί μας ότι η ελληνική οικονομία δεν αντέχει τις ανεύθυνες ενέργειές τους; Το χρέος συσσωρεύεται, η Ελλάδα δανείζεται με ολοένα και πιο επαχθείς όρους και τα κυβερνητικά στελέχη συνεχίζουν να μοιράζουν αφειδώς παροχές χωρίς να υπολογίζουν το κόστος ή αν ακόμη είναι συμβατές με τους κανόνες της Ε.Ε. Το ίδιο κάνει και η αντιπολίτευση που μοιράζει υποσχέσεις σε κάθε διαμαρτυρόμενο. Κινδυνεύουμε να μπει η χώρα σε έναν ατέλειωτο κατήφορο πλειοδοσίας για το ποιος θα δώσει ή θα υποσχεθεί περισσότερα. Αυτή η ανευθυνότητα πρέπει να σταματήσει. Οι παροχές δεν λύνουν πραγματικά προβλήματα, απλά «αγοράζουν» ψήφους και κακομαθαίνουν την πολιτική πελατεία. Αντί να μετράνε το πολιτικό κόστος με άγχος, καιρός είναι οι πολιτικοί μας να συνειδητοποιήσουν το κόστος των πράξεών τους για το μέλλον της χώρας.

ΚΥΡΙΟ ΑΡΘΡΟ, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 25/01/2009

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Ουδεμία πρωτοτυπία

Posted on Ιανουαρίου 26, 2009. Filed under: Αγροτιά, Οικονομία, Παροχές, Πολιτική |

Tου Κωστη Η. Φαφουτη, Η Καθημερινή, 25/01/2009

Ολοι παραδέχονται και εκτιμούν ότι η οσμή των πρόωρων εκλογών είναι διάχυτη σε κάθε κίνηση που κάνει η κυβέρνηση μετά τον ανασχηματισμό, στον οποίο προχώρησε ο πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής αμέσως μετά τα Φώτα. Αρέσκονται δε να υπολογίζουν ποια Κυριακή του Απριλίου ή του Μαΐου είναι η προσφορότερη για το στήσιμο των καλπών, επιδιδόμενοι μάλιστα σε σειρά σεναρίων σχετικά με τις «δεύτερες» εκλογές που πρέπει να διεξαχθούν, από τη στιγμή που λόγω του ισχύοντος εκλογικού νόμου και της εικόνας των δύο μεγάλων κομμάτων, η αυτοδυναμία είναι αμφίβολη.

Ολα αυτά είναι ωραία, αλλά προϋποθέτουν ένα συγκεκριμένο σχέδιο και μία συγκεκριμένη στρατηγική. Κάτι τέτοιο, όμως, δεν φαίνεται να υπάρχει. Αντιθέτως, αυτό που είναι έκδηλο είναι ένα τεράστιο άγχος της κυβέρνησης λόγω των συνεχιζόμενων αρνητικών για την ίδια δημοσκοπήσεων. Οι μεγάλες διαφορές που έχουν καταγραφεί υπέρ του ΠΑΣΟΚ έχουν προκαλέσει πανικό στο Μέγαρο Μαξίμου και τη Ρηγίλλης, που επιδίδονται σε άπελπι αγώνα δρόμου για να κλείσει η «ψαλίδα».

Μόνο που ο δρόμος που επιλέγουν για να το πετύχουν δεν είναι ούτε πρωτότυπος ούτε, πολύ περισσότερο, παραγωγικός για τη χώρα. Ο Ανδρέας Παπανδρέου το 1987, όταν το ΠΑΣΟΚ κατέρρεε, σκαρφίστηκε το σύνθημα «Τσοβόλα δώσ’ τα όλα» και προχώρησε σε αλόγιστες «φιλολαϊκές» παροχές. Το αποτέλεσμα είναι γνωστό. Το αρνητικό κλίμα ουδέποτε ανετράπη και ακολούθησε η εκλογική συντριβή του 1989. Πολύ περισσότερο συσσωρεύτηκαν νέα χρέη και προβλήματα, που κληρονόμησαν οι μετέπειτα κυβερνήσεις – και η δικιά του το 1993, όταν επανήλθε στην εξουσία. Ο Κώστας Σημίτης στη δεύτερη τετραετία του, διαπιστώνοντας ότι το κόμμα του έχει πάρει για τα καλά την κατιούσα, αποφάσισε και αυτός να καταφύγει στη μέθοδο της παροχολογίας και του μοιράσματος χρημάτων σε διάφορες αναξιοπαθούσες κοινωνικές ομάδες. Το αποτέλεσμα είναι επίσης γνωστό και ανάλογο: ο κ. Σημίτης, βλέποντας ότι η «ψαλίδα» δεν έκλεινε με τίποτε αποχώρησε και το ΠΑΣΟΚ κατακρημνίστηκε, χωρίς ουσιαστικά να έχει ξεπεράσει ακόμη την κρίση και η ελληνική οικονομία τέθηκε υπό κοινοτική επιτήρηση.

Παρ’ όλα αυτά, η σημερινή κυβέρνηση ακολουθεί την ίδια ατελέσφορη συνταγή. Παροχές, που στην ουσία τους δεν αποτελούν παρά ασπιρίνες για τις ασθενέστερες τάξεις, χωρίς να επιλύουν κανένα από τα πραγματικά και μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζουν. Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα αυτό των αγροτών. Τα 500 εκατ. ευρώ, που προσφέρονται –ακόμη και αν ήταν διπλάσια ή τριπλάσια– δεν απαντούν στα αδιέξοδα στα οποία έχουν παγιδευθεί και δεν διασφαλίζουν –το αντίθετο μάλιστα– ότι του χρόνου δεν θα κατέβουν ξανά στους δρόμους στήνοντας μπλόκα και απαιτώντας νέες επιδοτήσεις.

Το χειρότερο δεν είναι μόνο ότι οι παροχές γίνονται μέσα σε ένα ιδιαίτερα αρνητικό κλίμα για την οικονομία, διευρύνοντας τον φαύλο κύκλο των ελλειμμάτων και του δημόσιου χρέους. Αλλά ότι και η αξιωματική αντιπολίτευση επιχειρεί να υπερκεράσει την κυβέρνηση σε «φιλολαϊκότητα», αδιαφορώντας για το γεγονός ότι είναι μεγάλη η πιθανότητα να κληθεί αυτή να πληρώσει τα σπασμένα, αλλά και ότι τον λογαριασμό θα κληθούμε να τον πληρώσουμε όλοι μας.

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Οι κίνδυνοι των παροχών

Posted on Ιανουαρίου 17, 2009. Filed under: Οικονομία, Παροχές, Πολιτική |

Σκιτσο του Hλια Mακρη


ΚΥΡΙΟ ΑΡΘΡΟ, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 17/01/2009. Ουδείς αμφισβητεί την ανάγκη ενίσχυσης των οικονομικά ασθενέστερων, ιδιαίτερα σε συνθήκες κρίσης. Θα είναι, όμως, εξαιρετικά επικίνδυνο να εκδηλωθεί κύμα παροχών και χαλάρωσης της δημοσιονομικής πολιτικής. Αν η κυβέρνηση δώσει αυτό το μήνυμα στις αγορές είναι μαθηματικώς βέβαιο ότι θα ακριβύνει και άλλο ο δανεισμός της χώρας, με απρόβλεπτες επιπτώσεις. Τα πράγματα είναι δύσκολα, λόγω της πολιτικής που ακολούθησε το προηγούμενο οικονομικό επιτελείο. Η χώρα απλά δεν αντέχει ένα νέο, εκλογικό ή μη, κύκλο παροχών και αλόγιστων εξόδων.

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Liked it here?
Why not try sites on the blogroll...