Σκάνδαλα

Σε καθεστώς ομηρίας η χώρα

Posted on 27 Ιανουαρίου, 2009. Filed under: Αγροτιά, Εργασία, Κόμματα, Καραμανλής Κώστας, Κινήματα, Μπλόκα, Νέα Δημοκρατία, Οικονομία, ΠΑΣΟΚ, Παπαρήγα Αλέκα, Παπανδρέου Γιώργος, Πολιτική, ΣΥΡΙΖΑ, Σκάνδαλα, Τσίπρας Αλέξης |

Ανυποχώρητοι οι αγρότες παρά τα μέτρα
Προτροπή του πρωθυπουργού να ανοίξουν οι δρόμοι

Στα άκρα εμφανίζονται αποφασισμένοι να εξωθήσουν τη σύγκρουση με την κυβέρνηση οι αγρότες, διατηρώντας τη χώρα «κομμένη στα δύο», παρά την εξειδίκευση του πακέτου ενισχύσεων ύψους 500 εκατ. ευρώ από την κυβέρνηση.

Η συνεχιζόμενη αναταραχή προκάλεσε την παρέμβαση του κ. Κώστα Καραμανλή. Ο πρωθυπουργός υπογράμμισε ότι δεν υπάρχουν περιθώρια περαιτέρω ενίσχυσης των αγροτών και τους κάλεσε να αποσύρουν τα μπλόκα, ώστε «να μην είναι αιχμάλωτη ολόκληρη η κοινωνία».

Νωρίτερα, χθες, ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης κ. Σωτήρης Χατζηγάκης είχε συνάντηση με τη συντονιστική επιτροπή 18 μπλόκων, η οποία όμως απέβη άκαρπη, καθώς οι αγροτοσυνδικαλιστές διεμήνυσαν πως συνεχίζουν τις κινητοποιήσεις. Μάλιστα, καθώς με βάση το κυβερνητικό σχέδιο τα περισσότερα κονδύλια κατευθύνονται σε προϊόντα της Θεσσαλίας, όπως το βαμβάκι, το σιτάρι και το καλαμπόκι, δημιουργείται κίνδυνος ακόμη μεγαλύτερης έντασης στην Πελοπόννησο, όπου παράγεται κυρίως ελαιόλαδο.

Παρά την αδιάλλακτη στάση των αγροτοσυνδικαλιστών, κυβερνητικά στελέχη εκφράζουν την ελπίδα ότι τα αμέσως επόμενα εικοσιτετράωρα οι αγρότες θα αντιληφθούν πως η κυβέρνηση έχει εξαντλήσει όλα τα περιθώρια παροχών και θα αποχωρήσουν. Κατά τις ίδιες πηγές, η κυβέρνηση δεν εξετάζει, επί του παρόντος τουλάχιστον, εναλλακτικό σενάριο δυναμικής παρέμβασης προς άρση του αποκλεισμού στους βασικούς οδικούς άξονες της χώρας.

ΣXETIKA ΘEMATA


Τα 500 εκατ. ευρώ δεν άνοιξαν τα μπλόκα
Οι επιπτώσεις ολοένα και πιο αισθητές…
Χάσαμε τεράστια ποσά από ποινές
Εχθρες με ρίζες παλαιές, μεταξύ των αγροτών και των συνδικαλιστών εκπροσώπων τους
Καραμανλής: «Οροφή» τα 500 εκατ.
Στα μπλόκα Παπαρήγα, Τσίπρας
«Ηξεις αφήξεις» από ΠΑΣΟΚ απέναντι στο κλείσιμο δρόμων
Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Με τον φόρο του «τυχαίου»…

Posted on 19 Δεκεμβρίου, 2008. Filed under: Διαδηλώσεις, Εκπαίδευση, Εξάρχεια, Κόμματα, Κουκουλοφόροι, Κοινωνία, Νεολαία, Παιδεία, Πολιτική, Σκάνδαλα | Ετικέτες: |

Tου Θανου Oικονομοπουλου, Η Καθημερινή, 19/12/2008

Δεν ξέρουμε κατά πόσο, εκ των πραγμάτων, είναι δυνατόν να τηρηθεί η δέσμευση του αρμόδιου υπουργού για «άμεση διαλεύκανση» του πολύ σοβαρού περιστατικού με τον τραυματισμό από σφαίρα πυροβόλου όπλου του νεαρού στο Περιστέρι, προχθές τη νύχτα. Το μόνο βέβαιο είναι πως πρέπει άμεσα να κάνουμε κάτι, όλοι μας, για να βγούμε από αυτό το εκρηκτικό αδιέξοδο στο οποίο έχει περιέλθει η χώρα τις τελευταίες δύο εβδομάδες. Πριν είναι αργά, μα πολύ αργά… Αυτό που όλοι φοβόμασταν χρόνια τώρα, ξορκίζοντάς το («τι θα γίνει αν υπάρξει ένας νεκρός;») σε κάθε εκδήλωση έκρυθμων φαινομένων τόσο συχνών σε πορείες, διαμαρτυρίες, «επετειακά» επεισόδια, μας συνέβη στην πιο αποτρόπαια και δραματική μορφή του, μια «συνηθισμένη μέρα» ένα Σαββατόβραδο. Που θα μπορούσε να εξελιχθεί σαν όλα τα άλλα, αν δεν «τύχαινε» ένας τσαμπουκάς και «αρπαγμένος» αστυνομικός να θελήσει να γυρίσει πίσω ύστερα από ένα συνηθισμένο «συμβάν» στα Εξάρχεια για να «γυρέψει τα ρέστα» από μια παιδική παρέα…

«Συνέβη» και από εκείνη την καταραμένη ώρα η χώρα πήρε μπουρλότο. Αποδείχθηκε πυριτιδαποθήκη, «έτοιμη από καιρό» να τιναχθεί στον αέρα. Οι αντιδράσεις, ιδίως των νέων παιδιών, αυθόρμητες και αγανακτισμένες από την πρώτη στιγμή του κακού, γενικεύθηκαν εν ριπή οφθαλμού και πήραν διαστάσεις που δύσκολα μπορούσε να προβλέψει κανείς – ιδίως όσοι παρέβλεπαν για καιρό τη σωρευόμενη απελπισία, τα άγχη και τις αγωνίες, τα όλο και πιο πολλά ασφυκτικά αδιέξοδα σε κάθε «εικόνα» του πολιτικού μα και κοινωνικού βίου.

Σαν έσπασε «το φράγμα», λογικό είναι στο ρεύμα που αφέθηκε ανέλεγκτο να μπλέξουν «υλικά» ανόμοια μεταξύ τους, που παρασυρόμενα με μανία να ’ναι πολύ δύσκολο να ξεχωρίσεις τα μεν από τα δε. Στην αυθόρμητη αγανάκτηση και διαμαρτυρία των νέων παιδιών αναμενόμενο ήταν να σπεύσουν να «συμπαραταχθούν» οι επί χρόνια οργανωμένοι «ταραξίες», οι «μπαχαλάκηδες», οι… φημισμένοι (και πανύποπτοι και ως προς τα «κίνητρα» και ως προς τους στόχους – άγνωστο ποιοι τους έχουν θέσει…) «γνωστοί άγνωστοι» που κατά άκρως περίεργο τρόπο, προκλητικό πολλές φορές, παραμένουν «άγνωστοι» και ασύλληπτοι…

Και έπειτα, «πέτρα που κύλησε…». Αθώα και άδολα, αλλά θυμωμένα, παιδιά μαζί με επαγγελματίες του χάους και της καταστροφής, ντεσπεράντος πρόσφυγες και επαγγελματίες κλέφτες και πλιατσικολόγοι, σε ένα συνονθύλευμα που δύσκολα ξεκαθαρίζεις και δυσκολότερα αντιμετωπίζεις – ιδίως όταν οι «δυνάμεις της τάξεως» είναι και αυτές σοκαρισμένες από το πρόσφατο έγκλημα ενός συναδέλφου τους και η φυσική μα και πολιτική τους ηγεσία πανικόβλητη, φοβική, να αδυνατεί να δώσει εντολές, να κατευθύνει, να αναλάβει ευθύνες…

Ζούμε, ως κοινωνία, τις τελευταίες μέρες σ’ ένα τρομακτικά εκρηκτικό κλίμα που από τη μια στιγμή στην άλλη, σε μια δραματική επανάληψη του «συμβάντος» εκείνο το βράδυ του Αη Νικόλα, μπορεί να βιώσουμε ακόμη πιο ανεξέλεγκτα, δραματικά, τη θεωρία της συμβολής του τυχαίου στη διαμόρφωση της Ιστορίας. Μόνο που «τότε» θα ’ναι πολύ αργά…

Πρώτα απ’ όλα η οικογένεια και από κοντά πολιτικός κόσμος, ΜΜΕ, οι ίδιες οι δυνάμεις της τάξης και της ασφάλειας, πρέπει να βρούμε επειγόντως διαύλους επικοινωνίας με τα παιδιά μας. Να τους εξηγήσουμε, με τρόπο που δεν θα τα σπρώξει σε ακόμη μεγαλύτερη αντίδραση, πως είναι άλλο πράγμα να εξεγείρονται και να διαδηλώνουν τη διαμαρτυρία τους κι εντελώς διαφορετικό να διεξάγουν πραγματικό πόλεμο, παρασυρόμενα από τους επαγγελματίες του χάους και τους οπαδούς της καταστροφής. Να αρνηθούν να γίνουν άβουλα όργανα (γιατί αυτό συμβαίνει, σε μεγάλο βαθμό…) σκοτεινών σχεδίων και προβοκατόρων που δρουν, άγνωστο για λογαριασμό ποιων κέντρων…

Δεν είναι «αστείο» ούτε άμοιρο τραγικών ίσως συνεπειών να πετάς πέτρες στους δρόμους· ο σοβαρός τραυματισμός ή ακόμη και ο θάνατος του «απέναντι» (αστυνομικού χωρίς κράνος ή ακόμη και περαστικού πολίτη) μπορεί να ’ρθει ανά πάσα στιγμή, που έτσι όπως έχει διαμορφωθεί το «σκηνικό», κάθε άλλο παρά «κακιά» θα είναι – αναμενόμενη και προβλεπτή. Να καταλάβουν τα παιδιά, τα παιδιά μας πως «ζυμάρι» στα χέρια των επιτήδειων που τα χειραγωγούν και τα κατευθύνουν, άθελά τους συμβάλλουν στη δημιουργία «ψυχολογίας του όχλου», που μόνο κινδύνους και ανεξέλεγκτες καταστάσεις δημιουργεί…

Να κατέβουν στους δρόμους, να φωνάξουν, να διαδηλώσουν, να σηκώσουν «πλακάτ», να διαμαρτυρηθούν δίχως κουκούλες, με ευθύτητα και παλικαριά. Και μόλις αντιληφθούν τους «γνωστούς άγνωστους» να επιχειρούν να εκμεταλλευθούν τη δική τους αντίδραση, να φύγουν, να τους αφήσουν μόνους τους. Μόνους μέσα στις κουκούλες και τα κράνη τους, «γυμνούς» από τον αθώο και άδολο περίγυρο που εκ των πραγμάτων στήνουν τα παιδιά όταν αφήνονται να παρασυρθούν…

Ξέρουμε πως εύκολα λες τέτοια, μα δύσκολα γίνονται και πράξη. Αν είχαν την ψυχραιμία και την ικανότητα του να παίρνουν αποστάσεις, όταν όλα γύρω τους φλέγονται, δεν θα ’ταν παιδιά. Ας κατέβουμε μαζί με τα παιδιά μας στους δρόμους, να τα περιφρουρήσουμε! Παρ’ όλα τούτα, πρέπει όλοι εμείς οι «ώριμοι» από τη θέση τους ο καθένας να προσπαθήσουμε. Γιατί έτσι όπως, δυστυχώς, δείχνουν να εξελίσσονται τα πράγματα, τα «μυστήρια» σαν αυτό του τραυματισμού με σφαίρα στο Περιστέρι, αλλά και τα «τυχαία» που μπορούν να συμβούν ανά πάσα στιγμή, μπορούν να πυροδοτήσουν καταστάσεις μπροστά στις οποίες η τωρινή θα είναι «ασήμαντη»…

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

«Αντικειμενικές» διαφυγές

Posted on 18 Δεκεμβρίου, 2008. Filed under: Καραμανλής Κώστας, Πολιτική, Πολιτική ευθύνη, Σκάνδαλα | Ετικέτες: |

Tου Παντελη Μπουκαλα, Η Καθημερινή, 17/12/2008

Και εθνικό θρίαμβο να ανακοίνωνε ο πρωθυπουργός δεν θα αποσπούσε τέτοιο ενθουσιώδες χειροκρότημα από τους βουλευτές του, όπως χθες που ομολόγησε ότι έκανε λάθος στο σκάνδαλο του Βατοπεδίου. Να χειροκροτείται η αποτυχία είναι ένα πρόβλημα. Το δεύτερο πρόβλημα είναι ότι ο κ. Καραμανλής ούτε παραιτήθηκε ούτε ζήτησε την παραίτηση όσων τον παραπλάνησαν. Ετσι, οι υποκειμενικές ευθύνες ξανάγιναν «αντικειμενικές», όπως τις χαρακτήρισαν στο πόρισμά τους οι νεοδημοκράτες βουλευτές. Πρέπει πάντως να σπατάλησαν πολλές ώρες του πολύτιμου χρόνου τους τα στελέχη της Ν.Δ. αναζητώντας μια εύπλαστη λέξη που να φαίνεται ότι λέει τα πάντα χωρίς να δηλώνει τίποτε. Απομονωμένοι μέρες ολόκληρες από τους δικούς τους, με σάντουιτς, τσιγάρα, καφέδες και από μια ώρα κι έπειτα ουίσκι για να ξεκολλήσει το μυαλό, έψαξαν σε λεξικά, γενικά και ειδικά, πρότειναν, αντιπρότειναν, υιοθέτησαν προς στιγμήν, απέρριψαν, βασανίστηκαν, έλιωσαν στα τηλεφωνήματα με τους ειδικούς συμβούλους του πρωθυπουργού, στο τέλος τη βρήκαν τη λύση, μια κάποια λύση. Οι ευθύνες είναι «αντικειμενικές»…

Τελικά εκείνο το καθαρτήριο μαχαίρι όλο στο κόκαλο θα φτάσει κι όλο στο λίπος βουλιάζει και στομώνει. Στο λίπος του «δεν βαριέσαι», του «σε λίγα χρόνια δεν θα θυμάται κανένας τίποτε». Στο λίπος ενός κυνισμού που διαβρώνει και δηλητηριάζει τη βάση, ώσπου να την κάνει ίδια κι απαράλλαχτη με την κορυφή. Διότι, τι πάει να πει «αντικειμενικές ευθύνες», τι θέλουν δηλαδή να μας πείσουν ότι σημαίνουν οι λεξούλες αυτές; Ότι κάποιοι πολιτικοί απλώς έτυχε να κατέχουν ένα (υφ)υπουργικό αξίωμα, που τους παραχωρήθηκε από τον αρχηγό τους όχι για να έχουν ευθύνες αλλά για να περνάνε ευχάριστα τις μέρες τους, χωρίς έγνοιες· κι έτυχε επίσης κάποιοι υπηρεσιακοί παράγοντες να ετοιμάσουν κάποια χαρτιά και να τα πάνε στους υπουργούς που τυχαία βρίσκονταν εκεί, κι αυτοί, εντελώς κατά τύχην και πάλι, δεν είδαν, δεν διάβασαν, δεν έλεγξαν, δεν ρώτησαν, απλώς έβαλαν την υπογραφή τους, εμπιστευόμενοι με χριστιανική αγαθότητα τους υφισταμένους τους.

Εν ολίγοις, τις αντικειμενικές ευθύνες, σύμφωνα με το κυβερνητικό σκεπτικό (που φυσικά το υιοθετεί και το επίσης ένοχο ΠΑΣΟΚ), θα μπορούσαμε να τις αποδώσουμε και στα έπιπλα των υπουργικών γραφείων, αφού κι αυτά έτυχε να βρίσκονται στον ίδιο χώρο και, όπως οι υπουργοί, ούτε κι αυτά μπήκαν στον κόπο να διαβάσουν, να ρωτήσουν, να μάθουν. Το ότι η πατέντα των «αντικειμενικών ευθυνών» αντίκειται στο δημόσιο αίσθημα, που απαιτεί κάθαρση, δεν στενοχωρεί τους εμπνευστές της· στα «αντικείμενα» της δουλειάς τους δεν συναριθμείται η ευθιξία.

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

«Σκανδαλώδεις διαδικασίες» και ευθύνες

Posted on 18 Δεκεμβρίου, 2008. Filed under: Καραμανλής Κώστας, Κοινωνία, Μοναχός Εφραίμ, Νέα Δημοκρατία, Οικονομία, Πολιτική, Σκάνδαλα | Ετικέτες: |

AΠOΓPAΦEΣ

Tου Πασχου Μανδραβελη, Η Καθημερινή, 17/12/2008

Ωραία! Τώρα μιλάμε όλοι μιλάμε την ίδια γλώσσα. ΄Η έστω σχεδόν την ίδια γλώσσα. Για «σκάνδαλο του Βατοπεδίου» βοούσε επί μήνες ολόκληρη η κοινωνία, για «σκανδαλώδεις διαδικασίες» μίλησε χθες ο πρωθυπουργός στην Κοινοβουλευτική Ομάδα – και ουχί απλώς για «υπόθεση» όπως ανέφερε το πόρισμα της Ν.Δ. στη Βουλή. Ας προσπεράσουμε τα ρηχά αν και εύλογα ερωτήματα που συνοδεύουν την όψιμη παραδοχή του πρωθυπουργού: «Τι στην ευχή! Εφημερίδες δεν διάβαζε όλο αυτόν τον καιρό; Δεν έβλεπε καν τηλεόραση;».

Το σημαντικό, όμως, είναι ότι τα βρήκαμε στην ορολογία και γι’ αυτό οφείλουμε να πάμε λίγο μακρύτερα. Να καταλάβουμε τι είναι πολιτικό σκάνδαλο και τι ποινική υπόθεση, τι είναι οι πολιτικές ευθύνες και πώς αυτές ξεχωρίζουν από τις ποινικές.

Πολιτικό σκάνδαλο μπορεί να θεωρηθεί οποιαδήποτε απόφαση ενός υπουργού. Για παράδειγμα, η αντιπολίτευση θεωρεί πολιτικό σκάνδαλο το σχέδιο στήριξης των τραπεζών με 28 δισ. ευρώ, την ώρα που δεν υπάρχουν 500 εκατομμύρια ευρώ για το Ταμείο της Φτώχειας. Τα αποκαλούμενα πολιτικά σκάνδαλα δεν πιστοποιούνται από κάποια αρχή. Αν ο λαός πεισθεί ότι μια απόφαση είναι πολιτικά σκανδαλώδης καταλογίζει πολιτικές ευθύνες. Είτε τις αποδεχθεί ο υπουργός (ή ο πρωθυπουργός) είτε όχι.

Για παράδειγμα: το σκάνδαλο του Βατοπεδίου στην πρώτη φάση, όταν κυβερνούσε το ΠΑΣΟΚ, ήταν ένα πολιτικό σκάνδαλο. Μπορεί να μην αναλήφθηκε ρητά η πολιτική ευθύνη από κάποιον υπουργό ή τον πρωθυπουργό, αλλά οι πολιτικές ευθύνες καταλογίστηκαν, τουλάχιστον από τους κατοίκους πέριξ της Βιστωνίδας στις εκλογές του 2004. Ασχετα αν η κυβέρνηση Σημίτη ανέπεμψε την πρώτη απόφαση και προσέφυγε το δικαστήριο, κάποιοι καταψήφισαν το ΠΑΣΟΚ και γι’ αυτόν τον λόγο.

Σε εκείνη τη φάση όμως δεν υπήρξε οικονομική συναλλαγή. Το Βατοπέδι πήρε διά των αμφισβητούμενων χρυσόβουλων μια έκταση που θεωρούσε ότι του ανήκε. Στη δεύτερη φάση, όμως, δεν έχουμε μόνο το πολιτικό σκάνδαλο με τη διακοπή της δίκης και την ουσιαστική παραχώρηση των εκτάσεων στη μονή. Εχουμε και πολλές αδιαφανείς οικονομικές συναλλαγές. Εκατομμύρια πηγαινοέρχονταν από οφ σορ εταιρείες στο Βατοπέδι και αντιστρόφως. Πέντε από αυτά τα εκατομμύρια κατέληξαν σε λογαριασμό του κ. Βουλγαράκη. Να δεχθούμε την εξήγηση του υπουργού ότι αυτό το τεράστιο ποσό ήταν για τη σύζυγό του, η οποία είναι συνδικαιούχος του λογαριασμού του. Δεν πρέπει όμως αυτό που δηλώνει διά του Τύπου να το καταθέσει ενόρκως; Δεν πρέπει να υπάρξει μια προανακριτική επιτροπή για να ερωτηθούν οι υπουργοί;

Για να συσταθεί μια προανακριτική επιτροπή δεν χρειάζεται καν να υπάρχουν αποχρώσες ενδείξεις για ευθύνες υπουργών. Εδώ όμως -σύμφωνα πλέον και με τον ίδιο τον πρωθυπουργό- έχουμε ένα τεράστιο σκάνδαλο. Ακόμη και αν ξεχάσουμε όλα τα άλλα, υπάρχουν πέντε εκατομμύρια ευρώ από τον πρωταγωνιστή του σκανδάλου στον λογαριασμό ενός υπουργού. Αυτό δεν κινεί καν την περιέργειά μας; Τόσο πια έχουμε εθιστεί στα σκάνδαλα και τα μυθώδη ποσά;

Η αυτοκριτική του πρωθυπουργού, αν και αργοπορημένη, ήταν καλή. Αν θέλει όμως να αποδείξει ότι την εννοεί πρέπει να προχωρήσει. Μέχρι να λάμψει όλη η αλήθεια και να μάθουμε πού πήγαν όλα αυτά τα εκατομμύρια που διακινούσε ο κ. Εφραίμ με την παρέα του.

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Υλικές και άυλες καταστροφές μιας εβδομάδας

Posted on 14 Δεκεμβρίου, 2008. Filed under: Αστυνομική βία, ΑΛΕΞΗΣ, Διαδηλώσεις, ΚΚΕ, Κοινωνία, Μετανάστες, Νέα Δημοκρατία, Νεολαία, Οικονομία, Παπαρήγα Αλέκα, Πολιτική, ΣΥΡΙΖΑ, Σκάνδαλα, Ταραχές | Ετικέτες: |

Γραφει ο Aντωνης Kαρκαγιαννης, Η Καθημερινή, Kυριακή, 14 Δεκεμβρίου 2008

Σήμερα κλείνουμε μια εβδομάδα ταραχής, καταστροφών και εμπρησμών στην Αθήνα, στη Θεσσαλονίκη και στις άλλες μεγάλες πόλεις. Είναι φαινόμενο των πόλεων, ο μισός πληθυσμός συγκεντρώθηκε στην πρωτεύουσα και τη συμπρωτεύουσα και σχεδόν ο υπόλοιπος μισός σε άλλες πέντε – έξι πόλεις. Δεν υπάρχουν πλέον χωριά και όσα υπάρχουν έχουν μετακινούμενο πληθυσμό, χωρίς αυτοτελή χωρική ζωή. Είναι η πρώτη παρατήρηση που μπορούμε να κάνουμε: ότι είναι φαινόμενο των πόλεων, του ανάμεικτου αστικού πληθυσμού με την απροσδιόριστη ακόμη προέλευση και τον απροσδιόριστο πολιτισμό.

Οι εφημερίδες κατέγραψαν τον απολογισμό των υλικών καταστροφών. Είναι εντυπωσιακός, αλλά δεν νομίζω ότι είναι το πιο σημαντικό αποτέλεσμα. Υλικές ζημιές είναι, φαίνονται, καταγράφονται και επουλώνονται. Οι άλλες, οι ηθικές και ψυχολογικές, δεν φαίνονται, δύσκολα καταγράφονται και ακόμη πιο δύσκολα επουλώνονται. Συνήθως δεν επουλώνονται ποτέ, τις ξεπερνάμε και πάμε πιο πέρα, προχωράμε σε κάτι άλλο και μας βασανίζει το ερώτημα τι είναι αυτό «το κάτι άλλο».

Εγιναν προσπάθειες να αναλυθεί η πολιτική και ποιοτική σύνθεση του πλήθους που κατέβηκε στους δρόμους διαμαρτυρόμενο και του τμήματος εκείνου που επιδόθηκε σε καταστροφές, εμπρησμούς και λεηλασίες. Κυρίως από δημοσιογράφους που ήρθαν σε άμεση επαφή. Ολες οι μαρτυρίες λένε ότι δεν ήταν οι «γνωστοί – άγνωστοι» 150 – 200 κουκουλοφόφοι, που σε κάθε διαμαρτυρία εφορμούν από το φρούριο των Εξαρχείων. Οι κουκουλοφόροι ήταν πολύ περισσότεροι και ποικίλα τα σημεία εξόρμησης. Συμμετείχαν και μετανάστες σε άγνωστο ποσοστό. Εχω πάντοτε εμπιστοσύνη στον κ. Πάνο Σόμπολο, γιατί είναι καλά πληροφορημένος, και τον άκουσα να λέει από τηλεοράσεως ότι αν κρίνει από τις συλλήψεις και προσαγωγές, το ποσοστό των μεταναστών είναι μικρό. Συμμετείχαν όμως και μετανάστες για πλιάτσικο, όπως είναι και φυσικό.

Η ηλικιακή σύνθεση των διαμαρτυρομένων ήταν το άλλο νέο φαινόμενο. Οι ηλικίες ήταν κάτω των είκοσι ετών και εφορμούσαν από τα σχολεία μέσης εκπαίδευσης. Λιγότερο από τα πανεπιστήμια, όπου κυριαρχούσαν οι παλιοί κουκουλοφόροι ηλικίας 25 – 30 ετών, έμπειροι στον κλεφτοπόλεμο με την προστατευτική κάλυψη του «ασύλου». Εμποροι της οδού Ερμού, που στέκονταν έξω από τα μαγαζιά τους με την ελπίδα ότι θα τα προστατεύσουν, έλεγαν ότι με τους μαθητές μιλούσαν, ήταν γελαστοί και χαρούμενοι, το γλεντούσαν, πετούσαν πέτρες στους «μπάτσους» και έφευγαν τρέχοντας μόλις έπεφταν τα χημικά. Οι μεγάλες καταστροφές σημειώθηκαν στο τμήμα της Ερμού από την Καπνικαρέα και κάτω, από ομάδες σαφώς μεγαλύτερης ηλικίας.

Πιθανά αποτελέσματα

Κανείς δεν μπορεί να είναι βέβαιος για τα πολιτικά αποτελέσματα αυτής της μεγάλης αναταραχής. Μερικοί περιμένουν ότι θα συνεχιστεί και θα επιταχυνθεί η πτώση της κυβέρνησης, η οποία πραγματικά, αυτές τις μέρες της αναταραχής, είχε εξαφανιστεί στη σκιά και τη σιωπή του Μαξίμου. (Δεν είναι βέβαιο αν αυτό είναι καλό ή κακό για την ίδια.) Η μεσαία όμως τάξη, και για να αφήσουμε αυτόν τον μάλλον ασαφή όρο, οι άνθρωποι της συνήθους καθημερινότητος, οι επαγγελματίες, οι μικρομαγαζάτορες, οι υπάλληλοι, το πλήθος που κάθε μέρα κυκλοφορεί στην αγορά και προπαντός οι ξετρελαμένοι από την αγωνία γονείς δεν κρύβουν την ενόχληση ή και την αγανάκτηση γι’ αυτήν τη βίαιη διασάλευση της καθημερινότητας. Αποδίδουν μεγάλες ευθύνες στην κυβέρνηση, αλλά και θέλουν (έτσι υποθέτω) από κάπου να πιαστούν και γύρω του να συσπειρωθούν.

Παρά τα ανεκδιήγητα χάλια της, η κυβέρνηση και η κυβερνώσα παράταξη παραμένει ένα σημείο αναφοράς ακόμα και με την αυστηρή κριτική που δέχεται. Προσωπική άποψη είναι ότι πιθανόν, τουλάχιστον στο άμεσο μέλλον, να σημειωθεί μεγαλύτερη συσπείρωση γύρω από τη Ν.Δ. Αυτό τεκμαίρεται και από τη στάση του ΠΑΣΟΚ που περιορίζεται σε «κεράκια» και αποφεύγει να ρίξει λάδι στη φωτιά της διαμαρτυρίας. Είναι βέβαιο για τη φθορά της κυβέρνησης και επέλεξε την απραξία ως τακτική, φοβούμενο τα λάθη που μπορούν να προκύψουν από την πράξη. Τεκμαίρεται ακόμη από τη σοβαρή και έμπρακτα προσεγμένη στάση της κ. Αλέκας Παπαρήγα του ΚΚΕ. Στις πειθαρχημένες συγκεντρώσεις και διαδηλώσεις του ΚΚΕ δεν σημειώθηκε το παραμικρό έκτροπο.

Προβληματικοί εμφανίζονται πάλι ο ΣΥΡΙΖΑ και ο ΣΥΝ. Μια μερίδα πιστεύει ότι η κατάσταση είναι «επαναστατική» και συνεπάγεται (στη θεωρία τουλάχιστον) την άρνηση και την ανατροπή της συνήθους καθημερινότητας. Ο κ. Α. Τσίπρας ανενδοιάστως επανέλαβε τα λόγια του Μάο Τσετούνγκ «πολλή φασαρία, άρα καλή κατάσταση». Το είπαμε και άλλοτε, η σύγχυση των μεγεθών είναι βαριά αρρώστια. Και ο κ. Αλέκος Αλαβάνος δεν μπόρεσε να αντισταθεί στη γραφική αμετροέπειά του. Οι περισσότεροι, όμως, περιμένουν ότι ο ΣΥΝ θα εισπράξει μεγάλο μερίδιο δυσαρέσκειας και θα δει πάλι τα δημοσκοπικά του ποσοστά να ανεβαίνουν. Δεν αποκλείεται, τουλάχιστον βραχυπρόθεσμα. Το μεγάλο, όμως, πρόβλημα για τον ΣΥΝ είναι ότι δεν ξέρει τι να τα κάνει τα μεγάλα ποσοστά.

Συζητώντας με φίλο, μου έλεγε πως το κακό είναι ότι η κοινωνία μας έχασε τα σταθερά σημεία αναφοράς: τη θρησκεία, την οικογένεια, την εμπιστοσύνη και τον φόβο στο κράτος και στην εκάστοτε πολιτική ηγεσία, τη συσπείρωση γύρω από ιδεολογίες και κόμματα. Τέλος, και το σημαντικότερο, ότι υπάρχει ένα «γενικό καλό», το «καλό» του τόπου και της πατρίδας, μπροστά στο οποίο υποχωρούν τα ιδιαίτερα συμφέροντα και οι επιδιώξεις των ατόμων και των ομάδων. Χάθηκε και καταστράφηκε και το σχολείο και κυρίως η αυτοπειθαρχία κάθε προσπάθειας για την κατάκτηση της γνώσης.

Θα πουν μερικοί ότι όλα αυτά τα σταθερά σημεία αναφοράς είναι τα κλασικά στηρίγματα του συντηρητισμού και έχουν υπονομευθεί εδώ και πολλά χρόνια. Εστω! Επιτρέψτε μου, όμως, να πω αυτό που δεν πιστεύω: Δεν πιστεύω πια στη βίαιη επαναστατική ανατροπή του συντηρητισμού. Εχει πολλή βία και πολύ αίμα και αυτό το στοιχείο οδήγησε πάντοτε σε απρόβλεπτες καταστάσεις, που κανείς δεν τις σχεδίασε και κανείς δεν τις θέλησε. Και πολλή ανελευθερία και καταπίεση. Σε όλη την Ιστορία, ακόμη και μέσα στις «επαναστάσεις», ο συντηρητισμός και η αλλαγή ή ανατροπή συνυπήρχαν σε μια πραγματικά διαλεκτική σχέση. Αμήν.

Γονείς και παιδιά

Μπορεί να διαβρώθηκε και να υπονομεύθηκε η οικογένεια, βασικό κύτταρο κοινωνικής οργάνωσης, τουλάχιστον μέχρι τώρα. Ο δεσμός, όμως, μεταξύ γονέων και τέκνων δεν καταλύθηκε, γιατί δεν είναι κοινωνικός, είναι κάτι πολύ περισσότερο και ισχυρότερο. Είναι φυσικός, πηγάζει από τη φύση μας. Είναι καιρός να ξαναβρούμε τα παιδιά μας και να ξαναμιλήσουμε μαζί τους. Να μάθουμε τι θέλουν, τι επιδιώκουν, τι ονειρεύονται και τι σκέφτονται για το δικό τους μέλλον. Αν θέλουν να πάνε στα ναρκωτικά, να πάνε. Αν θέλουν να πάνε σε γιουρούσια εμπρησμών και λεηλασιών, να πάνε. Αν θέλουν να αντιταχθούν στο κράτος και στην ανοησία του, ας αντιταχθούν. Αρκεί να το ξέρουν, να έχουν συνείδηση και ευθύνη γι’ αυτό που πάνε να κάνουν. Γι’ αυτό και μόνο πρέπει να ξαναβρούμε τα παιδιά μας, όχι για να τα νουθετήσουμε, αλλά για να τα καταλάβουμε και να μας καταλάβουν, για να τα γνωρίσουμε και να μας γνωρίσουν.

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Νομιμοποιείται η βία;

Posted on 13 Δεκεμβρίου, 2008. Filed under: Αστυνομική βία, ΑΛΕΞΗΣ, Αλαβάνος Αλέκος, Καραμανλής Κώστας, Παιδεία, Πολιτική, Σκάνδαλα, Τρομοκρατία | Ετικέτες: |

Απόψεις


Επικίνδυνα φαινόμενα
Κύριο Άρθρο, Η Καθημερινή, Σάββατο, 13 Δεκεμβρίου 2008

Είναι εξαιρετικά ανησυχητική η νομιμοποίηση της βίας από ορισμένους εκφραστές δήθεν προοδευτικών απόψεων. Κατά τη διάρκεια των πρόσφατων ταραχών, ακούστηκαν τηλεοπτικοί και ραδιοφωνικοί σχολιαστές να υποστηρίζουν πως το σπάσιμο τραπεζών ή καταστημάτων πολυεθνικών εταιρειών είναι θεμιτό, αλλά όχι η καταστροφή μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Πρόκειται για επικίνδυνα φαινόμενα που τορπιλίζουν τη δημοκρατία μας και τους βασικούς θεσμούς κάθε πολιτισμένης χώρας. Είναι εξαιρετικά κρίσιμο τέτοιου είδους φωνές να απομονωθούν τώρα από όλο τον πολιτικό κόσμο και την κοινωνία πριν ξαναγυρίσουν τη χώρα στη λίθινη εποχή. Η βία δεν λύνει ποτέ κανένα πρόβλημα και δεν είναι ποτέ ανεκτή, τελεία και παύλα.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΚΑΙ ΑΥΤΑ

Ανεπαρκείς ηγέτες Του Χαριδημου Κ. Τσουκα
Το εκρηκτικό μείγμα Tης Αγγελικης Στουπακη
Τα συνήθη χαλκεία Tου Παντελη Μπουκαλα
Φρυκτωρία Του Nικου Γ. Ξυδακη
Αμα λάχει, πάει ο Αλέξης Tου Σωκρατη Τσιχλια
«…μένω μονάχος στο παρόν μου» Tου Θανου Oικονομοπουλου
Ο κ. Αλέκος Αλαβάνος Tου Aντωνη Kαρκαγιαννη

Πτυχες Tης Mαριας Κατσουνακη

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Αγωνία των αρχηγών για τις επιπτώσεις

Posted on 6 Δεκεμβρίου, 2008. Filed under: Απεργίες, Αλαβάνος Αλέκος, Ανάπτυξη, Ανασχηματισμός, Ανεργία, Βουλή, Δεξιά, Διαφθορά, Διεθνής Οικονομική κρίση, Επενδύσεις, Εκλογές, Εξεταστική επιτροπή, Καραμανλής Κώστας, ΛΑ.Ο.Σ., Νέα Δημοκρατία, Οικονομία, ΠΑΣΟΚ, Παπαρήγα Αλέκα, Παπανδρέου Γιώργος, Σκάνδαλα |

ΕURΟΚΙΝΙSSΙ/ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ Η αντιπαράθεση ανάμεσα στον πρωθυπουργό κ. Κ. Καραμανλή και τον πρόεδρο του ΠαΣοΚ κ. Γ. Παπανδρέου απείχε από αντίστοιχες σε προ ημερησίας διατάξεως συζητήσεις σε επίπεδο αρχηγών στη Βουλή

Χωρίς υψηλούς τόνους η χθεσινή προ ημερησίας διατάξεως συζήτηση στη Βουλή

ΡΕΠΟΡΤΑΖ ΓΡ. ΤΖΙΟΒΑΡΑΣ, Λ. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ | ΤΟ ΒΗΜΑ, Σάββατο 6 Δεκεμβρίου 2008

Με φόντο την οικονομική κρίση, οι πολιτικοί αρχηγοί διασταύρωσαν τα ξίφη τους χθες στη Βουλή, σε μια συζήτηση που χαρακτηρίστηκε από την απουσία υψηλών τόνων. Αν και δεν έλειψαν οι διαξιφισμοί, η αντιπαράθεση ανάμεσα στον πρωθυπουργό κ. Κ.Καραμανλή και τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης κ. Γ. Παπανδρέου απείχε από αντίστοιχες σε προ ημερησίας διατάξεως συζητήσεις σε επίπεδο αρχηγών, γεγονός που αποδιδόταν από πολλούς βουλευτές στη μεγάλη ανησυχία τους για τις επερχόμενες ακόμη μεγαλύτερες επιπτώσεις που θα έχει για τη χώρα μας η οικονομική κρίση. Στο πλαίσιο αυτό, ο κ. Καραμανλής εξήγγειλε μέτρα στήριξης των ασθενεστέρων τα οποία χαρακτηρίστηκαν«ψίχουλα» από το σύνολο των δυνάμεων της αντιπολίτευσης.

«Μεγαλόστομες και κενές διακηρύξεις» χαρακτήρισε ο κ. Παπανδρέου τις εξαγγελίες του κ. Καραμανλή, καταλογίζοντάς του «πόσο μακριά είναι από την πραγματικότητα που ζει ο κάθε Ελληνας και η κάθε Ελληνίδα» και εγκαλώντας τον για το ότι αποφεύγει να αναλάβει την ευθύνη για τα σκάνδαλα που ταλανίζουν την ελληνική κοινωνία, επιλέγοντας το «τραγικό θέατρο της συγκάλυψης» και προτιμώντας «το κόστος της συγκάλυψης, διότι το κόστος της αποκάλυψης της αλήθειας που φοβόσαστε είναι πολύ μεγαλύτερο».

«Η κυβέρνηση δεν θα μπει στον ανεύθυνο δρόμο της δημαγωγίας και δεν θα θυσιάσω τα συμφέροντα των πολιτών στον εφήμερο δρόμο των εντυπώσεων» απάντησε ο κ. Καραμανλής στις προκλήσεις του προέδρου του ΠαΣοΚ, αποφεύγοντας ωστόσο τις προσωπικές βολές.

Ο κ. Παπανδρέου κατηγόρησε τον Πρωθυπουργό ότι «δεν κατανοεί τις ανάγκες, την πραγματικότητα, το βάθος της κρίσης, αλλά και τις απαιτήσεις για την αντιμετώπισή της», με αποκορύφωμα, όπως είπε, «να μας μιλά για ένα επίδομα θέρμανσης που είχε εξαγγείλει,αλλά ποτέ δεν δόθηκε, και να το μετονομάζει σε κάποιο άλλο επίδομα, που θα έρθει κάποια στιγμή» .

«Πώς από τη μια μεριά, η κυβέρνηση είναι πολύ αποδοτική, όταν θέλει να λεηλατεί τα χρήματα του ελληνικού λαού και από την άλλη, όταν μιλάμε για τους φτωχούς, καθυστερεί και αναβάλλει;» διερωτήθηκε ο κ. Παπανδρέου, ο οποίος προέκρινε στην παρούσα φάση εμβάθυνσης της κρίσης τη διαμόρφωση «σταθερού σχεδίου, ευρύτερων κοινωνικών συναινέσεων, αξιόπιστων και σκληρών διαπραγματεύσεων σε διεθνές επίπεδο,ειδικότερα στην ΕΕ».

«Σήμερα όμως η Ελλάδα και η ελληνική κοινωνία, με κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, μπαίνει σε έναν κυκλώνα,χωρίς πυξίδα, χωρίς σταθερό χέρι στο τιμόνι της, σαν ακυβέρνητο καράβι» πρόσθεσε. «Η κυβέρνηση είναι απούσα» υπογράμμισε ο κ. Παπανδρέου, ενώ απαντώντας ο κ. Καραμανλής αντέτεινε ότι «η κυβέρνηση είναι εδώ με σοβαρότητα, υπευθυνότητα και στιβαρό χέρι» και τον κατηγόρησε ότι περιορίζεται «σε ανεφάρμοστες ευχές». «Λέτε ότι παρακολουθούμε τις εξελίξεις. Η κυβέρνηση ήταν και είναι δυναμικά παρούσα. Ήμασταν πρωτοπόροι σε δράσεις στην ΕΕ και μας ακολούθησαν οι άλλες χώρες» ανέφερε ο Πρωθυπουργός, επισημαίνοντας ότι «είναι παραπλανητικόνα αποσιωπούνται όσα έγιναν» και να «παραποιούνται τα δεδομένα», ενώ επιδόθηκε για άλλη μία φορά στην αναδρομή των πολιτικών «που κληρονόμησε η ΝΔ από το ΠαΣοΚ».

«Η κυβέρνηση είναι εδώ. Αυτό είναι το πρόβλημα. Ούτε ενωμένη, ούτε αξιόπιστη και χωρίς σχεδιασμό» επισήμανε ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ενώ οι αναφορές του στις «ανεύθυνες και φαύλες πολιτικές» της κυβέρνησης κατά την τελευταία πενταετία (απογραφή, φοροεπιδρομές κτλ.) προκάλεσαν την αντίδραση του κ. Καραμανλή, ο οποίος στη δευτερολογία του είπε ότι ο πρόεδρος του ΠαΣοΚ έκανε έναν «φραστικό περίπατο γεμάτο ανακρίβειες», χωρίς να προτείνει μέτρα.

Ο κ. Παπανδρέου κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι εν μέσω κρίσης συρρικνώνει το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων κατά 850 εκατ. ευρώ, ξεπουλάει τα αναπτυξιακά εργαλεία της χώρας, όπως ο ΟΤΕ, τα λιμάνια κτλ., και συρρικνώνει το κοινωνικό κράτος, ενώ έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου λέγοντας ότι «ο τελευταίος που πρέπει να πληρώσει την κρίση είναι ο πολίτης».

  • «Αποκήρυξε» τον Κ. Μίχαλο ο Πρωθυπουργός

Ειδική αναφορά έκανε ο πρόεδρος του ΠαΣοΚ στην εργασιακή ανασφάλεια και στην ανεργία, προειδοποιώντας την κυβέρνηση ότι «γελιέται αν νομίζει ότι μπορεί να χρησιμοποιήσει την κρίση ως άλλοθι για να περάσουν ακόμη πιο απάνθρωπες συνθήκες εργασίας», θίγοντας εμμέσως όσα πρότεινε προσφάτως ο πρόεδρος του ΕΒΕΑ κ. Κ.Μίχαλος για συρρίκνωση του εργασιακού χρόνου και των αμοιβών, αναγκάζοντας τον κ. Καραμανλή να «αδειάσει» ευθέως τον κ. Μίχαλο: «Καθόλου δεν απηχούν και δεν εκφράζουν την πολιτική της κυβέρνησης τέτοιες απόψεις» είπε, αν και σημείωσε ότι «οι ευέλικτες σχέσεις εργασίας μπορούν να είναι υπό προϋποθέσεις ευκαιρία εισόδου στην αγορά εργασίας περισσότερων πολιτών». O κ. Παπανδρέου κατηγόρησε τον Πρωθυπουργό ότι «φοβάται να ξεκαθαρίσει το τοπίο». Κάλεσε, δε, σε συστράτευση τις άλλες πολιτικές δυνάμεις: «Θα χρειαστούμε όλες τις δυνάμεις του τόπου» είπε, ενώ έκανε εμμέσως άνοιγμα προς τον ΣΥΡΙΖΑ, λέγοντας στον κ. Αλ. Αλαβάνο ότι «θα βρεθούμε στο ίδιο μετερίζι των αγώνων».

ΑΛΕΚΑ ΠΑΠΑΡΗΓΑ: «Ψίχουλα» τα μέτρα

Η γενική γραμματέας του ΚΚΕ κυρία Αλέκα Παπαρήγα χαρακτήρισε «ψίχουλα» τα μέτρα τα οποία ανακοίνωσε ο Πρωθυπουργός για την ενίσχυση των οικονομικά ασθενεστέρων. «Οι εργατοϋπάλληλοι, οι φτωχοί αγρότες, οι αυτοαπασχολούμενοι και οι μετανάστες δεν μπορούν να έχουν καμία συμμετοχή στη διαχείριση της κρίσης» σημείωσε, συμπληρώνοντας ότι «η απάντησή τους πρέπει να είναι διεκδικήσεις με σαφή αντιμονοπωλιακή κατεύθυνση που αφορούν τον εργάσιμο χρόνο,τους μισθούς,τα ασφαλιστικά ταμεία,τη στέγη,την αλλαγή αφορολόγητου ορίου κ.ά. ». Η ίδια επιτέθηκε στις τράπεζες, λέγοντας ότι «με τους όρους που παρέχουν στεγαστικά και καταναλωτικά δάνεια πνίγουν στα χρέη τους πολίτες», ενώ κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι δεν παρεμβαίνει σε αυτό το θέμα, εξυπηρετώντας την ακόμη μεγαλύτερη κερδοφορία των πιστωτικών ιδρυμάτων.

ΑΛ. ΑΛΑΒΑΝΟΣ: «Φύγετε με αξιοπρέπεια»

Επιθετικός ως συνήθως με τον Πρωθυπουργό, ο πρόεδρος της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ κ. Αλ. Αλαβάνος, ο οποίος είχε και την πρωτοβουλία για τη χθεσινή συζήτηση, κάλεσε τον κ. Καραμανλή «να φύγει από τη διακυβέρνηση της χώρας με αξιοπρέπεια και όχι οδηγώντας τη χώρα στον σημαιοστολισμό με μαύρες σημαίες εξαθλίωσης και φτώχειας». Χαρακτήρισε την οικονομική κρίση «τις πρώτες σταγόνες της βροχής από τα μαύρα σύννεφα της μεγάλης κρίσης που έρχεται» και πρότεινε τη μείωση των εξοπλισμών, την κατάργηση του καθεστώτος φορολογικής ασυλίας εφοπλιστών και Εκκλησίας, ενώ υποστήριξε ότι επιχειρηματικά, οικονομικά και εκδοτικά συμφέροντα «διαβλέπουν την πολιτική αστάθεια και επιχειρούν την επιβίωση του δικομματισμού» .

Γ. ΚΑΡΑΤΖΑΦΕΡΗΣ: «Αλλάξτε ρότα»

«Αλλάξτε ρότα κι εμείς θα είμαστε μαζί σας για να σωθεί ο τόπος, να σωθεί η παράταξη» ανέφερε ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ κ. Γ.Καρατζαφέρης στην ομιλία του, την οποία διάνθισε και με άλλα «ανοίγματα» προς τη ΝΔ. «Οι έξυπνοι πάνε μαζί και οι χαζοί χώρια» είπε, ενώ, απευθυνόμενος στους προέδρους του ΠαΣοΚ και του ΣΥΡΙΖΑ, συμπλήρωσε «μηδένα προ του τέλους μακάριζε» και ότι «πρέπει να έχουμε τον νου μας για να μην παραδώσουμε τη χώρα σε εσάς που είστε εκρηκτικό μείγμα».

Ο κ. Καρατζαφέρης, ο οποίος χαρακτήρισε τον κ. Κ.Σημίτη «πρωθυπουργό των έργων», διαφώνησε με τα μέτρα που εξήγγειλε ο Πρωθυπουργός, λέγοντας ότι «δίνει σε 3,5 εκατ. Ελληνες το 5% από αυτά που δίνει σε δέκα τράπεζες». Ζήτησε, εξάλλου, την απομάκρυνση όλων των golden boys που «με ό,τι ασχολήθηκαν τα έκαναν θάλασσα, αφού δεν έχουν βρέξει τον πισινό τους μέσα στην πιάτσα».

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Ρουσόπουλος: Απάλλαξε εαυτόν και αλλήλους…

Posted on 5 Δεκεμβρίου, 2008. Filed under: ΠΑΣΟΚ, ΡΟΥΣΟΠΟΥΛΟΣ, Ρουσφέτι, ΣΥΡΙΖΑ, Σκάνδαλα | Ετικέτες: |

Της ΑΛΙΚΗΣ ΜΑΤΣΗ
Το παλιό κουστούμι, του κυβερνητικού εκπροσώπου, ενδύθηκε χθες ο Θ. Ρουσόπουλος και απάντησε στις ερωτήσεις των βουλευτών της εξεταστικής επιτροπής, σαν να έδινε συνέντευξη Τύπου.

Εκ των υστέρων -το 2008- φέρεται να έμαθε για τα δημοσιεύματα του 2007 που τον αφορούσαν, ο πρώην κυβερνητικός εκπρόσωπος και δημοσιογράφος Θ. Ρουσόπουλος

Απήλλαξε εαυτόν και συναδέλφους του υπουργούς, δίχως να προσθέσει τίποτε περισσότερο στα όσα έχει ήδη πει στις συνεντεύξεις του, μετά την παραίτησή του από τον υπουργικό θώκο. Τα «έχω απαντήσει ήδη» στις επαναλαμβανόμενες ερωτήσεις των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ -ερωτήσεις από τη Ν.Δ. του υπέβαλε μόνο η Κατερίνα Παπακώστα- επαναλήφθηκαν τουλάχιστον τριάντα φορές.

Οι απαντήσεις του στερεότυπες και το λεξιλόγιο πανομοιότυπο στην εξεταστική και στην κατ’ ιδίαν συζήτηση με τους εκπροσώπους του Τύπου.

Μελετημένος, σαν καλός μαθητής, παρέπεμψε αρκετές φορές σε πρακτικά προηγουμένων συνεδριάσεων της επιτροπής, ακόμη και σε συγκεκριμένες σελίδες, όταν του υποβάλλονταν ερωτήσεις σχετικές με καταθέσεις προηγούμενων μαρτύρων. Και παρότι δήλωσε ότι έχει σχεδόν «φωτογραφική μνήμη», από τις απαντήσεις του φάνηκε κάποιες φορές να θυμάται επιλεκτικά ορισμένα γεγονότα και να λησμονεί ορισμένα άλλα.

Τελικώς δε, ο μοναδικός του «προβληματισμός» αφορά «τη ζημιά η οποία γίνεται και πολύ περισσότερο την πληγή που θα μείνει, εφόσον όλα αυτά αποδειχθούν, στο σώμα της Εκκλησίας, έναν βασικό πυλώνα του Ελληνισμού, όπως είναι η Ορθοδοξία και η θρησκευτική μας πίστη».

Στην αποστροφή του αυτή άλλωστε παρέπεμψε όταν ρωτήθηκε μετά την κατάθεσή του αν και σήμερα έχει την ίδια άποψη, που είχε πριν για τον «πνευματικό του» Εφραίμ.

Ο τέως κυβερνητικός εκπρόσωπος επέμεινε ότι η μοναδική του ανάμιξη στην υπόθεση της Μονής Βατοπεδίου -αρνήθηκε να απαντήσει αν πρόκειται για σκάνδαλο, παραπέμποντας στις αποφάσεις της Βουλής και της Δικαιοσύνης- περιορίστηκε στη συνάντησή του με τους φορείς της Ξάνθης, στις 4 Σεπτεμβρίου του 2004 στο κτήριο της οδού Ζαλοκώστα. Σε μία συνάντηση όπου δήλωσε αναρμόδιος και τους ζήτησε να αποταθούν στον αρμόδιο υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης. Δεν ενημέρωσε ποτέ δε για το θέμα τον πρωθυπουργό. Αλλωστε, κατά τον κ. Ρουσόπουλο «οι μόνοι μάρτυρες που δηλώνουν ότι τους είπε πως το ιδιοκτησιακό θέμα έχει κλείσει δεν ήταν παρόντες στη συνάντηση».

Το τηλεφώνημά του στον Ε. Μπασιάκο έγινε ένα μήνα αργότερα, γιατί διαμεσολάβησε η επίσκεψή του στη ΔΕΘ, συνοδεύοντας τον πρωθυπουργό, και η πτώση του Σινούκ.

Στο τηλεφώνημα εκείνο προς τον Ε. Μπασιάκο, το οποίο ο ίδιος είχε πρωτοαναφέρει στις τηλεοπτικές του συνεντεύξεις, «τον ενημέρωσε απλώς για το τηλεφώνημα, που είχε αποδεχτεί από την ηγούμενο Εφραίμ» και του επισήμανε «ότι είναι πολύ πιθανόν να σου τηλεφωνήσουν (οι φορείς της Ξάνθης) και να ζητήσουν ραντεβού μαζί σου».

Στο τηλεφώνημα που του έκανε ο Εφραίμ τού είπε απλώς τη δική του εκδοχή για την υπόθεση. Δεν του υπέβαλε κανένα αίτημα, δεν τον ενημέρωσε καν στις συναντήσεις που είχαν στη διάρκεια των τεσσάρων τελευταίων χρόνων, δύο -τρεις φορές στο Μέγαρο Μαξίμου αλλά και σε δείπνο στο σπίτι του κ. Ρουσόπουλου, παρουσία της συζύγου και των παιδιών του, ότι είχαν γίνει οι ανταλλαγές με τα οικόπεδα φιλέτα.

Συζήτηση δεν έγινε ούτε στη διάρκεια των επισκέψεών του στο Άγιον Όρος, όπου πήγαινε πάντα ως προσκυνητής, παρέα με τον γιο του, φίλους του και τους γιους των φίλων του. Στο Ορος πάντως θα ξαναπάει «άχρι καιρού».

Ολα ο κ. Ρουσόπουλος τα πληροφορήθηκε εκ των υστέρων, από τα πρόσφατα δημοσιεύματα του Τύπου. Διότι, το 2007, όταν δύο τουλάχιστον μεγάλες εφημερίδες -η «Ε» είναι μία από αυτές- δημοσίευαν υπό πηχυαίους τίτλους και με τη φωτογραφία του δίπλα στον Εφραίμ για το σκάνδαλο, ο ίδιος «δεν ασχολήθηκε με ψεύδη», όπως «έπραξε και σε όλη τη διάρκεια της υπουργικής του θητείας». Γι’ αυτό, εξάλλου, δεν ασχολήθηκε και με τα λεγόμενα του δημοσιογράφου Δ. Ρίζου, που τον έχει υποδείξει ως συντονιστή της όλης ιστορίας.

Και τελικώς τόσο ο ίδιος όσο και οι συνάδελφοί του υπουργοί «λειτούργησαν στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων και καθηκόντων τους, δεν υπάρχει παράβαση νόμου».

Πάντως, λίγο αργότερα, στην κατ’ ιδίαν συζήτηση με δημοσιογράφους είπε πως «με το σημερινό πρίσμα, τα πράγματα έχουν άλλη αξία».

Κι όταν ρωτήθηκε αν ο πρωθυπουργός, αφού ξέσπασε το σκάνδαλο, τηλεφώνησε σε κάποιον υπουργό, προκειμένου να μάθει «περί τίνος πρόκειται» απάντησε «από όσο γνωρίζω, όχι». *

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 05/12/2008
ΔΙΑΒΑΣΕ ΚΙ ΑΥΤΑ:
Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Το τέλος του σκανδάλου

Posted on 5 Δεκεμβρίου, 2008. Filed under: Δικαιοσύνη, Εξεταστική επιτροπή, Καραμανλής Κώστας, Μονή Βατοπεδίου, Νέα Δημοκρατία, Πολιτική, Σκάνδαλα | Ετικέτες: |

Tου Aντωνη Kαρκαγιαννη, Η Καθημερινή, Παρασκευή, 5 Δεκεμβρίου 2008

Δύσκολα μπορεί κανείς να καταλάβει γιατί επιμένει το ΠΑΣΟΚ να παραταθούν οι εργασίες της Εξεταστικής Επιτροπής της Βουλής με την εξέταση μερικών μαρτύρων ακόμη. Πιθανότατα, για λόγους κομματικούς, επιδιώκει να παρατείνει τη δοκιμασία της κυβερνητικής παράταξης. Πράγματι, η Εξεταστική υπήρξε σκληρή δοκιμασία για την κυβέρνηση και το κυβερνών κόμμα και αρκούντως αποτυπώθηκε στις δημοσκοπήσεις αυτής της περιόδου. Από την άποψη όμως της περαιτέρω έρευνας για την αποκάλυψη της αλήθειας η παράταση των εργασιών της Εξεταστικής με την εξέταση και άλλων μαρτύρων δεν φαίνεται ότι θα μας διαφωτίσει περισσότερο για την ουσία αυτής της υπόθεσης ή του σκανδάλου. Ούτε φαίνεται ότι θα προκύψουν στοιχεία που να τεκμηριώνουν την ποινική ευθύνη πολιτικού προσώπου, εφόσον δεν θεωρείται στοιχείο η υπογραφή αποφάσεως από την οποία παράγονται παράνομες πράξεις σε βάρος του Δημοσίου.

Στην πραγματικότητα και από τις μέχρι τώρα εργασίες της Επιτροπής και πάντοτε ως προς την ουσία του σκανδάλου δεν μάθαμε τίποτε περισσότερο από αυτά που γνωρίζαμε. Γνωρίζαμε το πολυπλόκαμο σκάνδαλο: την ανταλλαγή αμφισβητούμενης περιουσίας της Μονής με περιουσιακά στοιχεία του Δημοσίου πολλαπλάσιας αξίας. Γνωρίζαμε επίσης ότι η αμαρτωλή ανταλλαγή πραγματοποιήθηκε με αποφάσεις υπουργών και άλλων κρατικών παραγόντων. Διαφορετικά δεν θα ήταν εφικτή.

Από τις συζητήσεις της Εξεταστικής εντύπωση προκαλεί ότι κανένας υπουργός ή άλλος κρατικός παράγοντας δεν αρνήθηκε την υπογραφή του. Δεν ισχυρίσθηκε ότι την πλαστογράφησαν ή την απέσπασαν με απάτη ή εκβιασμό ή ότι «παραπλανήθηκε» και υπέγραψε. Αλλά και κανείς υπουργός ή άλλος κρατικός παράγων δεν υπερασπίσθηκε την υπογραφή του. Κανείς δεν ισχυρίσθηκε ότι καλώς υπέγραψε για το καλό της χώρας ή έστω για το καλό της Μονής του Βατοπεδίου ή να εντάξει την απόφαση και την υπογραφή του σε μια γενικότερη πολιτική της κυβέρνησης. Περιορίσθηκαν σε αγωνιώδη προσπάθεια να αποσείσουν την ευθύνη και να την επιρρίψουν όπου ο καθένας μπορούσε παρέχοντας θλιβερή εικόνα ανθρώπων από τους οποίους θα περιμέναμε σοβαρότητα και υπευθυνότητα.

Με τη στάση τους αυτή οι υπουργοί και οι άλλοι κρατικοί παράγοντες αναγνώριζαν έμμεσα και ομολογούσαν ότι υπέγραψαν αποφάσεις από τις οποίες πήγασαν παράνομες και επιζήμιες, για το Δημόσιο, πράξεις. Αυτός είναι ο πυρήνας του σκανδάλου. Οι βουλευτές της Ν.Δ. που συμμετέχουν στην Εξεταστική, απέφυγαν επιμελώς να προφέρουν τη λέξη «σκάνδαλο». Χαμένος κόπος. Το σκάνδαλο αναδυόταν μεγαλοπρεπώς από όσα οι ίδιοι έλεγαν και ισχυρίζονταν.

Κάποτε, όμως, πρέπει να τελειώσουμε με το σκάνδαλο της Μονής Βατοπεδίου και να ασχοληθούμε και με άλλα ζητήματα, πολλά και οξύτατα. Υπάρχει το θέμα της πολιτικής ευθύνης. Η κυβέρνηση πιστεύει ότι δεν φέρει πολιτική ευθύνη για όσα συμβαίνουν επί των ημερών της και μάλιστα με δικές της πράξεις ή παραλείψεις και με καταφανή ζημία του Δημοσίου. Αφήστε την να το πιστεύει, η ίδια εκτίθεται και δεν μπορεί να πείσει κανέναν. Οσο για την ποινική ευθύνη που ψάχνει η αντιπολίτευση, αν η υπογραφή αποφάσεων με ζημιογόνο για το Δημόσιο αποτέλεσμα δεν είναι αρκετή να την τεκμηριώσει, τότε ας μην την ψάχνουμε, δεν θα τη βρούμε.

Υπάρχει ένα τελευταίο και είναι ευθύνη της κυβέρνησης: να ανατραπούν όλες οι αμαρτωλές ανταλλαγές ώστε να αποκατασταθεί η ζημία που υπέστη το Δημόσιο. Τέλος να ρυθμιστεί το ιδιοκτησιακό καθεστώς της λιμνοθάλασσας της Βιστωνίδας σύμφωνα με τις σύγχρονες αντιλήψεις για τα κοινόχρηστα πράγματα και για την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος.

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Τι δεν θα μάθουμε για το σκάνδαλο

Posted on 5 Δεκεμβρίου, 2008. Filed under: Διαφθορά, Δικαιοσύνη, Εξεταστική επιτροπή, Καραμανλής Κώστας, Μονή Βατοπεδίου, Σκάνδαλα | Ετικέτες: |

Tου Πασχου Μανδραβελη, Η Καθημερινή, Παρασκευή, 5 Δεκεμβρίου 2008

Είναι πολλά αυτά που δεν θα μάθουμε από το εσπευσμένο κλείσιμο της εξεταστικής επιτροπής για το σκάνδαλο του Βατοπεδίου. Καταρχήν δεν θα μάθουμε πού πήγαν τα λεφτά. Αν και σε υποθέσεις οικονομικού εγκλήματος βασικός κανόνας των διωκτικών αρχών όλου του κόσμου, είναι το «ακολούθησε τα λεφτά» στην υπόθεση του Βατοπεδίου η κοινοβουλευτική πλειοψηφία μάλλον αδιαφορεί για τα εκατό και πλέον εκατομμύρια ευρώ που κατέληξαν σε άγνωστους παραλήπτες. Αλλά πάλι, γιατί να ενδιαφερθούν οι βουλευτές της Ν.Δ.; Δικά τους ήταν;

Δεν θα μάθουμε (τουλάχιστον επισήμως) το χρυσό μυστικό της αποτελεσματικότητας του δημόσιου τομέα. Δεν θα καταλάβουμε δηλαδή πώς γίνεται το ίδιο κράτος να κάνει τρία χρόνια για να δώσει μια σύνταξη, κατάφερε σε δύο χρόνια να δώσει 260 ακίνητα-φιλέτα δημόσιας γης. Δεν θα μάθουμε πώς αποχαρακτηρίζονται ταχύτατα δασικές εκτάσεις και αρχαιολογικοί χώροι, πώς η λιμνοθάλασσα γίνεται λίμνη και η λίμνη μεταμορφώνεται σε μεζονέτες με θέα καθ’ άπασα την επικράτεια. Δεν θα μάθουμε «πώς γίνονται οι δουλειές, πηγαίνοντας σε ένα υπουργό», όπως δήλωσε εις εκ των μοναχών στην εξεταστική επιτροπή. Δεν θα μάθουμε σε τι χρειάζονται οι υπουργοί, όταν (όπως είπε ο κ. Δούκας) απλώς υπογράφουν τις γνωμοδοτήσεις των υπηρεσιακών παραγόντων. Διότι αν οι υπουργοί, ακόμη και σε τέτοιες καραμπινάτες περιπτώσεις, δεν ελέγχουν πού βάζουν την υπογραφή τους, τότε αποτελούν ένα περιττό γραφειοκρατικό γρανάζι του μηχανισμού και μάλιστα πολυέξοδο.

Πιθανότατα δεν θα μάθουμε πώς λειτουργούσαν οι ύποπτες παρέες της Θεσσαλονίκης με καρντάσια και κουμπάρους, χορεύτριες κι ανθρώπους της νύχτας, κρυφές κάμερες και «πεντακαθαρίδηδες». Οπως επίσης δεν θα μάθουμε για τις σκοτεινές διαδρομές των κλεμμένων από τον ελληνικό λαό χρημάτων στην Κύπρο και τους «εθνικούς σκοπούς» που αυτά υπηρέτησαν στο δημοψήφισμα για το «όχι».

Δεν θα μάθουμε ποιοι υπουργοί ήταν παραπλανηθέντες σε αυτό το απίστευτο κόλπο και ποιοι συνένοχοι. Το αποτέλεσμα είναι η συνενοχή να διαχέεται σε ολόκληρη την κυβερνητική παράταξη ακόμη και στον πρωθυπουργό. Αυτός έπρεπε να είναι ο πρώτος που θα «μαστιγώνει» τους βουλευτές της πλειοψηφίας να αποκαλύψουν και την τελευταία λεπτομέρεια αυτού του σκανδάλου. Παλιότερα, όταν ρωτήθηκε τι θα κάνει σε περίπτωση σκανδάλων από συνεργάτες του, είχε απαντήσει: «Κρέμασμα στο Σύνταγμα, είναι η μόνη λύση. Διότι αν δεν είσαι αυστηρός με τους δικούς σου ανθρώπους δεν μπορείς να επιβάλεις το νόμο στην ελληνική κοινωνία». Στα προφορικά πήρε άριστα, και του πιστώθηκε το 2004 με την απεριόριστη εμπιστοσύνη που του έδειξε ο ελληνικός λαός. Από την εξέλιξη της υπόθεσης κρίνονται τα λεχθέντα του.

Είναι πολλά αυτά που δεν θα μάθουμε, αλλά τουλάχιστον λύνεται ένα θεμελιώδες φιλοσοφικό πρόβλημα: πώς παράγεται η ηθική. Διά της μεταβατικής ιδιότητας. Οι εξεταστικές επιτροπές κάνουν το παράνομο, νόμιμο. Το νόμιμο, σύμφωνα με τον κ. Βουλγαράκη είναι και ηθικό, οπότε το πρόβλημα που απασχόλησε τους στοχαστές από τον Αριστοτέλη μέχρι τον Καντ βρήκε επιτέλους τη λύση του.

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( 2 Σχόλια )

« Προηγούμενες Καταχωρίσεις Επόμενες Καταχωρήσεις »

Liked it here?
Why not try sites on the blogroll...