Σαμαράς Αντώνης

Τι κατάλαβε ο κ. Σαμαράς από την πολιτική Ερντογάν;

Posted on Ιουλίου 6, 2010. Filed under: Εξωτερική πολιτική, Καλλίτσης Κώστας, Σαμαράς Αντώνης |

Ο κ. Σαμαράς, μιλώντας στο 8ο Συνέδριο της Ν.Δ., πρότεινε ως υπόδειγμα δράσης την πολιτική με την οποία ο Ταγίπ Ερντογάν πέτυχε να βγάλει την Τουρκία από το ΔΝΤ. Μάλλον είχε λάθος ενημέρωση. Διότι η πολιτική Ερντογάν ήταν στον αντίποδα της πολιτικής που αυτός προτείνει, στον αντίποδα της λογικής της καταψήφισης του συμφωνημένου προγράμματος Αθήνας – τρόικας, αντιθέτως, ήταν ευθέως ανάλογη με την αυστηρή εφαρμογή αυτού του προγράμματος. Αυτό έκανε ο Τ. Ερντογάν, έτσι κατάφερε να οδηγήσει την τουρκική οικονομία στη σταθερότητα και την ανάπτυξη – όχι κολακεύοντας τους αγριεμένους «πελάτες» που χάνουν το κράτος «τους» ούτε καλλιεργώντας ψευδαισθήσεις και ψαρεύοντας ψήφους στη δεξαμενή του φόβου και του θυμού. Θυμίζω: Η Τουρκία μπήκε σε 3ετές πρόγραμμα του ΔΝΤ το 2002. Στα τέλη του έτους έγιναν εκλογές, το ΑΚΡ τις κέρδισε με 34,26% και στις 14 Μαρτίου 2003 ο Τ. Ερντογάν σχημάτισε κυβέρνηση η οποία ανέλαβε την εφαρμογή ενός εξαιρετικά σκληρού προγράμματος. Η Τουρκία, με δημόσιο έλλειμμα 35% του ΑΕΠ, είχε αναλάβει την υποχρέωση όχι απλά να το περιορίζει κάθε έτος (όπως εμείς…), αλλά να πετυχαίνει πρωτογενή πλεονάσματα 6,5% του ΑΕΠ ετησίως, ήδη από το πρώτο έτος! Η κυβέρνηση Ερντογάν επέβαλε αιματηρή περικοπή εισοδημάτων, με καταιγίδα διαρθρωτικών και δημοσιονομικών μέτρων – πολύ σκληρότερων από τα «δικά μας». Το πρόγραμμα πέτυχε, αλλά ο Τ. Ερντογάν, διαπιστώνοντας ότι η Τουρκία δεν ήταν τελείως έτοιμη, δεν δίστασε να ζητήσει την ανανέωση του προγράμματος για άλλη μία 3ετία, έως τον Μάιο 2008. Ολοκληρώθηκε επιτυχώς. Αλλά ο Τ. Ερντογάν είχε τις αμφιβολίες του. Eτσι, τον Νοέμβριο 2008, άνοιξε μια συζήτηση μήπως χρειάζεται και τρίτο πρόγραμμα. Μόλις φέτος, τον Μάρτιο, ο Τ. Ερντογάν αποφάσισε ότι δεν χρειάζεται, πλέον, τη βοήθεια του Στρος Καν.

Αν θελήσουμε να πάρουμε ως βάση την πολιτική Ερντογάν, θα έλεγα ότι είναι δυσοίωνο το πολιτικό μέλλον όσων στοιχηματίζουν στην αποτυχία του ελληνικού προγράμματος ή ταλαντεύονται στην εφαρμογή του. Ξεχωρίζω δύο συμπεράσματα και ο νοών νοείτω:

Πρώτον, ότι χρειάζεται ισχυρή πολιτική διεύθυνση, καθαρές κουβέντες και αποφασιστικότητα. Η αυτοδυναμία ήταν προϋπόθεση της επιτυχούς εφαρμογής των δύο προγραμμάτων του ΔΝΤ στην Τουρκία. Ο Τ. Ερντογάν, μια ισχυρή φυσιογνωμία μεταρρυθμιστή λαϊκού ηγέτη, ανεδείχθη δήμαρχος της Ιστανμπούλ σε ηλικία 40 ετών, φυλακίστηκε το 2001, αμέσως μετά την αποφυλάκισή του ίδρυσε το δικό του κόμμα (ΑΚΡ) τον Αύγουστο 2001, κέρδισε τις εκλογές το 2002 και σχημάτισε την πρώτη αυτοδύναμη (έπειτα από 19 έτη!..) κυβέρνηση της Τουρκίας. Oλα όσα δεν είχαν καταφέρει οι διάφορες κυβερνήσεις που προέκυπταν από συγκολλήσεις ετερόκλητων πολιτικών ομάδων χωρίς ισχυρό λαϊκό έρεισμα, κατάφερε να τα κάνει η αυτοδύναμη κυβέρνηση Ερντογάν, με φρέσκο προσωπικό πνεύμα, ενιαία πολιτική άποψη και σαφές όραμα – όχι με πολιτευτές του «ναι μεν αλλά» ούτε με εραστές ή «τεχνικούς» της εξουσίας.

Δεύτερο συμπέρασμα είναι ότι, αν υπάρχει συστηματική επεξήγηση της ασκούμενης πολιτικής και μια ρεαλιστική αφήγηση για το μετά-το-πρόγραμμα-αύριο, ο λαός καταλαβαίνει και, παρά τις θυσίες, επικροτεί. Μεσούντος του σκληρότατου προγράμματος, το κόμμα του Τ. Ερντογάν κέρδισε δύο αυτοδιοικητικές εκλογικές μάχες, τον Μάρτιο 2004 με 42,18% και τον Μάρτιο 2009 με 38,83%. Ενδιαμέσως, Ιούλιο 2007, ενώ το πρόγραμμα θέριζε εισοδήματα, ο Τ. Ερντογάν όχι μόνον (ξανα) κέρδισε τις βουλευτικές εκλογές, αλλά πέτυχε να αυξήσει τη δύναμή του στο 46,58% – κατά 12 μονάδες. Hταν, μάλιστα, η πρώτη φορά έπειτα από 52 έτη που ένα κόμμα που ήταν στην εξουσία πετύχαινε όχι μόνο να διατηρήσει, αλλά και να αυξήσει την εκλογική δύναμή του.

Σήμερα, η Τουρκία έχει αλλάξει εντυπωσιακά. Περιορίζομαι σε δύο διαπιστώσεις: Πρώτον, η πάλαι ποτέ διαλυμένη τουρκική οικονομία «τρέχει» με ένα εκπληκτικό 6,5%! Δεύτερον, το προ Ερντογάν πολιτικό προσωπικό, τους πολιτευτές που μετεωρίζονταν αενάως ανάμεσα στο παλιό και το καινούργιο αλλά και όσους στοιχημάτιζαν στην αποτυχία του προγράμματος ή εκείνους που εμφανίζονταν με δήθεν φιλολαϊκό, ευρωπαϊκό και εκσυγχρονιστικό προσωπείο ενώ έδιναν τα ρέστα τους για να μην αλλάξουν τα κακώς κείμενα στη γειτονική μας χώρα, δηλαδή όλους εκείνους τους τεθλιμμένους «αριστερούς» και δεξιούς, σήμερα πια στην Τουρκία ουδείς τους θυμάται. Και ο Τ. Ερντογάν πορεύεται προς τρίτη εκλογική νίκη.

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Συμπόρευση προς την εξουσία

Posted on Ιουνίου 18, 2009. Filed under: Μπακογιάννη Ντόρα, Νέα Δημοκρατία, Σαμαράς Αντώνης |

  • Tου Αθανασιου Eλλις, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 18/6/2009

Tα εγκαίνια του νέου Μουσείου της Ακρόπολης θα φέρουν τον υπουργό Πολιτισμού στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος. Θα είναι η πρώτη φορά μετά την αποχώρησή του από τη θέση του υπουργού Εξωτερικών, πριν από 16 χρόνια, αλλά και την ατυχή απόπειρα «υπέρβασης» με την ίδρυση της Πολιτικής Ανοιξης, που ο Αντώνης Σαμαράς θα βρεθεί και πάλι στο επίκεντρο του δημόσιου βίου, κάτι που είναι βέβαιο ότι θα επιχειρήσει να αξιοποιήσει πολιτικά.

Παρά την απόπειρα που κατέβαλε στα μέσα της περασμένης δεκαετίας να ταυτιστεί με τον μεσαίο χώρο, η αδιάλλακτη στάση που υιοθέτησε στο Σκοπιανό τον καθιστά ελκυστική επιλογή για τους οπαδούς της λαϊκής Δεξιάς που αποσκίρτησαν προς τον ΛΑΟΣ. Η η παρουσία του μπορεί να λειτουργήσει ως «ανάχωμα» για τη Ν.Δ. και να συμβάλει στον επαναπατρισμό των ψηφοφόρων της.

Επίσης, ο Αντώνης Σαμαράς πιστώνεται μια προσωπική συμπεριφορά που δεν προκαλεί, ενώ σε μια εποχή όπου ο πρωθυπουργός μιλά για την ανάγκη περιορισμού των δαπανών, στον τομέα ευθύνης του ο υπουργός Πολιτισμού έκανε τα λόγια πράξη, μειώνοντας από έξι σε τρία εκατομμύρια ευρώ τον προϋπολογισμό της τελετής των εγκαινίων. Τα τελευταία χρόνια υπήρξε πολύ προσεκτικός, γνωρίζοντας ότι η ανατροπή της κυβέρνησης της Ν.Δ. το φθινόπωρο του ’93 εξακολουθεί να σκιάζει την εικόνα του στους οπαδούς της κεντροδεξιάς παράταξης. Η επιστροφή του υλοποιήθηκε σταδιακά, με αποτέλεσμα να αποφευχθούν οι αντιδράσεις. Αρχισε με την Ευρωβουλή, ακολούθησε η Βουλή των Ελλήνων, και στη συνέχεια η υπουργοποίηση.

Εάν ο Κώστας Καραμανλής χάσει τις εκλογές και επιλέξει να αποχωρήσει, το επόμενο βήμα για τη Ν.Δ. είναι η αποκατάσταση των σχέσεων του Αντώνη Σαμαρά με την Ντόρα Μπακογιάννη. Οι «έχθρες» του παρελθόντος δεν εξυπηρετούν κανέναν από τους δύο. Αυτό ισχύει, φυσικά, και για την υπουργό Εξωτερικών. Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης απώλεσε την πρωθυπουργία και ίσως δικαιολογείται να μην τον συγχωρεί. Η κόρη του είναι μια ανεξάρτητη πολιτική οντότητα που αντιλαμβάνεται ότι οι συμβιβασμοί είναι μέρος της πολιτικής.

Σαμαράς και Μπακογιάννη έχουν δικό τους πολιτικό στίγμα, εκφράζουν εσωκομματικές τάσεις και είναι «καταδικασμένοι» να συνυπάρξουν, εάν θέλουν να ασκήσουν εξουσία στη μετά Καραμανλή εποχή. Ο Γιώργος Σουφλιάς θα αποτελούσε μόνο μια προσωρινή μεταβατική λύση και μάλλον προσβλέπει στην Προεδρία της Δημοκρατίας, ενώ το κομμάτι του κόμματος αλλά και της κοινωνίας στο οποίο απευθύνεται ο Δημήτρης Αβραμόπουλος έχει ήδη επιλέξει την Ντόρα.

Πολλοί πιστεύουν ότι ο σημερινός πρωθυπουργός έχει συνάψει άτυπη συμφωνία με την υπουργό Εξωτερικών για την «επόμενη ημέρα». Ο Κώστας Καραμανλής αναγνωρίζει τις ικανότητές της, εκτιμά τη στήριξη που του παρέσχε καθόλη τη διάρκεια της πρωθυπουργίας του και σε αντίθεση με πολλούς συνεργάτες του, ο ίδιος δεν θα είχε πρόβλημα να τον διαδεχθεί η κ. Μπακογιάννη. Ομως, δείχνει αποφασισμένος να μη διαπράξει το σφάλμα του Κώστα Σημίτη παραδίδοντας «δαχτυλίδι» διαδοχής. Θα δρομολογήσει τις εξελίξεις μέσα από ένα συνέδριο και θα παραμείνει εγγυητής της ενότητας, όπως οφείλει να πράξει ως ο μακροβιότερος πρόεδρος του κόμματος.

Η Ντόρα Μπακογιάννη θεωρεί δεδομένη τη μελλοντική αναρρίχησή της στην ηγεσία της Ν.Δ. Στη σημερινή συγκυρία, όπου η Ν.Δ. αιμορραγεί «προς τα δεξιά», το εγχείρημα δεν θα είναι τόσο εύκολο. Το ερώτημα στη μετά Καραμανλή εποχή είναι κατά πόσον θα μπορέσουν να συνυπάρξουν η φιλελεύθερη κεντρώα συνιστώσα με την πατριωτική δεξιά. Υπό αυτό το πρίσμα, και παρά την εκατέρωθεν καχυποψία, Μπακογιάννη και Σαμαράς πρέπει να αναζητήσουν κοινό τόπο, και όχι να αναλωθούν σε απόπειρες αλληλοεξόντωσης που θα βλάψουν και τους δύο. Η απόφαση της συμπόρευσης είναι δύσκολη, αλλά θα αποτρέψει ενδεχόμενη διάσπαση της Ν.Δ. που θα οδηγούσε σε ποικίλες «ανακατατάξεις» και θα δημιουργούσε ένα εντελώς νέο πολιτικό σκηνικό. Εκτός εάν μερικοί επενδύουν σε αυτήν την εξέλιξη…

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

H σχολή των μεταρρυθμίσεων και η σχολή Ψωμιάδη

Posted on Ιουνίου 16, 2009. Filed under: Νέα Δημοκρατία, Πολιτική, Σαμαράς Αντώνης, Χατζηγάκης Σωτήρης, Ψωμιάδης Παναγιώτης |

Tου Στεφανου Kασιματη, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 14/6/2009

Mε κάτι περισσότερο από ικανοποίηση (με υπερηφάνεια, τολμώ να πω) σας γνωστοποιώ ότι έχω στα χέρια μου, σε φωτοτυπία, το μήνυμα των εκλογών, όπως το έλαβε η κυβέρνηση! Δεν είναι μεγάλο· μια παράγραφος όλη κι όλη, αποτελούμενη από επτά αράδες. Οι έξι πρώτες δεν προσθέτουν τίποτε καινούργιο στην αντίληψή σας για τα πράγματα, ούτε και μπορώ να σας τις μεταφέρω· διότι, παρά την ομολογουμένως γλαφυρά περιγραφικότητα των όρων, πρόκειται για χαρακτηρισμούς που απάδουν με το ύφος της στήλης. Στην εβδόμη αράδα όμως, με δυσκολία διαβάζω τη φράση «τελευταία ευκαιρία»…

Αν υποθέσουμε ότι, πράγματι, υφίσταται -έστω ως σκιά- μια τελευταία ευκαιρία για την κυβέρνηση, η επιτυχής εκμετάλλευσή της θα εξαρτηθεί από τη διαχείριση της ήττας της 7ης Ιουνίου. Επ’ αυτού, στη Ν.Δ. αναπτύσσονται δύο σχολές σκέψεις. Η πρώτη πιστεύει ότι, παρά τις πτωχές έως και απαράδεκτες επιδόσεις της κυβέρνησης στους περισσότερους τομείς (για τις οποίες, άλλωστε, τιμωρήθηκε στην κάλπη…), η ήττα της Αριστεράς συνολικώς, ανοίγει τον μόνο δρόμο προς τη σωτηρία.

Είναι στενός, δύσβατος, ανηφορικός και είναι ο δρόμος των μεταρρυθμίσεων και των διαρθρωτικών αλλαγών. Ο δρόμος του εκσυγχρονισμού της χώρας και της οικονομίας της – αν δεν σας τρομοκρατεί ο όρος. Με την πλειοψηφία των 150 συν τον Παυλίδη, δεν είναι βέβαιο ότι η κυβέρνηση θα επιβιώσει αν αποφασίσει να τον ακολουθήσει. Ομως, για όσους συμμερίζονται αυτή την προσέγγιση στο πρόβλημα, δεν υπάρχει άλλος δρόμος εκτός από αυτόν. Είναι ο μόνος που πάει προς τα εκεί όπου πέφτει το μέλλον.

Η δεύτερη «σχολή σκέψης» (σ.τ.σ.: εδώ τα εισαγωγικά είναι απαραίτητα…) είναι η «δώσ’ μου κι ’μένα, μπάρμπα». Πρόκειται για την πολιτική έκφραση της νεοελληνικής βλαχοκουτοπονηριάς, για τον λαϊκισμό δηλαδή, που αντιμετωπίζει και διαπαιδαγωγεί τον πολίτη σαν παιδάκι και μάλιστα χαζό παιδάκι. Εν τέλει μάλιστα, αφού τον έχει διαφθείρει ηθικά, τον μετατρέπει κιόλας σε χαζό παιδάκι. (Παρέκβαση: Απορώ ειλικρινά με όσους υποστηρίζουν την επέκταση του δικαιώματος της ψήφου στους δεκαεξάρηδες, όταν ο Ελληνας έχει διαπαιδαγωγηθεί τόσα χρόνια στον λαϊκισμό, ώστε να έχεις σήμερα σαραντάρηδες που σκέπτονται την πολιτική με τα ρηχά κριτήρια δεκαεξάρηδων – αλλά τέλος πάντων…)

Αυτή η «σχολή» πιέζει υπέρ των υποτίθεται στοχευμένων (στην πραγματικότητα, αλόγιστων) παροχών και στη συνεργασία με το ΛΑ.Ο.Σ. Παναγιώτης Ψωμιάδης, Γιάννης Μανώλης και Κατερίνα Παπακώστα είναι οι χαρακτηριστικοί εκφραστές της «σχολής». (Αντιλαμβάνεσθε δηλαδή…) Προτείνει η πλευρά αυτή να τραβηχτεί η Ν.Δ. στη γωνία δεξιά και να αφήσει τον μεσαίο χώρο για το ΠΑΣΟΚ, έστω και αν το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης δεν δείχνει ικανό να επεκταθεί, καθώς έχει ήδη και προ πολλού μετακινηθεί προς τα αριστερά.

Επί της ουσίας, όλοι αυτοί δεν διαφέρουν από τους κομμουνιστές. Αμφότεροι φοβούνται τις αλλαγές που φέρνει το μέλλον και καταφεύγουν στο όνειρο της επιστροφής στο παρελθόν: οι μεν στην «παλιά καλή Δεξιά», με τον «χωροφύλαξ» (έστω με τον «αγροφύλαξ»…), οι δε στην ξαναζεσταμένη ουτοπία: «φτου κι απ’ την αρχή – ίσως μας πάρει 500 χρόνια τούτη τη φορά για να καταρρεύσει η ουτοπία, αντί για 70, αλλά θα αξίζει τον κόπο!

Εντούτοις, η «σχολή Ψωμιάδη» δοκιμάστηκε στις εκλογές και απέτυχε. Την ενίσχυση της αγοράς του αυτοκινήτου και τη νομιμοποίηση των αυθαιρέτων τα πρότεινε πρώτος από όλους ο νομάρχης Θεσσαλονίκης και η κυβέρνηση, διακριτικά, τον ακολούθησε. Στις τηλεοπτικές συζητήσεις όμως, οι εκπρόσωποι του λαϊκισμού επεκαλούντο την ιδιωτικοποίηση της «Ολυμπιακών Αερογραμμών»! Οχι την κατάργηση του τέλους ταξινόμησης στις κουρσάρες των 2.500 κυβικών…

Τι θα κάνει λοιπόν η κυβέρνηση; Αν θέλετε την πρόβλεψή μου (αλλιώς πηδήξτε τούτη την παράγραφο…), η κυβέρνηση θα προτιμήσει την εύκολη λύση, διότι δεν έχει τις δυνατότητες για σύνθετα εγχειρήματα. (Κι άλλη παρέκβαση: Ξέρετε πόσες αξιόλογες και δημιουργικές ιδέες ματαιώνονται, επειδή οι υπουργοί δεν τολμούν να καταπιαστούν με ό,τι προϋποθέτει διυπουργική συνεργασία;) Θα προσπαθήσει, δηλαδή, να συνδυάσει τα εύκολα τής κάθε σχολής κι όπου την βγάλει ο δρόμος. Ωραίο καλοκαίρι μας περιμένει, με άλλα λόγια…

Λες;

Ομολογώ ότι απέφευγα τόσα χρόνια να παρακολουθώ τις εξελίξεις στην εκστρατεία για την επιστροφή των μαρμάρων του Παρθενώνα στον τόπο τους. Το θέμα με στενοχωρούσε, διότι, εφόσον δεν είχαμε το κατάλληλο μουσείο για να τα στεγάσουμε, έβλεπα στον αγώνα αυτόν την έκφραση των «τριτοκοσμικών» απωθημένων (το παράπονο του μονίμως καρπαζωμένου…).

Γι’ αυτόν το λόγο, ήταν ευχάριστη έκπληξη, όταν άκουσα την εκπρόσωπο του Βρετανικού Μουσείου να διατυπώνει την πρόταση περί δανεισμού, με αντάλλαγμα την αναγνώριση εκ μέρους μας ότι η κυριότητα των γλυπτών ανήκει στους Βρετανούς. Και μόνον ότι το θέτουν προς συζήτηση, συνιστά υποχώρηση. Μικρό βήμα, αλλά θετικό και, οπωσδήποτε, αποτέλεσμα σοβαρής δουλειάς. Αποτέλεσμα, δηλαδή, της ανέγερσης του Νέου Μουσείου της Ακρόπολης.

Εύφλεκτα υλικά

Υπάρχει όμως και μία άλλη διάσταση στο πρόβλημα των μαρμάρων του Παρθενώνα. Στην κυρία των δημοσίων σχέσεων («διευθύντρια επικοινωνίας» έστω…) του Βρετανικού Μουσείου, απαντά κοτζάμ υπουργός Πολιτισμού; Μια κυβέρνηση συνομιλεί με ένα …μουσείο; Μήπως, δηλαδή, με το που πάνε τα πράγματα λίγο προς το καλύτερο, πάλι ξεπροβάλλει η γνωστή «Ελλαδάρα»;

Οχι. Ξεπροβάλλει ο Αντώνης Σαμαράς (χωρίς χλαμύδα)· και γνωρίζετε τι σημαίνει ο συνδυασμός «Αντωνάκης με εθνικό θέμα»…

Gucci ή Hermes;

Στο υπουργικό συμβούλιο, ο Σωτήρης Χατζηγάκης -ως άνθρωπος εκλεπτυσμένου γούστου- κάθισε δίπλα στη διαχρονική Φάνη Πάλλη-Πετραλιά. Η Φάνη όμως σηκώθηκε, αφήνοντας επάνω στο τραπέζι την τσάντα της. Ετσι, προτού ξεκινήσει το υπουργικό συμβούλιο, μπορούσε κάποιος να δει το ελαφρώς «bizarre» θέαμα του πάντα καθωσπρέπει υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης, να κάθεται μόνος με μια αστεία γυναικεία τσάντα δίπλα του. (Αστεία, μόνον για όποιον δεν έχει ιδέα πόσο κοστίζουν αυτά τα πράγματα…)

Πετάγεται τότε ένα πειραχτήρι από την απέναντι πλευρά του τραπεζιού και του φωνάζει: «Σωτήρη, σήμερα η τσάντα σου δεν είναι καλή. Η χθεσινή πήγαινε καλύτερα με τη γραβάτα σου!» Φυσικά, ο Σωτήρης κοκκίνισε…

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Σαμαράς: «Ο νεοφιλελευθερισμός πέθανε, αλλά οι φιλελεύθερες ιδέες παραμένουν όρθιες»

Posted on Νοέμβριος 25, 2008. Filed under: Νεοφιλελευθερισμός, Σαμαράς Αντώνης | Ετικέτες: |

Ομιλία σε εκδήλωση του Ινστιτούτου Δημοκρατίας «Κωνσταντίνος Καραμανλής».

«Και στις ΗΠΑ και στην Ευρώπη στη διακυβέρνηση βρίσκονται σήμερα πολιτικές δυνάμεις που φέρνουν τις δύο πλευρές του Ατλαντικού πιο κοντά. Η σημερινή Ευρώπη βλέπει με συμπάθεια την Αμερική του Μπαράκ Ομπάμα. Και η Αμερική, όπου κυριαρχούν οι Δημοκρατικοί, αντιλαμβάνεται ότι πρέπει να κάνει πολλά για να επουλώσει τα τραύματα που υπέστη το κύρος και το γόητρο της επί των ημερών του Τζόρτζ Μπους».

Με αυτά τα λόγια ο βουλευτής της Ν.Δ. Αντώνης Σαμαράς περιέγραψε τις ευρωατλαντικές σχέσεις μετά τις πρόσφατες αμερικανικές εκλογές, κατά την ομιλία του σε εκδήλωση του Ινστιτούτου Δημοκρατίας «Κωνσταντίνος Καραμανλής», που πραγματοποιήθηκε σε αίθουσα του ξενοδοχείου «Μακεδονία Παλάς».

Επισήμανε, ωστόσο, πως «αυτό δεν σημαίνει ότι επιστρέφουμε στην εποχή του Κλίντον και στο «ειδυλλιακό» για τις ευρωατλαντικές σχέσεις δεύτερο μισό της δεκαετίας του ΄90, διότι από τότε μέχρι σήμερα τα πράγματα έχουν αλλάξει πολύ».

Για τον Μπαρακ Ομπάμα είπε ότι έχει δημιουργήσει αφύσικα τεράστιες προσδοκίες και από αυτές θα κριθεί. Εξέφρασε, επίσης, την εκτίμηση ότι οι ΗΠΑ μπορούν να ξεπεράσουν την οικονομική κρίση μέσα από μια στρατηγική σύγκλιση με τη Ρωσία.

Αναφερόμενος στα συμπεράσματα από τη διεθνή οικονομική κρίση τόνισε ότι καταδείχθηκαν σε όλα τα επίπεδα οι ακρότητες του νεοφιλελευθερισμού. Πρόσθεσε, όμως, ότι αυτό δεν είναι λόγος να επιστρέψουμε στις ακρότητες του κρατισμού. «Ο νεοφιλελευθερισμός κατέρρευσε, αλλά οι φιλελεύθερες ιδέες παραμένουν όρθιες. Η απορρύθμιση των αγορών απέτυχε και την πληρώσαμε πανάκριβα, αλλά η ελεύθερη αγορά παραμένει αναντικατάστατη», σημείωσε. Ανάμεσα στις ακρότητες του νεοφιλελευθερισμού και τις ακρότητες του κρατισμού πρότεινε να αναζητήσουμε τη μέση οδό, τη νέα σύνθεση, τη νέα υπέρβαση. «Η κρίση επανέφερε ως ζητούμενο τον ριζοσπαστικό φιλελευθερισμό του Κωνσταντίνου Καραμανλή», επισήμανε.

Σε δηλώσεις του στους δημοσιογράφους είπε πως είναι επόμενο για την κυβέρνηση να εμφανίζει κάμψη στις δημοσκοπήσεις, στο κέντρο του παγκόσμιου οικονομικού κυκλώνα. Πρόσθεσε, όμως, ότι «όλα αυτά θα ανατραπούν όταν η κυβέρνηση αποδείξει, και το αποδεικνύει ήδη με συγκεκριμένα μέτρα, ότι θα τον ξεπεράσουμε τον κάβο αυτό και τα πράγματα τότε θα πάνε καλύτερα. Άλλωστε, μην κάνετε λάθος, οι σφυγμομετρήσεις είναι φωτογραφία της στιγμής».

Σε ερώτηση αν ο ανασχηματισμός της κυβέρνησης είναι λύση, απάντησε: «Ο καθένας μπορεί να λέει ότι θέλει. Ο ανασχηματισμός είναι θέμα του Καραμανλή και κανενός άλλου».

Σε άλλη ερώτηση, αν προετοιμάζεται να μπει στην κυβέρνηση απάντησε «δεν είναι θέμα να προετοιμάζομαι εγώ, αυτό είναι θέμα του Καραμανλή», ενώ για τις συχνές δημόσιες εμφανίσεις του είπε ότι «στις δύσκολες ώρες πρέπει να είναι κανείς έξω, να βοηθάει και να τρέχει».

Στην εκδήλωση του Ινστιτούτου Δημοκρατίας «Κ. Καραμανλής» μίλησαν, επίσης, ο πρύτανης του Πανεπιστημίου Μακεδονίας Ηλίας Κουσκουβέλης και ο γενικός διευθυντής του Ινστιτούτου καθηγητής Κωνσταντίνος Αρβανιτόπουλος.

Παραβρέθηκαν ο πρόξενος των ΗΠΑ Χόϊτ Μπράϊαν Γι, οι βουλευτές της Ν.Δ. Κώστας Γκιουλέκας, Γιώργος Ορφανός, Αδάμ Ρεγκούζας, ο πρώην βουλευτής Δημήτρης Γαλαμάτης, ο γενικός γραμματέας του υπουργείου Μακεδονίας-Θράκης Λουκάς Ανανίκας, ο περιφερειάρχης Κεντρικής Μακεδονίας Γιώργος Τσιότρας, ο νομάρχης Θεσσαλονίκης Παναγιώτης Ψωμιάδης, ο πρόεδρος της Helexpo Α.Ε. Αριστοτέλης Θωμόπουλος, ο γραμματέας Πολιτικού Σχεδιασμού της Ν.Δ. Νίκος Καραχάλιος, ο πρόεδρος των οργανώσεων Θεσσαλονίκης του κυβερνώντος κόμματος Βάκης Φραντζής κ.α.

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Liked it here?
Why not try sites on the blogroll...