Προεδρολογία

Οταν η προεδρολογία γίνεται συνωμοσία…

Posted on Ιουλίου 27, 2009. Filed under: Προεδρολογία |

Μήπως το θέμα της προεδρολογίας αποτελεί ανομολόγητο, έστω, πολιτικό άλλοθι και για τα δύο μεγάλα κόμματα; Το ερώτημα είναι εύλογο αν επισημάνει κανείς την κυβερνητική υπερδραστηριότητα στη θέσπιση «αντιλαϊκών» μέτρων, κατά την περίοδο αυτή, σε συνάρτηση με την αδρανή απάθεια του ΠΑΣΟΚ. Και πιο συγκεκριμένα: Η κυβέρνηση, μέσω των θερινών τμημάτων της Βουλής, προωθεί μια σειρά από κρίσιμα κοινωνικοοικονομικά θέματα, τα οποία θα ήταν πολύ δύσκολο να περάσει στην Ολομέλεια και με τους «θιγομένους» να έχουν επιστρέψει από τις παραλίες. Συνεπώς το κυβερνών κόμμα έχει κάθε συμφέρον να στραφεί η πολιτική αντιπαράθεση στην προεδρολογία, η οποία εκ των πραγμάτων αποτελεί προπέτασμα καπνού στο συντελούμενο νομοθετικό έργο. Και τότε γιατί το ΠΑΣΟΚ ανταποκρίνεται στον «αποπροσανατολισμό» αυτόν ασμένως και ομοθύμως; Πιθανότατα δεν πρόκειται για απύθμενη αφέλεια ή άγνοια της «κυβερνητικής παγίδας».

Οποιος επιμένει να παρακολουθεί τα συμβαίνοντα στη Βουλή διαπιστώνει ότι οι «θέσεις» της αξιωματικής αντιπολιτεύσεως στα κρίσιμα θέματα που νομοθετούνται είναι από αόριστες έως φαύλες. (Οπως το επιχείρημα ότι με την τοποθέτηση ταμειακών μηχανών στα πρατήρια καυσίμων θίγονται μικροεπαγγελματίες.) Προφανώς η στάση αυτή του ΠΑΣΟΚ υπαγορεύεται μόνον από μικροπολιτικό καιροσκοπισμό. Τα «αντιλαϊκά μέτρα» φθείρουν ακόμη περισσότερο την κυβέρνηση, ενώ, ως απαραίτητα ή δίκαια, θα τα βρει έτοιμα και «τετελεσμένα» το ΠΑΣΟΚ, όταν γίνει κυβέρνηση. Γι’ αυτό η αντίδρασή του στα συγκεκριμένα μέτρα παραμένει ελεγχόμενη. Δεν περιλαμβάνει τον υποδαυλισμό κινητοποιήσεων των κάθε μορφής θιγομένων, ούτε, βεβαίως, τη δέσμευση ότι το ΠΑΣΟΚ θα τα καταργήσει, ως κυβέρνηση.

Για τον λόγο αυτόν το ΠΑΣΟΚ δεν συνάδει, απλώς, με τη Ν. Δ. στην προεδρολογία, αλλά και τείνει να της δώσει και τη διάσταση της πολιτικής συνωμοσίας (!). Κατάπληκτοι διαβάσαμε σε αντιπολιτευόμενη εφημερίδα, πως κορυφαίο στέλεχος του ΠΑΣΟΚ δήλωσε τα εξής: «Ποικιλώνυμα συμφέροντα έχουν αποδυθεί σε μια τεράστια προσπάθεια, προκειμένου να διατηρηθεί στην εξουσία η κυβέρνηση Καραμανλή, με την οποία διαθέτουν ισχυρούς πολιτικούς και οικονομικούς δεσμούς. Πρόκειται για μια διαφανή προσπάθεια, η οποία βρίσκει απέναντί της τη λαϊκή βούληση, η οποία επιθυμεί (sic) να αλλάξει πορεία ο τόπος και να φύγει από την εξουσία η κυβέρνηση της Ν. Δ., η οποία καταστρέφει τη χώρα». (Ευτυχώς βρισκόμαστε -χρονικά και γεωπολιτικά- πολύ μακριά από την σταλινική περίοδο. Γιατί ένα τέτοιο καταγγελτικό μανιφέστο θα συνοδευόταν, ασφαλώς, από σειρά εκτελέσεων, με πρώτα θύματα τους συνταγματολόγους κ. Τσάτσο και Κασιμάτη, ως αυτουργούς, πιθανότατα δε θα ακολουθούσαν οι κ. Βενιζέλος και Λομβέρδος, ως υπόπτως σιωπήσαντες στη συνωμοσία)…

Οπως έχουμε σημειώσει από τη θέση αυτή κατ’ επανάληψιν οι εκλογές θα γίνουν, το αργότερο, τον προσεχή Μάρτιο. Για τον απλούστατο λόγο ότι δεν μπορεί να τις αποφύγει το ΠΑΣΟΚ και δεν έχει τη δυνατότητα να τις αποτρέψει η Ν.Δ. Ενα δεύτερο πολιτικό δεδομένο είναι ότι οι δύο αντίπαλοι δεν θα κριθούν ως προστάτες ή υπονομευτές του προεδρικού θεσμού. Ούτε ως σωτήρες ή ολετήρες του «εθνικού συμφέροντος». Για να μη βρεθούν, λοιπόν, προ «νέων» και δυσμενεστάτων εκπλήξεων, όπως συνέβη στις ευρωεκλογές, ας επιστρέψουν στο πραγματικό πεδίο της πολιτικής τους αντιπαραθέσεως. Στα προβλήματα της χώρας, όπως τα αντιλαμβάνεται και επώδυνα βιώνει ο Ελληνας πολίτης.

  • Tου Σταμου Zουλα, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 26/07/2009
Advertisements
Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Ενοχοι χωρίς τιμωρία

Posted on Ιουλίου 27, 2009. Filed under: Κοινωνία, Προεδρολογία |

Εάν ήταν ταινία, θα είχε κουράσει από τη μεγάλη διάρκεια και την ομοιομορφία των εικόνων και της αφήγησης. Οι πρωταγωνιστές, ίδιοι και απαράλλαχτοι, χωρίς ερμηνευτικές αποχρώσεις, με την ίδια σιωπηρή συναίνεση, που δηλώνει άλλοτε περίσσεια και άλλοτε ένδεια ταλέντου. Θα μπορούσε να είναι μια ομογενοποιημένη σειρά όπου όλα τα επεισόδια θα έμοιαζαν μεταξύ τους τόσο ώστε να μην ξεχωρίζουν, αποτελώντας ένα αξεδιάλυτο μείγμα ίδων γεγονότων και αντιδράσεων.

Ανακαλώντας από πέρυσι μέχρι φέτος κωδικοποιημένους τίτλους των επεισοδίων, βρισκόμαστε μπροστά σε ονομασίες–κλειδιά, που ανοίγουν κόσμους ολόκληρους: Βατοπέδι, Siemens, υπόθεση Βλαστού…

Μήνες τώρα (μήπως και δεκαετίες) παρακολουθούμε ό, τι συνόψισε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κάρολος Παπούλιας ως «κρίση του πολιτικού συστήματος», στην πρόσφατη ομιλία του στον εορτασμό των 35 χρόνων από την αποκατάσταση της Δημοκρατίας: «Η κρίση είναι βαθιά, κυρίως επειδή έχει τρωθεί ο αξιακός κώδικας: κάθε είδους διευκολύνσεις και πελατειακές συμπεριφορές έχουν νομιμοποιηθεί ηθικά, ενώ η επιτυχία αντιμετωπίζεται συχνά ως εξαιρετική ικανότητα ακόμη και αν επήλθε με όρους αναξιοκρατίας». Και συνέχισε ο κ. Παπούλιας: «Επειδή φαινόμενα δεκαετιών εμποδίζουν την πρόοδο της χώρας, χρειαζόμαστε επανακαθορισμό των κανόνων: τι είναι σωστό και τι λάθος, πού βρίσκεται το δίκαιο και πού το άδικο, τι ενώνει το ατομικό με το συλλογικό συμφέρον, πώς ορίζεται ο κοινωνικός πολιτισμός, ποιες αξίες επιζητούμε και θαυμάζουμε…».

Η τυποποίηση και ο πολλαπλασιασμός των σκανδάλων προκαλεί εθισμό, ο εθισμός αναπαράγει διαφθορά, η διαφθορά ροκανίζει τους αξιακούς κώδικες. Τα σημάδια είναι ορατά στη συμπεριφορά των πολιτών, ανιχνεύονται στο ξεθώριασμα εκείνου που ο Οργουελ ονόμαζε common decency, ένα σύνολο δηλαδή στοιχειωδών ανθρώπινων αρετών, όπως είναι, για παράδειγμα, η ευθύτητα, η τιμιότητα, η καλοσύνη ή η γενναιοδωρία.

Αρετές που χλευάζονται μέσα από συμπεριφορές πνιγηρές, οι οποίες παραμένουν σαν βαρύ νέφος πάνω από τη χώρα, αφού οι ασκούντες την πολιτική δεν αναλαμβάνουν να το διαλύσουν. Ο εθισμός διατρέχει όλο το κοινωνικό φάσμα. Από τα πολιτικά και οικονομικά ρετιρέ μέχρι τη βάση του συστήματος, διατρέχει εγκάρσια και οριζόντια την κοινωνία, διαπιστώνεται στις μακρόσυρτες σιωπές, αλλά και στις νευρικές αφηγήσεις, στις αναίτιες εκρήξεις και στους ακατάτακτους θυμούς. Και κυρίως, στην αδιαφορία που παγιώνεται, δημιουργώντας ένα δεύτερο δέρμα, όχι προστασίας και άμυνας αλλά απάθειας και απόσυρσης από τα κοινά.

Δεν κλείνουμε τα μάτια, τα αυτιά και το στόμα, σαν τους τρεις πιθήκους. Οι εικόνες περνούν αλλά μοιάζουν με επαναλαμβανόμενη λούπα. Ιδια σκηνή. Κάποιον οδηγούν στην Ευελπίδων βιαστικά, το πρόσωπο δυσδιάκριτο, το κεφάλι ελαφρώς σκυφτό, το βήμα ταχύ. Καταθέσεις στον ανακριτή για την υπόθεση Siemens ή Βλαστού… Δεν έχει σημασία. Οι ευθύνες καταλογίζονται ή όχι, η εξεταστική επιτροπή της Βουλής συγκροτήθηκε για το Βατοπέδι ή για τη Siemens… Η στιχομυθία της διαπλοκής που καταγράφηκε στις εφημερίδες από ποια εμπλεκόμενα πρόσωπα προερχόταν… Σύζυγος υπουργού κινεί υπόγεια νήματα… Η μεγάλη συσσώρευση ανομίας και συναλλαγής, η μοιραία έλξη κράτους και παρακράτους, έχει πάψει να προκαλεί τριγμούς. Μόνον απάθεια. Νοσηρή απάθεια. Και τη βεβαιότητα μιας δικαιοσύνης αμήχανης και ακυρωμένης, καθόλου άτρωτης από τη διαφθορά, που αποκαλύπτει για να προστατεύσει και καταδικάζει για να μπορεί να αθωώσει λίγο αργότερα.

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας μίλησε για «φαινόμενα δεκαετιών, που εμποδίζουν την πρόοδο της χώρας». Και είναι έτσι. Αν μάλιστα στην πρόοδο συνυπολογίζονται και δομικά χαρακτηριστικά, συμπεριφορές και «στοιχειώδεις αρετές», τότε το μικρότερο κακό είναι ο ιδεολογικός αποπροσανατολισμός και η ενίσχυση των αναχρονιστικών – συντηρητικών στοιχείων. Το μεγαλύτερο είναι το θολό τοπίο. Η ατιμωρησία, η διαρκής ανάδυση της διαχειριστικής και ηθικής ανομίας. Γιατί αυτές ευθύνονται για τη διευρυμένη αναπαραγωγή και διαιώνιση του κακού.

Ναι, να «επανακαθορίσουμε τους κανόνες». Ομως, χρειάζονται πολιτικές πράξεις και αποφάσεις. Δεν είναι μεταφυσική κατασκευή το σωστό και το λάθος, το δίκαιο και το άδικο. Είναι αυτοματοποιημένη διανοητική λειτουργία, που θα επανενεργοποιηθεί όταν νιώσει ότι δεν λοιδορείται, απαξιώνεται και ματαιώνεται. Οταν οι υπαίτιοι αποκτήσουν «ονοματεπώνυμο» και καταλογιστούν ευθύνες. Τότε μόνο.

  • Tης Μαριας Κατσουνακη, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 26/07/2009
Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Υποκριτική θεσμολαγνεία

Posted on Ιουλίου 27, 2009. Filed under: Θεσμολαγνεία, Προεδρολογία, Σύνταγμα, Oικονομόπουλος Θάνος |

Δεν χρειάζεται κανείς να πολυαπασχοληθεί με την «σοβαρότητα» των επιχειρημάτων που εκτοξεύονται μεταξύ κυβέρνησης και αξιωματικής αντιπολίτευσης αναφορικά με την προεδρολογία που κυριαρχεί στην επικαιρότητα – πολύ περισσότερο μάλιστα που μια απλή αναδρομή σε δημοσιεύματα περασμένων χρόνων αποδεικνύει πως τα ίδια (μα ακριβώς τα ίδια!) επιχειρήματα έχουν χρησιμοποιηθεί στο παρελθόν… αντίστροφα από τα ίδια κόμματα, που τότε όμως είχαν αντίστροφους θεσμικούς ρόλους. Υπέρ της προστασίας των θεσμών, του σεβασμού του Συντάγματος και πάνω από όλα του… «εθνικού συμφέροντος» υποτίθεται ότι μάχονται και όταν επικαλούνται το ένα επιχείρημα αλλά και όταν επιστρατεύουν το… εντελώς αντίθετό του, ανάλογα πάντα με το κομματικό συμφέρον της στιγμής. Σε μια λογική πως «ό,τι είναι κομματικό, είναι και εθνικό»!

Βέβαια, στην τωρινή περίπτωση, λέχθηκαν και επικίνδυνες ανοησίες, όπως αυτή η αμίμητη του κ. Ντίνου Ρόβλια πως «σαφώς το εθνικό συμφέρον υπερισχύει της ερμηνείας και εφαρμογής ενός νομικού κειμένου, ακόμη και αν αυτό το νομικό κείμενο είναι το Σύνταγμα!» (άντε τώρα να εξηγείς στον δυστυχή βουλευτή πως με αυτή την «λογική» και «αρχή» στην ακραία εκδοχή της ενήργησαν και οι πραξικοπηματίες του ’67 – γι’ αυτό θεσπίστηκαν κανόνες και… συντάγματα, για να μην μπορεί κανείς να ερμηνεύει το «εθνικό συμφέρον» κατά το δοκούν και τη φιλοδοξία του!) που αν μη τι άλλο θα έπρεπε να είχαν «μαζευθεί» από το επίσημο ΠΑΣΟΚ. Αλλά ας μην καμώνεται η κυβερνώσα Ν.Δ. ότι είναι «πρωτοφανές» και συνιστά «ευτελισμό των θεσμών» η χρησιμοποίηση της εκλογής Προέδρου Δημοκρατίας ως μοχλός για την πρόκληση εθνικών εκλογών – αφού και η ίδια στο παρελθόν δύο φορές επιστράτευσε την προεδρική εκλογή για να οδηγήσει τη χώρα σε εκλογές…

Και από την πλευρά του ΠΑΣΟΚ, καλά θα έκαναν να θυμηθούν τι έλεγαν «τότε», όταν η Ν.Δ. πίεζε με την προεδρική εκλογή για να στηθούν εθνικές κάλπες – τα ίδια, μα ΤΑ ΙΔΙΑ που του καταμαρτυρά τώρα η κυβέρνηση! Με το ίδιο σκεπτικό, την ίδια «θεσμολαγνεία», την ίδια αποστροφή για την κάλυψη του επικαιρικού κομματικού συμφέροντος με τον μανδύα του «εθνικού»! Και τότε η προεδρική εκλογή χρησιμοποιήθηκε ως μοχλός προκειμένου «να φύγει η επιζήμια και επικίνδυνη κυβέρνηση…», και τώρα από την… άλλη πλευρά το ΠΑΣΟΚ παίζει με την εκλογή Προέδρου, για να προκαλέσει εθνικές εκλογές «για λόγους εθνικού συμφέροντος»!

Δεν ξεγελάνε, δεν κοροϊδεύουν κανέναν, μ’ αυτά τα «πηγαινέλα» τους, ανάλογα με το κομματικό τους ζητούμενο τη δεδομένη στιγμή, τα κόμματα εξουσίας. Με καθαρά πολιτικό (και κομματικό…) σκεπτικό λειτουργούν και χρησιμοποιούν τις δυνατότητες που τους δίνει το θεσμικό πλαίσιο. Ας το πουν! Το Σύνταγμα, οι διαδικασίες και οι θεσμοί του, χρησιμοποιούνται ως «κανόνες» του πολιτικού παιχνιδιού δεν είναι κάτι αθέμιτο – αρκεί να μην παραβιάζονται τυπικά οι συνταγματικές διαδικασίες. Το Σύνταγμα, μπορεί στο «πνεύμα» του να επιδιώκει τη μεγαλύτερη δυνατή συναίνεση και σύγκληση των κομμάτων στη διαδικασία ανάδειξης «υπερκομματικού» προέδρου, αλλά ξεκάθαρα αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο αυτή η διαδικασία να «χρησιμοποιηθεί» ως μοχλός πολιτικών εξελίξεων. Με άλλα λόγια, υπό την προϋπόθεση πως δεν παραβιάζονται τυπικά συνταγματικές διαδικασίες, δεν μπορεί κανείς να «ελέγξει» συνταγματικά τους πρόδηλους ή υποκρυπτόμενους στόχους μιας πολιτικής απόφασης…

Το λάθος του ΠΑΣΟΚ, είναι πως δεν περιορίσθηκε στο «δεν θα μετέχουμε στη διαδικασία εκλογής προέδρου, για να οδηγηθεί η χώρα σε εκλογές…», αλλά προσέθεσε ότι «μετά τις εκλογές θα ψηφίσουμε Πρόεδρο τον Κάρολο Παπούλια», τον οποίο έχει σπεύσει να προτείνει ως υποψήφιο (αν και ο ίδιος θελήσει…) η κυβερνώσα Ν.Δ. Θα μπορούσε να μην πει τίποτε για το «μετά» και ν’ αφήσει όλα τα ενδεχόμενα ανοικτά (ακόμη και να προτείνει αυτό τον σημερινό Πρόεδρο, στην επανεκλογή του οποίου δεν είχε συναινέσει!), δείχνοντας ότι στοχεύει όντως στο κατά την αντίληψή του «εθνικό συμφέρον», να υπάρξει άλλη κυβέρνηση, χωρίς πολιτικαντισμούς περί τα πρόσωπα και την «περιγραφή» του συνταγματικού πλαισίου…

Και η κυβέρνηση, ποιον πείθει με τη θεσμολαγνεία της και τις επιθέσεις της εναντίον της αξιωματικής αντιπολίτευσης για «ευτευλισμό των θεσμών;» Συνιστούσε «σεβασμό των θεσμών» η προσφυγή σε πρόωρες εκλογές το 2007 με την επίκληση «σοβαρού εθνικού ζητήματος» την… κατάρτιση προϋπολογισμού; Δεν ήταν ευτελισμός των θεσμών η αποχώρηση (δυο φορές!) από τη Βουλή της κυβερνητικής πλειοψηφίας για να… μην υπάρξουν διαρροές κατά την ψηφοφορία για τη σύσταση εξεταστικής επιτροπής;

Δεν καταπατήθηκαν τα άρθρα του Συντάγματος που μιλούν περί «ελευθερίας γνώμης και ψήφου» των βουλευτών; Και αυτή η αποχώρηση των βουλευτών, ελήφθη όχι ύστερα από συζήτηση του θέματος μαζί τους, αλλά με… πρωθυπουργική απόφαση – και πού πήγε ο σεβασμός του άρθρου 29 του Συντάγματος που μιλάει για «εσωκομματική δημοκρατία»; Την οποία επίσης αγνόησε και το ΠΑΣΟΚ, αφού η απόφαση για μη συμμετοχή στη διαδικασία εκλογής προέδρου, δεν ελήφθη ύστερα από διαβουλεύσεις κομματικών οργάνων, αλλά επίσης από την ηγεσία και τον στενό της κύκλο (δεν είναι λίγοι οι διαφωνούντες…).

Τουλάχιστον να μην υποτιμούν τα κόμματα τη νοημοσύνη μας…

  • Tου Θανου Oικονομοπουλου, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 26/07/2009

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Εξακολουθεί η προεδρολογία

Posted on Ιουλίου 23, 2009. Filed under: Προεδρολογία, Πολιτική |

Το ενδεχόμενο αυτοεξαίρεσης του κ. Κάρολου Παπούλια από την επανεκλογή του στην Προεδρία της Δημοκρατίας φαίνεται να έχει ήδη απασχολήσει το ΠΑΣΟΚ, καθώς τόσο ο κ. Γ. Παπακωνσταντίνου, όσο και ο κ. Δημ. Ρέππας προεξόφλησαν χθες ότι κανένα στέλεχος της αντιπολίτευσης δεν θα δεχόταν εν προκειμένω να στηρίξει την κυβέρνηση. «Δεν γνωρίζω να υπάρχει ούτε ένα στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, το οποίο δεν θέλει να αλλάξει πορεία η χώρα», απάντησε σχετικά ο εκπρόσωπος της Ιπποκράτους, ενώ ακόμη πιο σαφής ήταν ο γραμματέας της Κοινοβουλευτικής Ομάδας. Σε ερώτηση για το πώς αντιμετωπίζει το κόμμα του το ενδεχόμενο ο κ. Παπούλιας να αυτοεξαιρεθεί και να τον διαδεχθεί ο κ. Κ. Σημίτης, ο κ. Ρέππας τόνισε ότι «πολιτικός ο οποίος να προέρχεται από την οικογένεια του ΠΑΣΟΚ δεν πρόκειται να ρίξει νερό στο μύλο της Ν.Δ.».

Σημειώνεται ότι αμφότεροι εξαίρεσαν τον σημερινό Πρόεδρο από «την οικογένεια του ΠΑΣΟΚ» πλέκοντας το εγκώμιό του και υπογραμμίζοντας ότι είναι αναφαίρετο και αυτονόητο δικαίωμά του να λάβει τις αποφάσεις του «στο χρόνο που πρέπει με γνώμονα το συμφέρον της χώρας». «Στηρίζουμε τον Κάρολο Παπούλια για μία δεύτερη θητεία γιατί είναι ένας άξιος πρόεδρος», τόνισε ο κ. Παπακωνσταντίνου, ενώ ο κ. Ρέππας μίλησε για «προσωπική αγάπη και εκτίμηση στον κ. Παπούλια, που είναι στον υπέρτατο βαθμό δεδομένος και αναμφισβήτητος». Νωρίτερα, ωστόσο, ο γραμματέας του ΠΑΣΟΚ, κ. Γ. Ραγκούσης, είχε σπεύσει να εξηγήσει και διαδικαστικά την επιλογή της Ιπποκράτους να μην στηρίξει αρχικώς τον κ. Παπούλια, αλλά κατόπιν εκλογών προκειμένου να ρίξει την κυβέρνηση. «Θα ψηφίσουμε “παρών” στις τρεις πρώτες ψηφοφορίες και στην τέταρτη που θα ακολουθήσει μετά από εθνικές εκλογές, θα ψηφίσουμε τον Κάρολο Παπούλια, εφόσον βεβαίως το αποδεχθεί ο σημερινός Πρόεδρος της Δημοκρατίας», διευκρίνισε ο κ. Ραγκούσης.

Εν τω μεταξύ, οι αντιδράσεις που προκάλεσε η παρέμβαση του κ. Δ. Τσάτσου από συναδέλφους του εξακολούθησαν να τροφοδοτούν και την κομματική αντιπαράθεση. Για «προσπάθεια ευτελισμού του πολιτεύματος από το ΠΑΣΟΚ» μίλησε και πάλι ο κ. Ευ. Αντώναρος, «οφείλουμε να σεβόμαστε τον θεσμό του προέδρου», τόνισε ο κ. Πρ. Παυλόπουλος, ενώ αίσθηση προκάλεσε ότι συγκεκριμένα στελέχη του ΠΑΣΟΚ έβαλαν χθες όχι μόνον κατά της Ν.Δ. αλλά και κατά του κ. Τσάτσου. Η κ. Βάσω Παπανδρέου χαρακτήρισε «πολιτική απρέπεια» την έμμεση σύσταση του συνταγματολόγου ο κ. Καρ. Παπούλιας να προστατεύσει το Σύνταγμα, ενώ και ο κ. Χρ. Παπουτσής χαρακτήρισε «πολιτικά μεθοδευμένη και δήθεν επιστημονική συνταγματική προσέγγιση» τη συζήτηση που έχει προκληθεί.

Τέλος, η κ. Αλέκα Παπαρήγα παραδέχθηκε ότι «έχει βάση αυτό που λέει ο κ. Τσάτσος», καταλογίζοντας ανηθικότητα τόσο στο ΠΑΣΟΚ όσο και στη Ν.Δ., ενώ αντιθέτως ο κ. Φ. Κουβέλης υποστήριξε ότι η επιλογή της Ιπποκράτους δεν συνιστά συνταγματική εκτροπή.

  • Του Κωνσταντινου Zουλα, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝ Η, 23/07/2009
Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Liked it here?
Why not try sites on the blogroll...