Στουπάκη Αγγελική

Το μετέωρο βήμα της ελπίδας

Posted on Δεκέμβριος 31, 2009. Filed under: Στουπάκη Αγγελική |

  • Tης Aγγελικης Στουπακη, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 31/12/2009

Πριν από δέκα χρόνια γιορτάσαμε την είσοδο στον 21ο αιώνα και τη «νέα χιλιετία» με πανδαισίες πυροτεχνημάτων σ’ όλο τον κόσμο, με ευχές και ελπίδες για ένα καλύτερο μέλλον. Το χρονολογικό ορόσημο απαιτούσε ενισχυμένη αισιοδοξία, μεγαλύτερη από εκείνη που κατά παράδοση εκφράζεται κάθε Πρωτοχρονιά. Και το κάλεσμα σε μια οικουμενική γιορτή, με τη βοήθεια της τηλεοπτικής οθόνης που μετέδιδε λαμπερές εικόνες της υποδοχής του νέου χρόνου εξ Ανατολών προς Δυσμάς, βρήκε παντού ανταπόκριση. Ηταν η πρώτη «παγκοσμιοποιημένη» Πρωτοχρονιά μας.

Η αυριανή Πρωτοχρονιά είναι κι αυτή, σε μικρότερο βαθμό, αριθμητικά σημαδιακή: η δεκαετία του ’00 δίνει τη θέση της στη δεκαετία του ’10. Τώρα όμως δεν φαίνεται να έχουμε ψυχική διάθεση για να την υποδεχτούμε όπως της πρέπει. Οι ευχές ακούγονται κουρασμένες, οι ελπίδες έχουν μείνει μετέωρες.

Ακόμα και οι πιο ξεροκέφαλοι πεσιμιστές ήταν αδύνατο να προβλέψουν τότε πόσο αρνητικός θα ήταν ο απολογισμός αυτής της δεκαετίας. Ο ισλαμικός φονταμενταλισμός είχε δώσει δείγματα των διαθέσεών του, κανένας όμως δεν περίμενε ένα χτύπημα τόσο θεαματικά εφιαλτικό όσο εκείνο της 11ης Σεπτεμβρίου του 2001. Η εισβολή στο Ιράκ το 2003, με ψευδείς δικαιολογίες αφού ούτε «όπλα μαζικής καταστροφής» υπήρχαν ούτε καμιά σχέση με την Αλ Κάιντα, μετέτρεψε τη χώρα σε κόλαση για τους κατοίκους της, σε φονική εστία πολέμου χωρίς ορατή διέξοδο. Και η στρατιωτική επέμβαση στο Αφγανιστάν, που ξεκίνησε με «ευγενέστερους» στόχους, έχει καταλήξει και αυτή σε επικίνδυνο τέλμα.

Αν οι πολεμικές περιπέτειες δεν ήταν αρκετές για να δημιουργήσουν κρίση πολιτικής αξιοπιστίας, ήρθαν η χρηματοπιστωτική κατάρρευση και το πάγωμα της «πραγματικής» οικονομίας για να σκορπίσουν παντού δυσφορία και φόβο. Παράλληλα, η αυξανόμενη ανησυχία για την υπερθέρμανση του πλανήτη ανέβηκε, δικαίως, στο κέντρο του πολιτικού προσκηνίου. Και το τέλος της δεκαετίας το σφράγισε η σύνοδος της Κοπεγχάγης, διαψεύδοντας τις προσδοκίες ότι οι ισχυροί ηγέτες του κόσμου, έχοντας επιτέλους συνειδητοποιήσει το πρόβλημα, θα κατέληγαν σε αποφάσεις ικανές να σταματήσουν την καταστροφική εξέλιξη.

Το πιο θετικό κληροδότημα αυτής της δεκαετίας είναι ίσως το τέλος των ψευδαισθήσεων. Υπάρχουν πλέον όλα τα δεδομένα για να συνειδητοποιήσουμε ότι οι πολιτικές ηγεσίες δεν διδάσκονται από τα λάθη του παρελθόντος, αλλά τα επαναλαμβάνουν, και ότι, καθηλωμένες από νοσηρή μυωπία, αδυνατούν να δράσουν με κριτήριο το μακροπρόθεσμο συμφέρον των κοινωνιών. Και οι «απλοί πολίτες» δεν είμαστε χωρίς ευθύνες: επιδεικνύουμε οι περισσότεροι παρόμοια συμπτώματα αμνησίας και μυωπίας με εκείνους που μας κυβερνούν. Κι όμως, έχουμε τη δυνατότητα να πιέσουμε ώστε να πάρουν τα πράγματα διαφορετική κατεύθυνση. Οι αντιστάσεις που ήδη εκδηλώνονται πρέπει να ενισχυθούν, να αποκτήσουν μεγαλύτερη συνοχή και δυναμισμό, εφευρετικότητα και πνεύμα αλληλεγγύης. Ολα φαίνονται πολύ δύσκολα, όμως δεν υπάρχει τίποτα άλλο που να στηρίζει την ελπίδα για «καλύτερες χρονιές» στο μέλλον το δικό μας και των παιδιών μας.

Advertisements
Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Ψηφίσαμε. Τελειώσαμε;

Posted on Οκτώβριος 10, 2009. Filed under: Στουπάκη Αγγελική |

Αλλη μια εκλογική αναμέτρηση πέρασε στην Ιστορία. Ο λαός ομίλησε, αν όχι με μεγάλη προθυμία και ενθουσιασμό, πάντως με αρκετή σαφήνεια. Επιτεύχθηκε κοινοβουλευτική «αυτοδυναμία», αποκτήσαμε και νέα κυβέρνηση. Ωραίες οι πρώτες δηλώσεις του πρωθυπουργού («να γίνουμε αντιεξουσιαστές στην εξουσία»), πολλά φρέσκα πρόσωπα ανάμεσα στα παλιά. Υπουργοποιήθηκαν και τα ανθρώπινα δικαιώματα, η προστασία του πολίτη, η διαφάνεια και άλλα ωραία πράγματα. Οσο δύσπιστος και αν είσαι, νιώθεις έναν άνεμο αισιοδοξίας να πνέει.

Ωστόσο, την ώρα που οι νέοι υπουργοί ετοιμάζονταν να βγουν στο προσκήνιο και οι τηλεοράσεις μετέδιδαν μαραθώνιες συζητήσεις με προβλέψεις και μετεκλογικές αποτιμήσεις, κάποιοι συμπολίτες μας στον Δήμο Ζωγράφου δεν μπορούσαν να περιμένουν τη νέα κυβέρνηση για να λύσει ένα επείγον πρόβλημά τους. Συγκεντρώθηκαν έξω από το δημαρχείο και απέκλεισαν την είσοδο, καταφέρνοντας να εμποδίσουν τη δημοπράτηση για την κατασκευή υπόγειων γκαράζ σε πέντε πλατείες της πόλης τους. Για να μην επαναληφθεί το σενάριο της πλατείας Κύπρου και τα δέντρα πέσουν θύματα της μπουλντόζας.

Μικρό, τοπικό παράδειγμα, πολύ ενδεικτικό όμως του τρόπου που έχουν συνηθίσει να λειτουργούν τόσο οι τοπικές αρχές όσο και οι κεντρικές κυβερνήσεις. Εχοντας εξασφαλίσει μια εκλογική πλειοψηφία, παίρνουν αποφάσεις ερήμην της κοινωνίας, συχνά σε κατάφωρη αντίθεση ακόμα και με τη γνώμη εκείνων που τις ψήφισαν. Οπως έχει επανειλημμένα αποδειχθεί, η άμεση δράση, οι πρωτοβουλίες προσώπων και συλλογικοτήτων, συχνά συμβάλλουν πιο αποτελεσματικά από την κοινοβουλευτική διαδικασία στη λύση προβλημάτων που αφορούν ουσιαστικά τη ζωή μας.

Στην αντιπροσωπευτική δημοκρατία μας, οι επιλογές που εκφράζονται με την ψήφο σίγουρα παίζουν σημαντικό ρόλο, αρκεί να μην έχουν τον χαρακτήρα της παθητικής ανάθεσης. Ευτυχώς ή δυστυχώς, οι εκπρόσωποί μας, ανεξάρτητα από τις δηλωμένες προθέσεις τους, είναι αδύνατον να μας υποκαταστήσουν στη λειτουργία μας ως ενεργών πολιτών. Ακόμα και αν έρθουν στ’ αλήθεια «οι αντιεξουσιαστές στην εξουσία».

  • Tης Αγγελικης Στουπακη, Η Καθημερινή, 10/10/2009
Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Liked it here?
Why not try sites on the blogroll...