Σπηλιωτόπουλος Αρης

Οι σωστές και χρήσιμες προτάσεις

Posted on Φεβρουαρίου 13, 2009. Filed under: Διάλογος, Εκπαίδευση, Σπηλιωτόπουλος Αρης | Ετικέτες: |

Aληθές πρέπει είναι αυτό που δήλωσε ο υπουργός Παιδείας, στον ραδιοσταθμό City, ότι δεν έχει κόμπλεξ και ότι μπορεί να αποδεχθεί οποιαδήποτε πρόταση. «Δεν με ενδιαφέρει αν η άποψη αυτή προέρχεται από την Αριστερά ή το κέντρο με τις παραδοσιακές ετικέτες», είπε και εδώ πρέπει να επισημάνουμε ότι τη Δεξιά την απέκλεισε όχι μόνο ως κυβέρνηση που εφαρμόζει πολιτική, αλλά και ως χώρο που μπορεί να εκφέρει κάποια άποψη. Μπορεί να του ξέφυγε ή μπορεί και κάτι να σημαίνει. Γεγονός πάντως είναι ότι ο υπουργός έδειξε ανοιχτός: «Μ’ ενδιαφέρει κάθε πρόταση, αρκεί να είναι χρήσιμη και σωστή».

Σωστά ακούγονται όλα αυτά, αλλά πόσο χρήσιμα μπορεί να είναι σε μια πολιτική μηδενικής βάσης; Δηλαδή, όταν δεν υπάρχει περίγραμμα πολιτικής ή κάποια στόχευση, πώς μπορεί να κριθεί μια πρόταση ως χρήσιμη και σωστή;

Δυστυχώς, στη ζωή και σε όλο τον κόσμο οι προτάσεις κρίνονται με βάση στόχους: πρώτα ορίζεις τον προορισμό και μετά ζητείς προτάσεις για το πώς θα φτάσεις. Αν, λόγου χάρη, κάποιος θέλει να πάει στη Λαμία μπορεί να ζητήσει προτάσεις για την ταχύτερη μετάβασή του. Θα τους ακούσει όλους και θα κρίνει. Αν τον συμβουλεύσουν να πάρει την ΠΑΘΕ προς Βορρά θα υιοθετήσει τη συμβουλή. Αν κάποιος του πει να κατέβει Κόρινθο, να πάει Πάτρα να περάσει το Ρίο-Αντίρριο να διασχίσει τη Φωκίδα για να φτάσει στη Λαμία το λογικό είναι να απορρίψει την πρόταση.

Οταν, όμως, κάποιος δεν ξέρει πού θέλει να πάει, όλα είναι σωστά και χρήσιμα και η κατεύθυνση προς Κόρινθο είναι ορθή, και η αντίθετη της προς Λαμία είναι χρήσιμη. Ριζοσπαστική δεν μπορεί να είναι και η πρόταση να πάρει το καράβι για Κουφονήσια. Μια πρόταση είναι σωστή και χρήσιμη μόνο όταν υπάρχει κάποια κατεύθυνση.

Από την πρώτη μέρα, το μεγάλο πρόβλημα της «νέας διακυβέρνησης» ήταν πρόβλημα κατεύθυνσης. Υπό την έννοια αυτή ο κ. Σπηλιωτόπουλος απλώς εφαρμόζει μια μακροχρόνια τακτική της κυβέρνησης. Κατ’ ουσίαν επαναδιατύπωσε το προ του 2004 δόγμα που έλεγε «και κουμμουνιστές θα γίνουμε για χάρη του λαού».

Το έλλειμμα στόχευσης καλύφθηκε επί χρόνια με το ιδεολόγημα του «μεσαίου χώρου». Αυτό στην πράξη σημαίνει ότι πότε τραβάμε δεξιά, πότε αριστερά με στόχο να μην ενοχλήσουμε κανένα. Βραχυχρόνια αυτή η τακτική δούλεψε, επειδή πολλοί μπερδεύτηκαν. Η μη-πολιτική είχε υψηλά ποσοστά αποδοχής διότι όλοι έβρισκαν κάτι σ’ αυτή. Κάποιοι επειδή πίστεψαν ότι θα ιδιωτικοποιηθεί η «Ολυμπιακή», άλλοι επειδή κατάλαβαν ότι τίποτε δεν πρόκειται να γίνει και πολλοί περισσότεροι επειδή -σε αντίθεση με το παρελθόν- δεν τους ενοχλούσε το ΣΔΟΕ.

Μόνο που τα προβλήματα δεν καταλαβαίνουν από τέτοιου τύπου υψηλές μη-πολιτικές. Οταν δεν λύνονται εκδικούνται. Χειρότερα: επειδή όλα τα μέτρα δημιουργούν τριβές, το πήγαινε-έλα (όπως π.χ. το αφορολόγητο των μικρομεσαίων) δημιουργεί διπλή τριβή με αποτέλεσμα τα προβλήματα να διογκώνονται. Η τακτική της μεγιστοποίησης της ευαρέσκειας του εκλογικού σώματος φέρνει τα αντίθετα αποτελέσματα, επειδή όταν δεν ξέρεις πού θες να πας το πιθανότερο είναι να φτάσεις εκεί που δεν ήθελες. Και η κυβέρνηση ήδη έχει φτάσει…

  • Tου Πασχου Μανδραβελη, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 13/02/2009
Advertisements
Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Διαφωνίες, αλλά και συγκλίσεις για την Παιδεία Θ. Βερέμη και Γ. Μπαμπινιώτη

Posted on Φεβρουαρίου 3, 2009. Filed under: Βερέμης Θάνος, Διάλογος, Μπαμπινιώτης Γιώργος, Παιδεία, Σπηλιωτόπουλος Αρης |

  • Δύο από τα κεντρικά πρόσωπα των τελευταίων εξελίξεων στον χώρο της Παιδείας τοποθετούνται στην «Κ» ενόψει του διαλόγου με αντικείμενο την αλλαγή του συστήματος εισαγωγής στα ΑΕΙ και την αναμόρφωση του λυκείου, αποτυπώνοντας διαφωνίες και συγκλίσεις. Ο πρόεδρος του Εθνικού Συμβουλίου Παιδείας, Θάνος Βερέμης, υποστηρίζει ότι τα μαθήματα του λυκείου πρέπει να μειωθούν αριθμητικά κατά το ήμισυ, αλλά να διδάσκονται εντατικότερα και σε βάθος, επισημαίνοντας ότι η πρωτοβάθμια εκπαίδευση είναι η αρχή του προβλήματος…
  • Ο νέος πρόεδρος του Συμβουλίου Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, Γιώργος Μπαμπινιώτης -οργάνου με επιτελικό ρόλο στον διάλογο- τονίζει την ανάγκη πλήρους απελευθέρωσης του λυκείου από τις πανελλαδικές εξετάσεις και ριζικής αναμόρφωσης του περιεχομένου σπουδών. Πάντως, και ο δύο πανεπιστημιακοί δάσκαλοι συμφωνούν ότι ο διάλογος πρέπει να περαιωθεί σε λογικό χρονικό διάστημα, ενώ παρεμβαίνοντας και στο ζήτημα της εφαρμογής του νόμου-πλαισίου στα ΑΕΙ, που θεσπίστηκε με την τελευταία μεταρρύθμιση, τονίζουν στην «Κ» την ανάγκη διορθωτικών κινήσεων, αφού σε πολλά σημεία ο νόμος αδρανεί.

Η εξαγγελία διαλόγου από «μηδενική βάση» αναστέλλει ουσιαστικά όσες μεταρρυθμίσεις είχαν ήδη δρομολογηθεί

Mε εμφανή σημάδια αγωνίας, και στόχο να «παγώσει» σε ευρύ χρονικό ορίζοντα τις πρόσφατες αντιδράσεις στον χώρο της εκπαίδευσης, η κυβέρνηση ουσιαστικά «αναστέλλει» τις όποιες μεταρρυθμίσεις είχαν δρομολογηθεί, στέλνοντας μήνυμα ατολμίας σε εκείνους τους κύκλους της εκπαίδευσης που επιζητούν την αδράνεια και τη διατήρηση κεκτημένων. Σε αυτή τη «λογική», μόνον τυχαία δεν ήταν η εξαγγελία διαλόγου για την αναμόρφωση του λυκείου και αλλαγών στο σύστημα πρόσβασης στα ΑΕΙ, από «μηδενική βάση». Η επιλογή αυτή χαρακτηρίζεται ακόμα και από στελέχη της κυβερνητικής παράταξης ως οπισθοδρόμηση από προηγούμενες επιλογές και κυβερνητικές πρωτοβουλίες. Ενδεικτικά, η «απροθυμία» του νέου υπουργού Παιδείας κ. Αρη Σπηλιωτόπουλου να προσδώσει δυναμική στις μεταρρυθμίσεις αποτυπώνεται σε μία σειρά βασικών νομοθετημάτων, που ψηφίστηκαν μετά την ανάληψη της διακυβέρνησης από την Νέα Δημοκρατία το 2004.

— Ο κ. Σπηλιωτόπουλος ήδη παρέπεμψε στις ελληνικές καλένδες την εφαρμογή του νόμου για τα κολέγια που ψηφίστηκε πέρσι τον Αύγουστο. Και αυτό παρότι το θέμα είναι κρίσιμο αφού η Ελλάδα απειλείται με πρόστιμο από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για μη εφαρμογή των σχετικών κοινοτικών Οδηγιών. Το ζήτημα των κολεγίων ανέκυψε το 1989 και από τότε εκκρεμεί καθώς καμιά κυβέρνηση δεν θέλησε να το αντιμετωπίσει ουσιαστικά, φοβούμενη το πολιτικό κόστος. Είναι εντονότατες οι αντιδράσεις από επαγγελματικές ενώσεις, πανεπιστήμια και ΤΕΙ στη χορήγηση επαγγελματικών δικαιωμάτων στους πτυχιούχους των κολεγίων.

— Ο κ. Σπηλιωτόπουλος παρέλαβε από τον κ. Ευριπίδη Στυλιανίδη το χαρτοφυλάκιο του ΥΠΕΠΘ σε μία περίοδο κατά την οποία τα ΑΕΙ επιχειρούσαν να βρουν το βηματισμό τους με βάση το νέο νόμο πλαίσιο για την τριτοβάθμια εκπαίδευση. Βελτιώσεις στο νόμο σαφώς χρειάζεται να γίνουν, όπως άλλωστε έγινε και με τον προηγούμενο νόμο-πλαίσιο του 1982. Ομως, είναι διαφορετικό το ζήτημα των όποιων διορθωτικών αλλαγών, οι οποίες μπορεί να υιοθετηθούν ύστερα από συνεννόηση ΑΕΙ – υπουργείου, και διαφορετικής βαρύτητας ζήτημα η έναρξη διαλόγου για αλλαγές στο νόμο υπό την επίβλεψη του Εθνικού Συμβουλίου Παιδείας, που έχει θέση μείζονος γνωμοδοτικού οργάνου. Πάντως, στην παρούσα φάση πολλά ΑΕΙ βρίσκουν δικαιολογίες να μην εφαρμόζουν το νόμο.

— Αντιδράσεις πυροδοτεί και η απόφαση για έναρξη από μηδενική βάση του διαλόγου στο θέμα των αλλαγών της δομής του λυκείου και του συστήματος πρόσβασης στα ΑΕΙ. Ο διάλογος «από μηδενική βάση», που εξήγγειλε η ηγεσία του υπουργείου Παιδείας, κατεύνασε τις αντιδράσεις στα λύκεια, ενώ επιτρέπει τη διεξαγωγή μιας συζήτησης μακράς διαρκείας, χωρίς χρονοδιάγραμμα με μόνο στόχο να κερδηθεί χρόνος. Ο χειρισμός αυτός ακυρώνει στην ουσία τη βαρύτητα των όποιων προτάσεων για το σύστημα εισαγωγής.

Βολές υπήρξαν και για την επιλογή ο διάλογος να διεξαχθεί στο Συμβούλιο Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης (ΣΠΔΕ), όπου ως πρόεδρος ορίσθηκε την προηγούμενη εβδομάδα ο πανεπιστημιακός κ. Γεώργιος Μπαμπινιώτης. Η επιλογή του κ. Μπαμπινιώτη θεωρήθηκε ιδανική, σύμφωνα με κυβερνητικά στελέχη που δυσανασχέτησαν από τις εξελίξεις, επειδή εξυπηρετεί εσωτερικές κυβερνητικές ισορροπίες. Ταυτόχρονα, η επιλογή του ΣΠΔΕ θεωρήθηκε ως υποβάθμιση του Εθνικού Συμβουλίου Παιδείας, υπό την προεδρία του πανεπιστημιακού κ. Θάνου Βερέμη, το οποίο θεσμικά, ως γνωμοδοτικό όργανο, έχει την αρμοδιότητα της διατύπωσης μίας πρότασης-βάσης διαλόγου. Ηδη, άλλωστε, επιτροπή του ΕΣΥΠ έχει επεξεργαστεί μία πρόταση, η τελική μορφή της οποίας θα παρουσιαστεί τις προσεχείς ημέρες.

  • Διαφωνίες και συγκλίσεις

Η «Κ» ζήτησε τις απόψεις του προέδρου του Εθνικού Συμβουλίου Παιδείας κ. Θάν. Βερέμη και του προέδρου του Συμβουλίου Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης κ. Γ. Μπαμπινιώτη, οι οποίοι δηλώνουν επισήμως την πρόθεση για μεταξύ τους συνεργασία, όμως είναι γνωστοί και οι διαφορετικοί προσανατολισμοί τους στο θέμα του διαλόγου. Και οι δύο απάντησαν στις ίδιες ερωτήσεις, για τη στρατηγική που υπάρχει γύρω από τη στόχευση των μεταρρυθμίσεων.

1. Πού εκτιμάτε ότι πρέπει να επικεντρωθεί ο διάλογος για τις αλλαγές στο λύκειο και στο σύστημα πρόσβασης στα ΑΕΙ; Πότε πρέπει να ολοκληρωθεί;

2. Ολοι παραδέχονται ότι δεν πάσχει μόνο το λύκειο, πάσχει η υποχρεωτική εκπαίδευση, ξεκινώντας από το δημοτικό. Δεν είναι λάθος να εστιάζουμε κυρίως στο εξεταστικό σύστημα;

3. Ποια είναι τα προβλήματα, τα «μελανά σημεία» στην εφαρμογή του νόμου–πλαισίου για τα ΑΕΙ; Τι πρέπει να γίνει; Απαιτείται διάλογος και γι’ αυτό;

  • Θάνος Βερέμης

1 Ο διάλογος πρέπει να επικεντρωθεί διά του εξεταστικού και στην αναβάθμιση του λυκείου. Αναβάθμιση του λυκείου θεωρώ την επιστροφή των «φυγάδων» μαθητών στο λύκειο, οι οποίοι τώρα βρίσκονται στα φροντιστήρια. Αυτό θα γίνει με τη σύνδεση των υποχρεωτικών για όλους μαθημάτων του λυκείου με εκείνα που προορίζονται αποκλειστικά με την πρόσβαση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Ετσι θα εξασφαλισθεί η παρακολούθηση του λυκείου, που λανθάνει σήμερα. Τα μαθήματα θα πρέπει να μειωθούν αριθμητικά κατά το ήμισυ και λιγότερο, και να διδάσκονται εντατικότερα και εις βάθος. Θα αποφύγουμε έτσι τον παπαγαλισμό και τα «πασαλείμματα» γνώσεων. Ο διάλογος θα πρέπει να περαιωθεί ώς τις αρχές του καλοκαιριού. Πιστεύω ότι η συζήτηση πέραν αυτού του μεγάλου διαστήματος θα έχει χαρακτήρα επαναλήψεων.

2 Βεβαίως, η πρωτοβάθμια εκπαίδευση είναι η αρχή του προβλήματος και θα πρέπει να αντιμετωπισθεί σύντομα σε ένα διάλογο ανάλογο με αυτόν για το λύκειο.

3 Δεν είναι τόσο «μελανά σημεία», όσο ατέλειες. Ο νόμος έχει αγκυλώσεις, π.χ. στον τρόπο σύνθεσης των εκλεκτορικών σωμάτων, στη διεκπεραίωση της διανομής των συγγραμμάτων και στον ρυθμό διαγραφής των «αιωνίων» φοιτητών. Το σωστό είναι να γίνει μία σωστή τήρηση από τα ΑΕΙ και μικρές διορθώσεις, με τη συνδρομή του υπ. Παιδείας, όπου αυτές χρειάζονται.

  • Γεώργιος Μπαμπινιώτης

1 Ο διάλογος πρέπει να εστιασθεί στην πλήρη απελευθέρωση του λυκείου από τις πανελλαδικές εξετάσεις, στην αναβάθμισή του ώστε να αποκτήσει το κύρος και τη βαρύτητα που είχε πάντοτε το λύκειο, και στην ουσιαστική και ριζική αναμόρφωση του περιεχομένου των σπουδών, ώστε να ξαναφέρει πίσω τους μαθητές που αυτή τη στιγμή φοιτούν στο φροντιστήριο αντί για το λύκειο. Δοθέντος ότι προς τιμήν του υπουργού Παιδείας Αρη Σπηλιωτόπουλου δεν έχει υπάρξει καμία χρονική δέσμευση για τη διάρκεια του διαλόγου, θα μείνουμε σε ένα λογικό χρονικό διάστημα που απαιτεί κάθε σοβαρός, ουσιαστικός και συμμετοχικός διάλογος.

2 Το να επικεντρώσουμε μόνο στο εξεταστικό σύστημα θα ήταν πράγματι λάθος. Το να συγκεντρώσουμε την προσοχή μας στην καίρια παιδευτική βαθμίδα του λυκείου που αφορά στις ηλικίες 15 έως 18 ετών, με καθοριστική τη διαμόρφωση του χαρακτήρα των μαθητών, του επαγγελματικού προσανατολισμού και της γενικότερης συγκρότησής του είναι και σωστό, και αναπόφευκτο. Το να κινηθεί κάποιος μαξιμαλιστικά περιλαμβάνοντας σ’ έναν πρώτο διάλογο ολόκληρη την εκπαίδευση, δηλαδή δημοτικό, γυμνάσιο και λύκειο, θα ήταν πέρα από τις απαιτήσεις του συγκεκριμένου διάλογου. Οπωσδήποτε είναι ένα μεγάλο ανοιχτό ζήτημα.

3 Απαιτείται διάλογος και γι’ αυτό το μείζον θέμα, ο οποίος πρέπει να αναληφθεί από άλλα όργανα και οπωσδήποτε μεταξύ πανεπιστημίων και πολιτικής ηγεσίας, με τη μεσολάβηση και του ΕΣΥΠ. Είναι φανερό από τη λειτουργία του νόμου ότι εμφανίζονται στην πράξη μεγάλα προβλήματα που πρέπει να οδηγήσουν σε επανεκτιμήσεις και παρεμβάσεις.

  • Του Αποστολου Λακασα, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 01/02/2009
Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Liked it here?
Why not try sites on the blogroll...